Ετήσιο «κίνητρο» 100-150 δισ. δολαρίων για την επέμβαση στη Βενεζουέλα
Δέλεαρ μεγέθους 100-150 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως ήταν αυτό που υποκίνησε τη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του προέδρου της Νίκολας Μαδούρο, σύμφωνα με τον γνωστό οικονομολόγο Γκαμπριέλ Ζουκμάν.
Ο καθηγητής της Σχολής Οικονομικών του Παρισιού και της Σχολής Δημόσιας Πολιτικής Goldman του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια υποστήριξε στην πλατφόρμα Substack ότι η εισβολή των ΗΠΑ υποκινείται από τα «100-150 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως που θα καρπωθούν οι μέτοχοι των αμερικανικών πετρελαϊκών εταιρειών, σε περίπτωση που ένα νέο καθεστώς φιλικό προς τα αμερικανικά συμφέροντα αναλάβει την εξουσία στο Καράκας». «Ο Μαδούρο ήταν ένας βάναυσος και διεφθαρμένος αυταρχικός ηγέτης», έγραψε ο Ζουκμάν, που είναι επικεφαλής και του ανεξάρτητου Παρατηρητηρίου Φορολογίας της Ε.Ε. «Αλλά ο Τραμπ δεν είχε ποτέ κανένα πρόβλημα να συνεργαστεί με βάναυσους και διεφθαρμένους αυταρχικούς ηγέτες. Τέτοια χαρακτηριστικά σπάνια τον ενοχλούν. Ο πραγματικός στόχος της επιχείρησης Τραμπ βρίσκεται αλλού: στην ανάκτηση των πετρελαϊκών προσόδων της Βενεζουέλας προς όφελος της οικονομικής ελίτ της Αμερικής –ένα ντιλ το οποίο κορυφώθηκε τη δεκαετία του 1950», υποστήριξε ο Ζουκμάν, αναφερόμενος σε μια περίοδο κατά την οποία ο τότε πρόεδρος της Βενεζουέλας, Μάρκος Πέρες Χιμένες, κυβερνούσε με σιδηρά γροθιά αλλά υποστηρίχθηκε από την Ουάσινγκτον, κυρίως επειδή επέτρεπε σε ξένες πετρελαϊκές εταιρείες να εκμεταλλεύονται τους τεράστιους πόρους της χώρας.
«Το 1957, στην κορύφωση αυτού του εξορυκτικού καθεστώτος, τα κέρδη που αποκόμιζαν οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες στη Βενεζουέλα ήταν περίπου ίσα με τα κέρδη που αποκόμιζαν όλες οι αμερικανικές πολυεθνικές (σε όλους τους κλάδους) στην υπόλοιπη Λατινική Αμερική και στις χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης μαζί. Περίπου το 12% του καθαρού εγχώριου προϊόντος της Βενεζουέλας έρεε απευθείας στις τσέπες των Αμερικανών μετόχων», σημείωσε ο Ζουκμάν, προσθέτοντας ότι «το ποσό αυτό ήταν περίπου ίσο με το συνολικό εισόδημα του φτωχότερου 50% του πληθυσμού της Βενεζουέλας. Αυτή είναι η “χρυσή εποχή” που θέλει να επαναφέρει η κυβέρνηση Τραμπ», καταλήγει ο ίδιος.
Πηγή: efsyn