«Πρώτη φορά βλέπω τέτοιο άγχος για τη φορολόγηση του πλούτου», σχολίασε η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Θεώνη Κουφονικολάκου, ενώ παρουσίασε τις προγραμματικές θέσεις του κόμματος «για επανίδρυση του κοινωνικού κράτους, παραγωγικό μετασχηματισμό και αλλαγή του δημοσιονομικού μείγματος».

Για τις εξαγγελίες σχετικά με τη φορολόγηση του πλούτου αλλά και για ευρύτερα ζητήματα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής μίλησε στο Mega η Θεώνη Κουφονικολάκου, παρουσιάζοντας τις θέσεις της για αλλαγή φορολογικού μοντέλου, ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και ανακατανομή των δημόσιων πόρων.

Η Θεώνη Κουφονικολάκου, αναφέρθηκε αρχικά στη φορολόγηση του πλούτου, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Πρώτη φορά βλέπω τέτοιο άγχος για τη φορολόγηση του πλούτου».

Στη συνέχεια υπογράμμισε ότι «Έχουμε ένα σύγχρονο πρόγραμμα, αυτό που θέλουμε είναι η επανίδρυση του κοινωνικού κράτους, ο παραγωγικός μετασχηματισμός της χώρας και η αλλαγή του δημοσιονομικού μείγματος», προσθέτοντας: «Στο ερώτημα που θα βρούμε τα λεφτά, απαντάμε ότι η απώλεια στις δημόσιες χρηματοδοτήσεις από τη διαφθορά φτάνει το 25-30%. Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί 2% πλεονάσματα και φέρνει 5%. Αυτά τα 7 δις. είναι πόροι που έχουν πολιτική στόχευση, τα ξοδεύει σε κουπόνια και φοροαπαλλαγές στον πλούτο. Μια κυβέρνηση προοδευτική θα τα ξοδέψει αυτά τα χρήματα διαφορετικά».

Αναφερόμενη στο φορολογικό σύστημα, δήλωσε επίσης: «Θέλουμε να αλλάξουμε τους φορολογικούς συντελεστές και να αυξήσουμε τον φόρο εισοδήματος από περιουσία που δεν προέρχεται ούτε από μισθωτή εργασία, ούτε από επιχειρηματική δραστηριότητα, ούτε από ακίνητη περιουσία και που προέρχεται από κινητή περιουσία, δηλαδή από μερίσματα, τόκους και υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου. Αυτές είναι οι προγραμματικές θέσεις».

Συμπλήρωσε ακόμη: «Αυτοί είναι οι προγραμματικοί πυλώνες. Πολύ κρίσιμη παράμετρος είναι ο ουσιαστικός παραγωγικός μετασχηματισμός. Τα μερίσματα αφορούν το κέρδος προσώπων μετά την κατανομή κερδών, δεν αφορούν τις εταιρείες. Όταν μιλάμε για επενδυτική κουλτούρα, μιλάμε για υγιή ανάπτυξη. Ένα κράτος πρέπει να ζητάει δεσμεύσεις σε ό,τι αφορά στις επενδύσεις. Έχουμε τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη. Καλπάζει ο δείκτης φτώχειας».

Στην ίδια παρέμβαση αναφέρθηκε και στο ζήτημα των μισθών στο δημόσιο σύστημα υγείας, λέγοντας: «Αφήστε τον 4354 στην άκρη, θα τον δούμε μετά. Μιλήσαμε για γιατρούς και νοσηλευτές. Μιλάμε για στοχευμένα μέτρα. Είπε ο Αλέξης Τσίπρας για 500 ευρώ αύξηση στους μισθούς και νοσηλευτές και για ένταξη των εκπαιδευτικών στο ειδικό μισθολόγιο. Υπεύθυνη στάση σημαίνει ότι πρέπει να πάρουμε για να εξειδικεύσουμε όλα τα στοιχεία από το λογιστήριο του κράτους. Πρέπει να μιλήσουμε στη βάση χαρτογράφησης», καταλήγοντας με αυτόν τον τρόπο στην τοποθέτησή της.

ΠΑΣΟΚ: Ο πρωθυπουργός προσπαθεί να διαχειριστεί επικοινωνιακά την ακρίβεια που με ευθύνη του λεηλατεί το εισόδημα των πολιτών

Σε επικοινωνιακό μαραθώνιο με σκοπό να πείσουν τον κόσμο ότι καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την καταπολέμηση της ακρίβειας επιδίδονται στην κυβέρνηση, με πρώτον από όλους τον πρωθυπουργό που εδώ και μέρες διαφημίζει την πλατφόρμα posokanei.gov.gr. Παραδέχονται ωστόσο, εν μέσω καυστικών σχολίων από την αντιπολίτευση αλλά και τον κόσμο, πως η πλατφόρμα σύγκρισης τιμών δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα.

Γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός στην κυριακάτικη ανασκόπησή του επιχειρεί να δικαιολογηθεί απέναντι στην κριτική για μετάθεση ευθύνης στον καταναλωτή παρουσιάζοντας ένα ευρύτερο πλέγμα στη μάχη κατά της ακρίβειας.

«Το posokanei δεν επιχειρεί να μετακυλήσει την ευθύνη των ελέγχων στους καταναλωτές. Αντιθέτως, βοηθάει και εμάς ως πολιτεία αλλά και εσάς να ασκούμε πιο αποτελεσματικό έλεγχο στην αγορά» αναφέρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην ανάρτησή του, όπου σημειώνει πως «περισσότερη διαφάνεια στην αγορά, καλύτερη ενημέρωση του καταναλωτή και αποτελεσματικότεροι έλεγχοι σε όλο το φάσμα της εφοδιαστικής αλυσίδας, από το χωράφι έως το ράφι, μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμα εργαλεία στη μάχη που δίνουμε για καλύτερες τιμές».

Ταυτόχρονα απαντά στους επικριτές «ας το συνηθίσουν διότι το posokanei ήρθε για να μείνει και κάθε εβδομάδα θα γίνεται καλύτερο». «Η ακρίβεια παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τα νοικοκυριά και δεν υπάρχουν εύκολες ή μαγικές λύσεις. Υπάρχει μόνο συνεχής προσπάθεια, σε πολλά επίπεδα ταυτόχρονα» υποστηρίζει ακόμα και στο ίδιο πλαίσιο αναφέρει και τις εξίσου αμφίβολης αποτελεσματικότητας πρωτοβουλίες για το στεγαστικό, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο νέο πρόγραμμα «Ανακαίνιση Κατοικίας».

Αντιπολιτευτικά πυρά

«Η πλατφόρμα #posokanei, για την οποία επιχαίρει στην κυριακάτικη ανάρτησή του ο πρωθυπουργός, ενημερώνει τον πολίτη πόσο ΧΑΝΕΙ από τον μισθό του για να αγοράσει το πανάκριβο βασικό καλάθι του νοικοκυριού. Επίσης τον ενημερώνει και πόσα ΔΕΝ έχει κάνει ο κ. Μητσοτάκης στα επτά χρόνια διακυβέρνησής του, με αποτέλεσμα να σπάει η χώρα μας τα ρεκόρ πληθωρισμού και ακρίβειας» σχολίασε δηκτικά ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. Σύμφωνα με τον Κώστα Τσουκαλά «θα ήταν χρήσιμο σε μια επόμενη ανάρτησή του να ομολογήσει στον ελληνικό λαό ότι απέτυχαν αλλεπάλληλες επικοινωνιακές εξαγγελίες πλατφορμών, καλαθιών, επιστολών στην Κομισιόν για την αισχροκέρδεια των πολυεθνικών». Οπως επισημαίνει, «όταν υπάρχουν στρεβλώσεις και καρτέλ το #posokanei αποτελεί την ψηφιακή επιβεβαίωση των αποτυχημένων παρεμβάσεων στο υψηλό κόστος ζωής και στέγασης».

«Αφού ο ίδιος χαιρετίζει την αποκλιμάκωση των διεθνών τιμών του πετρελαίου μετά τη συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν, ας απαντήσει στους πολίτες: Πότε θα δουν τη μείωση αυτή στις αντλίες; Πότε θα δουν χαμηλότερο κόστος μεταφορών, χαμηλότερο κόστος στην εφοδιαστική αλυσίδα και τελικά χαμηλότερες τιμές στο ράφι τη στιγμή που οι ίδιες οι πλατφόρμες της κυβέρνησης καταδεικνύουν τις πρακτικές καρτελοποίησης; Ή μήπως οι διεθνείς κρίσεις χρησιμοποιούνται για να δικαιολογούνται οι αυξήσεις, αλλά οι διεθνείς αποκλιμακώσεις δεν αρκούν ποτέ για να μειωθούν οι τιμές;» τονίζει από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. σχολιάζοντας το μήνυμα του πρωθυπουργού.

Αιχμές του Ιρανού προέδρου κατά του πρωθυπουργού του Ισραήλ.

Αιχμές κατά  του Μπενιαμίν Νετανιάχου άφησε ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν.

Ο Πεζεσκιάν ανέφερε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος «στην πρόσφατη ομιλία του μας είχε απαγορεύσει να κάνουμε πολλά πράγματα»,  πλέον «τα αναγνώρισε όλα ως δικαιώματα του λαού και του έθνους».

Παράλληλα, ο Πεζεσκιάν δήλωσε ότι παγωμένα ιρανικά κεφάλαια ύψους 6 δισ. δολαρίων, τα οποία βρίσκονται στο Κατάρ, θα επιστραφούν στην Τεχεράνη στο πλαίσιο της διαδικασίας για τον τερματισμό του πολέμου.

Πώς έγραψε τον «Ηγεμόνα» και γιατί επέλεξε να παρουσιάσει την πολιτική χωρίς εξιδανικεύσεις

Στις 21 Ιουνίου 1527 πέθανε στη γενέτειρά του, τη Φλωρεντία, ο Νικολό Μακιαβέλι, πολιτικός στοχαστής, διπλωμάτης και συγγραφέας της Αναγέννησης.

Ο Μακιαβέλι συνέδεσε το όνομά του με τον «Ηγεμόνα», το μικρό σε έκταση έργο του, που έμελλε να επηρεάσει βαθιά τη νεότερη πολιτική σκέψη και τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεται και ασκείται η εξουσία. Σε αυτό εξέταζε πώς ένας κυβερνήτης αποκτά, διατηρεί και ενισχύει την κυριαρχία του, περιγράφοντας την πολιτική ως ένα πεδίο συμφερόντων, φόβου, συμμαχιών, προπαγάνδας και δύναμης.

Το όνομά του έγινε συνώνυμο της πολιτικής σκοπιμότητας και της αδίστακτης επιδίωξης του αποτελέσματος. Ο όρος «μακιαβελισμός» χρησιμοποιείται σήμερα για να περιγράψει μια ψυχρή, υπολογιστική και χειριστική συμπεριφορά.

 Η πολιτική χωρίς εξιδανικεύσεις

Ο Μακιαβέλι επιχείρησε να απομακρύνει την πολιτική από τον κόσμο των ιδανικών διακηρύξεων και να την εξετάσει μέσα από τις πράξεις των ανθρώπων, τις συγκρούσεις, τους φόβους, τις φιλοδοξίες και τις μεταβολές της τύχης.

«Όπως είναι γνωστό, ο Ηγεμόνας ξεκινά απότομα και θέτει λιτά, στα μικρά και αιχμηρά κεφάλαια τα οποία αποτελούν το έργο, τα ερωτήματα που απασχολούν τον συγγραφέα του. Από τη σκοπιά αυτή ο ρυθμός του βιβλίου αναπαράγει στο χαρτί τον απότομο χαρακτήρα, τη βιαιότητα και την ωμότητα που έχουν οι πολιτικές πράξεις στην πραγματικότητα».

Το 1498 ανέλαβε καθήκοντα στη διοίκηση της Φλωρεντινής Δημοκρατίας. Για περίπου δεκατέσσερα χρόνια βρέθηκε κοντά στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, συμμετείχε σε διπλωματικές αποστολές και γνώρισε από κοντά ηγεμόνες, στρατιωτικούς και πολιτικούς παράγοντες της εποχής του.

Η εμπειρία αυτή καθόρισε τη σκέψη του. Η πολιτική, όπως την είχε βιώσει ο ίδιος, δε λειτουργούσε σύμφωνα με τους κανόνες μιας αφηρημένης ηθικής τάξης. Κρινόταν μέσα σε συνθήκες αβεβαιότητας, κινδύνου και διαρκούς μεταβολής.

Η «σιωπή» του Μακιαβέλι

Ο Γεράσιμος Βώκος σημείωνε ότι ο Μακιαβέλι απομακρύνθηκε συνειδητά από την παράδοση των πολιτικών πραγματειών, οι οποίες ξεκινούσαν από έναν ιδανικό ορισμό του κράτους ή από τις σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση και τον Θεό:

«Με την τεχνική του ο Μακιαβέλι αποκρούει σιωπηλά την παράδοση, που έχει στρογγυλοκαθήσει στην περιοχή της πολιτικής θεωρίας, παράδοση σύμφωνα με την οποία ο πολιτικός λόγος για να έχει ισχύ και κύρος πρέπει να θεωρεί τα πολιτικά πράγματα αφ’ υψηλού.

»Οι πολιτικές πραγματείες της εποχής όντως φροντίζουν να τοποθετήσουν ευθύς εξαρχής τις σχέσεις του ηγεμόνα με τους υπηκόους του στο γενικό και φιλήσυχο τοπίο των σχέσεων του ανθρώπου με τους ομοίους του, τη Φύση ή τον Θεό. Εξασφαλίζεται έτσι το ευρύ και χαλαρό πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να εξελιχθεί η ορθή και πρέπουσα άσκηση της πολιτικής και, κατά συνέπεια, δίδεται στη θεωρία η ευχέρεια να ελέγξει τις πράξεις της πολιτικής εξουσίας.

»Ακόμη, οι παραδοσιακές πολιτικές πραγματείες ξεκινούσαν συνήθως με έναν ευρύ ορισμό του κράτους ή της κοινωνίας και καλούσαν τον ηγεμόνα να στρέψει το βλέμμα του σ’ αυτόν και να πράξει σύμφωνα με τις επιταγές του.

»Όλα αυτά ο Μακιαβέλι τα αγνοεί σκοπίμως. Αρνείται να εξετάσει την προέλευση και τη σκοπιμότητα του κράτους, όπως αρνείται να συγκρίνει τα διάφορα πολιτεύματα για να προκρίνει το καλύτερο ή να προτείνει ένα καινούργιο. Αδιαφορεί προκλητικά, τέλος, για τη νομιμότητα ή την παρανομία ορισμένων μορφών άσκησης της εξουσίας».

Ανηθικότητα ή ρεαλιστική αποτύπωση της πολιτικής;

Ακριβώς αυτή του η «σιωπή» απέναντι στα παραδοσιακά ερωτήματα της πολιτικής θεωρίας, θεωρήθηκε από πολλούς απόδειξη κυνισμού ή ακόμη και ανηθικότητας. Ο Γεράσιμος Βώκος, όμως, σημειώνει ότι η σιωπή αυτή αποτελούσε μέθοδο. Ο Μακιαβέλι απομάκρυνε σκοπίμως το ιδεατό σκηνικό, ώστε να φανεί καθαρότερα η πραγματική λειτουργία της εξουσίας:

«Η σιωπή του Μακιαβέλι ως προς τα προβλήματα που πραγματεύονται συνήθως οι πολιτικές θεωρίες είναι, κατά πάσα πιθανότητα, η αιτία στην οποία πρέπει να χρεωθεί η κακή φήμη που συνοδεύει το όνομά του. Ας είναι. Γιατί η ίδια αυτή σιωπή, καθώς βυθίζει στο σκοτάδι το ειδυλλιακό τοπίο της παραδοσιακής πολιτικής θεωρίας, σχεδιάζει με αδρές γραμμές την πραγματικότητα της πολιτικής.

Η θέαση της εξουσίας από χαμηλά

Ο Μακιαβέλι δεν ήταν ηγεμόνας. Δεν παρατηρούσε την πολιτική από τον θρόνο, αλλά από τη θέση του γραμματέα, του διπλωμάτη και, αργότερα, του ανθρώπου που είχε απομακρυνθεί από την εξουσία.

Στην αφιέρωση του «Ηγεμόνα» προς τον Λορέντζο των Μεδίκων, εξηγούσε ότι η χαμηλή κοινωνική και πολιτική θέση του δεν τον εμπόδιζε να κατανοήσει τους κυβερνήτες. Αντίθετα, μπορούσε να του προσφέρει την κατάλληλη απόσταση για να τους παρατηρήσει.

«Όπως αυτοί που σχεδιάζουν τοπία στέκονται χαμηλά στην πεδιάδα για να ατενίσουν την όψη των βουνών και των κορυφών, ενώ σκαρφαλώνουν εκεί ψηλά για να δουν τι γίνεται χαμηλά, με τον ίδιο τρόπο, για να γνωρίσεις καλά τη φύση του λαού αρμόζει να είσαι ηγεμόνας και για τη φύση των ηγεμόνων να ανήκεις στον λαό». 

Η πτώση και η εξορία

Το 1512, με την επιστροφή των Μεδίκων στην εξουσία, η Φλωρεντινή Δημοκρατία κατέρρευσε και ο Μακιαβέλι έχασε τη θέση του. Την επόμενη χρονιά κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε συνωμοσία, φυλακίστηκε και βασανίστηκε.

Όταν αφέθηκε ελεύθερος, αποσύρθηκε στο κτήμα του έξω από τη Φλωρεντία. Μακριά από την πολιτική ζωή, βρέθηκε αντιμέτωπος με την οικονομική δυσχέρεια, την πλήξη και την αγωνία ότι δε θα επέστρεφε ποτέ στα δημόσια πράγματα.

Τη ζωή του εκεί περιέγραψε σε επιστολή που έστειλε το 1513 στον φίλο του και διπλωμάτη Φραντσέσκο Βεττόρι. Το πρωί πήγαινε στο δάσος, συναναστρεφόταν τους ξυλοκόπους και διάβαζε Δάντη και Πετράρχη. Μετά το μεσημέρι κατέληγε στο πανδοχείο, όπου έπαιζε τάβλι και φιλονικούσε με τους ανθρώπους του χωριού.

Σχολιάζοντας με αυτοσαρκασμό την καθημερινότητά του, έγραφε:

«Σ’ αυτή τη βρωμιά είμαι αναγκασμένος να βυθιστώ για να εμποδίσω το μυαλό μου να μουχλιάσει εντελώς. Έτσι χαλαρώνω από την κακία της Τύχης εναντίον μου, σχεδόν ευχαριστημένος που με έριξε τόσο χαμηλά και περίεργος να δω αν τελικά θα κοκκινίσει». 

Η γέννηση του «Ηγεμόνα»

Όταν έπεφτε το βράδυ, ο Μακιαβέλι επέστρεφε στο σπίτι, έβγαζε τα λερωμένα καθημερινά του ρούχα, φορούσε επίσημα ενδύματα και αποσυρόταν στο γραφείο του για να μελετήσει τα έργα των αρχαίων συγγραφέων. Ο ίδιος περιέγραφε μεταφορικά αυτή τη μελέτη ως συνομιλία με τους ανθρώπους της αρχαιότητας. Από τη μελέτη και την καταγραφή των συμπερασμάτων του προέκυψε ο «Ηγεμόνας»:

«Κι επειδή, όπως το λέγει ο Δάντης, δεν υπάρχει επιστήμη αν δεν συγκρατήσουμε αυτό που καταλάβαμε, σημείωσα από τις συζητήσεις που είχα μαζί τους ό,τι πίστευα πως είναι βασικό και συνέθεσα ένα μικρό βιβλίο, τον Ηγεμόνα, όπου εξετάζω, όσο το μπορώ καλύτερα, τα προβλήματα που θέτει ένα τέτοιο θέμα».

Ο Μακιαβέλι έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του προσπαθώντας να επιστρέψει στην ενεργό πολιτική. Ανέλαβε ορισμένες μικρότερες αποστολές και συνέχισε να γράφει, χωρίς όμως να ανακτήσει τη θέση και την επιρροή που είχε στη Φλωρεντινή Δημοκρατία.

Πέθανε στις 21 Ιουνίου 1527, λίγες εβδομάδες μετά τη νέα εκδίωξη των Μεδίκων και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη Φλωρεντία. Η ζωή του τελείωσε με πολιτική απογοήτευση. Το έργο του, όμως, μόλις άρχιζε τη μακρά ιστορική διαδρομή του.