Εάν θέλουμε να αλλάξουν τα πράγματα, τότε δεν μπορούμε να μείνουμε στο πεδίο της αντιπολιτικής

Ο πειρασμός της «αντιπολιτικής» είναι μεγάλος, και όχι μόνο στη χώρα μας. Ύστερα από μια μακρά περίοδο όπου τα κόμματα εξουσίας, είτε κεντροδεξιά είτε κεντροαριστερά, έπαψαν να είναι μεγάλα λαϊκά κόμματα που λογοδοτούσαν στην κοινωνική τους βάση και μετατράπηκαν επί της ουσίας σε εκλογικούς μηχανισμούς που διεκδικούσαν τη διακυβέρνηση για να εφαρμόσουν την ίδια νεοφιλελεύθερη πολιτική, εύλογο είναι μεγάλο μέρος των κοινωνιών να αποστρέφεται τους «επαγγελματίες της πολιτικής».

Αυτό στη χώρα μας είχε την ιδιαίτερη φόρτιση της περιόδου των μνημονίων που εξακολουθεί να αποτελεί ένα συλλογικό τραύμα που δεν έχει επουλωθεί, ιδίως όταν τραγωδίες όπως τα Τέμπη, που συγκεφαλαιώνουν την πραγματική περιφρόνηση των κοινωνικών αναγκών από το πολιτικό σύστημα, απλώς κάνουν την πληγή ακόμη πιο βαθιά.

Βεβαίως, την τάση προς την «αντιπολιτική» την τροφοδότησαν σε μεγάλο βαθμό και τα ίδια τα κόμματα στη χώρα μας ποικιλοτρόπως. Αρκεί να αναλογιστούμε όλες τις περιπτώσεις βουλευτών και ευρωβουλευτών που επιλέχτηκαν για μια δημοφιλία που δεν την απέκτησαν από τον πολιτικό τους λόγο ή δράση, αλλά για άσχετους με την πολιτική λόγους, με αποτέλεσμα, πολύ συχνά, τα κόμματα να τρέχουν να «μαζεύουν τα σπασμένα» από τις πολιτικές «αστοχίες» των διάφορων προσωπικοτήτων που στρατολόγησαν, αντιμετωπίζοντας την πολιτική με όρους καθαρά επικοινωνιακούς και επιφανειακούς.

Ιδίως όταν συνδυάζεται με μια συλλήβδην επίθεση στο σύνολο του πολιτικού προσωπικού, στο όνομα μιας λογικής «ούτε δεξιά ούτε αριστερά», που μπορεί να έλκει ένα πλατύ φάσμα πολιτών, από την άκρα δεξιά έως ανθρώπους που έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στον προοδευτικό χώρο, αλλά στην πράξη -και αυτό έχει αποδειχτεί, γιατί και άλλοι επένδυσαν στη μεταπολιτική και στο τέλος των ιδεολογιών- δεν αποτελεί εναλλακτική προοπτική για τη χώρα.

Γιατί κρίσιμα πράγματα καλό είναι να λέγονται με τη σαφήνεια που τους αναλογεί. Το αίτημα δικαιοσύνης για τα αδικοχαμένα θύματα των Τεμπών είναι πραγματικό και επιτακτικό. Όμως, δεν απαιτεί μόνο τιμωρία των ενόχων, αλλά και εκείνες τις αλλαγές στο κράτος και τους θεσμούς που δεν θα επιτρέψουν ξανά μια τέτοια κρατική ανευθυνότητα. Γι’ αυτό και δεν αρκεί η «κάθαρση» – όπως κάποτε δεν αρκούσε το να αποφασίσουμε και επισήμως, ακόμη και με την ενδεχόμενη βούλα του ΟΗΕ, ότι το ελληνικό χρέος ήταν επονείδιστο για να λυθεί το πρόβλημα του πώς το κράτος θα πλήρωνε μισθούς δασκάλων και γιατρών. Εάν θέλουμε να μιλήσουμε για αυτά που έχει ανάγκη η κοινωνία, δηλαδή καλύτερους μισθούς, υποδομές που να μην καταρρέουν, προστασία της αγροτιάς, καλύτερα σχολεία και νοσοκομεία, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, τότε πρέπει να μιλήσουμε για βαθιά πολιτική και κοινωνική αλλαγή.

Κατανοώ ότι αυτή τη στιγμή το ζήτημα αυτό τίθεται με πραγματικούς όρους στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Ο τρόπος που ο Νίκος Ανδρουλάκης οργώνει τη χώρα για να δώσει το στίγμα μια αντιπολιτευτικής παρουσίας – παρά τη συστηματική υπονόμευση από το εσωτερικό του ίδιου του κόμματός του – σε αυτή την ανάγκη απαντά. Αντίστοιχα, το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας κινείται πιο ενεργητικά για την πανελλαδική δικτύωση και διαμόρφωση ενός νέου πολιτικού σχηματισμού με ορίζοντα την εμφάνιση με σαφείς θέσεις και πρόγραμμα στη ΔΕΘ, παραπέμπει στη διπλή επίγνωση της ανάγκης για μια εναλλακτική πολιτική πρόταση διακυβέρνησης, αλλά και στην ανάγκη αυτή να εμφανιστεί αφού το τοπίο έχει κάπως αποσαφηνιστεί, άρα αφού έχουν φανεί τα όρια των προτάσεων «αντιπολιτικής».

Από την άλλη μεριά, ο υπαρκτός κατακερματισμός, η δυσπιστία από όλους και προς όλους, η απουσία στην κοινωνία εκείνης της πολιτικοποίησης που θα πίεζε και τους πολιτικούς σχηματισμούς, αποτελούν πραγματικές δυσκολίες. Ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια διεργασία που δεν μπορούμε να τη σκεφτούμε ούτε με όρους «αυτοδιάλυσης» σχηματισμών που υπάρχουν, έχουν οργανωτική υπόσταση, μηχανισμό, παρουσία, ούτε, βεβαίως, αθροίσματος. Ούτε η διάλυση, ούτε η συγκόλληση μπορούν να διαμορφώσουν πραγματική συσπείρωση, προγραμματική παραγωγή, και κυρίως πρόταση διακυβέρνησης. Χρειάζονται πρωτότυποι δρόμοι, ωριμότητα και ευθύνη. Και πίεση από τον ίδιο τον κόσμο που αγωνιά για μια διαφορετική πορεία της χώρας.

Γιατί πολύ απλά μια κοινωνία πολλαπλά απογοητευμένη, πικραμένη, κουρασμένη και φοβισμένη, που συχνά το μόνο που θέλει είναι απλώς ένα αίσθημα ασφάλειας, μια κοινωνία μειωμένων προσδοκιών, έχει ανάγκη μια αντιπολίτευση και μια εναλλακτική πρόταση… μεγάλων προσδοκιών.

Από την απάντηση σε αυτήν την πρόκληση δεν θα κριθεί απλώς το μέλλον της χώρας. Θα κριθεί το εάν θα έχει μέλλον…

Πηγή: in.gr

Μετά τη Βενεζουέλα, η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να έχει στρέψει την προσοχή της στη Γροιλανδία. Ωστόσο η Iσλανδή τραγουδίστρια Björk έχει μια λύση, σύμφωνα με άρθρο του Vanity Fair.

Μια αμερικανική σημαία επάνω σε έναν χάρτη της Γροιλανδίας. Αυτή είναι η εικόνα, συνοδευόμενη από μια μόνο απειλητική λέξη, «σύντομα» με κεφαλαία γράμματα, που η Κέιτι Μίλερ μοιράστηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το περασμένο Σάββατο. Η Κέιτι Μίλερ είναι παντρεμένη με τον Στίβεν Μίλερ, αναπληρωτή επικεφαλής του προσωπικού του Ντόναλντ Τραμπ για θέματα πολιτικής και σύμβουλο εθνικής ασφάλειας, και η ανάρτησή της μοιάζει με απειλή.

Η Γροιλανδία, υπονοεί, είναι η επόμενη στη λίστα των επεκτατικών επιθυμιών των ΗΠΑ. Μετά τη σύλληψη του ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του Σίλια Φλόρες, οι οποίοι τώρα βρίσκονται ενώπιον των αμερικανικών δικαστηρίων, ο Τραμπ δήλωσε την πρόθεσή του να «αναλάβει τον έλεγχο» της χώρας.

Και το περιβάλλον του Αμερικανού προέδρου υπονόησε ότι οι επεκτατικές φιλοδοξίες της χώρας θα μπορούσαν να συνεχιστούν στη Γροιλανδία, ένα έδαφος τέσσερις φορές μεγαλύτερο από τη Γαλλία, αλλά με πληθυσμό μόλις 57.000 κατοίκων, που το καθιστά τη χώρα με τη μικρότερη πληθυσμιακή πυκνότητα στον κόσμο.

Ωστόσο, μια Ισλανδή κάλεσε τους Γροιλανδούς, οι οποίοι είναι τεχνικά Δανοί πολίτες, να κηρύξουν την ανεξαρτησία τους προκειμένου να αντισταθούν στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και στον έλεγχο της δανέζικης κυβέρνησης.

«Αν μας επιτρέπετε, η Björk έχει κάτι να πει» τονίζει η Kahina Sekkaï στο Vanity Fair.

«Οι Ισλανδοί είναι εξαιρετικά ανακουφισμένοι που κατάφεραν να απελευθερωθούν από τους Δανούς το 1944, δεν χάσαμε τη γλώσσα μας (τα παιδιά μου θα μιλούσαν δανέζικα τώρα) και νιώθω μεγάλη συμπάθεια για τους Γροιλανδούς», έγραψε τη Δευτέρα.

«Αγαπητοί Γροιλανδοί, κηρύξτε την ανεξαρτησία σας», προέτρεψε η Björk, προσθέτοντας έναν δικό της χάρτη, στον οποίο η Γροιλανδία είναι καλυμμένη με τη δική της σημαία

Άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας

Η τραγουδίστρια συνέχισε μιλώντας για την ιστορία της «αναγκαστικής αντισύλληψης στη Γροιλανδία, όπου 4.500 κορίτσια ηλικίας μόλις 12 ετών έβαλαν IUD (ενδομήτριο σπιράλ) χωρίς να το γνωρίζουν μεταξύ 1966 και 1970» παραπέμποντας σε άρθρα ειδήσεων σχετικά με την ιστορία και επισημαίνοντας τους πρόσφατους οικογενειακούς διαχωρισμούς ως απόδειξη ότι «ακόμα και σήμερα οι Δανοί αντιμετωπίζουν τους Γροιλανδούς σαν να είναι άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας».

«Ο αποικιοκρατισμός μου έχει προκαλέσει επανειλημμένα ανατριχίλα, και η πιθανότητα οι συμπατριώτες μου από τη Γροιλανδία να περάσουν από τον ένα σκληρό αποικιοκράτη στον άλλο είναι τόσο βάναυση που δεν μπορώ καν να τη φανταστώ», συνέχισε.

«Αγαπητοί Γροιλανδοί, κηρύξτε την ανεξαρτησία σας», προέτρεψε, προσθέτοντας έναν δικό της χάρτη, στον οποίο η Γροιλανδία είναι καλυμμένη με τη δική της σημαία.

«Κάντε τη Γροιλανδία ξανά μεγάλη!»

Αν και φαίνεται αποφασισμένος να εκμεταλλευτεί την επιτυχία του κόλπου του στη Βενεζουέλα για να διατηρήσει τη δυναμική, δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τραμπ ρίχνει το βλέμμα του στο δανέζικο έδαφος.

Το 2019, κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, ο Αμερικανός πρόεδρος πρότεινε την αγορά της Γροιλανδίας, αλλά η Δανία απέρριψε την πρόταση. Στα τέλη του 2024, όταν ήθελε να ανακτήσει τον έλεγχο της Διώρυγας του Παναμά και να κάνει τον Καναδά την 51η πολιτεία των ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε ήδη δηλώσει ότι ήταν «απόλυτη αναγκαιότητα» να πάρει τον έλεγχο της Γροιλανδίας.

«Δεν είμαστε προς πώληση και δεν θα γίνουμε», απάντησε τον Δεκέμβριο ο πρώην πρωθυπουργός του νησιού, Μούτε Έγκεντε. «Η Γροιλανδία ανήκει στον λαό της Γροιλανδίας»

«Δεν είμαστε προς πώληση»

Λίγες μέρες αργότερα, ο μεγαλύτερος γιος του, Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, επισκέφθηκε τη Γροιλανδία με «τους εκπροσώπους μου», σύμφωνα με τα λόγια του πατέρα του. Ο Τραμπ είπε στους Γροιλανδούς: «Θα σας φερθούμε καλά».

«Maga», έγραψε ο Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Κάντε τη Γροιλανδία ξανά μεγάλη!» συμπλήρωσε, πάλι με κεφαλαία γράμματα.

«Δεν είμαστε προς πώληση και δεν θα γίνουμε», απάντησε τον Δεκέμβριο ο πρώην πρωθυπουργός του νησιού, Μούτε Έγκεντε. «Η Γροιλανδία ανήκει στον λαό της Γροιλανδίας».

Αλλά, προφανώς ατάραχος από την αρνητική απάντηση, ο δισεκατομμυριούχος επικαλείται τώρα «θέματα εθνικής ασφάλειας» για να δικαιολογήσει την επιθυμία του για επέκταση: “Είναι καθαρά στρατηγικό. Αυτή τη στιγμή, η Γροιλανδία είναι γεμάτη από ρωσικά και κινεζικά πλοία”».

«Η Γροιλανδία ανήκει στον λαό της»

Την περασμένη Τρίτη, σε κοινή δήλωση που υπογράφηκε από τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζιόρτζια Μελόνι, τον Πολωνό πρωθυπουργό Ντόναλντ Τουσκ, τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ, τον Βρετανό πρωθυπουργό Κίρ Σταρμερ και την Δανή πρωθυπουργό Μέττε Φρέντερικσεν, επισημάνθηκε ότι η Δανία, και κατά συνέπεια η Γροιλανδία, είναι μέλη του ΝΑΤΟ και ότι «η ασφάλεια στην Αρκτική πρέπει επομένως να επιτευχθεί συλλογικά, σε συνεργασία με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, με την τήρηση των αρχών του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, βάσει της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας και της απαραβίαστης φύσης των συνόρων. Αυτές είναι καθολικές αρχές και δεν θα σταματήσουμε να τις υπερασπιζόμαστε».

«Η Γροιλανδία ανήκει στον λαό της. Εναπόκειται στη Δανία και στη Γροιλανδία, και μόνο σε αυτές, να αποφασίζουν για θέματα που αφορούν τη Δανία και τη Γροιλανδία», κατέληξε η δήλωση.

*Με στοιχεία από vanityfair.com

Ο λόγος για τη Λίνα Κατσούδα, η οποία κατέθεσε πως ο Φ. Μπίτζιος -τον οποίο γνώρισε πρώτη φορά το 2009 και εργάστηκε για περίπου 10 χρόνια ως προσωπική γραμματέας του- της σύστησε να πάει στην εταιρεία Krikel και συνεννοήθηκε για την πρόσληψή της με τον Γ. Λαβράνο. Κατά την κατάθεσή της η μάρτυρας επιβεβαίωσε τα όσα υποστήριξε ο Στ. Τρίμπαλης περί Νέας Δημοκρατίας.

Υποστήριξη κατηγορίας: Ο κ. Τρίμπαλης είχε πει ότι του είπαν «όσο είναι η Ν.Δ. στα πράγματα μη φοβάσαι τίποτα». Εσείς το έχετε ακούσει;

Μάρτυρας: Το είχα ακούσει, ναι.

Υπ. κατηγορίας: Μπορείτε να θυμηθείτε ποιος σας το είχε πει;

Μάρτυρας: Μπορεί και όλοι. Ηταν κάτι που λεγόταν μέσα στην εταιρεία.

Η μάρτυρας κατέθεσε ότι εργάστηκε στις εταιρείες δύο εκ των κατηγορουμένων, λέγοντας πως ο Φ. Μπίτζιος τής είπε πως δεν τη χρειάζεται πια, αλλά τη χρειάζεται ο Γ. Λαβράνος και πως αν θέλει να πάει.

Μάρτυρας: Ο κύριος Μπίτζιος μού είπε να πάω στην Krikel.

Πρόεδρος: Ποιος σας προσέλαβε;

Μάρτυρας: Ο κύριος Λαβράνος. Δεν μου συστήθηκε ως ιδιοκτήτης, αλλά μου έδωσε την εντύπωση ότι ήταν ο άνθρωπος που την κινεί. Νόμιμος εκπρόσωπος ήταν ο κύριος Τρίμπαλης.

Απαντώντας σε ερωτήσεις του προέδρου σχετικά με τον ρόλο του Στ. Τρίμπαλη και αν είχε καταλάβει ότι εκείνος ασκούσε διοίκηση, η μάρτυρας απάντησε ότι τον γνώρισε αργότερα και ότι δεν είχε την αίσθηση πως εκείνος διοικούσε την εταιρεία, ωστόσο, όπως είπε, δεν θα μπορούσε να ξέρει ακριβώς το ποιος έδινε τις τελικές εντολές, αλλά είχε την πεποίθηση ότι ο Στ. Τρίμπαλης δεν ασκούσε διοίκηση.

Πρόεδρος: Ο κύριος Ντάλας τι αντικείμενο είχε;

Μάρτυρας: Ηταν ο άνθρωπος που έτρεχε το τεχνικό κομμάτι.

Πρόεδρος: Το 2021 ποια ήταν η δραστηριότητα της εταιρείας;

Μάρτυρας: Το σύστημα TETRA. Ερχονταν συχνά οι αστυνομικοί εκεί.

Πρόεδρος: Δεν σας έκανε εντύπωση ότι έρχονταν εκεί αστυνομικοί αντί να πάνε οι τεχνικοί;

Μάρτυρας: Οχι.

Η μάρτυρας σημείωσε ότι όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση «ανησύχησα πολύ. Η μοναδική μου εμπλοκή ήταν ότι διεκπεραίωσα, έστειλα έγγραφα στο υπουργείο Εξωτερικών. Δεν είχα ξανακάνει αντίστοιχη διαδικασία. [...] Οταν βγήκαν τα δημοσιεύματα, ο Φ. Μπίτζιος ήταν καθησυχαστικός και μου είπε ότι δεν έχει καμία σχέση. Εγώ τον πίστεψα, δεν είχα κι άλλη επιλογή», ενώ, απαντώντας στο αν είναι καθησυχασμένη ακόμα και τώρα, είπε: «Οχι, πλέον δεν είμαι», λέγοντας μάλιστα ότι είχε την εικόνα «που ο ίδιος ο Μπίτζιος ήθελε να έχω για την εταιρεία».

Η ίδια είπε ότι πριν από την κατάθεσή της στο δικαστήριο τηλεφώνησε στον Φ. Μπίτζιο και πως εκείνος την καθησύχασε ξανά. «Ημουν πολύ ανήσυχη. Μου είπε ότι δεν έχω κάτι να φοβάμαι. Οτι δεν έχουν σχέση οι άδειες της εταιρείας με το παράνομο λογισμικό. Μου είπε ότι τίποτα απ' όσα αναφέρονται δεν ισχύει. Μου ανέφερε να μην έχω έγνοια για ό,τι γίνεται και ότι είναι μια τυπική διαδικασία για εμένα» είπε.

ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ

Με αφορμή την κατάθεση της εν λόγω μάρτυρα εξέδωσαν ανακοινώσεις τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, σχολιάζοντας και οι δύο τη διαβεβαίωση που κυκλοφορούσε στην εταιρεία ότι με τη Ν.Δ. στα πράγματα δεν χρειαζόταν να ανησυχούν για τίποτα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για «πλήρη πολιτική κάλυψη» στην εταιρεία Krikel από τη Νέα Δημοκρατία, ενώ αναφέρθηκε και σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας in.gr, που υπογράφει ο δημοσιογράφος Δ. Τερζής, επισημαίνοντας πως «αποτελεί ένα ακόμα τεκμήριο της σχέσης της εταιρείας Krikel με την ισραηλινή εταιρεία Elbit Systems», η οποία, όπως λέει, «έχει την ευθύνη για τη διαχείριση του Κέντρου Εκπαίδευσης Πτήσεων στην Καλαμάτα, σύμφωνα με απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη που υπογράφτηκε τον Απρίλη του 2021».

Ετσι, όπως αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ, προκύπτουν «πολύ σοβαρά ερωτήματα αναφορικά με την ίδια την εθνική ασφάλεια της χώρας. Κι αυτό γιατί η Krikel, που διαχειριζόταν το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator, παρακολουθούσε κατ' εντολή του μεγάρου Μαξίμου υπουργούς και την ηγεσία του Στρατού. Συνεπώς, είναι πάρα πολύ πιθανό, αν όχι βέβαιο, τα στοιχεία των υποκλοπών να βρίσκονται στα χέρια και της ισραηλινής εταιρείας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται».

Από την πλευρά της η αξιωματική αντιπολίτευση σε ανακοίνωσή της υπογραμμίζει ότι «οι αποκαλύψεις στη δίκη του Predator εκθέτουν ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση και το Μέγαρο Μαξίμου», που «συνεχίζει την ύποπτη αφωνία μπροστά στις συνταρακτικές αποκαλύψεις για το ενιαίο κέντρο ΕΥΠ - Predator και τις μαρτυρίες για την προσπάθεια κουκουλώματος με χειραγώγηση ακόμη και των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής του 2023» και κλείνει σημειώνοντας ότι «αυτό το δυσώδες τοπίο απαξίωσης και υπονόμευσης των θεσμών, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου είναι άλλο ένα "επίτευγμα" της διακυβέρνησης Μητσοτάκη».

Πηγή: efsyn

Ρωσικά στρατεύματα εξαπέλυσαν πλήγμα με το υπερηχητικό βαλλιστικό πυραυλικό σύστημα Oreshnik στις 9 Ιανουαρίου, προκαλώντας καταστροφή στο κρατικό εργοστάσιο επισκευής αεροσκαφών του Λβοφ στη δυτική Ουκρανία.

ΜΟΣΧΑ, FACTBOX. /TASS/. Στις 12 Ιανουαρίου 2026, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας ανέφερε ότι ρωσικά στρατεύματα εξαπέλυσαν πλήγμα με το υπερηχητικό βαλλιστικό πυραυλικό σύστημα Oreshnik στις 9 Ιανουαρίου, καταστρέφοντας το κρατικό εργοστάσιο επισκευής αεροσκαφών του Λβοφ στη δυτική Ουκρανία, το οποίο παρείχε συντήρηση για μαχητικά αεροσκάφη F-16 και παρήγαγε μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) μεγάλης εμβέλειας. Το TASS FACTBOX ετοίμασε μια έκθεση για τα μαχητικά αεροσκάφη F-16, τις παραδόσεις τους στην Ουκρανία και τις απώλειες κατά τη διάρκεια της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης.

Το F-16 Fighting Falcon είναι ένα αμερικανικό ελαφρύ, παντός καιρού, πολλαπλού ρόλου μαχητικό αεροσκάφος τέταρτης γενιάς. Αναπτύχθηκε το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1970 από την General Dynamics (τώρα Lockheed Martin). Το πρωτότυπο YF-16 πέταξε για πρώτη φορά το 1974 και οι εκδόσεις παραγωγής βρίσκονται σε παραγωγή από το 1975. Συνολικά έχουν παραχθεί πάνω από 4.600 αεροσκάφη διαφόρων τροποποιήσεων. Το μαχητικό αεροσκάφος βρίσκεται σε υπηρεσία με περισσότερες από 20 χώρες.

«Συνασπισμός Μαχητών»

Η απόφαση για την προμήθεια μαχητικών F-16 στην Ουκρανία ελήφθη από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης στις αρχές του 2023. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους, 11 χώρες της συμμαχίας υπέγραψαν μνημόνιο για την ίδρυση ενός «συνασπισμού» για τη μεταφορά μαχητικών F-16 που είχαν παροπλιστεί από τις αεροπορικές τους δυνάμεις στην Ουκρανία και για την εκπαίδευση Ουκρανών πιλότων και τεχνικού προσωπικού για αυτά. Ο συνασπισμός ηγούνταν της Ολλανδίας και της Δανίας. Περιλάμβανε το Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά, το Λουξεμβούργο, τη Νορβηγία, την Πολωνία, την Πορτογαλία, τη Ρουμανία και τη Σουηδία, και αργότερα προσχώρησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία, η Ελλάδα και η Βουλγαρία.

Τον Οκτώβριο του 2023, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Δανία και η Ολλανδία σχημάτισαν έναν ακόμη συνασπισμό, ο δηλωμένος στόχος του οποίου ήταν να βοηθήσει την Ουκρανία στη δημιουργία μιας νέας αεροπορικής δύναμης βασισμένης στο F-16. Επικεντρώθηκε στη δημιουργία επίγειας υποδομής για τα μαχητικά.

Εκπαίδευση Πιλότων

Παραδόσεις στην Ουκρανία

Τον Αύγουστο του 2023, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ενέκρινε επίσημα την μεταφορά μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Ουκρανία από ευρωπαϊκές χώρες. Η Δανία, η Ολλανδία, η Νορβηγία και το Βέλγιο ήταν οι πρώτες που ανακοίνωσαν την παράδοση F-16 στην Ουκρανία. Εκείνη την εποχή, υποσχέθηκαν να παραδώσουν περίπου 80 αεροσκάφη στο Κίεβο. Σύμφωνα με δηλώσεις πολιτικών και δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης από αυτές τις χώρες, η Ολλανδία δήλωσε ότι σκόπευε να παραδώσει 24 αεροσκάφη στην Ουκρανία το 2024-2025, η Δανία - 19, η Νορβηγία - 6 έως 12 και το Βέλγιο υποσχέθηκε να στείλει 30 μαχητικά έως το 2028. Επιπλέον, αυτές οι χώρες και οι Ηνωμένες Πολιτείες υποσχέθηκαν να παράσχουν στο Κίεβο αρκετά αεροσκάφη για ανταλλακτικά.

Στις 31 Ιουλίου 2024, αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι τα πρώτα F-16 είχαν φτάσει στην Ουκρανία και είχαν ήδη πραγματοποιήσει τις πρώτες τους πτήσεις. Στις 4 Αυγούστου, το Κίεβο επιβεβαίωσε την παραλαβή της πρώτης παρτίδας μαχητικών, χωρίς να κατονομάσει τη χώρα προέλευσής τους.

Τον Οκτώβριο του 2024, ανακοινώθηκε ότι η Ολλανδία είχε παραδώσει την πρώτη παρτίδα των 24 υποσχεμένων αεροσκαφών. Τον Φεβρουάριο του 2025, ανακοινώθηκε η άφιξη της δεύτερης παρτίδας και η τελική παρτίδα παραδόθηκε τον Μάιο του 2025.

Τον Νοέμβριο του 2024, η πρωθυπουργός της Δανίας Mette Frederiksen ανακοίνωσε ότι 6 μαχητικά είχαν παραδοθεί στην Ουκρανία, με σχέδια να παραδοθούν άλλα 13. Πιθανότατα έφτασαν τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Τον Μάιο του 2025, ο νορβηγικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας NRK ανέφερε ότι ορισμένα από τα F-16 της Νορβηγίας είχαν ήδη μεταφερθεί στην Ουκρανία (ο ακριβής αριθμός δεν αποκαλύφθηκε) και ότι το Όσλο θα ολοκλήρωνε την παράδοση των μαχητικών στο Κίεβο το 2025. Ωστόσο, δεν ανακοινώθηκαν περαιτέρω παραδόσεις στη συνέχεια.

Τον Οκτώβριο του 2025, το Βέλγιο ανακοίνωσε την αναβολή της παράδοσης παροπλισμένων μαχητικών F-16 στην Ουκρανία (η πρώτη παρτίδα είχε προγραμματιστεί για τον Σεπτέμβριο).

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσίευσε η αμερικανική ειδησεογραφική πύλη Business Insider στις 8 Ιανουαρίου 2026, την περίοδο 2024-2025, η Ουκρανία παρέλαβε 44 από τα 87 μαχητικά F-16 που της είχαν υποσχεθεί οι ευρωπαϊκές χώρες.

Χαμένα ουκρανικά F-16

Στις 29 Αυγούστου 2024, η Ουκρανία ανέφερε την απώλεια του πρώτου F-16 που παραδόθηκε στη χώρα, χωρίς να παράσχει λεπτομέρειες. Η βουλευτής του Verkhovna Rada (του ουκρανικού κοινοβουλίου) Maryana Bezuglaya, συχνή επικριτής της ηγεσίας των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, ισχυρίστηκε ότι καταρρίφθηκε κατά λάθος από πύραυλο από ένα αμερικανικής κατασκευής σύστημα αεράμυνας Patriot που μεταφέρθηκε στην Ουκρανία. Μετά από αυτό, ο διοικητής της ουκρανικής πολεμικής αεροπορίας, Nikolay Oleshchuk (ο οποίος είχε συμπεριληφθεί στον κατάλογο των τρομοκρατών και εξτρεμιστών της Rosfinmonitoring, της ρωσικής οικονομικής εποπτικής αρχής), απολύθηκε. Ωστόσο, το Κίεβο ισχυρίστηκε ότι η παραίτησή του δεν σχετιζόταν με την απώλεια του αεροσκάφους και τον θάνατο του πιλότου.

Στις 12 Απριλίου 2025, η Ουκρανία ανέφερε τον θάνατο ενός πιλότου F-16, ωστόσο δεν έδωσε λεπτομέρειες. Στις 13 Απριλίου, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι το αεροσκάφος καταρρίφθηκε από ρωσικά συστήματα αεράμυνας.

Στις 16 Μαΐου 2025, το Κίεβο ανέφερε ότι ένα μαχητικό αεροσκάφος F-16 συνετρίβη κατά τη διάρκεια μιας πολεμικής αποστολής. Οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις ανέφεραν ότι υπήρξε έκτακτη ανάγκη στο αεροσκάφος και ότι ο πιλότος εκτινάχθηκε.