ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ -- Ανώτερος αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ απέρριψε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς ότι η Ουάσινγκτον και η Μόσχα συνεχίζουν ανεπίσημα να τηρούν τα όρια της πλέον ληγμένης συνθήκης New START, η οποία περιορίζει τα πυρηνικά όπλα, λέγοντας ότι δεν υπάρχει «συμφωνία κυρίων».

«Δεν γνωρίζω καμία τέτοια συμφωνία», δήλωσε ο Υφυπουργός Εξωτερικών Κρίστοφερ Γιο στις 17 Φεβρουαρίου στο Ινστιτούτο Χάντσον, όταν ρωτήθηκε αν οι δύο πλευρές τηρούσαν σιωπηλά τα ανώτατα όρια της Νέας START παρά τη λήξη της συνθήκης.

Το Axios ανέφερε στις 5 Φεβρουαρίου ότι, σύμφωνα με τρεις πηγές που γνωρίζουν τις συνομιλίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία πλησιάζουν σε μια συμφωνία για «να συνεχίσουν να τηρούν τη λήγουσα συνθήκη ελέγχου των όπλων New START».

Η Νέα Συνθήκη για τη Μείωση των Στρατηγικών Όπλων (New START) υπογράφηκε το 2010 από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία και περιόριζε τις δύο χώρες σε 1.550 αναπτυγμένες πυρηνικές κεφαλές η καθεμία. Η συνθήκη έληξε στις 5 Φεβρουαρίου.

Τα σχόλια του Γιου υπογραμμίζουν μια σκληρότερη γραμμή των ΗΠΑ σχετικά με τον έλεγχο των όπλων υπό τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, η κυβέρνηση του οποίου επέτρεψε την κατάργηση της New START, ενώ παράλληλα επιδίωξε αυτό που οι αξιωματούχοι περιγράφουν ως ένα ευρύτερο, τριμερές πλαίσιο που θα περιλαμβάνει και την Κίνα.

Τα όρια της συνθήκης δεν είναι πλέον δεσμευτικά

Η νέα συνθήκη START περιόριζε τις αναπτυγμένες στρατηγικές πυρηνικές κεφαλές των ΗΠΑ και της Ρωσίας, αλλά δεν κάλυπτε τα μη στρατηγικά ή τα «θεατρικά» πυρηνικά όπλα και δεν επέβαλε περιορισμούς στην Κίνα.

Ο Γιου περιέγραψε αυτές τις παραλείψεις ως θεμελιώδη ελαττώματα.

«Μόνο δύο από τα έξι τετράγωνα καταλήφθηκαν με συνθήκη», είπε, σκιαγραφώντας έναν πίνακα στρατηγικών και θεατρικών πυρηνικών δυνάμεων των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας. Με την Κίνα χωρίς περιορισμούς και τη Ρωσία να εκσυγχρονίζει το μη στρατηγικό οπλοστάσιό της, υποστήριξε, το πλαίσιο της συνθήκης είχε καταστεί ξεπερασμένο.

Η Ρωσία είχε ήδη υποχωρήσει από την πλήρη εφαρμογή πριν από τη λήξη, δήλωσε ο Γιου, προσθέτοντας ότι η Ουάσινγκτον είναι πλέον ελεύθερη να προσαρμόσει τη στάση της όπως απαιτείται.

«Δεν δεσμευόμαστε πλέον από τα όρια της νέας συνθήκης START», είπε, σημειώνοντας ότι οποιεσδήποτε μελλοντικές αποφάσεις για τις δυνάμεις εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του προέδρου και του Πενταγώνου.

Οι ισχυρισμοί για δοκιμές στην Κίνα αυξάνουν την πίεση

Τα σχόλια του Γιου ήρθαν καθώς ανέλυε τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ ότι η Κίνα είχε πραγματοποιήσει πυρηνική δοκιμή με πυρηνική απόδοση.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες γνωρίζουν ότι η Κίνα πραγματοποίησε μια υπερκρίσιμη πυρηνική έκρηξη στις 22 Ιουνίου 2020, κοντά στο πεδίο δοκιμών Λοπ Νουρ, είπε, επικαλούμενος σεισμικά δεδομένα που υποδεικνύουν ένα συμβάν μεγέθους 2,75 Ρίχτερ.

«Βασίζομαι σε δεδομένα. Είμαι επιστήμονας», είπε ο Γιου. «Υπάρχει πολύ μικρή πιθανότητα να είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από έκρηξη».

Κατηγόρησε το Πεκίνο ότι χρησιμοποιεί τεχνικές «αποσύνδεσης» για να μειώσει την ανιχνευσιμότητα τέτοιων δοκιμών και είπε ότι η Κίνα έχει προετοιμάσει δοκιμές με καθορισμένες αποδόσεις εκατοντάδων τόνων.

Η Κίνα αρνήθηκε ότι παραβίασε το μορατόριουμ δοκιμών.

Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιστρέψουν στις πυρηνικές δοκιμές σε «ισότιμη βάση» εάν οι ανταγωνιστές συνεχίσουν να διεξάγουν εκρήξεις που παράγουν πυρηνική ισχύ. Ο Γιό τόνισε ότι αυτό δεν σημαίνει επιστροφή στις ατμοσφαιρικές δοκιμές μεγατόνων της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, αλλά σημαίνει ότι η Ουάσινγκτον δεν θα τηρήσει μια αυστηρή στάση μηδενικής απόδοσης εάν δεν το κάνουν και άλλοι.

«Εάν οι αντίπαλοι διεξάγουν πυρηνικές δοκιμές αλλά οι ΗΠΑ όχι, η Αμερική θέτει τον εαυτό της σε απαράδεκτα μειονεκτικό σημείο», είπε.

Ο Γιου χαρακτήρισε την προσέγγιση της κυβέρνησης ως «Πρώτα ο έλεγχος των όπλων στην Αμερική», αλλά πρόσθεσε ότι «δεν μπορεί και δεν σημαίνει μόνο έλεγχο των όπλων στην Αμερική».

Η κυβέρνηση θα επιδιώξει περαιτέρω συμφωνίες στρατηγικής σταθερότητας σε τριμερή βάση, με τη συμμετοχή τόσο της Ρωσίας όσο και της Κίνας, είπε.

Καθώς πλησιάζει η επόμενη διάσκεψη αναθεώρησης της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων, ο Γιου άφησε να εννοηθεί ότι η Ουάσινγκτον θα πιέσει το Πεκίνο να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις αντί να βασίζεται σε διμερείς συμφωνίες ΗΠΑ-Ρωσίας.

Προς το παρόν, ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει κάποια άτυπη συμφωνία που να διατηρεί ζωντανό το New START.

«Δεν υπάρχει τέτοια συμφωνία», είπε ο Γιου.

Πηγή: RT

Τα στατιστικά στοιχεία και η στρατηγική πίσω από τη μεγαλύτερη στρατιωτική συγκέντρωση των ΗΠΑ στην περιοχή εδώ και δεκαετίες υποδηλώνουν ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να είναι αναπόφευκτη.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έστειλε μια πρωτοφανή αεροπορική και ναυτική δύναμη στον Περσικό Κόλπο σε μια προσπάθεια να πείσει το Ιράν να υποταχθεί. Αλλά η Τεχεράνη δεν διστάζει και ο Τραμπ μπορεί να ωθεί τον εαυτό του σε μια κατάσταση όπου ο πόλεμος με το Ιράν μπορεί να είναι αναπόφευκτος.

Καθώς οι Αμερικανοί και οι Ιρανοί εκπρόσωποι συναντήθηκαν στη Γενεύη την Τρίτη, μια σταθερή ροή αμερικανικών αεροσκαφών ανεφοδιασμού, αεροσκαφών ηλεκτρονικού πολέμου και μαχητικών αεροσκαφών διέσχισαν τον Ατλαντικό, σταματώντας σε βάσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία καθ' οδόν προς τη Μέση Ανατολή. Το πυρηνοκίνητο USS Abraham Lincoln έχει ήδη αναπτυχθεί στον Περσικό Κόλπο από τον Ιανουάριο, όπου σύντομα θα ενταχθεί και το USS Gerald R. Ford, το οποίο αυτή τη στιγμή διασχίζει τον Ατλαντικό προς το Στενό του Γιβραλτάρ.

Η εντατικοποίηση βρίσκεται στον πυρήνα της στρατηγικής του Τραμπ για το Ιράν: να πιέσει την Ισλαμική Δημοκρατία σε μέγιστες παραχωρήσεις με την απειλή μιας «πολύ χειρότερης» επίθεσης από την βομβαρδιστική επιδρομή που διέταξε σε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις το περασμένο καλοκαίρι. Οι ΗΠΑ επιδιώκουν την πλήρη παύση του εμπλουτισμού ουρανίου του Ιράν και την αποσυναρμολόγηση του προγράμματος βαλλιστικών πυραύλων του, ενώ το Ιράν έχει δηλώσει ότι είναι πρόθυμο να μειώσει τον εμπλουτισμό του, αλλά δεν θα εγκαταλείψει τους πυραύλους του.

Αν δεν επιτευχθεί συμφωνία, όλα τα απαραίτητα στοιχεία για έναν μεγάλο πόλεμο είναι έτοιμα.

Πόσο μεγάλη είναι η συσσώρευση αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή;

Σύμφωνα με πληροφορίες ανοιχτής πηγής, 85 δεξαμενόπλοια KC-135 και KC-46 βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη ή τη Μέση Ανατολή, με 56 να έχουν φτάσει τις τελευταίες 48 ώρες. Αυτά τα δεξαμενόπλοια είναι ζωτικής σημασίας για την επέκταση της εμβέλειας των αμερικανικών μαχητικών και βομβαρδιστικών μέσω ανεφοδιασμού στον αέρα. Τα δεξαμενόπλοια συνοδεύονται από έξι αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου E-3 Sentry και τουλάχιστον 50 μαχητικά αεροσκάφη F-35, F-16 και F-22, τα οποία έφτασαν όλα μεταξύ Τρίτης και Τετάρτης.

Περισσότερες από 150 πτήσεις μεταφοράς εμπορευμάτων έχουν μεταφέρει άλλα οπλικά συστήματα και πυρομαχικά στην περιοχή στο ίδιο χρονικό διάστημα, ανέφερε η Axios την Τετάρτη.

Σε συνδυασμό με έως και 180 αεροσκάφη που μεταφέρονται από τα USS Abraham Lincoln και Gerald R. Ford, και εκείνα που βρίσκονται ήδη σε κοντινές αεροπορικές βάσεις, η συσσώρευση αεροπορικής ισχύος στον Περσικό Κόλπο είναι άνευ προηγουμένου από την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ το 2003.

Θα επιτεθεί ο Τραμπ στο Ιράν;

Ενώ και οι δύο πλευρές δήλωσαν ότι σημειώθηκε «πρόοδος» στη Γενεύη την Τρίτη, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι διαφαίνεται κάποια σημαντική πρόοδος. Μετά τις συνομιλίες, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί δήλωσε ότι η Τεχεράνη θα «προχωρήσει και θα αρχίσει να εργάζεται πάνω στο κείμενο μιας πιθανής συμφωνίας» ενόψει περαιτέρω διαπραγματεύσεων τις επόμενες εβδομάδες.

Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς δήλωσε ότι οι συνομιλίες πήγαν καλά «από ορισμένες απόψεις», αλλά ότι ο Τραμπ «έχει θέσει κάποιες κόκκινες γραμμές τις οποίες οι Ιρανοί δεν είναι ακόμη πρόθυμοι να αναγνωρίσουν και να τις ξεπεράσουν».

Σε περίπτωση που η διπλωματία «φτάσει στο φυσικό της τέλος», σύμφωνα με τα λόγια του Βανς, ο Τραμπ θα βρεθεί σε μια κατάσταση όπου δεν έχει άλλες επιλογές από το να τηρήσει την υπόσχεσή του να επιτεθεί. Η απόσυρση δύο αεροπλανοφόρων και εκατοντάδων μαχητικών θα θεωρηθεί ως μια ταπεινωτική υποχώρηση, και ένας βασικός παράγοντας πιέζει για πόλεμο: το Ισραήλ.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει δηλώσει δημόσια ότι οποιαδήποτε συμφωνία με το Ιράν πρέπει να αφήνει την Τεχεράνη με μηδενικές δυνατότητες εμπλουτισμού, κανένα πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων και καμία δυνατότητα να εξοπλίσει ή να υποστηρίξει συμμαχικές πολιτοφυλακές στην περιοχή. Έχει επίσης δηλώσει ότι είναι «σκεπτικιστικός» για το αν το Ιράν θα τηρήσει μια συμφωνία και φαινομενικά άσκησε πιέσεις στον Τραμπ να επιτεθεί κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον πρόεδρο των ΗΠΑ στην Ουάσινγκτον την περασμένη εβδομάδα.

Μετά τη συνάντηση, ο Τραμπ δήλωσε ότι «επέμεινε στη συνέχιση των διαπραγματεύσεων με το Ιράν». Ωστόσο, ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε επίσης στον Νετανιάχου κατά τη διάρκεια της προηγούμενης συνάντησής τους τον Δεκέμβριο ότι θα υποστήριζε τις ισραηλινές επιθέσεις σε ιρανικές θέσεις βαλλιστικών πυραύλων, ανέφερε το CBS News αυτή την εβδομάδα.

Ισραηλινοί αξιωματούχοι φαίνεται να πιστεύουν ότι ο Τραμπ έχει πάρει το μέρος τους. Μιλώντας στο Axios την Τετάρτη, ανώνυμες ισραηλινές πηγές δήλωσαν ότι αναμένουν «μια κοινή αμερικανο-ισραηλινή εκστρατεία που θα έχει πολύ ευρύτερο πεδίο εφαρμογής» από την ισραηλινή βομβαρδιστική εκστρατεία του περασμένου Ιουνίου. Δύο ανώνυμοι αξιωματούχοι δήλωσαν στο πρακτορείο ότι η κυβέρνηση Νετανιάχου «προετοιμάζεται για ένα σενάριο πολέμου εντός ημερών».

«Το αφεντικό έχει αρχίσει να βαριέται», δήλωσε ένας σύμβουλος του Τραμπ στο Axios. «Μερικοί άνθρωποι γύρω του τον προειδοποιούν να μην πάει σε πόλεμο με το Ιράν, αλλά νομίζω ότι υπάρχει 90% πιθανότητα να δούμε κινητική δράση τις επόμενες εβδομάδες». 

Τι κάνει το Ιράν για να αποτρέψει τον πόλεμο;

Η Τεχεράνη εμμένει στο ίδιο μήνυμα εδώ και εβδομάδες: ότι είναι προσηλωμένη στη διπλωματία, αλλά έτοιμη να αμυνθεί. Σε αρκετές δηλώσεις και ενέργειες, οι Ιρανοί έχουν δείξει ότι κατέχουν τρεις βασικούς μοχλούς επιρροής έναντι των ΗΠΑ.

Πρώτον, η μόνιμη αντιπροσωπεία του Ιράν στον ΟΗΕ προειδοποίησε τον Τραμπ τον περασμένο μήνα ότι «την τελευταία φορά που οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν σε πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, σπατάλησαν πάνω από 7 τρισεκατομμύρια δολάρια και έχασαν περισσότερες από 7.000 αμερικανικές ζωές», εκμεταλλευόμενη τους αμερικανικούς φόβους ότι θα παρασυρθούν σε ένα ακόμη δαπανηρό, αντιδημοφιλές και άκαρπο τέλμα της Μέσης Ανατολής.

Τη Δευτέρα, το Ιράν έκλεισε εν μέρει το Στενό του Χουρμούζ για στρατιωτικές ασκήσεις, επιδεικνύοντας την ικανότητά του να κλείνει αυτή τη ζωτικής σημασίας πλωτή οδό κατά βούληση. Περίπου το ένα τρίτο του παγκόσμιου πετρελαίου που μεταφέρεται μέσω θαλάσσης διέρχεται από το στενό, πράγμα που σημαίνει ότι μια επίθεση στο Ιράν θα μπορούσε να προκαλέσει μια παγκόσμια ενεργειακή κρίση.

Τρίτον, ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, έγραψε στο X την Τρίτη ότι «οι Αμερικανοί λένε συνεχώς ότι έχουν στείλει ένα πολεμικό πλοίο προς το Ιράν. Φυσικά, ένα πολεμικό πλοίο είναι ένα επικίνδυνο κομμάτι στρατιωτικού υλικού. Ωστόσο, πιο επικίνδυνο από αυτό το πολεμικό πλοίο είναι το όπλο που μπορεί να στείλει αυτό το πολεμικό πλοίο στον βυθό της θάλασσας». Ένας λογαριασμός που συνδέεται με τον Χαμενεΐ δημοσίευσε στη συνέχεια μια εικόνα του USS Gerald R. Ford να σαπίζει στον βυθό.

Το μήνυμα του Χαμενεΐ δεν ήταν απλώς κενή περιεχομένου. Το Ιράν διαθέτει ένα τρομερό οπλοστάσιο υπερηχητικών βαλλιστικών πυραύλων, μερικούς από τους οποίους χρησιμοποίησε για να επιτεθεί στο Τελ Αβίβ τον περασμένο Ιούνιο. Το 2024, όταν ήταν ακόμα τηλεοπτικός παρουσιαστής, ο υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγσεθ, παραδέχτηκε ότι μια χούφτα από αυτούς τους πυραύλους θα μπορούσε να απενεργοποιήσει ολόκληρο τον στόλο των αμερικανικών αεροπλανοφόρων.

«Λοιπόν, αν ολόκληρη η πλατφόρμα προβολής ισχύος μας αποτελείται από αεροπλανοφόρα και έχουμε την ικανότητα να προβάλλουμε ισχύ με αυτόν τον τρόπο στρατηγικά σε όλο τον κόσμο... και αν 15 υπερηχητικοί πύραυλοι μπορούν να καταρρίψουν 10 αεροπλανοφόρα στα πρώτα 20 λεπτά μιας σύγκρουσης, πώς μοιάζει αυτό;» ρώτησε.

Μήπως ο Τραμπ έχει πλέον εξαντλήσει τις επιλογές του στο Ιράν;

Είτε ο Χέγκεθ και οι στρατιωτικοί σχεδιαστές στο Πεντάγωνο είναι πρόθυμοι να διακινδυνεύσουν την κορυφαία πλατφόρμα προβολής ισχύος τους σε μια ολοκληρωτική επίθεση στο Ιράν είτε όχι, οι απειλές του Τραμπ και οι μαξιμαλιστικές απαιτήσεις του Ισραήλ μπορεί να τους έχουν αφήσει χωρίς άλλη επιλογή από το να το μάθουν.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει θέσει τον εαυτό του σε μια κατάσταση όπου - ελλείψει συμφωνίας - η επιλογή της αποκλιμάκωσης θα σηματοδοτούσε αδυναμία και θα απογοήτευε τους Ισραηλινούς συμμάχους του. Ο πόλεμος έχει τη δική του λογική και κάθε βήμα στην κλίμακα της κλιμάκωσης είναι πιο δύσκολο να ανατραπεί από το προηγούμενο. Η τελευταία ελπίδα για μια ειρηνική λύση βρίσκεται στη Γενεύη και στο αν ο Τραμπ μπορεί να αντισταθεί στην αδρανειακή έλξη του πολέμου μέχρι τον επόμενο γύρο συνομιλιών.

Πηγή: RT