Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Είχα διαβάσει προ ετών «Το Χαμένο Νόμπελ» του Κώστα Αρκουδέα. Είχα μείνει άναυδος με τις μηχανορραφίες στις οποίες επεδίδοντο επί σειρά ετών ορισμένοι «πνευματικοί άνθρωποι» ου μην αλλά και κρατικοί λειτουργοί – διπλωμάτες, διευθυντές υπουργείων – προκειμένου να στερήσουν από τον Νίκο Καζαντζάκη το ύψιστο λογοτεχνικό έπαθλο. Ως τη Στοκχόλμη είχε ταξιδέψει ο Σπύρος Μελάς – εξαιρετική πένα πλην απαίσιος τύπος –, προκειμένου να διαφωτίσει τους εκεί ακαδημαϊκούς σχετικά με το ποιόν του «Νικολάι Καζάν» όπως τον αποκαλούσε, μην τύχει και παρασυρθούν και τον τιμήσουν. Είχαν μάλιστα και αντιπρόταση για την περίπτωση που οι Σουηδοί το είχαν βάλει αμέτι μουχαμέτι να βραβεύσουν Ελληνα. Γεώργιος Βουγιουκλάκης ονομαζόταν ο εκλεκτός τους. Συγγραφεύς μυθιστορημάτων ασήμαντης απήχησης και ευτράπελου μάλλον περιεχομένου, εάν κρίνουμε από τους τίτλους τους. «Το Φιδίσιο Βλέμμα», «Η μαντάμ Εύα». Μπορεί ο Βουγιουκλάκης να μην κέρδισε τον θαυμασμό, το στοιχειώδες καν ενδιαφέρον των ξένων, ο σκοπός ωστόσο του Σπύρου Μελά επετεύχθη. Ο Καζαντζάκης πέθανε ανομπέλιστος.

«Σιγά τα αβγά!» θα καγχάσετε με όλο σας το δίκιο. Ο «Ζορμπάς» δεν έχει σταματήσει να διαβάζεται σχεδόν όπου γης, σχεδόν σε κάθε γλώσσα. Αναφορικά δε με τα βραβεία, ας θυμηθούμε ότι ο έτερος Ελληνας που άφησε ίχνος βαθύ με τα γραπτά του διεθνώς, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ένα παράσημο δευτέρας τάξεως είχε αξιωθεί να λάβει. Κι εκείνο από τη δικτατορία του Παγκάλου.

Οτι συνέβαινε πριν από ογδόντα χρόνια, κάλλιστα θα μπορούσε να επαναληφθεί και σήμερα. Διόλου δεν θα με εξέπληττε εάν κάμποσοι ντόπιοι κινηματογραφιστές, κριτικοί, διανοούμενοι γενικώς και αορίστως, έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους – ακόμα και βουντού που λέει ο λόγος –, ώστε να μη δοθεί στον Γιώργο Λάνθιμο ούτε ένα Οσκαρ. Θα ισχυρίζονταν πως είναι ζήτημα γούστου – «δεν με ψήνει ο τύπος… δεν αντέχω να δω ταινία του ολόκληρη… δεν έχω το δικαίωμα να το πω; ας έμενε στα βιντεοκλίπ που γύριζε μικρός για τη Βανδή και τον Ρουβά…».

Στην περίπτωση Καζαντζάκη, οι υπονομευτές του έφερναν ως άλλοθι το αντεθνικό και αντιχριστιανικό τάχα περιεχόμενο των έργων του, που τον είχε αποκλείσει – μαζί με τον Σικελιανό – κι από την Ακαδημία Αθηνών. Από τον Λάνθιμο τους χωρίζει απλώς αισθητική άβυσσος. Η καλλιέργεια, η βαθιά τους γνώση του σινεμά δεν τους επιτρέπει να θαμπωθούν από τα φτηνά του κόλπα. Από τα φιγουρατζίδικα πλάνα του. Οι ίδιοι πάνω-κάτω άνθρωποι κατηγορούσαν τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, που μετά θάνατον αποθεώνουν, πως παραήταν μουντός και μακρόσυρτος.

Φθόνος λέγεται. Και αφθονεί στον τόπο μας. Μικρό χωριό, κακό χωριό; Ουδείς προφήτης δεκτός εν τη πατρίδι αυτού – όπως είχε πει ο Ιησούς όταν πήγε να διδάξει στη Ναζαρέτ και οι συντοπίτες του τού γύρισαν την πλάτη; Συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα ή και αλλού;

Βγαίνει πάντως και σε αστεία παραλλαγή. Η μάνα του μεγαλομαφιόζου δεν εντυπωσιάζεται ποσώς ούτε από την κουρσάρα που οδηγεί ούτε από το όπλο και τους μπράβους του ούτε καν από το διαμαντένιο δαχτυλίδι που της φέρνει δώρο. Τον γραπώνει από το αφτί και τον σέρνει στο μπάνιο – «φτιάξε μου το καζανάκι που στάζει!» τον διατάζει. «Εγώ υδραυλικός σε έστειλα να γίνεις στη Νάπολη!»

Το ίδιο ίσως να λέει και η μητέρα – ή μητριά – πατρίδα μας στα πιο προικισμένα παιδιά της. «Για δάσκαλο σε προόριζα, Νικολή μου. Αντε να ορνιθοσκάλιζες τα ντέρτια σου, να τα τύπωναν στις φυλλάδες, να τα διάβαζε ο κοσμάκης στο αποχωρητήριο. Σου είχα ζητήσει εγώ ποτέ “Ασκητικές” κι “Αναφορές στον Γκρέκο”;.. Για βιντεοκλιπά σε σπούδασα, Γιωργάκη, στη σχολή Σταυράκου. Ας σκηνοθετούσες και κάνα σίριαλ, από εκείνα που χαζεύω τα απογεύματα. Το Χόλιγουντ πώς σου κατέβηκε, ρε κερατά;».

«Γιατί μαμά; Δεν σε κάνουμε περήφανη;».

«Καμαρώνω, μωρέ, και παρακαμαρώνω… Κρυφά εννοείται, από μέσα μου. Φοβάμαι όμως μην παραψηλώσετε. Και δεν χωράτε να περάσετε από την πόρτα. Να μπείτε στο σπίτι μας».

Ο Ρώσος κορυφαίος διπλωμάτης τόνισε ότι οι σημερινές ελίτ στην Ευρώπη δεν κρύβουν τις προετοιμασίες τους για έναν πόλεμο εναντίον της Ρωσίας στο εγγύς μέλλον.

ΜΟΣΧΑ, 23 Ιουνίου. /TASS/. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ συμμετείχε σε στρογγυλή τράπεζα με πρέσβεις σχετικά με την κατάσταση στην Ουκρανία, όπου υπενθύμισε στο καθεστώς του Κιέβου και στη Δύση τη συνθήκη Ρωσίας-Λευκορωσίας για τις εγγυήσεις ασφαλείας για το Κράτος της Ένωσης, η οποία επιτρέπει τη χρήση ολόκληρου του φάσματος των διαθέσιμων μέτρων.

Σύμφωνα με τον Λαβρόφ, ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι έχει επιλεγεί για να παίξει τον ρόλο του «φύρερ», έναν χαρακτήρα που φαίνεται να υποδύεται σαν στο σπίτι του.

Ο Λαβρόφ σημείωσε επίσης ότι η Δύση σαφώς αγωνίζεται να πάρει αυτό που αποκάλεσε «ιστορική εκδίκηση» εναντίον της Ρωσίας.

Το TASS συγκέντρωσε τις βασικές δηλώσεις του κορυφαίου Ρώσου διπλωμάτη.

Ρεβανσισμός στην Ευρώπη

- Οι σημερινές ελίτ στην Ευρώπη δεν κρύβουν τις προετοιμασίες τους για έναν πόλεμο εναντίον της Ρωσίας στο εγγύς μέλλον, καθώς δίνουν μάλιστα συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα: «Έχουν δώσει χρονοδιαγράμματα το αργότερο μέχρι το 2030».

- Η Ευρώπη δεν αγνοεί απλώς κάθε ευκαιρία για δίκαιες συνομιλίες για την Ουκρανία, αλλά επιδιώκει ανοιχτά ιστορική εκδίκηση: «Θα ήθελα να επαναλάβω ότι θέλουν εκδίκηση, όπου η Ρωσία θα παραδιδόταν και θα ανεχόταν την απορρόφηση της Ουκρανίας, με επικεφαλής το σημερινό ναζιστικό καθεστώς, είτε από τη Βορειοατλαντική Συμμαχία είτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην πραγματικότητα, δεν θα είχε καμία διαφορά».

- Η Ρωσία αποτελούσε ανέκαθεν «εμπόδιο στην απόλυτη κυριαρχία της Δύσης», «προκαλώντας ερεθισμό» στις δυτικές πρωτεύουσες.

- Η σκέψη των αξιωματούχων της ΕΕ σχετικά με τη Ρωσία ευθυγραμμίζεται με τις ιδέες του Αδόλφου Χίτλερ: «Ο Χίτλερ ήθελε να καταστρέψει εντελώς τον ρωσικό πολιτισμό και, ουσιαστικά, να καταλάβει εδάφη. Αυτοί οι άνθρωποι σκέφτονται με την ίδια λογική. Έχουν υπάρξει πολυάριθμες διαρροές σχεδίων για τη διαίρεση της Ρωσίας. Τα έκαναν μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά απέτυχαν να πετύχουν εκείνη την εποχή».

Πίστη στο λαμπρό μέλλον

- «Παρά όλα τα κόλπα» των ευρωπαϊκών ελίτ, η Ρωσία θα επιτύχει τους στόχους της ειδικής στρατιωτικής της επιχείρησης: «Το ουδέτερο, μη μπλοκαρισμένο και μη πυρηνικό καθεστώς της Ουκρανίας πρέπει να διασφαλιστεί στην πράξη».

- Η Ρωσία πάντα προσβλέπει σε ένα λαμπρό μέλλον όπου η χώρα «θα ζει με απόλυτη ασφάλεια και τα δικαιώματα των Ρώσων πολιτών και όσων θεωρούν τους εαυτούς τους μέρος του ρωσικού κόσμου και του ρωσικού πολιτισμού δεν θα παραβιάζονται πουθενά στον κόσμο».

- Η Μόσχα παραμένει έτοιμη να οικοδομήσει διάλογο με το Κίεβο: «Ήμασταν πάντα έτοιμοι να συνομιλήσουμε με το Κίεβο. Ήμασταν έτοιμοι να επικοινωνήσουμε στην Κωνσταντινούπολη το 2022, όταν οι Ουκρανοί υπέβαλαν προτάσεις για το πώς να τερματιστεί η σύγκρουση και να διασφαλιστούν τα νόμιμα συμφέροντα του Ντονμπάς».

- Η Ρωσία είναι έτοιμη να επανεκκινήσει τις συνομιλίες με την Ουκρανία ανά πάσα στιγμή από το σημείο όπου η διαδικασία έχει κολλήσει.

- Η σύσταση της Ρωσίας για την εκκένωση ξένων διπλωματών από το Κίεβο «παραμένει σε ισχύ»: «Δεν είναι ότι μπορεί να συμβεί κάτι αύριο αυτό που πολλοί περίμεναν. Είναι απλώς μια σύσταση που βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική, η οποία σίγουρα θα εφαρμοστεί για να διασφαλιστεί η επίτευξη των στόχων της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης».

Προσπάθειες εμπλοκής της Λευκορωσίας σε σύγκρουση

- Καταβάλλονται προσπάθειες για την άμεση εμπλοκή της Λευκορωσίας στη σύγκρουση και την επέκταση των εχθροπραξιών, περιπλέκοντας τις ευκαιρίες επίλυσης της σύγκρουσης με πολιτικά και διπλωματικά μέσα.

- Το καθεστώς του Κιέβου και η Δύση δεν πρέπει να ξεχνούν τη συνθήκη Ρωσίας-Λευκορωσίας σχετικά με τις εγγυήσεις ασφαλείας για το Κράτος της Ένωσης: «Εάν χρειαστεί, είμαστε έτοιμοι να λάβουμε ολόκληρο το φάσμα των μέτρων που κατοχυρώνονται στη συνθήκη προκειμένου να διασφαλίσουμε την ασφάλεια του συμμάχου μας και, φυσικά, την ασφάλεια του Κράτους της Ένωσης».

Οι προθέσεις της ΕΕ όσον αφορά την Ουκρανία

- Η Ευρώπη δεν θα εγκαταλείψει σε καμία περίπτωση την υποστήριξή της προς το Κίεβο μετά το τέλος της κρίσης, καθώς οι χώρες της ΕΕ επιδιώκουν να στηρίξουν το καθεστώς του Κιέβου.

- Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιμένει πεισματικά να εκπροσωπεί ολόκληρη τη Δύση, αλλά δεν είναι σε θέση να είναι αμερόληπτη στην επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης επειδή είναι «στο πλευρό της Ουκρανίας».

- Η Ρωσία βλέπει ότι η Δύση έχει αποτύχει σε όλες τις αποστολές διαμεσολάβησης που σχετίζονται με την Ουκρανία και δεν υπάρχει λόγος να τις λάβει σοβαρά υπόψη σε αυτό το σημείο.

- Η Ρωσία δεν έχει αυταπάτες για τις πραγματικές προθέσεις της ΕΕ όσον αφορά την επίλυση της κρίσης στην Ουκρανία: «Όταν η Ευρώπη προωθεί τις δικές της εκτιμήσεις για τις συνομιλίες, επιμένει στις προσεγγίσεις της και βασίζεται στα θεμέλια της κοινής λογικής που επέδειξε η κυβέρνηση των ΗΠΑ μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, δεν έχουμε αυταπάτες για τα πραγματικά σχέδια που έχουν οι Ευρωπαίοι».

- Ο πραγματικός στόχος της Δύσης είναι να σώσει το καθεστώς Ζελένσκι και να «διατηρήσει την Ουκρανία ως προγεφύρωμα για τη συνέχιση της μάχης κατά της Ρωσίας», χρησιμοποιώντας τις απαιτήσεις για συνομιλίες ως προκάλυμμα.

- Οι όροι για συνομιλίες για την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης που παρουσίασε ο Ζελένσκι στη Μόσχα και τους Ευρωπαίους χορηγούς του «είναι απολύτως μη ρεαλιστικοί και ακόμη και αγριόγαθοι».

Η καλλιέργεια του ναζισμού στην Ουκρανία

- Η Δύση σκόπιμα καλλιέργησε ριζοσπαστικούς εθνικιστές, μισητές της Ρωσίας και αντισημίτες στην Ουκρανία, «οι οποίοι ποτέ δεν έκρυψαν την αγάπη τους για τον Χίτλερ, τα ναζιστικά ιδανικά και τα σύμβολα» και «ήταν περήφανοι για τα εγκλήματα που είχαν διαπράξει οι προκάτοχοί τους κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου εναντίον Ρώσων, Λευκορώσων, Εβραίων, Πολωνών και άλλων εθνοτικών ομάδων».

- Ο Ζελένσκι έχει διοριστεί για να παίξει τον ρόλο ενός «φύρερ» και έχει αναλάβει αυτόν τον χαρακτήρα και τον εκτελεί.

- Η Ευρώπη γίνεται για άλλη μια φορά η κύρια απειλή για την ειρήνη και την ασφάλεια, καθώς η Δύση ωθεί τον Ζελένσκι «στην πρώτη γραμμή του πολέμου κατά της Ρωσίας»: «Οι Βρυξέλλες, μαζί με το Παρίσι, το Βερολίνο και το Λονδίνο, για άλλη μια φορά - όπως ακριβώς η ναζιστική Γερμανία πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο - ενώνουν την ήπειρο κάτω από τα λάβαρα του νεοναζισμού και της ρωσοφοβίας. Αυτή τη φορά, παρέδωσαν τα λάβαρα στον Ζελένσκι, ωθώντας τον στην πρώτη γραμμή του πολέμου κατά της Ρωσίας».

Δυτική υποστήριξη για επιθέσεις στη Ρωσία

- Η Δύση κατακλύζει το καθεστώς του Κιέβου με όπλα, επιδοκιμάζοντας τρομοκρατικές ενέργειες: «Σήμερα, τόσο το Ηνωμένο Βασίλειο όσο και οι χώρες της ΕΕ συνεχίζουν να κατακλύζουν το καθεστώς του Κιέβου με όπλα και χρήματα, επιδοκιμάζοντας τις ανοιχτά τρομοκρατικές του δραστηριότητες».

- Η Ευρώπη υποστηρίζει το καθεστώς του Κιέβου για την πραγματοποίηση επιθέσεων κατά της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων βαθιά στο εσωτερικό της χώρας, σε μια προσπάθεια να σπείρει πανικό και να κατακερματίσει τη ρωσική κοινωνία: «Σε μια κατάσταση όπου οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις χάνουν σταθερά έδαφος κάθε μέρα, η Ευρώπη βασίζεται σε ανοιχτά τρομοκρατικές μεθόδους που χρησιμοποιεί το καθεστώς Ζελένσκι. Ενθαρρύνουν τις επιθέσεις σε πολιτικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένων βαθιά στο εσωτερικό της Ρωσίας, όπως ιατρικές εγκαταστάσεις, κτίρια κατοικιών, κοιτώνες, κολέγια και παιδικές οργανώσεις, με την ελπίδα να σπείρουν δυσαρέσκεια και πανικό και να διχάσουν τη ρωσική κοινωνία».

- Η Ουκρανία στοχεύει να σπείρει πανικό στη Ρωσία πραγματοποιώντας τρομοκρατικές επιθέσεις: «Δεν μπόρεσαν ποτέ να το πετύχουν αυτό και θα αποτύχουν ξανά αυτή τη φορά».

πολιτική των ΗΠΑ

- Κάποιος «θα απεχθανόταν να σκεφτεί» ότι η σύνοδος κορυφής Ρωσίας-ΗΠΑ στην Αλάσκα σχεδιάστηκε μόνο για να κερδίσει χρόνο, προκειμένου να δοθούν περισσότερα όπλα στο καθεστώς του Κιέβου, «αλλά έτσι έχουν τα πράγματα».

- Οι ΗΠΑ φαίνεται να «απομακρύνονται από την διεκδίκηση του ρόλου ενός αμερόληπτου μεσολαβητή» στην επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης.

- Η Ουάσινγκτον ακολουθεί μια πολιτική άσκησης πίεσης για κυρώσεις στη Μόσχα, καθώς η τρέχουσα κυβέρνηση των ΗΠΑ «έχει εγκρίνει ένα σημαντικό πακέτο κυρώσεων, εκτός από την παράταση όλων των κυρώσεων της εποχής Μπάιντεν».

Οι κρυφές επιθυμίες της Γαλλίας

- Το Παρίσι συχνά επικρίνει τους εταίρους του στην ΕΕ για τις προσπάθειές τους να οικοδομήσουν επαφές με τη Μόσχα για την επίλυση της ουκρανικής κρίσης, αλλά κατ' ιδίαν επιθυμεί να κάνει το ίδιο: «Θα το πω ειλικρινά: ούτε το Παρίσι θα είχε αντίρρηση να επιδιώξει κατ' ιδίαν επικοινωνία με τη Μόσχα, κρατώντας την μυστική από τις Βρυξέλλες και άλλους».

Χρωματιστές επαναστάσεις

- Η ΕΕ δεν προσπαθεί απλώς να χρησιμοποιήσει μυστικές μεθόδους για να αλλάξει κυβερνήσεις σε άλλες χώρες, αλλά είναι περήφανη για την προσέγγισή της: «Θα αναφέρω το συγχαρητήριο μήνυμα της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν προς τον Πρωθυπουργό της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν, το οποίο έχει ως εξής: «Το πνεύμα της Βελούδινης Επανάστασης της οποίας ηγηθήκατε το 2018 είναι ζωντανό και καλά στην υγεία της. Η Αρμενία μπορεί να βασίζεται σε εμάς». Αυτό σημαίνει ότι τώρα, δεν επιδιώκουν απλώς να χρησιμοποιήσουν μυστικές μεθόδους αλλαγής κυβέρνησης, αλλά υπερηφανεύονται για την οργάνωση έγχρωμων επαναστάσεων».

Αύξηση των στρατιωτικών προϋπολογισμών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ

- Η ηγεσία των Βρυξελλών δεν έχει σχέδια να φρενάρει τους αυξανόμενους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς: «Δείτε τους αυξανόμενους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς εντός του ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα της ΕΕ, όπου οι στρατιωτικές δαπάνες αυξάνονται σημαντικά και κανείς δεν έχει σχέδια να επιβραδύνει. Τουλάχιστον, η νυν ηγεσία των Βρυξελλών, συμπεριλαμβανομένης της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και των συνεργών της, δεν θέλει να φρενάρει».

Συνέπειες της κρίσης στην Ουκρανία

- Το αποτέλεσμα της κρίσης στην Ουκρανία επεκτείνεται σαν κυματισμοί που εξαπλώνονται στο νερό: «Αυτές οι εξελίξεις εξαπλώνονται περαιτέρω σαν κυματισμοί στο νερό. Έχουν επηρεάσει ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνο, καθώς οι επιπτώσεις γίνονται αισθητές και σε άλλες ηπείρους».

Ο πρώην πρωθυπουργός με αφορμή τη ρύθμιση για τα δάνεια εξαπολύει πυρά κατά του ΥΠΟΙΚ για τον αποκλεισμό χιλιάδων δανειοληπτών

«Η ΝΔ του Μητσοτάκη παράγει περισσότερα σκάνδαλα απ΄ όσα μπορεί να καταναλώσει η κοινή γνώμη» αναφέρει η ΕΛΑΣ μετά την καταδίκη της Άννας Μισέλ Ασημακοπούλου για το email gate αλλά και στη σκιά του εντάλματος σύλληψης του Δημήτρη Αβραμόπουλου

Επίθεση στην κυβέρνηση με φόντο την καταδίκη της Άννας – Μισέλ Ασημακοπούλου για το θέμα του email gate αλλά και μετά το ένταλμα σύλληψης του Δημήτρη Αβραμόπουλου για το Qatargate όπου ελέγχεται για τρία αδικήματα, εξαπέλυσε η ΕΛΑΣ.

«Η Νέα Δημοκρατία του κου Μητσοτάκη παράγει τελικά περισσότερα σκάνδαλα από όσα μπορεί να καταναλώσει η ελληνική κοινή γνώμη.

Χθες το πρωί καταδικάστηκε η πρώην ευρωβουλεύτρια της Νέας Δημοκρατίας Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου, όχι για «ένα email», όπως παραπλανητικά υποστήριξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αλλά για τη διαρροή των προσωπικών δεδομένων 25.500 αποδήμων.

«Το σύνολο των εμπλεκομένων σε σκάνδαλα ή υποδίκων κυβερνητικών στελεχών την τελευταία επταετία ξεπέρασε αισίως τον μαγικό αριθμό 44..
Αυτή δεν είναι κυβέρνηση, είναι αίθουσα αναμονής στην Ευελπίδων!».

Μάλιστα πετάει το μπαλάκι στον πρωθυπουργό υπογραμμίζοντας ότι «αναμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε αν ο κος Μητσοτάκης θα ακολουθήσει τον κο Ανδρουλάκη που διέγραψε την κα Καϊλή για την εμπλοκή της στην ίδια υπόθεση, ή θα συνεχίσει να σφυρίζει αδιάφορα για τον καταζητούμενο κο Αβραμόπουλο».