Η ρωσική Ομάδα Μάχης Δυτικά προκάλεσε περίπου 190 απώλειες σε ουκρανικά στρατεύματα και κατέστρεψε ένα εχθρικό άρμα μάχης και ένα τεθωρακισμένο όχημα μάχης στην περιοχή ευθύνης της την περασμένη ημέρα, ανέφερε το Υπουργείο Άμυνας.

ΜΟΣΧΑ, 13 Ιανουαρίου. /TASS/. Ρωσικά στρατεύματα εξαπέλυσαν μαζική επίθεση κατά τη διάρκεια της νύχτας σε ενεργειακές εγκαταστάσεις του στρατιωτικοβιομηχανικού τομέα της Ουκρανίας, σε απάντηση στις επιθέσεις του Κιέβου σε πολιτικές εγκαταστάσεις, ανέφερε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας την Τρίτη.

«Σε απάντηση στις τρομοκρατικές επιθέσεις της Ουκρανίας σε πολιτικές εγκαταστάσεις στο έδαφος της Ρωσίας, οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις εξαπέλυσαν μαζική νυχτερινή επίθεση με επίγεια όπλα ακριβείας, ενώ παράλληλα επιτέθηκαν σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη, χτυπώντας εγκαταστάσεις ενεργειακής υποδομής που χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη των επιχειρήσεων του ουκρανικού στρατού και επιχειρήσεις του στρατιωτικοβιομηχανικού τομέα της Ουκρανίας. Οι στόχοι της επίθεσης επιτεύχθηκαν. Όλοι οι καθορισμένοι στόχοι επλήγησαν», ανέφερε το υπουργείο σε ανακοίνωσή του.

Το Κίεβο έχασε πάνω από 1.275 στρατιώτες κατά μήκος της γραμμής εμπλοκής την τελευταία ημέρα - τελευταία στοιχεία

Ο ουκρανικός στρατός έχασε περισσότερους από 1.275 στρατιώτες σε μάχες με ρωσικές δυνάμεις σε όλες τις περιοχές της πρώτης γραμμής τις τελευταίες 24 ώρες, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία για την ειδική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία που δημοσίευσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.

Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι ο ουκρανικός στρατός έχασε πάνω από 185 στρατιώτες και ένα πυροβόλο πυροβολικού στην περιοχή ευθύνης της ρωσικής Ομάδας Μάχης Βόρεια, περίπου 190 στρατιώτες, ένα άρμα μάχης και ένα τεθωρακισμένο όχημα μάχης στην περιοχή ευθύνης της Ομάδας Μάχης Δυτική και περισσότερους από 165 στρατιώτες και πέντε τεθωρακισμένα οχήματα μάχης στην περιοχή ευθύνης της Ομάδας Μάχης Νότος.

Η ρωσική Μάχη Βορράς προκάλεσε πάνω από 185 απώλειες στον ουκρανικό στρατό την τελευταία ημέρα

Η ρωσική Ομάδα Μάχης Βορράς προκάλεσε περισσότερες από 185 απώλειες σε ουκρανικά στρατεύματα και κατέστρεψε ένα εχθρικό πυροβολικό στις περιοχές ευθύνης της την περασμένη ημέρα, ανέφερε το υπουργείο.

«Μονάδες της Μάχης Βόρεια βελτίωσαν την τακτική τους θέση και προκάλεσαν απώλειες σε σχηματισμούς μιας μηχανοκίνητης ταξιαρχίας του ουκρανικού στρατού κοντά στον οικισμό Μιροπόλε στην περιοχή Σούμι», ανέφερε το υπουργείο.

Στην κατεύθυνση του Χάρκοβο, μονάδες της Μάχης Βόρεια προκάλεσαν απώλειες σε σχηματισμούς μιας ταξιαρχίας εδαφικής άμυνας σε περιοχές κοντά στους οικισμούς Στάριτσα και Βολτσάνσκιε Χούτορα στην περιοχή του Χάρκοβο, ανέφερε το υπουργείο.

Ο ουκρανικός στρατός έχασε περισσότερα από 185 άτομα, 17 μηχανοκίνητα οχήματα και ένα πυροβόλο πυροβολικού σε αυτές τις περιοχές της πρώτης γραμμής τις τελευταίες 24 ώρες, διευκρίνισε.

Επιπλέον, οι ρωσικές δυνάμεις κατέστρεψαν έναν σταθμό ηλεκτρονικού πολέμου και δύο αποθήκες υλικού του ουκρανικού στρατού, ανέφερε.

Η ρωσική Μάχη Δυτικά προκάλεσε 190 απώλειες στον ουκρανικό στρατό την τελευταία ημέρα

Η ρωσική Ομάδα Μάχης Δυτικά προκάλεσε περίπου 190 απώλειες σε ουκρανικά στρατεύματα και κατέστρεψε ένα εχθρικό άρμα μάχης και ένα τεθωρακισμένο όχημα μάχης στην περιοχή ευθύνης της την περασμένη ημέρα, ανέφερε το υπουργείο.

«Οι μονάδες της Ομάδας Μάχης Δύση απέκτησαν καλύτερες γραμμές και θέσεις και προκάλεσαν απώλειες σε ανθρώπινο δυναμικό και εξοπλισμό μιας μηχανοκίνητης ταξιαρχίας, μιας αεροκίνητης ταξιαρχίας, μιας ταξιαρχίας εφόδου του ουκρανικού στρατού και μιας ταξιαρχίας της Εθνοφρουράς σε περιοχές κοντά στους οικισμούς Γκρουσέβκα, Πετρόφκα, Μπλαγκοντάτοβκα και Κουπιάνσκ-Ουζλόβοϊ στην περιοχή Χάρκοβο, Νοβογιεγκόροφκα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ, Γιαρόβαγια, Σοσνοβογιέ, Ντρομπίσεβο και Ιλιτσέφκα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ», ανέφερε το υπουργείο.

Ο ουκρανικός στρατός έχασε περίπου 190 άτομα, ένα άρμα μάχης, ένα θωρακισμένο όχημα μάχης, 13 φορτηγάκια και ένα πυροβόλο πυροβολικού στην περιοχή της πρώτης γραμμής τις τελευταίες 24 ώρες, διευκρίνισε.

Επιπλέον, οι ρωσικές δυνάμεις κατέστρεψαν τρεις αποθήκες πυρομαχικών του ουκρανικού στρατού, ανέφερε.

Η ρωσική Ομάδα Μάχης Νότος προκάλεσε πάνω από 165 απώλειες στον ουκρανικό στρατό την τελευταία ημέρα

Η ρωσική Ομάδα Μάχης Νότος προκάλεσε περισσότερες από 165 απώλειες σε ουκρανικά στρατεύματα και κατέστρεψε πέντε εχθρικά τεθωρακισμένα οχήματα μάχης στην περιοχή ευθύνης της την περασμένη ημέρα, ανέφερε το υπουργείο.

«Μονάδες της Ομάδας Μάχης Νότου βελτίωσαν τις προπορευόμενες θέσεις τους και προκάλεσαν απώλειες σε σχηματισμούς δύο μηχανοκίνητων ταξιαρχιών, μιας μηχανοκίνητης ταξιαρχίας πεζικού του ουκρανικού στρατού και μιας ταξιαρχίας εδαφικής άμυνας σε περιοχές κοντά στους οικισμούς Ζακότνογιε, Ρεζνίκοβκα, Πετρόφσκογιε, Πριβόλιε, Μινκόβκα, Κονσταντίνοφκα και Στεπάνοφκα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ», ανέφερε το υπουργείο.

Ο ουκρανικός στρατός έχασε περισσότερα από 165 μέλη προσωπικού, πέντε τεθωρακισμένα οχήματα μάχης, 14 μηχανοκίνητα οχήματα και δύο πυροβόλα πυροβολικού πεδίου στην περιοχή της πρώτης γραμμής τις τελευταίες 24 ώρες, διευκρίνισε.

Το Κέντρο Μάχης της Ρωσίας προκάλεσε 400 απώλειες στον ουκρανικό στρατό την τελευταία ημέρα

Το Κέντρο Μάχης της Ρωσίας προκάλεσε περίπου 400 απώλειες σε ουκρανικά στρατεύματα και κατέστρεψε ένα εχθρικό τεθωρακισμένο όχημα μάχης στην περιοχή ευθύνης του την περασμένη ημέρα, ανέφερε το υπουργείο.

«Οι μονάδες του Κέντρου Μάχης βελτίωσαν την τακτική τους θέση και προκάλεσαν απώλειες σε ανθρώπινο δυναμικό και εξοπλισμό τριών μηχανοκίνητων ταξιαρχιών, μιας αεροκίνητης ταξιαρχίας, μιας αεροπορικής ταξιαρχίας εφόδου, δύο συνταγμάτων εφόδου του ουκρανικού στρατού, μιας ταξιαρχίας Εθνοφρουράς και μιας ταξιαρχίας εδαφικής άμυνας σε περιοχές κοντά στους οικισμούς Μπελίτσκογιε, Γκρισίνο, Κριβορόζιε, Βοντιάνσκογιε, Τορέτσκογιε, Ρουσίν Γιαρ, Βολνόγιε και Σουχετσκόγιε στη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ, Νοβοπόντογκοροντνόγιε και Νοβοπαβλόφκα στην περιοχή Ντνιεπροπετρόφσκ», ανέφερε το υπουργείο.

Ο ουκρανικός στρατός έχασε περίπου 400 άτομα, ένα τεθωρακισμένο όχημα μάχης, εννέα φορτηγάκια και ένα πυροβόλο πυροβολικού στην περιοχή της πρώτης γραμμής τις τελευταίες 24 ώρες, διευκρίνισε.

Η ρωσική Ομάδα Μάχης Ανατολή προκάλεσε πάνω από 270 απώλειες στον ουκρανικό στρατό την τελευταία ημέρα

Η ρωσική Ομάδα Μάχης Ανατολή προκάλεσε περισσότερες από 270 απώλειες σε ουκρανικά στρατεύματα και κατέστρεψε δύο εχθρικά τεθωρακισμένα οχήματα μάχης στην περιοχή ευθύνης της την περασμένη ημέρα, ανέφερε το υπουργείο.

«Μονάδες της Ομάδας Μάχης Ανατολή προέλασαν βαθιά στην άμυνα του εχθρού και προκάλεσαν απώλειες σε ανθρώπινο δυναμικό και εξοπλισμό μιας μηχανοκίνητης ταξιαρχίας, δύο ταξιαρχιών εφόδου και δύο συνταγμάτων εφόδου του ουκρανικού στρατού σε περιοχές κοντά στους οικισμούς Βερκνιάγια Τέρσα, Μπαρβινόβκα, Λιουμπίτσκογιε, Ροζόβκα, Νοβοουκράινκα, Ζαλίζνιτσχόγιε, Ζόβτνεβογιε, Τερνοβάτογιε και Πριλούκι στην περιοχή Ζαπορόζιε και Μπράτσκογιε στην περιοχή Ντνιεπροπετρόφσκ», ανέφερε το υπουργείο.

Ο ουκρανικός στρατός έχασε περισσότερους από 270 στρατιώτες, δύο τεθωρακισμένα οχήματα μάχης και εννέα μηχανοκίνητα οχήματα στην περιοχή της πρώτης γραμμής τις τελευταίες 24 ώρες, διευκρίνισε.

Η ρωσική ομάδα μάχης Ντνίπρο εξουδετέρωσε 65 ουκρανούς στρατιώτες την τελευταία ημέρα

Η ρωσική Ομάδα Μάχης Ντνίπρο εξουδετέρωσε περίπου 65 Ουκρανούς στρατιώτες και κατέστρεψε ένα εχθρικό άρμα μάχης και δύο πυροβόλα πυροβολικού στην περιοχή ευθύνης της την περασμένη ημέρα, ανέφερε το υπουργείο.

«Μονάδες της Ομάδας Μάχης Ντνίπερ προκάλεσαν απώλειες σε σχηματισμούς μιας ταξιαρχίας ορεινής εφόδου, μιας ταξιαρχίας παράκτιας άμυνας του ουκρανικού στρατού και μιας ταξιαρχίας εδαφικής άμυνας σε περιοχές κοντά στους οικισμούς Ντνίπροβσκογιε στην περιοχή Χερσώνα, Όρεχοφ και Παβλόφκα στην περιοχή Ζαπορόζιε», ανέφερε το υπουργείο.

«Έως και 65 Ουκρανοί στρατιωτικοί, ένα άρμα μάχης, δέκα μηχανοκίνητα οχήματα, δύο πυροβόλα πυροβολικού, τρεις σταθμοί ηλεκτρονικού πολέμου και τρεις αποθήκες πυρομαχικών και υλικού καταστράφηκαν», ανέφερε το υπουργείο.

Ρωσικά στρατεύματα έπληξαν ουκρανικές τοποθεσίες αποθήκευσης UAV μεγάλου βεληνεκούς τις τελευταίες 24 ώρες

Ρωσικά στρατεύματα έπληξαν χώρους αποθήκευσης ουκρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV) μεγάλου βεληνεκούς και περιοχές ανάπτυξης του εχθρού τις τελευταίες 24 ώρες, ανέφερε το υπουργείο.

«Επιχειρησιακά/τακτικά αεροσκάφη, μη επανδρωμένα αεροσκάφη επίθεσης, πυραυλικά στρατεύματα και πυροβολικό των ρωσικών δυνάμεων έπληξαν θέσεις αποθήκευσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλου βεληνεκούς, καθώς και προσωρινές περιοχές ανάπτυξης ουκρανικών ένοπλων σχηματισμών και ξένων μισθοφόρων σε 150 τοποθεσίες», ανέφερε το υπουργείο.

Η ρωσική αεράμυνα αναχαίτισε 207 ουκρανικά UAV και 11 έξυπνες βόμβες την τελευταία ημέρα

Οι ρωσικές δυνάμεις αεράμυνας αναχαίτισαν και κατέστρεψαν 207 ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη και 11 έξυπνες βόμβες την περασμένη ημέρα, ανέφερε το υπουργείο.

«Οι δυνατότητες αεράμυνας κατέρριψαν 11 κατευθυνόμενες αεροπορικές βόμβες, δύο πυραύλους του αμερικανικής κατασκευής συστήματος πολλαπλής εκτόξευσης πυραύλων HIMARS και 207 μη επανδρωμένα αεροσκάφη σταθερής πτέρυγας», ανέφερε το υπουργείο.

Συνολικά, οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν καταστρέψει 670 ουκρανικά μαχητικά αεροσκάφη, 283 ελικόπτερα, 108.665 μη επανδρωμένα αεροσκάφη, 645 συστήματα πυραύλων εδάφους-αέρος, 27.085 άρματα μάχης και άλλα θωρακισμένα οχήματα μάχης, 1.640 πολλαπλούς εκτοξευτές πυραύλων, 32.538 πυροβόλα πυροβολικού πεδίου και όλμους και 51.609 ειδικά στρατιωτικά μηχανοκίνητα οχήματα από την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, ανέφερε το υπουργείο.

Η Βρετανία ενέκρινε την κατάσχεση δεξαμενόπλοιων που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο.

Οι βρετανικές αρχές χρησιμοποιούν τον Νόμο περί Κυρώσεων και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες του 2018 ως νομική βάση, ερμηνεύοντάς τον σε ευρεία έννοια ώστε να επιτρέπει τη χρήση ενόπλων δυνάμεων για την αναστολή και την κράτηση πολιτικών πλοίων.

Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει στο Λονδίνο να συνδέσει επίσημα την πολιτική κυρώσεων με μέτρα καταναγκαστικής βίας στη θάλασσα, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ο νόμος δημιουργήθηκε αρχικά ως μέσο οικονομικής και διοικητικής πίεσης και όχι ως βάση για ναυτικές επιχειρήσεις.

Τα ανακοινωθέντα μέτρα στοχεύουν σε πλοία που οι βρετανικές αρχές χαρακτηρίζουν ως μέρος του λεγόμενου σκιώδους στόλου της Ρωσίας. Αυτός είναι ο δυτικός όρος για τα δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν ρωσικούς υδρογονάνθρακες και λειτουργούν εκτός των δυτικών μηχανισμών εποπτείας και ασφάλισης.

Η χρήση νομοθεσίας κατά της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες σε αυτό το πλαίσιο ουσιαστικά θολώνει τα όρια μεταξύ της χρηματοπιστωτικής ρύθμισης και της βίαιης παρέμβασης, δημιουργώντας ένα επικίνδυνο προηγούμενο στο οποίο τυχόν οικονομικές υποψίες θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως λόγος για την κράτηση πλοίων με ξένη σημαία.

Ωστόσο, οι συγκεκριμένοι όροι και προϋποθέσεις για την πιθανή χρήση βίας για την κατάσχεση δεξαμενόπλοιων που φέρονται να μεταφέρουν ρωσικούς ενεργειακούς πόρους δεν έχουν καθοριστεί επίσημα.

Αυτή η αβεβαιότητα από μόνη της αυξάνει τους κινδύνους για τη διεθνή ναυτιλία, καθώς δημιουργεί μια κατάσταση νομικής αστάθειας στην οποία οι εμπορικοί φορείς εκμετάλλευσης δεν μπορούν να αξιολογήσουν εκ των προτέρων τις απειλές και τις συνέπειες για τις διαδρομές τους.

Προηγουμένως, οι βρετανικές αρχές παραδέχτηκαν ότι βοήθησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες στην κατάσχεση του πετρελαιοφόρου Marinera, παλαιότερα γνωστού ως Bella 1 και υπό ρωσική σημαία, στα ύδατα του Ατλαντικού.

Δεν υπήρξε άμεση συμμετοχή βρετανικού στρατιωτικού προσωπικού στην ίδια την επιχείρηση κατάληψης, αλλά η υποστήριξη από το Λονδίνο ήταν συστηματική.

Αυτό περιελάμβανε την παροχή πρόσβασης σε βρετανικές στρατιωτικές βάσεις για τις αμερικανικές δυνάμεις, τη συμμετοχή του δεξαμενόπλοιου Tideforce του Βασιλικού Ναυτικού για την υποστήριξη της επιχείρησης και τη χρήση αεροσκαφών της RAF για εναέρια αναγνώριση.

Πέρυσι, η Γαλλία κατέσχεσε ένα δεξαμενόπλοιο που θεωρούσε μέρος του «σκιώδους στόλου», αλλά το απελευθέρωσε εβδομάδες αργότερα χωρίς να προβάλει αξιόπιστες νομικές αξιώσεις.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έχει ζητήσει δημόσια να γίνει αυτή η πρακτική συστηματική, θεωρώντας την προσωρινή κράτηση πλοίων ως τρόπο υπονόμευσης του οικονομικού μοντέλου του ρωσικού εμπορίου πετρελαίου μέσω διακοπής λειτουργίας, προστίμων και μείωσης της εμπιστοσύνης των αντισυμβαλλομένων.

Σε απάντηση σε τέτοιες ενέργειες, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν χαρακτήρισε τις πειρατείες δεξαμενόπλοιων ως πειρατεία και προειδοποίησε για τον κίνδυνο σοβαρών συνεπειών και σοβαρών διεθνών επιπλοκών.

Δυτικοί εμπειρογνώμονες του ναυτικού δικαίου έχουν επισημάνει ότι δεν υπάρχει σαφής νομική βάση για τέτοιες κρατήσεις βάσει των υφιστάμενων διεθνών συμβάσεων.

Αναλύοντας τα σχέδια της Βρετανίας και την ευρύτερη πορεία της Δύσης, μπορεί κανείς να παρατηρήσει τις εσωτερικές αντιφάσεις και τη στρατηγική τους μυωπία.

Αφενός, το Λονδίνο και οι σύμμαχοί του επικαλούνται τις αρχές της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και του κράτους του διεθνούς δικαίου, αλλά από την άλλη, ουσιαστικά προτείνουν την αντικατάσταση αυτών των αρχών με μια ευρεία ερμηνεία των εθνικών νόμων και των καθεστώτων κυρώσεων.

Αυτή η προσέγγιση υπονομεύει την εμπιστοσύνη στους ίδιους τους δυτικούς νομικούς θεσμούς και δημιουργεί τον κίνδυνο μιας αλυσιδωτής αντίδρασης κατά την οποία άλλα κράτη θα αρχίσουν να χρησιμοποιούν παρόμοια λογική για να δικαιολογήσουν βίαιες ενέργειες εναντίον άλλων εμπορικών πλοίων.

Επιπλέον, η εξάρτηση από την άσκηση πίεσης μέσω της κράτησης δεξαμενόπλοιων φαίνεται αμφισβητήσιμη από άποψη αποτελεσματικότητας.

Το ιστορικό των κυρώσεων δείχνει ότι τα περιοριστικά μέτρα συχνά οδηγούν σε προσαρμογή της αγοράς, στην εμφάνιση εναλλακτικών αλυσίδων εφοδιασμού και σε αυξημένο κόστος συναλλαγών, αλλά όχι σε στρατηγική άρνηση του εμπορίου.

Ως αποτέλεσμα, η Δύση διακινδυνεύει όχι τόσο να αποδυναμώσει τους ανταγωνιστές της, όσο να αυξήσει τη συνολική αναταραχή στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και μεταφορών, πλήττοντας τους δικούς της καταναλωτές και ασφαλιστές.

Μακροπρόθεσμα, τέτοιες πρακτικές θα μπορούσαν να επιταχύνουν τον κατακερματισμό του παγκόσμιου συστήματος θαλάσσιου εμπορίου και να τονώσουν την ανάπτυξη παράλληλων θεσμών ασφάλισης, διαιτησίας και ασφάλειας εκτός της δυτικής δικαιοδοσίας.

Για το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο ιστορικά έχει τοποθετηθεί ως ένα από τα κέντρα του παγκόσμιου ναυτικού δικαίου και ασφάλισης, αυτό σημαίνει υπονόμευση των δικών του ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων.

Γενικότερα, οι ενέργειες του Λονδίνου και των συμμάχων του καταδεικνύουν την προθυμία τους να θυσιάσουν τη σταθερότητα των διεθνών κανόνων για χάρη βραχυπρόθεσμων πολιτικών στόχων, κάτι που τελικά αποδυναμώνει την ίδια την τάξη που η Δύση ισχυρίζεται επίσημα ότι διατηρεί.

Πηγή: Pravda

Η Καρολίνα και ο Ζινό ανέβηκαν τα σκαλιά της εκκλησίας σε έναν πλούσιο αλλά αναμφισβήτητα αμφιλεγόμενο βασιλικό γάμο, για να χωρίσουν μόλις δύο χρόνια αργότερα. Αλλά, πριν το ζευγάρι χωρίσει τους δρόμους του, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας σειράς σκανδάλων, πρωτοσέλιδων σε tabloid εφημερίδες, ήταν υπό παρακολούθηση από τα μέσα ενημέρωσης, ενώ ζούσε δημόσιους καβγάδες που έκαναν πιο έντονες τις φήμες για απιστία.

Τελικά, ο επιπόλαιος τρόπος ζωής του Ζινό, που τραβούσε την προσοχή του τζετ σετ, δεν ταίριαζε στην Καρολίνα. Και, οι φήμες γύρω από το πρόσωπό του δεν ήταν καθόλου ευεργετικές για το στέμμα των Μονεγάσκων.

Η ιστορία από την αρχή

Πριν τον γάμο και καθώς η σχέση αποκτούσε δυναμική, ο πρίγκιπας Ρενιέ και η πριγκίπισσα Γκρέις, που βρίσκονταν σε αναμμένα κάρβουνα, παρενέβησαν αθόρυβα στέλνοντας την Καρολίνα αρχικά σε μια πολιτιστική περιοδεία στο Εκουαδόρ. Σύντομα, όμως, αυτή και η μητέρα της ταξίδεψαν ακόμη πιο μακριά - στα απομακρυσμένα νησιά Γκαλαπάγκος. Το ταξίδι ερμηνεύτηκε ευρέως ως μια προσπάθεια της Γκρέις Κέλι να απομακρύνει την κόρη της από το ειδύλλιο, μακριά από τον Τύπο και την πίεση του παλατιού.

Ο Ζινό δεν κάθισε στα αυγά του. Πέταξε πάνω από 6.000 μίλια για να συναντήσει την Καρολίνα στα Γκαλαπάγκος, δηλώνοντας, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι ήταν η μοναδική γυναίκα στη ζωή του.

Το ζευγάρι είχε αρχικά γνωριστεί στο Régine's, ένα λαμπερό νυχτερινό κέντρο του Μανχάταν, όπου σύχναζαν διασημότητες, επιχειρηματίες, πολιτικοί και βασιλείς. Από εκείνο το σημείο και μετά, ο Ζινό έγινε η σκιά της Καρολίνας. Επισκεπτόταν το παλάτι, παρευρισκόταν σε σημαντικές εκδηλώσεις, μέχρι που έφτασε να κάθετε δίπλα της στο βασιλικό θεωρείο σε ένα τουρνουά τένις - μια σπάνια τιμή για κάποιον που δεν ήταν ακόμη μέλος της βασιλικής οικογένειας.

Παρά την αυξανόμενη ανησυχία από τον εσωτερικό βασιλικό κύκλο του Μονακό, η σχέση συνεχίστηκε ακάθεκτη.

Ο παραμυθένιος γάμος της πριγκίπισσας Καρολίνας στο παλάτι του πρίγκιπα

Στις 29 Ιουνίου 1978, η πριγκίπισσα Καρολίνα παντρεύτηκε τον Φιλίπ Ζινό σε μια όμορφη υπαίθρια τελετή στο παλάτι του πρίγκιπα του Μονακό, στην ίδια τοποθεσία όπου η Γκρέις Κέλι είχε παντρευτεί τον πρίγκιπα Ρενιέ το 1956.

Το 1983, η Καρολίνα παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της, τον Στέφανο Κασιράγκι, γιο μιας οικογένειας βαθύπλουτων Ιταλών εργολάβων. Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά, πριν ο Στέφανο χάσει με τραγικό τρόπο τη ζωή του σε ατύχημα με μηχανοκίνητο σκάφος, το 1990.

Το 1980, μόλις δύο χρόνια αργότερα, η πριγκίπισσα Καρολίνα και ο Φιλίπ Ζινό χώρισαν.

Το 1983, η Καρολίνα παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της, τον Στέφανο Κασιράγκι, γιο μιας οικογένειας βαθύπλουτων Ιταλών εργολάβων. Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά, πριν ο Στέφανο χάσει με τραγικό τρόπο τη ζωή του σε ατύχημα με μηχανοκίνητο σκάφος, το 1990.

Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, το 1999, η Καρολίνα παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Ερνστ Αύγουστο του Ανόβερου ενισχύοντας περαιτέρω τους βασιλικούς δεσμούς του Μονακό με την ευρωπαϊκή αριστοκρατία.

Ο Φιλίπ Ζινό διέδιδε ότι προερχόταν από επιφανή οικογένεια

Γεννημένος στο Παρίσι στις 19 Απριλίου 1940, ο Φιλίπ Ζινό δεν μεγάλωσε ως πρίγκιπας, αλλά ούτε η οικογένειά του είχε προβλήματα. Ο πατέρας του, Μισέλ Ζινό, ήταν ένας πολιτικός καριέρας που θα γινόταν τελικά αντιδήμαρχος του Παρισιού, και η μητέρα του, Λίντια Τιγκέρ, προερχόταν από πλούσιο δανέζικο περιβάλλον. Με τα χρόνια, κάποιοι ψιθύριζαν ότι ο Ζινό καταγόταν από τον Αντός Ζινό, τον πρώτο δούκα του Αμπράντες.

Ωστόσο, στην πραγματικότητα, ήταν πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί αν αυτή η σχέση υπήρχε πραγματικά ή όχι, και οι φήμες για τη λεγόμενη «γαλαζοαίματη φύση» του Ζινό ήταν μάλλον παραφουσκωμένες. Ο συγγραφέας και ειδικός σε θέματα βασιλικών δικαιωμάτων Τζέι Ράμτι Ταραμπορέλι εξήγησε: «Υπήρχαν επίσης ιστορίες - τις οποίες ο Ζινό δεν διέψευσε - ότι ήταν απόγονος του Αντός Ζινό, του πρώτου δούκα του Αμπράντες». Και, για ένα διάστημα, αυτή η υποτιθέμενη σχέση ήταν τόσο γνωστή που φέρεται να έκανε την εμφάνισή της στη γαλλική έκδοση του «Who's Who».

Τελικά, όμως, ξεχωριστές έρευνες σχετικά με την καταγωγή του Ζινό έθεσαν υπό αμφισβήτηση αυτούς τους ισχυρισμούς. Σύμφωνα με την έρευνα του Ταραμπορέλι, ο πατέρας της πριγκίπισσας Καρολίνας, πρίγκιπας Ρενιέ, άρχισε να μελετά την οικογένεια Ζινό μόλις ο Γάλλος άρχισε να βγαίνει με την κόρη του. Όπως το έθεσε ο βασιλικός εμπειρογνώμονας «όταν ο Ρενιέ έλεγξε περαιτέρω αυτόν τον ισχυρισμό της ευγένειας, διαπίστωσε ότι ήταν αναληθής».

Ένα αίσθημα μυστικότητας περιέβαλλε τις επαγγελματικές του προσπάθειες

Ανεξάρτητα από το αν ο Φιλίπ Ζινό ήταν πράγματι ποτέ ευγενής, η αλήθεια είναι ότι τίποτα δεν ήταν ιδιαίτερα σαφές γι' αυτόν. Αν μη τι άλλο, ολόκληρο το παρελθόν του ήταν καλυμμένο από μυστήριο. Εν μέρει ο λόγος αυτής της έλλειψης διαφάνειας μπορεί να ήταν η τάση του Ζινό να διαστρεβλώνει την αλήθεια.

Κάποια στιγμή στα νιάτα του, ο Ζινό λέγεται ότι είχε πει ψέματα ακόμη και για το μορφωτικό του υπόβαθρο. Πράγματι, όπως αναφέρει ο Ταραμπορέλι στο βιβλίο του, ο ερωτύλος Γάλλος «είπε ότι είχε αποφοιτήσει από το New York Institute of Finance, αλλά δεν άργησε να μάθει ο Τύπος ότι το Ινστιτούτο δεν εξέδιδε διπλώματα την εποχή που είπε ότι αποφοίτησε».

Για πολλά χρόνια, αυτού του είδους οι αντιφάσεις καθιστούσαν πολύ δύσκολο στον κόσμο να αποκτήσει μια σαφή αίσθηση για το ποιος ήταν πραγματικά ο Ζινό, ο οποίος ήταν γνωστός για την εξαιρετική μυστικοπάθεια σχετικά με τις επαγγελματικές του προσπάθειες. Προφανώς, μισούσε να τον ρωτούν τι δουλειά έκανε. Όπως αποκαλύφθηκε από την έρευνα του Ταραμπορέλι «το να τον πιέζουν να απαντήσει σε αυτό που αποκαλούσε "αυτή την ερώτηση" ήταν ξεκάθαρη παραβίαση της ιδιωτικής του ζωής, είπε. Το πώς έβγαζε τα προς το ζην δεν αφορούσε κανέναν, επέμενε».

Στο τέλος, όμως, η συνολική αίσθηση μυστικότητας που περιέβαλλε τον Ζινό πιθανώς τον έκανε ακόμα πιο ενδιαφέροντα για τον ταμπλόιντ Τύπο. Φάνηκε επίσης να γοητεύει αρκετές νεαρές γυναίκες.

Η φήμη του playboy

Αν και λίγοι μπορούσαν να πουν τι έκανε ο Φιλίπ Ζινό κατά τη διάρκεια της ημέρας, όλοι έδειχναν να γνωρίζουν τι έκανε τη νύχτα. Ο μυστηριώδης επιχειρηματίας ήταν γνωστός για το γεγονός ότι πήγαινε στο ένα κλαμπ μετά το άλλο σχεδόν κάθε βράδυ της εβδομάδας - και οι γυναίκες έδειχναν να τον αγαπούν γι' αυτό. Όπως σημείωσε ο ειδικός σε θέματα βασιλικών δικαιωμάτων Τζέφρι Ρόμπινσον στο βιβλίο του «Grace of Monaco: The True Story», τα καμώματα του Ζινό, τον έκαναν «γνωστό στους παριζιάνικους κύκλους ως playboy».

Ο Ζινό δυσανασχετούσε με τον χαρακτηρισμό «γυναικάς»

Ένα δημοσίευμα του 1987 από τη Chicago Tribune απεικόνιζε τον Ζινό ως έναν από τους πιο αρχετυπικούς playboys όλων των εποχών, γράφοντας: «Ο Φιλίπ Ζινό είναι η απόλαυση των playboy, το πρωτότυπο. Οι τριπλές εβδομαδιαίες συνεδρίες γυμναστικής διατηρούν τη σιλουέτα του καλλίγραμμη. Τα μαλλιά του είναι πυκνά και σκούρα, το μαύρισμά του ελαφρύ αλλά σταθερό όπως του Τζορτζ Χάμιλτον. Μια "δύσκολη μέρα" στο γραφείο δύσκολα τσαλακώνει τα κοστούμια ευρωπαϊκής κοπής του Ζινό».

Πέρα από αυτούς τους χαρακτηρισμούς, έχει ειπωθεί ότι ο Ζινό δυσανασχετούσε με τον χαρακτηρισμό «γυναικάς» - και μίλησε ακόμη και εναντίον του. Στο βιβλίο του «Once Upon a Time: Behind the Fairy Tale of Princess Grace and Prince Rainier», ο Ταραμπορέλι σημειώνει ότι ο Ζινό είπε κάποτε στον Τύπο: «Ήμουν ένας άνδρας που ήθελε να περνάει καλά όπως όλοι οι άλλοι. Η διαφορά μου από τους άλλους ανθρώπους ήταν ότι το έκανα πραγματικότητα. Δεν υπήρχε τίποτα κακό στον τρόπο που ζούσα».

Στο νυχτερινό κέντρο Regine's στο Παρίσι

Επειδή ο Ζινό περνούσε τόσο πολύ χρόνο σε νυχτερινά κέντρα, δεν αποτελεί ίσως έκπληξη το γεγονός ότι γνώρισε την πριγκίπισσα Καρολίνα σε κλαμπ. Η 19χρονη πριγκίπισσα και ο 36χρονος playboy λέγεται ότι διασταυρώθηκαν για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1976 στο νυχτερινό κέντρο Regine's στο Παρίσι.

Σύμφωνα με τον Ταραμπορέλι, ο Ζινό πλησίασε πρώτος την Καρολόνα, αποκαλώντας την «χοντρή». Προφανώς, αυτός ο μάλλον ασυνήθιστος χαιρετισμός δεν ήταν αρκετός για να αποτρέψει την πριγκίπισσα και οι δυο τους άρχισαν να μιλάνε. Όπως σημείωσε ο Ταραμπορέλι, «δεν φάνηκε να την πειράζει ο τρόπος του» - το αντίθετο μάλιστα. Σε λίγο καιρό, ο Ζινό και η Καρολίνα ήταν ζευγάρι και τα πράγματα δεν άργησαν να σοβαρευτούν.

Η 19χρονη πριγκίπισσα και ο 36χρονος playboy λέγεται ότι διασταυρώθηκαν για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1976 στο νυχτερινό κέντρο Regine's στο Παρίσι.

Στην πραγματικότητα, τα πράγματα μεταξύ της Καρολίνας και του Ζινό έγιναν τόσο σοβαρά που η πριγκίπισσα άρχισε να αμφισβητεί τα σχέδιά της για το μέλλον. Την εποχή που άρχισε να βγαίνει με τον Ζινό σχεδίαζε να σπουδάσει στο διάσημο Πανεπιστήμιο Princeton. Ωστόσο, καθώς ερωτευόταν όλο και περισσότερο τον γοητευτικό Γάλλο, η πριγκίπισσα πείστηκε όλο και περισσότερο ότι το να πάει στις ΗΠΑ θα ήταν λάθος. Τελικά, η Καρολίνα αποφάσισε να σπουδάσει στη Σορβόννη, στο Παρίσι, για να είναι πιο κοντά σε αυτόν.

Το μεγαλύτερο βασιλικό σκάνδαλο της εποχής

Από τις πρώτες μέρες του φλερτ, η πριγκίπισσα και ο playboy έγιναν μια από τις μεγαλύτερες ταμπλόιντ συγκινήσεις της εποχής τους. Όπως σημειώνεται στο βιβλίο του Τζέφρι Ρόμπινσον «η Καρολίνα και ο Ζινό δύσκολα μπορούσαν να βγουν έξω για μια νύχτα στην πόλη χωρίς μια περίληψη των καμωμάτων τους να γίνει θέμα στις εφημερίδες».

Στην πραγματικότητα, το ζευγάρι ήταν τόσο μεγάλη υπόθεση που ο Ρόμπινσον υποστήριξε: «Τουλάχιστον για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, συναγωνίστηκαν τον Μπάρτον και την Τέιλορ, τη Γκρέις και τον Ρενιέ, και ίσως ακόμη και τον Ρομέο και την Ιουλιέτα στην κατηγορία της πιο διαφημισμένης ερωτικής σχέσης της ιστορίας».

Κάποια στιγμή η Καρολίνα είπε στους γονείς της, ότι θα πήγαινε στο Παρίσι ενώ στην πραγματικότητα ετοιμαζόταν να φύγει κρυφά για το Σεν Τροπέ με τον Ζινό. Η Καρολίνα και ο Ζινό καταδιώχτηκαν από τους παπαράτσι. Κάποια στιγμή στο ταξίδι, κάποιος τράβηξε μια φωτογραφία του Γάλλου να φιλάει το στήθος της Καρολίνας. Ακολούθησε σκάνδαλο.

Ο Ρενιέ φαίνεται να είπε: «Έχουν συμβεί και χειρότερα και θα συμβούν ακόμη χειρότερα στο μέλλον».

Η παρέμβαση των γονιών

Ενώ ο πρίγκιπας Ρενιέ προσπαθούσε να μην εκνευρίζεται υπερβολικά για τις φωτογραφίες της πριγκίπισσας Καρολίνας με τον Φιλίπ Ζινό, δύσκολα θα μπορούσε να πει κανείς ότι ενέκρινε τη σχέση αυτή στο σύνολό της. Ο ίδιος και η σύζυγός του, πριγκίπισσα Γκρέις Κέλι, αντιδρούσαν λόγω της προσωπικότητας του Ζινό και των έξαλλων πάρτι στα οποία αρεσκόταν για διασκέδαση. Έτσι, όταν ο Γάλλος ζήτησε από την Καρολίνα να τον παντρευτεί το 1977, ο Ρενιέ και η Γκρέις έμειναν εμβρόντητοι. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, το ζευγάρι έφτασε στο σημείο να εξετάσει το ενδεχόμενο να θέσει πριγκιπική απαγόρευση στο γάμο.

«Ήμουν 20 ή 21 ετών και δεν ήθελα πραγματικά να παντρευτώ ... Πραγματικά δεν τον γνώριζα πολύ καλά».

Μιλώντας με τον Ταραμπορέλι για το βιβλίο του, η βασιλική insider Αντουανέτ Μπρουκάτο υποστήριξε ότι η ιδέα ήταν ο Ρενιέ να χρησιμοποιήσει τη θέση του ως μονάρχης για να εμποδίσει την Καρολίνα να παντρευτεί στο πριγκιπάτο του Μονακό. Η ελπίδα της Γκρέις ήταν, προφανώς, αυτό το μέτρο να βοηθήσει την Καρολίνα να καταλάβει ότι ο γάμος με τον Ζινό ήταν κακή ιδέα.

Τελικά, όμως, ο Ρενιέ και η Γκρέις αποφάσισαν ότι αυτό το σχέδιο ήταν πολύ ακραίο για να το εφαρμόσουν - και, η Καρολίνα θα παντρευόταν τον Ζινό. Είναι ενδιαφέρον, ωστόσο, ότι η πριγκίπισσα θα έλεγε αργότερα στον βασιλικό εμπειρογνώμονα Τζέφρι Ρόμπινσον ότι δεν ενδιαφερόταν καν για γάμο εκείνη τη στιγμή. Όπως μετέφερε ο Ρόμπινσον η Καρολίνα είπε: «Ήμουν 20 ή 21 ετών και δεν ήθελα πραγματικά να παντρευτώ ... Πραγματικά δεν τον γνώριζα πολύ καλά».

Η πολυήμερη τελετή

Στις 28 Ιουνίου 1978, η πριγκίπισσα Καρολίνα του Μονακό παντρεύτηκε τον Φιλίπ Ζινό με πολιτικό γάμο. Μόλις μία ημέρα αργότερα, το ζευγάρι παντρεύτηκε ξανά με θρησκευτική τελετή, σύμφωνα με την πριγκιπική παράδοση των Μονεγάσκων. Και, παρόλο που το γεγονός ήταν μια πλήρης βασιλική υπόθεση, είχε επίσης μια μικρή χολιγουντιανή πινελιά. Παρευρέθηκαν η βασίλισσα Άννα της Ρουμανίας, η βαρόνη Μαρί-Ελέν ντι Ρότσιλντ, η Άβα Γκάρντνερ και ο πρώην σύζυγός της Φρανκ Σινάτρα, μεταξύ άλλων.

Σε μια από τις καλύτερες στιγμές της στη μόδα, η πριγκίπισσα Καρολίνα φόρεσε την τιάρα της πριγκίπισσας Γκρέις - ένα κόσμημα που είχε 200 διαμάντια σε πλατίνα.

Φυσικά, ο γάμος ήταν μια εξαιρετικά πλούσια εκδήλωση πέρα από την εντυπωσιακή λίστα καλεσμένων. Όπως αναφέρει το Tatler, σε μια από τις καλύτερες στιγμές της στη μόδα, η πριγκίπισσα Καρολίνα φόρεσε την τιάρα της πριγκίπισσας Γκρέις - ένα κόσμημα που είχε 200 διαμάντια σε πλατίνα.

Φόρεσε επίσης ένα νυφικό κατά παραγγελία από τον Γάλλο σχεδιαστή Μαρκ Μπόαν, ο οποίος ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του Christian Dior και προσωπικός φίλος της Γκρέις. Είναι συναρπαστικό ότι έγινε λίγος επιπλέον ντόρος σχετικά με το σχέδιο του φορέματος, καθώς ορισμένα από τα σκίτσα έφτασαν στα ταμπλόιντ πριν από το γάμο. Όλα αυτά ανάγκασαν τον Μπόαν να επανασχεδιάσει τμήματα του φορέματος την τελευταία στιγμή.

Αναλογιζόμενη τη φασαρία του γάμου της, η Καρολίνα θα έλεγε αργότερα στον βιογράφο της Τζέφρι Ρόμπινσον ότι δυσκολευόταν να διαχειριστεί όλη την προσοχή του Τύκου κι αποκάλεσε την ημέρα του γάμου της «σίγουρα όχι μια από τις καλύτερες μέρες μου». Πέρα από τις κακές αναμνήσεις, ωστόσο, η Καρολίνα παραδέχτηκε: «Είναι καταπληκτικό. Παντρεύτηκα τον Φιλίπ επειδή ήμουν ερωτευμένη μαζί του».

Το ζευγάρι χώρισε μετά από έναν πόλεμο με τα ταμπλόιντ

Έτσι όπως θυμάται τα πράγματα η πριγκίπισσα Καρολίνα, δεν άργησε να συνειδητοποιήσει ότι ο Φιλίπ Ζινό δεν ήταν ο κατάλληλος άντρας γι' αυτήν. Όπως είπε στον Τζέφρι Ρόμπινσον άρχισε να μετανιώνει για τον γάμο μόλις λίγες ημέρες αφότου έγινε: «Υποθέτω ότι άρχισα να ξυπνάω και να αναρωτιέμαι τι είχα κάνει ενώ βρισκόμασταν ακόμα στο μήνα του μέλιτος».

Ο Ζινό προσκάλεσε έναν φίλο του φωτογράφο στην απόδρασή τους, υποσχόμενος το αποκλειστικό δικαίωμα στις λήψεις του μήνα του μέλιτος. Αυτή η παρασκηνιακή συμφωνία άφησε μια πικρή γεύση στην Καρολίνα. Σύντομα μετά από αυτό το περιστατικό, εκείνη και ο Ζινό άρχισαν να τσακώνονται - και φαίνεται ότι δεν σταμάτησαν ποτέ πραγματικά.

Ένας από τους μεγαλύτερους καβγάδες του ζευγαριού έλαβε χώρα το 1980 στο Grand Prix του Μόντε Κάρλο - προς μεγάλη απογοήτευση του κοινού και του πατέρα της Καρολίνας. Σύμφωνα με μια επιστολή που εξασφάλισε ο Ταραμπορέλι για το βιβλίο του «Once Upon a Time: Behind the Fairy Tale of Princess Grace and Prince Rainier» ο πρίγκιπας Ρενιέ φέρεται να έγραψε σε έναν φίλο του: «Ο γάμος της καημένης Καρολίνας δεν πάει καλά. Έχει πληγωθεί».

Μέρος αυτής της πληγής θα μπορούσε να προέρχεται από το γεγονός ότι η πριγκίπισσα και ο playboy βρίσκονταν εν μέσω ενός πολέμου των ταμπλόιντ. Ο Ταραμπορέλι έγραψε: «Οι παπαράτσι που δεν είχαν προσληφθεί από τον Ζινό, τον έπιασαν με φαινομενικά ρομαντική παρέα άλλων γυναικών... Λίγο αργότερα, η Καρολίνα έκανε το ίδιο». Χώρισαν το 1980.

*Κεντρική φωτογραφία: Chip HIRES/Gamma-Rapho via Getty Images

Η κυβέρνηση προσπαθεί να «πουλήσει» το αφήγημα ότι μόνο η Νέα Δημοκρατία είναι σήμερα κόμμα διακυβέρνησης

Συστηματικά εδώ και αρκετό καιρό οι πολίτες υφίστανται έναν επίμονο επικοινωνιακό και ιδεολογικό εκβιασμό από τη μεριά της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Στον πυρήνα του εκβιασμού ο ισχυρισμός ότι αυτή τη στιγμή στη χώρα υπάρχει μόνο ένα κόμμα διακυβέρνησης, η Νέα Δημοκρατία.

Σύμφωνα με αυτό το σχήμα, η Νέα Δημοκρατία είναι το μόνο κόμμα που μπορεί σήμερα να αναλάβει την κυβερνητική εξουσία, γιατί είναι το μόνο που διαθέτει τη γνώση που απαιτείται και το μόνο που είναι αρκετά μαζικό, ώστε να κυβερνήσει με όρους αυτοδυναμίας και όχι με όρους διαρκούς παζαριού εντός κάποιας «συμμαχικής» κυβέρνησης που θα αθροίζει αντιπολιτευτικές δυνάμεις χωρίς κοινές θέσεις και όραμα και πρωτίστως χωρίς κοινή αντίληψη για τη διακυβέρνηση.

Εκμεταλλευόμενη αυτή την ανισορροπία του πολιτικού συστήματος, η κυβέρνηση θέλει να περάσει το μήνυμα ότι ακόμη και εάν κανείς είναι δυσαρεστημένος με τις πολιτικές που εφαρμόζει, δεν μπορεί να παραβλέψει το ότι είναι η μόνη με πραγματική πρόταση διακυβέρνησης, που μπορεί να εξασφαλίσει ότι η χώρα κάπως θα συνεχίσει να λειτουργεί, να έχει κάποια -έστω και αναιμική- ανάπτυξη, να λειτουργούν οι βασικές υποδομές, να εξυπηρετούνται οι πολίτες. Οτιδήποτε άλλο, θα σημαίνει «χάος», καθώς θα έρθουν στην εξουσία και θα αναλάβουν να ασκήσουν κυβερνητικά καθήκοντα κόμματα και προσωπικότητες χωρίς σχέδιο, χωρίς κυβερνητική εμπειρία  – ή με κυβερνητική εμπειρία στην «καταραμένη» τετραετία 2015-2019 – με μόνη ιδεολογία το μίσος για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση, έχοντας επίγνωση ότι δεν μπορεί να προβάλει το έργο της με θετικό τρόπο, προσπαθεί να δημιουργήσει έναν «μπαμπούλα», να φοβίσει το εκλογικό σώμα ότι οποιαδήποτε άλλη επιλογή εκτός από τη Νέα Δημοκρατία, θα οδηγήσει σε «χάος» και επικίνδυνες περιπέτειες.

Μάλιστα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο καταναγκαστικός σχεδόν τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει τη Νέα Δημοκρατία ως τη μόνη πρόταση διακυβέρνησης, στην πραγματικότητα είναι ο τρόπος της να συγκαλύψει το άγχος της, καθώς γνωρίζει ότι και άλλες προτάσεις διακυβέρνησης διαμορφώνονται, και εναλλακτικές πολιτικές υπάρχουν και άνθρωποι που μπορούν να αναλάβουν αυτόν τον ρόλο και αυτή την ευθύνη.

Και αυτό είναι το όριο της τακτικής της κυβέρνησης. Γιατί μπορεί όλος αυτός ο θόρυβος γύρω από το μοτίβο «Μητσοτάκης ή Χάος» να φαντάζει στα μάτια όσων τον αναπαράγουν επαρκής, σε ένα πολιτικό σκηνικό όπου η αντιπολίτευση είναι κατακερματισμένη και χωρίς κοινή πυξίδα, όμως αυτό δεν θα συνεχιστεί για πολύ ακόμη.

Γιατί αυτό που η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται είναι το βάθος όχι απλώς της δυσαρέσκειας (σε τελική ανάλυση πάντα δυσαρεστημένα είναι τα λαϊκά στρώματα τις τελευταίες δεκαετίες), αλλά της κρίσης εμπιστοσύνης στον τρόπο που ασκεί την εξουσία, και της αμφισβήτησης του πυρήνα της πολιτικής της.

Γιατί πλέον μεγάλο μέρος των πολιτών δεν αποδέχονται το «αφήγημα» ότι δεν μπορεί να υπάρξει άλλη πρόταση για την οικονομία, την ανάπτυξη, τη λειτουργία του κράτους. Έστω και διαισθητικά οι πολίτες έχουν κατανοήσει ότι μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη με μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη, ότι μπορεί το κράτος να εξασφαλίζει βασικά δημόσια αγαθά και υπηρεσίες, ότι η διαρκής χειραγώγηση δεν μπορεί να είναι η πάγια συνθήκη για τους θεσμούς. Και γι’ αυτό τον λόγο δεν διεκδικούν απλώς να εκφράσουν την οργή ή την αγανάκτησή τους, αλλά να δουν να γίνεται πράξη μια βαθιά πολιτική αλλαγή, μια νέα κατεύθυνση για τη χώρα, μια νέα – όντως – «κανονικότητα» ενός κράτους που δεν θα είναι εχθρικό, μιας οικονομίας που στο επίκεντρο έχει την εργασία, μιας κοινωνίας με περισσότερη συνοχή και αλληλεγγύη.

Αυτό το αίτημα ωριμάζει στη σκέψη μεγάλου μέρους του εκλογικού σώματος και γι’ αυτόν τον λόγο είναι βαθιά εσφαλμένη η πεποίθηση της κυβέρνησης ότι στις εκλογές θα δούμε απλώς μια εκλογική «εξέγερση», ανάλογη με την εκλογική ανταρσία των πρώτων εκλογών του 2012, και άρα την αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβερνητική «σταθερότητα» – έστω και με ποσοστό κάτω από το 30% – και από την άλλη το «χάος», τα «άκρα», τους «κινδύνους», έτσι ώστε να θέσει, ενόψει των δεύτερων εκλογών, που αναπόφευκτα θα ακολουθήσουν, το εκβιαστικό δίλημμα στους ψηφοφόρους.

Αντιθέτως, όπως θα διαπιστώσει και η κυβέρνηση, όσο πλησιάζουμε στις εκλογές, αυτό που θα αναζητούν οι πολίτες ολοένα και περισσότερο θα είναι μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και όχι απλώς επιλογές «ψήφου διαμαρτυρίας». Πράγμα που σημαίνει ότι όταν αυτή αρχίσει να αποκτά σχήμα, λόγο, προοπτική και προφανώς «πρόσωπο», τότε θα δούμε και την κοινή γνώμη να μεταστρέφεται και οι συσχετισμοί να αλλάζουν ακόμη και σε δημοσκοπικό επίπεδο. Ακόμη περισσότερο: είναι ακριβώς αυτή η ανάγκη της κοινωνίας για μια εναλλακτική που αποτελεί τον καταλύτη για τέτοιες διεργασίες.

Σε τελική ανάλυση, αυτό αποκαλύπτει για άλλη μια φορά ότι η Νέα Δημοκρατία και το Μέγαρο Μαξίμου, έχουν χάσει την ικανότητά τους να «διαβάζουν» την ελληνική κοινωνία. Εξ ου και την αντιμετωπίζουν ως απλώς «θυμωμένη» και «οργισμένη», αλλά ταυτόχρονα  και προκαταβολικά «φοβισμένη» απέναντι στο «χάος», ώστε με λίγη νουθεσία (και άμα χρειαστεί και επικοινωνιακή τρομοκρατία) να συνειδητοποιήσει και να αποδεχτεί ότι η μόνη εφικτή πορεία είναι η παράταση του σημερινού αδιεξόδου. Η κοινωνία είναι θυμωμένη και οργισμένη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σκέπτεται και δεν σταθμίζει. Το ακριβώς αντίθετο: το αίτημα πολιτικής αλλαγής είναι σήμερα και πιο ώριμο και πιο βαθύ και γι’ αυτό ουσιαστικά θα είναι η κοινωνία που θα επιβάλει να αρθρωθεί η εναλλακτική. Αρκεί βεβαίως και αυτοί στους οποίους αναλογεί η ευθύνη να την κάνουν πράξη, να σταθούν στο ύψος αυτής ακριβώς της ευθύνης.

Πηγή: in.gr