Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Το δέχονται όλο και περισσότεροι ότι το πρόβλημα είναι δικό μας και όχι εισαγόμενο, επίσης ότι είναι βασικά πολιτικό και λιγότερο οικονομικό. Όσο περνάει ο καιρός φαίνεται κάτι ακόμη, ότι είναι περισσότερο πρόβλημα προσώπων και λιγότερο αντιλήψεων και πρακτικών ή, διαφορετικά, ότι οι πρωταγωνιστές καθορίζουν την πορεία των πραγμάτων ανάλογα με αυτό που είναι και, μετά, ανάλογα με αυτό που πιστεύουν.

Υπάρχει γύρω μας ένας πολιτικός αρχηγός που να έχει ταυτόχρονα ηγετικό χάρισμα, μεγάλες διαχειριστικές ικανότητες, διορατικότητα και βάθος πολιτικής σκέψης, ήθος και αίσθημα εθνικής ευθύνης, συναισθηματική συγκρότηση και ψυχική σταθερότητα; Υπάρχουν Δημοτικοί σύμβουλοι και αντιδήμαρχοι με αίσθημα ιστορικού καθήκοντος, αφοσιωμένοι στο κοινό καλό και αδιάφοροι για τις πρόσκαιρες εντυπώσεις; Υπάρχει κάτι άλλο πέρα από τη διατήρηση της έδρας και την επαγγελματική συνέχεια που να επηρεάζει τις επιλογές και τις αποφάσεις τους;

Αρκεί να παρακολουθήσει κανείς μια συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο, ένα καφενιακό πάνελ και τον χαρτοπόλεμο ανακοινώσεων μεταξύ των αντίπαλων παρατάξεων για να βεβαιωθεί ότι το επίπεδο είναι πολύ χαμηλό και η τάση είναι διαρκώς καθοδική. Γραφικότητες, ακρότητες, παραλογισμοί, χυδαιότητες και αθλιότητες από τη μια, βερμπαλισμοί, κενολογία, ακατέργαστος λαϊκισμός και επεξεργασμένος λαϊκισμός από την άλλη.

Αυτοί που κρατάνε τις τύχες μας στα χέρια τους έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό, ανεξάρτητα από ιδεολογική ταυτότητα και κομματική ένταξη: Δημαγωγούν ασύστολα και κινούνται με γνώμονα το πολιτικό κόστος, διαμορφώνουν δηλαδή τη στρατηγική τους στη βάση βραχυπρόθεσμων επιδιώξεων και υπηρετώντας το ατομικό/κομματικό, όχι το δημόσιο, συμφέρον.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων ενδιαφέρονται πρωτίστως για την επικοινωνία μιντιακής κατανάλωσης και λιγότερο για την ουσία, το ερώτημα που μπαίνει στην αρχή είναι “πώς θα παίξει” η κάθε δήλωση/πρωτοβουλία και ύστερα ή ποτέ εξετάζεται το νόημα και η σημασία της.

Η ποιότητα του πολιτικού προσωπικού σαφώς και συνδέεται με τον τρόπο ένταξης στο παραταξιακό-κομματικό σύστημα. Πρέπει κανείς να έχει οπωσδήποτε χρήματα ή χορηγό, να αλεστεί στον κομματικό σωλήνα ή, διαφορετικά, να βρεθεί στην αυλή κάποιου αρχηγού ή ηγετικού στελέχους που θα του δώσει την ευκαιρία του. Πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να ασκεί ένα απαιτητικό επάγγελμα και ταυτόχρονα να πολιτεύεται αφού η κομματική-παραταξιακή ίντριγκα είναι εξαιρετικά χρονοβόρα. Αξιόλογοι και ικανοί άνθρωποι με ενδιαφέρον για τα κοινά ούτε που διανοούνται να κατέβουν -στην κυριολεξία!- στην πολιτική γνωρίζοντας ότι αυτό προϋποθέτει μάχες στα λασπόνερα και επικίνδυνα χτυπήματα. Άλλοι δεν το αντέχουν, άλλοι έχουν πολλά να χάσουν για να πάρουν ένα τέτοιο ρίσκο, άλλοι απλώς δεν προλαβαίνουν ή θεωρούν πως δεν αξίζει τον κόπο. Το αποτέλεσμα είναι ότι το ίδιο σύστημα αναπαράγεται και εξασφαλίζει τη μακροημέρευσή του, όπως επίσης τη συντήρηση των δομών και των κανόνων που ισχύουν στη δημόσια σφαίρα.

Οι διαγκωνισμοί και οι ανταγωνισμοί είναι σκληροί, το δόγμα «ο θάνατός σου η ζωή μου» κυριαρχεί, ποια συντροφικότητα και ποια αλληλεγγύη, ο ένας πατάει πάνω στον άλλο για να τον παραβγεί και όλοι ψάχνουν πρόσβαση στον αρχηγό και μετά στον επόμενο αρχηγό, αλλάζοντας βάρκα όποτε χρειαστεί, αλλάζοντας και μάσκα.

Το ερώτημα είναι πώς μπορεί αυτό να αλλάξει, πώς μπορεί να εμφανιστεί ένας νέος πολιτικός κόσμος που θα σκέφτεται αλλιώς, θα συμπεριφέρεται αλλιώς, και θα επικρατήσει του παλιού, ανατρέποντας την κατεστημένη νοοτροπία. Η εποχή ευνοεί -σε πρώτο επίπεδο- το νέο και αυτό το χαρτί παίζουν τώρα πλέον όλοι με το σύνθημα «πολιτική χωρίς κομματικό παρελθόν». Αλλά, προφανώς, τα συνθήματα και οι επικοινωνιακές καινοτομίες δεν αρκούν για να πείσουν ότι έχουμε να κάνουμε με νέα πολιτική και όχι με κάτι νέο που μοιάζει με πολιτική - αλλά δεν είναι.

Ο κίνδυνος διαγράφεται: Να βρεθούμε με νέους πολιτικούς που απλώς δεν έχουν δώσει μέχρι τώρα δείγματα γραφής στις δημόσιες υποθέσεις, χωρίς αυτό να έχει κάποια θετική αξιακή φόρτιση. Ή να βρεθούμε με νέους πολιτικούς που είναι ίδιοι, ακόμη και χειρότεροι, από τους παλιούς. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι επιπτώσεις θα είναι δραματικές γιατί θα «καεί» και η ιδέα του νέου, χωρίς να υπάρχει κάτι άλλο για να ελπίσει κανείς.

Η λύση προϋποθέτει ίσως ότι η πολιτική θα προηγηθεί των προσώπων, θα περάσουμε δηλαδή από το «ποιοι μιλάνε» στο «τι λένε» και πάλι πίσω. Για να καταλήξουμε, και θα είναι πια μια θεαματική εξέλιξη για τα δεδομένα μας, στο «γιατί το λένε». Για τον εαυτό τους ή για εμάς και άρα για σένα.-

Άλλη μια ξεκαρδιστική ματιά της επικαιρότητας

Με το στυλ του Σίλα

Henderson

Παράγονται μοτοσικλέτες 4-κύλινδρες από το 1912 έως το 1931. Ήταν η μεγαλύτερη και ταχύτερα μοτοσικλέτες της εποχής τους, και απηύθυνε έκκληση για τον αθλητισμό αναβάτες και αστυνομικά τμήματα. Η αστυνομία τους ευνόησε περιπολίας κυκλοφορίας επειδή ήταν πιο γρήγορα από οτιδήποτε άλλο στους δρόμους. Η εταιρεία ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της χρυσής εποχής της μοτοσικλέτας, και έληξε κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης.

Οι Ιδρυτές: William και ο Tom Henderson 

Το 1911 ηαμερικανική Henderson Μοτοσικλέτα Co , 268 Jefferson Ave., Ντιτρόιτ, Μίσιγκαν, ιδρύθηκεαπότον William G. Henderson σεσυνεργασίαμετοναδερφότου Tom W. Henderson. Γουίλ είχε τις ιδέες και τον ενθουσιασμό για μοτοσικλέτας, και ο Tom είχε τις καλύτερες οικονομικές δαιμόνιο. Οι αδελφοί εγκαταστάθηκαν στην Μοτοσικλέτα Hall of Fame το 1998. 

1911 Πρωτότυπο 

Οι αδελφοί Henderson κατασκευαστεί ένα μόνο πρωτότυπο μοτοσικλέτα κατά τη διάρκεια του 1911. Το πρωτότυπο είχε η μονάδα ιμάντα χαρακτηριστική των καιρών, αλλά αυτό άλλαξε με αλυσίδα μετάδοσης κίνησης για τα μοντέλα παραγωγής.

1912 Χέντερσον Τέσσερις 

Henderson Μοτοσικλέτα ανακοίνωσε αμέσως ένα νέο 57 κυβικών ιντσών (934 cc) ΟΙΕ τετρακύλινδρο 7 hp μοτοσικλέτα, με τον κινητήρα τοποθετημένο σε σειρά με το πλαίσιο και την αλυσίδα κίνησης. Η παραγωγή ξεκίνησε το 1911, χρησιμοποιώντας το τετρακύλινδρο κινητήρα σε σειρά και μακρύ μεταξόνιο που θα γίνει Χέντερσον εμπορικά σήματα, και ήταν διαθέσιμο στο κοινό τον Ιανουάριο του 1912. Διαφημίσεις καυχήθηκε 7 HP και μια τιμή των $ 325.

Ήταν η τρίτη τετρακύλινδρη μοτοσικλέτα που κατασκευάστηκε στις ΗΠΑ, και χαρακτήρισε ένα πτυσσόμενο χέρι-στροφάλου μίζα.

1913 Μοντέλο Β 

1913 Χέντερσον 

Βελτιώσεις που περιλαμβάνονται ένα καλύτερο φρένο (ενικός), χαμηλότερη θέση των καθισμάτων, βελτιωμένη πιρούνια δοκό και μια δεξαμενή ορθογώνια καυσίμων, η οποία αντικατέστησε την προηγούμενη κυλινδρική δεξαμενή. Ήταν σε αυτό το έτος που ο Carl Stearns Clancy της Νέας Υόρκης επέστρεψε από κάνει τον γύρο του πλανήτη σε ένα 1912 Χέντερσον, οπλισμένοι με πολλές φωτογραφίες για να το αποδείξει. 

Heath Henderson-Β-4 

Ο Heath-Henderson Β-4 κινητήρα ήταν ένα τροποποιημένο κινητήρα της μοτοσικλέτας Henderson που παράγεται για χρήση σε Heath Parasol αεροσκάφη. 

1914 Μοντέλο C

Το 1914 Μοντέλο C είχε ένα κιβώτιο δύο ταχυτήτων ενσωματώνεται στο πίσω κέντρο, καθώς και ελαφρύτερα έμβολα και τα ρυθμιζόμενα ελατήρια κάθισμα.  (Το πρώτο Henderson να έχει εργαλεία.)

1915 Μοντέλο D και E  

Henderson 1915

Λίγο μετά το Μοντέλο D ανακοινώθηκε, το ακολούθησε ένα μοντέλο Ε, με το μεταξόνιο μειωθεί 65-58 ίντσες, μια υπερυψωμένη κουτουπιέ στα μαρσπιέ και ένα δύο ταχυτήτων πίσω τροχού. Οι τιμές κυμαίνονται από $ 295 για το πρότυπο μοντέλο και $ 335 για το μοντέλο δύο ταχυτήτων.

1916 Μοντέλο F 

1916 Χέντερσον Μοντέλο F

Το μικρότερο μεταξόνιο έγινε το πρότυπο,  και ο κινητήρας πλέον ενσωματωθεί ένα γρανάζι έκκεντρο οδηγείται "μηχανικά πετρελαιοφόρο πλοίο", και ένα εναρκτήριο λάκτισμα.Οι τιμές μειώθηκαν αρχικά, αλλά και λόγω των επιπτώσεων του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου για τις προμήθειες των υλικών και του κόστους παραγωγής, που αυξήθηκαν από $ 30, με το καθιερωμένο μοντέλο κοστίζει $ 295 και το δύο ταχυτήτων 325 δολάρια. 

1917 Μοντέλο G 

Henderson 1917

Η παλιά λίπανση παφλασμό αντικαταστάθηκε από υγρό κάρτερ λίπανση. Ένα κιβώτιο τριών ταχυτήτων τώρα που συνδέονται με τον κινητήρα και να ενσωματωθεί ένα συμπλέκτη βαρέως τύπου. Οι πωλήσεις εκτινάχθηκαν στα ύψη και ιδρύθηκαν νέες αντιπροσωπείες.

Alan Bedell κατά μέσο όρο 48 μίλι/ώρα για 1.154 μίλια στο Ascot Park στην Καλιφόρνια, θέτοντας ένα νέο ρεκόρ 24 ωρών, και στη συνέχεια, στις 13 Ιουνίου 1917, έσπασε το ρεκόρ διηπειρωτικών μεγάλη απόσταση του 1915 (που από "Cannonball" Baker για μια ινδική Twin,) όταν ο ίδιος οδήγησε το 1917 Henderson του από το Λος Άντζελες στην πόλη της Νέας Υόρκης (3296 μίλια) σε επτά ημέρες, δεκαέξι ώρες και δεκαπέντε λεπτά. Οι δρόμοι έξω από τις πόλεις ήταν πρωτόγονη με τα σημερινά πρότυπα, και η διαδρομή θα ήταν περισσότερο σαν μια εκτός δρόμου διαδρομή από την εθνική οδό περιοδεία του σήμερα. Το Dash Cannonball Baker Sea-να-Shining-Sea Αναμνηστικό τρόπαιο πήρε το όνομά του προς τιμήν του Baker. Roy Artley έσπασε επίσης Μπέικερ Καναδά στο Μεξικό ρεκόρ από σχεδόν εννέα ώρες, καθιστώντας το ταξίδι σε μόλις πάνω από εβδομήντα δύο ώρες. Παρά ρεκόρ το σπάσιμο και αγωνιστικές επιτυχίες, τα αποτελέσματα του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου επί των πωλήσεων είχε καταστραφεί οικονομική τους θέση.

Excelsior Motor Mfg. Και Supply Co

Το 1917 οι Χέντερσον πούλησε την εταιρία στην Ignaz Schwinn, ιδιοκτήτης της Schwinn , ο κατασκευαστής της Schwinn ποδηλάτων και Excelsior μοτοσικλέτες. Η παραγωγή μεταφέρθηκε στο Schwinn του Excelsior Motor Mfg. & Supply Co., 3701 Cortland Street, Σικάγο, Ιλλινόις.

Χέντερσον διατέθηκαν στο εμπόριο εκτενώς στο εξωτερικό, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια των Schwinn χρόνια. Σήμερα, υπάρχουν σχεδόν όσες σωζόμενα Χέντερσον στην Ευρώπη και την Αυστραλία / Νέα Ζηλανδία, όπως στο όνομα ΗΠΑ Το Excelsior είχε ήδη χρησιμοποιηθεί στη Γερμανία και τη Βρετανία, ώστε τα μοντέλα εξαγωγής στην αγορά ως το "American-X». 

Όταν η παραγωγή συνεχίζεται για το νέο μοντέλο H, οι αύξοντες αριθμοί κινητήρα ξεκίνησε με ένα Ζ, αντί του παλαιότερου H.

1918 Μοντέλο Η 

1918 Χέντερσον 

• Κινητήρας: inline Ο.Ε.
• Κύλινδροι: Τέσσερα
• Κυβισμός: 67 κυβικά εκατοστά (1100 cc)
• Διάμετρο & διαδρομή: 2,53 × 3,0 ίντσες (64,3 × 77,7 χιλιοστά)
• Καρμπυρατέρ: Schebler
• Ανάφλεξη: Magneto
• Μετάδοση: 3 ταχυτήτων
• Πιρούνια: Henderson άνοιξη πιρούνι
• Φρένα: Band, πίσω μόνο
• Μέγεθος ελαστικών: 3,00 × 28 ίντσες (7,62 × 71 εκατοστά) (εμπρός και πίσω)

Αρχικά ο Bill και ο Tom Henderson εργάστηκε στη διαχείριση στο Excelsior (με τον Τομ λήψη δύο φορές την αμοιβή του Bill), αλλά ο Tom σύντομα εγκατέλειψε, στις αρχές του 1919, να γίνει εξαγωγέας Henderson. 

1919 Μοντέλο Ζ και Ζ-2 

Το 1919 Μοντέλο Z περιελάμβανε μια γεννήτρια GE για το "ηλεκτρικό" μοντέλο Z 2. Η (1147 cc) 4-κύλινδρο 70 κυβικών ιντσών αναπτύχθηκε 14,2 HP Το μοντέλο είχε ένα νέο Henderson λογότυπο, το οποίο περιελάμβανε το κόκκινο Excelsior "Χ".

Arthur O. Λεμόνι 

Το 1915 ο Arthur O. Λεμόνι είχε ενταχθεί Henderson ως πωλητής, και εργαζόταν στο Excelsior Τμήμα Μηχανικών μετά την πώληση του Χέντερσον. Λεμόνι σχεδιαστεί ένα ενημερωμένο κινητήρα για το 1920 Μοντέλο Κ Bill Henderson και Arthur Λεμόνι είχε συνεργαστεί στενά στο παρελθόν, αλλά ο Bill δεν ήθελε αλλαγές Λεμόνι απέναντι βαρύτερες μοτοσυκλέτες. Έφυγε το 1920, πριν ήρθε το μοντέλο K στην παραγωγή, για να σχηματίσουν το Ace Motor Corporation , όπου θα κάνει τα ελαφρύτερα, ταχύτερα μοτοσικλέτες είχε οραματιστεί. Arthur Λεμόνι στη συνέχεια τέθηκε επικεφαλής της μηχανικής για το Excelsior και Henderson.

1920 Μοντέλο K  

1920 Χέντερσον Μοντέλο K 

Το μοντέλο Κ ζύγιζαν περισσότερο, παράγεται περισσότερη δύναμη, και ήταν πιο ανθεκτικό και αξιόπιστο από τους προκατόχους του. Το 79,4 κυβικών ιντσών (1301 cc) κινητήρα πλευρά-βαλβίδα, με 2,6875 ιντσών (68,3 mm) οπής, και 3,5 ιντσών (88,9 χιλιοστά), εγκεφαλικό επεισόδιο, βαθμολογήθηκε με 18 hp (28 ίπποι). Ο Κ είχε μια κορυφαία ταχύτητα από 80 μίλι/ώρα (128 km / h).

Η Henderson Μοντέλο Κ ήταν η πρώτη μοτοσικλέτα να χρησιμοποιήσετε λίπανσης του κινητήρα πλήρη πίεση. Ήταν επίσης η πρώτη μοτοσικλέτα να προσφέρει, μια προαιρετική, όπισθεν (για χρήση με σάιντ).

Το πλαίσιο είχε σφυρήλατων χάλυβα σε κάθε άρθρωση. Πιρούνια και τιμόνι ήταν το ίδιο με το Series 20 Excelsior. Ανάμεσα σε πολλά προηγμένα χαρακτηριστικά του ήταν ηλεκτροφωτισμού και ένα πλήρως κλειστό αλυσίδα.

Ο Κ συνέχισε την πώληση το 1922, με αύξηση των πωλήσεων παρά την κατάθλιψη μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ολοένα και περισσότερο, μοτοσικλέτες Χέντερσον είχαν χρησιμοποιηθεί από τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου, καθώς και τη φήμη τους, συνέχισε να βελτιώνεται, με την αντοχή και την απόσταση αρχεία συχνά εμπίπτουν σε αυτές.

1922 DeLuxe  

1922 Χέντερσον DeLuxe 

Το 1922 το 28 hp (στις 3400 σ.α.λ.) DeLuxe κυκλοφόρησε. Βελτιώσεις που περιλαμβάνονται ένα μεγαλύτερο, πιο αποτελεσματική καρμπυρατέρ, βελτιωμένη πολλαπλή εισαγωγής και πίσω φρένα? επανασχεδιαστεί στροφαλοφόρου άξονα, ψύξη κυλινδροκεφαλή, σύστημα εξάτμισης και το κάθισμα. Υπήρχαν, επίσης, προαιρετικό πιστόνια από κράμα χυτό Lynite και ένα αναθεωρημένο όπισθεν.

Το βαρύτερο Αστυνομικό Τμήμα έκδοση για πρώτη φορά αποδείχθηκε στο Σικάγο Αστυνομία, και υλοποίησε σχεδόν το 98 mph. Όταν αποδείχθηκε στο Σαν Ντιέγκο της Αστυνομίας μια γνήσια 100 μίλι/ώρα επιτεύχθηκε. Harley Davidson, αποφάσισε να αμφισβητήσει Henderson σε ένα διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε στο Dundee Road, το Σικάγο, το Απρίλιο 1922.

Η Harley κέρδισε το πρώτο θερμότητα, αλλά έχασε τα άλλα έντεκα, με το Henderson άνω των 100 mph. Αυτό ήταν ένα λαμπρό ώρα για Χέντερσον.

Από το Μάιο του 30 και 31, 1922, Wells Μπένετ και Henderson Deluxe του έθεσε ένα νέο ρεκόρ αντοχής 24 ωρών (συμπεριλαμβανομένων όλων των ενδιάμεσων εγγραφές) στοΤακόμα Speedway , Ουάσιγκτον, διανύουν 1.562,54 μίλια κατά μέσο όρο 65,1 μίλια/ώρα. Αυτό το ρεκόρ δεν ξυλοκοπήθηκε μέχρι το 1933, από ένα Peugeot με μια ομάδα από τέσσερα. Το σόλο άλμπουμ δεν είχε βελτιώσαμε μέχρι το 1937, όταν ο Fred Χαμ 61 κυβικών ιντσών Harley κατά μέσο όρο 76 μίλια/ώρα.

Την 11η Δεκεμβρίου 1922, ο William Henderson σκοτώθηκε σε ένα ατύχημα κινητήρα δοκιμή νέων Άσο του. Το 1923 ο Arthur O. Λεμόνι αριστερά Excelsior να γίνει αρχιμηχανικός για Ace.

1925 DeLuxe  

1926 Χέντερσον, στην επίδειξηΚλαρκ Trading Post , Λίνκολν, Νιού Χάμσαϊρ

1926 Χέντερσον 

Το πλαίσιο έχει επανασχεδιαστεί με μια καθοδική κλίση προς τα πίσω για ένα χαμηλότερο κέντρο βάρους. Αυτό επέτρεψε την τοποθέτηση ενός συντομότερη, ευρύτερη, 4 γαλόνι στις ΗΠΑ (15 λίτρων) δεξαμενή καυσίμου. Τρεις πιστόνια από κράμα δαχτυλίδι ήταν πλέον πρότυπο, οι κύλινδροι και του εκκεντροφόρου άλλαξαν, χαμηλών σχέσεων και όπισθεν σχέσεις μετάδοσης άλλαξαν και ήταν εφοδιασμένο με μεγαλύτερες 3,85 ιντσών ελαστικά.

1927 DeLuxe  

Henderson De Luxe 1300 cc SV 1927

1927 Χέντερσον DeLuxe

Το 1927 DeLuxe χαρακτήρισε μηχανικά και γυαλισμένο " Ρικάρντο "κύλινδρος-επικεφαλής και να αναπτυχθούν 35 hp στις 3.800 rpm.  Ο συμπλέκτης ενισχύθηκε με δύο επιπλέον πλάκες. Υπήρξε μια νέα δεξαμενή κορυφή του πίνακα οργάνων, που διαθέτει ταχύμετρο, αμπερόμετρο, μετρητής πίεσης λαδιού και ένα διακόπτη προβολέων.Υπήρχαν νέο ελατήριο της βαλβίδας καλύμματα και ένα ενημερωμένο καρμπυρατέρ Zenith.

Στις 27 Γενάρη 1927, η ινδική εταιρεία Μοτοσικλέτα αγόρασε το Ace Motor Corporation. Arthur Λεμόνι μετακόμισε στην ινδική, όπου ο άσσος ήταν να γίνει η ινδική Four.

Ο κινητήρας 1928 DeLuxe είχαν υψηλότερη συμπίεση, και σκληρύνει, γυαλισμένο οδηγούς βαλβίδων χάλυβα. Το εμπρόσθιο άκρο άλλαξε σε κορυφαία πιρούνια σύνδεσμο και ένα μπροστινό φρένο προστέθηκε. Οι τροχοί άλλαξαν επίσης να ρίξει το κέντρο ζάντες (μπορεί να έχουν συμβεί μέσα του έτους).

Τον Ιούνιο του 1928, Schwinn ποσέ Arthur Κωνσταντίνου από την Harley-Davidson, για να γίνει αρχιμηχανικός. Κωνσταντίνος κοίταξε το υπάρχον μοντέλο, και να αποδυθεί σε έναν επανασχεδιασμό.

Το μοντέλο Streamline, κοινώς ονομάζεται "KJ", εμφανίστηκε το 1929, και χαρακτήρισε βελτιωμένη ψύξη και μια επιστροφή στο ΔΓΕ (είσοδος επί της εξάτμισης) διαμόρφωση βαλβίδας, έδωσε 40 bhp @ 4000 rpm. Είχε πέντε κύρια φέροντα στροφαλοφόρο άξονα, και κάτω σχέδιο καρμπυρατέρ. Διαφημίσεις υπερηφανευόταν "57 Νέα Χαρακτηριστικά".Η Streamline ήταν γρήγορη - ικανά γνήσια 100 μίλια/ώρα (160 km / h), και προχώρησε για την εποχή του, με χαρακτηριστικά όπως πιρούνια κορυφαία σύνδεσμο και ένα φωτιζόμενο ταχύμετρο ενσωματωμένη στη δεξαμενή καυσίμου.

Το μοντέλο Streamline παρήχθη από το 1929 μέχρι το 1931, και πωλείται για $ 435.

Την Μαύρη Τρίτη 29 Οκτωβρίου 1929, η χρηματιστηριακή αγορά της Wall Street συνετρίβη, αλλά ο Henderson πωλήσεων παρέμεινε ισχυρή, και των επιχειρήσεων συνεχίστηκε. Σε αυτό το σημείο Excelsior Motor Mfg. & Supply Co. ήταν μία από της Αμερικής "Big Three" της παραγωγής μοτοσικλετών, παράλληλα με Harley Davidson και της Ινδίας. 

1930 Χέντερσον "Ειδικό" KL  

Αστυνομικός στο 1931 Henderson Streamline 

Στις 29 Απρίλη του 1930, η νέα Henderson "Ειδικό" KL σόλο καταδείχθηκε σε μια νέα, λείο σκυρόδεμα αυτοκινητόδρομο Ιλινόις. Joe Πετραλή επιτευχθεί 116,12 μίλι/ώρα και 109,09 μίλι/ώρα στις δύο καταγραφεί εκτελέσεις, κατά μέσο όρο 112,61.  Οι υψηλότερη συμπίεση έμβολα δύο-δαχτυλίδι, και μια διευρυμένη 1,25 ιντσών (32 mm), καρμπυρατέρ, σήμαινε ο κινητήρας KL παρήγαγε 45 ίππους στις 4.500 rpm. Το KL ήταν εξαιρετικά ευέλικτο στην τελική ευθεία, τραβώντας απαλά 8 έως 110 mph. Θα ήταν ακόμη πιο δημοφιλής με τα αστυνομικά τμήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το μοντέλο "Ειδικό" (KL) έχει τιμή 30 δολάρια περισσότερο από το κανονικό μοντέλο KJ, και ήταν διαθέσιμα το 1930 και το 1931.

Ένα ασυνήθιστο τέλος 

Το καλοκαίρι του 1931 είδε Schwinn καλέστε επικεφαλής της υπηρεσίας του μαζί για μια συνάντηση στο Excelsior. Τους είπε χωρίς περιστροφές, χωρίς προηγούμενη ένδειξη, "κύριοι, σήμερα έχουμε σταματήσει." Schwinn αισθάνθηκε ότι η κατάθλιψη θα μπορούσε εύκολα να συνεχίσει για οκτώ χρόνια, ακόμη και να επιδεινωθεί. Παρά το πλήρες βιβλίο παραγγελιών, είχε επιλέξει να συγκρατήσει τις δεσμεύσεις επιχείρησή του στον πυρήνα των επιχειρήσεων, την κατασκευή ποδηλάτων. Μέχρι το Σεπτέμβριο του 1931 ήταν πάνω από όλα. 

Αναβίωση 

Το 1993, ο Dan Hanlon εξασφάλισε τα δικαιώματα για τα εμπορικά σήματα Excelsior-Henderson και ίδρυσε το Excelsior-Henderson Μοτοσικλέτα Εταιρείας σε Belle Plaine, Μινεσότα. Η εταιρεία σχεδίασε και κατασκεύασε περίπου 2000 μοτοσικλέτες Super-X, τροφοδοτείται από ένα 1386 cc V-twin κινητήρα μεταξύ του 1998 και του 2000, πριν η εταιρεία υπέκυψε στην οικονομική αναταραχή στην αγορά. 

Πηγή:Βικιπαίδεια

Ο τροχός του Φολκέρκ είναι μέρος ενός φιλόδοξου σχεδίου της Σκωτίας για την ένωση δύο από των πιο γνωστών υδάτινων καναλιών της, το Forth & Clyde Canal και το Union Canal.
Τα κανάλια αυτά πλησιάζουν μεταξύ τους κοντά στην πόλη Falkirk, αλλά έχουν αρκετά μεγάλη υψομετρική διαφορά αφού το Union Canal βρίσκεται περίπου 24 μέτρα ψηλότερα από το επίπεδο του Forth & Clyde Canal.

Για αυτό το λόγο κατασκευάστηκε το 2002 ο τροχός του Falkirk, που ουσιαστικά είναι ένα «ασανσέρ» για βάρκες και μικρά πλοία.

Αποτελείται από δύο βραχίονες, στα άκρα των οποίων βρίσκονται δύο δεξαμενές με συνδυασμένη χωρητικότητα 600 τόνων νερού, στις οποίες εισέρχονται τα πλοία για να μεταφερθούν από το ένα κανάλι στο άλλο. Επειδή το βάρος αυτό μοιράζεται πάντα ισόποσα μεταξύ των δύο δεξαμενών, ο διαμέτρου 35 μέτρων τροχός καταναλώνει την ελάχιστη δυνατή ηλεκτρική ενέργεια κατά την κίνησή του.
Για να περιστραφεί ο τροχός κατά 180 μοίρες, απαιτούνται 5,5 λεπτά.