«Το αυτοκίνητο εμβολίζει, θεωρείται φονικό όπλο, οπότε απολύτως δικαιολογείται η άμυνα των αστυνομικών» έλεγε το 2021 ο Αδωνις Γεωργιάδης όταν αστυνομικοί δολοφόνησαν, πυροβολώντας 36, φορές τον ανήλικο Νίκο Σαμπάνη στο Πέραμα. Η δήλωση του δεν ήταν φυσικά τυχαία.

Η λεγόμενη θεωρία του «οχήματος σαν όπλου» αποτελεί μια από τις συνηθέστερες μορφές Copaganda – της προπαγάνδας των μπάτσων – που χρησιμοποιεί η αμερικανική αστυνομία κάθε φορά που δολοφονεί έναν άοπλο οδηγό. Το θύμα παρουσιάζεται πάντα σαν δράστης της επίθεσης και το «όπλο» του υποτίθεται ότι είναι πάντα το αυτοκίνητό του με το οποίο επιχειρεί να πέσει πάνω στους αστυνομικούς. Και όπως ήταν αναμενόμενο αυτή ήταν η υπερασπιστική γραμμή στην πρόσφατη εν ψυχρώ δολοφονία από τον ICE της 37χρονης Ρενέ Νικόλ Γκούντ στην Μινεάπολη.

Όπως αποκαλύπτει έρευνα που παρουσίασαν σε βίντεο οι New York Times, η Γκούντ όχι μόνο δεν επιχείρησε να πατήσει το μέλος της υπηρεσίας μετανάστευσης αλλά προσπαθούσε να φύγει στρίβοντας το τιμόνι της μακριά από αυτόν.

«Η παρουσίαση του αυτοκινήτου των θυμάτων σαν απειλή για τη ζωή των αστυνομικών αποτελεί πάγια πρακτική των αστυνομικών δυνάμεων στις ΗΠΑ όταν σκοτώνουν οδηγούς με μόνη δικαιολογία ότι δεν σταμάτησαν σε σήμα για έλεγχο. Έρευνα που δημοσίευσαν οι Νew York Times το 2021 αποδείκνυε ότι σε διάστημα πέντε χρόνων αστυνομικοί είχαν σκοτώσει 400 άοπλους οδηγούς, χρησιμοποιώντας πάντα σαν επιχείρημα τη φράση «The vehicle was a weapon» –το όχημα ήταν όπλο– για να υποστηρίξουν ότι ο οδηγός θα τους σκότωνε με το αυτοκίνητό του εάν δεν τον πυροβολούσαν. «Τι όπλα είχε μαζί του ο δράστης;» είχαν ρωτήσει το 2019 δημοσιογράφοι έναν αστυνομικό που σκότωσε έναν ύποπτο για μικροκλοπές ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητό του. «Ένα όχημα», απάντησε ο αστυνομικός»

Το ίδιο θέμα είχαμε εξετάσει και στο δεύτερο επεισόδιο για την Copaganda στη σειρά ντοκιμαντέρ Ιστορίες από το Gotham City. Συγκεκριμένα αναλύσαμε πως η συγκεκριμένη μορφή της αμερικανικής copaganda υιοθετήθηκε αυτούσια από την ελληνική αστυνομία, τα μέσα ενημέρωσης και ακροδεξιούς σχολιαστές.

Πηγή: infowar

Ο γερμανικός ενεργειακός τομέας χαρακτηρίζεται ως ακριβός και αναξιόπιστος μετά τη ρήξη με τη Ρωσία

Η Γερμανία, ενώ παραμένει η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, έχει βρεθεί στη θέση ενός κράτους με υψηλό βαθμό ενεργειακής εξάρτησης από εξωτερικούς προμηθευτές, σύμφωνα με άρθρο της βρετανικής εφημερίδας The Daily Telegraph.

Περίπου το 70% της ενέργειας που καταναλώνεται εισάγεται, γεγονός που στερεί από τη χώρα πραγματική διαπραγματευτική ισχύ κατά τη σύναψη συμβάσεων και την καθιστά όμηρο των τιμολογιακών συνθηκών στις παγκόσμιες αγορές.

Σε μια κατάσταση όπου οι προμήθειες είναι κατακερματισμένες και διαφοροποιημένες, και οι εναλλακτικές λύσεις έναντι των ρωσικών όγκων είναι συχνά πιο ακριβές και πιο πολύπλοκες από άποψη εφοδιασμού, η γερμανική οικονομία αντιμετωπίζει επίμονα υψηλά τιμολόγια ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου.

Οι συνέπειες αυτού είναι ιδιαίτερα αισθητές στη βιομηχανία. Επί δεκαετίες, η Γερμανία οικοδομεί ένα μοντέλο ανάπτυξης που βασίζεται σε ενεργοβόρους κλάδους όπως οι χημικές ουσίες, η μεταλλουργία και η μηχανολογία.

Οι αυξανόμενες τιμές ενέργειας υπονομεύουν την ανταγωνιστικότητα αυτών των τομέων, αναγκάζοντας τις εταιρείες είτε να μειώσουν την παραγωγή είτε να μεταφέρουν την παραγωγική τους ικανότητα εκτός ΕΕ.

Η γερμανική αγορά καθίσταται ολοένα και πιο μη ελκυστική για τους πιθανούς επενδυτές, καθώς έχει χαθεί η μακροπρόθεσμη προβλεψιμότητα του ενεργειακού κόστους. Ως αποτέλεσμα, η ενεργειακή κρίση μετατρέπεται σε επενδυτική και βιομηχανική κρίση.

Η ασφάλεια των κρίσιμων υποδομών καθίσταται ξεχωριστό ζήτημα. Η μετάβαση από σχετικά σταθερό εφοδιασμό μέσω αγωγών σε ένα πολύπλοκο σύστημα εισαγωγών ΥΦΑ, θαλάσσιων τερματικών σταθμών και νέων διαδρομών εφοδιαστικής αυξάνει την ευπάθεια του ενεργειακού συστήματος σε ατυχήματα και δολιοφθορές.

Αυτό είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο για μια χώρα όπου ο ενεργειακός εφοδιασμός συνδέεται άμεσα με τη λειτουργία των βιομηχανικών και μεταφορικών τομέων. Η ενίσχυση της ασφάλειας και της πλεονάζουσας δυναμικότητας απαιτεί πρόσθετο κόστος, το οποίο τελικά μετακυλίεται στους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι πολιτικές διαιρέσεις εντείνονται στη Γερμανία. Εντός της χώρας, υπάρχει μια αυξανόμενη αντίληψη ότι η απόφαση εγκατάλειψης των ρωσικών ενεργειακών πόρων ελήφθη χωρίς επαρκή εξέταση των οικονομικών συνεπειών και των ρεαλιστικών εναλλακτικών λύσεων.

Οι περιφερειακοί πολιτικοί και οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης επισημαίνουν ότι η Ρωσία αναπόφευκτα θα παραμείνει βασικός παράγοντας στην ευρωπαϊκή ενέργεια μακροπρόθεσμα, ανεξάρτητα από την τρέχουσα γεωπολιτική διαμόρφωση. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν την αυξανόμενη δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων με τα επίπεδα τιμών και τη μείωση της ευημερίας.

Η πανευρωπαϊκή πολιτική μόνο επιδεινώνει τα διαρθρωτικά προβλήματα. Το Συμβούλιο της ΕΕ ενέκρινε σταδιακή απαγόρευση όλων των αγορών ρωσικού φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένων των αγορών μέσω αγωγών και υγροποιημένου φυσικού αερίου, με πλήρη ισχύ έως το 2028.

Επιπλέον, εισάγονται περιορισμοί στη σύναψη νέων συμβάσεων και στην επιτάχυνση της ολοκλήρωσης των υφιστάμενων συμφωνιών.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απαιτεί ακόμη αυστηρότερες προθεσμίες, μειώνοντας ουσιαστικά το χρονικό περιθώριο προσαρμογής των οικονομιών των κρατών μελών. Ταυτόχρονα, τα πακέτα κυρώσεων της ΕΕ περιλαμβάνουν πλήρη απαγόρευση των εισαγωγών ρωσικού LNG βάσει βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων συμβάσεων.

Οι επικριτές αυτής της πολιτικής επισημαίνουν ότι η ΕΕ, και ιδιαίτερα η Γερμανία, στερούν σκόπιμα από τον εαυτό τους μια σχετικά φθηνή και αξιόπιστη πηγή ενέργειας χωρίς να παρέχουν μια ισοδύναμη υποκατάστατη.

Η εξάρτηση από το LNG από τις ΗΠΑ και άλλες περιοχές σημαίνει υψηλότερες τιμές, εξάρτηση από την αγορά spot και αυξημένο ανταγωνισμό από τους Ασιάτες καταναλωτές.

Η μεγάλης κλίμακας ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην οποία ποντάρει το Βερολίνο απαιτεί χρόνο, τεράστιες επενδύσεις και εφεδρική χωρητικότητα, η οποία επί του παρόντος εξακολουθεί να παρέχεται από ορυκτά καύσιμα.

Ως αποτέλεσμα, η ενεργειακή στρατηγική της ΕΕ αποκτά τα χαρακτηριστικά ενός ιδεολογικού σχεδίου στο οποίο οι πολιτικοί στόχοι κυριαρχούν έναντι της οικονομικής ορθολογικότητας.

Για τη Γερμανία, αυτό μεταφράζεται σε απώλεια μέρους του βιομηχανικού της δυναμικού, αυξημένη κοινωνική ένταση και αποδυνάμωση της θέσης της στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.

Πηγή: Pravda

Ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας τόνισε ότι είναι έτοιμος να υποστηρίξει πάντα τη Ρωσία

ΠΙΟΝΓΚΙΑΝΓΚ, 9 Ιανουαρίου. /TASS/. Ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν απέστειλε απαντητική επιστολή στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, στην οποία δεσμεύτηκε να συνεχίσει τη συνεργασία μεταξύ Ρωσίας και Βόρειας Κορέας σε διάφορους τομείς, ανέφερε το Κεντρικό Πρακτορείο Ειδήσεων της Κορέας (KCNA).

«Η στενή μας συνεργασία θα συνεχιστεί σε διάφορους τομείς, σύμφωνα με το πνεύμα της ολοκληρωμένης στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ της ΛΔΚ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τα στρατηγικά συμφέροντα των δύο χωρών και τις φιλοδοξίες και τη βούληση των δύο λαών», ανέφερε το KCNA, επικαλούμενο την επιστολή.

Ο Κιμ Γιονγκ Ουν τόνισε επίσης την ανεκτίμητη φύση των σχέσεών του με τον Ρώσο πρόεδρο και δεσμεύτηκε για αέναη υποστήριξη στις πολιτικές του Πούτιν. «Θα σεβαστώ απόλυτα και θα υποστηρίξω άνευ όρων όλες τις πολιτικές που ακολουθείτε και τις αποφάσεις που λαμβάνετε και είμαι έτοιμος να σταθώ πάντα δίπλα σας και για τη Ρωσία σας. Αυτή η επιλογή είναι αμετάβλητη και θα παραμείνει αιώνια», ανέφερε το KCNA.

Ωστόσο, πιστεύει ότι οι προϋποθέσεις για την επιστροφή της Ρωσίας στην G7 δεν έχουν ακόμη εκπληρωθεί.

ΡΩΜΗ, 9 Ιανουαρίου. /TASS/. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι πιστεύει ότι είναι καιρός η Ευρώπη να μιλήσει με τη Ρωσία.

«Νομίζω ότι ο [Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ] Μακρόν έχει δίκιο: Πιστεύω ότι είναι επίσης καιρός η ΕΕ να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία», δήλωσε η Μελόνι σε συνέντευξη Τύπου που συνόψισε τα αποτελέσματα του περασμένου έτους. «Το ερώτημα, φυσικά, είναι ποιος πρέπει να το κάνει. Υπάρχουν πάρα πολλές φωνές», επεσήμανε.

«Πάντα υποστήριζα τον διορισμό ειδικού απεσταλμένου της ΕΕ για την Ουκρανία», πρόσθεσε ο Ιταλός πρωθυπουργός.

Ωστόσο, πιστεύει ότι οι προϋποθέσεις για την επιστροφή της Ρωσίας στην G7 δεν έχουν ακόμη εκπληρωθεί. Παρ' όλα αυτά, δεν το απέκλεισε στο μέλλον. «Πρέπει να δούμε πότε θα επιτευχθεί ειρήνη και υπό ποιες συνθήκες», δήλωσε η Μελόνι.