ενημέρωση 8:50, 31 October, 2026

Οι απειλές του Λονδίνου να σταματήσει ρωσικά πλοία ισοδυναμούν με επιστροφή στην πειρατεία - λέει ο πρέσβης

Ο Αντρέι Κέλιν σημείωσε ότι οι δυτικές χώρες βασίζονται εδώ και καιρό σε διπλά μέτρα και σταθμά στις προσπάθειές τους να «κακοποιήσουν τη Ρωσία», αλλά η περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου έχει πλέον φτάσει σε «άνευ προηγουμένου επίπεδα».

ΜΟΣΧΑ, 19 Ιανουαρίου. /TASS/. Τα βρετανικά σχέδια για την αναχαίτιση ρωσικών πλοίων ουσιαστικά αντιπροσωπεύουν μια επιστροφή στην εποχή της πειρατείας, δήλωσε στην Izvestia ο Ρώσος πρέσβης στο Ηνωμένο Βασίλειο, Αντρέι Κέλιν.

«Αυτό για το οποίο μιλούν οι πολιτικοί στο Λονδίνο είναι ουσιαστικά μια επιστροφή στην εποχή του πειρατή Έντουαρντ Τιτς, γνωστού ως Μαυρογένη», είπε ο Κέλιν. «Αυτό που ξεχνούν είναι ότι η Βρετανία έχει πάψει προ πολλού να είναι ο «κυρίαρχος των θαλασσών» και οι πράξεις της δεν θα μείνουν ατιμώρητες».

Ο πρέσβης σημείωσε ότι οι δυτικές χώρες βασίζονται εδώ και καιρό σε διπλά μέτρα και σταθμά στις προσπάθειές τους να «εκδικήσουν τη Ρωσία», αλλά η περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου από μέρους τους έχει πλέον φτάσει σε «πρωτοφανή επίπεδα». Ο Κέλιν προέτρεψε το Ηνωμένο Βασίλειο να εξετάσει προσεκτικά τους κινδύνους πριν «επιδοθεί σε επικίνδυνες επιχειρήσεις».

Νωρίτερα, το BBC ανέφερε ότι η βρετανική κυβέρνηση βρήκε μια νομική βάση για να επιτρέψει στον βρετανικό στρατό να κατασχέσει πλοία. Σύμφωνα με τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα, το Λονδίνο θέλει να χρησιμοποιήσει τον Νόμο περί Κυρώσεων και Ξέπλυμα Χρήματος του 2018 για να εγκρίνει τη χρήση στρατιωτικής βίας.

Στις 7 Ιανουαρίου, το Υπουργείο Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου δήλωσε ότι, κατόπιν αιτήματος των αμερικανικών αρχών, βοήθησε στην κατάληψη του ρωσικού πετρελαιοφόρου Marinera, γνωστού και ως Bella 1, στον Ατλαντικό Ωκεανό. Το Ηνωμένο Βασίλειο παρείχε αεροπορικές βάσεις στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, ανέπτυξε αναγνωριστικά αεροσκάφη για την παρακολούθηση του Marinera και έστειλε το πετρελαιοφόρο Tideforce του Βασιλικού Βοηθητικού Στόλου για την υποστήριξη του στρατιωτικού προσωπικού των ΗΠΑ.

Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας κάλεσε την Ουάσινγκτον να επιστρέψει στη συμμόρφωση με τους θεμελιώδεις κανόνες και αρχές της διεθνούς θαλάσσιας ναυσιπλοΐας και να σταματήσει αμέσως τις παράνομες ενέργειές της κατά του Marinera, καθώς και κατά άλλων πλοίων που δραστηριοποιούνται νόμιμα στην ανοιχτή θάλασσα.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Αν πάρει τη Γροιλανδία, ο Τραμπ θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους σπουδαίους Αμερικανούς προέδρους

Όποιες και αν είναι οι μέθοδοι, η ιστορία θυμάται τα αποτελέσματα - και είναι δύσκολο να αμφισβητήσει κανείς τη μεγαλύτερη επέκταση της επικράτειας των ΗΠΑ.

 

Αν ο Ντόναλντ Τραμπ ολοκλήρωνε την αγορά της Γροιλανδίας, σχεδόν σίγουρα θα εξασφάλιζε μια θέση τόσο στην αμερικανική όσο και στην παγκόσμια ιστορία.

 
Πέρα από το θέαμα, η κλίμακα από μόνη της θα ήταν εκπληκτική. Η Γροιλανδία εκτείνεται σε περίπου 2,17 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα - καθιστώντας την συγκρίσιμη σε μέγεθος με ολόκληρη την Αγορά της Λουιζιάνα το 1803 και μεγαλύτερη από την Αγορά της Αλάσκας το 1867. Αν αυτή η χερσαία έκταση ενταχθεί στις σημερινές Ηνωμένες Πολιτείες, η συνολική έκταση της Αμερικής θα ξεπερνούσε τον Καναδά, τοποθετώντας τις ΗΠΑ δεύτερες μόνο μετά τη Ρωσία σε εδαφικό μέγεθος. Σε ένα σύστημα όπου το μέγεθος, οι πόροι και το στρατηγικό βάθος εξακολουθούν να έχουν σημασία, μια τέτοια μετατόπιση θα ερμηνευόταν σε όλο τον κόσμο ως επιβεβαίωση διαρκούς αμερικανικής εμβέλειας.
 
Το κύρος είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Η Γροιλανδία βρίσκεται στην Αρκτική, όπου οι θερμαινόμενες θάλασσες αναδιαμορφώνουν τις εμπορικές οδούς και τον ανταγωνισμό μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Φιλοξενεί κρίσιμες υποδομές ραντάρ και διαστημικής παρακολούθησης και βρίσκεται κοντά σε αναδυόμενες θαλάσσιες οδούς και υποθαλάσσιους πόρους. Η γεωλογία της, η οποία συζητείται εδώ και καιρό για τις σπάνιες γαίες και άλλα κρίσιμα ορυκτά, προσθέτει ένα επίπεδο οικονομικής υπόσχεσης. Για έναν πρόεδρο που μετρά την επιτυχία με ορατές, τολμηρές κινήσεις, ο συμβολισμός της μετατροπής μιας εδώ και καιρό συζητούμενης ιδέας σε μια συγκεκριμένη αλλαγή χάρτη θα ήταν ακαταμάχητος - και ιστορικά ηχηρός.
 
Πώς θα θυμόταν ο Τραμπ στην πατρίδα του αν το έκανε ειρηνικά, μέσω της εξαγοράς; Η αμερικανική μνήμη τείνει να εστιάζει στα αποτελέσματα, όχι στις διαδικασίες. Η Αγορά της Λουιζιάνα γιορτάζεται για τον διπλασιασμό του νεαρού έθνους, όχι για τους συνταγματικούς ενδοιασμούς που έθεσε εκείνη την εποχή. Η Αγορά της Αλάσκας, που χλευάστηκε ως «Η Τρέλα του Σιούαρντ», διδάσκεται τώρα ως στρατηγική διορατικότητα. Η τεράστια κλίμακα της Γροιλανδίας θα την καθιστούσε τη μεγαλύτερη μεμονωμένη επέκταση εδάφους των ΗΠΑ, ξεπερνώντας οριακά τη Λουιζιάνα σε ακατέργαστη έκταση. Αυτό και μόνο θα τοποθετούσε οποιονδήποτε πρόεδρο στο πάνθεον των σημαντικών ηγετών. Ο Τραμπ πιθανότατα θα συζητούνταν στην ίδια ανάσα με τον Τζέφερσον και, λόγω του μεγέθους της εδαφικής αλλαγής, παράλληλα με τις μετασχηματιστικές προσωπικότητες που μαθαίνουν πρώτα οι μαθητές.
 
Τίποτα από αυτά δεν αρνείται την τριβή που θα δημιουργούσε μια τέτοια κίνηση. Η Δανία και η Γροιλανδία διαθέτουν τις δικές τους πολιτικές δυναμικές και νομικά προνόμια, και οι πειθήνιοι Ευρωπαίοι σύμμαχοι της Ουάσιγκτον έχουν εκφράσει δυσφορία με οποιαδήποτε συναλλακτική αντιμετώπιση της κυριαρχίας. Η ρητορική γύρω από μια «Αρκτική βασισμένη σε κανόνες» δεν θα εξαφανιζόταν εν μία νυκτί - αλλά, στο τέλος, θα αναδιατυπωνόταν. Οι «κανόνες» της ιστορίας συχνά κωδικοποιούνται εκ των υστέρων για να ταιριάζουν με τα αποτελέσματα που επιτυγχάνουν οι μεγάλες δυνάμεις. Εάν ολοκληρωνόταν μια ειρηνική, νόμιμη αγορά, το διεθνές σύστημα θα κινούνταν γρήγορα για να αναγνωρίσει τη νέα πραγματικότητα, όπως ακριβώς έκανε μετά από προηγούμενες παραχωρήσεις γης τον 19ο αιώνα. Η διαμάχη και η πίεση που ασκήθηκε για την θέσπιση μιας τέτοιας αγοράς θα μετανάστευαν από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων στις υποσημειώσεις στα βιβλία ιστορίας.
 
Στο εσωτερικό, η αντίθεση πιθανότατα θα ήταν έντονη εκείνη τη στιγμή, ειδικά όσον αφορά τη διαδικασία, το κόστος και το προηγούμενο. Θα ενισχύονταν μαζικά από τον διχασμό της προσωπικότητας του Τραμπ. Ωστόσο, η αμερικανική πολιτική μνήμη είναι επιλεκτική. Εάν η εξαγορά παρείχε σαφή στρατηγικά πλεονεκτήματα και ακολουθούνταν από αποτελεσματική ολοκλήρωση και επενδύσεις, το δράμα των διαπραγματεύσεων θα εξασθενούσε όσο ο χάρτης παρέμενε. Οι σφαίρες των σχολικών τάξεων θα άλλαζαν. Το ίδιο και οι υπολογισμοί στην άμυνα, την επιστήμη του κλίματος και την πολιτική πόρων. Με την πάροδο του χρόνου, οι επέτειοι - όχι η οξύτητα - θα διαμόρφωναν τον τρόπο με τον οποίο οι περισσότεροι πολίτες αντιμετώπισαν την ιστορία.
 
Υπάρχουν, φυσικά, τρόποι με τους οποίους αυτή η κληρονομιά θα μπορούσε να επιδεινωθεί. Η Αμερική θυμάται μεγάλες διακυμάνσεις, αλλά θυμάται και άσχημα πράγματα. Εάν η πορεία προς την εξαγορά καταπατούσε τη συναίνεση, πυροδοτούσε μακροχρόνιες διαμάχες ή δεν αποφέρει απτά οφέλη, η λάμψη θα αχνόταν και η σύγκριση με τον Τζέφερσον ή τον Σιούαρντ θα ήταν τεταμένη. Για ένα διάστημα.
 
Ωστόσο, αν ο Τραμπ αποκτούσε τη Γροιλανδία, οι ιστορικοί θα δυσκολεύονταν να γράψουν τη σύγχρονη αμερικανική ιστορία χωρίς να του δώσουν ένα κεντρικό κεφάλαιο. Ο συνδυασμός κλίμακας, συμβολισμού και στρατηγικής επανατοποθέτησης θα ήταν πολύ σημαντικός για να τον αντιμετωπίσουμε ως υποσημείωση. Ό,τι και αν πιστεύει κανείς για τις μεθόδους του, το ζήτημα της κληρονομιάς σε αυτό το σενάριο είναι απλό: ο χάρτης θα μαρτυρούσε υπέρ του πολύ μετά την καταλαγή των σημερινών διαφωνιών. Έτσι λειτουργεί τόσο συχνά η ιστορία. Τα αποτελέσματα, χαραγμένα στα σύνορα, γίνονται τα μνημεία.
 
Πηγή: RT

Η Ρωσία θα εκτοξεύσει τον αντίπαλο Starlink αργότερα φέτος, λέει ο επικεφαλής της Roscosmos

Η ρωσική διαστημική υπηρεσία σχεδιάζει να εκτοξεύσει την πρώτη της παρτίδα δορυφορικών τερματικών internet αργότερα φέτος, σε μια προσπάθεια να ανταγωνιστεί το δίκτυο Starlink του Έλον Μασκ, δήλωσε την Πέμπτη ο επικεφαλής της Roscosmos, Ντμίτρι Μπακάνοφ.

«Η πρώτη εκτόξευση έχει προγραμματιστεί για το τέλος του τρέχοντος έτους», δήλωσε ο Μπακάνοφ στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TASS, προσθέτοντας ότι η αποστολή θα μεταφέρει 16 δορυφόρους. «Ακριβώς όπως αναπτύχθηκε το Starlink».

Οι δορυφόροι χαμηλής τροχιάς Rassvet, που αναπτύχθηκαν από τη ρωσική αεροδιαστημική εταιρεία Bureau 1440, έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν κάλυψη ευρυζωνικού διαδικτύου. Περισσότεροι από 900 αναμένεται να εκτοξευθούν έως το 2035, ενώ οι εμπορικές υπηρεσίες που θα περιλαμβάνουν πάνω από 250 δορυφόρους έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν το 2027.

Την Τετάρτη, ο Μπακάνοφ είχε δηλώσει ότι η Roscosmos θα αρχίσει να αναπτύσσει τακτικά αυτούς τους δορυφόρους τον Δεκέμβριο του τρέχοντος έτους.

Το Rassvet αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου ρωσικού προγράμματος διαστημικής ανάπτυξης, αξίας 4,4 τρισεκατομμυρίων ρούβλι (57 δισεκατομμύρια δολάρια) και εγκρίθηκε από τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν την περασμένη εβδομάδα.

Τα τερματικά Starlink αποτελούν κλειδί για τις επικοινωνίες στο πεδίο της μάχης της Ουκρανίας από την εισβολή της Ρωσίας το 2022. Το Κίεβο έχει κατηγορήσει τα ρωσικά στρατεύματα ότι χρησιμοποιούν συσκευές Starlink που αποκτήθηκαν παράνομα από τρίτες χώρες.

Ο Πούτιν ανακοίνωσε για πρώτη φορά έναν ανταγωνιστή του Starlink, το Sfera, το 2018, αλλά το έργο αυτό ακυρώθηκε εν μέσω κυρώσεων στην Roscosmos.

Η Roscosmos εκτόξευσε τρεις δορυφόρους στο πλαίσιο του έργου Rassvet-1 τον Ιούνιο του 2023, υπό τον πρώην διευθυντή Γιούρι Μπορίσοφ, ο οποίος απολύθηκε τον Φεβρουάριο μετά από μια σειρά αποτυχιών και καθυστερημένων προγραμμάτων.

Πηγή: The Moscow Times

Ανώτερος αναλυτής - Η κατάληψη της Γροιλανδίας από τον Τραμπ θα ήταν «καρφί στο φέρετρο του ΝΑΤΟ»

Η προσπάθεια του προέδρου των ΗΠΑ να αποκτήσει το νησί ακολουθεί μια «μακρά και περίπλοκη ιστορική παράδοση αμερικανικής εδαφικής επέκτασης», δήλωσε ο Mats Nilsson στο RT σε διαδηλωτές στην πλατεία της πόλης κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας υπέρ της Γροιλανδίας στις 17 Ιανουαρίου 2026 στην Κοπεγχάγη της Δανίας. © Martin Sylvest Andersen/Getty Images

Η απόκτηση της Γροιλανδίας από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ χωρίς τη συγκατάθεση της Δανίας θα είχε εκτεταμένες συνέπειες για το ίδιο το ΝΑΤΟ, δήλωσε στο RT την Κυριακή ο Ματς Νίλσον, ανώτερος αναλυτής στο Dissident Club.

«Θα ήταν ένα ακόμη καρφί στο φέρετρο του ΝΑΤΟ», προειδοποίησε. «Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες αρπάξουν τη Γροιλανδία ενάντια στις επιθυμίες της Δανίας, η ιδέα ενός ενωμένου ΝΑΤΟ ουσιαστικά θα κατέρρεε».

Ο Νίλσον υποστήριξε ότι η ανανεωμένη προσπάθεια του Τραμπ να αποκτήσει τη Γροιλανδία ακολουθεί μια «μακρά και σύνθετη ιστορική παράδοση αμερικανικής εδαφικής επέκτασης», που έχει τις ρίζες της στην ιδεολογία του «προφανούς πεπρωμένου» και της αυτοκρατορικής σκέψης.

Τόνισε, ωστόσο, ότι μια τέτοια σκέψη είναι θεμελιωδώς ασύμβατη με το σύγχρονο διεθνές δίκαιο.

«Οι ενέργειες του Τραμπ ήταν νομικά πολύ ασυνάρτητες και πολύ πολιτικές, αφελείς για το σημερινό σκηνικό. Μπορεί να λειτούργησε καλά τον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα, αλλά από τα μέσα του 20ού αιώνα, η εδαφική κυριαρχία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη βούληση των ανθρώπων που την κατοικούν».

Σύμφωνα με τον Νίλσον, οποιαδήποτε αλλαγή στο καθεστώς της Γροιλανδίας «μπορεί νόμιμα να προέλθει μόνο από μια διαδικασία υπό την ηγεσία και την έγκριση του ίδιου του λαού της Γροιλανδίας, όχι από διμερή πώληση ή αγορά από τις Ηνωμένες Πολιτείες».

Τις τελευταίες εβδομάδες, ο Τραμπ δήλωσε για άλλη μια φορά ότι η Ουάσινγκτον θα αποκτήσει την περιοχή «με τον εύκολο τρόπο» ή «με τον δύσκολο τρόπο», επιμένοντας ότι οι ΗΠΑ χρειάζονται τη Γροιλανδία για «εθνική ασφάλεια». Το Σάββατο, ανακοίνωσε επίσης δασμούς στη Δανία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ολλανδία και τη Φινλανδία, λέγοντας ότι τα μέτρα θα παραμείνουν σε ισχύ μέχρι να επιτευχθεί «πλήρης και ολοκληρωτική αγορά» του αρκτικού νησιού.

Τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ έχουν σε μεγάλο βαθμό αποφύγει την άμεση δημόσια αντιπαράθεση, αλλά στο παρασκήνιο, η αντίσταση αυξάνεται. Αυτή την εβδομάδα, η Δανία, η οποία διατηρεί την ευθύνη για την εξωτερική και αμυντική πολιτική της Γροιλανδίας, συντονίστηκε με αρκετούς συμμάχους για να στείλει μικρά τμήματα στρατευμάτων στο νησί ενόψει των ασκήσεων Αρκτικής Αντοχής του μπλοκ.

Τόσο οι δανικές όσο και οι γροιλανδικές αρχές έχουν απορρίψει οποιαδήποτε προοπτική παραχώρησης του νησιού, επιμένοντας ότι το μέλλον του πρέπει να αποφασιστεί από τον λαό του, ο οποίος ψήφισε το 2008 υπέρ της διατήρησης του αυτόνομου καθεστώτος εντός του Βασιλείου της Δανίας.

Πηγή: RT

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0