Το μνημόνιο κατανόησης (MoU) μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, το οποίο αναμένεται να υπογραφεί την Παρασκευή 19 Ιουνίου στην Ελβετία, αποτελείται από 14 σημεία και καθορίζει τους όρους της κατάπαυσης του πυρός, την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, μέτρα οικονομικής ελάφρυνσης για την Τεχεράνη και την επαναβεβαίωση της δέσμευσης του Ιράν να μην κατασκευάσει ποτέ πυρηνικό όπλο, σύμφωνα με προσχέδιο που εξασφάλισε το CNN.

Το κείμενο, το οποίο δεν έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί επίσημα, περιήλθε σε γνώση του αμερικανικού δικτύου από Αμερικανό αξιωματούχο. Ένας διπλωμάτης που το είδε κατά τη διάρκεια της G7 στη Γαλλία επιβεβαίωσε το περιεχόμενό του, όπως και δύο ακόμη διπλωματικές πηγές με γνώση των διαπραγματεύσεων.

Σύμφωνα με το έγγραφο, οι ΗΠΑ θα επιτρέψουν στο Ιράν να πωλεί πετρέλαιο και πετροχημικά, ενώ η Τεχεράνη ενδέχεται να αποκτήσει πρόσβαση σε αναπτυξιακό ταμείο ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων, υπό την προϋπόθεση ότι θα τηρήσει τις πυρηνικές της δεσμεύσεις στο πλαίσιο περαιτέρω διαπραγματεύσεων. Το κείμενο, ωστόσο, δεν διευκρινίζει τι θα συμβεί με το υψηλά εμπλουτισμένο ουράνιο που διαθέτει το Ιράν.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στο CNN ότι το κείμενο αντανακλά τη συμφωνία που υπεγράφη ψηφιακά την Κυριακή από τον Ντόναλντ Τραμπ, τον Τζέι Ντι Βανς και τον πρόεδρο του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχάμαντ Μπακέρ Γκαλιμπάφ. Ωστόσο, παραμένει ασαφές αν το προσχέδιο αποτυπώνει ακριβώς το τελικό κείμενο, καθώς οι τεχνικές λεπτομέρειες εξακολουθούν να οριστικοποιούνται και το έγγραφο μπορεί να υποστεί αλλαγές.

Αμερικανοί αξιωματούχοι υποβάθμισαν τη σημασία του μνημονίου, χαρακτηρίζοντάς το «πολιτικό έγγραφο» που δεν αποτυπώνει κρίσιμες δεσμεύσεις του Ιράν μέσω παρασκηνιακών επαφών, ειδικά για το πυρηνικό πρόγραμμα.

Ακολουθούν τα 14 σημεία του προσχεδίου, όπως τα παρουσιάζει το CNN:

1. Άμεση και μόνιμη λήξη του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου. Οι δύο πλευρές δεσμεύονται να μην προβούν σε εχθρικές ενέργειες ή να απειλήσουν με βία η μία την άλλη
2. Αμοιβαίος σεβασμός κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας – καμία παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της άλλης πλευράς.
3. Διαπραγματεύσεις για τελική συμφωνία εντός 60 ημερών, με δυνατότητα παράτασης κατόπιν αμοιβαίας συναίνεσης.
4. Άρση του ναυτικού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ εντός 30 ημερών και αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα προπολεμικά επίπεδα. Απόσυρση αμερικανικών δυνάμεων από γύρω περιοχές εντός 30 ημερών από την υπογραφή της τελικής συμφωνίας.
5. Το Ιράν αποκαθιστά τη διέλευση πλοίων από τον Περσικό Κόλπο προς τη Θάλασσα του Ομάν εντός 30 ημερών, με άρση τεχνικών εμποδίων και εξουδετέρωση ναρκών.
6. Σχέδιο αποκατάστασης και ανάπτυξης ύψους τουλάχιστον 300 δισ. δολαρίων για το Ιράν, με χρηματοδότηση από ΗΠΑ και περιφερειακούς εταίρους. Ο μηχανισμός εφαρμογής θα καθοριστεί εντός 60 ημερών.
7. Τερματισμός όλων των κυρώσεων (ΟΗΕ, IAEA, μονομερών αμερικανικών) βάσει χρονοδιαγράμματος στην τελική συμφωνία.
8. Το Ιράν επαναλαμβάνει ότι δεν θα κατασκευάσει ποτέ πυρηνικά όπλα. Η τύχη του εμπλουτισμένου υλικού θα ρυθμιστεί στην τελική συμφωνία.
9. Διατήρηση του υφιστάμενου καθεστώτος μέχρι την τελική συμφωνία – το Ιράν δεν αλλάζει το πυρηνικό του πρόγραμμα, οι ΗΠΑ δεν επιβάλλουν νέες κυρώσεις ούτε ενισχύουν στρατιωτική παρουσία.
10. Εξαιρέσεις (waivers) από το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ για εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου, πετροχημικών και συναφών υπηρεσιών (τραπεζικές, ασφαλιστικές, μεταφορικές).
11. Αποδέσμευση παγωμένων κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων του Ιράν, τα οποία θα διατεθούν πλήρως και θα είναι διαθέσιμα για χρήση με απόφαση της Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν. Οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν την υποχρέωση να εκδώσουν όλες τις απαραίτητες άδειες.
12. Δημιουργία μηχανισμού εφαρμογής για την επίβλεψη της επιτυχούς εφαρμογής και των μελλοντικών δεσμεύσεων της τελικής συμφωνίας.
13. Έναρξη διαπραγματεύσεων για την τελική συμφωνία αφού ληφθούν διαβεβαιώσεις για την εφαρμογή των άρθρων 4, 5, 10 και 11.
14. Η τελική συμφωνία θα εγκριθεί μέσω δεσμευτικής απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Ποιος κατηγορείται ως ο κορυφαίος εν ζωή Ελληνας λαϊκιστής το ξέρουμε βέβαια

Τελικά, το κακό που παραμονεύει και τη χώρα υπονομεύει, σύμφωνα με φορείς και μεταφορείς της σοβαρότητας Ν.Δ.-Μητσοτάκη, είναι ο λαϊκισμός. Και όχι ο λαϊκισμός ό,τι κι ό,τι, αλλά ο γνήσιος, τον οποίο καταγγέλλουν τα ιερατεία της Ευρώπης και τα αριστεία της Ελλάδας – ο αριστερός. Γιατί έχουν εφεύρει βέβαια εδώ και χρόνια και ένα πολύ ευρωπαϊκό σχήμα, που στριμώχνει την Αριστερά με την Aκρα Δεξιά σε έναν λαϊκισμό με μουστάκι του Στάλιν και χωρίστρα του Χίτλερ, αλλά αυτός δεν είναι σε χρήση, παρά για έναν κυρίως λόγο: για να καταδείξει ότι οι ανήσυχοι αριστεροί αμφισβητίες της σημερινής οικονομικής και πολιτικής μας τάξης είναι ίδιοι με τους πειθαρχημένους ακροδεξιούς ουλαμούς. Τα δύο άκρα, και λοιπά.

Ποιος κατηγορείται ως ο κορυφαίος εν ζωή Ελληνας λαϊκιστής το ξέρουμε βέβαια. Αλλά επειδή ο λαϊκισμός διακινείται από πολλά πρόσωπα, κι επειδή είναι ιστορικά διαπιστωμένο ότι οι λαϊκιστές έχουν μια γοητεία, ο καλός ο νοικοκύρης πρέπει να μπορεί να ξεχωρίζει τι εμπίπτει στη σφαίρα του λαϊκισμού και τι της σοβαρότητας. Θεσμικής και οικονομικής. Διαφορετικά, καθώς ο λαϊκισμός δεν έχει νύχια και δόντια για να τον ξεχωρίσουμε, ο πολίτης μπορεί να συγκινηθεί, γιατί ο λαϊκιστής γοητεύει μιλώντας για πράγματα που λαχταράει ο καθένας, αλλά είναι ανεφάρμοστα. Και τόσο το 1981, όσο και το 2015, αποδείχτηκε ότι αν δεν υπάρξει ερρωμένη εθνική και θεσμική άμυνα, ακόμα και η πλειοψηφία μπορεί να παραπλανηθεί.

Λαϊκισμός, για να προσφύγουμε σε κάποια χρήσιμα παραδείγματα, είναι να ζητάει κάποιος υπέρογκες αυξήσεις -500 ευρώ!- για καθηγητές και δασκάλους. Ή ειδικό μισθολόγιο, με μεγαλύτερες αμοιβές για γιατρούς και νοσηλευτές του ΕΣΥ. Ή να πληρώσουν τα χρέη τους τα δύο πιο σοβαρά κόμματα, όταν αυτά ανέρχονται σε πάνω από ένα δισ. και είναι αδύνατο να αποπληρωθούν. Ή να πουλάει αυταπάτες για πάταξη της ακρίβειας με διάφορα ταχυδακτυλουργικά, όπως μείωση του ΦΠΑ σε κάποια είδη πρώτης ανάγκης, πάταξη των καρτέλ -αυτό πάντα ακούγεται πολύ ωραία- ή και διατίμηση σε κάποια προϊόντα. Να φτάνει στο σημείο να κάνει λόγο για μείωση της φορολογίας της εργασίας και αύξηση της φορολογίας στα μερίσματα!

Υπάρχουν όμως και χειρότερα. Οπως να ζητάει κάθαρση και δικαιοσύνη και να καταγγέλλει συγκάλυψη εγκλημάτων, τσαλακώνοντας την ελληνική Δικαιοσύνη. Ή να απαιτεί από την ΕΥΠ να αποκαλύψει τις απόρρητες επιχειρήσεις της εν ονόματι της διαφάνειας. Σε κάθε περίπτωση, για να μην πολυλογούμε, ο λαϊκισμός αγνοεί τα δημοσιονομικά δεδομένα, υπονομεύει τους θεσμούς, κλονίζει την εμπιστοσύνη του πολίτη στο κράτος. Εμφανίζει τη θεσμική και δημοσιονομική σοβαρότητα ως εκμετάλλευση, διαφθορά, ακόμα και έγκλημα. Το κράτος, η Δικαιοσύνη, οι τράπεζες, οι μεγάλες επιχειρήσεις, τα κέρδη, τα μερίσματα, οι φορολογικές ελαφρύνσεις, οι απευθείας αναθέσεις είναι γι’ αυτόν κόκκινο πανί.

Ολα δηλαδή όσα απαρτίζουν τον σύγχρονο πολιτισμό μας. Διακινεί ένα φάντασμα δικαιοσύνης και ισότητας, όταν ξέρουμε ότι αδικία και ανισότητα είναι φυσικός νόμος. Στώμεν καλώς συνεπώς. Μεταξύ λαϊκισμού και σοβαρότητας επιλέγουμε σοβαρότητα…

Πηγή: efsyn

Ο ισχυρισμός του Κυριάκου Πιερρακάκη, σε ραδιοφωνική του συνέντευξη, ότι η Ελλάδα του Τσίπρα κινδύνεψε με αποβολή από το Eurogroup, ενώ τώρα η Ελλάδα των Μητσοτάκη – Πιερρακάκη προεδρεύει σε αυτό, προκάλεσε την οργίλη αντίδραση της λεωφόρου Αμαλίας. «Παρέλειψε βέβαια να αναφέρει ποιοι βύθισαν την Ελλάδα στη χρεοκοπία και την κατέστησαν μαύρο πρόβατο της Ευρώπης και έρμαιο των δανειστών. Και ποιοι την έβγαλαν από τον βάλτο.

Οπως παρέλειψε να αναφέρει», προστίθεται στην ανακοίνωση της Συμπαράταξης, «ότι η Ελλάδα της Δεξιάς “προεδρεύει” σήμερα στην Ευρώπη στους χαμηλούς μισθούς, τη διαφθορά, την υπονόμευση του κράτους δικαίου, την παράλυση της δημοκρατίας. Και κατέχει κορυφαία θέση στους καταλόγους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας».

Βασικές αιτίες, το κόστος διαμονής και η καλύψη άλλων αναγκών. Μόλις το 7% λέει πως φέτος είναι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση σε σχέση με πέρσι. 

Μικραίνει κάθε χρόνο το ποσοστό των Ελλήνων που μπορούν να αντέξουν το κόστος των διακοπών του καλοκαιριού, απόρροια της ακρίβειας που μαστίζει τα νοικοκυριά, σε συνδυασμό με τους χαμηλούς μισθούς και συντάξεις.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το δεύτερο μέρος της δημοσκόπησης της ALCO που παρουσιάστηκε στο κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του ALPHA, το 44% των ερωτηθέντων δηλώνει πως θα πάνε διακοπές, έναντι 49% που ήταν το 2025.

Αντίστοιχα, το 47% τονίζουν πως δεν θα πάνε διακοπές το 2026, από 43% που ήταν την προηγούμενη χρονιά.

Κυρίαρχη αιτία που εμποδίζει τους πολίτες να πάνε διακοπές αποτελεί το κόστος διαμονής (ποσοστό: 76%) και ακολουθεί η κάλυψη άλλων αναγκών (74%), το κόστος των εισιτηρίων (59%) και το κόστος φαγητού (49%).

Επιπλέον, το 21% δηλώνουν ότι φέτος θα πάει διακοπές λιγότερες ημέρες, έναντι του 15% που απαντούν «περισσότερες».

Επίσης, το 46% των ερωτηθέντων (46%) τονίζει πως θα κάνουν διακοπές σε δικό τους ή σε συγγενικό σπίτι.

Τέλος, σχεδόν ο ένας στους δύο πολίτες (το 47%) εκτιμά πως η οικονομική του κατάσταση είναι χειρότερη σε σχέση με πέρσι. Μόλις το 7% υποστηρίζουν πως φέτος είναι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση σε σύγκριση με έναν χρόνο πριν.