Τα καμπανάκια «γαλάζιων» βουλευτών προς το Μαξίμου για την ακρίβεια και η οργή που βλέπουν στις περιφέρειές τους. Η εσωκομματική κριτική για σειρά ζητημάτων: από το τουρκολιβυκό μνημόνιο μέχρι τις καταγγελίες για παράλυση υπουργείων λόγω προεκλογικής περιόδου. Οι κινήσεις του Μαξίμου.

Αποδέκτες εξαιρετικά μεγάλης λαϊκής δυσαρέσκειας απέναντι στην κυβέρνηση, γίνονται βουλευτές της ΝΔ, οι οποίοι έρχονται σε επαφή με πολίτες στις εκλογικές τους περιφέρειες και βέβαια και με την οργή τους, με αποτέλεσμα, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, να περιγράφουν χαρακτηριστικά ότι είναι τέτοια η ένταση όσων ακούνε, ως εκπρόσωποι του κυβερνώντος κόμματος, από τους ψηφοφόρους τους, που αισθάνονται ότι «τρώνε ξύλο».

Στην κορυφή βέβαια των θεμάτων που προκαλούν οργή στους πολίτες απέναντι στην κυβέρνηση, βρίσκεται το ζήτημα της ακρίβειας και του δυσβάσταχτου κόστους διαβίωσης, με βουλευτές της ΝΔ να μεταφέρουν ότι έρχονται αντιμέτωποι με την αγωνία του κόσμου στις περιφέρειές τους για το «πώς θα ζήσουν αύριο» και με ερωτήματα, όπως το «αν θα έχουν πετρέλαιο», ενώ εξαιρετικά μεγάλη οργή βλέπουν στους αγρότες, όπου θεωρούν ότι το κλίμα είναι εκρηκτικό.

Καμπανάκια «γαλάζιων» για την ακρίβεια

Σε αυτό το κλίμα, «γαλάζιοι» βουλευτές, σε συζητήσεις στους «γαλάζιους» διαδρόμους, βαρώντας καμπανάκια που απευθύνονται προς το Μαξίμου, τονίζουν ότι πολλοί ψηφοφόροι της ΝΔ είναι άνω των 65 και μένουν στο σπίτι τον χειμώνα, και ρωτούν: «θα είναι χαρούμενοι χωρίς θέρμανση;».

Άλλωστε, όσα ιδίοις όμμασι οι βουλευτές της ΝΔ διαπιστώνουν στις εκλογικές τους περιφέρειες, δεν σταματούν να αποτυπώνονται στις δημοσκοπήσεις.

Οι μετρήσεις

Σύμφωνα, λ.χ. με τη δημοσκόπηση της GPO για το iefimerida, το 41,5% αναφέρει ότι καλύπτει τις ανάγκες του με δυσκολία, το 18,6% ότι δυσκολεύεται πολύ να καλύψει όλες τις ανάγκες του και ένα επιπλέον 5,9% ότι δεν καλύπτει ούτε τις βασικές του ανάγκες.

Και μόλις το 5,9% δηλώνει ότι ζει άνετα και μπορεί να αποταμιεύει, ενώ το 26,7% ζει άνετα αλλά χωρίς δυνατότητα αποταμίευσης. Με άλλα λόγια, τα δύο τρίτα κινούνται από τα όρια της φτώχειας έως τη σοβαρή οικονομική πίεση.

Εσωκομματική κριτική για τουρκολιβυκό

Κι ενώ η ακρίβεια, η οποία παραμένει ο νούμερο ένα παράγοντας της κυβερνητικής φθοράς, ωθεί «βουλευτές της ΝΔ να εκφράζουν οι ίδιοι τη δυσαρέσκεια που συναντούν για το ζήτημα αυτό στις εκλογικές τους περιφέρειες, προστίθενται διαρκώς και νέοι λόγοι που προκαλούν έντονη κριτική προς την κυβέρνηση εντός της «γαλάζιας» Κοινοβουλευτικής Ομάδας, όπως η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης.

Βουλευτές της ΝΔ, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, μιλούν για μια αρνητική εξέλιξη που επιβεβαιώνει την κυριαρχία της Τουρκίας στη Λιβύη και κάνουν λόγο για «διπλωματική ήττα» της ελληνικής πλευράς, καταλογίζοντάς την στην ελληνική κυβέρνηση.

Όσο και αν το Μαξίμου, μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη (απευθυνόμενο στην αντιπολίτευση), επιχειρεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, λέγοντας, μεταξύ άλλων, πως «το γεγονός, ότι μπορεί κάποιο άλλο κράτος να προβαίνει σε μια κίνηση-πυροτέχνημα, στην οποία υπήρξε άμεση απάντηση και ακολουθούνται όλες οι ενέργειες που πρέπει να ακολουθηθούν, δεν σημαίνει ότι πρέπει να μιλάμε για εθνική ήττα, επειδή είμαστε στην αντιπολίτευση».

Καταγγέλλουν κατέβασμα των μολυβιών

Την ίδια ώρα, «γαλάζιοι» βουλευτές βλέπουν ότι η κυβέρνηση θα σέρνεται μέχρι τις εκλογές και στους «γαλάζιους» διαδρόμους ασκούν σφοδρή εσωκομματική κριτική.

Λένε ότι στην κυβέρνηση δεν παίρνει πλέον κανείς αποφάσεις και ότι κανείς δεν διοικεί και καταγγέλλουν ότι τα υπουργεία έχουν παραλύσει και πως έχουν κατέβει τα μολύβια λόγω της παρατεταμένης προεκλογικής εκστρατείας, η οποία όπως τονίζουν, δε μπορεί να διαρκεί τόσο πολλούς μήνες πριν από τις εκλογές. αφήνοντας έτσι σαφείς αιχμές προς τον Κυρ. Μητσοτάκη για το γεγονός ότι έχει βάλει επισήμως τη χώρα σε μια μακρά άτυπη προεκλογική περίοδο.

Οι κινήσεις του Μαξίμου

Το Μαξίμου από την πλευρά του, προσπαθεί να μαζέψει το σε βάρος του κλίμα που αποτυπώνεται στις χαμηλές (και πολύ μακρινές από την αυτοδυναμία) δημοσκοπικές πτήσεις της ΝΔ, επενδύοντας για τoυς επόμενους μήνες στην εφαρμογή των εξαγγελιών της ΔΕΘ και έχοντας κυκλώσει την ημερομηνία της 30ης Νοεμβρίου, όπου αναμένονται οι καταβολές του επιδόματος (400 ευρώ) στους συνταξιούχους άνω των 65 ετών, καθώς και της επιστροφής ενοικίου.

Παράλληλα ο πρωθυπουργός πυκνώνει τις περιοδείες του, με επόμενη επίσκεψή του την ερχόμενη Παρασκευή στα Βριλήσσια. Ωστόσο βουλευτές της ΝΔ παρατηρούν ότι η οργή, που βλέπουν στον κόσμο με τον οποίο συνομιλούν, είναι βουβή και θεωρούν ότι θα εκφραστεί στην κάλπη των επικείμενων εκλογών μέσα από την τιμωρητική ψήφο.

Λένε ότι έχουν μαζευτεί πολλά αρνητικά για την κυβέρνηση και κάθε τι τέτοιο καινούριο που προστίθεται, επιδεινώνει έτι περαιτέρω το σε βάρος της κλίμα, το οποίο θεωρούν ότι δεν μαζεύεται πλέον και δε γυρίζει.

Στο Μαξίμου περνάνε νευρική κρίση, βλέποντας τον Σαμαρά να απειλεί τη γαλάζια συσπείρωση να διαλύσει. Οι δημοσκοπήσεις χτυπάνε καμπανάκια και οι απόστρατοι βγάζουν ανακοινώσεις που προκαλούν μάλλον το γέλιο...

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι ευτυχώς που υπάρχουν και αυτά τα εσωκομματικά της ΝΔ και δεν βαριόμαστε. Το μεγάλο άγχος του Μαξίμου -πέρα από την ακρίβεια, την ενεργειακή κρίση και τις δημοσκοπήσεις σαν αυτή της Metron – είναι μήπως πριμοδοτηθεί ο Αντώνης Σαμαράς από τα γεγονότα στα διεθνή θέματα. Και κάπως έτσι προσπαθούν να τον κόψουν από παντού… Η φάση όμως δεν τους κάθεται. Από το Πολεμικό Mουσείο περίμεναν τη ζημιά (υπήρχαν φήμες για νέα κοινή εμφάνιση Σαμαρά-Καραμανλή), από εκδήλωση του ΕΚΠΑ τους ήρθε! Καραμανλής, Σαμαράς και Μεϊμαράκης εμφανίστηκαν από κοινού και τα σενάρια φούντωσαν και πάλι…

«Τον ήπιαμε»

Μετά από την έγκριση του «τουρκο – λιβυκού μνημονίου από την λιβυκή βουλή, το σύστημα του Μεγάρου Μαξίμου βρίσκεται – για μία ακόμη φορά … – σε κατάσταση ταραχής. Αυτό που τους ανησυχεί ιδιαίτερα είναι το ενδεχόμενο από την ζημιά που έχει υποστεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να βγει κερδισμένος ο πρώην πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς. Γι΄ αυτό και η γραμμή που προσπαθεί να επιβάλει είναι πως αν κάποιος μιλήσει για ήττα τότε πριμοδοτεί την Τουρκία! Κι ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παύλος Μαρινάκης το δήλωσε το παραπάνω σε όλους τους τόνους βγήκε χθες ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημήτρης Καλογερόπουλος και με πολύ παραστατικό τρόπο είπε το αμίμητο «τον ήπιαμε»!

«Ατυχής η έκφραση»

Όπως αντιλαμβάνεστε σε χρόνο «dt» έπαιξε σε όλα τα sites και στο Μαξίμου άρχισαν να … «μασάνε σίδερα»! Τα τηλέφωνα άναψαν και αναγκάστηκε ο ίδιος να προχωρήσει σε ανάρτηση. Μεταξύ των άλλων δήλωσε πως «η ατυχής διατύπωσή μου δεν αναιρεί τη σταθερή προσήλωσή μου στην εθνική γραμμή, στην προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και στην υπεράσπιση των συμφερόντων της πατρίδας μας»! Απλώς ήταν ατυχής η διατύπωση, έτσι;

Περί Σαμαρά

Αυτό ήταν το ένα περιστατικό που συνέβη χθες με το «τουρκο – λιβυκό μνημόνιο» να έχει μπει τελικά στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Το δεύτερο περιστατικό που αφορά το συγκεκριμένο θέμα εμμέσως, πλην όμως σαφώς, έχει να κάνει με την παρουσία ή όχι του κ. Σαμαρά στην εκδήλωση, στο Πολεμικό Μουσείο, που διοργανώνει η ένωση αποστράτων, με ομιλητή τον επίσης πρώην πρωθυπουργό κ. Κώστα Καραμανλή. Στην αρχή το ερώτημα ήταν αν τελικώς ο κ. Σαμαράς θα παραβρεθεί.

Ο κίνδυνος της φωτογραφίας

Μετά από λίγες μέρες η απορία λύθηκε και προχθές έγινε γνωστό ότι θα παραβρεθεί. Και ο κίνδυνος μιας φωτογραφίας των δύο πρώην πλέον ήταν ορατός. Η ενδεχόμενη φωτογραφία είναι ότι χειρότερο για τον κ. Μητσοτάκη σε μία περίοδο που το σύστημα προσπαθεί παντοίω τρόπω να … ξορκίσει την σχέση τους – «άλλο ο Καραμανλής, άλλο ο Σαμαράς, ο ένας έχει παραταξιακή συνείδηση κι ο άλλος κινείται με προσωπικούς υπολογισμούς»!

Δεν τον κάλεσαν!

Ως εκ τούτου ακόμη μία ταραχή στο Μέγαρο Μαξίμου! Ξανά τα τηλέφωνα άναψαν, αυτή τη φορά προς τους απόστρατους. Και τελικά η ένωση τους έβγαλε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει ότι η ένωση «ουδέποτε απέστειλε πρόσκληση σε πρώην πρωθυπουργό να παραβρεθεί στην επετειακή εκδήλωση της»! Κα-τα-πλη-κτι-κά! Μετά από αυτό δε νομίζω ότι ο κ. Σαμαράς θα παραβρεθεί, αλλά και το «κάζο» δεν πρόκειται να το ξεχάσει. Αναμένω χτύπημα οσονούπω και υποψιάζομαι ότι θα είναι … «δόξα πατρί»!

Η συνάντηση των τριών

Πάντως, είτε έβγαλαν ανακοίνωση οι απόστρατοι είτε όχι, η ζημιά ήρθε από αλλού. Από την κοινή παρουσία των τριών πρώην πρόεδρων της ΝΔ (εκ των οποίων οι δύο πρωθυπουργοί) σε εκδήλωση του ΕΚΠΑ. Μιλάμε βέβαια για τους Κώστα Καραμανλή, Αντώνη Σαμαρά και Βαγγέλη Μεϊμαράκη οι οποίοι κάθισαν στην ίδια σειρά, στην επετειακή εκδήλωση του ΕΚΠΑ για τη συμπλήρωση 25 χρόνων λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Κέντρου Αριστείας Jean Monnet. Και ο φακός τους αποθανάτισε να είναι χαλαροί και ωραίοι. Για την ιστορία πάντως οφείλω να υπενθυμίσω ότι ουδείς εξ αυτών εμφανίστηκε στην πρόσφατη κομματική εκδήλωση για τα γενέθλια της ΝΔ. Και καλά ο Σαμαράς έχει διαγραφεί, οι άλλοι; Σημεία των καιρών και η αίσθησή μου λέει ότι έπεται συνέχεια…

Στο κλαρί και ο Τσίπρας

Όμως στη δημόσια αντιπαράθεση για τα εθνικά θέματα και δη για το τουρκολιβυκό μπήκε και ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ κ. Αλέξης Τσίπρας. Είναι αλήθεια πως στο Μέγαρο Μαξίμου δεν το περίμεναν. Στη χθεσινή του ανάρτηση, στα social media, ο κ. Τσίπρας είναι γεγονός πως ήταν καταπέλτης! Γι΄ αυτό και τους αιφνιδίασε. Σημειώνω πως έκανε λόγο για «παταγώδη αποτυχία της εξωτερικής πολιτικής» του πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, μίλησε για «απανωτές εθνικές ήττες» κι επέκρινε την στάση του πρωθυπουργού ως «δεδομένου συμμάχου» των Ηνωμένων Πολιτειών. Ζήτησε μία «νέα εθνική πυξίδα» και «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική»!

Πανταχόθεν

Τα «κάστανα από τη φωτιά» όπως ήταν αναμενόμενο τα έβγαλε ο κ. Μαρινάκης ο οποίος βρέθηκε σε μία μάλλον … παραληρηματική κατάσταση και θυμήθηκε, εκτός των άλλων, τη διαπραγμάτευση του … Ιουλίου του 2015! Και βεβαίως απαρίθμησε όλες τις … ένδοξες στιγμές της εξωτερικής πολιτικής του κ. Μητσοτάκη. Η ουσία όμως είναι πως αντελήφθησαν εκεί στο Μέγαρο Μαξίμου ότι σ΄ αυτή την περίπτωση είναι απολύτως μόνοι τους, βαλλόμενοι πανταχόθεν. Προβλέπω ότι στις επόμενες ημέρες θα έχουμε συνέχεια….

Στο 25% χωρίς το κόμμα Σαμαρά

Χθες όμως η Metron Analysis παρουσίασε – στο δελτίο ειδήσεων του Mega – την έρευνα του Οκτωβρίου. Στην πρόθεση ψήφου, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία γυρίζει πέριξ του … 25%! Η Metron έδειξε 24,9%! Κι αυτό το ποσοστό χωρίς να έχει ακόμη ανακοινωθεί επισήμως – γιατί ανεπισήμως ήδη «τρέχει» – το κόμμα του κ. Σαμαρά, το οποίο έχει 15% δυνητική ψήφο – 5% σίγουρα και 10% πολύ πιθανό. Και το επίσης ενδιαφέρον είναι ότι μπαίνουν 8 κόμματα στη Βουλή – το ένατο, η Συμμαχία Ελλήνων είναι χαμένο από χέρι! Και βεβαίως όλα τα ποιοτικά στοιχεία είναι σε βάρος της Νέας Δημοκρατίας. Κυρίως η ακρίβεια είναι αυτή που «κατατρώει» ως «σαράκι» την εκλογική δύναμη της Νέας Δημοκρατίας. Επίσης ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως το 11,5% της εκλογικής δύναμης του ΠΑΣΟΚ κατευθύνεται προς την ΕΛΑΣ – κι είναι ένας από τους λόγους του «εμφυλίου» της κεντροαριστεράς.

Η κυβέρνηση θεωρεί ότι έχει προοπτική να κερδίσει τις εκλογές ακόμη και όταν στις δημοσκοπήσεις παίρνει 25%

Κάποια στιγμή πρέπει να θυμηθούμε τι σημαίνει «κυβερνητική παράταξη». Δηλαδή, να θυμηθούμε ότι ανεξαρτήτως του εκλογικού συστήματος, η παράταξη που κυβερνά τη χώρα δεν αρκεί να είναι η σχετικά μεγαλύτερη, αλλά να έχει μια εκλογική απήχηση ικανή  να της εξασφαλίζει ότι εκπροσωπεί ένα μεγάλο, ακόμη και πλειοψηφικό ρεύμα της κοινωνίας.

Αυτό εξηγεί γιατί έστω άτυπα πάντα θεωρήθηκε δεδομένο ότι ένα κόμμα θα έπρεπε να πάρει πάνω από 40% για να δικαιούται αυτοδύναμα να κυβερνά. Και μάλιστα αυτό κατοχυρώθηκε σε εποχές που η συμμετοχή στις εκλογές ήταν υψηλή, κάτι που σήμαινε ότι το «πάνω από 40%» σήμαινε πραγματικά μεγάλο αριθμό ψηφοφόρων.

Αυτή ήταν μια εκπροσώπηση που τις έκανε αναγκαστικά να λογοδοτούν περισσότερο στην κοινωνία και να είναι, εκ των πραγμάτων, περισσότερο δημοκρατικές.

Μάλιστα, στις περιόδους έντονου δικομματισμού αυτό ίσχυε όχι μόνο για την κυβέρνηση, αλλά και για την αξιωματική αντιπολίτευση που επίσης έτεινε να είναι ιδιαίτερα ισχυρή και αντίστοιχα διαταξική ως προς την εκπροσώπηση.

Αυτό έφτασε σε ένα όριο ως προς τα κόμματα εξουσίας με τα μνημόνια, που διέλυσαν τις κοινωνικές εκπροσωπήσεις του ΠΑΣΟΚ πρώτα και κύρια και σε σημαντικό βαθμό και της Νέας Δημοκρατίας.

Σήμερα, η Νέα Δημοκρατία κινείται δημοσκοπικά στην πρόθεση ψήφου γύρω στο 25%. Οι δημοσκόποι πάντα δίνουν και μια «εκτίμηση ψήφου», που οδηγεί το ποσοστό της στο 30% περίπου, όμως, αυτές οι εκτιμήσεις δεν έχουν την ίδια βαρύτητα με τη μέτρηση.

Όπως και να το δει κανείς αυτά δεν είναι ποσοστά που καθιστούν μία παράταξη κυβερνητική. Στην καλύτερη των περιπτώσεων μπορούν να θεωρηθούν ποσοστά που κατοχυρώνουν ότι το κόμμα θα είναι αξιωματική αντιπολίτευση.

Και δεν είναι μόνο η χαμηλή εκλογική δύναμη που αντιπροσωπεύει το 25%, ιδίως εάν πρόκειται να συνεχιστεί η τάση μειωμένης συμμετοχής. Είναι και το ίδιο το γεγονός ότι αυτό το ποσοστό σημαίνει ότι η ΝΔ δεν εκπροσωπεί μια πλατιά κοινωνική συμμαχία όπως οφείλει να κάνει μια κυβερνητική παράταξη.

Και αυτό δεν συνάγεται μόνο από μια εκτίμηση για το ποσοστό.

Προκύπτει και από τον τρόπο που σήμερα είναι διαιρεμένη η κοινωνία, ανάμεσα σε κοινωνική μειοψηφία και κοινωνική πλειοψηφία.

Από τη μια υπάρχει, η μειοψηφία που θεωρεί ότι έχει βελτιωθεί η οικονομική της κατάσταση, δίνει θετική βαθμολογία στην κυβέρνηση στις δημοσκοπήσεις, έχει θετική γνώμη για τον πρωθυπουργό, στηρίζει συγκεκριμένες κυβερνητικές πρωτοβουλίες κα συχνά προτιμά να αυτοπροσδιορίζεται στην κεντροδεξιά.

Αυτό δεν είναι μόνο πολιτική τοποθέτηση. Σε μεγάλο βαθμό αντιπροσωπεύει και στρώματα που ως έναν βαθμό ωφελήθηκαν από την κυβερνητική πολιτική.

Όμως, απέναντι σε αυτό υπάρχει μια κοινωνική πλειοψηφία, πάνω από τα δύο τρίτα, που αποδοκιμάζει στις δημοσκοπήσεις την κυβέρνηση, θεωρεί ότι τα πράγματα δεν πάνε προς τη σωστή κατεύθυνση στη χώρα, σε σημαντικό βαθμό θεωρεί ότι έχει επιδεινωθεί η οικονομική της κατάσταση, και διεκδικεί την πολιτική αλλαγή.

Είναι σαφές ότι όλος αυτός ο ωκεανός δυσαρέσκειας μπορεί να έχει διαφορετικές ιδεολογικές ή πολιτικές αναφορές, αλλά σίγουρα περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των λαϊκών στρωμάτων και της μεσαίας τάξης.

Όλα αυτά εξηγούν γιατί αυτή τη στιγμή δεν μπορεί με τίποτε να θεωρηθεί η Νέα Δημοκρατία ως μια δυνάμει κυβερνητική παράταξη. Αντιθέτως, όλα τα δημοσκοπικά δεδομένα δείχνουν ότι πρόκειται για μια παράταξη στην οποία η κοινωνία γυρνάει την πλάτη και αναζητά μια εναλλακτική.

Γνωρίζω καλά τον αντίλογο: ότι αυτή τη στιγμή είναι η πιο συμπαγής εκλογική δύναμη και διατηρεί τη δημοσκοπική πρωτιά. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιούται να κυβερνά, αλλά ότι δεν έχει διαμορφωθεί ακόμη ο συσχετισμός δύναμης που θα οδηγήσει σε μια εναλλακτική διακυβέρνηση. Κάτι που με τη σειρά του αναδεικνύει και την ευθύνη όσων αναφέρονται στην ανάγκη εναλλακτικής, να την κάνουν σχέδιο και πολιτική πρόταση που θα συσπειρώνει γύρω του μια εκλογική δυναμική όντως «κυβερνητικής παράταξης».

Γνωρίζω, επίσης, αυτό το οποίο επί της ουσίας λέει η κυβέρνηση: εφόσον είμαστε η πιο ισχυρή και συμπαγής παράταξη, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να υπάρξουν οι απαραίτητοι «πρόθυμοι» σύμμαχοι, είτε αυτό αφορά κόμματα, είτε μεμονωμένους βουλευτές σε επαρκή αριθμό. Μόνο που αυτό θα είναι μια παραχάραξη του εκλογικού αποτελέσματος και της λαϊκής βούλησης. Ακόμη περισσότερο, θα βάλει και τη χώρα μας στον φαύλο κύκλο της συγκρότησης κυβερνήσεων «συνεργασίας» ή, ακόμη χειρότερα, «εθνικής σωτηρίας» που θα επιμένουν να εφαρμόζουν μετά τις εκλογές τις πολιτικές που οι πολίτες θα έχουν συντριπτικά απορρίψει στις εκλογές. Μετά θα γίνουμε όντως Γαλλία…

Ότι η κυβέρνηση σκέφτεται με έναν δομικά αντιδημοκρατικό τρόπο δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Σε αυτό τουλάχιστον είναι συνεπής. Αυτό, όμως, που χρειάζεται είναι να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της διαμόρφωσης πειστικής εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης με τη σοβαρότητα που του αναλογεί: δηλαδή ως ζήτημα δημοκρατίας και όχι απλώς «πολιτικού παιχνιδιού».

Πηγή: in

Στην αντεπίθεση ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας για τα εθνικά, δικαίωση για την κριτική στον «δεδομένο σύμμαχο», επαναφορά της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής.

Οι εξελίξεις με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και ο αιφνιδιασμός στο κυβερνητικό μπλοκ δεν ήταν παρά η επιβεβαίωση της κριτικής που άσκησε όλα τα προηγούμενα χρόνια ο Αλέξης Τσίπρας στον Κυριάκο Μητσοτάκη για την εξωτερική πολιτική του «δεδομένου συμμάχου».

Ήταν ταυτόχρονα και μια δικαίωση σε ένα βαθμό για το γεγονός ότι επί των ημερών του στο τιμόνι της χώρας δεν κατέγραψε τέτοιες «ήττες», ενώ κατηγορούνταν συστηματικά από τη ΝΔ για προδοσία με αιχμή τη Συμφωνία των Πρεσπών.

«Του παρέδωσα μία χώρα με τον East Med στα σκαριά, με το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης με τη Κύπρο να προχωρά, με την Ελλάδα να πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή μας. Θα παραδώσει Τουρκολιβυκό Σύμφωνο και τα τουρκικά πολεμικά να παραβιάζουν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα λίγα μίλια έξω από την Κάσο» είπε χαρακτηριστικά ο πρώην πρωθυπουργός για να καταδείξει ότι, η συγκεκριμένη εξέλιξη με την Λιβύη ήταν η προδιαγεγραμμένη κατάληξη της εξωτερικής πολιτικής Μητσοτάκη.

Συνεργάτες του κ. Τσίπρα μάλιστα βλέπουν και στοιχεία πανικού στο κυβερνητικό στρατόπεδο με αφορμή τις αντιδράσεις του κ. Μαρινάκη.

Όπως αναφέρουν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προσπάθησε να κάνει τον απορημένο για τις δηλώσεις περί ήττας της κυβέρνησης και ενδεικτικό της δυσκολίας που βρίσκεται το Μέγαρο Μαξίμου είναι το άλμα λογικής που ακολούθησε με το να κατηγορήσει όλους όσοι από την αντιπολίτευση μιλούν για ήττα – ουσιαστικά και τους γαλάζιους βουλευτές που διαφωνούν – ότι, με τις δηλώσεις περί ήττας νομιμοποιούν την παράνομη και ανυπόστατη θέση άλλων κρατών, όπως παρατηρούν στην Αμαλίας.

Δικαίωση

Μαζί με τις παραπάνω εκτιμήσεις στην Αμαλίας επιμένουν ότι η κυβέρνηση βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο την ώρα που βουλευτές ακόμη και δημόσια παραδέχονται ότι «τον ήπιαμε» όπως είπε στον αέρα του mega news ο κ. Καλογερόπουλος.

Μάλιστα εκτιμούν ότι ακόμη δεν έχει ανοίξει η βεντάλια των αντιδράσεων για την αρνητική εξέλιξη της έγκρισης του τουρκολιβυκού μνημονίου που δίνει ένα ακόμη έρεισμα στην Τουρκία να προωθήσει τους σχεδιασμούς της στην Ανατολική Μεσόγειο με άρμα την «Γαλάζια πατρίδα».

Αξίζει να σημειωθεί ότι την Κυριακή ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής θα πραγματοποιήσει μια νέα ομιλία στο Πολεμικό Μουσείο σε εκδήλωση για την επέτειο του «ΟΧΙ» της ένωσης αποστράτων ενώ πριν λίγες ημέρες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα εκείνος επέλεγε να μιλήσει σε εκδήλωση κινέζικου πανεπιστημίου για τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας – Κίνας και με αρκετή κριτική σε κεντρικές επιλογές της Δύσης ζήτησε πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.

Συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα θυμίζουν μάλιστα και τις προειδοποιήσεις που απεύθυνε στον κ. Μητσοτάκη ήδη από το 2019, όταν ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πλέον, έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για το γεγονός ότι η Τουρκία με το τουρκολιβυκό επιχειρούσε να δημιουργήσει «χώρο» και ζητούσε ουσιαστικότερη καταδίκη από τις ΗΠΑ και τους εταίρους μας στην ΕΕ, καθώς και πρωτοβουλίες για να υπάρξουν κυρώσεις.

«Είτε θα υπάρξει η πολιτική των ευρωπαϊκών κυρώσεων τώρα, είτε η πολιτική των ελληνικών φρεγατών ύστερα. Και επειδή ανάμεσα στα δύο προτιμώ αναφανδόν το πρώτο, μου είναι ακατανόητο γιατί τόσους μήνες αντί να καλείτε την Τουρκία να συμμορφωθεί, δεν αξιοποιείτε ευθέως την απειλή των κυρώσεων» έλεγε στη Βουλή το Δεκέμβρη του 2019 ο κ. Τσίπρας για να επιβεβαιωθεί στη συνέχεια με το Ορούτς Ρέις και τις τουρκικές παρενοχλήσεις και τελευταία με το καλώδιο στην Κάσο.

Το 2022 μάλιστα ο κ. Τσίπρας κατέθετε ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πρόταση για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια απαντώντας μάλιστα στο γιατί δεν το έκανε ο ίδιος όταν ήταν πρωθυπουργός: «όταν είμαστε στην κυβέρνηση η ΝΔ μας κατηγορούσε ότι χωρίζουμε το Αιγαίο στα δύο. Γιατί το καταθέτουμε τώρα; Το καινούργιο στοιχείο είναι το τουρκολυβικό μνημόνιο».

Νέα Εθνική Πυξίδα

Για όλους αυτούς του λόγους ο κ. Τσίπρας βγάζει εκ νέου από την τσέπη του… την εθνική πυξίδα που είχε παρουσιάσει όταν ίδρυσε το Ινστιτούτο του.

Σε αυτή την «Νέα Εθνική Πυξίδα» ο κ. Τσίπρας σημειώνει ότι απαιτείται στροφή σε διπλωματικές σχέσεις με άλλα κράτη της περιοχής που να οδηγούν σε πολυμερή σχήματα ώστε να προκύπτει ένα διπλωματικό μέτωπο που δεν περιορίζεται σε μια μονοδιάστατη λογική συνεργασίας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ αποκλειστικά.

«Η στρατηγική του δεδομένου συμμάχου μας οδηγεί σε απανωτές εθνικές ήττες και υποχωρήσεις. Η χώρα χρειάζεται επειγόντως μια νέα εθνική πυξίδα και επιστροφή στην πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Και ο κ. Μητσοτάκης δεν είναι σε θέση αυτό να το υπηρετήσει» λέει σήμερα ο κ. Τσίπρας αναλαμβάνοντας μια δέσμευση για αλλαγή και στην εξωτερική προτού η χώρα ξεμείνει από άλλα στρατηγικά ερείσματα στην περιοχή.