ενημέρωση 4:23, 13 November, 2026

Πατσαβουρέϊκα και Christian Louboutin

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Γιατί τόσο σκοτεινές ειδήσεις να λέγονται απο υπέρλαμπρα πρόσωπα με ροζ και καναρινί παντελόνες και ψιλοτάκουνα περίπου Christian Louboutin ;

Πόσο ερμητικά κλειστά μάτια θα έπρεπε να έχεις για να μην χαζεύεις το σταυροπόδι στο ψηλό ντιζαϊνάτο σκαμπό του πλατό, σε συνδυασμό με την άνοδο της βενζίνης στην αντλία και με “τα καθημερινά του καθημερινού”και ο καθείς να σε ψέλνει;

‘Έζησα κι εγώ το εφέ των μεταγραφών μαθαίνω τις εμβριθείς “κριτικές”.

Ίδια πρόσωπα σε άλλο σκηνικό, με άλλο μισθό, άλλη ντιρεκτίβα.

‘Ιδια όμως τσαχπινιά , τόλμη και γοητεία σα να άκουγα σε πλέι-μπακ το “Τολμώ” της Μαρινέλας στο ναρκοπέδιο της Κηφισιάς που περπατώ.

Θα προτιμούσα να λέει τις ειδήσεις αυτή που τις γράφει: με το εναλλασσόμενο, εφαρμοστό γελεκάκι της και το κρυφό αμόρε του Βαγγέλη, αντί της κας, το όνομά της δεν το αναφέρω.

Στη Ρώμη τους χριστιανούς τους έτρωγαν τα θηρία στο Κολοσσαίο. Εδώ τα “θηρία” τρώνε τον Κηφισιώτη για να μην τα φάει με τη σειρά του ότι βρει στο διάβα του.

Συμβάλλει βέβαια σ’ αυτό και η δική του περιέργεια.

Πού έψαξε και βρήκε, παραδείγματος χάριν, ότι η «κα με τας καμελίας» αποκάλυψε τον λόγο που αποφάσισε να κάνει κατάψυξη ωαρίων;

Καραμανλής, Σαμαράς, Μεϊμαράκης μαζί σε εκδήλωση του ΕΚΠΑ

Οι τρεις πρώην πρόεδροι της ΝΔ Κώστας Καραμανλής, Αντώνης Σαμαράς και Βαγγέλης Μεϊμαράκης, βρέθηκαν στην πρώτη σειρά της εκδήλωσης για τη συμπλήρωση 25 χρόνων λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Κέντρου Αριστείας Jean Monnet του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Την εικόνα που δεν είδαμε στην επίσημη κομματική εκδήλωση για τον εορτασμό των γενεθλίων της ΝΔ, δηλαδή τους τρεις πρώην προέδρους της παράταξης Κώστα Καραμανλή, Αντώνη Σαμαρά και Βαγγέλη Μεϊμαράκη να κάθονται μαζί στην ίδια σειρά, την είδαμε απόψε στην επετειακή εκδήλωση του ΕΚΠΑ για τη συμπλήρωση 25 χρόνων λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Κέντρου Αριστείας Jean Monnet, στο κεντρικό κτήριο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Υπενθυμίζουμε ότι από την πρόσφατη κομματική εκδήλωση για τα γενέθλια της ΝΔ απουσίαζαν όλοι οι πρώην πρόεδροι του κόμματος. Όχι μόνο δηλαδή ο Αντώνης Σαμαράς (ο οποίος έχει διαγραφεί με απόφαση του πρωθυπουργού), αλλά και ο Κώστας Καραμανλής και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, οι οποίοι βρέθηκαν απόψε μαζί στην πρώτη σειρά του ακροατηρίου της εκδήλωσης στο ΕΚΠΑ.


Ομιλητές

Στους ομιλητές ήταν ο καθηγητής και υφυπουργός Εξωτερικών επί κυβέρνησης Καραμανλή, Γιάννης Βαληνάκης, ο οποίος έκανε την παρουσίαση του απολογισμού της 25ετίας του Ευρωπαϊκού Κέντρου Αριστείας Jean Monnet του Πανεπιστημίου Αθηνών ως πρόεδρος του Κέντρου, ενώ αναφερόμενος στην στάση της Ε.Ε. άφησε σαφείς αιχμές για το γεγονός ότι στηρίζει την Ουκρανία απέναντι σε μια αναθεωρητική δύναμη, όπως η Ρωσία, αλλά δεν έχει, όπως τόνισε, την ίδια στάση απέναντι σε δύο κράτη-μέλη της, όπως η Κύπρος και η Ελλάδα, τα οποία βρίσκονται αντιμέτωπα με τις αναθεωρητικές επιδιώξεις της Τουρκίας.

 

Την κεντρική ομιλία της εκδήλωσης πραγματοποίησε ο Ευρωπαίος Επίτροπος, αρμόδιος για τις βιώσιμες μεταφορές και τον Τουρισμό, Απόστολος Τζιτζικώστας, ενώ την προσφώνηση έκανε ο πρύτανης του ΕΚΠΑ, καθηγητής Γεράσιμος Σιάσος και χαιρετισμό απηύθυνε ο υφυπουργός Παιδείας Νίκος Παπαιωάννου.

Οι παρουσίες

Στις παρουσίες στο ακροατήριο, πέραν των πρώην προέδρων της ΝΔ, ασφαλώς ξεχωρίζει εκείνη του Θόδωρου Ρουσόπουλου, βουλευτή της ΝΔ, πρώην Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης και πρώην υπουργού Επικρατείας επί κυβέρνησης Καραμανλή.

Στο ακροατήριο ήταν επίσης αρκετοί βουλευτές της ΝΔ και πρώην υπουργοί, όπως οι Χρήστος Σταϊκούρας, Γιώργος Βλάχος, Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, Γιώργος Βουλγαράκης, ενώ παρόντες ήταν ακόμα ο Γενικός Διευθυντής της ΝΔ και στενός συνεργάτης του Κυριάκου Μητσοτάκη, Γιάννης Σμυρλής, καθώς επίσης ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού, Θάνος Ντόκος.

Εκεί ήταν, τέλος, και ο παραιτηθείς (και πλέον πιο απελευθερωμένος να εκφράζει τις διαφοροποιήσεις του) από τη θέση του συμβούλου του πρωθυπουργού για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Σωτήρης Σέρμπος.

Γιατί η Ρωσία επιθυμεί ειρήνη μεταξύ Ιράν και Κόλπου

Καμία βραχυπρόθεσμη απροσδόκητη αύξηση της τιμής του πετρελαίου δεν μπορεί να αντισταθμίσει τη ζημιά που προκλήθηκε από τον ατελείωτο πόλεμο μεταξύ των εταίρων.

Στις 18 Οκτωβρίου, ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ επισκέφθηκε τη Μανάμα, όπου παρευρέθηκε στην ένατη υπουργική σύνοδο του στρατηγικού διαλόγου του Συμβουλίου Συνεργασίας Ρωσίας-Κόλπου και είχε ξεχωριστές συνομιλίες με τους υπουργούς Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας και του Κουβέιτ. Την επόμενη μέρα, ταξίδεψε στην Τεχεράνη για να συναντηθεί με τον Υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί και τον Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν.

Στη Μανάμα, οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στην αποκλιμάκωση στον Περσικό Κόλπο, την ασφάλεια στη θάλασσα και τις ρωσικές προτάσεις για ένα πλαίσιο συλλογικής ασφάλειας, ενώ οι διμερείς συναντήσεις έδωσαν την ευκαιρία να διευκρινιστούν οι θέσεις των επιμέρους χωρών. Ο Λαβρόφ και ο ομόλογός του από το Κουβέιτ τόνισαν την ανάγκη ταχείας μείωσης των εντάσεων και συμφώνησαν ότι μια πολιτική και διπλωματική διευθέτηση είναι ο μόνος βιώσιμος τρόπος για να προχωρήσουμε. Στην Τεχεράνη, τα περιφερειακά ζητήματα παρουσιάστηκαν παράλληλα με τη ρωσο-ιρανική συνεργασία, με τη Μόσχα να επιβεβαιώνει τη δέσμευσή της σε οικονομικές και επενδυτικές συμφωνίες παρά την επιδείνωση του περιβάλλοντος ασφαλείας.

Διπλωματία μεταξύ των δύο ακτών του Κόλπου

Το ταξίδι είχε ως στόχο να αποτρέψει την εδραίωση ενός νέου χάσματος μεταξύ του Ιράν και των αραβικών μοναρχιών, καθώς οι συνέπειες της αμερικανο-ισραηλινής επιθετικότητας κατά του Ιράν επηρεάζουν την ασφάλεια ολόκληρης της περιοχής. Ωστόσο, η ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης απαιτεί επίσης την αναγνώριση ότι τα κράτη του Κόλπου έχουν τα δικά τους παράπονα κατά της Τεχεράνης για τις επιθέσεις στο έδαφός τους και τις απειλές κατά των θαλάσσιων οδών.

Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών στη Μανάμα, οι Άραβες εκπρόσωποι δήλωσαν ρητά ότι ελπίζουν ότι η Μόσχα θα χρησιμοποιήσει τη σχέση της με το Ιράν για να εκφράσει τις ανησυχίες τους. Οι συζητήσεις κάλυψαν επίσης την Υεμένη, τη διατήρηση της εκεχειρίας στη Γάζα, την πρόσβαση στην ανθρωπιστική βοήθεια και την ανθεκτικότητα των αλυσίδων εφοδιασμού ενέργειας και τροφίμων - τις διάφορες και αλληλένδετες πηγές αστάθειας που μαστίζουν τη Μέση Ανατολή.

Στην Τεχεράνη, ο Λαβρόφ επιβεβαίωσε την υποστήριξη της Μόσχας για την αποκατάσταση των συνθηκών ασφάλειας και ναυτιλίας σε εκείνες που ήταν πριν από την έναρξη της στρατιωτικής επιχείρησης ΗΠΑ-Ισραήλ. Το Ιράν, το οποίο θεωρεί την επίθεση ως την κύρια αιτία της τρέχουσας κρίσης, δήλωσε επίσης τη δέσμευσή του για την επίλυση των διαφορών μέσω της διπλωματίας. Η συμφωνία επί των γενικών αρχών, ωστόσο, δεν ισοδυναμεί ακόμη με συμφωνία επί των συγκεκριμένων υποχρεώσεων που πρέπει να αποδεχτούν τα μέρη.

Η Ρωσία θα μπορούσε να μεσολαβήσει στις προσπάθειες για την αποκλιμάκωση των εντάσεων και τον μετριασμό της επιδείνωσης των σχέσεων μεταξύ της Τεχεράνης και των μοναρχιών του Κόλπου, καθώς διατηρεί στενούς δεσμούς με το Ιράν, ενώ παράλληλα αναπτύσσει πολιτική, οικονομική και ενεργειακή συνεργασία με τα αραβικά κράτη. Αυτές οι σχέσεις επιτρέπουν στη Μόσχα να μεταδίδει μηνύματα, να προσδιορίζει τα περιθώρια για συμβιβασμό και να διευκολύνει τον άμεσο διάλογο, ο οποίος μπορεί εύκολα να δώσει τη θέση του σε ανταγωνιστικά τελεσίγραφα κατά τη διάρκεια μιας κρίσης.

Ωστόσο, αυτή η αμφίδρομη πρόσβαση δεν σημαίνει ότι η Μόσχα μπορεί να υπαγορεύσει τι πραγματικά αποφασίζουν οι εταίροι της, και η εγγύτητά της με την Τεχεράνη μπορεί να εγείρει ερωτήματα μεταξύ των Αράβων συμμετεχόντων. Η αποτελεσματικότητα της ρωσικής διαμεσολάβησης θα εξαρτηθεί τελικά από το αν τα ίδια τα μέρη είναι πρόθυμα να διαπραγματευτούν, να αναγνωρίσουν τις ανησυχίες η μία της άλλης και να λάβουν πρακτικά μέτρα για να τις αντιμετωπίσουν.

Η συμπεριληπτική ασφάλεια ως εναλλακτική λύση στη μόνιμη κρίση

Στη Μανάμα, ο Λαβρόφ παρουσίασε για άλλη μια φορά την ενημερωμένη αντίληψη της Ρωσίας για τη συλλογική ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο ως πιθανή συμβολή σε μια διαρκή διευθέτηση. Η πρόταση συνεχίζει μια μακροχρόνια πρωτοβουλία και όχι ένα έγγραφο που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για αυτήν την επίσκεψη. Ήδη από τον Ιούνιο, ανέφερε ότι ενημερωμένες προτάσεις είχαν κυκλοφορήσει στις πρωτεύουσες της περιοχής και ότι η Μόσχα λάμβανε τις πρώτες απαντήσεις.

Η προσέγγιση βασίζεται στην υπόθεση ότι οι αραβικές μοναρχίες και το Ιράν πρέπει να συμμετέχουν σε ένα κοινό πλαίσιο, επειδή οι προσπάθειες διασφάλισης μιας ομάδας κρατών μέσω της απομόνωσης μιας άλλης αναπαράγουν τα αίτια της αντιπαράθεσης. Τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και οι τακτικές επαφές αποσκοπούν στη σταδιακή μείωση της αβεβαιότητας, ενώ οι χώρες του Κόλπου και οι άμεσοι γείτονές τους θα πρέπει να έχουν την αποφασιστική φωνή στη διαμόρφωση της περιφερειακής τάξης.

Μια προηγούμενη ρωσική ιδέα που κυκλοφόρησε στα Ηνωμένα Έθνη το 2019 προέβλεπε ήδη μια σταδιακή ομαλοποίηση των συνθηκών, σεβασμό της κυριαρχίας, την ειρηνική επίλυση των διαφορών και την ανάπτυξη μηχανισμών συλλογικής ασφάλειας. Οι τρέχουσες προτάσεις μπορεί να θεωρηθεί ότι διατηρούν το ίδιο πνεύμα, ακόμη και αν συγκεκριμένες διατάξεις έχουν αλλάξει ή ενημερωθεί.

Η Μόσχα έχει υποστηρίξει ότι η περιοχή χρειάζεται ένα δικό της σύστημα ασφαλείας χωρίς αποκλεισμούς, απαλλαγμένο από εξωτερικές στρατιωτικές παρεμβάσεις και επιβαλλόμενες πολιτικές ρυθμίσεις. Αυτό δεν αποκλείει, ωστόσο, τη διεθνή βοήθεια, καθώς η ρωσική διπλωματία επιτρέπει την υποστήριξη από εξωτερικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, υπό την προϋπόθεση ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα των κρατών της περιοχής.

Η πρακτική αξία αυτού του μοντέλου θα εξαρτηθεί από το εάν οι γενικές αρχές μπορούν να μεταφραστούν σε συμφωνημένες διαδικασίες για την πρόληψη συμβάντων, την προστασία των πολιτικών υποδομών και τη διατήρηση ανοιχτών των θαλάσσιων οδών. Αυτές οι ρυθμίσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν τα πρώτα βήματα προς μια πιο σταθερή τάξη, ενώ μια προσπάθεια επίλυσης κάθε πολιτικής διαφωνίας ταυτόχρονα θα μπορούσε να εμποδίσει ακόμη και περιορισμένα μέτρα για την άμβλυνση των εντάσεων.

Γιατί το ακριβό πετρέλαιο δεν κάνει τον πόλεμο καλό για τη Ρωσία

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης και οι συζητήσεις των ειδικών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που επικεντρώνονται στην πολιτική της Μέσης Ανατολής, συχνά παρουσιάζουν τη Ρωσία ως ωφελημένη από τον πόλεμο, υποστηρίζοντας ότι οι διαταραχές στον εφοδιασμό του Κόλπου αυξάνουν τις τιμές ενέργειας και δημιουργούν ευκαιρίες για τους Ρώσους εξαγωγείς.

Ένα βραχυπρόθεσμο όφελος από την άποψη της τιμής είναι σίγουρα πιθανό, αλλά το να υποθέσουμε ότι ο πόλεμος δίνει στη Ρωσία στρατηγικό πλεονέκτημα είναι αναλυτικά αβάσιμο, επειδή τα εθνικά συμφέροντα της χώρας δεν περιορίζονται σε μία μόνο πηγή εσόδων από εξαγωγές. Τα πρόσθετα έσοδα από τις πωλήσεις εμπορευμάτων λένε λίγα για το κόστος των κατεστραμμένων συνεργασιών, των αναβληθέντων επενδύσεων και της επιδείνωσης των συνθηκών για τα μακροπρόθεσμα έργα.

Η Μέση Ανατολή έχει σημασία για τη Ρωσία ως πολιτικός και οικονομικός εταίρος, και οι σταθερές σχέσεις εξαρτώνται από προβλέψιμους θεσμούς, οδούς μεταφοράς και χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Ένας παρατεταμένος πόλεμος αυξάνει το κόστος ναυτιλίας και ασφάλισης, περιπλέκει τις συμφωνίες υποδομών και αναγκάζει τους εταίρους να εκτρέψουν πόρους από την ανάπτυξη προς άμεσες ανάγκες ασφαλείας.

Αυτό είναι εμφανές στη συνεργασία της Ρωσίας με το Ιράν, όπου τα έργα της απαιτούν ένα σταθερό λειτουργικό περιβάλλον. Στην Τεχεράνη, ο Λαβρόφ μίλησε για τη σταδιακή επιστροφή Ρώσων ειδικών στον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής Μπουσέρ, καθώς και για προοπτικές συνεργασίας στην παραγωγή και μεταφορά υδρογονανθράκων. Ένας παρατεταμένος πόλεμος δημιουργεί πρόσθετους κινδύνους για αυτές τις δραστηριότητες και οι υψηλότερες τιμές του πετρελαίου δεν μπορούν να τους εξαλείψουν.

Επιπλέον, ένα παρατεταμένο ενεργειακό σοκ μπορεί να αποδυναμώσει την παγκόσμια οικονομία, ενώ η επακόλουθη μείωση της ζήτησης περιορίζει τα αρχικά κέρδη των εξαγωγέων. Ακόμα κι αν ορισμένες συνέπειες ενός πολέμου στη Μέση Ανατολή μπορούν να ωφελήσουν τους Ρώσους προμηθευτές βραχυπρόθεσμα, οι ισχυρισμοί ότι η Μόσχα επιθυμεί έναν ατελείωτο πόλεμο στην περιοχή είναι στην καλύτερη περίπτωση επιφανειακοί. Το στρατηγικό συμφέρον της Ρωσίας έγκειται στη μακροπρόθεσμη σταθερότητα της περιοχής, η οποία θα της επέτρεπε να διατηρήσει τις συνεργασίες, τις αγορές και τις ευκαιρίες για οικονομική εμπλοκή.

Περιφερειακή αυτονομία σε μια μεταβαλλόμενη παγκόσμια τάξη

Ο μετασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης και η διάβρωση της δυτικής ηγεμονίας δίνουν στα κράτη της Μέσης Ανατολής μεγαλύτερο περιθώριο για να ακολουθήσουν ανεξάρτητες πολιτικές, αλλά η αναδιανομή της διεθνούς επιρροής δεν επιλύει από μόνη της τις περιφερειακές διαφορές. Εάν η εξάρτηση από εξωτερικές εγγυήσεις απλώς συμπληρωθεί από νέους ανταγωνιστικούς προστάτες, ενώ οι μηχανισμοί για άμεσο διάλογο παραμένουν αδύναμοι, η Μέση Ανατολή θα συνεχίσει να χρησιμεύει ως αρένα όπου οι τοπικές συγκρούσεις τέμνονται με την αντιπαλότητα μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.

Η περιφερειακή αυτονομία απαιτεί από τα γειτονικά κράτη να συμφωνήσουν σε κανόνες συνύπαρξης, ακόμη και όταν οι προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής τους και οι αντιλήψεις τους για τις απειλές διαφέρουν σημαντικά. Ένα βιώσιμο σύστημα θα απαιτήσει αμοιβαίο σεβασμό για την κυριαρχία, την απόρριψη των επιβαλλόμενων στρατιωτικών λύσεων και την αναγνώριση ότι η διαρκής ασφάλεια δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στη μόνιμη ευπάθεια ενός άλλου κράτους.

Η Ρωσία μπορεί να υποστηρίξει αυτή τη διαδικασία παρέχοντας διπλωματικά κανάλια και βοηθώντας στον εντοπισμό μιας λειτουργικής ακολουθίας συμφωνιών, αλλά μόνο οι χώρες της περιοχής μπορούν να οικοδομήσουν ένα ειρηνικό μέλλον. Η εξωτερική διαμεσολάβηση αποφέρει αποτελέσματα όταν υποστηρίζει μια υπάρχουσα προθυμία για συμβιβασμό, ενώ ακόμη και ουσιαστικές πρωτοβουλίες μπορούν να παραμείνουν στα χαρτιά εάν αυτή η προθυμία απουσιάζει.

Οι επισκέψεις του Λαβρόφ στη Μανάμα και την Τεχεράνη ανέδειξαν μια ευκαιρία να συνδεθεί η επείγουσα αποκλιμάκωση με συζητήσεις για μια πιο βιώσιμη περιφερειακή τάξη. Η αξιοποίηση αυτής της ευκαιρίας θα απαιτήσει χρόνο και δύσκολες πολιτικές αποφάσεις, επειδή τα μέρη θα πρέπει να περιορίσουν τη χρήση βίας τους, να αποκαταστήσουν την κατεστραμμένη εμπιστοσύνη και να αποδεχτούν αμοιβαίες υποχρεώσεις. Η Μόσχα μπορεί να μεσολαβήσει σε αυτή τη διαδικασία, αλλά το αποτέλεσμά της θα εξαρτηθεί από την επιθυμία και την ετοιμότητα των κρατών του Κόλπου και του Ιράν να καταλήξουν σε συμφωνία.

Πηγή: RT

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

NYT - ΗΠΑ και Ισραήλ σχεδιάζουν νέες επιθέσεις στο Ιράν μετά τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές

Στο τραπέζι μια σύντομη, εντατική επιχείρηση κατά ενεργειακών και πυρηνικών εγκαταστάσεων και οπλικών αποθεμάτων - Ο Τραμπ δεν έχει δώσει το πράσινο φως - Η Τεχεράνη προειδοποιεί για διεύρυνση των αντιποίνων και απορρίπτει το σενάριο ενός πολέμου «72 ωρών»

Οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχουν καταρτίσει συγκεκριμένα σχέδια για την επανάληψη των επιθέσεων κατά του Ιράν μετά τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους και άλλα πρόσωπα που έχουν ενημερωθεί για τις σχετικές διαβουλεύσεις που επικαλούνται οι New York Times.

Καθώς προχωρά ο σχεδιασμός μιας σύντομης αλλά εντατικής επιχείρησης, οι δύο χώρες έχουν ενισχύσει τις στρατιωτικές ασκήσεις τους, με αεροσκάφη να πραγματοποιούν πτήσεις πάνω από το Ιράκ για την εξάσκηση σε ελιγμούς προσβολής στόχων. Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, συναντήθηκε αυτή την εβδομάδα στο Ισραήλ με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, προκειμένου να συζητήσουν το ενδεχόμενο νέων επιθέσεων, όπως ανέφεραν Αμερικανοί αξιωματούχοι.

Στους πιθανούς στόχους περιλαμβάνονται οι ενεργειακές υποδομές και οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, καθώς και το οπλοστάσιο πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών του. Ορισμένοι αξιωματούχοι εκτιμούν ότι ένας ακόμη μεγάλος κύκλος επιθέσεων θα μπορούσε να εξωθήσει την ιρανική οικονομία στην κατάρρευση και να υποχρεώσει την Τεχεράνη σε διπλωματικές παραχωρήσεις, έπειτα από σχεδόν οκτώ μήνες πολέμου.

Ωστόσο, υπάρχουν σοβαροί λόγοι αμφισβήτησης της εκτίμησης ότι μια νέα πολεμική επιχείρηση θα ήταν αποτελεσματικότερη από την πρώτη φάση των σφοδρών αμερικανοϊσραηλινών πληγμάτων, μεταξύ Φεβρουαρίου και Απριλίου. Εκείνες οι επιχειρήσεις εκτόξευσαν τις τιμές της ενέργειας και ενίσχυσαν τον πληθωρισμό διεθνώς, επιδείνωσαν την ασφάλεια στη Μέση Ανατολή και άσκησαν ισχυρή πίεση στα αποθέματα πυραύλων αναχαίτισης του Πενταγώνου.

Παράλληλα, κάθε άλλο παρά βέβαιο είναι ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα εγκρίνει νέες επιθέσεις. Επανειλημμένα μέσα στη χρονιά έχει απορρίψει σχέδια επιστροφής σε μείζονες πολεμικές επιχειρήσεις, ακόμη και αυτόν τον μήνα, όταν οι αμερικανικές και οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις βρίσκονταν σχεδόν σε ετοιμότητα για να επιτεθούν.

Όλοι οι αξιωματούχοι που παραχώρησαν συνέντευξη για το ρεπορτάζ στους New York Times μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, ώστε να συζητήσουν ανοιχτά τον στρατιωτικό σχεδιασμό.

Η στρατιωτική πίεση ως διαπραγματευτικό μέσο

Την ώρα που οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν ένα τεράστιο οπλοστάσιο, η ανάπτυξη του οποίου αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί έως τις αρχές Νοεμβρίου, οι διπλωματικές προσπάθειες συνεχίζονται. Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές χρησιμοποιούν το ενδεχόμενο επιστροφής στον πόλεμο ως μοχλό πίεσης, επιδιώκοντας πρόοδο στις απαιτήσεις τους για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα και τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ.

Μέχρι στιγμής, ωστόσο, οι Ιρανοί διαπραγματευτές δεν εμφανίζονται διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε παραχωρήσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα, επιμένοντας ότι το ζήτημα πρέπει να εξεταστεί σε μεταγενέστερο στάδιο των συνομιλιών. Ορισμένοι Αμερικανοί επιτελείς είναι πεπεισμένοι ότι μια εντατική τριήμερη εκστρατεία θα μπορούσε να προκαλέσει αρκετά μεγάλη οικονομική ζημιά ώστε να μεταβάλει τη στάση της Τεχεράνης.

Δεν είναι, όμως, η πρώτη φορά που Αμερικανοί αξιωματούχοι προεξοφλούν την κατάρρευση του Ιράν. Άλλοι Δυτικοί αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι η ιρανική κυβέρνηση έχει μέχρι σήμερα αντέξει τις πιέσεις στην οικονομία της.

«Σε αυτή τη φάση του πολέμου, είναι σαφές ότι ούτε η εκστρατεία συμβατικών στρατιωτικών επιχειρήσεων που έχει διεξαχθεί μέχρι σήμερα ούτε οι εξοντωτικές οικονομικές κυρώσεις και ο αμερικανικός ναυτικός αποκλεισμός έχουν επαναφέρει το καθεστώς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με ουσιαστική διάθεση διαπραγμάτευσης», δήλωσε η Ντέινα Στρουλ, η οποία επί προεδρίας Μπάιντεν ήταν η ανώτατη αξιωματούχος του Πενταγώνου αρμόδια για την πολιτική στη Μέση Ανατολή.

Ούτε ο Τραμπ ούτε ο Νετανιάχου, πρόσθεσε, «έχουν εξηγήσει πειστικά πώς η συνέχιση του πολέμου θα άλλαζε αυτό το στρατηγικό αδιέξοδο σε μια περιοχή ολοένα πιο ασταθή και σπαρασσόμενη από συγκρούσεις». Η Στρουλ εργάζεται πλέον στο Washington Institute for Near East Policy.

Ο εκλογικός παράγοντας σε ΗΠΑ και Ισραήλ

Οι εκλογές της 27ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ θα μπορούσαν να περιπλέξουν τον σχεδιασμό. Εάν ο Νετανιάχου ηττηθεί, θα παραμείνει πρωθυπουργός μεταβατικής κυβέρνησης και, σύμφωνα με ειδικούς, θα δυσκολευτεί να ξεκινήσει έναν πόλεμο.

Ορισμένοι αναλυτές, πάντως, θεωρούν ότι θα μπορούσε να αξιοποιήσει την προοπτική μιας επικείμενης κοινής αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης για να πιέσει τους πολιτικούς αντιπάλους του να συμμετάσχουν σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας για τη διαχείριση του πολέμου, παρατείνοντας έτσι την παραμονή του στην εξουσία.

Μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ, στις 7 Οκτωβρίου 2023, ο Νετανιάχου σχημάτισε κυβέρνηση εθνικής ενότητας, εντάσσοντας ορισμένα στελέχη της αντιπολίτευσης σε πολεμικό υπουργικό συμβούλιο, με αντικείμενο τη λήψη αποφάσεων εθνικής ασφάλειας.

«Θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει για να ζητήσει μια ευρεία κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης, αλλά θα αντιμετωπίσει βαθιά καχυποψία από τους πολιτικούς αντιπάλους του», δήλωσε η Μαζάλ Μουαλέμ, Ισραηλινή πολιτική σχολιάστρια και συγγραφέας βιογραφίας του Νετανιάχου.

«Εάν επιτεθεί το Ιράν, είναι άλλο ζήτημα. Το να αναλάβει όμως ο ίδιος την πρωτοβουλία μιας επίθεσης θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο» σημείωσε.

Σύμφωνα με αξιωματούχους, παραμένει μια μικρή πιθανότητα ο Τραμπ να αποφασίσει την έναρξη επιχειρήσεων μέσα στον Οκτώβριο. Υπάρχουν, ωστόσο, πολλοί πολιτικοί λόγοι για τους οποίους είναι πιθανότερο να περιμένει μέχρι μετά τις αμερικανικές εκλογές, μεταξύ αυτών και η δική του δέσμευση στις αρχές του μήνα, ότι δεν θα επιτεθεί πριν από την ψηφοφορία.

Επιπλέον, το σύνολο των προβλεπόμενων αμερικανικών δυνάμεων και μέσων -μεταξύ των οποίων τρία αεροπλανοφόρα, χιλιάδες πεζοναύτες, μαχητικά αεροσκάφη και δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων- δεν θα έχει αναπτυχθεί στις προβλεπόμενες θέσεις πριν από τις αρχές Νοεμβρίου. Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις προτιμούν να επιτίθενται υπό την κάλυψη του σκότους, ενώ στις αρχές του επόμενου μήνα η διάρκεια της νύχτας στο Ιράν θα είναι μεγαλύτερη.

Φόβοι για ευρύτερη ανάφλεξη

Τον σχεδιασμό συνοδεύει η ανησυχία ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ευρύτερη σύγκρουση. Χθες, Τετάρτη 21 Οκτωβρίου, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ διέταξε την αποχώρηση από τη Σαουδική Αραβία των Αμερικανών κρατικών υπαλλήλων που δεν υπηρετούν σε κρίσιμες θέσεις, καθώς και των οικογενειών τους, ενώ η υποστηριζόμενη από το Ιράν πολιτοφυλακή των Χούθι συνεχίζει να επιτίθεται σε στόχους στη χώρα.

Αξιωματούχος του Λευκού Οίκου δήλωσε την ίδια ημέρα ότι η κυβέρνηση δεν σχολιάζει στρατιωτικά σχέδια «που μπορεί να υπάρχουν ή και να μην υπάρχουν». Πρόσθεσε ότι ο Τραμπ διατηρεί όλες τις επιλογές ανοιχτές, προκειμένου να διασφαλίσει ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν προειδοποιήσει ότι, αυτή τη φορά, τα αντίποινα δεν θα περιοριστούν στα εμπορικά πλοία και στις ενεργειακές υποδομές της περιοχής, αλλά θα επεκταθούν σε κέντρα δεδομένων και υποθαλάσσια καλώδια διαδικτύου.

Διαμηνύουν επίσης ότι οι εχθροπραξίες δεν θα είναι ούτε σύντομες ούτε περιορισμένες.

Τα πυρηνικά και το σχέδιο για το Κουχ Κολάνγκ

Παρότι οι ενεργειακές υποδομές περιλαμβάνονται στους πιθανούς στόχους, ορισμένοι αξιωματούχοι αναφέρουν ότι ο σχεδιασμός θα εξαιρεί διυλιστήρια και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, καθώς ο Τραμπ επιδιώκει να αποτρέψει μια ακόμη μεγαλύτερη άνοδο στις τιμές της βενζίνης.

Παράλληλα, οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ καταρτίζουν σχέδια επιχειρήσεων κατά του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, σύμφωνα με πρόσωπα που έχουν ενημερωθεί σχετικά. Σε αυτά θα μπορούσε να περιλαμβάνεται επίθεση στο όρος που είναι γνωστό στα αγγλικά ως Pickaxe Mountain και το οποίο οι Ιρανοί αποκαλούν Κουχ Κολάνγκ, όπου βρίσκεται πυρηνική εγκατάσταση σε μεγάλο βάθος κάτω από το έδαφος.

Ο Τραμπ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι εξετάζει τη χρήση εναντίον της εγκατάστασης μιας βόμβας GBU-43/B Massive Ordnance Air Blast, γνωστής ως MOAB, βάρους περίπου δέκα τόνων. Αξιωματούχοι αναφέρουν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ενθουσιάζεται με το συγκεκριμένο όπλο, εν μέρει λόγω του προσωνυμίου του: «η μητέρα όλων των βομβών».

Ωστόσο, ειδικοί στα οπλικά συστήματα επισημαίνουν ότι η MOAB εκρήγνυται πάνω από το έδαφος, προκαλώντας ωστικό κύμα μεγάλης έκτασης, και πιθανότατα δεν θα κατέστρεφε μια υπόγεια εγκατάσταση μέσα σε γρανιτικό πέτρωμα, όπως αυτή στο Κουχ Κολάνγκ.

Στρατιωτικοί αξιωματούχοι προειδοποιούν επίσης ότι η ρίψη της πρέπει να γίνει από μεταγωγικό αεροσκάφος MC-130, το οποίο πετά με χαμηλή ταχύτητα και θα ήταν ευάλωτο στα ιρανικά αντιαεροπορικά πυρά.

Διαδοχικές προετοιμασίες και αναβολές

Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ έφτασαν κοντά σε επίθεση κατά του Ιράν στις αρχές του μήνα. Ο Τραμπ, όμως, αποφάσισε και πάλι την τελευταία στιγμή να την αναβάλει, σύμφωνα με Αμερικανούς και Ισραηλινούς αξιωματούχους της άμυνας που γνωρίζουν τις λεπτομέρειες.

Η απόφαση ελήφθη λίγο πριν από την προγραμματισμένη έναρξη της επιχείρησης, αφού οι δύο στρατοί είχαν ολοκληρώσει εκτεταμένες προετοιμασίες και είχαν θέσει τις αεροπορικές δυνάμεις τους στον υψηλότερο βαθμό ετοιμότητας.

Οι επαναλαμβανόμενοι κύκλοι σχεδιασμού, τους οποίους διαδέχονται αποφάσεις του Τραμπ να μην εγκρίνει νέες επιθέσεις, προκαλούν «καθημερινές απότομες μεταστροφές» στο έργο των στρατιωτικών επιτελών, όπως ανέφερε διοικητής που μίλησε ανώνυμα για επιχειρησιακά ζητήματα. Οι επιτελείς προσπαθούν να παραμένουν έτοιμοι να υλοποιήσουν οποιαδήποτε στρατιωτική επιλογή προκρίνει ο πρόεδρος τις επόμενες εβδομάδες.

Η Τεχεράνη προετοιμάζει νέα αντίποινα

Σε κάθε γύρο του πολέμου στο Ιράν μέχρι σήμερα, η Τεχεράνη εμφανίζεται λιγότερο διαλλακτική, πεπεισμένη ότι ο απώτερος στόχος των ΗΠΑ και του Ισραήλ είναι η ανατροπή της.

Ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν, αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, παραμένει αίνιγμα για τις αμερικανικές και τις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών. Ορισμένοι αξιωματούχοι εκτιμούν ότι δεν διαθέτει την ισχύ του πατέρα του, ο οποίος σκοτώθηκε στις αρχές του πολέμου, και ότι τις κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνουν σκληροπυρηνικά στελέχη των Φρουρών της Επανάστασης.

Ιρανοί αξιωματούχοι δηλώνουν ότι γνωρίζουν τον αμερικανικό πολεμικό σχεδιασμό και ότι επεξεργάζονται νέους στόχους και τακτικές.

Ο Πεϊμάν Σαλεχί, πολιτικός αναλυτής στην Τεχεράνη, δήλωσε ότι εάν πληγεί η εγκατάσταση στο Κουχ Κολάνγκ, μέρος των ιρανικών σχεδίων αντιποίνων προβλέπει επιθέσεις σε μεγάλα διυλιστήρια της Σαουδικής Αραβίας, μεταξύ αυτών και εγκαταστάσεις της Aramco, καθώς κάτι τέτοιο θα προκαλούσε άμεση εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου και της ενέργειας.

«Ο πόλεμος μας έκανε να καταλάβουμε ότι ο καλύτερος μοχλός πίεσης στον Τραμπ είναι η αύξηση των τιμών του πετρελαίου και της ενέργειας, επειδή θα πλήξει τους Αμερικανούς πολίτες», είπε.

Ο Μαχντί Μοχαμαντί, ανώτερος σύμβουλος του Ιρανού διαπραγματευτή, στρατηγού Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, χαρακτήρισε αυτή την εβδομάδα, σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, «φαντασίωση» την ιδέα ότι οι ΗΠΑ θα ολοκληρώσουν έναν νέο γύρο επιθέσεων κατά του Ιράν μέσα σε 72 ώρες. Υποστήριξε ότι το Ιράν θα καθορίσει πότε θα τελειώσει ο πόλεμος, υπενθυμίζοντας πως ο Τραμπ είχε δηλώσει τον Φεβρουάριο ότι θα διαρκούσε δύο εβδομάδες.

«Οι επιθέσεις μας θα είναι πιο σφοδρές, πιο ευρηματικές και διαφορετικές. Είμαστε αποφασισμένοι, έχουμε αυτοπεποίθηση και έχουμε καταρτίσει ισχυρά σχέδια», δήλωσε.

Με πληροφορίες από New York Times