ενημέρωση 5:13, 4 September, 2026

Ανοίγοντας την πραγματική συζήτηση

Η χώρα έχει ανάγκη μια συγκροτημένη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που να εκπροσωπεί την κοινωνική πλειοψηφία. Το μανιφέστο του Ινστιτούτου Τσίπρα συνεισφέρει στον αναγκαίο διάλογο θέτοντας τη βάση.

Σε πείσμα της προσπάθειας της κυβέρνησης να πείσει ότι «ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο», η πραγματικότητα είναι ότι η χώρα είναι σε μια αδιέξοδη και καθοδική πορεία.

Η όποια αναπτυξιακή δυναμική υπήρχε φαίνεται να εξαντλείται και το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης θα επιφέρει σοβαρή επιβράδυνση. Οι ανισότητες οξύνονται και οι ονομαστικές αυξήσεις των μισθών ακυρώνονται από τον πληθωρισμό. Το «επιτελικό κράτος» εξελίσσεται σε «κράτος-συμμορία» και οι θεσμοί περνούν μια βαθιά κρίση, την ώρα που η διαφθορά εξελίσσεται σε μέθοδο διακυβέρνησης. Η εξωτερική πολιτική δεν έχει ούτε σχέδιο, ούτε χώρο για αυτοδύναμη πορεία της χώρας ή για πολιτική αρχών και πρωτίστως προσπαθεί να «εξυπηρετήσει» τους συμμάχους χωρίς ποτέ να τους ασκεί κριτική. Η χώρα κατρακυλάει εντός της Ευρώπης με την πραγματική σύγκλιση να παραμένει πολύ μακρινός στόχος, οι επενδύσεις που προσελκύονται είναι κυρίως μη παραγωγικές και η δημόσια ερευνητική υποδομή της χώρας υπονομεύεται προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων που εμπορεύονται αμφίβολης ποιότητας «πτυχία».

Πάνω από όλα αυτή τη στιγμή στη χώρα δεν προσφέρεται άλλο όραμα από τη συνέχιση της σημερινής κατάστασης, δηλαδή μιας συνθήκης που απλώς αποκαρδιώνει τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας και πρωτίστως τους εργαζομένους και τη μεσαία τάξη και δεν προσφέρει πραγματικό μέλλον στη νεολαία. Μιας συνθήκης που απλώς υπόσχεται μια διαρκώς καθοδική πορεία για τη χώρα, εξασφαλίζοντας μόνο κάποια «μεγάλα συμφέροντα» που θα συνεχίσουν να κερδοσκοπούν.

Μέχρι τώρα απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα δεν έχει υπάρξει ένα αντίπαλο δέος. Φαίνεται αυτό και στις δημοσκοπήσεις που καταγράφουν ότι η Νέα Δημοκρατία δεν έχει καμία πιθανότητα να πετύχει όχι μόνο την αυτοδυναμία, αλλά ακόμη και ένα ποσοστό 30%, όμως την ίδια στιγμή δεν δείχνουν να υπάρχει ακόμη ένας πολιτικός σχηματισμός που να μπορεί να πάρει την εξουσία και να ασκήσει τη διακυβέρνηση.

Αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό αποκαλυπτικό για τα πραγματικά όρια της σημερινής αντιπολίτευσης, η οποία μπορεί να καταγγέλλει τη μία ή την άλλη κυβερνητική επιλογή ή να αναδεικνύει το πολύ σοβαρό πρόβλημα διαφθοράς ή την υπονόμευση του κράτους δικαίου, όμως την ίδια στιγμή δεν διατυπώνει επί της ουσίας πειστική εναλλακτική πρόταση. Εκφράζει αιτήματα ή συνθήματα που μεταφράζουν την αποδοκιμασία της κοινωνίας, όχι όμως και μια πρόταση διακυβέρνησης που θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα σε μια πραγματικά διαφορετική πορεία.

Αυτό οφείλεται σαφώς και στο γεγονός ότι οι σημερινοί σχηματισμοί της αντιπολίτευσης βρίσκονται σε κρίση αδυνατώντας να είναι προγραμματικά εργαστήρια για ένα διαφορετικό τρόπο διοίκησης και άσκησης της εξουσίας  ικανό να βγάλει τη χώρα από τα σημερινά αδιέξοδα.

Ακόμη χειρότερα: ακριβώς επειδή δεν μπορούν να παίξουν αυτόν τον ρόλο, δεν καταφέρνουν και να έχουν τον αναγκαίο «μορφωτικό» ρόλο απέναντι στην κοινωνία, δηλαδή να εξηγήσουν και να πείσουν ότι τα πράγματα μπορούν να κινηθούν σε μια διαφορετική κατεύθυνση. Όμως, αυτό δεν επιτρέπει στη δυσαρέσκεια να μετατραπεί σε προσδοκία για μια διαφορετική κατεύθυνση, σε ελπίδα για αλλαγή και σε πεποίθηση ότι μια διακυβέρνηση που θα σέβεται τις ανάγκες της κοινωνίας είναι εφικτή.

Σε ένα τέτοιο δυστοπικό τοπίο αποκτά ξεχωριστή σημασία το προγραμματικό κείμενο που έδωσε στη δημοσιότητα το Ινστιτούτο Τσίπρα, με τίτλο «Η κυβερνώσα Αριστερά της νέας εποχής».

Πρώτα από όλα γιατί αποφεύγει τον πειρασμό μιας γενικόλογης γλώσσας που υπακούει περισσότερο στην επικοινωνία και πολύ λιγότερο στην ουσία.

Δεύτερο, γιατί περιγράφει την πραγματική πρόκληση, δηλαδή την ανάγκη να υπάρξει μια σύγχρονη κυβερνώσα Αριστερά, δηλαδή μια πολιτική δύναμη που να έχει καθαρές θέσεις υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας και ταυτόχρονα να είναι έτοιμη να ασκήσει την κυβερνητική εξουσία και να μην περιοριστεί απλώς στη διαμαρτυρία.

Τρίτον, γιατί δείχνει ποιες είναι οι πολιτικές δυνάμεις και τα ιδεολογικά ρεύματα που θα πρέπει σήμερα να βρουν τον τρόπο να συνεννοηθούν και να αποτελέσουν μια σύγχρονη δημοκρατική και προοδευτική παράταξη: η σοσιαλδημοκρατία, η ριζοσπαστική και κινηματική αριστερά και η οικολογία.

Τέταρτον, γιατί επιμένει ταυτόχρονα στην ανάγκη της βαθιάς αλλαγής και του μετασχηματισμού και ταυτόχρονα στην επίγνωση ότι αυτό απαιτεί και έναν ρεαλισμό.

Πέμπτο, γιατί προσπαθεί να χαράξει έναν διαφορετικό αναπτυξιακό δρόμο για την ελληνική οικονομία και κοινωνία, όπου οι διαφορετικές πλευρές, από την αναδιανομή εισοδήματος και την έμφαση σε επενδύσεις σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας μέχρι την Πράσινη Μετάβαση και την αναμέτρηση με τις μεγάλες προκλήσεις της ψηφιακής εποχής, ενσωματώνονται σε μια συνολική οπτική που στο κέντρο της έχει τους εργαζομένους, την αγροτιά και την μεσαία τάξη δηλαδή τις κοινωνικές δυνάμεις που μοχθούν και αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής κοινωνίας.

Πάνω από όλα αυτό το μανιφέστο έχει αξία γιατί προσπαθεί να επαναφέρει στο επίκεντρο την πραγματική πολιτική. Να υπενθυμίσει ότι πολιτική σημαίνει συγκεκριμένες αξίες και όχι απλώς τεχνοκρατική αργκό, εντυπωσιακούς «αριθμούς» και επιλογές που τις υπαγορεύουν οι «αγορές». Αξίες όπως η κοινωνική ισότητα, η δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη, μην παραλείποντας να υπενθυμίσει ότι χρειάζεται και μια πραγματική αποκατάσταση της δημοκρατίας της χώρας, που βάναυσα έχει προβληθεί από το μη-ήθος της σημερινής κυβέρνησης.

Προφανώς και ένα τέτοιο μανιφέστο δεν θα μπορούσε να είναι πλήρες. Αυτό θα απαιτήσει έναν ευρύτερο διάλογο με την κοινωνία, με τα κοινωνικά κινήματα, με το επιστημονικό δυναμικό της χώρας, αλλά και την υγιή επιχειρηματικότητα και αξιοποίηση της συλλογικής εμπειρίας και γνώσης που έχουν. Όμως, κάνει το κρίσιμο πρώτο αποφασιστικό βήμα, για να μπορέσει να γίνει η συζήτηση πάνω στις πραγματικές της βάσεις. Και με το βλέμμα στραμμένο στην κοινωνία και την αγωνία της.

Πηγή: in

Υποκλοπές - Οι 11 στόχοι του Predator που είχε παρακολουθήσει η ΕΥΠ με υπογραφή Τζαβέλλα – Επικαλέστηκε «καθήκον εχεμύθειας»

Το in αποκαλύπτει την απόρρητη κατάθεση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κων. Τζαβέλλα στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για τις υποκλοπές και τα 11 πρόσωπα για τα οποία υπέγραψε την παρακολούθησή τους από την ΕΥΠ και βρέθηκαν ταυτόχρονα στο στόχαστρο του Predator. Την παραίτησή του ζητά ο ΔΣΑ, «ο ελεγχόμενος επέλεξε τα καθήκοντα του ελεγκτή», τόνισε ο Ζαχαρίας Κεσσές

Έντεκα ήταν συνολικά οι νομότυπες παρακολουθήσεις της ΕΥΠ που υπέγραψε ο νυν εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, που συνέπεσαν χρονικά με τις υποκλοπές μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator κατά τη διάρκεια του -περίπου- ενός χρόνου (έως τον Νοέμβριο του 2020) που είχε την εποπτεία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, όπως αποκαλύπτει το in.

Παράλληλα, το in φέρνει στο φως της δημοσιότητας την απόρρητη κατάθεση του κ. Τζαβέλλα στη συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής τον Σεπτέμβριο 2022. Τότε, στη σύντομη κατάθεσή του ο νυν επικεφαλής του Αρείου Πάγου -που σήμερα δέχεται τα σφοδρά πυρά του νομικού και πολιτικού κόσμου- επικαλέστηκε το… «καθήκον εχεμύθειας», το υπηρεσιακό απόρρητο δηλαδή, αποφεύγοντας να δώσει την οποιαδήποτε απάντηση για το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Τα ερωτήματα, οι διατάξεις και οι… συμπτώσεις

Στα έντεκα ονόματα που υπέγραψε διάταξη για την παρακολούθησή τους ο κ. Τζαβέλλας, περιλαμβάνεται αυτό του τότε υπουργού Εργασίας και νυν αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη, όπως και του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, Γιώργου Μυλωνάκη και της συζύγου του, Τίνας Μεσσαροπούλου.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον εντοπίζεται στη διάταξη της παρακολούθησης του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη. Ο κ. Κουκάκης, παρακολουθούνταν από την 1η Ιουνίου έως τη 12η Αυγούστου. Την Τέταρτη 12 Αυγούστου 2020, ο δημοσιογράφος είχε επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με την ΑΔΑΕ με σκοπό να ενημερωθεί για τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσει ώστε να ενημερωθεί επισήμως αν το τηλέφωνό του έχει τεθεί υπό παρακολούθηση από την ΕΥΠ. Την ίδια μέρα, ο κ. Τζαβέλλας αποφάσισε να διακόψει την παρακολούθηση του δημοσιογράφου, σε μια σύμπτωση που γεννά -το λιγότερο- υποψίες.

Πολλά ερωτήματα εγείρονται και από τη διάταξη παρακολούθησης του οικονομικού εισαγγελέα, Χρήστου Μπαρδάκη. Όπως είναι γνωστό, οι Τζαβέλλας και Μπαρδάκης, που είναι επί χρόνια συνάδελφοι και ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί, είχαν άριστες σχέσεις και συνεργασία.

Αξιοσημείωτη όμως σύμπτωση είναι και το γεγονός ότι οι παρακολουθήσεις των Μπαρδάκη, Μυλωνάκη και Κουκάκη από την ΕΥΠ υπεγράφησαν στις 1 Ιουνίου 2020.

Ειδικότερα, τα 11 πρόσωπα που υπέγραψε ο κ. Τζαβέλλας για παρακολούθηση από την ΕΥΠ και διαπιστώθηκαν και ως στόχοι του Predator ήταν οι (σε παρένθεση οι τότε ιδιότητές τους):
  1. Κωστής Χατζηδάκης (υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων),
  2. Χρήστος Μπαρδάκης (οικονομικός εισαγγελέας),
  3. Θανάσης Κουκάκης (δημοσιογράφος),
  4. Γιώργος Μυλωνάκης (υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ),
  5. Τίνα Μεσσαροπούλου (δημοσιογράφος-παρουσιάστρια, σύζυγος του κ. Μυλωνάκη),
  6. Γιάννης Ολύμπιος (συνιδρυτής της εταιρείας επικοινωνίας V+O),
  7. Θωμάς Βαρβιτσιώτης (συνιδρυτής της εταιρείας επικοινωνίας V+O),
  8. Κωνσταντίνος Μουσουρούλης (συντονιστής του Σχεδίου Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης των περιοχών δυτικής Μακεδονίας και Μεγαλόπολης),
  9. Μανώλης Γραφάκος (γενικός γραμματέας Συντονισμού Διαχείρισης Αποβλήτων),
  10. Αργυρώ Ξαγοράρη (στενή συνεργάτιδα Μαρέβας Γκραμπόφσκι Μητσοτάκη) και
  11. Νικόλαος Σιγάλας (στενός συνεργάτης του Κωστή Χατζηδάκη).

Τζαβέλλας: Γνώριζα εκ των έσω για ποιον λόγο ήταν χρήσιμη η επισύνδεση κάθε προσώπου

Ο κ. Τζαβέλλας εκτός από εποπτεύων της ΕΥΠ για εκείνο το χρονικό διάστημα, διετέλεσε επί σειρά ετών εποπτεύων εισαγγελέας στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία, κάτι που επισήμανε σχετικά και στην απόρρητη κατάθεσή του στη συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.

«Στις αρμοδιότητες μου, ανάμεσα στις δουλειές που έκανα εγώ εκεί, ήταν να εποπτεύω τα προανακριτικά έργα της υπηρεσίας της αντιτρομοκρατικής καθημερινά στο γραφείο μου και να έχω πραγματική εποπτεία επί όλων των υποθέσεων», υπογράμμισε, σύμφωνα με πληροφορίες του in, ο κ. Τζαβέλλας.

Ακολούθως ο νυν επικεφαλής του Αρείου Πάγου σημείωσε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για τις υποκλοπές, πως για οποιαδήποτε διάταξη υπέγραψε είχε πάντοτε την εποπτεία των λόγων που επέβαλαν την παρακολούθηση, έχοντας παράλληλα «προσωπική επικοινωνία με τους υπεύθυνους αξιωματικούς που χειρίζονταν τις συγκεκριμένες υποθέσεις γνωρίζοντας εκ των έσω για ποιον λόγο ήταν χρήσιμη η επισύνδεση».

Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «οποιαδήποτε διάταξη άρσης του απορρήτου για εθνική ασφάλεια, διερεύνηση εγκλημάτων ή περιστατικών τρομοκρατίας, για όποια διάταξη υπέγραψα πάντοτε είχα εποπτεία των λόγων και πάντοτε είχα προσωπική επικοινωνία με τους υπεύθυνους αξιωματικούς που χειρίζονταν τις συγκεκριμένες υποθέσεις γνωρίζοντας εκ των έσω για ποιο λόγο ήταν χρήσιμη η επισύνδεση του τάδε κινητού τηλεφώνου του οποιουδήποτε προσώπου».

Αρνούμενος να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση σχετικά με τη διαδικασία των νομότυπων επισυνδέσεων, τόνισε πως «δεν έχω άποψη καμία και δεν μπορώ να έχω άποψη διότι δεσμεύομαι από το καθήκον εχεμύθειας που εισάγει η διάταξη του άρθρου 14 του Νόμου 3649/2008, όσον αφορά πληροφορίες για να απαντήσω σε ερωτήσεις για τη διαδικασία και για λόγους εθνικής ασφάλειας είτε του κ. Κουκάκη, είτε του κ. Ανδρουλάκη».

Τέλος, ο κ. Τζαβέλλας επανέλαβε το κώλυμά του για να απαντήσει επί των παρακολουθήσεων των Νίκου Ανδρουλάκη και Θανάση Κουκάκη. «Η θέση η δικιά μου είναι ότι επί του ζητήματος της διαδικασίας των επισυνδέσεων Κουκάκη, όπως αναφέρετε, και Ανδρουλάκη, αλλά και επί των λόγων εθνικής ασφαλείας οι οποίοι αναγνωρίστηκαν κωλύομαι να απαντήσω», κατέληξε.

Ζήτησε την παραίτηση Τζαβέλλα ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών

Σημειώνεται ότι ο κ. Τζαβέλλας έχει βρεθεί στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης, που έχει προαναγγείλει, με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, σύσταση εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή για τις υποκλοπές.

Ο ΔΣΑ ζήτησε με ψήφισμα την παραίτηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, έπειτα από απόφαση που ελήφθη με έκτακτο διοικητικό συμβούλιο, υπογραμμίζοντας χαρακτηριστικά ότι «με την απέκδυση του κατά νόμο καθήκοντός του απέτυχε οριστικά στην εκπλήρωση του θεσμικού του ρόλου».

«Ο ελεγχόμενος επέλεξε τα καθήκοντα του ελεγκτή»

Από τον πλευρά του, ο συνήγορος θυμάτων των παράνομων παρακολουθήσεων, Ζαχαρίας Κεσσές, ανέφερε τις προηγούμενες μέρες για τον επικεφαλής του Αρείου Πάγου ότι «ο ελεγχόμενος επέλεξε να ασκήσει τα καθήκοντα του ελεγκτή», τονίζοντας πως «είμαι πεπεισμένος ότι έχουν θεμελιωθεί ποινικά αδικήματα».

Όπως είπε, «ο κ. Τζαβέλλας επόπτευε την ΕΥΠ την περίοδο που υπάρχουν αποδείξεις για την εμπλοκή με την υπόθεση. Επειδή είναι δική του ευθύνη θα έπρεπε να απέχει να αποφασίσει αν μέσα στην ΕΥΠ έχουν γίνει αξιόποινες πράξεις. Δεν θα έπρεπε να έχει τολμήσει να το κάνει, στο κύρος της δικαιοσύνης».

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Μόνο η νίκη της Ρωσίας θα εγγυηθεί δικαιοσύνη για τα θύματα της σφαγής στην Οδησσό – Μόσχα

Στις 2 Μαΐου 2014, 48 άνθρωποι σκοτώθηκαν όταν Ουκρανοί εθνικιστές πυρπόλησαν το κτίριο των τοπικών συνδικάτων.

Το Κίεβο δεν σχεδιάζει να τιμωρήσει τους δράστες της σφαγής στην Οδησσό, καθώς η νίκη της Μόσχας στην ουκρανική σύγκρουση είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλιστεί η δικαιοσύνη για τα δεκάδες θύματά της, δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα με την ευκαιρία της 12ης επετείου της τραγωδίας.

Στις 2 Μαΐου 2014, ξέσπασαν συγκρούσεις στην πόλη-λιμάνι της Οδησσού στη Μαύρη Θάλασσα μεταξύ Ουκρανών εθνικιστών και των αντιπάλων του βίαιου πραξικοπήματος που υποστηρίχθηκε από τη Δύση και είχε λάβει χώρα στο Κίεβο νωρίτερα εκείνο το έτος.

Οι αναταραχές κορυφώθηκαν με την πυρπόληση από ακροδεξιούς μαχητές του τοπικού κτιρίου συνδικάτων, στο οποίο είχαν καταδιώξει αντικυβερνητικούς ακτιβιστές μετά από διαδήλωση έξω, με αποτέλεσμα τον θάνατο 48 ανθρώπων και τον τραυματισμό περισσότερων από 200 άλλων.

Σε δήλωση που δημοσιεύτηκε στο κανάλι Telegram του Υπουργείου Εξωτερικών το Σάββατο, η Ζαχάροβα δήλωσε ότι φωτογραφίες και βίντεο από το σημείο αποδεικνύουν ότι αυτό που συνέβη στην Οδησσό ήταν «μια ενέργεια εκφοβισμού των Ναζί».

Οι προσπάθειες ορισμένων στη Δύση να το παρουσιάσουν ως μια αυθόρμητη συμπλοκή μεταξύ δύο ομάδων ειρηνικών διαδηλωτών με πολωτικές απόψεις για το μέλλον της Ουκρανίας είναι υποκριτικές, τόνισε.

Σύμφωνα με την εκπρόσωπο, οι οργανωτές της σφαγής στην Οδησσό είναι γνωστοί στις ουκρανικές υπηρεσίες επιβολής του νόμου και δεν κρύβονται, αλλά κατά κάποιο τρόπο παραμένουν ελεύθεροι.

Το Κίεβο επανειλημμένα υποσχέθηκε να ολοκληρώσει την έρευνα για την τραγωδία, αλλά προφανώς «δεν έχει χρόνο για δικαιοσύνη», υποστήριξε. Η ίδια η λέξη έχει «μετατραπεί σε οξύμωρο σχήμα λαμβάνοντας υπόψη... την ανομία και την αχαλίνωτη διαφθορά στη σύγχρονη Ουκρανία», πρόσθεσε.

Ωστόσο, παρά το γεγονός αυτό, οι ξένοι υποστηρικτές συνεχίζουν να παρέχουν στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη στην κυβέρνηση του Βλαντιμίρ Ζελένσκι, δήλωσε η Ζαχάροβα.

«Είναι σαφές ότι στη σύγχρονη Ευρώπη, η ενθάρρυνση του ναζισμού και η χρηματοδότηση της τρομοκρατίας έχει γίνει παράδοση», επέμεινε.

Το μόνο συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από αυτό είναι ότι «η επιτυχής εφαρμογή των στόχων και των σκοπών» που έθεσε η Ρωσία στην ουκρανική σύγκρουση «θα εγγυηθεί δικαιοσύνη για τα θύματα του τερατώδους εγκλήματος», τόνισε η εκπρόσωπος.

Από την κλιμάκωση με το Κίεβο τον Φεβρουάριο του 2022, η Μόσχα δηλώνει ότι επιδιώκει να επιτύχει την αποστρατιωτικοποίηση και την αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας, καθώς και να διασφαλίσει την ουδετερότητα της χώρας. Η ρωσική πλευρά επιμένει επίσης ότι οι ουκρανικές αρχές πρέπει να αναγνωρίσουν τις εδαφικές πραγματικότητες επί τόπου, προκειμένου να διευθετηθεί η σύγκρουση.

Πηγή: RT

“Μπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια, αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την Άνοιξη να ‘ρθει” – Πάμπλο Νερούδα

«Μπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια, αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την Ανοιξη να ‘ρθει»

Η φράση ανήκει στον τεράστιο Χιλιανό ποιητή, με παγκόσμια ακτινοβολία, Πάμπλο Νερούντα και δεν μπορεί παρά να εμπνέει ες αεί όλους όσους ονειρεύονται μία αλλαγή για έναν καλύτερο κόσμο.

Ο Πάμπλο Νερούντα γεννήθηκε το 1904 ως Ρικάρδο Νεφταλί Ρέγιες Μπασοάλτο. Ένα μήνα αργότερα η μητέρα του απεβίωσε από φυματίωση και μεγάλωσε με το σιδηροδρομικό υπάλληλο πατέρα του. Ήδη από πολύ μικρή ηλικία (10 ετών) ξεκίνησε να ξεδιπλώνει το ποιητικό του ταλέντο πάνω στο χαρτί. Ο πατέρας του δεν ενέκρινε το πάθος του για την ποίηση και για αυτό χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Πάμπλο Νερούντα (από τους ποιητές Πολ Βερλέν και Γιαν Νερούντα).

Η κλίση του στα γράμματα φάνηκε γρήγορα και παρά το γεγονός ότι ήδη κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Γαλλική Φιλολογία εξέδωσε δύο ποιητικές συλλογές, γρήγορα συνειδητοποίησε ότι δε θα μπορούσε με αυτόν τον τρόπο μόνο να βγάζει τα προς το ζην και για αυτό μπήκε στο Διπλωματικό Σώμα.

Αυτή του η απόφαση σημάδεψε σε μεγάλο βαθμό τη ζωή του, αφού τα επόμενα 8 χρόνια ταξίδεψε σε πολλά μέρη του κόσμου και κυρίως της Ασίας, όπου είδε τη φτώχεια που επικρατούσε, οδηγώντας τον σε βαθιά πολιτικοποίηση προς τον κομμουνισμό.

Η θητεία του στην Ισπανία ήταν σημαντική επίσης, αφού αντιτάχθηκε στον Φράνκο, ενώ εκεί γνώρισε τη δεύτερη σύζυγό του, την Αργεντίνα συγγραφέα Δέλια ντελ Καρρίλ .

Η αυξανόμενη πολιτικοποίησή του και η απαγόρευση του κομμουνισμού στη Χιλή είχαν ως αποτέλεσμα να ζήσει ως εξόριστος από 1948 έως το 1952 (μάλιστα από το πέρασμά του στη Σικελία έχει εμπνευστεί η γνωστή ταινία “Ο Ταχυδρόμος”). Κατά τη διάρκεια της εξορίας του εξελέγη βουλευτής με το Κομμουνιστικό Κόμμα Χιλής.

Το 1948 και ενώ βρισκόταν στην παρανομία τελείωσε το μεγαλύτερο και πιο γνωστό έργο του με τίτλο «Canto General» (Γενικό Ασμα), ένα επικό ποίημα για τη Λατινική Αμερική, το οποίο έχει μελοποιηθεί από τον Μίκη Θεοδωράκη, με τον οποίο έχει μάλιστα συναντηθεί από κοντά. 

Το 1949 επισκέφτηκε τη Σοβιετική Ένωση του Στάλιν για τον εορτασμό των 100 χρόνων από τη γέννηση του σπουδαίου λογοτέχνη και ποιητή Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν. Κατά την εξορία του, γνώρισε και ανέπτυξε ερωτική σχέση με τη Χιλιανή τραγουδίστρια Ματίλντε Ουρρούτια, η οποία αποτέλεσε τη “μούσα” του για τα έργα του. Μετά το τέλος της δικτατορίας επέστρεψε στη Χιλή, αφού είχε γίνει πλέον διάσημος παγκοσμίως. 

Το 1971 του απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας, το οποίο παρέλαβε όντας άρρωστος από καρκίνο. Βοήθησε τον σοσιαλιστή ηγέτη Σαλβαδόρ Αλιέντε στην προεκλογική του εκστρατεία, αλλά πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου 1973, λίγο μετά τη δολοφονία του Αλιέντε από τους πραξικοπηματίες του Πινοσέτ. 

Υπάρχουν θεωρίες ότι δεν του παρήχθησαν οι απαραίτητες ιατρικές φροντίδες, όσο αυτός ήταν σε κατ’οίκον περιορισμό. Ο Πινοσέτ απαγόρευσε να γίνει δημόσιο γεγονός η κηδεία του Νερούντα, ωστόσο το πλήθος αψήφησε την απαγόρευση και κατέκλυσε τους δρόμους, μετατρέποντας την κηδεία στην πρώτη δημόσια διαμαρτυρία ενάντια στη στρατιωτική δικτατορία της Χιλής.

«’Ητανε της τύχης μου να υποφέρω όσα υπόφερα και της τύχης μου να αγωνιστώ όπως αγωνίστηκα, να αγαπήσω και να τραγουδήσω όπως τραγούδησα. Γνώρισα σε διάφορα σημεία της Γης το θρίαμβο και την ήττα, έχω ζωντανή στη μνήμη μου τη γεύση του ψωμιού, αλλά και τη γεύση του αίματος. Τι περισσότερο μπορεί να θέλει ένας ποιητής; Η ζωή μου στάθηκε η ίδια η ποίησή μου και η ποίησή μου υπήρξε το στήριγμα όλων των αγώνων μου. Αν και πολλά βραβεία μού δόθηκαν, κανένα δεν μπορεί να συγκριθεί με το τελευταίο βραβείο. Να είμαι ο ποιητής του λαού μου. Το μεγάλο, το μοναδικό μου βραβείο είναι αυτό κι όχι τα βιβλία μου που μεταφράστηκαν σ’ όλες τις γλώσσες του κόσμου, ούτε τα βιβλία που γράφτηκαν για να αναλύσουν τα λόγια μου».

Ο Νερούδα για το έργο του

“Έχω για τη ζωή μιαν αντίληψη δραματική και ρομαντική. Ο,τι δεν αγγίζει βαθιά την ευαισθησία μου δεν με ενδιαφέρει. Όσον αφορά την ποίηση, στην πραγματικότητα καταλαβαίνω πολύ λίγα πράγματα. Γι’ αυτό συνεχίζω με τις αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας. Ίσως απ’ αυτά τα φυτά, τη μοναξιά, τη σκληρή ζωή, βγαίνουν οι μυστικές, αληθινά βαθιές «Ποιητικές Πραμάτειες» που κανείς δεν μπορεί να διαβάσει, γιατί κανείς δεν τις έγραψε. Η ποίηση διδάσκεται βήμα-βήμα ανάμεσα στα πράγματα και στις υπάρξεις, χωρίς να τα χωρίσουμε, αλλά ενώνοντάς τα με την ανιδιοτελή απλωσιά της αγάπης”.

Αν και έχουν περάσει 49 χρόνια από το θάνατο του Πάμπλο Νερούδα, τα έργα του, οι ρήσεις του, η ζωή του, συνεχίζουν να εμπνέουν τους ονειροπόλους όλου του κόσμου!