Να γιατί το «Πρώτα η Αμερική» πλήττει περισσότερο την Αμερική

Γιατί ο απομονωτισμός της MAGA υπονομεύει τα ίδια τα θεμέλια της ισχύος των ΗΠΑ

Εν συντομία, το δόγμα MAGA και ο Τραμπισμός μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: Οι ΗΠΑ υποχωρούν από τον ρόλο τους ως παγκόσμιου ηγέτη, εγκαταλείποντας τα συναφή βάρη και εστιάζοντας στην εγχώρια ανάπτυξη.

Αυτή η μετατόπιση υποθέτει ότι η Αμερική είναι ένα αυτάρκες έθνος. Αλλά αυτό είναι παραπλανητικό. Η σύγχρονη Αμερική περιγράφεται καλύτερα ως η μητρόπολη του κόσμου. Οι ΗΠΑ βασίζονται στον υπόλοιπο κόσμο όσο ακριβώς ο κόσμος εξαρτάται από τις ΗΠΑ. Και μια απόφαση να διακοπεί αυτή η αμοιβαία εξάρτηση και να αποσυρθεί από τον ηγετικό της ρόλο θα πλήξει περισσότερο την Αμερική. Ας δούμε γιατί. 

Η μητρόπολη του κόσμου 

Είναι αλήθεια ότι οι ΗΠΑ εξακολουθούν να διαθέτουν μια από τις πιο καινοτόμες οικονομίες. Αλλά τι είναι αυτό που οδηγεί την καινοτομία; Μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης (όπως λέει και το meme, «ο εκτυπωτής χρημάτων πάει μπρρρ»), η οικονομία κατακλύζεται από δωρεάν χρήμα, τροφοδοτώντας την χρηματιστηριακή αγορά και επιτρέποντας στις εταιρείες να απολαμβάνουν σχεδόν απεριόριστες επενδύσεις. Είναι ένα είδος διασκορπισμένης προσέγγισης - πετώντας τα πάντα στον τοίχο για να δούμε τι θα μείνει.

Αυτή η διαδικασία δεν πυροδοτεί τον πληθωρισμό επειδή το δολάριο, λόγω της ιδιότητάς του ως το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, διατηρεί υψηλή ζήτηση εκτός των ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι το δολάριο είναι το κύριο εξαγώγιμο προϊόν της Αμερικής και η εισροή δολαρίων στις εγχώριες αγορές δεν οδηγεί σε υπερπροσφορά χάρη στις συνεχιζόμενες εξαγωγές.

Σίγουρα, οι ΗΠΑ προσελκύουν τα καλύτερα μυαλά από όλο τον κόσμο. Αλλά γιατί; Επειδή όλοι έλκονται από τις μητροπόλεις όπου τα χρήματα και οι ευκαιρίες είναι άφθονα.

Οι ΗΠΑ παραμένουν επίσης η μεγαλύτερη αγορά στον κόσμο. Αλλά και πάλι, αυτό οφείλεται σε δύο παράγοντες: Απεριόριστα χρήματα που παράγονται από το πουθενά και το γεγονός ότι όλες οι παγκόσμιες διαδικασίες συνδέονται με την Αμερική. Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη. 

Αυτές οι δυναμικές υποστηρίζουν την τρέχουσα κατάσταση της Αμερικής, η οποία μπορεί να υπάρξει μόνο σε έναν μονοπολικό κόσμο με τις ΗΠΑ στο τιμόνι. Η ευημερία της Αμερικής και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα πηγάζουν άμεσα από τον ρόλο της ως μητρόπολης του κόσμου. Αφαιρέστε οποιονδήποτε από τους προαναφερθέντες παράγοντες και όλα τα άλλα θα καταρρεύσουν.

Μιλώντας για προκλήσεις, η θεώρηση των ΗΠΑ ως μητρόπολης εξηγεί πολλές από τις κοινωνικές ανισορροπίες που επικρατούν σήμερα. Η απώλεια θέσεων εργασίας στον τομέα της μεταποίησης; Αυτό είναι κατανοητό, καθώς οποιοδήποτε κεφάλαιο μεταφέρει την παραγωγή σε απομακρυσμένες περιοχές όπου η γη και η εργασία είναι φθηνότερα. Η επικράτηση της φτώχειας και η αυξανόμενη ανισότητα; Και πάλι, αυτό είναι χαρακτηριστικό για μια μητρόπολη όπου το κατώτερο σκαλοπάτι συχνά αποτελείται από εκείνους που μετακόμισαν από τις επαρχίες και δεν μπόρεσαν να ανέβουν την κοινωνικοοικονομική κλίμακα. Η υπεραφθονία θέσεων εργασίας στον τομέα των υπηρεσιών; Αυτό είναι επίσης φυσιολογικό για το οικονομικό και γραφειοκρατικό κέντρο του πλανήτη.

Πληκτρολογώ αυτό το κείμενο σε ένα MacBook. Επισήμως, είναι αμερικανικό προϊόν - αλλά είναι στην πραγματικότητα; Προφανώς όχι: Το MacBook δεν μπορεί να κατασκευαστεί στις ΗΠΑ - δεν μπορεί καν να αναπτυχθεί εκεί. Όπως πολλές αμερικανικές εταιρείες, η Apple αναθέτει σε εξωτερικούς συνεργάτες πολυάριθμες μηχανικές εργασίες στο εξωτερικό. Αυτό το προϊόν είναι το αποτέλεσμα του παγκόσμιου τοπίου που δημιούργησε η Αμερική, όπως ακριβώς τα αμερικανικά αεροπλάνα, οι πύραυλοι, οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες και μεγάλο μέρος της στρατιωτικής παραγωγής. Στη μητρόπολη, απομένει μόνο η κορυφή του παγόβουνου: Διοίκηση, μάρκετινγκ, χρηματοοικονομικά και περιστασιακά, ορισμένα τμήματα της παραγωγής.

Πάνω στην κάτω σκάλα

Τι μας περιμένει λοιπόν; Για να συνεχίσουμε την επιχειρηματική αναλογία, φανταστείτε μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία. Αν και είναι ασύμφορη, είναι επίσης τεράστια. Η έδρα της ευδοκιμεί χάρη στον κύκλο εργασιών και, όσο η εταιρεία λειτουργεί, όλα φαίνονται καλά στην κορυφή. Διοχετεύουν χρήματα σε μεγάλα έργα και χτίζουν πολυτελή νέα γραφεία. Και φυσικά, υπάρχουν γενναιόδωροι μισθοί και χρυσά αλεξίπτωτα για τα στελέχη.

Αλλά μόλις οι διαταραχές αρχίσουν να διαπερνούν τις αλυσίδες εφοδιασμού, μόλις οι αγορές αρχίσουν να υποχωρούν, τότε τα πράγματα παίρνουν μια χειρότερη τροπή. Δεν υπάρχει τρόπος να διατηρηθεί αυτή η ευημερία στα κεντρικά γραφεία, την καρδιά της εταιρείας. Στην πραγματικότητα, η απώλεια της πρόσβασης στην παγκόσμια αγορά και η διάλυση των διεθνικών δεσμών θα πλήξουν περισσότερο το κέντρο.

Ο απομονωτισμός επηρεάζει κυρίως την έδρα - τη μητρόπολη, καθώς όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις, τόσο πιο δύσκολα πέφτεις. Η Ρωσία βίωσε κάτι παρόμοιο. Τη δεκαετία του 1990, έπεσε από το βάθρο της υπερδύναμης. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έπληξε τη Ρωσία περισσότερο ως μητρόπολη του «δεύτερου κόσμου».

Πρόσφατα, στις ΗΠΑ, υπάρχει μια αυξανόμενη ρήξη μεταξύ των υποστηρικτών της MAGA και της κυβέρνησης Τραμπ. Με την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Τραμπ, αντλώντας από το επιχειρηματικό του υπόβαθρο, ενήργησε σαν ένας κλασικός διαχειριστής κρίσεων: Μειώνοντας το κόστος, βελτιστοποιώντας το προσωπικό, κλείνοντας μη κερδοφόρες επιχειρήσεις - όλα με την υποστήριξη υποστηρικτών του συνθήματος «Πρώτα η Αμερική».

Ωστόσο, φαίνεται ότι στην προσπάθειά του για «περεστρόικα», ο Τραμπ αντιμετώπισε όχι μόνο την πολιτική αντίσταση από το «βαθύ κράτος», αλλά και την σκληρή πραγματικότητα ότι η πραγματοποίηση σημαντικών αλλαγών ενέχει τον κίνδυνο να προκαλέσει την κατάρρευση που αναφέρθηκε προηγουμένως.

Επιβολή δασμών σε διεθνή συνεταιριστικά προϊόντα; Αυτό είναι παράλογο - μια μητρόπολη δεν έχει την πολυτέλεια να διαταράσσει τις αλυσίδες εφοδιασμού τόσο απερίσκεπτα.

Μαζική απέλαση μεταναστών; Αδύνατη – κάθε μητρόπολη χρειάζεται εργατικό δυναμικό και ευδοκιμεί με την εισροή νέων ταλέντων από τις απομακρυσμένες περιοχές.

Αποχώρηση από τις διεθνείς υποθέσεις; Αυτό είναι εντελώς αυτοκτονικό – θα οδηγούσε τις επαρχίες να αποσχιστούν η μία μετά την άλλη, δημιουργώντας το φαινόμενο καταρράκτη που συζητήσαμε.

Ακόμη και οι προσπάθειες μείωσης του δανεισμού έχουν αποδειχθεί αδύνατες, καθώς αυτό απειλεί με οικονομική ύφεση και θα μπορούσε να καταρρεύσει το αμερικανικό οικονομικό μοντέλο που καθοδηγείται από τον καταναλωτή.

Ουσιαστικά, ο Τραμπ επιστρέφει στην παλιά πορεία που καθοδηγείται από την αδράνεια - μια πορεία που παρομοίως οδηγεί την Pax Americana προς τον κατακερματισμό και τις ίδιες τις ΗΠΑ προς την καταστροφή και τη βαθιά παρακμή.

Πηγή: RT