Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας
«Συμπεριφορές που αναδεικνύουν άδηλο σχέδιο διαβολής και ελέγχου».
Αυτά, ο Αυλίτης, κουμπάρος του Θωμάκου.
Εγώ θα σταθώ στο «διαβολής».
Τα υπόλοιπα, στο ευχέλαιο.
Αύξηση του επιδόματος θέρμανσης κατά 30% ανακοίνωσε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας, Κυριάκος Πιερρακάκης.
«Σε μια δύσκολη διεθνή συγκυρία, με την ενεργειακή κρίση να δοκιμάζει τις αντοχές των νοικοκυριών σε ολόκληρο τον κόσμο, προτεραιότητά μας είναι να περιορίσουμε την πίεση στις οικογένειες. Γι αυτό προχωρούμε σε διπλή στήριξη στο πετρέλαιο θέρμανσης με απευθείας επιδότηση στην αντλία, η οποία θα μειώσει άμεσα την τιμή και με αύξηση στο επίδομα θέρμανσης κατά 30% σε σχέση με πέρυσι. Μέτρο το οποίο αφορά εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες σε ολόκληρη την επικράτεια» τόνισε ο κ. Πιερρακάκης.
Εφριξαν οι αμύντορες του ήθους, αυτουργοί πολλοί από αυτούς, ή ασυγκίνητοι θεατές, μπροστά σε όσα εκτοξεύονται κατά του Τσίπρα, πάντα και τώρα
Ο Τσίπρας υπαγορεύει και ο Καρτερός, ο άλλοτε λογογράφος του, εκτελεί με τη γραφίδα του την προσωπική επίθεση στον Ανδρουλάκη με πρωτοφανείς και ανοίκειους χαρακτηρισμούς. Το Ι.Χ. κόμμα του ξέμεινε από πολιτικά καύσιμα και καταφεύγει στην τοξικότητα και τον λίβελο. Επιλέγει συνειδητά να ταυτιστεί με τον Μητσοτάκη. Ομολογεί πως τον νοιάζει να νικήσει μόνο το ΠΑΣΟΚ. Πανικόβλητοι προσπαθούν να τον κρατήσουν όρθιο τα συμφέροντα που στηρίζουν τον Μητσοτάκη. Επιλέγει τη λάσπη κατά του ΠΑΣΟΚ μέσω του πληρωμένου στρατού τρολ και των ψηφιακών συμμοριών, α λα «Ομάδα Αλήθειας». Βάζει τους ανθρώπους του να παπαγαλίζουν κατά του Νίκου Ανδρουλάκη με τη φρασεολογία που χρησιμοποιεί ο Αδωνις.
Αυτές είναι κάποιες ψηφίδες από το ψηφιδωτό-απάντηση του ΠΑΣΟΚ σε άρθρο μου που δημοσιεύτηκε εδώ το περασμένο Σάββατο και έθετε το εσκεμμένα προκλητικό είναι αλήθεια δίλημμα αν όσα λέει κατά της ΕΛΑΣ και του Τσίπρα ο Ανδρουλάκης είναι πολιτική βλακεία ή κομματική πολιτική. Και επιχειρηματολογούσε βέβαια, για όποιον έκανε τον κόπο να το διαβάσει, ότι πρόκειται για το δεύτερο, αλλά ποιος δίνει σημασία σε ό,τι χαλάει μια καλή ιστορία κατά του Τσίπρα; Εφριξαν οι αμύντορες του ήθους, αυτουργοί πολλοί από αυτούς, ή ασυγκίνητοι θεατές, μπροστά σε όσα εκτοξεύονται κατά του Τσίπρα, πάντα και τώρα. Ψεύτης, κωλοτούμπας, προδότης, ανθέλληνας, διαπλεκόμενος, διεφθαρμένος, ψευτράκος, κωλόπαιδο, τσογλάνι, διασπαστής, στήριγμα του Μητσοτάκη και μύρια όσα.
Τώρα, διά χειρός Ανδρουλάκη: Ο Καρτερός έγραψε, ο Τσίπρας είναι από πίσω. Ας είναι ο Καρτερός εξήντα χρόνια στην Αριστερά και πενήντα στη δημοσιογραφία. Αυτοί ξέρουν – ο Τσίπρας υπαγορεύει, αυτός χορεύει. Κι αν αναρωτηθείς αν τους κινεί βλακεία ή σκοπιμότητα, πας σε ειδικό δικαστήριο ήθους. Αλλά δεν τρέχει τίποτε με τους βαρύτατους χαρακτηρισμούς του Ανδρουλάκη για τον Τσίπρα, στη σχετική ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ. Οι γνωστικοί τον καλοπιάνουν, γιατί και η φραστική κακοποίηση είναι κακοποίηση: Ηρέμησε, αγαπητέ, έτσι είναι αν έτσι νομίζεις. Μόνο που όλα αυτά τα εξόχως ανούσια δεν απαντούν στην ερώτηση που απασχολεί τους πολλούς και θέτει το επίμαχο άρθρο: η στρατηγική σου της αλλαγής ποια είναι;
Να νικήσεις με μια ψήφο τον Μητσοτάκη; Μάλιστα, ουδέν σχόλιον. Να έρθεις δεύτερος; Πάλι ουδέν σχόλιον. Και μετά; Υποθέτεις ότι θα έχει το ΠΑΣΟΚ αυτοδυναμία; Ούτε εσύ δεν λες τέτοιο πράγμα. Με ποιους λοιπόν θα σχηματιστεί προοδευτική πλειοψηφία; Με ποιους θα συμπορευτείς αν είσαι –λέμε τώρα– τρίτος; Για να τα κάνουμε ταληράκια, αν πάρεις την εντολή από τον πρόεδρο, από ποιους θα ζητήσεις συμπόρευση; Με την ΕΛΑΣ γκρεμίζεις κάθε γέφυρα – πήξε και δείξε ο Τσίπρας. Με τις λοιπές αποδώ δυνάμεις ξέρουμε τι γίνεται. Αρα; Για κοίτα τους –τους δημοκρατικούς πολίτες– λοιπόν και εξηγήσου, όπως λέει το άσμα: Με ποιους σκοπεύεις να πας και ποιους ν’ αφήσεις; Πώς θα προκύψει η αλλαγή; Επ’ αυτών… νέφος.
Αυτό το νέφος, που άλλοι εξηγούν με όρους αρχηγικού ελλείμματος και άλλοι ως σχεδιασμένη στρατηγική, καλύπτει το ΠΑΣΟΚ. Οχι όλο όμως, αφού επώνυμα στελέχη αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο σύμπλευσης με τη Δεξιά, εάν και εφόσον. Ο Τσίπρας από τη μεριά του είναι σαφής. Δηλώνει ότι, εφόσον λάβει την εντολή, θα ζητήσει από τις προοδευτικές δυνάμεις συμπόρευση αλλαγής. Θα απαντήσει ο Ανδρουλάκης αρνητικά, προτάσσοντας συμμορίες και άλλα συναφή; Ας το ξεκαθαρίσει, να ξέρουν οι πολίτες τι θα προκύψει μετά τις εκλογές, γιατί το 2011-2012 δεν είναι τόσο μακριά. Και για να είμαστε εξηγημένοι: ούτε ρωτάω, ούτε έχω σκοπό να ρωτάω, κανέναν όταν γράφω κάτι. Δική μου η γραφίδα, δική μου η υπογραφή, δική μου η ευθύνη, δικό μου και τυχόν λάθος.
Πηγή: efsyn
Tο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών αναμένεται να αυξηθεί από 5,7% του ΑΕΠ πέρυσι, στο 6,5% φέτος, για να μειωθεί στο 5,9% το 2027.
Ρυθμό ανάπτυξης 1,8% της ελληνικής οικονομίας, τόσο για το 2026 όσο και για το 2027, προβλέπει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) στην έκθεσή του για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας, η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.
Η πρόβλεψη για το 2026 είναι αμετάβλητη σε σχέση με την προηγούμενη έκθεση του Ταμείου τον περασμένο Απρίλιο, ενώ για το 2027 έχει αυξηθεί ελαφρά από το 1,7%. Οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ είναι πιο απαισιόδοξες από αυτές του υπουργείου Οικονομικών που προβλέπει 2% φέτος και 2,3% το 2027.
Και για τα δύο χρόνια, η αύξηση του ΑΕΠ της Ελλάδας αναμένεται σημαντικά υψηλότερη από ό,τι στη Ευρωζώνη (1,2% και 1,1%, αντίστοιχα). Η ανάπτυξη αναμένεται να οδηγήσει σε περαιτέρω μείωση της ανεργίας, από 8,9% πέρυσι στο 8% φέτος και στο 7,6% το 2027, πλησιάζοντας έτσι το μέσο επίπεδο στην Ευρωζώνη, όπου το ποσοστό ανεργίας αναμένεται να παραμείνει σταθερό στο 6,3% το 2027.
Μεγάλο «αγκάθι» αποτελεί ο πληθωρισμός, ο οποίος επηρεάζεται από έναν μεγαλύτερο του αρχικά αναμενόμενου αντίκτυπο του πολέμου στη Μέση Ανατολή στις τιμές ενέργειας, και προβλέπεται να αυξηθεί στο 4,2% σε μέσα επίπεδα του 2026 από 2,9% το 2025, για να υποχωρήσει στο 3,6% το 2027. Και για τα δύο χρόνια αναμένεται να είναι υψηλότερος από την Ευρωζώνη (3,1% και 2,8%, αντίστοιχα).
Λόγω των υψηλότερων τιμών ενέργειας, το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών αναμένεται να αυξηθεί από 5,7% του ΑΕΠ πέρυσι, στο 6,5% φέτος, για να μειωθεί στο 5,9% το 2027. Το πλεόνασμα 1,7% του ΑΕΠ που κατέγραψε η Ευρωζώνη στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της, αναμένεται να μειωθεί από 1,7% του ΑΕΠ πέρυσι, στο 1,2% το 2026 και να αυξηθεί ελαφρά στο 1,3% το 2027.
Οι προβλέψεις για την παγκόσμια οικονομία
Για την παγκόσμια οικονομία, το ΔΝΤ τονίζει ότι η ανθεκτικότητά της απέναντι στα συνεχόμενα σοκ των τελευταίων επτά ετών – από τον κορονοϊό και τους πολέμους στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή με τις απότομες αυξήσεις στις τιμές ενέργειας και άλλων εμπορευμάτων έως τις σημαντικές αλλαγές στις διεθνείς εμπορικές σχέσεις – έχει φτάσει στα όρια της. Και αυτό καθώς οι συνεχόμενες κρίσεις εξάντλησαν τα δημοσιονομικά περιθώρια και αύξησαν σε μη βιώσιμο επίπεδο το δημόσιο χρέος πολλών χωρών, μεταξύ των οποίων και μεγάλων αναπτυγμένων οικονομιών, εν μέσω μάλιστα σημαντικής ανόδου του κόστους δανεισμού. Η αποκατάσταση του δημοσιονομικού χώρου για τις χώρες αυτές είναι απαραίτητη, προειδοποιεί το Ταμείο.
Έως τώρα, η παγκόσμια οικονομία άντεξε στις κρίσεις, χάρη σε μέτρα που λήφθηκαν για την ενεργειακή κρίση και το επενδυτικό μπουμ στην τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ). Η ανθεκτικότητα αντανακλάται στις προβλέψεις του Ταμείου για αύξηση του παγκόσμιου ΑΕΠ κατά 3,1% φέτος και 3,4% το 2027. Ο παγκόσμιος πληθωρισμός αναμένεται να αυξηθεί στο 4,7% φέτος, αντανακλώντας κυρίως υψηλότερες τιμές εμπορευμάτων, για να υποχωρήσει στο 4,1% το 2027.
Ωστόσο, ο παγκόσμιος ρυθμός ανάπτυξης συγκαλύπτει μεγάλες διαφορές μεταξύ των επιμέρους χωρών. «Γενικότερα, η ανθεκτικότητα δεν ήταν ομοιόμορφη, παρουσιάζοντας μεγάλες διαφοροποιήσεις, ανάλογα με την έκθεση των χωρών στον πόλεμο και την εκτίναξη της τεχνητής νοημοσύνης και προκαλώντας διαφορετικά αποτελέσματα», σημειώνει το Ταμείο. Επιπλέον, αναφέρει ότι οι κίνδυνοι είναι καθοδικοί και ότι οι μεσοπρόθεσμες προοπτικές για την ανάπτυξη παραμένουν υποτονικές με βάση τα ιστορικά πρότυπα και ανομοιόμορφες μεταξύ των χωρών, αντανακλώντας εν μέρει διάφορους βαθμούς ετοιμότητας για την ΑΙ και ευρωστίας του ενεργειακού μείγματος.
«Η όποια στήριξη για την ελάφρυνση του αντίκτυπου των υψηλότερων τιμών ενέργειας και τροφίμων πρέπει να είναι προσωρινή, στοχευμένη, να μην προκαλεί στρεβλώσεις και να μην υπονομεύει τους στόχους δημοσιονομικής βιωσιμότητας», σύμφωνα με το ΔΝΤ.
