ενημέρωση 1:14, 16 July, 2026

Υποκλοπές - Υπό πίεση το Μαξίμου

Λερναία Υδρα το σκάνδαλο, δεν μπορεί να συγκαλυφθεί l Το φιάσκο με την άρνηση κλήσης των Δημητριάδη και Ντίλιαν για να καταθέσουν

Ασφυκτική γίνεται εκ νέου η πίεση στην κυβέρνηση για το σκάνδαλο των υποκλοπών μέσα από εξελίξεις με πολιτικό αποτύπωμα και δικαστική διάσταση, όσο κι αν το Μαξίμου επιμένει μονότονα να οχυρώνεται πίσω από εισαγγελικές διατάξεις που δύο φορές αρχειοθέτησαν την υπόθεση για την κρατική εμπλοκή.

Η αμηχανία της κυβέρνησης – ως έναν βαθμό ο αιφνιδιασμός από την παραμονή στη δημόσια σφαίρα ενός θέματος που τη φθείρει και αγγίζει ευθέως τα ζητήματα του κράτους δικαίου – αποκαλύπτεται από τα γεγονότα.

Πρώτον, η προσφυγή του Αντώνη Σαμαρά στον Αρειο Πάγο με αίτημα την «πλήρη διερεύνηση» της παγίδευσής του με το κακόβουλο λογισμικό Predator, οδήγησε το Μαξίμου όχι σε απαντήσεις αλλά σε απαξιωτικές αναφορές – η επίσημη κυβερνητική φωνή έκανε ακόμα και το σχόλιο ότι «έχει πάρα πολύ πλάκα η στάση κομμάτων και κάποιων πολιτικών». Από το περιβάλλον του Σαμαρά αφηνόταν ανοιχτό το ενδεχόμενο για νομικές ενέργειες το τελευταίο δίμηνο, από τη στιγμή που ο πρώην πρωθυπουργός, σηκώνοντας εμφατικά το σκάνδαλο από τη Βουλή, ζητούσε εξηγήσεις προσωπικά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

«Θα περιμένω» έλεγε για το αν οποιαδήποτε κρατική υπηρεσία διεξάγει έρευνα. Και, εξαπολύοντας σφοδρή επίθεση, κατά τη συζήτηση της πρότασης του ΠΑΣΟΚ για σύσταση νέας εξεταστικής επιτροπής (που η πλειοψηφία απέρριψε), αναρωτιόταν «υπάρχει κυβέρνηση στον κόσμο που δεν θα κινούσε “γη και ουρανό” να μάθει το τι συνέβη;».

Δεύτερον, η αγωγή που κατέθεσαν θύματα παρακολούθησης σηματοδοτεί το άνοιγμα νέου κύκλου εξελίξεων. Το ενδιαφέρον είναι ότι με τις περιγραφές που υπάρχουν στο σημαντικό δικόγραφο, το οποίο υπογράφει ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές, ανοίγει παράθυρο για ενδεχόμενη διερεύνηση του αδικήματος της κατασκοπείας.

Τρίτον, καταγράφονται αναταράξεις στο γαλάζιο παρασκήνιο (ενδεικτική η απροθυμία βουλευτών της ΝΔ να μετέχουν στην τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών) με την κυβέρνηση να δείχνει ότι δεν θέλει να ξαναπιάσει το ζήτημα. Εξού και η πάγια τακτική του «μπλόκου» κάθε αιτήματος, εργαλειοποιώντας την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αυτό έγινε τελευταία με την άρνηση να προσέλθουν στη Βουλή οι Ταλ Ντίλιαν και Γρηγόρης Δημητριάδης.

Τέταρτον, στους παρασκηνιακούς τριγμούς εντάσσονται πληροφορίες ότι έχουν γίνει σκέψεις για «φωτογραφική» διάταξη για θέματα διαφθοράς (και για τις υποκλοπές). Μια ρύθμιση που, αν έρθει, θα βρει ευθέως αντίθετους πολλούς γαλάζιους, όπως λένε στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες τους, και για την οποία υπάρχουν προσώρας διαψεύσεις.

Στο φόντο υπάρχουν δύο αριθμοί-κλειδιά, «153» και «270», που σηματοδοτούν τα επόμενα βήματα στη διερεύνηση της εμβληματικής υπόθεσης σε ποινικό και αστικό επίπεδο, ανεξάρτητα από τις όποιες αποφάσεις καλείται να λάβει στο επόμενο διάστημα ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας. Διότι σε 153 ημέρες προσδιορίστηκε να ξεκινήσει – εκτός απροόπτου στις 11 Δεκεμβρίου 2026 – η δευτεροβάθμια δίκη (Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας) για τους τέσσερις πρωτόδικα καταδικασμένους επιχειρηματίες. Τότε θα ξαναμπούν όλα τα δεδομένα στον «φακό» της ποινικής δικαιοσύνης.

Και σε 270 μέρες, προσδιορίστηκε να συζητηθεί στο Πολυμελές Πρωτοδικείο η αγωγή που κατέθεσαν τα πρώτα οκτώ θύματα παρακολούθησης, διεκδικώντας από 13 φυσικά πρόσωπα αποζημίωση 7,6 εκατ. Πληροφορίες θέλουν να ακολουθούν και άλλες ανάλογες ενέργειες.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Δεν υπάρχει εναλλακτική

Οι ΗΠΑ συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν να εφαρμόσουν στο Ιράν τη συνταγή που επέλεξαν στο Ιράκ και στη Συρία και προσπαθούν να βαφτίσουν έναν συμβιβασμό σαν παράδοση άνευ όρων.

Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.

Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.

Το ότι δεν υπάρχει εναλλακτική πολιτική για τις ΗΠΑ από έναν συμβιβασμό με το Ιράν το γνωρίζει πολύ καλά ο Τραμπ, με την ουσία του προβλήματος να είναι η επικοινωνιακή διαχείριση της αποκλιμάκωσης της σύγκρουσης. Ο Τραμπ ακύρωσε τη συμφωνία του Ομπάμα με την Τεχεράνη για να καταλήξει σήμερα να έχει αποδεχτεί απαιτήσεις της ιρανικής πλευράς που ο προκάτοχός του είχε απορρίψει.

Ο Τραμπ ξέρει πολύ καλά ότι την επόμενη μέρα της υπογραφής συνολικής συμφωνίας με το Ιράν θα υπάρξει συνολική αμφισβήτηση της αξιοπιστίας των ΗΠΑ στην Αραβική χερσόνησο. Σχεδόν ταυτόχρονα με την προσέγγιση του Ομπάμα με το Ιράν είχε αρχίσει να καταγράφεται μια στρατηγικών διαστάσεων κρίση εμπιστοσύνης ανάμεσα στις ΗΠΑ από τη μια μεριά και τη Σαουδική Αραβία και τους συμμάχους της από την άλλη.

Οι ΗΠΑ πίεζαν το Ριάντ να αυξήσει την παραγωγή πετρελαίου για να συμπιεστούν οι τιμές προς τα κάτω και να μειωθούν τα πετρελαϊκά εισοδήματα της Μόσχας. Παρά την πίεση των ΗΠΑ, η Σαουδική Αραβία όχι μόνο δεν πειθάρχησε, αλλά προσέγγισε τη Ρωσία. Ετσι, η προσέγγιση ΗΠΑ – Ιράν συνέπεσε με την προσέγγιση Ριάντ – Μόσχας. Η συμμαχία ΗΠΑ – Σαουδικής Αραβίας που υπογράφτηκε τον Φεβρουάριο του 1945 από τον Ρούζβελτ και τον Ιμπν Σαούντ συνοψιζόταν στη φράση «Πετρέλαιο έναντι ασφαλείας».

Η επίθεση κατά του Ιράν υποθηκεύει τη στενή ειδική σχέση που θεμελίωσαν πριν από ογδόντα χρόνια οι ΗΠΑ και σήμερα αγωνίζονται να διαφυλάξουν εγκλωβισμένες στην παγίδα της αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Η ειδική σχέση υπογράφτηκε αμέσως μετά τη Γιάλτα, με τον Ρούζββελτ να μεταβαίνει απευθείας σε αμερικανικό πολεμικό πλοίο στην Ερυθρά Θάλασσα.

Οι ΗΠΑ συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν να εφαρμόσουν στο Ιράν τη συνταγή που επέλεξαν στο Ιράκ και στη Συρία και προσπαθούν να βαφτίσουν έναν συμβιβασμό σαν παράδοση άνευ όρων. Η δαιμονοποίηση του Ιράν μετά το 1979 εμπόδισε τις ΗΠΑ να καταλάβουν ότι μισό αιώνα μετά έχουν απέναντί τους μια άλλη χώρα.

Πηγή: efsyn

Τοξικότητα vs πραγματικότητα

Ο αδωνισμός, τελευταίο στάδιο του μητσοτακισμού. Αντί για τα μπερεκέτια του Ελλάδα 2.0 στα μερεμέτια του Τσίπρας 0.0.

Tα κύματα δημοσκοπήσεων στην Ελλάδα δεν εξασφαλίζουν απαραίτητα και κύρος στα ευρήματά τους. Ο πληθωρισμός ερευνών, η σύνδεση πολλών εταιρειών με την κυβέρνηση και τα δημόσια ταμεία, η αποτυχία των προβλέψεων σε αρκετές περιπτώσεις –για παράδειγμα στο δημοψήφισμα του 2015, αλλά και στις εκλογές του 2023– έχουν καταστήσει τις δημοσκοπήσεις κάπως σαν τα δελτία καιρού άλλων εποχών.

Όλοι τις διαβάζουν, πολλοί τις συζητούν, αλλά οι περισσότεροι έχουν τις επιφυλάξεις τους. Πολύ περισσότερο όταν «θεσμικά» κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ τελευταία και ο ΣΥΡΙΖΑ παλιότερα, έχουν συμβολή σε αυτό, αμφισβητώντας, κάποτε μάλιστα και έντονα, τα δημοσκοπικά ευρήματα. Όταν φυσικά αυτά έρχονται σε αντίθεση με τη στρατηγική και τις προσδοκίες τους.

Όπως και να ’χει όμως, όλα τα κόμματα, με εξαίρεση ίσως το ΚΚΕ, κινούνται προεκλογικά και επικοινωνιακά με βάση τα δημοσκοπικά ευρήματα. Σίγουρα με βάση τα ευρήματα που επιβεβαιώνει η επανάληψή τους σε όλες ή τις περισσότερες μετρήσεις. Σήμερα, για να προσγειωθούμε στα δεδομένα, καταγράφεται με εκνευριστική για την κυβέρνηση επιμονή, η δυσαρέσκεια της μεγάλης πλειοψηφίας για τους όρους επιβίωσής της. Η αποδοκιμασία για το ήθος διακυβέρνησης της Ν.Δ. Η ολέθρια επίδραση της ακρίβειας και των σκανδάλων στις δημοσκοπικές της επιδόσεις. Η ταπείνωσή της σε ποσοστά μεταξύ 23% και 25%, χωρίς φυσικά την εκτίμηση της παρηγοριάς, που αποκαλείται «εκτίμηση ψήφου». Και η επίσης εκνευριστική σταθεροποίηση στη δεύτερη θέση της ΕΛΑΣ, ακόμα και με μονοψήφια διαφορά.

Ως εκ τούτου, η εκνευριστική αποδοκιμασία, τα εκνευριστικά ποσοστά, η εκνευριστική σταθεροποίηση του Τσίπρα στην απειλητική δεύτερη θέση οδηγούν στη στρατηγική του εκνευρισμού. Ή του αδωνισμού. Η τεχνοκρατική ψυχραιμία και η ευρωπαϊκή αριστεία δίνουν μπροστά στα μάτια μας –και στα μάτια του προσφιλούς τους «μεσαίου χώρου»– τη θέση τους σε απίθανα παραληρήματα εμπάθειας και τοξικότητας. Από τον γνωστό και μη εξαιρετέο Βεληγκέκα της Άκρας Δεξιάς, αλλά και από όλο το εκνευρισμένο στράτευμα, με προεξάρχοντα τον αρχιστράτηγο του Μαξίμου, η τοξικότητα γίνεται ουσία της στρατηγικής τους. Οι ανοίκειες, αστήριχτες και εμπρηστικές προσωπικές επιθέσεις ενθρονίζονται στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Η βία των λέξεων επιχειρεί να οικοδομήσει μια διχαστική πόλωση.

Πρόκειται βέβαια για μια στρατηγική άμυνας. Ο αδωνισμός, τελευταίο στάδιο του μητσοτακισμού. Αντί για τα μπερεκέτια του Ελλάδα 2.0 στα μερεμέτια του Τσίπρας 0.0. Να χαμηλώσουν τον αντίπαλο μπας και ψηλώσουν λίγο τη γαλάζια στήλη. Να δείξουν ότι όλοι είναι ίδιοι – «δεν υπάρχουν άγγελοι σου λέω». Να πολώσουν για να συσπειρώσουν τον σκληρό πυρήνα τους. Πόσο αυτή η ρητορική της αστάθειας ταιριάζει με τη σταθερότητα που επικαλούνται είναι βέβαια μια άλλη ιστορία. Μια άλλη ιστορία είναι επίσης αν και πόσους θα καταφέρουν να τρομάξουν με τον μπαμπούλα του «άλλου», όταν ο αυτός ο «άλλος» δεν πατάει την πεπονόφλουδα της τοξικότητας και επιμένει στη βάσανο της πραγματικότητας, που αφορά τις ζωές των ανθρώπων. Ενώ εμφανίζεται αποφασισμένος να τους ταράξει στην ψυχραιμία…

Πηγή: efsyn

 

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ο Μητσοτάκης νίκησε την ακρίβεια με… μείωση 10 λεπτών στη βενζίνη

Ο Νίκος Ανδρουλάκης κατηγόρησε τον πρωθυπουργό πως παραμένει αδρανής μπροστά στις ανατιμήσεις γιατί δεν θέλει να συγκρουστεί με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα

Mε νέα, προεκλογικού τύπου, εξαγγελία -για μείωση 10 λεπτών στην τιμή της βενζίνης και 5 στο diesel έως το τέλος Αυγούστου- εμφανίστηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης χθες στην Ολομέλεια, καθώς προκλήθηκε για άλλη μια φορά από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να απολογηθεί για την ακρίβεια στη Βουλή.

Οπως ο ίδιος δήλωσε, το μέτρο αποφασίστηκε έπειτα από συνεννόηση της κυβέρνησης με τα δύο διυλιστήρια και οι λεπτομέρειες εφαρμογής του θα ανακοινωθούν την ερχόμενη εβδομάδα. Κατά τα άλλα, η χθεσινή συνάντησή του με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν εξελίχθηκε σε… μετωπική σύγκρουση, αφού περιορίστηκε αμιγώς στο νο 1 ζήτημα της καθημερινότητας με χλιαρή, σχετικά, αντιπαράθεση και διαφορετική ανάγνωση στοιχείων.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης κατηγόρησε και πάλι τον πρωθυπουργό πως ουσιαστικά παραμένει αδρανής μπροστά στις ανατιμήσεις γιατί δεν θέλει να συγκρουστεί με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, υποστηρίζοντας πως η ακρίβεια ταυτίζεται πλέον με την επταετή θητεία της κυβέρνησης ως «ο σιωπηλός, καθημερινός και πιο άδικος φόρος της Νέας Δημοκρατίας».

«Παραδοχή στην ύπαρξη των καρτέλ»

Αναφερόμενος μάλιστα, στην πρόσφατη «συμφωνία κυρίων» στο Μαξίμου δήλωσε πως επρόκειτο στην πραγματικότητα για «βουβή παραδοχή στην ύπαρξη των καρτέλ», ενώ σχολιάζοντας το μέτρο της μείωσης τιμών στις 31 Αυγούστου, διερωτήθηκε δηκτικά αν «μέχρι τον Σεπτέμβριο η ακρίβεια θα πάει διακοπές!».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταλόγισε εκ νέου στο ΠΑΣΟΚ ένδεια ρεαλιστικών και κοστολογημένων προτάσεων με αιχμές την πάγια θέση της Χαρ. Τρικούπη για μείωση του ΦΠΑ στα βασικά είδη και την εξαγγελία περί 13ης σύνταξης, ενώ προκάλεσε τον πρόεδρο του κόμματος, με το μάτι στις δημοσκοπήσεις – και κεντρικό αποδέκτη, βέβαια, τον Αλέξη Τσίπρα – ισχυριζόμενος πως εκείνος έδωσε τον χώρο για την επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού στο πολιτικό σκηνικό. «Το μόνο που καταφέρατε τρία χρόνια είναι να αναστήσετε πολιτικά κάποιους που δεν θα έπρεπε να έχουν σήμερα θέση στα πολιτικά πράγματα…» είπε, χαρακτηρίζοντας τον Νίκο Ανδρουλάκη ως «πολιτικό Λάζαρο». Σημειώνεται πως πριν ξεκινήσει την ομιλία του ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις συλλήψεις στη Θεσσαλονίκη, λέγοντας πως «μία ημέρα μετά την κηδεία της Βάγιας Νέστορα η πολιτεία τιμά τη μνήμη της, οδηγώντας στη δικαιοσύνη τους τρομοκράτες» ενώ χαιρέτισε την παρουσία του ΠΑΣΟΚ στην τελετή προσθέτοντας πως την απάντηση της δημοκρατίας στη βία τη δίνουν μαζί οι περισσότερες πολιτικές δυνάμεις.

Η μοναδική «ζωντανή» στιγμή της χθεσινής διαδικασίας στη Βουλή ήταν ο απευθείας διάλογος Μητσοτάκη – Ανδρουλάκη γύρω από τη μείωση του ΦΠΑ και την 13η σύνταξη:

«Να έρχεστε παρακαλώ με ένα μικρό χαρτάκι και να μας λέτε ότι θέλετε να μειώσετε τον ΦΠΑ σ’ αυτά τα προϊόντα και αυτό θα κοστίσει π.χ. 1 δισ., το οποίο θα βρείτε αυξάνοντας αυτούς τους φόρους… Αυτό θα πει υπεύθυνη αντιπολίτευση» ανέφερε ο πρωθυπουργός, απορρίπτοντας σταθερά την πρόταση. «Πόσο στοιχίζει η 13η σύνταξη;» συνέχισε. Και όταν ο κ. Ανδρουλάκης του έδειχνε από τη θέση του τα στοιχεία που διαθέτει, απαντώντας πώς υπολογίζεται η πρόταση, απάντησε: «Κατάλαβα, κατάλαβα… Δεν θέλω χαρτιά, ένα νούμερο θέλω! Πόσο στοιχίζει, θα μου πείτε; Εγώ ζήτησα από το Γενικό Λογιστήριο να μου πει πόσο στοιχίζει και το μηνιαίο κόστος εκτιμάται γύρω στα 2,5 δισ. Αυτά είναι απλά μαθηματικά!» είπε, ενώ όταν ακούστηκε από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ σχόλιο για «μπακάλικα», απάντησε «μπακάλικο είναι το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους; Ενώ τα δικά σας νούμερα είναι επιστημονικά; Δεν έχετε ιδέα πόσο θα στοιχίσει η 13η σύνταξη…».

Η μοναδική «ζωντανή» στιγμή της χθεσινής διαδικασίας στη Βουλή ήταν ο απευθείας διάλογος Μητσοτάκη – Ανδρουλάκη γύρω από τη μείωση του ΦΠΑ και την 13η σύνταξη:

«Να έρχεστε παρακαλώ με ένα μικρό χαρτάκι και να μας λέτε ότι θέλετε να μειώσετε τον ΦΠΑ σ’ αυτά τα προϊόντα και αυτό θα κοστίσει π.χ. 1 δισ., το οποίο θα βρείτε αυξάνοντας αυτούς τους φόρους… Αυτό θα πει υπεύθυνη αντιπολίτευση» ανέφερε ο πρωθυπουργός, απορρίπτοντας σταθερά την πρόταση. «Πόσο στοιχίζει η 13η σύνταξη;» συνέχισε. Και όταν ο κ. Ανδρουλάκης του έδειχνε από τη θέση του τα στοιχεία που διαθέτει, απαντώντας πώς υπολογίζεται η πρόταση, απάντησε: «Κατάλαβα, κατάλαβα… Δεν θέλω χαρτιά, ένα νούμερο θέλω! Πόσο στοιχίζει, θα μου πείτε; Εγώ ζήτησα από το Γενικό Λογιστήριο να μου πει πόσο στοιχίζει και το μηνιαίο κόστος εκτιμάται γύρω στα 2,5 δισ. Αυτά είναι απλά μαθηματικά!» είπε, ενώ όταν ακούστηκε από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ σχόλιο για «μπακάλικα», απάντησε «μπακάλικο είναι το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους; Ενώ τα δικά σας νούμερα είναι επιστημονικά; Δεν έχετε ιδέα πόσο θα στοιχίσει η 13η σύνταξη…».

Ζητώντας από την αξιωματική αντιπολίτευση να αποκαλύψει το «μαγικό ραβδάκι», όπως είπε, και την εναλλακτική για την πάταξη της ακρίβειας που δεν έχει σκεφτεί το οικονομικό επιτελείο του, έκανε αναδρομή στις ενέργειες της κυβέρνησης, μιλώντας π.χ. για αυξήσεις στους μισθούς και φοροαπαλλαγές δίνοντας έμφαση στο μέτρο για τους νέους μέχρι τα 25. «Είναι οι ίδιοι που δεν βρίσκουν σπίτι!» σχολίασαν από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ. «Αναπαράγετε τις χειρότερες εκφάνσεις του λόγου της αντιπολίτευσης» απάντησε ο Κυρ. Μητσοτάκης, προσθέτοντας «και μετά απορείτε γιατί τα ποσοστά σας είναι κολλημένα…».

Κάν’ το όπως η Κύπρος

Νωρίτερα, ο Ν. Ανδρουλάκης, κατηγορώντας τον πρωθυπουργό πως συγκρίνει μονίμως τη σημερινή Ελλάδα με την Ελλάδα των μνημονίων, του ζήτησε να στρέψει το βλέμμα στην τρέχουσα ευρωπαϊκή πραγματικότητα και να σταματήσει να κρύβει την αποτυχία του στη μάχη με την ακρίβεια, αναφερόμενος με νόημα στους «στρατηγικούς συνομιλητές» του Μαξίμου.

«Πόσους ελέγχους κάνατε στα καρτέλ; Τι πρόστιμα βάλατε και τι ποσά εισπράξατε;» ρώτησε, ενώ επιμένοντας στη μείωση του ΦΠΑ επανέλαβε το παράδειγμα της Κύπρου, προτείνοντας στον συνομιλητή του: «Μόλις φύγετε από ’δώ, σηκώστε το τηλέφωνο, πάρτε τον Νίκο Χριστοδουλίδη και ρωτήστε τον πώς τα κατάφερε η Κύπρος και μηδένισε τον ΦΠΑ στα βασικά αγαθά και το ψήφισε και η αντιπολίτευση και πώς διατήρησε το μέτρο». Κλείνοντας, αναφέρθηκε στις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για ελέγχους και πρόστιμα (ενίσχυση ΔΙΜΕΑ και Επιτροπής Ανταγωνισμού, Ενιαία Αρχή Καταναλωτών) λέγοντας χαρακτηριστικά πως οι κανόνες «δεν βγαίνουν μέσα από συζητήσεις σε σκοτεινά δωμάτια» αλλά από θεσμικά εργαλεία του κράτους που η κυβέρνηση έχει αποδυναμώσει.