Πολιτική καταγωγή

Αρκετά στελέχη έχουν ως πολιτική αφετηρία τους το ΠΑΣΟΚ, όπως ο Μαρίνος Σκανδάμης (τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη), που μόλις τις προηγούμενες ημέρες έφυγε από το ΠΑΣΟΚ ή ο Γιώργος Παππάς (αν. τομεάρχης Οικονομικών). Οπως επίσης, ο γιατρός του «Ευαγγελισμού» Γιώργος Μπουλμπασάκος (αν. τομεάρχης Υγείας), η Μαριζέτα Αντωνοπούλου (τομεάρχης Κοινωνικής Πολιτικής), ο δικηγόρος Αργύρης Μπεντενιώτης (γιος του παλαιού υπουργού Μανώλη Μπεντενιώτη).

Την ίδια ώρα, υπάρχουν τομεάρχες με αναφορά στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά: ο επικεφαλής του τομέα Υγείας χειρουργός Σπύρος Δρίτσας, αλλά και ο γνωστός αγρότης Θωμάς Μόσχος ως επικεφαλής του Τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης (ήταν υποψήφιος στις εκλογές με το ΜέΡΑ25).

Οι τομεάρχες

Οχι τυχαία, ενδεχομένως, το σκιώδες υπουργικό σχήμα ξεκινά από τον Τομέα Εργασίας και τον γνωστό εργατολόγο (και στέλεχος της Αριστεράς) Διονύση Τεμπονέρα. Δίπλα του, η επίσης εργατολόγος Νεκταρία-Ελευθερία Αγγελάκη ήταν η νομική εκπρόσωπος των εργαζομένων της εταιρείας «Μαλαματίνα». Με διαφορετική πολιτική καταγωγή (Ανεξάρτητοι Ελληνες), προσχώρησε στη συνέχεια στον ΣΥΡΙΖΑ και δίνει ταυτόχρονα αγώνα υπέρ των δικαιωμάτων των καρκινοπαθών.

Στον καυτό τομέα της Δικαιοσύνης, επικεφαλής ένα «βαρύ όνομα»: η Μαρία Λεπενιώτη. Τη γνωρίσαμε στη δίκη της Χρυσής Αυγής, αλλά ήταν και δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα κατά την επίσκεψή του στον Αρειο Πάγο για την κατάθεση του σήματος και του ονόματος του νέου κόμματος. Η Χριστίνα Τσαγκλή, αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, είναι το άλλο πρόσωπο του εν λόγω τομέα.

Τη μάχη της Οικονομίας θα δώσουν ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης, γενικός γραμματέας Δημοσιονομικής Πολιτικής (2015 -2018), γνωστός και από το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής. Στον τομέα Ανάπτυξης επικεφαλής θα είναι ο οικονομολόγος, καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (και πρ. πρύτανης) Γιώργος Πετράκος.

Η λεωφόρος Αμαλίας ποντάρει πολλά στην καθηγήτρια Σύγχρονης Ιστορίας Ιωάννα Λαλιώτου, επικεφαλής του τομέα Παιδείας (ήταν και στο πάνελ του Παλλάς). Στον ίδιο τομέα, ένας δάσκαλος, ο Παναγής Κασσιανός, έχει κάνει σκοπό της ζωής του την εκπαίδευση παιδιών με αναπηρία.

Επικεφαλής του τομέα Πολιτισμού, ένας ηθοποιός με πολιτική δράση, ο Χάρης Μαυρουδής, αλλά και η εικαστικός Εύα Ρέντζου. Και στον Αθλητισμό, ο Αναστάσης Ζανιάς και η πρωταθλήτρια Τεχνικής Κολύμβησης Βασιλική Τσίκλη.

Συστήνεται επίσης τομέας Στεγαστικής Πολιτικής, επικεφαλής του οποίου τίθεται ο εξειδικευμένος στα θέματα αυτά, γνωστός δικηγόρος Δημήτρης Λυρίτσης.

Με τα της τοπικής αυτοδιοίκησης θα ασχοληθούν δύο δοκιμασμένοι παλαιοί δήμαρχοι, που σηματοδοτούν, συν τοις άλλοις, τη συνάντηση των διαφορετικών προοδευτικών ρευμάτων: ο Γιώργος Ιωακειμίδης και ο Απόστολος Καλογιάννης. Επικεφαλής του τομέα Δημόσιας Διοίκησης, ένας στενός συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού που γνωρίζει όσο λίγοι το Δημόσιο: ο Γρηγόρης Θεοδωράκης. Είτε στο Μαξίμου είτε στο γραφείο της αρμόδιας τότε υπουργού Ολγας Γεροβασίλη, ο Γρ. Θεοδωράκης είχε δώσει σκληρές μάχες με τους δανειστές.

Στην Κοινωνική Πολιτική εκτός από τη Μαριζέτα Αντωνοπούλου βρίσκουμε και τη γνωστή καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Φανή Κουντούρη. Στον τομέα του Τουρισμού επικεφαλής θα είναι ο επιχειρηματίας Γιώργος Κωνσταντινίδης και στον τομέα της Ναυτιλίας ο επίσης επιχειρηματίας Γιάννης Σαλπέας, αλλά και η δήμαρχος Τήλου Μαρία Καμμά.

Στον αγροτικό τομέα μαζί με τον Θωμά Μόσχο θα είναι ο Σπύρος Κίντζιος, πρύτανης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, αρθρογράφος της εφημερίδας μας (επισημαίνεται ότι ο αγρότης είναι επικεφαλής του τομέα και ο πρύτανης, αναπληρωτής αυτού). Στον τομέα Ενέργειας – Περιβάλλοντος θα προΐσταται ο διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών Κώστας Λαγουβάρδος και στον τομέα Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας ο τ. πρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, Μανώλης Πλειώνης.

Επικεφαλής του τομέα Μεταναστευτικής Πολιτικής, το έμπειρο στέλεχος της Ελληνικής Αστυνομίας, αντιστράτηγος Ζαχαρούλα Τσιριγώτη.

Τριπλέτα στην Εξωτερική Πολιτική: ο Χάρης Τζήμητρας, η Ζωρζέττα Λάλη και ο Παυσανίας Παπαγεωργίου –οι δύο τελευταίοι με εμπειρία στις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Επικεφαλής του τομέα Αμυνας, τέλος, ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ Χρήστος Χριστοδούλου.

Τρεις δεσμεύσεις για την Παιδεία

Στο… θρανίο κάθισε χθες ο Αλέξης Τσίπρας, αφού είχε συνάντηση με πάνω από 60 δασκάλους και νηπιαγωγούς (εκπροσώπους στο συνέδριο της ΔΟΕ). Οι εκπαιδευτικοί περιέγραψαν την τραγική κατάσταση που επικρατεί σήμερα στα δημόσια σχολεία μας. Από την πλευρά του ο πρώην πρωθυπουργός ανέλαβε, σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», τρεις δεσμεύσεις, η καθεμία με τη δική της σημασία: μείωση του αριθμού των μαθητών σε δημοτικά και νηπιαγωγεία στους 20, ειδικό μισθολόγιο και κατάργηση των πειθαρχικών διώξεων κατά των εκπαιδευτικών που δεν δέχθηκαν την αξιολόγηση.

Για τη σάλτσα

 90 ml ελαιόλαδο

 2 σκελίδες σκόρδου, ψιλοκομμένες

 1 κιλό ντομάτες ώριμες, τριμμένες

 90 ml ούζο

 αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

1. Για τις γαρίδες σαγανάκι, ξεκινάμε ζεσταίνοντας σε μια φαρδιά κατσαρόλα το ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά και σοτάρουμε το σκόρδο για 1/2 λεπτό, ίσα να αρωματίσει το λάδι.
2. Ρίχνουμε τις ντομάτες, το ούζο και αλατοπίπερο και βράζουμε για περίπου 20 λεπτά, μέχρι να δέσει η σάλτσα.

1. Παράλληλα, προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200° C και απλώνουμε τις γαρίδες σε ταψί, κατά προτίμηση πυρέξ, όπου ιδανικά να τις χωράει σε μία στρώση.
2. Αλείφουμε τις γαρίδες με το λάδι και το σουσάμι και τις αλατοπιπερώνουμε.
3. Σκορπίζουμε ομοιόμορφα τη φέτα και το δυόσμο, περιχύνουμε με τη σάλτσα και ψήνουμε για 8 - 10 λεπτά, ανάλογα και με το μέγεθος των γαρίδων.

Πηγή: Γαστρονόμος

Μια ακόμα προστατευόμενη παραλία της Κρήτης λόγω της πλούσιας βιοποικιλότητάς της, η εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς Φαλάσαρνα. Photo Credits: Μαρίνα Βερνίκου

Η παραλία Άμμος στο Κουφονήσι είναι η κεντρική του οικισμού και μαγεύει με τη λευκή ψιλή άμμο και τα καταγάλανα νερά της. Photo Credits: Μαρίνα Βερνίκου

Η Χαλκιδική διαθέτει eco-resorts που σέβονται τη χλωρίδα της περιοχής, όπως τα πευκοδάση που φτάνουν στη θάλασσα. Photo Credits: Μαρίνα Βερνίκου.

Παράλληλα, όλο και περισσότερες πρωτοβουλίες καθαρισμού ακτών, προστασίας της θαλάσσιας ζωής και περιορισμού των πλαστικών δημιουργούν μια νέα κουλτούρα.

Από την Αλόννησο μέχρι τη Μήλο και από την Τήλο μέχρι τα Κουφονήσια, μικρές τοπικές κοινότητες προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στον τουρισμό και την οικολογική ευθύνη. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η προστασία της Posidonia oceanica (ποσειδωνία η ωκεάνιος), του θαλάσσιου φυτού που λειτουργεί σαν πνεύμονας της Μεσογείου.

Παρότι συχνά θεωρείται ενοχλητική όταν ξεβράζεται στην ακτή, η ποσειδωνία είναι ζωτικής σημασίας για το οικοσύστημα, καθώς ως φυσικό ανάχωμα προστατεύει τις ακτές από τη διάβρωση και απορροφά μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα.

Το παράδειγμα των Blue Zones

Σε διάφορες περιοχές του κόσμου, παραθαλάσσιες κοινότητες έχουν ήδη υιοθετήσει ένα πιο βιώσιμο μοντέλο ζωής, εφαρμόζοντας τις αρχές της «κυανής οικονομίας» (blue economy), με βάση τις οποίες αξιοποιούν τους θαλάσσιους πόρους με μεθόδους που σέβονται το οικοσύστημα. Επίσης, στις λεγόμενες Μπλε Ζώνες (Blue Zones) – περιοχές όπου οι άνθρωποι ζουν περισσότερο και καλύτερα – η σχέση με τη θάλασσα είναι άμεση αλλά όχι καταναλωτική.

Στην Ικαρία, για παράδειγμα, η παραλία παραμένει κομμάτι της καθημερινότητας των κατοίκων μέσα από μια οργανική και βιωματική σχέση και όχι ως τουριστική παροχή. Το ίδιο συμβαίνει και στη Σαρδηνία όπως και σε ορισμένες περιοχές της Οκινάουα στην Ιαπωνία. Η φύση δεν αντιμετωπίζεται σαν προϊόν προς εκμετάλλευση αλλά σαν μέρος μιας ισορροπημένης ζωής.

Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, οι πιο αυθεντικές ακτές είναι εκείνες που δεν έχουν «υπερσχεδιαστεί». Μια παραλία χωρίς την πολυκοσμία και τις ατελείωτες υποδομές μπορεί τελικά να προσφέρει πολύ μεγαλύτερη αίσθηση ευεξίας.

Η άνοδος του αναγεννητικού τουρισμού

Τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται όλο και πιο συχνά ο σχετικά νέος όρος «regenerative tourism», ο οποίος αφορά τη μορφή ταξιδιών που στοχεύουν να αφήσουν τους προορισμούς σε κατάσταση καλύτερη από την αρχική τους.

Μεταξύ άλλων χαρακτηριστικών στοιχείων αυτού του είδους τουρισμού είναι και η αναζωογόνηση των οικοσυστημάτων και η ενίσχυση των τοπικών κοινοτήτων, όχι δηλαδή η απλή μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Παραλία Πρέβελη, νότια Κρήτη. Photo Credits: Μαρίνα Βερνίκου.

Σε αυτό το πλαίσιο, ένα ξενοδοχείο ή μια παραλιακή υποδομή δεν αρκεί να μειώνει απλώς τη ζημιά στο περιβάλλον· ο στόχος είναι να συμβάλει ενεργά στην αποκατάστασή του.

Υπάρχουν πλέον resorts που διαθέτουν υποβρύχια φυτώρια για την καλλιέργεια κοραλλιών, χρηματοδοτούν προγράμματα προστασίας θαλάσσιων χελωνών ή δημιουργούν τεχνητούς υφάλους για την ενίσχυση της θαλάσσιας ζωής.

Στις Μαλδίβες, αρκετά luxury resorts διαθέτουν δικά τους κέντρα θαλάσσιας βιολογίας (marine biology centers), όπου οι επισκέπτες μπορούν να συμμετέχουν σε δράσεις διατήρησης του οικοσυστήματος. Στον αντίποδα του παραδοσιακού τουρισμού, που εξαντλεί πόρους, η αναγεννητική μορφή φροντίζει για τη συμμετοχή όλων σε μια θετική αλλαγή.

Ψυχολογία και πολιτισμός

Υπάρχει ένας ακόμη λόγος που οι οικολογικές παραλίες αποκτούν απήχηση: μας κάνουν να αισθανόμαστε καλύτερα. Η επαφή με ένα φυσικό περιβάλλον που παραμένει αυθεντικό έχει αποδεδειγμένα θετική επίδραση στην ψυχική υγεία. Ησυχία, καθαρό νερό, περιορισμένη δόμηση και απουσία οπτικής υπερφόρτωσης δημιουργούν ένα αίσθημα ηρεμίας που δύσκολα συναντά κανείς στα υπερκορεσμένα τουριστικά hotspots.

Γι’ αυτό και ολοένα περισσότεροι ταξιδιώτες στρέφονται σε μικρότερους, πιο προστατευμένους προορισμούς. Το «less is more» αποκτά κυριολεκτική σημασία όταν μιλάμε για τη θάλασσα και την ακτή. Μια ξύλινη καντίνα με τοπικά προϊόντα, λίγες ψάθινες ομπρέλες και γενικά κάθε είδους δείγμα σεβασμού στο τοπίο δημιουργούν εμπειρίες και αναμνήσεις πολύ πιο όμορφες από οποιαδήποτε φαντασμαγορική εγκατάσταση.

Η προστασία της παραλίας Πόρτο Κατσίκι στη Λευκάδα εξαρτάται άμεσα από την υπεύθυνη στάση των επισκεπτών. Photo Credits: Μαρίνα Βερνίκου

Εξάλλου, η οικολογική προσέγγιση των παραλιών αφορά τόσο το περιβάλλον όσο και τον πολιτισμό. Σε πολλά μέρη του κόσμου η προστασία των ακτών συνδέεται με την προστασία της τοπικής ταυτότητας.

Οταν μια παραλία παραμένει αυθεντική, διατηρεί και τον χαρακτήρα της περιοχής: την αρχιτεκτονική, τη γαστρονομία, τον ρυθμό ζωής, τις μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις. Αντίθετα, η υπερβολική τουριστική ανάπτυξη συχνά οδηγεί σε ομογενοποίηση: όλα αρχίζουν να μοιάζουν μεταξύ τους, από τα beach bars μέχρι τα μενού και τη μουσική.

Οι πιο ενδιαφέροντες παραθαλάσσιοι προορισμοί σήμερα είναι εκείνοι που καταφέρνουν να προστατεύσουν τη μοναδικότητά τους και επιτρέπουν στον επισκέπτη να νιώσει ότι βρίσκεται σε έναν συγκεκριμένο, γνήσιο τόπο και όχι σε ένα ακόμα «copy-paste» του παγκόσμιου summer lifestyle.

Το μέλλον του καλοκαιριού

Καθώς η κλιματική κρίση γίνεται ολοένα πιο αισθητή, το μέλλον των παραλιών δεν μπορεί παρά να συνδεθεί με τη βιωσιμότητα. Η άνοδος της θερμοκρασίας, η διάβρωση των ακτών, η ρύπανση των θαλασσών, η απώλεια βιοποικιλότητας, όλα απειλούν άμεσα τοπία ξεχωριστής ομορφιάς που θεωρούμε δεδομένα.

Το ερώτημα δεν είναι αν χρειαζόμαστε παραλίες προστατευμένες ή με φιλική προς το περιβάλλον αξιοποίηση, αλλά πόσο γρήγορα μπορούμε να αλλάξουμε νοοτροπία.

Η αλλαγή μπορεί να ξεκινά από κάτι απλό: να απολαμβάνουμε τη θάλασσα χωρίς να προσπαθούμε να την κατακτήσουμε. Ας γίνει ζητούμενό μας το να μοιραζόμαστε τη φύση με σεβασμό, να αφήνουμε όσο το δυνατόν μικρότερο αποτύπωμα και να φεύγουμε από μια ακτή αφήνοντάς την όπως ακριβώς τη βρήκαμε ή ακόμα καλύτερη.

Γιατί τελικά, οι πραγματικά όμορφες παραλίες είναι εκείνες που θα συνεχίσουν να υπάρχουν και για τις επόμενες γενιές.