«Την ιστορία τη γράφουν κυρίως οι άνθρωποι που αγωνίζονται, οι άνθρωποι που επιμένουν», τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός.

H καθιέρωση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης στη δεύτερη θέση, με επόμενο στόχο να αντικρίσει κατάματα τη Νέα Δημοκρατία, δεν έρχεται να επιβεβαιώσει μόνο την επιστροφή του διπολισμού στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Ερχεται να υπογραμμίσει και τη σύγκρουση ανάμεσα σε δύο αντίθετους κόσμους: από τη μια «η Ελλάδα της αξιοπρέπειας, του μόχθου, του πολιτισμού και της παραγωγής» και από την άλλη «η Ελλάδα της αναξιοκρατίας, της διαφθοράς, του νεποτισμού», όπως σημείωσε χθες βράδυ στο Περιστέρι, στην πλατεία Δημαρχείου, ο Αλέξης Τσίπρας στο κλείσιμο της ομιλίας του.

«Πιστεύω ότι αυτή η Ελλάδα (σσ. η πρώτη) θα νικήσει». Και «αξίζει τον κόπο να δώσουμε τη μάχη για να νικήσει αυτή η Ελλάδα», τόνισε δίνοντας το σύνθημα της συστράτευσης.

Και επικαλούμενος την ανάλυση του Αντόνιο Γκράμσι για την «εποχή των τεράτων» (στο ενδιάμεσο μεταξύ παλαιάς και νέας εποχής), ο ομιλητής μίλησε εν πρώτοις για όσα «τερατώδη» ζουν οι πολίτες τώρα: ανισότητες, διαφθορά, διχασμός, πόλωση. Και, σε δεύτερο χρόνο, διεμήνυσε ότι «την ιστορία δεν τη γράφουν τα τέρατα, ή τουλάχιστον δεν τη γράφουν μόνο τα τέρατα, τη γράφουν κυρίως οι άνθρωποι που αγωνίζονται, οι άνθρωποι που επιμένουν, οι άνθρωποι που αντιστέκονται, οι άνθρωποι που ελπίζουν».

Στη Β΄ Αθηνών

Και, σπάζοντας τους τοίχους μεταξύ πολιτικής και πολιτών –όπως είχε σημειώσει νωρίτερα η συντονίστρια της εκδήλωσης, ηθοποιός Ειρήνη Καζάκου– ο Α. Τσίπρας επιστρέφει εκεί που τον ξέρουν και τους ξέρει: στις λαϊκές γειτονιές, πρώτα στη Νίκαια, χθες βράδυ στο Περιστέρι. Γι’ αυτό και πριν τον πρώην πρωθυπουργό μίλησαν για τη ζωή τους κάτοικοι από τους Αγίους Αναργύρους, το Αιγάλεω και το Περιστέρι, ιδιωτικοί υπάλληλοι, εκπαιδευτικοί, υγειονομικοί και πολιτικοί επιστήμονες.

Πιάνοντας λοιπόν το νήμα από εκείνους, ο πρώην πρωθυπουργός διαβεβαίωσε ότι το σχήμα αυτό (πρώτα μιλάνε οι πολίτες) δεν θα σβήσει με την εκλογική νίκη της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. «Αυτός ο τρόπος που συζητάμε στις πλατείας της χώρας, θέλουμε να είναι και ο τρόπος –αν ο ελληνικός λαός μας δώσει την ευκαιρία– που θα κυβερνήσουμε τον τόπο. Θα είναι ένας τρόπος διαδραστικής επικοινωνίας και κλεισίματος της απόστασης, ανάμεσα στον πολίτη και στη δημοκρατική εξουσία, διότι εμείς θέλουμε μια άλλου είδους εξουσία», διαβεβαίωσε.

Εμβληματικό φαγητό της Ικαρίας, το σουφικό έχει στο τηγάνι του όλα τα μποστανικά της εποχής. Μια μόνο από τις 65 συνταγές που θα βρείτε στο μεγάλο αφιέρωμα του Γαστρονόμου στο νησί που ζει με τους δικούς του κανόνες και ρυθμούς. Μαζί με μαθήματα ζωής και το μυστικό της μακροζωίας των Ικαριωτών.

Όσα χρήματα κι αν διαθέτετε, δεν μπορείτε να αγοράσετε ένα από τα καλύτερα προσθιοκίνητα hot hatch των νεότερων χρόνων. Μάλλον το καλύτερο

Το ‘φαγαν οι Βρυξέλλες κι αυτό. Πάει. Μας άφησε χρόνους. Κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Η παραγωγή του Honda Civic Type R για Ευρώπη έχει σταματήσει από πέρυσι το καλοκαίρι. Ακόμα κι ο καλομαθημένος (σε σοβαρά αυτοκίνητα και supercars) βρετανικός ειδικός Τύπος θρηνεί για το τέλος του. Τέλος. Πάπαλα. Πώς το ‘λεγαν εκείνο το κλασικό, το «σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν»; Ε, εδώ τα σκοτώνουν ακόμα κι όταν είναι στα νιάτα τους, όσο είναι ακόμη εν ζωή τα hot hatch.

Η ιαπωνική εταιρεία, όπως και πολλές άλλες, δεν μπορoύσενα αντέξει τις πιεστικές ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες και το απέσυρε. Μία-μία, το ίδιο έκαναν και άλλες. Αφαιρούν αντίστοιχα μοντέλα τους από εκθέσεις και τιμοκαταλόγους. Ακόμα χειρότερα; Σταματούν τελείως να τα κατασκευάζουν. Βέβαια, σε άλλες αγορές -για παράδειγμα, στην αμερικανική- το FL5, όπως είναι ο κωδικός του, συνεχίζει να πωλείται κανονικά. Εδώ, όμως, τετέλεσται.

Η τελευταία γενιά ολοκληρώνει τη διαδοχή των βενζινοκίνητων και μη εξηλεκτρισμένων hot hatch της Honda σε ένα πολύ ενδιαφέρον οδηγοκεντρικό, πρακτικό και, τελικά, πωρωτικό σύνολο

Αντί για επικήδειο, είχα την ευκαιρία να το οδηγήσω για τελευταία φορά επί ελληνικού εδάφους. Το ίδιο, το λευκό, το δημοσιογραφικό που είχε βγάλει για δοκιμές ο Όμιλος Σαρακάκη.Αυτό, με την πινακίδα «ΧΗΕ – 9318». Η «Χοντάρα» προφανώς πέρασε διά πυρός και σιδήρου από σύσσωμο τον ελληνικό ειδικό Τύπο, έγραψε στο κοντέρ της κάποια 25.000 χιλιόμετρα και κάτι ψιλά, σίγουρα άλλαξε αρκετές τετράδες λάστιχα και επιβίωσε χωρίς τριγμούς και παρενέργειες από τις ασέλγειες τις οποίες υπέστη.

Απόδοση 329 ίππων, 420 Nm ροπής, μεγάλοι χώροι, επιθετικό αμάξωμα. Το προσθιοκίνητο πακέτο έλαβε τέλος

Το οδήγησα για μία ακόμα εβδομάδα. Και ξανά έμεινα να ψελλίζ: «αμαξάρα». Δεν το γράφω συχνά. Απλά γιατί δεν προκύπτει συχνά μια τέτοια στην εποχή των αμέτρητων «εσγιουβί» και της ηλεκτρικής αρμάδας.Ομοιογενές, δυνατό μέχρι τον κόφτη, με ένα μπροστινό (βλ. Double Axis σε συνδυασμό με μπλοκέ διαφορικό) που σου δίνει τόνους εμπιστοσύνης να πιέσεις, με άψογη θέση οδήγησης στις κόκκινες καθισματάρες, με ένα από τα καλύτερα χειροκίνητα κιβώτια στον πλανήτη και, ταυτόχρονα, τόσο ελαστικό όταν θες να σέρνεσαι στην πόλη. Πολλές φορές, εν είδει επιβεβαίωσης, έβαλα μία 6η στο κιβώτιο, με μόλις 1.300 σ.α.λ.. Ναι, με 6η στις 1.300 rpm. Kαι ξέρεις κάτι; Δεν κόμπιασε, δεν τρεμούλιασε το γκάζι, συνέχισε να ανεβάζει. Ομαλά. Γραμμικά. Όπως είναι η συνολικότερη φιλοσοφία απόδοσής του.

Παραδίδοντας το δημοσιογραφικό Type R. Κλαψ

Αν έχει μειονεκτήματα; Εννοείται.Ουδείς άσφαλτος, που θα ΄λεγε και η Άντζελα. Η διάδραση με το infotainment απαιτεί αγιορείτικη υπομονή: ξεπερασμένα γραφικά και δύσχρηστο μενού. Τουλάχιστον είναι μικρή η οθόνη κι όχι καμιά γκουμούτσα, όπως συνηθίζεται τελευταία. Επίσης, η ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενη ανάρτηση, εκτιμώ, ότι στη θέση Comfort θα ήταν καλύτερη με πιο μαλακή ρύθμιση. Να γίνω υποχόνδριος και να προσθέσω ότι αν είχε και έναν πιο ενδιαφέροντα ήχο, θα ‘ταν τέλειο.  Τέλος, ναι, ήταν πανάκριβο. Με τιμή, όταν πουλιόταν, στα €70.000, απευθυνόταν σε πολύ λίγους. Μέχρι εκεί. Αν, πάντως, θέλετε να εμβαθύνετε σε αναλυτική δοκιμή, υπάρχει και τέτοια. Ήδη από πέρυσι, λοιπόν, μόνο μεταχειρισμένο απ’ το εξωτερικό – όσοι ενδιαφέρεστε και μπορείτε.

Τέλος, αντί για χαρτομάντηλα, ναι και μια τελευταία αναμνηστική φωτογραφία από το σχετικό χώρο στάθμευσης, επί της Λ. Αθηνών. Έχε γεια, μωρό μου. 

Το νησί που αναδεικνύεται σε κορυφαίο τουριστικό προορισμό για το 2026, με τους Times να επισημαίνουν την κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα, τις παρθένες παραλίες και τα αρχαία μνημεία.

Στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος βρίσκεται η Ίος μέσα από δύο εκτενή αφιερώματα της βρετανικής εφημερίδας The Times, τα οποία αναδεικνύουν τον προορισμό ως μία από τις πλέον ελκυστικές επιλογές για διακοπές στις Κυκλάδες.

Τα δύο δημοσιεύματα παρουσιάζουν διαφορετικές πτυχές του νησιού, αναδεικνύοντας την Ίο ως έναν προορισμό που συνδυάζει την κοσμοπολίτικη ενέργεια, τη φυσιολατρία, την αυθεντικότητα, την πολιτιστική κληρονομιά και το ξεχωριστό φυσικό τοπίο των Κυκλάδων.

Στο αφιέρωμα για τα καλύτερα ελληνικά νησιά για το 2026, η The Times επισημαίνει ότι «η Ίος μπορεί να έχει τη φήμη ενός νησιού με αδιάκοπη καλοκαιρινή διασκέδαση, όμως είναι εύκολο να προσπεράσει κανείς τις έντονες νυχτερινές εξόδους και να επιλέξει πιο εκλεπτυσμένες εμπειρίες». Με αυτόν τον τρόπο το δημοσίευμα αναδεικνύει τη σύγχρονη ταυτότητα της Ίου, η οποία έχει εξελιχθεί στα τελευταία χρόνια, προσελκύοντας επισκέπτες που αναζητούν ποιοτικές και αυθεντικές ταξιδιωτικές εμπειρίες.