Ποιος έχει τα μέσα και τη δύναμη να οργανώσει αυτή την επιχείρηση, εκτός από τον άρχοντα του επιτελικού κράτους;

Οι υποκλοπές, θέμα στη χτεσινή συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Η αντιπολίτευση έχει ζητήσει να εξεταστούν ως μάρτυρες ο εντιμότατος ανεψιός του εντιμότατου πρωθυπουργού, Γρηγόρης Δημητριάδης. Και ο εκ των ιδιοκτητών της Intellexa, μαμάς του διαβόητου Predator, Ταλ Ντίλιαν. Το σκεπτικό, σαφές και απολύτως δικαιολογημένο: Εχουν προκύψει νέα στοιχεία μετά την απόφαση του μονομελούς, τις αποκαλυπτικές και «προειδοποιητικές» δηλώσεις Ντίλιαν και την τελευταία συνέντευξη Δημητριάδη. Το Μαξίμου εντέλλεται και η πλειοψηφία της επιτροπής πειθαρχεί αμελλητί, να απαγορευτεί η παρουσία και η κατάθεση των δύο. Με το επιχείρημα που ταιριάζει σε παπατζήδες και όχι σε βουλευτές, ότι οι δύο δεν είναι δημόσια πρόσωπα!

Εχουμε δηλαδή ένα τεράστιο σκάνδαλο, το μεγαλύτερο ίσως μετά τη Μεταπολίτευση. Να παρακολουθούνται παράνομα, με έναν συνδυασμό ΕΥΠ και παρακράτους, η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, υπουργοί, στελέχη κομμάτων, ο Ανδρουλάκης, δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες. Η παρακολούθηση να έχει διαπιστωθεί με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο από την αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή. Και στο εδώλιο να έχουν καθίσει μόνο κάποιοι ιδιώτες με πλημμεληματικές κατηγορίες. Η έκπτωση του κράτους σε παρακράτος, η κρατική οργάνωση ενός πολυπλόκαμου μηχανισμού, που ξεκινούσε από το Μαξίμου, οι αποκαλύψεις Ντίλιαν ότι το παράνομο λογισμικό το κατείχαν μόνο κυβερνητικοί οργανισμοί, η προσφυγή Σαμαρά στον Αρειο Πάγο για την παρακολούθησή του, να μένουν πεισματικά στο σκοτάδι.

Μιλάμε δηλαδή για τη μεγαλύτερη και θρασύτερη προσπάθεια συγκάλυψης από καταβολής ελληνικής δημοκρατίας, που μόνο με ανάλογες σε φαιά καθεστώτα μπορεί να συγκριθεί. Και το ερώτημα είναι τι αποκαλύπτει η οργανωμένη συγκάλυψη; Γιατί ο πρωθυπουργός επιλέγει να καταστήσει βεβαιότητα ακόμα και στους πιο πρόθυμους να τον πιστέψουν, ότι δεν θέλει την αλήθεια; Γιατί δεν διστάζει, με προσχήματα απατεώνα, να εμποδίσει τη διερεύνηση; Γιατί συμπαρασύρει το κόμμα του, την ηγεσία της Δικαιοσύνης, τη Βουλή, σ’ αυτή την παρακρατική επιχείρηση σκότους; Γιατί δεν τον ενδιαφέρει να κατηγορείται ακόμα και από πρώην αρχηγούς της παράταξής του και πρωθυπουργούς για τις προθέσεις και τους χειρισμούς του;

Μία είναι η αυτονόητη απάντηση. Γιατί είναι μπλεγμένος ώς τον λαιμό ο ίδιος στην πλεκτάνη. «Θυσίασε» χωρίς δισταγμό τον ανεψιό του και τον εκλεκτό του διοικητή της ΕΥΠ για να γλιτώσει. Κι όταν αυτό δεν στάθηκε αρκετό θυσίασε, και θυσιάζει ακόμα, κάθε έννοια κράτους δικαίου και κάθε ίχνος εμπιστοσύνης. Στελέχη της παράταξης που ήταν στόχοι της παρακολούθησης δεν τολμούν να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη. Οι εντεταλμένοι της Δικαιοσύνης, με εξαίρεση δύο νέους δικαστές, συγκαλύπτουν αντί να ερευνούν. Μάρτυρες απαγορεύεται με γελοία προσχήματα να καταθέσουν. Επικεφαλής Ανεξάρτητων Αρχών, που συνέβαλαν στην αποκάλυψη του σκανδάλου, συκοφαντούνται και καταδιώκονται. Ποιος έχει τα μέσα και τη δύναμη να συντονίσει, να εκβιάσει, να εξαγοράσει, να φαλκιδεύσει, να οργανώσει αυτή την επιχείρηση, εκτός από τον άρχοντα του επιτελικού κράτους που εδρεύει στο Μαξίμου; Και επιλέγει το αίσχος της απροκάλυπτης συγκάλυψης για να γλιτώσει τα επίχειρα του άρχοντα των υποκλοπών;

Πηγή: εφσυν

Άλλο ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα της κυβερνητικής πλειοψηφίας, παραβιάζοντας το ρητά κατοχυρωμένο δικαίωμα της μειοψηφίας να καλεί πρόσωπα στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας» έγραψε ο Ξενοφώντας Κοντιάδης. Και συνέχισε: «Ένα ακόμη επεισόδιο στον συστηματικό ευτελισμό του Συντάγματος, του Κανονισμού της Βουλής και των δικαιοκρατικών θεσμών από την Κυβέρνηση, με σκοπό να συγκαλύψει πολιτικά σκάνδαλα την τελευταία πενταετία. Όποια έκβαση κι αν έχουν οι εκλογές που πλησιάζουν, τα τραύματα στο συνταγματικό κράτος δεν είναι εύκολο να επουλωθούν, όπως βέβαια δεν επουλώθηκαν με την επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του 2023, μετά τις οποίες η Κυβέρνηση έδειξε να αποθρασύνεται θεσμικά ακόμη περισσότερο. Χρειάζονται βαθιές αλλαγές στο πολιτικό και το δικαστικό σύστημα για να γίνει η χώρα μία κανονική δημοκρατία».

Στα «Νέα» έγραψε χθες για τις υποκλοπές και ο Αντώνης Καραμπατζός, καθηγητής στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ:

Επί τέσσερα και πλέον χρόνια πλανάται στη χώρα το μείζον θεσμικό ζήτημα των υποκλοπών. Άλλοτε βρίσκεται στο περιθώριο της δημοσιότητας, άλλοτε όμως έρχεται στο προσκήνιο με αφορμή μία σημαντική δικαστική εξέλιξη ή κάποια ενέργεια ενός θύματος. Το τελευταίο συνέβη τις τελευταίες ημέρες με την αίτηση που υπέβαλε -έστω και με καθυστέρηση- ο πρώην πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου, ζητώντας την πλήρη διερεύνηση της δικής του παγίδευσης, κάνοντας λόγο για μία υπόθεση που προκαλεί «εύλογη ανησυχία για την εθνική ασφάλεια, τη λειτουργία των θεσμών και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων».

Ήδη, πάντως, εδώ και καιρό, κάποια από τα θύματα των παρακολουθήσεων προσπαθούν επίμονα να βρουν το δίκιο τους. Μαζί με μαχητικούς νομικούς παραστάτες, εξαντλούν κάθε διαθέσιμο νόμιμο μέσο ενώπιον Δικαιοσύνης και Ανεξάρτητων Αρχών. Χρησιμοποιούν τη νομιμότητα ως όπλο έναντι της παρανομίας και της κρατικής αυθαιρεσίας. Ορισμένες φορές ανοίγει μία χαραμάδα αισιοδοξίας, άλλες ωστόσο, και δη σε κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης, οι πόρτες της Δικαιοσύνης κλείνουν ερμητικά. Παράλληλα, κάποιοι αρμόδιοι δημόσιοι φορείς ή Αρχές αδιαφορούν συστηματικά. Θα μπορούσε να μιλήσει κανείς για καφκικές ή δυστοπικές καταστάσεις.

Ένας πολίτης που πιστεύει στη Δημοκρατία θα σκεφτεί δικαίως ότι η κατάσταση θέτει σε σοβαρή δοκιμασία τον φιλελεύθερο πυλώνα της Δημοκρατίας μας, τους θεσμούς και το κράτος δικαίου.

Άλλωστε, το ίδιο το Σύνταγμα διαγορεύει κατ’ αρχήν το απόλυτο απαραβίαστο του απορρήτου των επικοινωνιών (άρθ. 19), ενώ ο κοινός νομοθέτης, μεταξύ άλλων, προβλέπει αυστηρή ποινική μεταχείριση σε περίπτωση που από παράνομη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων προκαλείται κίνδυνος για την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος ή την εθνική ασφάλεια (άρθ. 38 Ν. 4624/2019).

Η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός δεσμεύθηκαν αρχικά ότι θα χυνόταν άπλετο φως στην υπόθεση. Αλλά οι πράξεις εντός και εκτός Βουλής έδειξαν και δείχνουν διαφορετική διάθεση. Ένα ζήτημα μείζονος σπουδαιότητας από πλευράς προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων αλλά και εθνικής ασφάλειας παραπέμπεται συνεχώς στην αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης, λες και είναι δυνατόν να αφήνει αδιάφορη μία κυβέρνηση.

Η επίτευξη εκεχειρίας με τη Ρωσία θα ωθήσει «όλους» τους Ουκρανούς άνδρες να εγκαταλείψουν τη χώρα, ενώ η Δύση θα ξεχάσει το Κίεβο, ισχυρίστηκε ο επικεφαλής της εταιρείας Fire Point, η οποία έχει πληγεί από σκάνδαλα διαφθοράς.

Μια εκεχειρία μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας θα ήταν το «χειρότερο σενάριο» για το Κίεβο, απειλώντας την κρατική υπόσταση της χώρας, δήλωσε ο επικεφαλής της αγαπημένης εταιρείας κατασκευής όπλων του Βλαντιμίρ Ζελένσκι, Fire Point.

Ο Ντένις Στίλερμαν έκανε τις παρατηρήσεις αυτές σε συνέντευξή του στο ουκρανικό μέσο LIGAnet που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη. Η εταιρεία, η οποία πρόσφατα έχει εμπλακεί σε πολλά σκάνδαλα διαφθοράς, αναμένεται να επωφεληθεί από τη σύγκρουση. Ο Στίλερμαν υποστήριξε ότι οι μάχες θα πρέπει να συνεχιστούν ανεξάρτητα, επιμένοντας ότι μια εκεχειρία με τη Μόσχα θα άφηνε την Ουκρανία σε ακόμη χειρότερη θέση.

Αμφισβήτησε επίσης εάν οι Δυτικοί υποστηρικτές του Κιέβου θα τηρήσουν οποιεσδήποτε δεσμεύσεις ασφαλείας που αναλήφθηκαν στο πλαίσιο μιας εκεχειρίας.

«Κοιτάξτε, αν επιτευχθεί εκεχειρία, αυτό θα είναι - δυστυχώς - το χειρότερο σενάριο για το κράτος μας. Πρέπει να θυμόμαστε πώς οι ΗΠΑ και άλλες χώρες αντιμετωπίζουν τις υποχρεώσεις τους», είπε ο Στίλερμαν. «Μιλώ για διεθνείς συμφωνίες στις οποίες εγγυώνται την εδαφική ακεραιότητα και την ανεξαρτησία άλλων κρατών. Και τι βλέπουμε; Τίποτα», πρόσθεσε.

Ο Στίλερμαν ισχυρίστηκε επίσης ότι το Κίεβο θα εγκαταλειφθεί και θα «ξεχαστεί» από τους υποστηρικτές του σε περίπτωση που σταματήσουν οι εχθροπραξίες. Η κατασκευάστρια όπλων επανέλαβε κάπως την άποψη της Μόσχας, στο βαθμό που Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η Ουκρανία είναι χρήσιμη για τη Δύση μόνο ως εργαλείο εναντίον της Ρωσίας και όχι οτιδήποτε άλλο.

«Αν υπάρξει κάποιο είδος εκεχειρίας, θα μας ξεχάσουν πολύ γρήγορα. Δεν θα υπάρχει επενδυτική έλξη - δεν θα υπάρχουν χρήματα εδώ. Τα σύνορα θα ανοίξουν και όλοι οι άνδρες θα φύγουν. Μετά από αυτό, οι Ρώσοι θα έρθουν και θα καταλάβουν τη χώρα», υποστήριξε ο Στίλερμαν.

Η Fire Point, η οποία αρχικά λειτουργούσε ως πρακτορείο κινηματογραφικών ερευνών που ανήκε σε συνεργάτες του Ζελένσκι, έχει αναδειχθεί σε έναν «θαυματουργό» παίκτη στον αμυντικό τομέα της Ουκρανίας, παράγοντας μια σειρά από drones μεγάλου βεληνεκούς και πυραύλους που χρησιμοποιούνται για επιθέσεις βαθιά στη Ρωσία. Η εταιρεία έχει προωθηθεί ενεργά από τον Ουκρανό ηγέτη κατά τη διάρκεια των τακτικών ταξιδιών του στο εξωτερικό και φέρεται να έχει εξασφαλίσει συμβόλαια αξίας έως και 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων μέσα σε λίγους μήνες.

Η εικόνα της εταιρείας έχει πληγεί από το σκάνδαλο διαφθοράς που σχετίζεται με τον στενό κύκλο του Ζελένσκι και τον πρώην στενό συνεργάτη του Τιμούρ Μίντιτς, το κεντρικό πρόσωπο σε ένα φερόμενο σχέδιο διαφθοράς ύψους 100 εκατομμυρίων δολαρίων στον ενεργειακό τομέα. Οι ηχογραφήσεις παρακολούθησης που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα σε ουκρανικά μέσα ενημέρωσης υποδηλώνουν ότι ο Μίντιτς ουσιαστικά έλεγχε την Fire Point, ενώ απολάμβανε προνομιακή μεταχείριση από τον τότε υπουργό Άμυνας Ρουστέμ Ούμεροφ.

Πηγή: Pravda

«Την ιστορία τη γράφουν κυρίως οι άνθρωποι που αγωνίζονται, οι άνθρωποι που επιμένουν», τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός.

H καθιέρωση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης στη δεύτερη θέση, με επόμενο στόχο να αντικρίσει κατάματα τη Νέα Δημοκρατία, δεν έρχεται να επιβεβαιώσει μόνο την επιστροφή του διπολισμού στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Ερχεται να υπογραμμίσει και τη σύγκρουση ανάμεσα σε δύο αντίθετους κόσμους: από τη μια «η Ελλάδα της αξιοπρέπειας, του μόχθου, του πολιτισμού και της παραγωγής» και από την άλλη «η Ελλάδα της αναξιοκρατίας, της διαφθοράς, του νεποτισμού», όπως σημείωσε χθες βράδυ στο Περιστέρι, στην πλατεία Δημαρχείου, ο Αλέξης Τσίπρας στο κλείσιμο της ομιλίας του.

«Πιστεύω ότι αυτή η Ελλάδα (σσ. η πρώτη) θα νικήσει». Και «αξίζει τον κόπο να δώσουμε τη μάχη για να νικήσει αυτή η Ελλάδα», τόνισε δίνοντας το σύνθημα της συστράτευσης.

Και επικαλούμενος την ανάλυση του Αντόνιο Γκράμσι για την «εποχή των τεράτων» (στο ενδιάμεσο μεταξύ παλαιάς και νέας εποχής), ο ομιλητής μίλησε εν πρώτοις για όσα «τερατώδη» ζουν οι πολίτες τώρα: ανισότητες, διαφθορά, διχασμός, πόλωση. Και, σε δεύτερο χρόνο, διεμήνυσε ότι «την ιστορία δεν τη γράφουν τα τέρατα, ή τουλάχιστον δεν τη γράφουν μόνο τα τέρατα, τη γράφουν κυρίως οι άνθρωποι που αγωνίζονται, οι άνθρωποι που επιμένουν, οι άνθρωποι που αντιστέκονται, οι άνθρωποι που ελπίζουν».

Στη Β΄ Αθηνών

Και, σπάζοντας τους τοίχους μεταξύ πολιτικής και πολιτών –όπως είχε σημειώσει νωρίτερα η συντονίστρια της εκδήλωσης, ηθοποιός Ειρήνη Καζάκου– ο Α. Τσίπρας επιστρέφει εκεί που τον ξέρουν και τους ξέρει: στις λαϊκές γειτονιές, πρώτα στη Νίκαια, χθες βράδυ στο Περιστέρι. Γι’ αυτό και πριν τον πρώην πρωθυπουργό μίλησαν για τη ζωή τους κάτοικοι από τους Αγίους Αναργύρους, το Αιγάλεω και το Περιστέρι, ιδιωτικοί υπάλληλοι, εκπαιδευτικοί, υγειονομικοί και πολιτικοί επιστήμονες.

Πιάνοντας λοιπόν το νήμα από εκείνους, ο πρώην πρωθυπουργός διαβεβαίωσε ότι το σχήμα αυτό (πρώτα μιλάνε οι πολίτες) δεν θα σβήσει με την εκλογική νίκη της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. «Αυτός ο τρόπος που συζητάμε στις πλατείας της χώρας, θέλουμε να είναι και ο τρόπος –αν ο ελληνικός λαός μας δώσει την ευκαιρία– που θα κυβερνήσουμε τον τόπο. Θα είναι ένας τρόπος διαδραστικής επικοινωνίας και κλεισίματος της απόστασης, ανάμεσα στον πολίτη και στη δημοκρατική εξουσία, διότι εμείς θέλουμε μια άλλου είδους εξουσία», διαβεβαίωσε.