Τους «χλιαρούς τους φτύνουν»

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Εκατοντάδες άρθρα, σχόλια έχω δημοσιεύει ως τώρα και ποτέ δεν είχα πρόβλημα να βρω θέμα. Συνήθως είχα το αντίθετο – πρόβλημα επιλογής ανάμεσα σε πολλά.

Όμως, έτσι που εξελίσσεται η κατάσταση στην Κηφισιά, αναρωτιέσαι όχι μόνο τι να πρώτο-γράψεις, αλλά και αν έχει νόημα να το γράψεις. Καθημερινά  γράφονται παντού άρθρα, σχόλια, κρίσεις – αλλά όλα γλιστράνε πάνω από τον αόρατο χιτώνα που περιβάλλει τον Γιώργο Θωμάκο και τους συνεργάτες του χωρίς να αφήνουν κανένα ίχνος. Σαν τη βροχή στο αδιάβροχο.

Είχα γράψει και παλιότερα ότι «οι απόψεις των σχολιαστών έχουν τέτοια επίδραση στην πορεία των πραγμάτων, όσο οι παρατηρήσεις των αστρονόμων στην πορεία των άστρων». Δεν είχα ποτέ ψευδαισθήσεις ότι τα κείμενά μας επηρεάζουν την πολιτική -κυρίως- πραγματικότητα.

Όμως, μερικές φορές, όταν η άποψη του σχολιαστή ήταν 100% σωστή και η θέση 100% λάθος, όλο και κάτι γινόταν…

Σήμερα δεν έχει καμία σημασία τι γράφεις – αν γράφεις. Το μόνο αποτέλεσμα είναι που εκτονώνεσαι εσύ και οι αναγνώστες. Οι άνθρωποι που διοικούν έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους ακόμα κι όταν κάνουν λάθος. Θα έλεγα, μάλιστα, ιδιαίτερα όταν κάνουν λάθος. Ή όταν πράττουν το ακριβώς αντίθετο από αυτό που είχαν διακηρύξει μερικούς μήνες πριν. Στο τέλος ζαλίζεσαι από τις διαδοχικές κωλοτούμπες. Δεν ζαλίζεται αυτός που τις κάνει, αλλά εσύ που τις βλέπεις.

Το σωστό είναι αυτό και το αντίθετό του ταυτόχρονα. Δύο και δύο κάνουν τέσσερα εκτός εάν κάνουν τρία ή πέντε. Οι πολίτες, που έχουν την ατυχία τα παιδιά τους να πηγαίνουν στο σχολείο με την «θρησκευόμενη» διοίκηση Θωμάκου, οι ηλικιωμένοι, οι νοικοκυρές θα είναι ευτυχέστεροι αν τους «τους πεις καμιά εξυπνάδα του τύπου είμαστε του θεού άνθρωποι» τα όποια όνειρα έχουν παραμείνει. Τους πολίτες της πόλης, τα γεροντάκια, αυτούς που σας δώσανε την ευκαιρία βρε! Τι είναι όλα αυτά τα παλαβά που μας κάνουν έξαλλους, τόσο γαϊδουριά, ντροπή υπάρχει αυτή η λιτή λέξη στο λεξιλόγιο τους;

Αυτή η τελευταία απόφαση με εξόργισε τόσο πολύ που (όπως έγραφαν οι παλιοί) αποφάσισα «να σπάσω την πένα μου». Όχι επειδή είμαι κι εγώ Κηφισιώτης. Αλλά γιατί όταν μία κοινωνία κατατρέχει τα ασθενέστερα μέλη της, δεν είναι για σχόλιο, ούτε για κριτική.

Τους φτύνουν και αναρωτιούνται αν βρέχει, αυτή είναι η πεμπτουσίας της δημόσιας ζωής στη πόλη.

«Ούτως ότι χλιαρός ει, και ούτε ζεστός ούτε ψυχρός, μέλλω σε εμέσαι εκ του στόματός μου…»

«Επειδή είσαι χλιαρός, ούτε ζεστός ούτε ψυχρός, για αυτό και θα σε φτύσω…» λέει ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Αποκάλυψη.

Μιλάει σχεδόν σαν Κηφισιώτης εν έτη 2015, για όλα αυτά, που δυστυχώς γίνονται.

Τους χλιαρούς, -τους δήθεν θρησκευόμενους, ψεύτες απατεώνες- τους φτύνουν.-