Τα όσα αναφέρει ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Βασίλειος Φλωρίδης, σχολιάζει ο Ζαχαρίας Κεσσές, φέρνοντας παραδείγματα από το σκάνδαλο των υποκλοπών, λέγοντας ότι όσοι χειρίστηκαν την υπόθεση «οφείλουν να λογοδοτήσουν για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους»

Για διαφθορά στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου κάνει λόγο ο συνήγορος θυμάτων των παράνομων παρακολουθήσεων, Ζαχαρίας Κεσσές, σχολιάζοντας τις αναφορές του εισαγγελέα του ανώτατου δικαστηρίου, Βασίλειου Φλωρίδη.

«Γράφει ότι, όταν μολύνεται η φλέβα, η βλάβη φτάνει στην καρδιά του οργανισμού. Στη δική μας περίπτωση, η καρδιά είναι το Κράτος Δικαίου. Ας του θυμίσουμε, λοιπόν, τι συνέβη στην υπόθεση των υποκλοπών και πόση διαφθορά υπάρχει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου με τις πλήρως αναιτιολόγητες εισαγγελικές διατάξεις και τις οφθαλμοφανείς υποχωρήσεις και εκπτώσεις», τονίζει ο κ. Κεσσές.

Τέλος, επισημαίνει ότι «η ‘φλέβα διαφθοράς’ φτάνει πράγματι στην καρδιά του Κράτους Δικαίου και η υπόθεση των υποκλοπών απαιτεί απαντήσεις. Όσοι την χειρίστηκαν οφείλουν να λογοδοτήσουν για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους. Και όπως λέει ο κ. Φλωρίδης ‘κανείς δεν πρέπει να μένει ανεξέλεγκτος. Όλοι πρέπει να λογοδοτούν’».

Όσα αναφέρει ο Ζαχαρίας Κεσσές:

Ο τίτλος του άρθρου του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Φλωρίδη στην ‘Καθημερινή’ είναι σοκαριστικός: ‘Φλέβα διαφθοράς στη Δικαιοσύνη’. Γράφει ότι, όταν μολύνεται η φλέβα, η βλάβη φτάνει στην καρδιά του οργανισμού. Στη δική μας περίπτωση, η καρδιά είναι το Κράτος Δικαίου.

Ας του θυμίσουμε, λοιπόν, τι συνέβη στην υπόθεση των υποκλοπών και πόση διαφθορά υπάρχει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου με τις πλήρως αναιτιολόγητες εισαγγελικές διατάξεις και τις οφθαλμοφανείς υποχωρήσεις και εκπτώσεις.

Ο κ. Τζαβέλλας μετά την διαβίβαση της απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου κράτησε τη δικογραφία είκοσι ημέρες χωρίς να εξετάσει μάρτυρα ή να ζητήσει συνδρομή υπηρεσίας. Και για να αποκλείσει την κατασκοπευτική στόχευση της στρατιωτικής ηγεσίας και του Υπουργού Εξωτερικών, επικαλέστηκε την αδιανόητη κατασκευή ότι οι ίδιοι δράστες είχαν παγιδεύσει και έναν ηθοποιό κι έναν δημοσιογράφο. Παράλληλα δεν εξέτασε κανένα από τα δεκάδες νέα στοιχεία που προέκυψαν στη δίκη.

Ο ίδιος είχε εποπτεύσει την ΕΥΠ την επίδικη περίοδο, είχε υπογράψει διατάξεις παρακολούθησης του Θ. Κουκάκη και είχε καταθέσει στη Βουλή ως μάρτυρας για την υπόθεση. Παρ’ όλα αυτά, ανέλαβε τον χειρισμό της, χωρίς να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά το ζήτημα αμεροληψίας που θέτουν αυτά τα γεγονότα και της παραβίασης του άρθρου 15 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Ο κ. Μπακέλλας απέρριψε προκλητικά και αναιτιολόγητα τις αιτήσεις ανάσυρσης των κ. Σαμαρά, Κουκάκη και Σπίρτζη. Αρνήθηκε να εξετάσει πέντε κρίσιμους μάρτυρες, με το σκεπτικό ότι ενδέχεται να εμπλέκονται στις πράξεις, χωρίς πρώτα να ακούσει τι γνωρίζουν. Και επί δύο μήνες δεν έχει εξετάσει τη μήνυση του Γ. Παπαδόπουλου, ο οποίος κατά την περίοδο της παγίδευσης του είχε αναλάβει προϊστάμενος μονάδας Αντικατασκοπείας της ΕΥΠ. Παράλληλα απέφυγε να καλέσει τον Ταλ Ντίλιαν όχι να καταθέσει αλλά να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία για όσα δηλώνει δημόσια εδώ και μήνες για προμήθεια του λογισμικού σε κρατική υπηρεσία .

Δεν ισχυρίζομαι ότι αποδείχθηκε χρηματισμός. Η θεσμική διαφθορά, όμως, δεν χρειάζεται φάκελο με χρήματα. Μπορεί να εμφανίζεται ως επιλεκτική αδράνεια, ανεξήγητη επιείκεια απέναντι σε κρίσιμα κενά και αποφάσεις που αφήνουν την αλήθεια ανερεύνητη, ενώ ο χρόνος εξαντλεί την ποινική αξίωση.

Η ‘φλέβα διαφθοράς’ φτάνει πράγματι στην καρδιά του Κράτους Δικαίου και η υπόθεση των υποκλοπών απαιτεί απαντήσεις. Όσοι την χειρίστηκαν οφείλουν να λογοδοτήσουν για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους. Και όπως λέει ο κ. Φλωρίδης ‘κανείς δεν πρέπει να μένει ανεξέλεγκτος. Όλοι πρέπει να λογοδοτούν’».

Το φαινόμενο του shrinkflation (μείωση προϊόντος, ίδια τιμή) συμβαίνει όταν οι κατασκευαστές μειώνουν το βάρος, τον όγκο ή την ποσότητα των προϊόντων τους, διατηρώντας παράλληλα την τιμή πώλησης σταθερή.

Στη σημερινή πραγματικότητα, η ακρίβεια αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν καθημερινά εκατομμύρια καταναλωτές. Καθώς το κόστος ζωής αυξάνεται και η αγοραστική δύναμη περιορίζεται, η πίεση στα νοικοκυριά γίνεται όλο και πιο αισθητή, με τις τιμές των βασικών αγαθών να καταγράφουν συνεχείς ανόδους.

Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό οικονομικό περιβάλλον, οι καταναλωτές δεν έρχονται αντιμέτωποι μόνο με τις εμφανείς ανατιμήσεις στα ράφια, αλλά και με πιο «αόρατες» πρακτικές της αγοράς.

Πώς οι εταιρείες μετακυλούν το αυξημένο κόστος παραγωγής αδειάζοντας κρυφά το καλάθι μας και πώς μπορούμε να προστατευτούμε;

Τι ισχύει στα κράτη της Ευρώπης και τι στην Ελλάδα;

Τι είναι ο «συρρικνωμένος πληθωρισμός» των σούπερ μάρκετ;

Ο «συρρικνούμενος πληθωρισμός» συμβαίνει όταν οι κατασκευαστές μειώνουν το βάρος, τον όγκο ή την ποσότητα των προϊόντων τους διατηρώντας παράλληλα τις τιμές αμετάβλητες. «[Οι αγοραστές] αγοράζουν το ίδιο προϊόν στην ίδια συσκευασία, αλλά θα αγοράσουν λιγότερα στην ίδια τιμή», δήλωσε ο Loïc de Hults, ανώτερος συνεργάτης στη δικηγορική εταιρεία CMS Belgium.

Το 2019, μια γαλλική εταιρεία παραγωγής σιροπιών μείωσε τα μπουκάλια της από 750ml σε 600ml, με την ομάδα καταναλωτών Foodwatch να αναφέρει αργότερα αύξηση τιμής άνω του 37% ανά λίτρο.  Στη Γερμανία, μια μάρκα μείωσε τις μπάρες σοκολάτας της από 100g σε 90g, γεγονός που οδήγησε σε δικαστική απόφαση κατά της εταιρείας τον Μάιο του 2026. Μια άλλη εταιρεία εισήγαγε επίσης μικρότερες μπάρες σοκολάτας 75g το 2026, σε σύγκριση με τη συνήθη μορφή των 100g.

Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 2025, το 74% των καταναλωτών έχουν παρατηρήσει ότι τα προϊόντα γίνονται μικρότερα χωρίς να γίνονται φθηνότερα.

Ο λόγος είναι η αύξηση του κόστους παραγωγής. «Ορισμένοι κατασκευαστές εξετάζουν το ενδεχόμενο μείωσης των συσκευασιών και των ποσοτήτων για να διατηρήσουν τις τιμές, αντί να τις αυξήσουν», δήλωσε η Christel Delberghe, γενική διευθύντρια της EuroCommerce, η οποία εκπροσωπεί τους Ευρωπαίους λιανοπωλητές και χονδρεμπόρους.

Οι ομάδες καταναλωτών ζητούν αυστηρότερους κανόνες και χώρες όπως η Γαλλία και η Αυστρία έχουν θεσπίσει μέτρα που απαιτούν από τα σούπερ μάρκετ να επισημαίνουν τα μικρότερα προϊόντα. Ωστόσο, η ΕΕ δεν έχει συγκεκριμένη νομοθεσία κατά του συρρικνούμενου πληθωρισμού, βασιζόμενη αντ’ αυτού σε ευρύτερους κανόνες κατά των παραπλανητικών επιχειρηματικών πρακτικών.

Ίδια συσκευασία, λιγότερο προϊόν

Οι κατασκευαστές έχουν διάφορους τρόπους για να μειώσουν το μέγεθος των προϊόντων, από το να αφήνουν κενό χώρο στις σακούλες μέχρι τη χρήση παχύτερων συσκευασιών ή υπερυψωμένων βάσεων.

Η στρατηγική αυτή εκμεταλλεύεται ένα ψυχολογικό τυφλό σημείο: μειώσεις μόλις 5% έως 7% μπορεί να περάσουν απαρατήρητες. Ορισμένες εταιρείες διαφημίζουν επίσης μια «νέα συνταγή» ή «βελτιωμένη ποιότητα» χωρίς να εφιστούν την προσοχή στις αλλαγές στην ποσότητα.

Οι αγοραστές θα πρέπει να προσέχουν για αλλαγές στο καθαρό βάρος, λιγότερα είδη σε πολυσυσκευασίες ή ασυνήθιστα μεγάλες συσκευασίες σε σύγκριση με το περιεχόμενο. Ο έλεγχος της τιμής ανά κιλό ή λίτρο στις ετικέτες των ραφιών των σούπερ μάρκετ βοηθά επίσης στη σύγκριση προϊόντων.

Τι ισχύει στην Ευρώπη

Οι τιμές των τροφίμων και των μη αλκοολούχων ποτών σε ολόκληρη την ΕΕ αυξήθηκαν κατά περίπου 33% μεταξύ 2021 και 2025. Ωστόσο, η ΕΕ δεν έχει θεσπίσει κανόνες που να στοχεύουν ειδικά στον συρρικνωτικό πληθωρισμό. Η νομοθεσία της ΕΕ απαιτεί οι συσκευασίες τροφίμων να αναγράφουν την καθαρή ποσότητα και τα σούπερ μάρκετ να αναγράφουν τις τιμές ανά κιλό ή λίτρο. Η οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές απαγορεύει μόνο τις «παραπλανητικές πρακτικές».

Ο ντε Χουλτς πιστεύει ότι αυτοί οι νόμοι της ΕΕ προσφέρουν ήδη κάποια προστασία.

Το ζήτημα έφτασε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στις 15 Ιουλίου 2025, η Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών πραγματοποίησε δημόσια ακρόαση όπου οι νομοθέτες εξέτασαν πώς πρακτικές όπως ο συρρικνούμενος πληθωρισμός και η δυναμική τιμολόγηση επηρεάζουν τους αγοραστές, οδηγώντας σε ερώτημα προς την Επιτροπή σχετικά με το εάν η ισχύουσα νομοθεσία για τους καταναλωτές ήταν επαρκής για την αντιμετώπιση του συρρικνούμενου πληθωρισμού.

Η Επιτροπή υπερασπίστηκε τους ισχύοντες κανόνες, επισημαίνοντας τις υποχρεωτικές ετικέτες βάρους και τις τιμές μονάδας ως τρόπους για να εντοπίζουν οι καταναλωτές τις αυξήσεις τιμών. Ανέφερε ότι οι εθνικές αρχές πρέπει να επιβάλλουν τον νόμο και υποσχέθηκε να συνεχίσει να παρακολουθεί την αγορά.

Shrinkflation στην Ελλάδα

Το φαινόμενο του shrinkflation συνεχίζει να προβληματίζει τα ελληνικά νοικοκυριά.

Οι συσκευασίες μικραίνουν, οι τιμές παραμένουν ίδιες και οι καταναλωτές πληρώνουν περισσότερο χωρίς φυσικά να το καταλαβαίνουν.

Σύμφωνα με στοιχεία του 2025-2026, οι κατηγορίες με τη μεγαλύτερη «συρρίκνωση» είναι:

• Γαλακτοκομικά: Γιαούρτια και τυριά (μείωση γραμμαρίων στη συσκευασία).
• Είδη παντοπωλείου: Ζυμαρικά, όσπρια και ρύζι.
• Γλυκίσματα: Σοκολάτες και πατατάκια.
• Είδη προσωπικής υγιεινής: Χαρτί υγείας (λιγότερα μέτρα/φύλλα ανά ρολό) και απορρυπαντικά.

Στην Ελλάδα υπάρχει ρύθμιση που επιβάλλει την υποχρεωτική σήμανση σε προϊόντα των οποίων η ποσότητα μειώνεται χωρίς να υπάρχει αντίστοιχη μείωση της τιμής. ου επιβάλλει την υποχρεωτική σήμανση σε προϊόντα των οποίων η ποσότητα μειώνεται χωρίς να υπάρχει αντίστοιχη μείωση της τιμής.

Κανονισμοί σε άλλες χώρες

Από τον Ιούλιο του 2024, τα γαλλικά σούπερ μάρκετ που είναι μεγαλύτερα από 400 τετραγωνικά μέτρα πρέπει να προειδοποιούν τους αγοραστές όταν τα προϊόντα συρρικνώνονται αλλά η τιμή τους ανά κιλό ή λίτρο αυξάνεται. Τα καταστήματα πρέπει να εμφανίζουν τις παλιές και τις νέες ποσότητες, μαζί με την αύξηση της τιμής, για δύο μήνες, διαφορετικά κινδυνεύουν με πρόστιμα έως και 15.000 ευρώ.

Η Αυστρία εισήγαγε παρόμοιους κανόνες τον Απρίλιο του 2026, απαιτώντας από τα μεγαλύτερα σούπερ μάρκετ και τα καταστήματα υγείας και ομορφιάς να επισημαίνουν προϊόντα που συρρικνώνονται ενώ η τιμή μονάδας τους αυξάνεται κατά τουλάχιστον 3%.

Η Ρουμανία εισήγαγε επίσης υποχρεωτικές ειδοποιήσεις το 2024, ενώ το Βέλγιο έχει συζητήσει παρόμοια νομοθεσία, αλλά δεν έχει ακόμη θεσπίσει συγκεκριμένους κανόνες.

Ο ντε Χουλτς προειδοποίησε ότι οι διαφορετικοί εθνικοί κανόνες θα μπορούσαν να περιπλέξουν τα πράγματα για τους κατασκευαστές που πωλούν προϊόντα σε όλη την Ευρώπη: «Αν μιλάμε για συσκευασίες, πρέπει να ρυθμίζονται σε επίπεδο ΕΕ. Διαφορετικά, θα είναι πολύ περίπλοκο για τους κατασκευαστές», είπε.

Οι κοινοί κανόνες της ΕΕ θα βοηθούσαν τις εταιρείες να κατανοήσουν τι μπορούν και τι δεν μπορούν να κάνουν, ιδίως καθώς περισσότερες χώρες εισάγουν τις δικές τους απαιτήσεις: «Θα ήταν καλό να υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες σε επίπεδο ΕΕ, απλώς ώστε όλοι να γνωρίζουν τι μπορούν να κάνουν σε κάθε χώρα», πρόσθεσε.

Ωστόσο, η EuroCommerce πιστεύει ότι η υπάρχουσα νομοθεσία είναι αρκετή. «Η προσθήκη ενός ακόμη επιπέδου ρύθμισης δεν θα αλλάξει απαραίτητα πολλά σε σχέση με τους καταναλωτές, αλλά σίγουρα θα προσθέσει περισσότερα κανονιστικά βάρη, κόστος, υποχρεώσεις αναφοράς και αβεβαιότητα στους λιανοπωλητές», δήλωσε ο Delberghe.

«Κατά καιρούς παρουσιάζει έρευνες με βάση τη δική του εξειδίκευση».

Τις τελευταίες μέρες έχει προκληθεί μεγάλη συζήτηση για τον περιβόητο «γκουρού» της επικοινωνίας Σταν Γκρίνμπεργκ, ο οποίος δίνει και πάλι συμβουλές στον Κυριάκο Μητσοτάκη, με ορίζοντα τις επόμενες εκλογές.

Στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών το Documento ρώτησε για τον τρόπο με τον οποίο πληρώνεται ο κύριος Γκρίνμπεργκ, ενώ υπενθυμίσαμε ότι μετά τις ευρωεκλογές, σε σχετική μας ερώτηση, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε πει ότι «πληρωνόταν μηνιαίως, με τιμολόγια τα οποία έκοβε στη Νέα Δημοκρατία».

Υπενθυμίζεται ότι ο Σταν Γκρίνμπεργκ είχε διατελέσει βασικός σύμβουλος του Μπιλ Κλίντον, του Τόνι Μπλερ, του Νέλσον Μαντέλα, του Ισαάκ Χέρζοκ, του Βάτσλαβ Χάβελ και δεκάδων άλλων ηγετών ανά τον κόσμο. Άρα, το κασέ του είναι πολύ υψηλό, ενώ μάλιστα η Νέα Δημοκρατία έχει πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ χρέη.

Η τελευταία αύξηση της διπλωματικής δραστηριότητας γύρω από τη σύγκρουση στην Ουκρανία ακολουθεί ένα γνωστό μοτίβο, αν και κάθε γύρος φέρνει τις δικές του ιδιαιτερότητες. Αυτή τη φορά, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είναι ιδιαίτερα θυμωμένος με τον Βλαντιμίρ Ζελένσκι, τον οποίο κατηγορεί ολοένα και περισσότερο για την αποτυχία τερματισμού του πολέμου.

Η προσωπική τους εχθρότητα είναι εμφανής από την πρώτη τους συνάντηση κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Τραμπ, πριν από περισσότερους από 18 μήνες. Αλλά τώρα υπάρχει ένας επιπλέον παράγοντας, και αυτός είναι η αμερικανική εσωτερική πολιτική.

Με τους Ρεπουμπλικάνους να αντιμετωπίζουν δύσκολες εκλογές, ο Τραμπ χρειάζεται μια πολιτική επιτυχία. Υπάρχει λίγος χρόνος για σημαντικά επιτεύγματα, αλλά οι ισχυρές εικόνες μπορούν ακόμα να κάνουν εντύπωση και η σταθεροποίηση της αγοράς καυσίμων μέσω της διπλωματίας με τη Μόσχα προσφέρει ακριβώς αυτή την ευκαιρία.

Η ειρήνευση σε μια αιματηρή σύγκρουση είναι από μόνη της ένα επίτευγμα, αλλά οι ψηφοφόροι γενικά ανησυχούν περισσότερο για τα δικά τους οικονομικά και ο Τραμπ το καταλαβαίνει αυτό, οπότε φαίνεται να έχει επιστρέψει στην πεποίθηση που είχε από την αρχή ότι ο Ζελένσκι είναι πιο ευάλωτος στις πιέσεις από τη Μόσχα.

Η Ρωσία έχει καθορίσει τα όρια της ευελιξίας της και έχει δείξει μικρή διάθεση να υποχωρήσει από αυτά. Εν τω μεταξύ, η Ουάσινγκτον απέτυχε πέρυσι να φέρει την Ουκρανία και τους Ευρωπαίους υποστηρικτές της σε τάξη. Μάλιστα, κατάφεραν ακόμη και για λίγο να πείσουν τον Τραμπ ότι το Κίεβο θα μπορούσε να αντιστρέψει ριζικά την στρατιωτική κατάσταση, αλλά τώρα το εκκρεμές έχει γυρίσει πίσω.

Θυμάται πώς η ουκρανική ηγεσία προσπάθησε να βοηθήσει τους Δημοκρατικούς κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2020 και φαίνεται να ερμηνεύει την τρέχουσα συμπεριφορά του Κιέβου με τον ίδιο τρόπο: ως μια προσπάθεια να βοηθήσει τους εγχώριους αντιπάλους του. Ο Τραμπ σπάνια συγχωρεί τέτοια συμπεριφορά, εξ ου και η ολοένα και πιο σκληρή ρητορική του.

Γνωρίζοντας τον πρόεδρο, θα περίμενε κανείς ότι αυτή η στάση θα συνεχιστεί, αλλά θα ήταν λάθος να υποθέσουμε ότι η εχθρότητά του απέναντι στον Ζελένσκι εγγυάται μια επιτυχημένη ειρηνευτική συμφωνία.

Μια πολιτική ευνοϊκή για τη Μόσχα έχει μικρή υποστήριξη εντός του αμερικανικού κατεστημένου, ανεξάρτητα από την κομματική της τοποθέτηση, επομένως οι αντίπαλοι θα εκμεταλλευτούν κάθε ευκαιρία για να την εμποδίσουν.

Εν τω μεταξύ, η Δυτική Ευρώπη είναι αποφασισμένη να μην αποκλειστεί από τις διαπραγματεύσεις και οι κυβερνήσεις της συνεχίζουν να αντιστέκονται σε μια διευθέτηση που πιστεύουν ότι θα εξυπηρετούσε τα ρωσικά συμφέροντα.

Ο Τραμπ μπορεί να πιεστεί προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, αλλά η ριζική αλλαγή της οπτικής του είναι ένα άλλο θέμα, επειδή παρά την φαινομενική του απρόβλεπτοτητα, είναι αξιοσημείωτα συνεπής στην υποκείμενη κοσμοθεωρία του και μόλις σχηματίσει μια γνώμη, σπάνια την εγκαταλείπει.

Αυτά, ωστόσο, είναι ζητήματα προσωπικότητας και πολιτικής ψυχολογίας, οπότε τι γίνεται με την ίδια τη διευθέτηση;

Οι διαπραγματεύσεις παραμένουν αδιαφανείς, όπως συμβαίνει γενικά με την γνήσια διπλωματία, και η κατεύθυνσή τους μπορεί να συναχθεί μόνο από έμμεσα μηνύματα.

Τα δυτικά σχόλια τείνουν να προσδιορίζουν το έδαφος ως το κύριο εμπόδιο και υπάρχει κάποια δικαιολογία για αυτό, καθώς η πορεία των στρατιωτικών επιχειρήσεων έχει σταδιακά ανυψώσει τα εδαφικά ζητήματα πέρα ​​από τη σημασία που είχαν στην αρχή της σύγκρουσης.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η απόρριψη των προτεινόμενων όρων διευθέτησης της Ρωσίας θα σήμαινε την αντιμετώπιση λιγότερο ευνοϊκών συνθηκών αργότερα, και αυτό ακριβώς έχει συμβεί, ιδίως όσον αφορά το εδαφικό ζήτημα, ωστόσο οι εδαφικές παραχωρήσεις δεν είναι η μόνη αιτία.

Οι ευρύτερες αρχές της ευρωπαϊκής ασφάλειας, τόσο στρατιωτικές όσο και πολιτικές, παραμένουν κεντρικές. Ήταν, άλλωστε, οι αποφασιστικές σκέψεις πίσω από την απόφαση της Μόσχας να χρησιμοποιήσει βία το 2022.

Πράγματι, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι η ασφάλεια, νοούμενη με την ευρύτερη έννοιά της, έχει γίνει, ή πρόκειται να γίνει, το κεντρικό ζήτημα στις διαπραγματεύσεις, και αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το εδαφικό ζήτημα.

Όσο λιγότερη εμπιστοσύνη υπάρχει σε βιώσιμες συμφωνίες για αμοιβαίες εγγυήσεις και στρατιωτικούς περιορισμούς, τόσο μεγαλύτερο είναι το κίνητρο για επέκταση των ζωνών ασφαλείας και μείωση των δυνατοτήτων ενός αντιπάλου μακροπρόθεσμα, έτσι ώστε το έδαφος, με άλλα λόγια, να γίνεται υποκατάστατο των ρυθμίσεων ασφαλείας που καμία πλευρά δεν πιστεύει ότι μπορεί να εμπιστευτεί.

Μετά τις συναντήσεις στο Όσλο και την Αγία Πετρούπολη, οι Αμερικανοί εκπρόσωποι μίλησαν για ουσιαστική πρόοδο, ενώ οι Ευρωπαίοι περιγράφουν σύγκλιση θέσεων και ανάδυση νέων ιδεών.

Προς το παρόν, η διπλωματία συνεχίζει την γνωστή της πορεία, με μια ακόμη τριμερή συνάντηση σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων να αναμένεται τον Νοέμβριο για την αντιμετώπιση τεχνικών ζητημάτων, μετά από δύο προηγούμενους γύρους.

Ωστόσο, ο συνδυασμός των εξελίξεων υποδηλώνει ότι η στρατιωτική φάση της σύγκρουσης μπορεί να πλησιάζει σε ένα σημαντικό σημείο καμπής, ακόμη και αν η ολοκλήρωσή της απέχει αρκετά.

Ο Γιούρι Ουσάκοφ εξέφρασε την ελπίδα ότι το τέλος πλησιάζει και αυτό μπορεί να είναι αισιόδοξο, αλλά οι εναλλακτικές λύσεις γίνονται σαφέστερες: είτε σοβαρές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις που θα καλύπτουν όλο το φάσμα των αμφισβητούμενων ζητημάτων, είτε μια μετάβαση σε ένα νέο επίπεδο κλιμάκωσης.

Η πρώτη επιλογή απαιτεί αξιόπιστες εγγυήσεις ασφαλείας και οι τεχνικές ρυθμίσεις από μόνες τους δεν επαρκούν, επομένως αυτό που χρειάζεται είναι ένα σταθερό πολιτικό πλαίσιο ικανό να επιβιώσει από αλλαγές στις συνθήκες και την ηγεσία.

Αυτό είναι επίσης το πλαίσιο στο οποίο συζητείται η πιθανότητα τριμερούς συνάντησης μεταξύ των ηγετών της Ρωσίας, της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η προτεινόμενη συνάντηση στη σύνοδο κορυφής της APEC τον επόμενο μήνα στη Σεντζέν έχει προκαλέσει σημαντικές εικασίες, αλλά παραμένει αβέβαιο αν θα συμβεί. Ακόμα κι αν συμβεί, δεν θα υπάρξει νέα Γιάλτα και καμία ευρεία συμφωνία, επειδή το διεθνές περιβάλλον απλώς δεν επιτρέπει ένα τέτοιο αποτέλεσμα.

Παρ 'όλα αυτά, μια συνάντηση μεταξύ του Βλαντιμίρ Πούτιν, του Σι Τζινπίνγκ και του Ντόναλντ Τραμπ θα είχε σημαντική σημασία.

Μέσα σε ένα ολοένα και πιο περίπλοκο διεθνές τοπίο, θα έδειχνε το επίπεδο στο οποίο λαμβάνονται οι πιο σημαντικές αποφάσεις στον κόσμο, ένα επίπεδο ανάλογο με την κλίμακα των προκλήσεων. Ίσως αυτό, από μόνο του, να προσέφερε μια νέα προοπτική.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά από την  Rossiyskaya Gazeta και  μεταφράστηκε και επιμελήθηκε από την ομάδα RT.