Η νέα πρόταση δόθηκε στις ΗΠΑ μέσω Πακιστανών μεσολαβητών.

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, 27 Απριλίου. /TASS/. Το Ιράν υπέβαλε στις ΗΠΑ νέα πρόταση για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ και τη διεξαγωγή συνομιλιών για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης σε μεταγενέστερο στάδιο, ανέφερε ο ειδησεογραφικός ιστότοπος Axios , επικαλούμενος πηγές.

Σύμφωνα με τις πηγές, η νέα πρόταση δόθηκε στις ΗΠΑ μέσω Πακιστανών μεσολαβητών. «Η διπλωματία βρίσκεται σε αδιέξοδο και η ιρανική ηγεσία είναι διχασμένη σχετικά με το ποιες πυρηνικές παραχωρήσεις θα πρέπει να βρίσκονται στο τραπέζι. Η ιρανική πρόταση θα παρέκαμβε αυτό το ζήτημα καθ' οδόν προς μια ταχύτερη συμφωνία», σημειώνει ο Axios.

Η πρόταση «επικεντρώνεται στην επίλυση της κρίσης σχετικά με το στενό και τον αποκλεισμό των ΗΠΑ». «Στο πλαίσιο αυτού, η εκεχειρία θα παραταθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα ή τα μέρη θα συμφωνήσουν σε έναν οριστικό τερματισμό του πολέμου. Σύμφωνα με την πρόταση, οι πυρηνικές διαπραγματεύσεις θα ξεκινήσουν μόνο σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού ανοίξει το στενό και αρθεί ο αποκλεισμός», επισημαίνει το μέσο ενημέρωσης.

Σύμφωνα με το Axios, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αναμένεται να πραγματοποιήσει συνάντηση για το Ιράν τη Δευτέρα με την κορυφαία ομάδα εθνικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής για να «συζητήσουν το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις και τα πιθανά επόμενα βήματα».

Το Υπουργείο Άμυνας στο Βερολίνο δεν μπορούσε να πει πόσες από τις συμφωνίες έχουν υλοποιηθεί, σύμφωνα με το πρακτορείο.

Η Γερμανία έχει υπογράψει συμβόλαια όπλων αξίας 111 δισεκατομμυρίων ευρώ (130 δισεκατομμύρια δολάρια) από το 2022. Ωστόσο, το Υπουργείο Άμυνας δεν μπορεί να πει πόσα έχουν πράγματι παραδοθεί ή τεθεί σε λειτουργία, ανέφερε το Der Spiegel.

Τον Φεβρουάριο του 2022, ο τότε καγκελάριος Όλαφ Σολτς αντέδρασε στην κλιμάκωση της ουκρανικής σύγκρουσης κηρύσσοντας το λεγόμενο «Zeitenwende» («σημείο καμπής») και αποκαλύπτοντας ένα σχέδιο 100 δισεκατομμυρίων ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων έως το 2028. Το Βερολίνο υπήρξε επίσης βασικός υποστηρικτής του Κιέβου, παρέχοντας στην κυβέρνηση του Βλαντιμίρ Ζελένσκι 44 δισεκατομμύρια ευρώ (52 δισεκατομμύρια δολάρια) σε στρατιωτική και οικονομική βοήθεια κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης με τη Ρωσία.

Το Der Spiegel ανέφερε την Κυριακή, επικαλούμενο στοιχεία του Υπουργείου Άμυνας, ότι περίπου 47.000 συμβάσεις προμηθειών έχουν υπογραφεί από τη δήλωση του Scholz. Το ποσό αυτό δημοσιεύθηκε σε απάντηση σε ερώτημα ενός πολιτικού του κόμματος της Αριστεράς, του Dietmar Bartsch, πρόσθεσε.

Το υπουργείο αρνήθηκε να πει πόσες από τις συμβάσεις είχαν ολοκληρωθεί ή πόσος από τον εξοπλισμό είχε παραδοθεί μέχρι την 1η Μαρτίου 2026, ανέφερε το πρακτορείο.

«Δεν είναι δυνατή η αυτοματοποιημένη, κεντρική αξιολόγηση όλων των έργων προμηθειών σύμφωνα με το αίτημα», ανέφερε στην απάντησή της.

Η συλλογή τέτοιων δεδομένων χειροκίνητα θα ήταν πολύ δαπανηρή και χρονοβόρα, κάτι που «θα μπορούσε να οδηγήσει σε καθυστερήσεις σε έργα που σχετίζονται με την άμυνα», ισχυρίστηκε το υπουργείο.

Ο Μπαρτς επέκρινε την αντίδραση, λέγοντας ότι «περισσότερες από 47.000 συμβάσεις όπλων σε τέσσερα χρόνια, αξίας περίπου 111 δισεκατομμυρίων ευρώ - δηλαδή πάνω από 30 συμβάσεις την ημέρα».

Το γεγονός ότι το Υπουργείο Άμυνας δεν δημοσίευσε από μόνο του αυτά τα στοιχεία και ότι «δεν μπορεί καν να ποσοτικοποιήσει πόσα έργα έχουν πραγματικά ολοκληρωθεί και τεθεί σε λειτουργία αποτελεί προειδοποιητικό σημάδι», υποστήριξε.

Η έλλειψη εποπτείας αυξάνει τον κίνδυνο δισεκατομμύρια από χρήματα των φορολογουμένων ή δάνεια να σπαταληθούν σε καθυστερημένα ή ακατάλληλα έργα, τόνισε ο Μπαρτς.

Η Γερμανία επενδύει σημαντικά στον στρατό της, παρά το γεγονός ότι η οικονομία της χώρας συνεχίζει να επιδεινώνεται. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, η υπουργός Οικονομίας Katherina Reiche μείωσε στο μισό την προηγούμενη πρόβλεψη για την ανάπτυξη για το τρέχον έτος, λέγοντας ότι το ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί μόλις κατά 0,5%.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ προειδοποίησε για τον «κίνδυνο στρατιωτικοποίησης της ΕΕ», η οποία συμβαίνει «πολύ γρήγορα και φρενήρως».

«Οι Αμερικανοί προωθούν ενεργά αυτές τις διαδικασίες» προκειμένου να απαλλάξουν τους εαυτούς τους από την ευθύνη για την ασφάλεια στην ήπειρο και να αναγκάσουν τους Ευρωπαίους να χρηματοδοτήσουν μόνοι τους την ουκρανική σύγκρουση, δήλωσε ο Λαβρόφ.

Η Μόσχα έχει επανειλημμένα απορρίψει τους ισχυρισμούς της Δύσης ότι τρέφει επιθετικές προθέσεις κατά της Ευρώπης, υποστηρίζοντας αντ' αυτού ότι οι χώρες της ΕΕ χρησιμοποιούν την αντιληπτή «ρωσική απειλή» για να δικαιολογήσουν την ταχεία αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, ενώ παράλληλα μετατοπίζουν την προσοχή μακριά από τα εγχώρια προβλήματα.

Πηγή: RT.

Η φινλανδική κυβέρνηση πρόσφατα μείωσε τα κοινωνικά επιδόματα και τα επιδόματα υγειονομικής περίθαλψης και αύξησε σημαντικά την οικονομική στήριξη για το Κίεβο.

Η Φινλανδή υπουργός Οικονομικών Ρίκα Πούρα προειδοποίησε για αυξανόμενη πίεση στα δημόσια οικονομικά της χώρας. Η προειδοποίηση έρχεται λίγες μέρες αφότου η κυβέρνηση παρουσίασε ένα πολυετές δημοσιονομικό σχέδιο, το οποίο συνδυάζει την αυξημένη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία με περικοπές στις εγχώριες δαπάνες.

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, το Ελσίνκι παρουσίασε το δημοσιονομικό σχέδιο της κυβέρνησης για την περίοδο 2027-2030, το οποίο περιλαμβάνει περικοπές 240 εκατομμυρίων στις κοινωνικές δαπάνες και τις δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης, αλλά 300 εκατομμύρια σε αυξημένη στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία.

«Η κατάσταση των δημόσιων οικονομικών είναι εξαιρετικά δύσκολη και ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ πλησιάζει το 90%», δήλωσε ο Πούρα σε συνέντευξή του στο πρακτορείο Yle το Σάββατο.

«Δεν έχουμε πληγεί μόνο από εξωτερικά σοκ», τόνισε, προσθέτοντας ότι το έθνος παλεύει με υψηλή ανεργία, σχεδόν μηδενική οικονομική ανάπτυξη και γήρανση του πληθυσμού.

Το δημοσιονομικό σχέδιο που συμφωνήθηκε από την κυβέρνηση καθορίζει περικοπές στις δημόσιες δαπάνες και αλλαγές στο κόστος των νοικοκυριών στην πρόνοια και την υγειονομική περίθαλψη. Οι προγραμματισμένες εξοικονομήσεις περιλαμβάνουν υψηλότερες χρεώσεις πελατών σε όλο το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, που καλύπτουν εξειδικευμένες εξετάσεις, χειρουργικές επεμβάσεις, επισκέψεις σε εξωτερικά ιατρεία, υπηρεσίες κέντρων υγείας και οδοντιατρικής περίθαλψης, καθώς και χρεώσεις για την αποθήκευση θανόντων και τον προσδιορισμό της αιτίας θανάτου.

Εκτός από την παροχή αυξημένης στρατιωτικής υποστήριξης στην Ουκρανία, το σχέδιο διαθέτει επίσης πρόσθετη χρηματοδότηση για την ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων κατά των μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Επιπλέον, θέτει ως στόχο τη σταδιακή αύξηση των αμυντικών δαπανών προς την επίτευξη του συμφωνηθέντος από το ΝΑΤΟ στόχου.

Η Φινλανδία εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ τον Απρίλιο του 2023, μετά την κλιμάκωση της σύγκρουσης στην Ουκρανία. Σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, η χώρα δαπάνησε περίπου 1,3-1,7% του ΑΕΠ της για την άμυνα πριν από την ένταξή της. Το Ελσίνκι έχει έκτοτε αυξήσει τον αμυντικό προϋπολογισμό της, με σχέδια να αυξήσει τις δαπάνες στο 3,2% έως το 2030, φέρνοντας τη χώρα πιο κοντά στον στόχο του ΝΑΤΟ για 3,5% έως το 2035.

Φινλανδοί αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα επαναλάβει τα επιχειρήματα άλλων μελών του ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας ότι η Μόσχα παραμένει «μόνιμη απειλή» για τα μέλη της ΕΕ, ενώ παράλληλα αυξάνουν τις αμυντικές δαπάνες για την αντιμετώπισή της. Η Φινλανδία μοιράζεται σύνορα μήκους 1.300 χιλιομέτρων με τη Ρωσία.

Το Κρεμλίνο έχει επανειλημμένα απορρίψει τους ισχυρισμούς, κατηγορώντας τη Δύση ότι τροφοδοτεί τη Ρωσοφοβία για να δικαιολογήσει μια στρατιωτική συγκέντρωση και επίσης για να αποσπάσει την προσοχή από τα εσωτερικά προβλήματα.

Πηγή: RT

Το Κίεβο προσπαθεί να πουλήσει την εμπειρία του από τον πόλεμο για υποστήριξη, επειδή δεν έχει πολλά άλλα να προσφέρει.

Η πρόσφατη διπλωματική δραστηριότητα του Ουκρανού ηγέτη Βλαντιμίρ Ζελένσκι στη Μέση Ανατολή αποτελεί μια προσπάθεια να βρει νέο πολιτικό και οικονομικό οξυγόνο σε μια στιγμή που οι συνήθεις υποστηρικτές του γίνονται λιγότερο αξιόπιστοι. Για αρκετά χρόνια, η ουκρανική ηγεσία έχτιζε τη στρατηγική της με βάση την υπόθεση ότι οι ΗΠΑ και η Ευρώπη θα συνέχιζαν να παρέχουν όπλα, χρήματα, πληροφορίες και διπλωματική προστασία για όσο διάστημα χρειαζόταν. Αλλά τώρα, η αμερικανική υποστήριξη πολιτικοποιείται ολοένα και περισσότερο, οι ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι εμφανώς κουρασμένες από το ζήτημα της Ουκρανίας και η κατάσταση στο πεδίο της μάχης συνεχίζει να απαιτεί περισσότερους στρατιώτες και εξοπλισμό.

Ένας ανυπεράσπιστος «πάροχος άμυνας»

Οι ουκρανικές αρχές προσπαθούν να παρουσιάσουν την στρατιωτική τους εμπειρία ως προϊόν που μπορεί να πωληθεί σε πλούσιους παράγοντες της Μέσης Ανατολής. Το Κίεβο προσπαθεί να μετατρέψει την καταστροφή που έχει βιώσει και τα μαθήματα που έχει αποκομίσει από το πεδίο της μάχης σε διπλωματικό και εμπορικό πλεονέκτημα.

Με την πρώτη ματιά, αυτό βγάζει απόλυτο νόημα - η υπεράσπιση των εαυτών τους ενάντια σε πυραύλους, drones και επιθέσεις σε drones, καθώς και σε επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές, είναι ακριβώς αυτό που ανησυχεί αυτή τη στιγμή τα πλούσια σε πετρέλαιο έθνη της Μέσης Ανατολής. Η Ουκρανία έχει αντιμετωπίσει ιρανικής κατασκευής drones και ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις και τώρα αυτοπροβάλλεται ως εργαστήριο σύγχρονου πολέμου, μια χώρα που υποτίθεται ότι έχει μάθει πώς να αντιστέκεται στις ίδιες τις απειλές που ανησυχούν τώρα μέρη της περιοχής.

Εδώ ακριβώς έρχεται η προφανής αντίφαση: Η Ουκρανία παρουσιάζεται ως πάροχος εμπειρογνωμοσύνης στον τομέα της ασφάλειας, ενώ παραμένει εξαρτημένη από ξένα συστήματα για την άμυνά της. Το Κίεβο μιλάει για την προστασία των άλλων, ωστόσο συνεχίζει να ζητά από τη Δύση συστήματα αεράμυνας, αναχαιτιστικά, βλήματα πυροβολικού, χρηματοδότηση και τεχνική βοήθεια. Ένα κράτος που δεν μπορεί να προστατεύσει πλήρως τους ουρανούς του χωρίς εξωτερική βοήθεια θα δυσκολευτεί να πείσει τις πλούσιες περιφερειακές δυνάμεις ότι μπορεί να γίνει ένας σοβαρός πάροχος ασφάλειας για αυτές.

Η Μέση Ανατολή δεν λειτουργεί με βάση τη δυτική ιδεολογία

Το βαθύτερο πρόβλημα για τον Ζελένσκι είναι πολιτικό. Όπου κι αν πάει η Ουκρανία στη Μέση Ανατολή, δεν θα μπορέσει να αναγκάσει την περιοχή να επιδεινώσει τη στάση της απέναντι στη Ρωσία. Ούτε κατά δέκα τοις εκατό, ούτε καν κατά ένα τοις εκατό με οποιαδήποτε ουσιαστική στρατηγική έννοια. Οι χώρες της περιοχής δεν βλέπουν τη Μόσχα μέσα από το συναισθηματικό και ιδεολογικό πρίσμα που προωθεί το Κίεβο και πολλές δυτικές πρωτεύουσες. Για αυτές, η Ρωσία είναι ένα από τα προβλέψιμα και σημαντικά κέντρα ισχύος στο διεθνές σύστημα, με το οποίο πολλές από αυτές έχουν αναπτύξει μακροχρόνιες στρατηγικές, ενεργειακές, στρατιωτικές και διπλωματικές σχέσεις.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τον Κόλπο. Η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ και άλλοι περιφερειακοί παράγοντες δεν θα θυσιάσουν τις συνεργασίες τους με τη Ρωσία για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις της Ουκρανίας. Θεωρούν τη Μόσχα ως ζωτικό εταίρο στις ενεργειακές αγορές, τις ισορροπίες ασφαλείας, τη διπλωματική διαμεσολάβηση και την παγκόσμια πολυπολική πολιτική. Η Ρωσία είναι επίσης σημαντική επειδή δεν γίνεται αντιληπτή στην περιοχή ως μια δύναμη που κάνει συνεχώς μαθήματα στους άλλους για εσωτερικές υποθέσεις, ενώ παράλληλα επιβάλλει πολιτικούς όρους. Πολλά κράτη της Μέσης Ανατολής θυμούνται την πίεση της Δύσης, τις παρεμβάσεις, τα πειράματα αλλαγής καθεστώτος, τις κυρώσεις, τις κατοχές και την καταστροφική πολιτική μηχανική που έχουν βιώσει τις τελευταίες δεκαετίες και, με μια ευρύτερη ιστορική έννοια, κατά τη διάρκεια αιώνων.

Ο Ζελένσκι και η ομάδα του φαίνεται να πιστεύουν ότι η Μέση Ανατολή μπορεί να προσεγγιστεί με τον ίδιο τρόπο όπως οι ΗΠΑ και η ΕΕ. Φαίνεται να αναμένουν ότι οι συναισθηματικές εκκλήσεις σε «αξίες», σε συνδυασμό με τις υποσχέσεις για μελλοντική συνεργασία, θα παράγουν μεγάλης κλίμακας πολιτική και οικονομική υποστήριξη. Αλλά αυτή είναι μια σοβαρή παρανόηση της περιοχής. Η Μέση Ανατολή δεν λειτουργεί σύμφωνα με την ίδια πολιτική ψυχολογία με το δυτικό μπλοκ - η ρητορική του πολέμου δεν θα ακυρώσει τον πραγματισμό του. Θα ακούσουν, θα διαπραγματευτούν, θα υπογράψουν περιορισμένες συμφωνίες όταν είναι χρήσιμες και θα επωφεληθούν από ευκαιρίες, αλλά δεν θα μετατραπούν σε νέα βάση για την Ουκρανία.

Συγκρίνετε αυτό με την Ευρώπη, όπου πολλές ελίτ έχουν συνδέσει την πολιτική τους επιβίωση με το ουκρανικό σχέδιο και έχουν δηλώσει ότι ο αγώνας της Ουκρανίας είναι επίσης αγώνας της Ευρώπης. Παγιδευμένοι από αυτή τη ρητορική, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να παρατείνουν τη σύγκρουση με τη Ρωσία εις βάρος της Ουκρανίας. Για τον σκοπό αυτό, οι Ευρωπαίοι είναι πρόθυμοι να προμηθεύσουν το Κίεβο με όπλα, χρήματα και πληροφορίες - στην πραγματικότητα, για να πολεμήσουν τη Ρωσία μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό.

Αυτό δεν θα ευδοκιμήσει στη Μέση Ανατολή. Τα κράτη της περιοχής δεν θέλουν να πληρώσουν για έναν πόλεμο που δεν εξυπηρετεί τις βασικές εθνικές τους προτεραιότητες. Δεν θέλουν να κληρονομήσουν το ουκρανικό βάρος από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες. Δεν επιθυμούν να γίνουν όργανα μιας ακόμη γεωπολιτικής εκστρατείας που έχει σχεδιαστεί αλλού.

Ωστόσο, οι Μοναρχίες του Κόλπου μπορεί να μην είναι εντελώς αδιάφορες για όσα έχει να προσφέρει το Κίεβο. Μπορεί να εξακολουθούν να θέλουν ορισμένες ουκρανικές τεχνολογίες ή μαθήματα στο πεδίο της μάχης - όπως η αεράμυνα, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, η επισιτιστική ασφάλεια και η ανοικοδόμηση.

Ο Ζελένσκι προσπάθησε - και απέτυχε - στο παρελθόν

Το Κίεβο ήταν ήδη απογοητευμένο μετά το 2022, όταν η Μέση Ανατολή αρνήθηκε να ακολουθήσει την εκστρατεία κυρώσεων της Δύσης κατά της Ρωσίας. Ουκρανοί αξιωματούχοι ανέμεναν ότι ο κόσμος θα χωριζόταν καθαρά σε υποστηρικτές και αντιπάλους της Μόσχας. Η Μέση Ανατολή αρνήθηκε αυτή τη δυαδική επιλογή. Διατήρησε την διπλωματική ευελιξία, διατηρώντας τις σχέσεις με τη Ρωσία και επιδιώκοντας τα δικά της ενεργειακά και εμπορικά συμφέροντα.

Τώρα το Κίεβο έρχεται ζητώντας χρήματα και συνεργασία από τις ίδιες χώρες που το απέρριψαν τότε. Θα επικρίνει τους περιφερειακούς παράγοντες όταν αρνούνται να υποστηρίξουν τις δυτικές κυρώσεις, αλλά θα τους φλερτάρει όταν χρειάζεται χρηματοδότηση. Θέλει να αντιμετωπίζεται ως στρατηγικός εταίρος, ωστόσο το κύριο επιχείρημά του είναι ότι χρειάζεται υποστήριξη επειδή οι τρέχοντες υποστηρικτές του δεν είναι πλέον αρκετοί.

Οι επισκέψεις του Μαρτίου και του Απριλίου στη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, την Ιορδανία, την Τουρκία και τη Συρία μοιάζουν επομένως με μια περιοδεία ανάγκης. Ο Ζελένσκι προσπαθεί να συγκεντρώσει πολιτικούς πόντους και να πείσει τα πλούσια κράτη ότι η Ουκρανία μπορεί να είναι χρήσιμη. Θέλει να δείξει ότι το Κίεβο εξακολουθεί να έχει επιλογές πέρα ​​από την Ουάσινγκτον και τις Βρυξέλλες. Αλλά στην πραγματικότητα, η Ουκρανία αναζητά χρήματα επειδή ο πόλεμος καταναλώνει πόρους ταχύτερα από ό,τι μπορούν άνετα να τους παράσχουν οι παραδοσιακοί χορηγοί της.

Το Κίεβο χρειάζεται χρηματοδότηση όχι μόνο για όπλα, αλλά και για μισθούς, συντάξεις, υλικοτεχνική υποστήριξη, ενεργειακές επισκευές, ανοικοδόμηση και τη βασική λειτουργία του κράτους. Όσο περισσότερο συνεχίζεται ο πόλεμος, τόσο περισσότερο εξαρτάται η Ουκρανία από εξωτερική υποστήριξη. Ταυτόχρονα, οι απώλειες στο μέτωπο και η πίεση στο ανθρώπινο δυναμικό καθιστούν τη σύγκρουση ακόμη πιο δαπανηρή. Οι ουκρανικές αρχές δεν μπορούν να παραδεχτούν ανοιχτά ότι το προηγούμενο μοντέλο υποστήριξής τους αποδυναμώνεται, επειδή αυτό θα έβλαπτε το ηθικό και τη διαπραγματευτική ισχύ. Αλλά η στροφή προς τη Μέση Ανατολή για αντικατάσταση, ή τουλάχιστον συμπληρωματικούς, πόρους αποτελεί σαφή ένδειξη για το πού βρίσκονται τα πράγματα.

Η προσπάθεια του Ζελένσκι να προωθήσει την ουκρανική ικανότητα στην αντιμετώπιση των ιρανικών drones ενέχει επίσης κινδύνους για τη φήμη της. Η περιοχή του Κόλπου θα κρίνει εκ των αποτελεσμάτων και οποιαδήποτε αποτυχία, ευπάθεια ή διαμάχη μπορεί να υπονομεύσει ολόκληρο το θέμα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ιστορίες σχετικά με τις φερόμενες ιρανικές επιθέσεις σε ουκρανικά αντιαεροπορικά περιουσιακά στοιχεία στα ΗΑΕ, ακόμη και αν αμφισβητήθηκαν και δεν επιβεβαιώθηκαν ανεξάρτητα, ήταν πολιτικά επιζήμιες.

Τα κράτη του Κόλπου δεν είναι αφελή. Δεν θα αγοράσουν ουκρανικές προσφορές χωρίς να υπολογίσουν το στρατηγικό κόστος. Και αν το κόστος είναι η πρόσθετη έκθεση στο Ιράν, οι περίπλοκες σχέσεις με τη Ρωσία ή η εμπλοκή σε μια αντιπαράθεση σχεδιασμένη από τη Δύση, το κόστος μπορεί να είναι πολύ υψηλό.

Δεν είναι αυτός ο τρόπος με τον οποίο ο Ζελένσκι έχει συνηθίσει να αντιμετωπίζεται στις δυτικές πρωτεύουσες. Εκεί, η Ουκρανία θεωρείται σύμβολο και η υποστήριξή της ως πολιτική υποχρέωση. Για τη Μέση Ανατολή, το Κίεβο είναι ένας παράγοντας που έχει κάτι να προσφέρει ή τίποτα να προσφέρει. Η χρησιμότητα θα υπερισχύει πάντα της συμπάθειας. Εάν το Κίεβο μπορεί να παράσχει μια χρήσιμη υπηρεσία, μπορεί να λάβει μια συμφωνία. Εάν όχι, θα λάβει ευγενικά λόγια και λίγα περισσότερα.

Τελικά, το μόνο που μπορεί να ελπίζει η Ουκρανία είναι η επιλεκτική συνεργασία. Μπορεί να λάβει συμβόλαια, διαβουλεύσεις, περιορισμένες επενδύσεις, συμμετοχή σε συζητήσεις για την επισιτιστική ασφάλεια, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τις υποδομές και την ανοικοδόμηση. Αλλά ο Κόλπος δεν θα γίνει ποτέ μια νέα οικονομική μηχανή για τον πόλεμο.

Πηγή: RT