Πώς οργανώνεται και μορφοποιείται, με αφετηρία το κείμενο των 5, η κριτική των «γαλάζιων» βουλευτών προς την κυβέρνηση. Μεγάλη αναστάτωση στο Μαξίμου, αλλά και σαφής διάθεση Μητσοτάκη να στείλει στην Κ.Ο. το μήνυμα ότι «δεν συγκυβερνάμε».

Όλο και πιο εκρηκτικό γίνεται το κλίμα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ. Όπως πληροφορείται το in, το κοινό άρθρο των 5 στα «ΝΕΑ», με την ευθεία και σφοδρή κριτική στο μοντέλο της 7ετούς διακυβέρνησης του «επιτελικού κράτους», προκάλεσε έντονο εκνευρισμό, μεγάλη αναστάτωση και κινητικότητα στο Μαξίμου, το οποίο αιφνιδιάστηκε από την ανοιχτή επιστολή, μία εβδομάδα πριν από την επικείμενη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ.

Καταλογίζουν στο Μαξίμου ότι αυτό επέλεξε τη δημοσιότητα

Αιφνιδιασμός που διαφάνηκε και από την αποστροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη, στο προσυνέδριο στο Ναύπλιο, όπου θέλησε, μεταξύ άλλων, να αναφερθεί στην επικείμενη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και να πει ότι «τις διαφωνίες μας τις λύνουμε εντός των τειχών», επιδιώκοντας έτσι να στείλει το μήνυμα στους βουλευτές του να μην ασκούν την κριτική τους δημόσια.

Βέβαια από το περιβάλλον των 5 «γαλάζιων» βουλευτών, απαντούν ότι αποφάσισαν να τοποθετηθούν δημόσια, προχωρώντας σε αξιολόγηση ενός μοντέλου διακυβέρνησης 7 ετών, γιατί δημόσια επέλεξε να ανοίξει ο πρωθυπουργός και το Μαξίμου τη συζήτηση περί «ασυμβίβαστου υπουργού και βουλευτή», καθώς και τη συζήτηση περί σαρωτικής αλλαγής των εκλογικών περιφερειών, σημαντικής μείωσης των βουλευτικών εδρών και μερικής κατάργησης του σταυρού προτίμησης, εντείνοντας ακόμα περισσότερο το αίσθημα απαξίωσης απέναντι στον ρόλο του βουλευτή από το Μαξίμου, που έχει συσσωρευτεί στους κόλπους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ όλα αυτά τα χρόνια της διακυβέρνησης του «επιτελικού κράτους».

Η προηγούμενη πρωτοβουλία της ομάδας των 5

Μάλιστα το κοινό άρθρο των 5 δεν είναι η πρώτη πρωτοβουλία αυτής της ομάδας βουλευτών, αφού οι τέσσερις από τους πέντε (Ανδρ. Κατσανιώτης, Γ. Οικονόμου, Ξ. Μπαραλιάκος, Θ. Ζεμπίλης) είχαν συναντηθεί στις 23 Ιουνίου 2025 με τον τότε υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστα Τσιάρα προκειμένου να του θέσουν το θέμα του Ελαιοκομικού Μητρώου και των δυσκολιών που δημιουργούνται για τους παραγωγούς σχετικά με τις δηλώσεις συγκομιδής ελαιόκαρπου. Στο άρθρο των 5 προστέθηκε και ο βουλευτής Γ. Παππάς.

Οι φόβοι του Μαξίμου

Το Μαξίμου βέβαια βλέπει τους πέντε βουλευτές, που προέρχονται από το κομμάτι της παραδοσιακής ΝΔ, και εκτός του ότι φοβάται μια γενικευμένη εξέγερση «γαλάζιων» βουλευτών, παρατηρεί και άλλο ένα στοιχείο που του προκαλεί έντονη ανησυχία:

Σημειώνεται ότι ο Γιάννης Οικονόμου είναι καραμανλικών καταβολών, αλλά και με διαδρομή στο πλευρό της Ντόρας Μπακογιάννη (της οποίας υπήρξε στενός συνεργάτης στη Δημοκρατική Συμμαχία), προτού αναλάβει θέσεις ευθύνης επί Κυριάκου Μητσοτάκη στο κόμμα της ΝΔ και στην κυβέρνηση, όπου διετέλεσε και κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Οι ομάδες βουλευτών που διαμορφώνονται

Αλλά το κοινό άρθρο των 5 έχει ήδη προκαλέσει ισχυρές δονήσεις στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος και ήδη έμπειρα κοινοβουλευτικά στελέχη παρατηρούν ότι πυροδοτεί τη διαμόρφωση τριών διαφορετικών ομάδων εντός της «γαλάζιας» Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Στην πρώτη ομάδα κατατάσσονται οι 5 και πολύ περισσότεροι ακόμα βουλευτές που εκφράζονται από την κίνηση αυτή και από την κριτική που διατυπώνεται στο άρθρο.

Η δεύτερη, είναι η κυβερνητική ομάδα. H ομάδα, δηλαδή, των βουλευτών που συντάσσονται πλήρως με το Μαξίμου και που βλέπουν το κοινό άρθρο ως ευθεία επίθεση στο πρωθυπουργικό Κέντρο.

Και η τρίτη, είναι η ομάδα των βουλευτών που, από φωνές στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, αποκαλούνται οι «ενδιάμεσοι». Σε αυτήν την ομάδα κατατάσσονται οι βουλευτές που διαφωνούν μεν με την κίνηση αυτή καθεαυτή της ανοιχτής κριτικής μέσω του άρθρου και όχι μέσω της διατύπωσής της απευθείας στα κομματικά όργανα -ενώ κάποιοι δεν συμφωνούν και με την ευθεία κριτική στο ίδιο το μοντέλο διακυβέρνησης του «επιτελικού κράτους»- όμως δίνουν δίκιο στον πυρήνα της κριτικής των 5, δηλαδή στην ουσία των όσων καταγγέλλονται ως αρνητικά πεπραγμένα του «επιτελικού κράτους».

Η στάση του Μαξίμου

Από την πλευρά του μεγάρου Μαξίμου, από τη μία αντιλαμβάνεται ότι αν πάει σε μετωπική σύγκρουση με τους διαφωνούντες βουλευτές, τότε θα βυθίσει το κόμμα στην εσωστρέφεια, αλλά από την άλλη επιμένει και στην υπεράσπιση των πεπραγμένων του και των επιλογών του έναντι της κριτικής των βουλευτών του.

Σε αυτή τη λογική επιχειρεί να ισορροπήσει και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος από τη μία προσπαθεί να κάνει «μασάζ» στους βουλευτές του, αλλά από την άλλη επιμένει και να μην αναγνωρίζει επί της ουσίας οποιαδήποτε βάση στην κριτική που εκείνοι ασκούν στα πεπραγμένα και τη λειτουργία του «επιτελικού κράτους».

Οι πρωθυπουργικές δηλώσεις

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο, από τη μία θέλησε να μιλήσει για τον «τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την αναβάθμιση του ρόλου του εκλεγμένου εκπροσώπου κάθε περιφέρειας» και για τη συμμετοχή «που θέλουμε του βουλευτή στο πώς μπορεί να αγωνιστεί για την ανάπτυξη και την προκοπή της περιοχής του», αλλά από την άλλη θέλησε να πει ότι «το επιτελικό κράτος αφορά εμάς, αφορά την εκτελεστική εξουσία, όχι την νομοθετική εξουσία. Άλλες οι υποχρεώσεις της κυβέρνησης, άλλες οι υποχρεώσεις της Βουλής. Αυτά είναι καθορισμένα με απόλυτη σαφήνεια από το Σύνταγμα».

Με άλλα λόγια θέλησε να στείλει το μήνυμα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ ότι οι βουλευτές δεν συγκυβερνούν μαζί με την κυβέρνηση, στην οποία δεν μετέχουν.

Φυσικά η πρωθυπουργική αυτή στάση μόνο κατευνασμό της δυσαρέσκειας και της οργής στο εσωτερικό της ΝΔ δεν έχει φέρει και τώρα οι διαφωνούντες βουλευτές στρέφουν το βλέμμα στις επικείμενες συνεδριάσεις των κομματικών οργάνων. Πρώτος σταθμός η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στις 7 Μαΐου, δεύτερος σταθμός το συνέδριο στις 15-17 Μαΐου. Και ήδη «γαλάζιοι» βουλευτές προετοιμάζονται για να πάρουν τον λόγο και να διατυπώσουν τη σφοδρή κριτική που ασκούν στο Μαξίμου.

Η χώρα έχει ανάγκη μια συγκροτημένη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που να εκπροσωπεί την κοινωνική πλειοψηφία. Το μανιφέστο του Ινστιτούτου Τσίπρα συνεισφέρει στον αναγκαίο διάλογο θέτοντας τη βάση.

Σε πείσμα της προσπάθειας της κυβέρνησης να πείσει ότι «ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο», η πραγματικότητα είναι ότι η χώρα είναι σε μια αδιέξοδη και καθοδική πορεία.

Η όποια αναπτυξιακή δυναμική υπήρχε φαίνεται να εξαντλείται και το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης θα επιφέρει σοβαρή επιβράδυνση. Οι ανισότητες οξύνονται και οι ονομαστικές αυξήσεις των μισθών ακυρώνονται από τον πληθωρισμό. Το «επιτελικό κράτος» εξελίσσεται σε «κράτος-συμμορία» και οι θεσμοί περνούν μια βαθιά κρίση, την ώρα που η διαφθορά εξελίσσεται σε μέθοδο διακυβέρνησης. Η εξωτερική πολιτική δεν έχει ούτε σχέδιο, ούτε χώρο για αυτοδύναμη πορεία της χώρας ή για πολιτική αρχών και πρωτίστως προσπαθεί να «εξυπηρετήσει» τους συμμάχους χωρίς ποτέ να τους ασκεί κριτική. Η χώρα κατρακυλάει εντός της Ευρώπης με την πραγματική σύγκλιση να παραμένει πολύ μακρινός στόχος, οι επενδύσεις που προσελκύονται είναι κυρίως μη παραγωγικές και η δημόσια ερευνητική υποδομή της χώρας υπονομεύεται προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων που εμπορεύονται αμφίβολης ποιότητας «πτυχία».

Πάνω από όλα αυτή τη στιγμή στη χώρα δεν προσφέρεται άλλο όραμα από τη συνέχιση της σημερινής κατάστασης, δηλαδή μιας συνθήκης που απλώς αποκαρδιώνει τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας και πρωτίστως τους εργαζομένους και τη μεσαία τάξη και δεν προσφέρει πραγματικό μέλλον στη νεολαία. Μιας συνθήκης που απλώς υπόσχεται μια διαρκώς καθοδική πορεία για τη χώρα, εξασφαλίζοντας μόνο κάποια «μεγάλα συμφέροντα» που θα συνεχίσουν να κερδοσκοπούν.

Αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό αποκαλυπτικό για τα πραγματικά όρια της σημερινής αντιπολίτευσης, η οποία μπορεί να καταγγέλλει τη μία ή την άλλη κυβερνητική επιλογή ή να αναδεικνύει το πολύ σοβαρό πρόβλημα διαφθοράς ή την υπονόμευση του κράτους δικαίου, όμως την ίδια στιγμή δεν διατυπώνει επί της ουσίας πειστική εναλλακτική πρόταση. Εκφράζει αιτήματα ή συνθήματα που μεταφράζουν την αποδοκιμασία της κοινωνίας, όχι όμως και μια πρόταση διακυβέρνησης που θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα σε μια πραγματικά διαφορετική πορεία.

Αυτό οφείλεται σαφώς και στο γεγονός ότι οι σημερινοί σχηματισμοί της αντιπολίτευσης βρίσκονται σε κρίση αδυνατώντας να είναι προγραμματικά εργαστήρια για ένα διαφορετικό τρόπο διοίκησης και άσκησης της εξουσίας  ικανό να βγάλει τη χώρα από τα σημερινά αδιέξοδα.

Σε ένα τέτοιο δυστοπικό τοπίο αποκτά ξεχωριστή σημασία το προγραμματικό κείμενο που έδωσε στη δημοσιότητα το Ινστιτούτο Τσίπρα, με τίτλο «Η κυβερνώσα Αριστερά της νέας εποχής».

Πρώτα από όλα γιατί αποφεύγει τον πειρασμό μιας γενικόλογης γλώσσας που υπακούει περισσότερο στην επικοινωνία και πολύ λιγότερο στην ουσία.

Δεύτερο, γιατί περιγράφει την πραγματική πρόκληση, δηλαδή την ανάγκη να υπάρξει μια σύγχρονη κυβερνώσα Αριστερά, δηλαδή μια πολιτική δύναμη που να έχει καθαρές θέσεις υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας και ταυτόχρονα να είναι έτοιμη να ασκήσει την κυβερνητική εξουσία και να μην περιοριστεί απλώς στη διαμαρτυρία.

Τρίτον, γιατί δείχνει ποιες είναι οι πολιτικές δυνάμεις και τα ιδεολογικά ρεύματα που θα πρέπει σήμερα να βρουν τον τρόπο να συνεννοηθούν και να αποτελέσουν μια σύγχρονη δημοκρατική και προοδευτική παράταξη: η σοσιαλδημοκρατία, η ριζοσπαστική και κινηματική αριστερά και η οικολογία.

Τέταρτον, γιατί επιμένει ταυτόχρονα στην ανάγκη της βαθιάς αλλαγής και του μετασχηματισμού και ταυτόχρονα στην επίγνωση ότι αυτό απαιτεί και έναν ρεαλισμό.

Πέμπτο, γιατί προσπαθεί να χαράξει έναν διαφορετικό αναπτυξιακό δρόμο για την ελληνική οικονομία και κοινωνία, όπου οι διαφορετικές πλευρές, από την αναδιανομή εισοδήματος και την έμφαση σε επενδύσεις σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας μέχρι την Πράσινη Μετάβαση και την αναμέτρηση με τις μεγάλες προκλήσεις της ψηφιακής εποχής, ενσωματώνονται σε μια συνολική οπτική που στο κέντρο της έχει τους εργαζομένους, την αγροτιά και την μεσαία τάξη δηλαδή τις κοινωνικές δυνάμεις που μοχθούν και αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής κοινωνίας.

Πάνω από όλα αυτό το μανιφέστο έχει αξία γιατί προσπαθεί να επαναφέρει στο επίκεντρο την πραγματική πολιτική. Να υπενθυμίσει ότι πολιτική σημαίνει συγκεκριμένες αξίες και όχι απλώς τεχνοκρατική αργκό, εντυπωσιακούς «αριθμούς» και επιλογές που τις υπαγορεύουν οι «αγορές». Αξίες όπως η κοινωνική ισότητα, η δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη, μην παραλείποντας να υπενθυμίσει ότι χρειάζεται και μια πραγματική αποκατάσταση της δημοκρατίας της χώρας, που βάναυσα έχει προβληθεί από το μη-ήθος της σημερινής κυβέρνησης.

Προφανώς και ένα τέτοιο μανιφέστο δεν θα μπορούσε να είναι πλήρες. Αυτό θα απαιτήσει έναν ευρύτερο διάλογο με την κοινωνία, με τα κοινωνικά κινήματα, με το επιστημονικό δυναμικό της χώρας, αλλά και την υγιή επιχειρηματικότητα και αξιοποίηση της συλλογικής εμπειρίας και γνώσης που έχουν. Όμως, κάνει το κρίσιμο πρώτο αποφασιστικό βήμα, για να μπορέσει να γίνει η συζήτηση πάνω στις πραγματικές της βάσεις. Και με το βλέμμα στραμμένο στην κοινωνία και την αγωνία της.

Πηγή: in

Το in αποκαλύπτει την απόρρητη κατάθεση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κων. Τζαβέλλα στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για τις υποκλοπές και τα 11 πρόσωπα για τα οποία υπέγραψε την παρακολούθησή τους από την ΕΥΠ και βρέθηκαν ταυτόχρονα στο στόχαστρο του Predator. Την παραίτησή του ζητά ο ΔΣΑ, «ο ελεγχόμενος επέλεξε τα καθήκοντα του ελεγκτή», τόνισε ο Ζαχαρίας Κεσσές

Έντεκα ήταν συνολικά οι νομότυπες παρακολουθήσεις της ΕΥΠ που υπέγραψε ο νυν εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, που συνέπεσαν χρονικά με τις υποκλοπές μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator κατά τη διάρκεια του -περίπου- ενός χρόνου (έως τον Νοέμβριο του 2020) που είχε την εποπτεία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, όπως αποκαλύπτει το in.

Παράλληλα, το in φέρνει στο φως της δημοσιότητας την απόρρητη κατάθεση του κ. Τζαβέλλα στη συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής τον Σεπτέμβριο 2022. Τότε, στη σύντομη κατάθεσή του ο νυν επικεφαλής του Αρείου Πάγου -που σήμερα δέχεται τα σφοδρά πυρά του νομικού και πολιτικού κόσμου- επικαλέστηκε το… «καθήκον εχεμύθειας», το υπηρεσιακό απόρρητο δηλαδή, αποφεύγοντας να δώσει την οποιαδήποτε απάντηση για το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Τα ερωτήματα, οι διατάξεις και οι… συμπτώσεις

Στα έντεκα ονόματα που υπέγραψε διάταξη για την παρακολούθησή τους ο κ. Τζαβέλλας, περιλαμβάνεται αυτό του τότε υπουργού Εργασίας και νυν αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη, όπως και του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, Γιώργου Μυλωνάκη και της συζύγου του, Τίνας Μεσσαροπούλου.

Πολλά ερωτήματα εγείρονται και από τη διάταξη παρακολούθησης του οικονομικού εισαγγελέα, Χρήστου Μπαρδάκη. Όπως είναι γνωστό, οι Τζαβέλλας και Μπαρδάκης, που είναι επί χρόνια συνάδελφοι και ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί, είχαν άριστες σχέσεις και συνεργασία.

Αξιοσημείωτη όμως σύμπτωση είναι και το γεγονός ότι οι παρακολουθήσεις των Μπαρδάκη, Μυλωνάκη και Κουκάκη από την ΕΥΠ υπεγράφησαν στις 1 Ιουνίου 2020.

1. Κωστής Χατζηδάκης (υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων),
2. Χρήστος Μπαρδάκης (οικονομικός εισαγγελέας),
3. Θανάσης Κουκάκης (δημοσιογράφος),
4. Γιώργος Μυλωνάκης (υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ),
5. Τίνα Μεσσαροπούλου (δημοσιογράφος-παρουσιάστρια, σύζυγος του κ. Μυλωνάκη),
6. Γιάννης Ολύμπιος (συνιδρυτής της εταιρείας επικοινωνίας V+O),
7. Θωμάς Βαρβιτσιώτης (συνιδρυτής της εταιρείας επικοινωνίας V+O),
8. Κωνσταντίνος Μουσουρούλης (συντονιστής του Σχεδίου Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης των περιοχών δυτικής Μακεδονίας και Μεγαλόπολης),
9. Μανώλης Γραφάκος (γενικός γραμματέας Συντονισμού Διαχείρισης Αποβλήτων),
10. Αργυρώ Ξαγοράρη (στενή συνεργάτιδα Μαρέβας Γκραμπόφσκι Μητσοτάκη) και
11. Νικόλαος Σιγάλας (στενός συνεργάτης του Κωστή Χατζηδάκη).

Τζαβέλλας: Γνώριζα εκ των έσω για ποιον λόγο ήταν χρήσιμη η επισύνδεση κάθε προσώπου

Ο κ. Τζαβέλλας εκτός από εποπτεύων της ΕΥΠ για εκείνο το χρονικό διάστημα, διετέλεσε επί σειρά ετών εποπτεύων εισαγγελέας στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία, κάτι που επισήμανε σχετικά και στην απόρρητη κατάθεσή του στη συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.

«Στις αρμοδιότητες μου, ανάμεσα στις δουλειές που έκανα εγώ εκεί, ήταν να εποπτεύω τα προανακριτικά έργα της υπηρεσίας της αντιτρομοκρατικής καθημερινά στο γραφείο μου και να έχω πραγματική εποπτεία επί όλων των υποθέσεων», υπογράμμισε, σύμφωνα με πληροφορίες του in, ο κ. Τζαβέλλας.

Ακολούθως ο νυν επικεφαλής του Αρείου Πάγου σημείωσε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για τις υποκλοπές, πως για οποιαδήποτε διάταξη υπέγραψε είχε πάντοτε την εποπτεία των λόγων που επέβαλαν την παρακολούθηση, έχοντας παράλληλα «προσωπική επικοινωνία με τους υπεύθυνους αξιωματικούς που χειρίζονταν τις συγκεκριμένες υποθέσεις γνωρίζοντας εκ των έσω για ποιον λόγο ήταν χρήσιμη η επισύνδεση».

Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «οποιαδήποτε διάταξη άρσης του απορρήτου για εθνική ασφάλεια, διερεύνηση εγκλημάτων ή περιστατικών τρομοκρατίας, για όποια διάταξη υπέγραψα πάντοτε είχα εποπτεία των λόγων και πάντοτε είχα προσωπική επικοινωνία με τους υπεύθυνους αξιωματικούς που χειρίζονταν τις συγκεκριμένες υποθέσεις γνωρίζοντας εκ των έσω για ποιο λόγο ήταν χρήσιμη η επισύνδεση του τάδε κινητού τηλεφώνου του οποιουδήποτε προσώπου».

Αρνούμενος να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση σχετικά με τη διαδικασία των νομότυπων επισυνδέσεων, τόνισε πως «δεν έχω άποψη καμία και δεν μπορώ να έχω άποψη διότι δεσμεύομαι από το καθήκον εχεμύθειας που εισάγει η διάταξη του άρθρου 14 του Νόμου 3649/2008, όσον αφορά πληροφορίες για να απαντήσω σε ερωτήσεις για τη διαδικασία και για λόγους εθνικής ασφάλειας είτε του κ. Κουκάκη, είτε του κ. Ανδρουλάκη».

Τέλος, ο κ. Τζαβέλλας επανέλαβε το κώλυμά του για να απαντήσει επί των παρακολουθήσεων των Νίκου Ανδρουλάκη και Θανάση Κουκάκη. «Η θέση η δικιά μου είναι ότι επί του ζητήματος της διαδικασίας των επισυνδέσεων Κουκάκη, όπως αναφέρετε, και Ανδρουλάκη, αλλά και επί των λόγων εθνικής ασφαλείας οι οποίοι αναγνωρίστηκαν κωλύομαι να απαντήσω», κατέληξε.

Ζήτησε την παραίτηση Τζαβέλλα ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών

Σημειώνεται ότι ο κ. Τζαβέλλας έχει βρεθεί στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης, που έχει προαναγγείλει, με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, σύσταση εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή για τις υποκλοπές.

Ο ΔΣΑ ζήτησε με ψήφισμα την παραίτηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, έπειτα από απόφαση που ελήφθη με έκτακτο διοικητικό συμβούλιο, υπογραμμίζοντας χαρακτηριστικά ότι «με την απέκδυση του κατά νόμο καθήκοντός του απέτυχε οριστικά στην εκπλήρωση του θεσμικού του ρόλου».

«Ο ελεγχόμενος επέλεξε τα καθήκοντα του ελεγκτή»

Από τον πλευρά του, ο συνήγορος θυμάτων των παράνομων παρακολουθήσεων, Ζαχαρίας Κεσσές, ανέφερε τις προηγούμενες μέρες για τον επικεφαλής του Αρείου Πάγου ότι «ο ελεγχόμενος επέλεξε να ασκήσει τα καθήκοντα του ελεγκτή», τονίζοντας πως «είμαι πεπεισμένος ότι έχουν θεμελιωθεί ποινικά αδικήματα».

Όπως είπε, «ο κ. Τζαβέλλας επόπτευε την ΕΥΠ την περίοδο που υπάρχουν αποδείξεις για την εμπλοκή με την υπόθεση. Επειδή είναι δική του ευθύνη θα έπρεπε να απέχει να αποφασίσει αν μέσα στην ΕΥΠ έχουν γίνει αξιόποινες πράξεις. Δεν θα έπρεπε να έχει τολμήσει να το κάνει, στο κύρος της δικαιοσύνης».

Στις 2 Μαΐου 2014, 48 άνθρωποι σκοτώθηκαν όταν Ουκρανοί εθνικιστές πυρπόλησαν το κτίριο των τοπικών συνδικάτων.

Το Κίεβο δεν σχεδιάζει να τιμωρήσει τους δράστες της σφαγής στην Οδησσό, καθώς η νίκη της Μόσχας στην ουκρανική σύγκρουση είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλιστεί η δικαιοσύνη για τα δεκάδες θύματά της, δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα με την ευκαιρία της 12ης επετείου της τραγωδίας.

Στις 2 Μαΐου 2014, ξέσπασαν συγκρούσεις στην πόλη-λιμάνι της Οδησσού στη Μαύρη Θάλασσα μεταξύ Ουκρανών εθνικιστών και των αντιπάλων του βίαιου πραξικοπήματος που υποστηρίχθηκε από τη Δύση και είχε λάβει χώρα στο Κίεβο νωρίτερα εκείνο το έτος.

Οι αναταραχές κορυφώθηκαν με την πυρπόληση από ακροδεξιούς μαχητές του τοπικού κτιρίου συνδικάτων, στο οποίο είχαν καταδιώξει αντικυβερνητικούς ακτιβιστές μετά από διαδήλωση έξω, με αποτέλεσμα τον θάνατο 48 ανθρώπων και τον τραυματισμό περισσότερων από 200 άλλων.

Σε δήλωση που δημοσιεύτηκε στο κανάλι Telegram του Υπουργείου Εξωτερικών το Σάββατο, η Ζαχάροβα δήλωσε ότι φωτογραφίες και βίντεο από το σημείο αποδεικνύουν ότι αυτό που συνέβη στην Οδησσό ήταν «μια ενέργεια εκφοβισμού των Ναζί».

Οι προσπάθειες ορισμένων στη Δύση να το παρουσιάσουν ως μια αυθόρμητη συμπλοκή μεταξύ δύο ομάδων ειρηνικών διαδηλωτών με πολωτικές απόψεις για το μέλλον της Ουκρανίας είναι υποκριτικές, τόνισε.

Σύμφωνα με την εκπρόσωπο, οι οργανωτές της σφαγής στην Οδησσό είναι γνωστοί στις ουκρανικές υπηρεσίες επιβολής του νόμου και δεν κρύβονται, αλλά κατά κάποιο τρόπο παραμένουν ελεύθεροι.

Το Κίεβο επανειλημμένα υποσχέθηκε να ολοκληρώσει την έρευνα για την τραγωδία, αλλά προφανώς «δεν έχει χρόνο για δικαιοσύνη», υποστήριξε. Η ίδια η λέξη έχει «μετατραπεί σε οξύμωρο σχήμα λαμβάνοντας υπόψη... την ανομία και την αχαλίνωτη διαφθορά στη σύγχρονη Ουκρανία», πρόσθεσε.

Ωστόσο, παρά το γεγονός αυτό, οι ξένοι υποστηρικτές συνεχίζουν να παρέχουν στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη στην κυβέρνηση του Βλαντιμίρ Ζελένσκι, δήλωσε η Ζαχάροβα.

«Είναι σαφές ότι στη σύγχρονη Ευρώπη, η ενθάρρυνση του ναζισμού και η χρηματοδότηση της τρομοκρατίας έχει γίνει παράδοση», επέμεινε.

Το μόνο συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από αυτό είναι ότι «η επιτυχής εφαρμογή των στόχων και των σκοπών» που έθεσε η Ρωσία στην ουκρανική σύγκρουση «θα εγγυηθεί δικαιοσύνη για τα θύματα του τερατώδους εγκλήματος», τόνισε η εκπρόσωπος.

Από την κλιμάκωση με το Κίεβο τον Φεβρουάριο του 2022, η Μόσχα δηλώνει ότι επιδιώκει να επιτύχει την αποστρατιωτικοποίηση και την αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας, καθώς και να διασφαλίσει την ουδετερότητα της χώρας. Η ρωσική πλευρά επιμένει επίσης ότι οι ουκρανικές αρχές πρέπει να αναγνωρίσουν τις εδαφικές πραγματικότητες επί τόπου, προκειμένου να διευθετηθεί η σύγκρουση.

Πηγή: RT