Τη θέσπιση ελάχιστης εγγυημένης ποσότητας ηλεκτρικής ενέργειας για όλα τα νοικοκυριά με σταθερή τιμή προτείνει το «Ινστιτούτο Τσίπρα» - Ο στόχος αφορά μείωση 40% στον τελικό λογαριασμό

Το «Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα» με φόντο την εκτόξευση των τιμών ενέργειας επισημαίνει ότι η Ελλάδα καταλαμβάνει μαζί με τη Βουλγαρία τις πρώτες θέσεις στην ΕΕ στην ενεργειακή φτώχεια, και προτείνει μέτρα που θα μπορούσαν να δώσουν ανάσα στα νοικοκυριά.

Στη χώρα μας η αύξηση των τιμών στην ενέργεια είναι της τάξεως του 7% με την ενεργειακή φτώχεια να λειτουργεί ως «πολλαπλασιαστής ανισοτήτων», επισημαίνει το Ινστιτούτο.

«Λύση θα μπορούσε να δοθεί με τη θέσπιση ελάχιστης εγγυημένης ποσότητας ηλεκτρικής ενέργειας για όλα τα νοικοκυριά και σε σταθερή τιμή», προσθέτει με τον στόχο να προσδιορίζεται σε μείωση στον τελικό λογαριασμό που αγγίζει το 40%.

Πολλοί Έλληνες αδυνατούν να ζεστάνουν επαρκώς το σπίτι τους τον χειμώνα, ειδικά στην επαρχία.

Ελλάδα και Βουλγαρία καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις στην ΕΕ στην Ενεργειακή Φτώχεια.

Ταυτόχρονα, η Ελλάδα με +7% ειναι πρώτη στις αυξήσεις τιμών στην Ενέργεια.

Στόχος είναι η μείωση του τελικού λογαριασμού 30%-40%.

Τα εργαλεία υπάρχουν, αρκεί να υπάρξει πολιτική βούληση.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι φορές που έβαλε το κομματικό συμφέρον πάνω από το εθνικό. Η συκοφαντία κατά του Αλέξη Τσίπρα «ανταλλάξατε την Μακεδονία» δεν ήταν το μοναδικό του ατόπημα.

Μιας και η κυβέρνηση αρέσκεται στην παρελθοντολογία και τα φιλικά προς αυτήν μέσα ενημέρωσης θυμίζουν τι έγινε -από τη δική τους οπτική γωνία- το 2015, λησμονώντας τον πακτωλό σκανδάλων του σήμερα, αξίζει να θυμίσουμε και μια άλλη πτυχή της Ιστορίας: όλες εκείνες τις φορές που ο Κυριάκος Μητσοτάκης λειτούργησε ως… βασιλικότερος των δανειστών και ζητούσε αυστηρή εφαρμογή των δημοσιονομικών κανόνων, επιπλήττοντας όσους Ευρωπαίους αξιωματούχους, όταν για παράδειγμα είχαν να πουν μια καλή κουβέντα για τις προσπάθειες της τότε κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο πόλεμος κατά του ΣΥΡΙΖΑ

Η αλήθεια είναι πως από τότε που εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκίνησε έναν ανηλεή πόλεμο κατά της τότε κυβέρνησης, λησμονώντας ότι ο ίδιος υπήρξε κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης Σαμαρά που άφησε άδεια ταμία τον Ιανουάριο του 2015 και μία αξιολόγηση -από τους θεσμούς και τους δανειστές- στον «αέρα».

Ο ίδιος, ως υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης είχε δρομολογήσει σειρά μέτρων που αφορούσαν περικοπές σε προσωπικό και δομές, καθώς από τότε εμφανιζόταν υπέρμαχος του όσο το δυνατόν «μικρότερου» κράτους.

Από το 2016 και μετά ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν χάνει ευκαιρία να κατηγορεί την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας προφανώς βάλει στόχο να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία προς δικό του όφελος. Πριν «εκμεταλλευτεί» το θέμα της συμφωνίας των Πρεσπών και αρχίσει να διασπείρει τα ψεύδη περί ανταλλαγής με τη μη περικοπή των συντάξεων, θα προχωρήσει σε άλλες παρεμβάσεις.

Οι απαιτήσεις από τους Ευρωπαίους

Δημοσιεύματα εκείνης της εποχής (Ιούλιος του 2018) τα οποία αξίζει να σημειωθεί ότι ουδέποτε διαψεύστηκαν από το περιβάλλον Μητσοτάκη ή τον ίδιο, έκαναν λόγο για τις επισκέψεις Μητσοτάκη σε Βερολίνο και Βρυξέλλες όπου στις συνομιλίες που είχε τότε με αξιωματούχους της Κομισιόν αλλά και της γερμανικής κυβέρνησης, ζητούσε να είναι αυστηροί με τον Τσίπρα και να μην του χαριστούν.

Συναλλαγές και εξυπηρετήσεις

Πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια συνάντησης που είχε μαζί της, της είχε μεταφέρει την ανησυχία του από πληροφορίες και δημοσιεύματα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας και τα οποία αναφέρονται σε «συναλλαγή» και «εξυπηρετήσεις» της γερμανικής κυβέρνησης προς την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Απαντώντας η κ. Μέρκελ φέρεται να είχε τονίσει ενοχλημένη ότι η ίδια δεν συναλλάσσεται με κανέναν και η σχέση που διατηρεί με τον Ελληνα πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του είναι σχέση αρχών και εντιμότητας.

Υποστήριζε επίσης ότι το ζήτημα που απασχολούσε τον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν την αφορά, αφού γι’ αυτό «θα αποφασίσουν οι θεσμοί».

Κομματικό συμφέρον πάνω απ’ το εθνικό

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο κ. Μητσοτάκης θα έβαζε το προσωπικό-κομματικό συμφέρον πάνω από το εθνικό. Λίγες μέρες πριν είχε ασκήσει δημόσια κριτική στον τότε Ευρωπαίο Επίτροπο Πιέρ Μοσκοβισί, επειδή ο τελευταίος… τόλμησε να πει καλά λόγια για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και την πορεία του προγράμματος.

Ειδικότερα, σε συνάντηση που είχαν στην Αθήνα του είχε συστήσει να είναι πιο… «προσεκτικός στις δημόσιες δηλώσεις του». Ήταν η ίδια περίοδος που η ΝΔ και τα φιλικά προς αυτήν μέσα είχαν… ανακαλύψει πως έρχεται για την Ελλάδα ένα τέταρτο μνημόνιο, «κεκαλυμμένο» – με ευθύνη πάντα του ΣΥΡΙΖΑ.

Εκεί όμως που ο Κυριάκος Μητσοτάκης… απασφάλισε ήταν όταν το Eurogroup αποφάσισε και δημιούργησε το πλαίσιο εξόδου της Ελλάδας από τα Μνημόνια. Ο κ. Μητσοτάκης δεν είχε διστάσει να αφήσει τότε αιχμές και κατά του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, υποστηρίζοντας ότι η αισιοδοξία ήταν υπερβολική και πλασματική, καθώς η χώρα είχε ήδη δεσμευτεί σε βαριά μέτρα (περικοπές συντάξεων, υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα) για πολλά χρόνια μετά το 2018.

Μητσοτάκης κατά Ευρωπαίων

Παράλληλα, τόσο ο ίδιος όσο και στελέχη της ΝΔ άφηναν να εννοηθεί πως οι Ευρωπαίοι «έκαναν τα στραβά μάτια» στις καθυστερήσεις των μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να κλείσουν το ελληνικό ζήτημα χωρίς περαιτέρω πολιτικό κόστος για τους ίδιους.

Όπως είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στον αγαπημένο του ΣΚΑΪ και στον Αλέξη Παπαχελά, οι Ευρωπαίοι «κανάκευαν» τον Αλέξη Τσίπρα και παρουσίαζαν μια ρόδινη εικόνα, επειδή ήθελαν να πείσουν τα δικά τους κοινοβούλια ότι η ελληνική διάσωση πέτυχε και ότι δεν θα χρειαζόταν άλλα χρήματα.

Βέβαια, όταν το 2019 και αφού είχε αλλάξει η κυβέρνηση, περπατώντας πάνω στον δρόμο που είχε ανοίξει ο ΣΥΡΙΖΑ το προηγούμενο διάστημα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσίαζε το αφήγημα της «αλλαγής διακυβέρνησης» που έφερε νέο αέρα και εμφάνιζε την περίοδο εκτός των Μνημονίων, σχεδόν ως… επίτευγμα της ΝΔ!

Το πιο προκλητικό όλων είναι ίσως το γεγονός ότι εκεί που έψεγε τους Ευρωπαίους ως υπερβολικά αισιόδοξους, πλέον υιοθετούσε και διαφήμιζε τις απόψεις τους ως δείγμα επιτυχίας της δικής του διακυβέρνησης!

Το γνωστό αξίωμα ότι η Ευρώπη προχωρά μέσα από τις κρίσεις αμφισβητήθηκε σκληρά όταν ξέσπασε η κρίση στην ευρωζώνη το 2009-2010.

Αντί του κοινού δανεισμού και της μεταφοράς πόρων από τον Βορρά στον Νότο, η Γερμανία επέβαλε διασώσεις στο παρά πέντε και υπό δρακόντειες προϋποθέσεις, μια επιλογή που οδήγησε στην κοινωνική και πολιτική αποσταθεροποίηση της Γηραιάς Ηπείρου.

Σήμερα ο από μηχανής θεός είναι οι αμυντικές δαπάνες, χωρίς τις οποίες η Ε.Ε. δεν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τον αναθεωρητισμό της Ρωσίας.

Οι αμυντικές δαπάνες με τα τωρινά δεδομένα προβάλλουν ασύμβατες με τη μόνιμη περιοριστική πολιτική όπως αυτή ορίζεται από τα πλαφόν του Συμφώνου Σταθερότητας. Με απλά λόγια, η Γερμανία δεν έχει τη δυνατότητα να ενισχύσει τις αμυντικές δαπάνες χωρίς να χαλαρώσει τη μόνιμη σκληρή δημοσιονομική πολιτική.

Στη σκιά της συνεχούς δημοσκοπικής ενίσχυσης της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) η πολιτική ελίτ της χώρας απαντά στο γνωστό δίλημμα «βούτυρο ή κανόνια» με ένα ανεύθυνο «και τα δύο».

Η αύξηση των αμυντικών δαπανών μετά την επίθεση της Ιαπωνίας στο Περλ Χάρμπορ τον Δεκέμβριο του 1941 αναθέρμανε την οικονομία στις ΗΠΑ και έβγαλε τη χώρα οριστικά από την παρατεταμένη ύφεση στην οποία εγκλωβίστηκε μετά τη χρηματιστηριακή κατάρρευση του 1929.

Το ίδιο σκηνικό διαμορφώθηκε το 1950 μετά την εισβολή της Βόρειας Κορέας στη Νότια, που θεωρήθηκε προμήνυμα εισβολής της ΕΣΣΔ.

Η Γερμανία ήταν διαχρονικά καχύποπτη ως προς την αμυντική χειραφέτηση της Ευρώπης καθώς μια εκτόξευση δαπανών στο όνομα της επιθετικότητας της Ρωσίας θα έδινε τη χαριστική βολή στην κληρονομιά του Σόιμπλε.

Την απενεργοποίηση της δημοσιονομικής λιτότητας με νομιμοποιητικό άλλοθι τις αμυντικές δαπάνες είχε υποδείξει ο Μακρόν στις ομιλίες του στην Πνύκα και τη Σορβόνη τον Σεπτέμβριο του 2017.

Η αποτρεπτική στρατιωτική ισχύς για να καταστεί από ευχολόγιο πραγματικότητα χρειάζεται οριστική εγκατάλειψη της παγανιστικής προσέγγισης των δημοσιονομικών ισορροπιών.

«Μαύρο μηδέν» αποκαλείται η διαχείριση με μηδενικά ελλείμματα, μια επιλογή με απαγορευτικό κοινωνικό και πολιτικό κόστος, καθώς χωρίς ποσοτική χαλάρωση μόνον η περικοπή κοινωνικών δαπανών μπορεί να υποστηρίξει τον επανεξοπλισμό του Βερολίνου.

Οταν οι Μέρκελ-Μακρόν την άνοιξη του 2020 πρότειναν την ίδρυση του Ταμείου Ανάκαμψης πολλοί μπήκαν στον πειρασμό να μιλήσουν για ιστορική στροφή του Βερολίνου. Η διάψευση ήταν σκληρή καθώς η Μέρκελ περιόρισε τη στρατηγική στροφή σε έκτακτα μέτρα ειδικού σκοπού με συγκεκριμένη χρονική διάρκεια.

Τα πλαφόν του Συμφώνου Σταθερότητας που αποκαλείται και «ζουρλομανδύας» είναι, από ό,τι φαίνεται, η υπ' αριθμόν ένα στρατηγική προτεραιότητα της Γερμανίας που σκιάζει και την όποια απειλή από τη Ρωσία και τη Γαλλία.

Τα παραπάνω έχουν σχέση συγκοινωνούντων δοχείων καθώς μας προσγειώνουν στη σκληρή πραγματικότητα μιας Ευρώπης κάθε άλλο έτοιμης να χειραφετηθεί από τις ΗΠΑ.

Πηγή: efsyn

Η Ρωσία υπαγορεύεται να αποδεχτεί την έννοια της «ειρήνης μέσω της βίας», δήλωσε ο αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

ΜΟΣΧΑ, 6 Μαΐου. /TASS/. Η Ρωσία θα απαντήσει στις προσπάθειες να την εξαναγκάσουν να αποδεχτεί την ειρήνη μέσω της ισχύος, διασφαλίζοντας την ασφάλειά της μέσω του «αρχέγονου τρόμου» της Ευρώπης, έγραψε ο αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, σε άρθρο που επικαλείται το RT .

«Μας υπαγορεύεται να αποδεχτούμε την έννοια της «ειρήνης μέσω της βίας». Επομένως, η μόνη μας απάντηση μπορεί να είναι «η ασφάλεια της Ρωσίας μέσω της αρχέγονης τρομοκρατίας της Ευρώπης»», σημείωσε ο Μεντβέντεφ.

Τόνισε ότι «ούτε η πειθώ, ούτε οι επιδείξεις καλής θέλησης, ούτε τα μονομερή μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης δεν πρέπει να είναι τα εργαλεία μας για την αποτροπή μαζικής σφαγής». «Η μόνη επιλογή είναι να αναγκάσουμε τη Γερμανία και τους «ενωμένους Ευρωπαίους υποστηρικτές» της να κατανοήσουν το αναπόφευκτο ότι θα υποστούν αφόρητη ζημιά σε περίπτωση που επιλέξουν να εφαρμόσουν το Σχέδιο Μπαρμπαρόσα 2.0», κατέληξε.