Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προχώρησε στην αγορά μετοχών αξίας εκατομμυρίων δολαρίων από δώδεκα κατασκευαστές όπλων και στρατιωτικούς εργολάβους, γεγονός που του επιτρέπει να αποκομίζει προσωπικό όφελος από τις μαζικές αυξήσεις αμυντικών δαπανών που ο ίδιος έχει δρομολογήσει, σύμφωνα με δημοσίευμα του ιστότοπου Responsible Statecraft στις 9 Ιουλίου.
Η ανάλυση του RS επί της νέας οικονομικής δήλωσης, που έδωσε στη δημοσιότητα ο Τραμπ την προηγούμενη εβδομάδα, δείχνει ότι χρηματιστές που ενεργούν για λογαριασμό του προέδρου αγόρασαν ποσά που κυμαίνονται από 9,7 έως 24,3 εκατομμύρια δολάρια σε μετοχές του αμυντικού τομέα, συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών Palantir, Lockheed Martin και General Dynamics.
Σύμφωνα με τη δήλωση, οι μεσίτες του Τραμπ αγόρασαν μεταξύ 1,6 και 3,9 εκατομμυρίων δολαρίων σε μετοχές της Palantir, η οποία ανάμεσα σε άλλα, ανέπτυξε και το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης Maven Smart System, χάρη στο οποίο οι ΗΠΑ μπόρεσαν να πλήξουν 1.000 στόχους στο Ιράν μέσα στις πρώτες 24 ώρες του πολέμου.
Παράλληλα, η Palantir διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στη διευκόλυνση της γενοκτονίας των Παλαιστινίων στη Γάζα από το Ισραήλ, συμβάλλοντας στη δημιουργία του λογισμικού Big Daddy – το οποίο το Ισραήλ χρησιμοποιεί για να σκοτώνει όχι μόνο μέλη της Χαμάς, αλλά και τις συζύγους και τα παιδιά τους κατά τη διάρκεια νυχτερινών επιδρομών, ενώ αυτοί κοιμούνται.
Μέσω του επενδυτικού του χαρτοφυλακίου, ο Τραμπ διαθέτει μετοχές στην Boeing, η οποία πούλησε στο Ισραήλ μαχητικά αεροσκάφη F-15 αξίας 8,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, λιγότερο από τρεις μήνες πριν ο ίδιος και ο Νετανιάχου εξαπολύσουν τον κοινό τους πόλεμο εναντίον του Ιράν.
Ο Αμερικανός πρόεδρος επένδυσε επίσης στην GE Aerospace – κατασκευάστρια εξαρτημάτων στρατιωτικών αεροσκαφών), στη Lockheed Martin (κατασκευάστρια των μαχητικών F-35 και F-22), στη General Dynamics (παραγωγός βαρέων βομβών και πυραύλων) και στην RTX – κατασκευάστρια των πυραύλων Τομάχακ).
Τα προϊόντα των εν λόγω οπλικών βιομηχανιών έχουν διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στον πόλεμο κατά του Ιράν, ο οποίος έχει στοιχίσει τη ζωή σε χιλιάδες αμάχους. Ενδεικτικά, οι πύραυλοι Τομάχακ της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας χρησιμοποιήθηκαν για τον βομβαρδισμό δημοτικού σχολείου στο Μίναμπ του νότιου Ιράν, όπου σκοτώθηκαν τουλάχιστον 168 μαθητές.
Πολλές από αυτές τις εταιρείες έχουν υπογράψει τεράστιες συμβάσεις με το Πεντάγωνο για την επέκταση της παραγωγής, ώστε να αναπληρωθούν τα αποθέματα επιθετικών και αμυντικών πυραύλων των ΗΠΑ, που εξαντλήθηκαν στη διάρκεια του πολέμου.
Ειδικότερα, το αμερικανικό στρατιωτικό επιτελείο ενέκρινε δαπάνη ύψους 373 εκατομμυρίων δολαρίων για την αγορά 23 νέων αναχαιτιστικών Standard Missile-3 IB από την RTX, ενώ στην Lockheed Martin ανατέθηκε σύμβαση ύψους 35 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τον τετραπλασιασμό της παραγωγής των συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας THAAD.
Η δήλωση αποκαλύπτει επίσης, ότι η ομάδα Τραμπ έχει επενδύσει και σε άλλους κατασκευαστές όπλων και εργολάβους, όπως οι Kratos Defense, Honeywell, Howmet Aerospace, L3Harris και TransDigm.
Όπως επισημαίνει το RS, σχεδόν το σύνολο αυτών των μετοχών σημείωσε σημαντική άνοδο μέσα στον χρόνο που μεσολάβησε από την επιστροφή του Τραμπ στην προεδρία. Μόνο το 2025, η μετοχή της Palantir ενισχύθηκε κατά 135%, αυτή της Kratos κατά 188%, της GE Aerospace κατά 84% και της Raytheon κατά 61%.
Ο πρόεδρος δεν έχει διστάσει να προωθεί μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης τις οπλικές εταιρείες στις οποίες συμμετέχει. «Η Palantir απέδειξε ότι διαθέτει εξαιρετικές πολεμικές δυνατότητες και εξοπλισμό. Ρωτήστε απλώς τους εχθρούς μας!!!» έγραψε τον Απρίλιο στο Truth Social. Μέσα σε λίγα λεπτά από την ανάρτησή του, η μετοχή της Palantir εκτοξεύτηκε κατά 3%.
Οι οικονομικές καταστάσεις δείχνουν ακόμη ότι ο Τραμπ απέκτησε εισοδήματα άνω των δύο δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2025 – ποσό πρωτοφανές για εν ενεργεία πρόεδρο των ΗΠΑ. Σημαντικό μέρος αυτών των εσόδων προέρχεται από επενδύσεις στις εταιρείες κρυπτονομισμάτων World Liberty Financial και Binance.
Ο Αμερικανός πρόεδρος άντλησε εκατοντάδες εκατομμύρια από την έκδοση memecoins μέσω αμφοτέρων των εταιρειών. Η αξία τους, ωστόσο, κατέρρευσε μετά την κυκλοφορία τους, προκαλώντας ζημιές στους περισσότερους επενδυτές – συμπεριλαμβανομένων πολλών υποστηρικτών του ίδιου του Τραμπ.
Ο Ταχούν μπιν Ζάγιεντ Αλ Ναχιάν, αδελφός τόσο του προέδρου όσο και του υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, επένδυσε 500 εκατομμύρια δολάρια στη World Liberty Financial και δυο δισεκατομμύρια στη Binance. Λίγο αργότερα, ο Τραμπ ενέκρινε την αποστολή προηγμένων τσιπ τεχνητής νοημοσύνης στα ΗΑΕ – γεγονός που παραπέμπει σε ανταπόδοση έναντι των τεράστιων επενδύσεων στις κρυπτοεταιρείες του.
Παράλληλα, ο γιος του προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, συνδέεται με πολλές εταιρείες μη επανδρωμένων αεροχημάτων και αμυντικής τεχνολογίας. Είναι βασικός μέτοχος και μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής της Unusual Machines – κατασκευάστριας εξαρτημάτων drones, ενώ η επενδυτική του εταιρεία κατέχει συμμετοχές στις Powerus και Vulcan Elements, οι οποίες διατηρούν συμβάσεις με το Πεντάγωνο.
Ο Τραμπ Τζούνιορ συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο της Powerus, η οποία έχει επιχειρήσει να πωλήσει drones σε χώρες του Κόλπου για την αναχαίτιση ιρανικών πυραύλων. Στην εταιρεία διατηρεί οικονομικό συμφέρον και ο άλλος γιος του προέδρου, Έρικ.
«Οι χώρες αυτές βρίσκονται υπό τεράστια πίεση να αγοράσουν προϊόντα από τους γιους του προέδρου, ώστε εκείνος να πράξει αυτό που αυτές επιθυμούν», σχολίασε ο Ρίτσαρντ Πέιντερ, πρώην επικεφαλής νομικός σύμβουλος δεοντολογίας στον Λευκό Οίκο επί προεδρίας Τζορτζ Μπους.
Όταν ρωτήθηκε πέρυσι για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Άννα Κέλι, απάντησε κατηγορηματικά ότι «δεν υπάρχουν συγκρούσεις συμφερόντων».
Ωστόσο, το RS υπενθυμίζει ότι σε συνέντευξή του στους New York Times νωρίτερα φέτος, ο Τραμπ είχε παραδεχθεί την ύπαρξη συγκρούσεων συμφερόντων, προσθέτοντας ωστόσο ότι δεν έχουν σημασία. «Ανακάλυψα ότι δεν ένοιαζε κανέναν», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.
Για παιδεία, οικονομία, εξωτερική πολιτική μίλησε ο πρώην πρωθυπουργός στο Annual Government Roundtable το οποίο διοργανώνεται από τον Economist.
Οπρόεδρος της ΕΛΑΣ Αλέξης Τσίπρας κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στο πλαίσιο του 30oύ Annual Government Roundtable του Economist ανέφερε: «Ο λόγος γέννησής μας ήταν να υπερβούμε ένα πολιτικό σκηνικό που αδυνατούσε να παίξει τον ρόλο του. Αποστασιοποιούμαστε, λοιπόν, από ένα πολιτικό σκηνικό με εγγενείς αδυναμίες, με στόχο να δημιουργήσουμε εκείνη τη δύναμη που θα μπορέσει να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση του τόπου για την πολιτική αλλαγή, αλλά και για την αναγκαία αλλαγή πολιτικής».
Για το πολιτικό στίγμα της ΕΛΑΣ
Ερωτηθείς για τις συνεργασίες που προτίθεται να κάνει μετεκλογικά, ο Αλ. Τσίπρας, ξεκαθάρισε πως εφόσον έρθει το κόμμα του πρώτο θα επιδιώξει το σχηματισμό κυβέρνησης «μακράς πνοής και σταθερότητας στη βάση του προγράμματος» τους, και αν αυτό δεν καταστεί δυνατό θα πάει σε δεύτερες εκλογές, όπως έγινε το 2023.
Σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή πολιτική οικογένεια στην οποία προτίθεται να ενταχθεί η ΕΛ.Α.Σ., επισήμανε ότι βάσει της ιδρυτικής διακήρυξής της φιλοδοξεί να αποτελέσει «ένα σημείο τομής σύγκλισης τριών διαφορετικών, διακριτών, ιδεολογικών και πολιτικών ρευμάτων στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς, όχι όμως αντιπαραθετικών κατ’ ανάγκη, της σοσιαλδημοκρατίας, της ριζοσπαστικής αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας». Όπως είπε, «τέτοια πολιτική οικογένεια δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Αυτό, βεβαίως, δεν αποκλείει την πιθανότητα κάποια στιγμή να σχηματιστεί».
Οξεία κριτική στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης
Σχετικά με τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής μετά και την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε πως «δικαιώθηκε» η κριτική που ασκούσε στην κυβέρνηση, κάνοντας λόγο για «εθνική ήττα» που χρεώνεται ο Έλληνας πρωθυπουργός, όσον αφορά την εξέλιξη με τα F – 35. «Οι τελευταίες εξελίξεις γεννούν πολύ μεγάλες ανησυχίες. Ανησυχία και σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή ασφάλεια, αλλά και σε ό,τι αφορά την εθνική ασφάλεια», είπε χαρακτηριστικά και συνέχισε:
«Έχω εδώ και πάρα πολύ καιρό καταθέσει δημόσια την έντονη διαφωνία μου με την στρατηγική της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην εξωτερική πολιτική, που άφησε το δόγμα της πολυδιάστατης στρατηγικής εξωτερικής πολιτικής που ακολουθούσαν όλες οι κυβερνήσεις από το ’74 και μετά, για να υιοθετήσει ένα δόγμα ‘λευκής επιταγής’, του συμμάχου ο οποίος είναι έτοιμος να πει ναι σε όλα».
Καταλόγισε, μάλιστα, στον πρωθυπουργό ότι ιδιαίτερα με τις ΗΠΑ διαπραγματεύεται με βάση το «ιδιωτικό» πολιτικό όφελος και ότι μετέτρεψε «μια προσωπική ανασφάλεια σε εθνική ανασφάλεια».
Για τη διεθνή γεωπολιτική συγκυρία και την ΕΕ
Ο πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. άσκησε δριμεία κριτική και στη στάση που κράτησαν συνολικά οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες «αδύναμες και χωρίς σαφή γεωπολιτικό προσανατολισμό δεν έχουν την τόλμη, τη γενναιότητα, να χαράξουν μια σαφή διπλωματική στρατηγική προς όφελος της ευρωπαϊκής ηπείρου», όπως «να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή αυτονομία» και να διεκδικήσουν διπλωματικές λύσεις στην Ουκρανία, τη Γάζα ή την Κύπρο.
Ειδικότερα, στο θέμα της Ουκρανίας, υπογράμμισε ότι παρόλο που η χώρα προφανώς συντάσσεται με την ευρωπαϊκή οικογένεια στην στρατηγική της καταδίκης της Ρωσίας που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, ο ίδιος θα άφηνε «κάποιους διαδρόμους ανοιχτούς για την εξεύρεση διπλωματικής λύσης» και θα έθετε την Ελλάδα στις χώρες εκείνες που «δεν θα ήταν στο σκληρό πυρήνα της αντιρωσικής υστερίας».
«Η Ευρώπη κάποια στιγμή πρέπει να κοιτάξει το στρατηγικό της συμφέρον. Το στρατηγικό συμφέρον της Ευρώπης είναι η ειρήνη στην Ουκρανία. Είναι η διπλωματική επίλυση αυτής της κρίσης», τόνισε.
Οικονομικά: «Σύγκλιση με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο»
Ερωτηθείς σχετικά με τις προτάσεις του για την φορολόγηση του πλούτου και των μερισμάτων και κατά πόσο κάτι τέτοιο θα στερούσε επενδύσεις από τη χώρα, υπογράμμισε την ανάγκη να υπάρχει «μια άλλη ισορροπία, δικαιότερη, στο φορολογικό σύστημα», παραπέμποντας σε στοιχεία του ΟΟΣΑ, σύμφωνα με τα οποία αυτήν την στιγμή στην Ελλάδα, υπάρχει «κατά 25% βαρύτερη φορολογία στη μισθωτή εργασία, απ’ ό,τι στο συσσωρευμένο πλούτο».
Αναφορικά με το Ταμείο Ανακάμψης, έκανε λόγο για μια από τις «μεγάλες χαμένες ευκαιρίες» να στηριχθεί η ανταγωνιστικότητα, να στηριχθούν οι δημόσιες υποδομές και το οικονομικό κράτος.
«Αν μπορεί να υπάρξει ένας εθνικός στόχος για την επόμενη δεκαετία, εγώ θα έλεγα ότι είναι στόχος της σύγκλισης. Ο στόχος της σύγκλισης με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Να γίνουμε Ευρώπη, όχι μόνο να μείνουμε Ευρώπη», συμπλήρωσε.
«Είναι αίτημα και κοινωνική ανάγκη να πάμε σε αλλαγή πολιτικής. Και αυτό θα υπηρετήσουμε, και αυτό θα προσπαθήσουμε με κάθε τρόπο, κυρίως όμως μέσα από τη στήριξη του ελληνικού λαού, διότι αυτός αποφασίζει μέσα από την επιλογή της κάλπης», κατέληξε ο Αλ. Τσίπρας.
Σημεία από την τοποθέτηση του κ. Τσίπρα:
«Η ΕΛΑΣ δημιουργήθηκε, για να καλύψει το κενό ως προς έναν ισχυρό αντιπολιτευτικό έλεγχο, και με τη φιλοδοξία να αποκτήσει μια δυναμική ώστε στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν λάβουν χώρα, να μπορέσει να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση του τόπου στα ίσια από τη ΝΔ. Αυτή τη στιγμή κυριαρχεί η απογοήτευση στην ελληνική κοινωνία. Η ΕΛΑΣ έρχεται με πρόγραμμα, με σχέδιο, ως κυβερνώσα Αριστερά και όχι ως Αριστερά της διαμαρτυρίας. Ο λόγος γέννησής μας, ήταν να υπερβούμε ένα πολιτικό σκηνικό που αδυνατούσε να παίξει τον ρόλο του. Αποστασιοποιούμαστε, λοιπόν, από ένα πολιτικό σκηνικό με εγγενείς αδυναμίες, με στόχο να δημιουργήσουμε εκείνη τη δύναμη, που θα μπορέσει να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση του τόπου, για την πολιτική αλλαγή, αλλά και για την αναγκαία αλλαγή πολιτικής», ανέφερε ο κ. Τσίπρας.
«Στην ιδρυτική μας διακήρυξη, μιλάμε για την φιλοδοξία να αποτελέσουμε ένα σημείο τομής σύγκλισης τριών διαφορετικών, διακριτών, ιδεολογικών και πολιτικών ρευμάτων, στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς, όχι όμως αντιπαραθετικών κατ’ ανάγκην. Του ρεύματος της σοσιαλδημοκρατίας, της ριζοσπαστικής αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας. Τέτοια πολιτική οικογένεια δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό, βεβαίως, δεν αποκλείει την πιθανότητα κάποια στιγμή να σχηματιστεί, όταν έρθει η ώρα – είναι μακριά ακόμα η ώρα των ευρωεκλογών, έχουμε μπροστά μας την μάχη των εθνικών εκλογών. Θα πάρουμε τις αποφάσεις μας, σε σχέση με την πολιτική οικογένεια στην οποία θα ανήκουμε», υπογράμμισε.
«Εμείς ερχόμαστε για να δημιουργήσουμε έναν ισχυρό πόλο, που θα διεκδικήσει τη νίκη απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Αν ο ελληνικός λαός, μας δώσει τη νίκη, τότε θα επιδιώξουμε, στη βάση του προγράμματός μας, να συγκροτήσουμε μια κυβέρνηση μακράς πνοής, και σταθερότητας. Αν αυτό δεν επιτευχθεί παρά τις προσπάθειές μας, θα πάμε και σε δεύτερες εκλογές. Όπως έγινε άλλωστε και το 2024. Μάλιστα χωρίς καν να προσπαθήσει ο κ. Μητσοτάκης: ενώ είχε 146 βουλευτές, πήγε σε δεύτερες εκλογές. Είναι αίτημα και κοινωνική ανάγκη να πάμε σε αλλαγή πολιτικής, κατά τη γνώμη μας. Και αυτό θα υπηρετήσουμε, και αυτό θα προσπαθήσουμε με κάθε τρόπο, κυρίως όμως μέσα από τη στήριξη του ελληνικού λαού, διότι αυτός αποφασίζει μέσα από την επιλογή της κάλπης», ξεκαθάρισε.
Για την παιδεία και την εισαγωγή στα πανεπιστήμια
«Σε λίγες μέρες θα ανακοινώσουμε αναλυτικά τις προτάσεις μας για τον τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια, και όλες αυτές οι απορίες που έχετε, νομίζω θα σας καλυφθούν. Το λύκειό μας, δυστυχώς, έχει γίνει ένας εξεταστικός προθάλαμος των ΑΕΙ, και οι Ελληνίδες και οι Έλληνες και τα ελληνικά νοικοκυριά, σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες και έρευνες, δαπανούν πάνω από 600 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο σε φροντιστήρια, κυρίως στις 3 τελευταίες τάξεις του λυκείου. Αυτό είναι μια στρέβλωση. Αυτή η στρέβλωση πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη μας, μια σειρά από μοντέλα εισαγωγής στη τριτοβάθμια εκπαίδευση σε όλη την Ευρώπη, να πάρουμε τις καλύτερες πρακτικές, και να διαμορφώσουμε μια πρόταση η οποία θα απαλλάσσει αυτή την ευαίσθητη ηλικία, τους νέους ανθρώπους, από αυτό το μεγάλο άγχος, από αυτό το μεγάλο φόρτο, που είδαμε ότι έχει και πολύ σημαντικές συναισθηματικές επιπτώσεις. Εμένα προσωπικά, με συγκλόνισε αυτή η είδηση δύο μήνες πριν, για δύο κορίτσια που έβαλαν τέρμα στη ζωή τους, διότι δεν μπορούσαν να αντέξουν αυτόν τον σκληρό ανταγωνισμό», τόνισε.
Για τα διεθνή ζητήματα και την εξωτερική πολιτική
«Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αδύναμες και χωρίς σαφή γεωπολιτικό προσανατολισμό, δεν έχουν την τόλμη και τη γενναιότητα, να χαράξουν μια σαφή διπλωματική στρατηγική προς όφελος της ευρωπαϊκής ηπείρου: να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή αυτονομία, γεωστρατηγική αυτονομία, να διεκδικήσουν την ειρήνη στην Ουκρανία, να διεκδικήσουν τη διπλωματική λύση για τα πυρηνικά στο Ιράν, να διεκδικήσουν τον τερματισμό της γενοκτονίας στη Γάζα, να διεκδικήσουν τη δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Βλέπουμε μια Ευρώπη και τους Ευρωπαίους ηγέτες να μην στέκονται στο ύψος των περιστάσεων», επισήμανε.
«Σε ό,τι όμως αφορά την Ελλάδα, θα ήθελα να πω ότι οι τελευταίες εξελίξεις γεννούν πολύ μεγάλες ανησυχίες. Ανησυχίες και σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή ασφάλεια, αλλά και σε ό,τι αφορά την εθνική ασφάλεια. Έχω εδώ και πάρα πολύ καιρό, έχω καταθέσει δημόσια την έντονη διαφωνία μου με την στρατηγική της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην εξωτερική πολιτική, που άφησε το δόγμα, της πολυδιάστατης στρατηγικής εξωτερικής πολιτικής που ακολουθούσαν όλες οι κυβερνήσεις από το ’74 και μετά, για να υιοθετήσει ένα δόγμα της “λευκής επιταγής”. Του συμμάχου ο οποίος είναι έτοιμος να πει ναι σε όλα. Η διαφορά μας με τον κ. Μητσοτάκη, είναι ότι εγώ πάντοτε διαπραγματεύτηκα για τα εθνικά συμφέροντα, και όχι για το ιδιωτικό πολιτικό όφελος. Σήμερα μια προσωπική ανασφάλεια μετατρέπεται σε εθνική ανασφάλεια, σε ανασφάλεια της χώρας. Αλλά δεν μπορεί να υπάρξει προοπτική σταθερότητας για τη χώρα, χωρίς εθνική ασφάλεια», δήλωσε.
«Δεν μπορεί στην εξωτερική πολιτική, να λειτουργούμε με βάση το ότι πρέπει να είμαστε υποτακτικοί, και ότι έτσι, με αυτόν τον τρόπο, θα μπορούμε να εξευμενίζουμε τις προθέσεις, και να ευελπιστούμε στην καλή διάθεση ενός ηγέτη. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, επειδή τον έχω γνωρίσει, πιστεύω ότι αξιολογεί πάρα πολύ θετικά, αυτούς που έχουν μια σταθερή στάση. Και τους ηγέτες οι οποίοι δεν κρύβονται, αλλά διεκδικούν. Και γι’ αυτό, σε ένα μεγάλο βαθμό, δείχνει να έχει και ένα θαυμασμό –ανησυχητικό για μας– απέναντι στον Ταγίπ Ερντογάν. Η Ελλάδα πού βρίσκεται; Αυτό το μεγάλο ερωτηματικό καταθέτω σήμερα, σε αυτή τη συζήτηση. Και λέω ότι δυστυχώς, κατά τη γνώμη μου, προκειμένου κάποιος να εξυπηρετήσει μια στρατηγική πρόσκαιρου πολιτικού οφέλους, θέτει σε κίνδυνο το εθνικό όφελος. Εγώ, έκανα το ακριβώς αντίθετο. Παραμέλησα εντελώς το δικό μου πολιτικό όφελος, γνωρίζοντας τι βάρος αναλαμβάνω στις πλάτες μου, για να λύσω ένα εθνικό θέμα που ταλάνιζε τη χώρα 30 χρόνια. Αυτή είναι η διαφορά», σημείωσε.
«Η Ρωσία είναι μια δύναμη η οποία ακολουθεί μια πολιτική αμφισβήτησης του διεθνούς δικαίου, αλλά δεν θα διέκοπτα κάθε διπλωματική σχέση με τη Ρωσία. Διότι υπάρχουν πολλά επίπεδα διπλωματικών επαφών. Προφανώς και θα συντασσόμουν με την Ευρωπαϊκή Οικογένεια στην στρατηγική της καταδίκης της Ρωσίας που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, αλλά θα άφηνα κάποιους διάδρομους ανοιχτούς για την εξεύρεση διπλωματικής λύσης, και θα έθετα την Ελλάδα στις χώρες εκείνες που δεν θα ήταν στο σκληρό πυρήνα της αντιρωσικής υστερίας, αλλά σε εκείνες τις χώρες που θα μπορούσαν κάποια στιγμή, να ανοίξουν τα μονοπάτια του διαλόγου. Αυτό που καταθέτω, όμως, στο τραπέζι του δημόσιου διαλόγου, είναι ότι η Ευρώπη κάποια στιγμή πρέπει να κοιτάξει το στρατηγικό της συμφέρον. Το στρατηγικό συμφέρον της Ευρώπης είναι η ειρήνη στην Ουκρανία. Είναι η διπλωματική επίλυση αυτής της κρίσης», είπε ο πρώην πρωθυπουργός.
Η συζήτηση για τα ζητήματα της οικονομίας
Όσον αφορά τη φορολογία, δήλωσε: «Πρέπει να υπάρχει μια άλλη ισορροπία, δικαιότερη, στο φορολογικό σύστημα. Το λέει ο ΟΟΣΑ, ότι αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, έχουμε κατά 25% βαρύτερη φορολογία στη μισθωτή εργασία, απ’ ό,τι στο συσσωρευμένο πλούτο. Και αυτό θέλει μια ισορροπία».
«Όταν εγώ έφυγα, από το Μαξίμου το 2019, ο μέσος μισθός στην Ελλάδα ήταν 83% πάνω από τον μέσο μισθό στη Βουλγαρία. Σήμερα είναι μόλις 17% πάνω από αυτόν. Δηλαδή, βλέπουμε ότι οι χώρες που τις θεωρούσαμε πολύ χαμηλότερα από εμάς, μας έχουν φτάσει. Και εμείς έχουμε απομακρυνθεί από τον μέσο ευρωπαϊκό μισθό. Άρα, αν μπορεί να υπάρξει ένας εθνικός στόχος για την επόμενη δεκαετία, εγώ θα έλεγα ότι είναι στόχος της σύγκλισης. Ο στόχος της σύγκλισης με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Να γίνουμε Ευρωπαίοι, όχι μόνο να μείνουμε Ευρωπαίοι», προσέθεσε.
«Η οικονομική μας πολιτική έχει τρεις βασικούς πυλώνες: ο πρώτος είναι η στήριξη του κοινωνικού κράτους, διότι πιστεύω ότι αυτό αποτελεί ευθύνη μιας πολιτείας. Να στηρίζει τη δημόσια παιδεία, τη δημόσια υγεία, τις υποδομές, την ασφάλεια. Να ανταποδίδει, δηλαδή, στον πολίτη την φορολογική του στήριξη. Ο δεύτερος πυλώνας είναι ο πυλώνας της φορολογικής δικαιοσύνης. Δηλαδή, να μοιράζουμε τα βάρη με δικαιοσύνη. Και ο τρίτος πυλώνας είναι ο πυλώνας της δημοσιονομικής σταθερότητας. Και οι τρεις αυτοί πυλώνες είναι κρίσιμοι. Κάθε πρόταση που θα ακούτε από εμάς, θα είναι πρόταση που θα έχει σαφή κοινωνική στόχευση, θα μοιράζει τα βάρη δίκαια, και θα είναι κοστολογημένη», συμπλήρωσε.
Το μαγεριό (ή μαγειριό ή μαεριό), είναι το παραδοσιακό λαδερό κατσαρόλας της Ικαρίας με ανάμεικτα εποχικά μπαξεβανικά.
Το μαγερειό έχει θρέψει ολόκληρη την Ικαρία, καθώς τα περισσότερα σπίτια το φτιάχνουν μία φορά την εβδομάδα. Περιέχει ανάμεικτα μπαξεβανίσια λαχανικά, που μπορεί να διαφέρουν από νοικοκυρά σε νοικοκυρά ‒ πολλές συνταγές περιέχουν και πιπεριές, πράσινες γλυκές ή και καυτερές, άλλες έχουν κραμβολάχανα, ενώ σε ανοιξιάτικες εκδοχές τα λαχανικά προσαρμόζονται με την εποχή. «Εγώ βάζω και κολοκυθολούλουδα κι ένα χειροβολάκι βλίτα», μας έλεγε μια άλλη καλομαγείρισσα. Πάντοτε όμως στο μαγεριό κυρίαρχα είναι τα φασολάκια και το καλαμπόκι, το οποίο, αν και ξενίζει εκ πρώτης, μια και η χρήση του δεν είθισται στα ελληνικά λαδερά, ωστόσο ταιριάζει και δίνει μια ωραία γλύκα, ανεπανάληπτη, στο μαγεριό. Επιπλέον, επειδή μαγειρεύεται μαζί με το κεντρικό του στέλεχος, βοηθάει στο να μελώσει το λαδερό. Οι Ικαριώτες συνοδεύουν το μαγεριό με τυρί καθούρα ή με κοπανιστή, όπως άλλωστε και τα περισσότερα λαδερά φαγητά τους. Εμείς, αν δεν έχουμε καθούρα, το συνοδεύουμε με φέτα, με καλαθάκι Λήμνου, με σφέλα, με τελεμέ ή με άλλα λευκά τυριά της αρεσκείας μας.
40' προετοιμασία
45' μαγείρεμα
Υλικά
Μερίδες: 6
2 ξερά κρεμμύδια, σε μέτριες φέτες
1 σκελίδα σκόρδο, ψιλοκομμένη
2 ώριμες ντομάτες, ψιλοκομμένες
750 γρ. φασολάκια φρέσκα (τσαουλιά, μπαρμπούνια η άλλα), καθαρισμένα
2 καλαμπόκια, κομμένα σε 4-5 κομμάτια το καθένα ‒ το κόβουμε σε φέτες που περιλαμβάνουν και το σκληρό κεντρικό στέλεχος
1 καρότο, σε μέτριες φέτες
2 πατάτες, κομμένες σε 4-5 κομμάτια
1 μικρή μελιτζάνα, κομμένη στα 6
1 κολοκύθι, κομμένο στα 4
1 μικρό μάτσο μάραθος ή άνηθος, ψιλοκομμένο
1 μικρό μάτσο μαϊντανός, ψιλοκομμένο
250-300 ml ελαιόλαδο + 200 ml επιπλέον
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
επι το έργον
Για το μαγεριό - το εμβληματικό λαδερό της Ικαρίας, ξεκινάμε και σε φαρδιά και ρηχή κατσαρόλα ζεσταίνουμε τα 250-300 ml ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά και σοτάρουμε τα κρεμμύδια και το σκόρδο για 10-12 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν.
Προσθέτουμε τις ντομάτες, ανακατεύουμε, ρίχνουμε τα φασολάκια, τα καλαμπόκια και το καρότο και συνεχίζουμε το σοτάρισμα για 2-3 λεπτά, ανακατεύοντας τακτικά.
Ρίχνουμε τις πατάτες, τη μελιτζάνα και το κολοκύθι, προσθέτουμε τον μάραθο (ή τον άνηθο), τον μαϊντανό, αλάτι και πιπέρι, ανακατεύουμε και χαμηλώνουμε καλά τη φωτιά.
Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και σιγομαγειρεύουμε το φαγητό για 30-45 λεπτά, ανάλογα με το πόσο μαλακά θέλουμε τα λαχανικά, σείοντας τακτικά το σκεύος για να μην κολλήσουν τα υλικά. Δεν χρειάζεται προσθήκη νερού, καθώς τα λαχανικά βγάζουν τα δικά τους υγρά. Αν χρειαστεί, προσθέτουμε, αλλά ελάχιστο.
Λίγο πριν αποσύρουμε από τη φωτιά, περιχύνουμε με τα 200 ml ελαιόλαδο.
Σείουμε την κατσαρόλα ώστε να δέσει το φαγητό με τη σάλτσα του και αφήνουμε να σταθεί για λίγα λεπτά πριν το σερβίρουμε.
Αν το φαγητό έχει ψηθεί αλλά έχει παραμείνει αρκετό ζουμί, πριν προσθέσουμε το ελαιόλαδο μεταφέρουμε προσεκτικά τα υγρά σε μικρότερη κατσαρόλα και τα βράζουμε χωρίς καπάκι μέχρι να συμπυκνωθούν.
Τα προσθέτουμε ξανά στο φαγητό μαζί με το επιπλέον ελαιόλαδο, λίγο πριν από το σερβίρισμα.
