Ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας από την Κοζάνη τάχθηκε ξεκάθαρα απέναντι στις επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη για την εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ έναντι του Ιράν.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι για πρώτη φορά η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα με αφορμή την παρουσίαση της «Ιθάκης» ήταν σχεδόν μονοθεματική. Το κοινό της Κοζάνης και της Δυτικής Μακεδονίας τον άκουσε να εξαπολύει σφοδρή επίθεση στον Κυριάκο Μητσοτάκη με αφορμή τις έως τώρα κινήσεις του, από τη στιγμή που ΗΠΑ και Ισραήλ επιτέθηκαν απροκάλυπτα στο Ιράν και να μιλάει για κόκκινες γραμμές. Το χειροκρότημα που έλαβε ο Αλέξης Τσίπρας στην κατάμεστη αίθουσα απέδειξε αν μη τι άλλο ότι ο προοδευτικός κόσμος δεν εντυπωσιάζεται από τις πολεμικές ιαχές όσων συντάσσονται με την αμερικανοισραηλινή επίθεση.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν μάσησε τα λόγια του για το ρόλο της Ευρώπης έναντι εκείνου των ΗΠΑ στο παγκόσμιο σκηνικό γίγνεσθαι. Δεν δίστασε να αναγνωρίσει την σθεναρή πολιτική στάση του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ απέναντι στην επιθετική πολιτική του Τραμπ και σε αντίθεση με την ελληνική δεξιά και το ακροκεντρώο ακροατήριο που έχει συνταχθεί πλήρως με τις αμερικανικές επιδιώξεις στη Μέση Αναστολή.

Μάλιστα δεν δίστασε να μιμηθεί τον πρωθυπουργό της Ισπανίας ζητώντας την απαγόρευση των βάσεων που βρίσκονται στην Ελλάδα για συμμετοχή σε επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. «Κόκκινη γραμμή πρέπει να είναι η μη χρήση των στρατιωτικών μας εγκαταστάσεων για επιχειρήσεις που μπορούν να θέσουν τη χώρα μας σε άμεσο κίνδυνο», είπε χαρακτηριστικά, τονίζοντας: Προσθέτοντας πως «καλώ οποιονδήποτε Έλληνα πατριώτη και δημοκράτη να αναρωτηθεί αν θεωρεί ότι ευνοεί τα ελληνικά συμφέροντα και την ασφάλεια του ελληνικού λαού, το να δίνουμε σήμερα λευκή επιταγή στον Τραμπ».

Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι ο πρώην πρωθυπουργός θέλησε να πατήσει πάνω στην πετυχημένη συνταγή που ακολούθησε ο Ισπανός πρωθυπουργός και η οποία χαιρετίστηκε από τους προοδευτικούς πολίτες στην Ελλάδα, προκαλώντας ταυτόχρονα εκνευρισμό στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία αφενός υποστήριζε πως είναι δικαίωμα της κάθε χώρας είναι να λειτουργεί όπως νομίζει, αφετέρου «έδειχνε» την Ισπανία ως πωλήτρια όπλων στη γειτονική Τουρκία. Το γεγονός ότι και άλλες χώρες της Ε.Ε. πουλάνε όπλα στην Τουρκία διέλαθε την προσοχή των κυβερνώντων.

Επίθεση σε Μητσοτάκη

Ποιο ήταν το αφήγημα της συνταγής; Πως η χώρα οφείλει να είναι ανεξάρτητη και ουδόλως δεδομένη στους συμμάχους της. Προς τούτο ο Τσίπρας χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και για την πολιτική που ακολουθεί στο θέμα του Ιράν. «Ο Έλληνας πρωθυπουργός αποδεικνύεται σε μνημείο αμοραλισμού και υποτέλειας. Όσο ήταν πρόεδρος των ΗΠΑ ο Μπάιντεν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν επικριτικός για τον Τραμπ. Μιλούσε για τραμπισμό ως βρισιά και κατηγορία εναντίον μου. Σήμερα εμφανίζεται ως γελωτοποιός του βασιλιά, εκλιπαρώντας για μια συγκαταβατική ματιά του βασιλιά που τον γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του».

Επ’ αυτού έσπευσε να προσθέσει ότι «πρέπει να γίνουμε εμείς πιο ισχυροί, προκειμένου να προασπίσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Και πιο ανθεκτικοί ως κοινωνία απέναντι στις κρίσεις που υπάρχουν και σε αυτές που έρχονται. Για να παραμείνουμε πυλώνας ειρήνης, ασφάλειας και ανάπτυξης σε ένα ολοένα και πιο ασταθές περιβάλλον. Αυτό σημαίνει να επανακαθορίσουμε τόσο τους στόχους μας, όσο και τις σαφείς κόκκινες γραμμές, σε όλους τους κρίσιμους τομείς της εξωτερικής και αμυντικής μας πολιτικής. Και αυτό αφορά και την αμυντική μας συνεργασία με τις ΗΠΑ».

Επαναδιαπραγμάτευση

Η τελευταία αποστροφή του λόγου του ήταν ουσιαστικά μια έμμεση αναφορά περί επαναδιαπραγμάτευσης των αμυντικών συμφωνιών με τις ΗΠΑ. Υπενθυμίζεται ότι επί ΣΥΡΙΖΑ οι σχετικές συμφωνίες ανανεώνονταν ετήσια και δεν ήταν «κλειστές» για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σε κάθε περίπτωση η προσέγγιση που έκανε ο Αλέξης Τσίπρας στο θέμα που έχει προκύψει ήταν κατά των ΗΠΑ και του Ισραήλ, δείχνοντάς τες ως υπεύθυνες για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο πρώην πρωθυπουργός στέκεται απέναντι, μιας και αντίστοιχης δυναμικής παρέμβαση είχε κάνει και για τη Γάζα με αφορμή τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του Ισραηλινού στρατού. Από την Κοζάνη εξήρε τη στάση του Σάντσεθ όσο και του Γάλλου Προέδρου Μακρόν που είπαν ότι η επέμβαση ΗΠΑ και Ισραήλ σε Ιράν είναι παράνομη, κάτι που όπως υπογράμμισε για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, «δεν τολμά ούτε να το ψελλίσει».

Πέραν αυτού από σημεία της ομιλίας του ήταν εμφανές πως ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να προσεγγίσει κι ένα ακροατήριο στα Αριστερά. Γι΄αυτό άλλωστε και χαρακτήρισε τη Δύση ως «άγρια Δύση» που υιοθετεί «ξεκάθαρα το δίκαιο του ισχυρού», ενώ για τον πόλεμο στο Ιράν σημείωσε πως δεν είναι περιφερειακός αλλά αποτελεί την αφετηρία μιας γενικευμένης γεωπολιτικής αστάθειας, τονίζοντας πως ««Ισραήλ και ΗΠΑ είναι αυτουργοί στο νέο τρομακτικό κεφάλαιο στη Μέση Ανατολή».

Και βέβαια δεν άφησε εκτός κριτικής υπουργούς της κυβέρνησης σημειώνοντας με νόημα πως «τα ακροδεξιά μέλη της κυβέρνησης εγκατέλειψαν τον αντισημιτισμό της νιότης τους και σήμερα είναι ακραία φιλοπόλεμοι». Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ανέφερε ότι πρωτοστάτες της εθνικής υποτέλειας «επιχειρούν να εμφανίσουν όσους υποστηρίζουν το διεθνές δίκαιο και την ειρήνη, ως συμμάχους του ιρανικού καθεστώτος».

Εκδήλωση

Υπενθυμίζεται ότι το βράδυ της Παρασκευής ο Αλέξης Τσίπρας συμμετείχε για πρώτη φορά σε εκδήλωση πολιτών στη Θεσσαλονίκη με αντικείμενο την ανασύνθεση της κεντροαριστεράς. Η εν λόγω προσπάθεια είναι μία από τις πολλές που έχουν λάβει χώρα το τελευταίο διάστημα σε όλη την επικράτεια και από τη στιγμή που ο πρώην πρωθυπουργός απηύθυνε κάλεσμα αυτοοργάνωσης των πολιτών με προοδευτικό πρόσημο.

Η κίνηση αυτή εκλήφθηκε ως ένα σαφές δείγμα πως η αντίστροφη μέτρηση για τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα υπό τον Αλέξη Τσίπρα έχει αρχίσει. Η εμφάνισή του στην Κοζάνη το βράδυ του Σαββάτου και τα όσα ανέφερε πλην των ζητημάτων της εξωτερικής πολιτικής, περί φθηνής ενέργειας. ακρίβειας που αναμένεται να φουντώσει κι άλλο ελέω πολέμου κλπ. δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο πρώην πρωθυπουργός σχετικά σύντομα δεν θα μιλάει πλέον μόνο με αφορμή τις βιβλιοπαρουσιάσεις της «Ιθάκης» του αλλά ως επικεφαλής ενός κόμματος που αν μη τι άλλο επιθυμεί να ταράξει τα νερά της Κεντροαριστεράς και να αποτελέσει την προμετωπίδα ενός συνασπισμού δυνάμεων απέναντι στη Δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Όπως ακριβώς τα κατάφερε ο σχηματισμός των δυνάμεων των οποίων ηγείται ο Πέδρο Σάντσεθ στην Ισπανία.

Κάποιοι λένε όχι έχει ήδη αργήσει. Άλλοι συντάσσονται με την άποψη ότι υπάρχει ακόμα χρόνος για καλύτερη οργάνωση των περιφερειακών συνδέσμων του νέου εγχειρήματος. Την ίδια ώρα υπάρχουν και οι εξελίξεις του αστάθμητου παράγοντα που αλλάζουν τα δεδομένα, εν προκειμένω της κρίσης στη Μέση Ανατολή. Σε κάθε περίπτωση το νερό στο αυλάκι έχει ήδη μπει…

Προσέχουν πολύ τις δηλώσεις τους για την επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι της Κίνας. Καταγγέλλουν ως «παράνομες» τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, μιλούν για «δολοφονία ηγέτη κυρίαρχου κράτους» και για «υποκίνηση σε αλλαγή καθεστώτος», αλλά... ώς εκεί.

Αποφεύγουν να στοχοποιήσουν προσωπικά τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος πάλι ξεσάλωσε γράφοντας στο Truth Social ότι «Δεν θα υπάρξει συμφωνία με το Ιράν εκτός από την ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ!», έβγαλε άχρηστες τις χερσαίες επιχειρήσεις και διαβεβαίωσε (οραματικά...) ότι σύντομα θα γίνει πράξη «η επιλογή ενός ΜΕΓΑΛΟΥ/ΜΕΓΑΛΩΝ & ΑΠΟΔΕΚΤΟΥ/ΑΠΟΔΕΚΤΩΝ Ηγέτη/Ηγετών» που θα κάνει το Ιράν «ΞΑΝΑ ΜΕΓΑΛΟ».

Οι βόμβες πέφτουν σαν το χαλάζι, το Ισραήλ έχει εισβάλει πάλι στον Λίβανο και μεγάλες αεροναυτικές δυνάμεις συρρέουν στην ευρύτερη περιοχή ενώ τα στενά του Ορμούζ είναι κλειστά. Την ίδια ώρα, η αιματηρή σύρραξη λαβώνει γεωπολιτικά και οικονομικά τους κόκκινους καπιταλιστές.

Προηγήθηκε ένας δύσκολος χρόνος ο οποίος στιγματίστηκε από τον «πόλεμο των δασμών» που εξαπέλυσε ο αχαλίνωτος πρόεδρος των ΗΠΑ (και) στις κινεζικές εξαγωγές. Σήμερα η Κίνα βλέπει την ενεργειακή της ασφάλεια και το εμπόριό της να απειλούνται από την αμερικανο-ισραηλινή εισβολή.

Το Πεκίνο ούτε θέλει ούτε μπορεί να παρέμβει στρατιωτικά στη Μέση Ανατολή -τα αμυντικά συστήματα και τα drones που έχει πουλήσει στο Ιράν είναι μέτριας ποιότητας- ενώ έχει τουλάχιστον δύο σοβαρές γεωστρατηγικές προτεραιότητες. Πρώτον, τον κλοιό γύρω από την Ταϊβάν και τη ζοφερή (για τον πλανήτη) προοπτική κινεζικής απόβασης στο νησί. Και, δεύτερον, τον μαραθώνιο εκσυγχρονισμό των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων με τους δύο εκατομμύρια ένστολους, με χρονικό ορίζοντα το 2030.

Στο Ιράν πλήττεται επίσης ο ρόλος της Κίνας ως έγκυρου διαμεσολαβητή που, για παράδειγμα, στις 10 Μαρτίου 2023 αποκατέστησε τις σχέσεις Σαουδικής Αραβίας - Ιράν με τη Συμφωνία του Πεκίνου.

Υπερδύναμη; Οχι ακριβώς

Πλήττεται όμως πρωτίστως η εικόνα της Κίνας ως επίδοξης υπερδύναμης. Και στη Βενεζουέλα στις αρχές του 2026 και τώρα στο Ιράν, το Πεκίνο βρέθηκε στο περιθώριο ως απλός παρατηρητής, ανίκανο να βοηθήσει δύο κράτη από τα οποία αγοράζει πετρέλαιο και βρίσκονταν, υποτίθεται, στη σφαίρα επιρροής του.

Με το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης μάλιστα οι Κινέζοι είχαν υπογράψει με τυμπανοκρουσίες το 2021 Συμφωνία Στρατηγικής Συνεργασίας που προέβλεπε κινεζικές επενδύσεις 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε βάθος 25ετίας, με αντάλλαγμα σταθερή ροή ιρανικού πετρελαίου, ακόμα και «ξαναβαπτισμένου» ως δήθεν προερχόμενου από τρίτες χώρες, όπως η Μαλαισία - για τον φόβο των οικονομικών κυρώσεων.

«Σήμερα η Κίνα προσπαθεί να παρουσιαστεί ως υπεύθυνο αντίβαρο απέναντι στις ΗΠΑ. Αλλά σε επίπεδο στρατιωτικής ισορροπίας οι Αμερικανοί δείχνουν τι σημαίνει πραγματικά να είσαι υπερδύναμη: την ικανότητα να επιβάλλεις τη θέλησή σου και αλλαγές σε μέτωπα σε όλο τον πλανήτη» εξηγεί ο Φίλιπ Σέτλερ-Τζόουνς, αναλυτής του βρετανικού Royal United Services Institute.

Το Πεκίνο, υποστηρίζει, «δεν είναι υπερδύναμη στο ίδιο επίπεδο με την Αμερική, παρά την οικονομική του επιρροή». Διότι δεν διαθέτει στρατιωτική ισχύ ικανή να προστατεύσει τους φίλους του από ενέργειες όπως η απαγωγή του Μαδούρο ή η επίθεση στο Ιράν.

Τα πετρελαϊκά αποθέματα της Κίνας αρκούν για να λειτουργήσει η ενεργοβόρος οικονομία της χώρας για τουλάχιστον τρεις μήνες. Ωστόσο η εξάρτησή της από τις μοναρχίες του Περσικού Κόλπου για την αγορά αργού πετρελαίου είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη εξάρτησή της από το Ιράν. Το ένα στα δύο βαρέλια που εισάγει η Κίνα προέρχεται από αραβικά κράτη, ενώ το ποσοστό του ιρανικού πετρελαίου είναι λιγότερο από 20%.

Πολεμοκαπηλία και αστάθεια

Από την άλλη πλευρά, το Πεκίνο δεν θα έβλεπε με καλό μάτι την απώλεια της, έστω προβληματικής, «στρατηγικής συνεργασίας» με την Τεχεράνη. Το ερευνητικό κέντρο του Πανεπιστημίου Κολούμπια των ΗΠΑ δημοσίευσε έκθεση που υποστηρίζει ότι σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 46 εκατομμύρια βαρέλια ιρανικού πετρελαίου αποθηκευμένα σε πλωτές εγκαταστάσεις στην Ασία κι ακόμη περισσότερα σε δεξαμενές τελωνείων στα κινεζικά λιμάνια Νταλιάν και Τζουσάν.

Η νέα κρίση στη Μέση Ανατολή προσφέρει σε ορισμένους στη χώρα-εταιρεία «Λαϊκή Κίνα» την ευκαιρία να κάνουν προπαγάνδα παρουσιάζοντας τις ΗΠΑ ως τον πολεμοκάπηλο του πλανήτη. Ηδη οι κινεζικές ένοπλες δυνάμεις έχουν αναρτήσει τέτοια σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ωστόσο, η ύπαρξη ενός τόσο απρόβλεπτου παράγοντα όπως μια πολεμική ανάφλεξη διαρκείας στο «βενζινάδικο του πλανήτη» προκαλεί μεγάλη ανησυχία στο Πεκίνο.

«Δεν νομίζω ότι η Κίνα θέλει έναν κόσμο που να κυριαρχείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά δεν θέλει ούτε έναν κόσμο όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι παράγοντας τόσο μεγάλης αστάθειας» εξηγεί ο καθηγητής Κέρι Μπράουν, υπεύθυνος κινεζικών σπουδών στο King’s College του Λονδίνου.

Στις 5:30 π.μ. ώρα Μόσχας, το πετρέλαιο διαπραγματευόταν στα 119,36 δολάρια ανά βαρέλι.

ΜΟΣΧΑ, 9 Μαρτίου. /TASS/. Η τιμή του αργού πετρελαίου Brent για παράδοση Μαΐου 2026 ξεπέρασε τα 119 δολάρια ανά βαρέλι στο Χρηματιστήριο ICE του Λονδίνου για πρώτη φορά από τις 17 Ιουνίου 2022, σύμφωνα με στοιχεία συναλλαγών.

Στις 5:30 π.μ. ώρα Μόσχας (2:30 π.μ. GMT), το πετρέλαιο διαπραγματευόταν στα 119,36 δολάρια ανά βαρέλι (αύξηση 28,77%).

Μέχρι τις 5:35 π.μ. ώρα Μόσχας (2:35 π.μ. GMT), η τιμή του πετρελαίου ήταν στα 117,8 δολάρια ανά βαρέλι (αύξηση 27,09%).

Η Σλοβακία θα «παραλάβει τη σκυτάλη από την Ουγγαρία» και θα μπλοκάρει τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Ουκρανία εάν ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν χάσει τις επερχόμενες εκλογές, δήλωσε ο Σλοβάκος πρωθυπουργός Ρόμπερτ Φίτσο σε βιντεοσκοπημένη ομιλία του στις 8 Μαρτίου.

Η Ουγγαρία μπλοκάρει επί του παρόντος ένα δάνειο 90 δισεκατομμυρίων ευρώ (107 εκατομμύρια δολάρια) προς την Ουκρανία λόγω διαφορών σχετικά με τον αγωγό Ντρούζμπα, ο οποίος σταμάτησε τη διέλευση ρωσικού πετρελαίου τον Ιανουάριο. Η Σλοβακία και η Ουγγαρία, οι μόνες χώρες της ΕΕ που εξακολουθούν να εισάγουν ρωσικό αργό πετρέλαιο μέσω του συστήματος, έχουν εξαπολύσει μια κλιμακούμενη εκστρατεία πίεσης κατά του Κιέβου σε αντίποινα.

Ο Φίκο δήλωσε σε βίντεο στο Facebook ότι σχεδιάζει να συζητήσει τον αγωγό Ντρούζμπα σε επερχόμενη συνάντηση με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στις 10 Μαρτίου.

«Το πρωί της Τρίτης, θα συναντηθώ (στην von der Leyen) στο Παρίσι για αυτό το θέμα και θα της θέσω μια απλή ερώτηση», δήλωσε ο Fico. «Για πόσο καιρό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα δίνει προτεραιότητα στα συμφέροντα της Ουκρανίας, ως κράτους μη μέλους της ΕΕ, έναντι των ζωτικών εθνικών ζητημάτων της Σλοβακίας και της Ουγγαρίας, ως κρατών μελών της ΕΕ;»

Η Μπρατισλάβα θα παροτρύνει την von der Leyen να πιέσει τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι να επιτρέψει την επίσκεψη στον αγωγό, δήλωσε ο Φίτσο, επαναλαμβάνοντας τον πρόσφατο ισχυρισμό του ότι η Σλοβακία έχει μυστικές δορυφορικές εικόνες που αποδεικνύουν ότι ο αγωγός Ντρούζμπα εξακολουθεί να λειτουργεί.

«Το κύριο μήνυμα θα είναι ότι η Σλοβακία είναι έτοιμη να αναλάβει τη σκυτάλη από την Ουγγαρία, εάν χρειαστεί. Προς το παρόν, το στρατιωτικό δάνειο των 90 δισεκατομμυρίων (ευρώ) για την Ουκρανία έχει ουσιαστικά μπλοκαριστεί. Αλλά δεν είμαι αφελής», συνέχισε ο Φίτσο.

«Ο Ουκρανός πρόεδρος μιλάει πρόσφατα για επανέναρξη του εφοδιασμού σε ένα ή ενάμιση μήνα — δηλαδή, μετά τις ουγγρικές εκλογές, όπου υπολογίζει στη νίκη της αντιπολίτευσης. Τότε δεν θα υπάρχει καμία πιθανότητα πετρελαίου από την Ανατολή, εκτός αν κάποιος άλλος αναλάβει τη σκυτάλη από την Ουγγαρία».

Η Ουγγαρία θα διεξαγάγει βουλευτικές εκλογές τον Απρίλιο. Το κόμμα Fidesz του Όρμπαν υστερεί αυτή τη στιγμή σε σχέση με το κόμμα της αντιπολίτευσης Tisza στις δημοσκοπήσεις, γεγονός που οδηγεί τον Όρμπαν να υιοθετήσει ολοένα και πιο εχθρική ρητορική απέναντι στην Ουκρανία και να φέρεται να δέχεται βοήθεια από Ρώσους εκλογικούς πράκτορες .

Η ουγγρική κυβέρνηση, η οποία θεωρείται ευρέως ως η πιο φιλική προς το Κρεμλίνο κυβέρνηση στην ΕΕ, διατηρεί θερμές σχέσεις με τη Ρωσία παρά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ο Όρμπαν έχει επανειλημμένα ασκήσει το δικαίωμα βέτο της Ουγγαρίας στην ΕΕ για να εμποδίσει τις κυρώσεις κατά της Μόσχας και να καθυστερήσει την παροχή βοήθειας στο Κίεβο, με τη διαμάχη για τον αγωγό Ντρούζμπα να αποτελεί το τελευταίο σημείο ανάφλεξης στην Ουκρανία και στις ταραγμένες σχέσεις της Ουγγαρίας .

Ενώ το Κίεβο έχει δηλώσει ότι ο αγωγός χρειάζεται επισκευές λόγω ρωσικής επίθεσης στη δυτική Ουκρανία στα τέλη Ιανουαρίου, η Σλοβακία και η Ουγγαρία έχουν κατηγορήσει την ουκρανική κυβέρνηση ότι σκόπιμα παρακρατεί τις προμήθειες.

Και οι δύο χώρες σταμάτησαν τις εξαγωγές ντίζελ προς την Ουκρανία σε αντίποινα, και ο Όρμπαν απείλησε περαιτέρω να «σπάσει» αυτό που περιγράφει ως ουκρανικό αποκλεισμό πετρελαίου «με τη βία».

Η Βουδαπέστη ανακοίνωσε στις 20 Φεβρουαρίου ότι θα μπλοκάρει το Δάνειο Στήριξης της Ουκρανίας της ΕΕ μέχρι να αποκατασταθούν οι ροές ρωσικού πετρελαίου προς την Ουγγαρία μέσω του αγωγού Ντρούζμπα. Το δάνειο των 90 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο εγκρίθηκε προκαταρκτικά τον Δεκέμβριο του 2025, καλύπτει τα δύο τρίτα των αναγκών της Ουκρανίας για το 2026-2027.

Το δάνειο προβλέπει 30 δισεκατομμύρια ευρώ (36 δισεκατομμύρια δολάρια) για δημοσιονομική στήριξη και 60 δισεκατομμύρια ευρώ (71 δισεκατομμύρια δολάρια) για στρατιωτικές ανάγκες. Χωρίς αυτά τα κεφάλαια, η Ουκρανία κινδυνεύει να ξεμείνει από μετρητά μέχρι τα μέσα του 2026.

Στην ομιλία του στις 8 Μαρτίου, ο Φίτσο αναφέρθηκε στα κεφάλαια ως «πολεμικό δάνειο» και «δώρο» στην Ουκρανία — παρόλο που η Σλοβακία, μαζί με την Ουγγαρία και την Τσεχία, επέλεξαν να μην συνεισφέρουν ή να μην υποστηρίξουν το δάνειο. Το δάνειο εγκρίθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας ενισχυμένης συνεργασίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία δεν απαιτεί ομοφωνία.

Ωστόσο, η αποδέσμευση των κεφαλαίων στην Ουκρανία απαιτεί επίσημη έγκριση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

«Το μπλοκάρισμα αυτού του τεράστιου στρατιωτικού δώρου προς την Ουκρανία είναι ένα θεμιτό εργαλείο για την αποκατάσταση του εφοδιασμού με πετρέλαιο», δήλωσε ο Φίκο.

Πηγή: RT