Η Κίνα έχει ήδη ανακατασκευάσει το διεθνές σύστημα
Πώς ο κόσμος υιοθέτησε το οικονομικό βιβλίο του Πεκίνου
τις αρχές Φεβρουαρίου, καθώς πετούσε με το Air Force One πάνω από το υδάτινο σώμα που είχε πρόσφατα μετονομάσει στον Κόλπο της Αμερικής, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι θα επιβάλει δασμούς σε όλο το εισαγόμενο χάλυβα και αλουμίνιο. Δύο εβδομάδες αργότερα, εξέδωσε ένα προεδρικό υπόμνημα που καθόριζε νέες κατευθυντήριες γραμμές για τον έλεγχο των επενδύσεων από κινεζικές εταιρείες στις Ηνωμένες Πολιτείες και αμερικανικές εταιρείες στην Κίνα. Και κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων της κυβέρνησής του, ο Τραμπ έχει τονίσει τη σημασία της επιστροφής της παραγωγής στην πατρίδα, λέγοντας στις εταιρείες ότι, για να αποφύγουν τους δασμούς, θα πρέπει να παράγουν τα προϊόντα τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Δασμοί και προστατευτισμός, περιορισμοί στις επενδύσεις, μέτρα που αποσκοπούν στην ώθηση της εγχώριας παραγωγής: η οικονομική πολιτική της Ουάσιγκτον ξαφνικά μοιάζει πολύ με τις πολιτικές του Πεκίνου την τελευταία δεκαετία περίπου—όπως η κινεζική πολιτική με αμερικανικά χαρακτηριστικά.
Η στρατηγική των ΗΠΑ για δέσμευση με την Κίνα βασίστηκε στην προϋπόθεση ότι, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες ενσωμάτωναν την Κίνα στο παγκόσμιο σύστημα που βασίζεται σε κανόνες, η Κίνα θα έμοιαζε περισσότερο με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Για δεκαετίες, η Ουάσιγκτον έδινε διαλέξεις στο Πεκίνο σχετικά με την αποφυγή του προστατευτισμού, την εξάλειψη των φραγμών στις ξένες επενδύσεις και την πειθαρχία στη χρήση των επιδοτήσεων και της βιομηχανικής πολιτικής —με μέτρια μόνο επιτυχία. Ωστόσο, η προσδοκία ήταν ότι η ολοκλήρωση θα διευκόλυνε τη σύγκλιση.
Υπήρξε πράγματι ένας καλός βαθμός σύγκλισης - όχι με τον τρόπο που προέβλεπαν οι Αμερικανοί πολιτικοί. Αντί η Κίνα να μοιάζει με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Ηνωμένες Πολιτείες συμπεριφέρονται περισσότερο σαν Κίνα. Η Ουάσιγκτον μπορεί να έχει σφυρηλατήσει την ανοιχτή, φιλελεύθερη τάξη που βασίζεται σε κανόνες, αλλά η Κίνα έχει ορίσει την επόμενη φάση της: προστατευτισμός, επιδοτήσεις, περιορισμοί στις ξένες επενδύσεις και βιομηχανική πολιτική. Το να υποστηρίζει κανείς ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να επιβεβαιώσουν εκ νέου την ηγεσία τους για να διατηρήσουν το σύστημα που βασίζεται σε κανόνες που καθιέρωσαν είναι να χάνεις το νόημα. Ο εθνικιστικός κρατικός καπιταλισμός της Κίνας κυριαρχεί πλέον στη διεθνή οικονομική τάξη. Η Ουάσιγκτον ζει ήδη στον κόσμο του Πεκίνου.