Πετρέλαιο της Βενεζουέλας στο Ισραήλ μεταφέρει το τάνκερ Poliegos που ανήκει στην εταιρεία Okeanis Eco Tankers Corp, συμφερόντων της οικογένειας Αλαφούζου. Έκκληση για την παρεμπόδιση του προγραμματισμένου του ελλιμενισμού του στη Σαρδηνία στις 17 Φεβρουαρίου απευθύνει το διεθνές κίνημα BDS.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του BDS:

«Το κίνημα BDS καλεί για άμεση δράση ώστε να διασφαλιστεί ότι:

Το πετρέλαιο της Βενεζουέλας δεν θα φτάσει στο Ισραήλ.

Το δεξαμενόπλοιο Poliegos (IMO 9746621), που μεταφέρει το πετρέλαιο και εμφανίζει ως επόμενο λιμάνι προσέγγισης τη Σαρδηνία της Ιταλίας, δεν θα εξυπηρετηθεί ούτε θα του επιτραπεί να ελλιμενιστεί.

Αν οι Βενεζουελάνοι είχαν τον έλεγχο του πετρελαίου τους, αυτή η αποστολή θα είχε, όπως θα έπρεπε, κατευθυνθεί προς την Κούβα για να αντιμετωπιστούν οι εγκληματικές κυρώσεις των ΗΠΑ.

Στο πλαίσιο του εξαγωγικού σχήματος που επιβλήθηκε από τις ΗΠΑ, το πετρέλαιο φέρεται να φορτώθηκε στον τερματικό σταθμό Jose της Βενεζουέλας και προγραμματίζεται να φτάσει στο λιμάνι Sarroch της Σαρδηνίας στις 17 Φεβρουαρίου.

Στη Γάζα, ο άξονας ΗΠΑ–Ισραήλ έχει, σύμφωνα με το κείμενο, καταστρέψει το διεθνές νομικό σύστημα. Με την παράνομη στρατιωτική επίθεση στη Βενεζουέλα στις 3 Ιανουαρίου, οι ΗΠΑ επέκτειναν αυτόν τον κανόνα του «η ισχύς υπερισχύει του δικαίου» και στη Λατινική Αμερική.

Οι ρητοί στόχοι είναι:

• Πλήρης έλεγχος και λεηλασία των τεράστιων φυσικών πόρων της Βενεζουέλας.
• Αποκοπή της Κούβας από τον βασικό της προμηθευτή ενέργειας, ενώ απαγορεύεται σε άλλους να παρέμβουν, ώστε να ενταθεί ο εγκληματικός αποκλεισμός του νησιού.

Τώρα ο κύκλος κλείνει: το πετρέλαιο της Βενεζουέλας αναδρομολογείται για να τροφοδοτήσει, όπως αναφέρεται, τη γενοκτονία του Ισραήλ.

Συνενοχή της Vitol σε εγκλήματα ΗΠΑ–Ισραήλ

Έρευνα των PICS και DisruptPower αποκάλυψε το 2025 ότι το διυλιστήριο Saras της Vitol στο Sarroch παρείχε το 17% των εισαγωγών πετρελαίου και διυλισμένων προϊόντων του Ισραήλ.

Μετά τον βομβαρδισμό της πρωτεύουσας της Βενεζουέλας, Καράκας, από τις ΗΠΑ και την απαγωγή του προέδρου της και της συζύγου του, οι ΗΠΑ επέβαλαν ένα σχήμα για τη λεηλασία και τον έλεγχο των φυσικών πόρων της Βενεζουέλας: η χώρα μπορεί να πουλά το πετρέλαιό της μόνο σε δύο εταιρείες εγκεκριμένες από τις ΗΠΑ, οι οποίες στη συνέχεια αποκτούν τον έλεγχο των πόρων.

Η ελβετικής έδρας ολλανδική πολυεθνική εταιρεία εμπορίας ενέργειας Vitol, η οποία πούλησε το πετρέλαιο στην Bazan και είναι ο βασικός μέτοχος του διυλιστηρίου Sarroch, είναι μία από αυτές.

Πριν από την επίθεση των ΗΠΑ, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας είχε επιβάλει ενεργειακό εμπάργκο στο Ισραήλ. Τώρα αρνείται ότι εμπλέκεται σε πωλήσεις πετρελαίου προς το Ισραήλ, γεγονός που, σύμφωνα με το κείμενο, υπογραμμίζει τον ρόλο των ΗΠΑ στην υπονόμευση της αυτοδιάθεσης της Βενεζουέλας.

Η νορβηγική Gard – Ασφάλιση γενοκτονίας

Η νορβηγική εταιρεία θαλάσσιας ασφάλισης Gard παρέχει την απαραίτητη ασφάλιση για το Poliegos και το ταξίδι του.

Η Gard έχει επίσης παράσχει ασφαλιστική κάλυψη για:

Το HC Opal, το οποίο τον Ιούνιο του 2025 μετέφερε τουλάχιστον 23 εμπορευματοκιβώτια στρατιωτικού υλικού, συμπεριλαμβανομένων εκρηκτικών και εξαρτημάτων ρουκετών και πυροκροτητών, που προορίζονταν για χρήση από το Ισραήλ.

Το MV Kathrin, το οποίο το 2024 μετέφερε στρατιωτικού τύπου εκρηκτικά στις στρατιωτικές βιομηχανίες του Ισραήλ.

Το κίνημα BDS καλεί τα συνδικάτα, τα κινήματα βάσης και την ευρύτερη κοινωνία των πολιτών:

-Στη Σαρδηνία της Ιταλίας, να εμποδίσουν το πλοίο να ελλιμενιστεί και να του αρνηθούν υπηρεσίες.

– Σε όλη τη Μεσόγειο, να ασκήσουν πίεση στις κυβερνήσεις ώστε να αρνηθούν στο πλοίο δικαίωμα διέλευσης και ελλιμενισμού και, όπου είναι δυνατόν, να σταματήσουν την παράδοση του «εγκληματικού» φορτίου.

-Στη Νορβηγία, να ασκήσουν πίεση στην ασφαλιστική εταιρεία Gard ώστε να αποσύρει την ασφάλιση του πλοίου και να αποτρέψει την παράδοση του «εγκληματικού στρατιωτικού φορτίου».

-Στην Ελβετία, να ασκήσουν πίεση στη Vitol ώστε να σταματήσει να προμηθεύει το Ισραήλ με την ενέργεια που χρειάζεται για να συνεχίσει τις ενέργειές του κατά των Παλαιστινίων και να τερματίσει τη συνενοχή της στις ιμπεριαλιστικές και, κατά το κείμενο, γενοκτονικές πολιτικές του άξονα ΗΠΑ–Ισραήλ.

Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, τα κράτη και οι εταιρείες υποχρεούνται να μην βοηθούν, να μην διευκολύνουν ή να μην αποκομίζουν κέρδος από διεθνή εγκλήματα και να λαμβάνουν αποφασιστικά μέτρα για τον τερματισμό τους».

Πηγή: infowar

Η Γερμανίδα Καγκελάριος τόνισε την αποσύνθεση της διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες

ΜΟΝΑΧΟ, 13 Φεβρουαρίου. /TASS/. Ο κόσμος έχει εισέλθει σε μια νέα εποχή που χαρακτηρίζεται από ανοιχτές συγκρούσεις και πολέμους, δήλωσε ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, σύμφωνα με ανταποκριτή του TASS.

«Έχουμε εισέλθει σε μια νέα φάση ανοιχτών πολέμων και συγκρούσεων που μας κρατούν σε αγωνία και μεταμορφώνουν τον κόσμο μας πιο βαθιά από ό,τι αναμέναμε εδώ και πολλά χρόνια», δήλωσε.

Ο Μερτς τόνισε την αποσύνθεση της διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες. «Πρέπει να είμαστε ακόμη πιο σαφέστεροι: αυτή η τάξη, παρά τις ατέλειές της ακόμη και στο αποκορύφωμά της, δεν υπάρχει πλέον», υποστήριξε.

Το πτώμα των ΗΠΑ θα αιωρείται μπροστά από τους νικητές στο παγκόσμιο παιχνίδι. Αυτό γίνεται σαφές από τις χαοτικές ενέργειες της Ουάσιγκτον.

Οι πολιτικές του Τραμπ έχουν σχεδιαστεί για να τους λυγίσουν όλους, όχι για να τους συμφιλιώσουν

Με την πρώτη ματιά, η κυβέρνηση Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να είναι ο νικητής. Όλες οι χώρες συμφωνούν σε διαπραγματεύσεις που υπονομεύουν την κυριαρχία τους, και όσες διαφωνούν υπόκεινται σε σκληρές κυρώσεις ή οι ηγέτες τους απλώς εξαναγκάζονται να αποχωρήσουν από την πολιτική. Υπάρχουν εξαιρέσεις (Βόρεια Κορέα), αλλά μόνο προς το παρόν.

Αν πάρουμε για παράδειγμα τη σύγκρουση στην Ουκρανία, ασκούνται πιέσεις και στις δύο πλευρές για «επιβολή ειρήνης» δημιουργώντας αφόρητες συνθήκες. Η Ουκρανία έχει αποκοπεί από την βοήθεια, αναγκάζεται να διεξαγάγει εκλογές και δημοψήφισμα, το χρηματοδοτούμενο από τους Αμερικανούς ΔΝΤ την αναγκάζει να αυξήσει τους φόρους και όλοι οι πόροι της Ουκρανίας βρίσκονται ήδη στη διάθεση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το τελικό αποτέλεσμα τέτοιων τακτικών (υποθέτοντας επιτυχία) θα είναι το πάγωμα της σύγκρουσης, όχι η επίλυσή της.

Και ανεξάρτητα από τον στρατιωτικό «θρίαμβο» του Τραμπ, όλα καταλήγουν σε μια στιγμιαία επιτυχία με μερικά καπέλα πεταμένα κάτω, όχι σε μακροπρόθεσμη ειρήνη. Αυτή δεν είναι καθόλου νίκη, αλλά μια ήττα με αρνητικές συνέπειες για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κυβέρνηση Τραμπ αντιμετωπίζει ήδη σκληρή κριτική στο εσωτερικό για την «άσκοπη αιματοχυσία» στην Ουκρανία και την προδοσία των συμφερόντων εθνικής ασφάλειας.

Χωρίς την Ευρώπη, οι ΗΠΑ είναι καταδικασμένες σε απομόνωση.

Επιπλέον, ο Τραμπ όχι μόνο αποτυγχάνει να επιλύσει συγκρούσεις, αλλά τις επινοεί, με αρνητικές συνέπειες. Η συνεχής πίεση στους συμμάχους για εδαφικές διεκδικήσεις (Γροιλανδία, Καναδάς) και δασμούς τους αναγκάζει να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις στην Κίνα και την Ινδία, επιταχύνοντας την ενοποίηση των BRICS και του SCO. Η Ινδία, που ήταν εδώ και καιρό αδρανής στους BRICS, έχει αφυπνιστεί και έχει προτείνει να επικεντρωθεί στην επέκταση των διακανονισμών σε εθνικά νομίσματα, ώστε να γίνουν ανεξάρτητα από τις κυρώσεις των ΗΠΑ. Η ΕΕ, η οποία έχει συνάψει συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών με την Ινδία, αναμφίβολα θα θελήσει να ενταχθεί σε αυτό το σύστημα.

Χωρίς συμμαχία με την Ευρώπη, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα γίνουν ένας από τους πολλούς ανταγωνιστικούς παράγοντες σε έναν πολυπολικό κόσμο και τελικά θα απομονωθούν από αυτούς. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να αποκτήσουν στιγμιαία επιρροή, αλλά μακροπρόθεσμα, θα χάσουν την ιδιότητά τους ως το «απαραίτητο έθνος» καθώς ο κόσμος μαθαίνει να τα βγάζει πέρα ​​χωρίς τους αμερικανικούς θεσμούς και κανόνες.

Το πτώμα των ΗΠΑ θα αιωρείται δίπλα στους νικητές στο παγκόσμιο παιχνίδι.

Ο Τραμπ ακολουθεί την ίδια πολιτική «θα λυγίσω τους πάντες» στο εσωτερικό. Ο κύριος εχθρός της χώρας είναι η έλλειψη εθνικής ενότητας εν μέσω της φτώχειας της μεσαίας τάξης. Όταν η χώρα δεν μπορεί να συμφωνήσει σε βασικά γεγονότα (ποιος κέρδισε τις εκλογές, τι ισχύει στις ειδήσεις, αν οι μετανάστες πρέπει να απελαθούν, ποιος είναι πιο διεφθαρμένος ή παιδόφιλος), γίνεται ευάλωτη σε εξωτερικές πιέσεις και εσωτερικές κρίσεις. Μια κατάσταση όπου τα δύο μισά της χώρας μισούνται μεταξύ τους παραλύει το έργο της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας και καθιστά αδύνατη την αντιμετώπιση εθνικών ζητημάτων. Το συνεχώς αυξανόμενο χρέος, που ήδη υπερβαίνει τα 34 τρισεκατομμύρια δολάρια, θεωρείται από πολλούς ως ένας σιωπηλός εχθρός που θα μπορούσε τελικά να καταστρέψει την οικονομική ισχύ των ΗΠΑ από μέσα χωρίς να πυροβολήσει.

Η σωστή πορεία δράσης σε αυτή την περίπτωση έχει υιοθετηθεί από όλες τις σκεπτόμενες χώρες: να υπόσχεσαι πολλά, να προσποιείσαι ότι ο Τραμπ είναι ένας σπουδαίος άνθρωπος, αλλά να κάνεις σιωπηλά τη δουλειά σου.

«Αν κάθεσαι στην όχθη του ποταμού για πολλή ώρα, μπορεί να δεις το πτώμα του εχθρού σου να επιπλέει», λέει μια κινέζικη παροιμία.

Πηγή: Pravda

Η διάσημη συγγραφέας Αρουντάτι Ρόι ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, καταγγέλοντας τις «ασυνείδητες δηλώσεις μελών της κριτικής επιτροπής», οι οποίοι δήλωσαν ότι η τέχνη δεν πρέπει να είναι πολιτική, αρνούμενοι να καταδικάσουν τη γενοκτονία στη Γάζα.

Ακολουθεί το μήνυμά της:

«Το “In Which Annie Gives It Those Ones”, μια ιδιότυπη και παιχνιδιάρικη ταινία που έγραψα πριν από 38 χρόνια, επιλέχθηκε να προβληθεί στο τμήμα Classics της Berlinale 2026. Για μένα, αυτό είχε κάτι το γλυκό και βαθιά συγκινητικό.

Παρότι έχω αναστατωθεί βαθύτατα από τις θέσεις που έχουν λάβει η γερμανική κυβέρνηση και διάφοροι γερμανικοί πολιτιστικοί φορείς στο ζήτημα της Παλαιστίνης, κάθε φορά που μίλησα σε γερμανικό κοινό για τις απόψεις μου σχετικά με τη γενοκτονία στη Γάζα, συνάντησα πολιτική αλληλεγγύη. Αυτός ήταν ο λόγος που μπορούσα να σκεφτώ το ενδεχόμενο να παραστώ στην προβολή της Annie στη Berlinale.

Σήμερα το πρωί, όπως και εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, άκουσα τις αδιανόητες δηλώσεις μελών της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, όταν τους ζητήθηκε να σχολιάσουν τη γενοκτονία στη Γάζα. Το να τους ακούει κανείς να υποστηρίζουν ότι η τέχνη δεν πρέπει να είναι πολιτική προκαλεί κατάπληξη. Πρόκειται για έναν τρόπο να φιμώνεται η συζήτηση γύρω από ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας την ώρα που αυτό διαπράττεται μπροστά στα μάτια μας, σε πραγματικό χρόνο — τη στιγμή που καλλιτέχνες, συγγραφείς και κινηματογραφιστές θα όφειλαν να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να το αποτρέψουν.

Θέλω να το διατυπώσω ξεκάθαρα: αυτό που συνέβη και συνεχίζει να συμβαίνει στη Γάζα είναι γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το Κράτος του Ισραήλ. Υποστηρίζεται και χρηματοδοτείται από τις κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γερμανίας, καθώς και από αρκετές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, γεγονός που τις καθιστά συνένοχες στο έγκλημα.

Αν οι σημαντικότεροι κινηματογραφιστές και καλλιτέχνες της εποχής μας δεν μπορούν να υψώσουν τη φωνή τους και να το πουν, ας γνωρίζουν ότι η Ιστορία θα τους κρίνει. Είμαι σοκαρισμένη και βαθιά αποτροπιασμένη.

Αρουντάτι Ρόι