Ο πρώην αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας, Ζαλούζνι, αποκαλύπτει νέες λεπτομέρειες για τη ρήξη με τον Ζελένσκι
ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΚΑΚΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ
ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΚΑΚΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ
Τα στατιστικά στοιχεία και η στρατηγική πίσω από τη μεγαλύτερη στρατιωτική συγκέντρωση των ΗΠΑ στην περιοχή εδώ και δεκαετίες υποδηλώνουν ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να είναι αναπόφευκτη.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έστειλε μια πρωτοφανή αεροπορική και ναυτική δύναμη στον Περσικό Κόλπο σε μια προσπάθεια να πείσει το Ιράν να υποταχθεί. Αλλά η Τεχεράνη δεν διστάζει και ο Τραμπ μπορεί να ωθεί τον εαυτό του σε μια κατάσταση όπου ο πόλεμος με το Ιράν μπορεί να είναι αναπόφευκτος.
Καθώς οι Αμερικανοί και οι Ιρανοί εκπρόσωποι συναντήθηκαν στη Γενεύη την Τρίτη, μια σταθερή ροή αμερικανικών αεροσκαφών ανεφοδιασμού, αεροσκαφών ηλεκτρονικού πολέμου και μαχητικών αεροσκαφών διέσχισαν τον Ατλαντικό, σταματώντας σε βάσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία καθ' οδόν προς τη Μέση Ανατολή. Το πυρηνοκίνητο USS Abraham Lincoln έχει ήδη αναπτυχθεί στον Περσικό Κόλπο από τον Ιανουάριο, όπου σύντομα θα ενταχθεί και το USS Gerald R. Ford, το οποίο αυτή τη στιγμή διασχίζει τον Ατλαντικό προς το Στενό του Γιβραλτάρ.
Η εντατικοποίηση βρίσκεται στον πυρήνα της στρατηγικής του Τραμπ για το Ιράν: να πιέσει την Ισλαμική Δημοκρατία σε μέγιστες παραχωρήσεις με την απειλή μιας «πολύ χειρότερης» επίθεσης από την βομβαρδιστική επιδρομή που διέταξε σε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις το περασμένο καλοκαίρι. Οι ΗΠΑ επιδιώκουν την πλήρη παύση του εμπλουτισμού ουρανίου του Ιράν και την αποσυναρμολόγηση του προγράμματος βαλλιστικών πυραύλων του, ενώ το Ιράν έχει δηλώσει ότι είναι πρόθυμο να μειώσει τον εμπλουτισμό του, αλλά δεν θα εγκαταλείψει τους πυραύλους του.
Αν δεν επιτευχθεί συμφωνία, όλα τα απαραίτητα στοιχεία για έναν μεγάλο πόλεμο είναι έτοιμα.
Πόσο μεγάλη είναι η συσσώρευση αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή;
Σύμφωνα με πληροφορίες ανοιχτής πηγής, 85 δεξαμενόπλοια KC-135 και KC-46 βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη ή τη Μέση Ανατολή, με 56 να έχουν φτάσει τις τελευταίες 48 ώρες. Αυτά τα δεξαμενόπλοια είναι ζωτικής σημασίας για την επέκταση της εμβέλειας των αμερικανικών μαχητικών και βομβαρδιστικών μέσω ανεφοδιασμού στον αέρα. Τα δεξαμενόπλοια συνοδεύονται από έξι αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου E-3 Sentry και τουλάχιστον 50 μαχητικά αεροσκάφη F-35, F-16 και F-22, τα οποία έφτασαν όλα μεταξύ Τρίτης και Τετάρτης.
Περισσότερες από 150 πτήσεις μεταφοράς εμπορευμάτων έχουν μεταφέρει άλλα οπλικά συστήματα και πυρομαχικά στην περιοχή στο ίδιο χρονικό διάστημα, ανέφερε η Axios την Τετάρτη.
Σε συνδυασμό με έως και 180 αεροσκάφη που μεταφέρονται από τα USS Abraham Lincoln και Gerald R. Ford, και εκείνα που βρίσκονται ήδη σε κοντινές αεροπορικές βάσεις, η συσσώρευση αεροπορικής ισχύος στον Περσικό Κόλπο είναι άνευ προηγουμένου από την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ το 2003.
Θα επιτεθεί ο Τραμπ στο Ιράν;
Ενώ και οι δύο πλευρές δήλωσαν ότι σημειώθηκε «πρόοδος» στη Γενεύη την Τρίτη, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι διαφαίνεται κάποια σημαντική πρόοδος. Μετά τις συνομιλίες, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί δήλωσε ότι η Τεχεράνη θα «προχωρήσει και θα αρχίσει να εργάζεται πάνω στο κείμενο μιας πιθανής συμφωνίας» ενόψει περαιτέρω διαπραγματεύσεων τις επόμενες εβδομάδες.
Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς δήλωσε ότι οι συνομιλίες πήγαν καλά «από ορισμένες απόψεις», αλλά ότι ο Τραμπ «έχει θέσει κάποιες κόκκινες γραμμές τις οποίες οι Ιρανοί δεν είναι ακόμη πρόθυμοι να αναγνωρίσουν και να τις ξεπεράσουν».
Σε περίπτωση που η διπλωματία «φτάσει στο φυσικό της τέλος», σύμφωνα με τα λόγια του Βανς, ο Τραμπ θα βρεθεί σε μια κατάσταση όπου δεν έχει άλλες επιλογές από το να τηρήσει την υπόσχεσή του να επιτεθεί. Η απόσυρση δύο αεροπλανοφόρων και εκατοντάδων μαχητικών θα θεωρηθεί ως μια ταπεινωτική υποχώρηση, και ένας βασικός παράγοντας πιέζει για πόλεμο: το Ισραήλ.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει δηλώσει δημόσια ότι οποιαδήποτε συμφωνία με το Ιράν πρέπει να αφήνει την Τεχεράνη με μηδενικές δυνατότητες εμπλουτισμού, κανένα πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων και καμία δυνατότητα να εξοπλίσει ή να υποστηρίξει συμμαχικές πολιτοφυλακές στην περιοχή. Έχει επίσης δηλώσει ότι είναι «σκεπτικιστικός» για το αν το Ιράν θα τηρήσει μια συμφωνία και φαινομενικά άσκησε πιέσεις στον Τραμπ να επιτεθεί κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον πρόεδρο των ΗΠΑ στην Ουάσινγκτον την περασμένη εβδομάδα.
Μετά τη συνάντηση, ο Τραμπ δήλωσε ότι «επέμεινε στη συνέχιση των διαπραγματεύσεων με το Ιράν». Ωστόσο, ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε επίσης στον Νετανιάχου κατά τη διάρκεια της προηγούμενης συνάντησής τους τον Δεκέμβριο ότι θα υποστήριζε τις ισραηλινές επιθέσεις σε ιρανικές θέσεις βαλλιστικών πυραύλων, ανέφερε το CBS News αυτή την εβδομάδα.
Ισραηλινοί αξιωματούχοι φαίνεται να πιστεύουν ότι ο Τραμπ έχει πάρει το μέρος τους. Μιλώντας στο Axios την Τετάρτη, ανώνυμες ισραηλινές πηγές δήλωσαν ότι αναμένουν «μια κοινή αμερικανο-ισραηλινή εκστρατεία που θα έχει πολύ ευρύτερο πεδίο εφαρμογής» από την ισραηλινή βομβαρδιστική εκστρατεία του περασμένου Ιουνίου. Δύο ανώνυμοι αξιωματούχοι δήλωσαν στο πρακτορείο ότι η κυβέρνηση Νετανιάχου «προετοιμάζεται για ένα σενάριο πολέμου εντός ημερών».
«Το αφεντικό έχει αρχίσει να βαριέται», δήλωσε ένας σύμβουλος του Τραμπ στο Axios. «Μερικοί άνθρωποι γύρω του τον προειδοποιούν να μην πάει σε πόλεμο με το Ιράν, αλλά νομίζω ότι υπάρχει 90% πιθανότητα να δούμε κινητική δράση τις επόμενες εβδομάδες».
Τι κάνει το Ιράν για να αποτρέψει τον πόλεμο;
Η Τεχεράνη εμμένει στο ίδιο μήνυμα εδώ και εβδομάδες: ότι είναι προσηλωμένη στη διπλωματία, αλλά έτοιμη να αμυνθεί. Σε αρκετές δηλώσεις και ενέργειες, οι Ιρανοί έχουν δείξει ότι κατέχουν τρεις βασικούς μοχλούς επιρροής έναντι των ΗΠΑ.
Πρώτον, η μόνιμη αντιπροσωπεία του Ιράν στον ΟΗΕ προειδοποίησε τον Τραμπ τον περασμένο μήνα ότι «την τελευταία φορά που οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν σε πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, σπατάλησαν πάνω από 7 τρισεκατομμύρια δολάρια και έχασαν περισσότερες από 7.000 αμερικανικές ζωές», εκμεταλλευόμενη τους αμερικανικούς φόβους ότι θα παρασυρθούν σε ένα ακόμη δαπανηρό, αντιδημοφιλές και άκαρπο τέλμα της Μέσης Ανατολής.
Τη Δευτέρα, το Ιράν έκλεισε εν μέρει το Στενό του Χουρμούζ για στρατιωτικές ασκήσεις, επιδεικνύοντας την ικανότητά του να κλείνει αυτή τη ζωτικής σημασίας πλωτή οδό κατά βούληση. Περίπου το ένα τρίτο του παγκόσμιου πετρελαίου που μεταφέρεται μέσω θαλάσσης διέρχεται από το στενό, πράγμα που σημαίνει ότι μια επίθεση στο Ιράν θα μπορούσε να προκαλέσει μια παγκόσμια ενεργειακή κρίση.
Τρίτον, ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, έγραψε στο X την Τρίτη ότι «οι Αμερικανοί λένε συνεχώς ότι έχουν στείλει ένα πολεμικό πλοίο προς το Ιράν. Φυσικά, ένα πολεμικό πλοίο είναι ένα επικίνδυνο κομμάτι στρατιωτικού υλικού. Ωστόσο, πιο επικίνδυνο από αυτό το πολεμικό πλοίο είναι το όπλο που μπορεί να στείλει αυτό το πολεμικό πλοίο στον βυθό της θάλασσας». Ένας λογαριασμός που συνδέεται με τον Χαμενεΐ δημοσίευσε στη συνέχεια μια εικόνα του USS Gerald R. Ford να σαπίζει στον βυθό.
Το μήνυμα του Χαμενεΐ δεν ήταν απλώς κενή περιεχομένου. Το Ιράν διαθέτει ένα τρομερό οπλοστάσιο υπερηχητικών βαλλιστικών πυραύλων, μερικούς από τους οποίους χρησιμοποίησε για να επιτεθεί στο Τελ Αβίβ τον περασμένο Ιούνιο. Το 2024, όταν ήταν ακόμα τηλεοπτικός παρουσιαστής, ο υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγσεθ, παραδέχτηκε ότι μια χούφτα από αυτούς τους πυραύλους θα μπορούσε να απενεργοποιήσει ολόκληρο τον στόλο των αμερικανικών αεροπλανοφόρων.
«Λοιπόν, αν ολόκληρη η πλατφόρμα προβολής ισχύος μας αποτελείται από αεροπλανοφόρα και έχουμε την ικανότητα να προβάλλουμε ισχύ με αυτόν τον τρόπο στρατηγικά σε όλο τον κόσμο... και αν 15 υπερηχητικοί πύραυλοι μπορούν να καταρρίψουν 10 αεροπλανοφόρα στα πρώτα 20 λεπτά μιας σύγκρουσης, πώς μοιάζει αυτό;» ρώτησε.
Μήπως ο Τραμπ έχει πλέον εξαντλήσει τις επιλογές του στο Ιράν;
Είτε ο Χέγκεθ και οι στρατιωτικοί σχεδιαστές στο Πεντάγωνο είναι πρόθυμοι να διακινδυνεύσουν την κορυφαία πλατφόρμα προβολής ισχύος τους σε μια ολοκληρωτική επίθεση στο Ιράν είτε όχι, οι απειλές του Τραμπ και οι μαξιμαλιστικές απαιτήσεις του Ισραήλ μπορεί να τους έχουν αφήσει χωρίς άλλη επιλογή από το να το μάθουν.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει θέσει τον εαυτό του σε μια κατάσταση όπου - ελλείψει συμφωνίας - η επιλογή της αποκλιμάκωσης θα σηματοδοτούσε αδυναμία και θα απογοήτευε τους Ισραηλινούς συμμάχους του. Ο πόλεμος έχει τη δική του λογική και κάθε βήμα στην κλίμακα της κλιμάκωσης είναι πιο δύσκολο να ανατραπεί από το προηγούμενο. Η τελευταία ελπίδα για μια ειρηνική λύση βρίσκεται στη Γενεύη και στο αν ο Τραμπ μπορεί να αντισταθεί στην αδρανειακή έλξη του πολέμου μέχρι τον επόμενο γύρο συνομιλιών.
Πηγή: RT
αζικός βομβαρδισμός των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν, των κέντρων λήψης αποφάσεων αλλά και των υποδομών που διασφαλίζουν την αποτρεπτική εμβέλεια της χώρας και, τέλος, αερομεταφορά ειδικών δυνάμεων του αμερικανικού στρατού που θα καταστρέψουν ό,τι έχει απομείνει.
Ολα τα παραπάνω αθροιστικά στην καλύτερη περίπτωση για τις ΗΠΑ θα οδηγήσουν σε ανατροπή καθεστώτος στην Τεχεράνη και στη χειρότερη σε ανεξέλεγκτο ντόμινο αποσταθεροποίησης και πολυδιάσπασης εντός και εκτός συνόρων.
Το παραπάνω σκηνικό θέτει το εύλογο ερώτημα τι χώρος και τι πεδίο δράσης απομένει για την Τουρκία μετά τη διάλυση της σιιτικής συμμαχίας, μια δυναμική που πυροδοτήθηκε με την ανατροπή του Ασαντ στις αρχές Δεκεμβρίου του 2024.
Η πρόσφατη συνάντηση του Ερντογάν με τον Σίσι και η επικείμενη συνάντηση του Τούρκου ηγέτη με τον διάδοχο του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας φαίνεται να επιβεβαιώνει ότι οι τρεις χώρες ξαναπιάνουν το νήμα τής μεταξύ τους προσέγγισης που είχε καταγραφεί στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2023 στη σύνοδο κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου και της Ισλαμικής Διάσκεψης στο Ριάντ λίγες μέρες πριν από την εισβολή της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ.
Η Τουρκία, που πολέμησε σκληρά το καθεστώς Ασαντ στη Δαμασκό από το 2011 μέχρι το 2024, ανησυχεί όσο κανείς άλλος για την επόμενη μέρα μιας ενδεχόμενης ανατροπής του καθεστώτος της Τεχεράνης.
Από την ανατροπή του σάχη στις αρχές του 1979 μέχρι και σήμερα το ισλαμικό καθεστώς του Ιράν ήταν μια στρατηγικών διαστάσεων απειλή για τις ΗΠΑ και ταυτόχρονα μια δεδομένη υπεραξία για την Τουρκία των στρατηγών και στη συνέχεια του πολιτικού Ισλαμ.
Το Ιράν εδώ και σαράντα επτά χρόνια οριοθετεί τη δυνατότητα των ΗΠΑ αλλά και του Ισραήλ να εξαναγκάσουν την Τουρκία να πάψει να είναι η απρόβλεπτη μεταβλητή μιας πολυπαραμετρικής εξίσωσης.