Γραφικότητα, αγάπη μου

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Για να παίξεις στις ειδήσεις, τηλεοπτικές ή ιντερνετικές, τρία πράγματα πρέπει να έχουν συμβεί: Ή να έχεις κάνει πραγματικά κάτι άξιο λόγου ή να κάνεις πολύ θόρυβο ή κάτι που θα σε εισάγει αυτομάτως στις χρυσές σελίδες της ιστορίας της γραφικότητας. Ο σαματάς ή η γραφικότητα μάλιστα σου εξασφαλίζουν πιο εύκολα θέση.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ένας προνομιακός χώρος για την επίδειξη τέτοιων ικανοτήτων. Εκεί μεγαλούργησε ο Πάπας της γραφικότητας, «ο νομάρχης της καρδιάς μας», αλλά και ο δικός μας, Β. Βάρσος «ο Άγιος» που είχε ταλέντο και στις μεταμφιέσεις και στις δηλώσεις «που θα συζητηθούν» και μόνιμο στασίδι στα τηλεοπτικά παράθυρα ή στα καφενεία της Κηφισιάς, ο έτερος Καπαδόκης.

Μια φευγαλέα ματιά στις ειδήσεις αυτού του τριημέρου είναι ικανή να μας πείσει ότι αυτή η βαριά παράδοση συνεχίζεται με συνέπεια. Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί ευρέως φωτογραφία του Γιάννη Μπουτάρη με φουστανέλα. Θα πει κανείς: «Και πού είναι το κακό;» Κακό δεν είναι, είναι ενδεικτικό. Αν λάβουμε μάλιστα υπόψη μας ότι η γραφικότητα δεν σταματά εκεί, αλλά έχει υπηρετηθεί και με παλαιότερες δηλώσεις π.χ. περί περιπολιών των ηλικιωμένων στα πάρκα, ώστε να απομακρύνονται οι ναρκομανείς, τότε η εικόνα είναι σαφέστερη.

Την ίδια στιγμή, στην ίδια πόλη, λίγο πιο δυτικά παρελαύνουν απορριματοφόρα και πλυντήρια κάδων. Τα «ανδριωμένα» οχήματα παρέλασαν όχι για να δείξουν πώς συμμετέχει κανείς σε μια μεγάλη στιγμή της Ιστορίας, αλλά προφανώς γιατί το νέο μεγάλο ΟΧΙ είναι στη βρώμα.

Η τρίτη περίπτωση είναι από μόνη της μία κατηγορία. Ο Γιώργος Θωμάκος, εκλεκτός των πολιτών της Κηφισιάς, πίστευε και πιστεύει ότι η πολιτική ασκείται με το προφίλ του θρησκευτικού παιδιού που τα πραγματοποιεί όλα από την αγάπη του για την Κηφισιά. Το ότι είναι όλα αέρας, ψέματα διόλου δεν τον απασχολεί, δεν τον ενδιαφέρει. Τώρα αν η αγάπη του για την πόλη υπομένουμε τα μύρια όσα, την γραφικότητα των πράξεων αλλά και των λόγων, είναι κάτι που μάλλον οι μελλοντικοί επιστήμονες θα εξηγήσουν.

Για έργα δεν το συζητώ καθόλου. Είναι αμέτρητες οι φορές που έγινε είδηση, το «ας πάμε να διαλογιστούμε» στην Εκκλησία, με διάφορες αφορμές. Αυτή τη φορά θεώρησε ότι έπρεπε στις αρπαχτές  αντιδημάρχου του να «κάνει το παγώνι», θεωρώντας προφανώς ότι αυτό του δίνει αγωνιστικά παράσημα. Ένα έναυσμα για το μέλλον, που είναι εδώ, τώρα.

Στην περίπτωση δε του έτερου, του Β. Βάρσου είναι περιττό να αναφερθούμε. Θα μπορούσε μόνος του να εκπροσωπεί τον εν λόγω «κλάδο».

Και επειδή πολλοί από τους δημάρχους που αναφέραμε αγαπούν την καινοτομία θα μπορούσαμε να εκμεταλευτούμε το ταλέντο τους. Θα μπορούμε να διοργανώσουμε το Mayor’sParade, όπου δήμαρχοι ντυμένοι τσολιάδες, Ζορό, ή ακόμα ψάλτες και ειδικοί στα θέματα καφενιακής διατριβής πάνω σε απορριμματοφόρα θα παρελαύνουν στολίζοντας με «γαλλικά» τους παρευρισκόμενους, που θα κουνούν σημαιάκια και θα τους ραίνουν με ψηφοδέλτια.

Μια μεγάλη Disneyland γραφικότητας, όπου και το ταλέντο ορισμένων τοπικών αρχόντων δεν θα πάει χαμένο και ο τουρισμός μπορεί να γνωρίσει πρωτοφανή ανάπτυξη.

Ίσως μάλιστα εισάγουμε ως Κηφισιώτες ένα νέο θεσμό στη Διοίκηση.

Την Τοπική Αυτολύπηση.-