Η στρατηγική Τσίπρα καθ’ οδόν για τη συγκρότηση νέου κόμματος - Οι αντιδράσεις στις κινήσεις Καρυστιανού, οι ζυμώσεις στον ΣΥΡΙΖΑ και το ζήτημα με την «υπερσυγκέντρωση» τεχνοκρατών

Σαφές σήμα ότι δεν αλλάζει ο σχεδιασμός του και δεν επηρεάζονται οι κινήσεις του από άλλες πρωτοβουλίες, όπως για παράδειγμα της Μαρίας Καρυστιανού, στέλνει ο Αλέξης Τσίπρας μέσω των συνομιλητών του. Ο πρώην πρωθυπουργός είναι ξεκάθαρος στις συζητήσεις του ότι ο ίδιος έχει χαράξει τη δική του πορεία και δεν κοιτάζει ούτε δεξιά ούτε αριστερά, αλλά μόνο μπροστά, καθώς το πλοίο έχει σαλπάρει για την Ιθάκη.

Σε αυτό το ταξίδι ο Αλ. Τσίπρας έπιασε λιμάνι μετά την Αθήνα και την Πάτρα στη Θεσσαλονίκη, απ’ όπου έστειλε πολλαπλά μηνύματα, δείχνοντας ότι επιστρέφει με όρους ανασύνθεσης του ευρύτερου προοδευτικού χώρου. Και αυτό είναι που προκαλεί κινητικότητα, ανησυχία και προσδοκία ταυτόχρονα, διότι ο ίδιος επιμένει να μιλάει, όχι πλέον για το παρελθόν της διακυβέρνησής του, αλλά για τα αδιέξοδα του παρόντος.

Η αναφορά του σε «Νέα Μεταπολίτευση» δεν είναι, κατά τον ίδιο, απλά ένα ακόμη σχήμα λόγου. Αποτελεί, όπως αναφέρει σε συνομιλητές του, ευθεία αμφισβήτηση του υπάρχοντος πολιτικού μοντέλου, με αιχμές για τη συγκέντρωση εξουσίας, με φόντο «το σύστημα Μητσοτάκη», όπως το ονομάζει, τις κοινωνικές ανισότητες και τη φθορά της δημοκρατικής λειτουργίας.

Τι δείχνουν τα πάνελ των εκδηλώσεων

Η προετοιμασία προχωράει κανονικά, αλλά γίνονται αναπροσαρμογές στον αρχικό σχεδιασμό του. Οι συνθέσεις των πάνελ όπου γίνονται – και θα γίνουν και άλλες – εκδηλώσεις για την «Ιθάκη» μόνο τυχαίες δεν είναι. Ιστορικοί, πανεπιστημιακοί, οικονομολόγοι. Οχι κομματικά στελέχη πρώτης γραμμής. Οχι κραυγαλέες παρουσίες. Η επιλογή δείχνει στρατηγική: ο Αλ. Τσίπρας δεν θέλει, ακόμη, να εμφανιστεί ως αρχηγός κόμματος, αλλά ως φορέας πολιτικής ανασυγκρότησης. Πρώτα το αφήγημα, μετά ο μηχανισμός, αν και σε αυτό έχουν γίνει κάποιες διορθωτικές κινήσεις.

Οι ψηφοφόροι δεν δηλώνουν ότι «επιστρέφουν στον Τσίπρα», αλλά ότι αναζητούν νέο φορέα με πολιτικό βάρος, προσθέτουν. Η εμφάνιση κινήσεων τύπου Καρυστιανού δεν τρομάζει τον πρώην πρωθυπουργό. Αντιθέτως, επιβεβαιώνει την ανάλυσή του: ότι υπάρχει κοινωνική οργή χωρίς πολιτική διέξοδο. «Το ζήτημα δεν είναι η σύγκρουση με αυτά τα ρεύματα, αλλά η πολιτική τους απορρόφηση. Αν δεν υπάρξει σοβαρή πολιτική πρόταση, ο θυμός θα εκφραστεί αποσπασματικά» τονίζει στο «Βήμα» ένας εκ των συνομιλητών του. Και αυτό προβληματίζει και τον ίδιο τον κ. Τσίπρα.

Το ζήτημα με τους τεχνοκράτες

Δίπλα του υπάρχει ένα κλειστό επιτελείο, αλλά και ένας άτυπος κύκλος συνομιλητών: πρώην υπουργοί, πανεπιστημιακοί, νέοι επιστήμονες, άνθρωποι εκτός κομματικών μηχανισμών. Η λογική είναι σαφής: να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος. Βέβαια, αυτό που επικρατεί τελευταία και το αντιλήφθηκαν οι στενοί συνεργάτες του είναι ότι δεν είναι καλό να υπάρξει υπερσυγκέντρωση τεχνοκρατών, διότι αυτό το μοντέλο δεν θα λειτουργήσει. «Στις προεκλογικές περιόδους θέλει και πρόσωπα που θα μπουν στα καφενεία, στα χωράφια, στους χώρους δουλειάς. Θέλει “στρατιώτες” πρόθυμους να ματώσουν» έλεγε προ ημερών ένας τακτικός συνομιλητής τού πρώην πρωθυπουργού.

Γι’ αυτό και στο επιτελείο του θα βρεθούν πρόσωπα με γνώση του κομματικού και πολιτικού παιχνιδιού. Δίπλα στον δικηγόρο και πρώην υφυπουργό Γιώργο Βασιλειάδη, που έχει κομβικό ρόλο στο γραφείο του, όπου κεντρικό πόστο έχει ο Μιχάλης Καλογήρου, θα είναι ο Γρηγόρης Θεοδωράκης, νυν αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώην βουλευτής Μίλτος Χατζηγιαννάκης, που διετέλεσε και δήμαρχος Σκύρου, κ.ά.

Ταυτόχρονα, αρκετοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις. Κάποιοι με ελπίδα, άλλοι με ανησυχία. Ολοι όμως με την επίγνωση ότι μια κίνηση Τσίπρα θα αλλάξει τους συσχετισμούς.

Επί της ουσίας η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι σε κατάσταση αναμονής, και αυτό ήταν εμφανές στην κοινή συνεδρίαση με την Πολιτική Γραμματεία την περασμένη Πέμπτη. Στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ επικρατεί σιωπή, αλλά όχι ηρεμία. Υπάρχουν διαφορετικές αναγνώσεις. Αλλοι βλέπουν την πρωτοβουλία Τσίπρα ως σωσίβιο για τον χώρο. Αλλοι ως απειλή αποσυσπείρωσης. Το βέβαιο είναι ότι, αν προχωρήσει σε νέο πολιτικό φορέα, δεν θα είναι μόνος. Πόσοι και ποιοι θα τον ακολουθήσουν, θα εξαρτηθεί από το πότε και με ποιο αφήγημα θα γίνει η κίνηση.

Το ενδιαφέρον όμως είναι και η αλλαγή σκέψης στο επιτελείο Τσίπρα περί ανοίγματος που πρέπει να γίνει και να μη θυμίζει το νέο εγχείρημα τον ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό θα προσπαθήσουν τα πρόσωπα που θα πορευτούν να εκφράζουν ευρύτερες δυνάμεις και άρα η προσπάθεια που θα κάνει να σημάνει ευελιξία, συμμαχίες, κίνηση στον χώρο. Ακόμη στη νέα προσπάθεια είναι σαφές ότι δεν αποκλείονται νυν βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, και δεν είναι τυχαίο ότι συζητούνται ορισμένα ονόματα, όπως, π.χ., του Χάρη Μαμουλάκη, του Αλέξανδρου Μεϊκόπουλου, του Μίλτου Ζαμπάρα, και άλλων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Στόχος είναι να υπάρξει ένα πάντρεμα «Συριζαίων», «Πασόκων», «ευρύτερων προοδευτικών προσώπων» και τεχνοκρατών-πανεπιστημιακών.

Ο προβληματισμός για την ανακοίνωση

Οσοι γνωρίζουν τον τρόπο σκέψης του Αλ. Τσίπρα εκτιμούν ότι δεν θα επιλέξει ένα στενό κομματικό σχήμα. Προσανατολίζεται περισσότερο σε έναν πολιτικό φορέα-ομπρέλα, που θα μπορεί να συνομιλεί με διαφορετικά ακροατήρια χωρίς να εγκλωβίζεται σε παλιές ταυτότητες. Στην ανάλυση που κάνουν στο ευρύτερο επιτελείο του επιμένουν ότι υπάρχει εύφορο πολιτικό έδαφος ακόμη και αν ένα κόμμα Τσίπρα δεν εμφανίζεται ξεκάθαρα στις πρώτες θέσεις της πρόθεσης ψήφου. Επίσης, στέκονται στο 20%-22% των πολιτών που δείχνουν, με διάφορες διαβαθμίσεις, θετική διάθεση απέναντί του, ενώ ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος παραμένει επιφυλακτικό.

Υπάρχει όμως και ένα στοιχείο που ανησυχεί ορισμένους, και αυτό είναι ότι το ενδιαφέρον για ένα κόμμα Τσίπρα υποχωρεί ελαφρώς με την πάροδο του χρόνου. «Κάηκε στην προθέρμανση», είναι μια φράση που ακούγεται όλο και συχνότερα. Αυτό είναι ενδεικτικό της δυσκολίας να αποκτήσει το σχέδιο ισχυρή πολιτική απήχηση και να μετατραπεί σε πραγματική πιθανότητα ψήφου. Και εδώ τίθεται το θέμα του χρόνου της ανακοίνωσης των κινήσεών του και υπάρχει η άποψη πως πρέπει να εμφανίζεται πιο συχνά και πιο επιθετικά.

Οσο καθυστερεί, η πίεση θα αυξάνεται, γι’ αυτό και έχει αποφασιστεί με την ενίσχυση του επιτελείου με πολιτικά πρόσωπα να αρχίσει να τρέχει και οργανωτικά το υπό διαμόρφωση νέο σχήμα. Εξάλλου ακόμα και η πολυσυζητημένη αυτοοργάνωση που ζήτησε ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός προχωράει πολύ αργά και δεν έχει τα αποτελέσματα που ανέμεναν στο επιτελείο του.

Ο 65χρονος Σον Πεν και η 30χρονη Βαλέρια Νικόφ έκαναν δημόσια τη σχέση τους τον Νοέμβριο του 2024, ενώ συνεχίζουν να είναι μαζί μετά από σχεδόν δύο χρόνια κοινής πορείας.

Ο ηθοποιός της ταινίας «The One Battle After Another», Σον Πεν και η Βαλέρια Νικόφ έκαναν το ντεμπούτο των κοινών εμφανίσεών τους στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μαρακές τον Νοέμβριο του 2024, λίγους μήνες μετά την δημοσίευση φωτογραφιών του ζευγαριού από τις διακοπές τους στην Ισπανία από την εφημερίδα Page Six.

«Είμαι ελεύθερος»

Η σχέση του Σον Πεν ήταν μια έκπληξη για τους θαυμαστές του, δεδομένου ότι ο δύο φορές βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός είχε δηλώσει στους The New York Times τον Ιούνιο του 2024 ότι ήταν ικανοποιημένος με την εργένικη ζωή του και ότι ήθελε να αποφύγει περιττά δράματα στις σχέσεις του.

«Είμαι απλά ελεύθερος», είχε πει τότε. «Αν αποφασίσω να κάνω μια σχέση, θα συνεχίσω να είμαι ελεύθερος».

Από τότε που έκαναν δημόσια τη σχέση τους, η Νικόφ έχει συνοδεύσει τον Πεν σε αρκετές εκδηλώσεις. Το ζευγάρι υποστήριξε τον Bono και το ντοκιμαντέρ του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών τον Μάιο του 2025, ακολουθούμενο από μια εμφάνιση στο Φεστιβάλ Lumière τον Οκτώβριο, όπου ο Πεν ήταν επίτιμος καλεσμένος.

Πιο πρόσφατα, η Νικόφ και ο Πεν εντοπίστηκαν να κάνουν μια βόλτα μαζί στο Λος Άντζελες τον Ιανουάριο του 2026.

Το ζευγάρι υποστήριξε τον Bono και το ντοκιμαντέρ του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών τον Μάιο του 2025, ακολουθούμενο από μια εμφάνιση στο Φεστιβάλ Lumière τον Οκτώβριο, όπου ο Πεν ήταν επίτιμος καλεσμένος

Ποια είναι λοιπόν η κοπέλα του Σον Πεν;

Σύμφωνα με το βιογραφικό της στο Instagram, η Βαλέρια Νικόφ εργάζεται ως ηθοποιός και μοντέλο. Έχει εμφανιστεί στην σειρά Emily in Paris και σε γαλλικές τηλεοπτικές εκπομπές όπως Mike και Don’t Worry About the Kids.

Σύμφωνα με το βιογραφικό της στο πρακτορείο ταλέντων, σπούδασε υποκριτική τόσο στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών RADA όσο και στο Cours Florent.

Ως μοντέλο, η Νικόφ εκπροσωπείται από την Premium Models και έχει ποζάρει για μάρκες όπως Carolina Herrera, Dada Sport και Bonanza. Μπορεί επίσης να κάνει μποξ και να παίζει πιάνο.

Πριν ξεκινήσει τη σχέση του με τη Νικόφ ο Πεν δήλωσε στη The New York Times τον Ιούνιο του 2024 ότι δεν είχε σοβαρή σχέση και ότι ήταν «ενθουσιασμένος κάθε μέρα» που ήταν ελεύθερος εκείνη την περίοδο

Η σχέση τους ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2024

Το Page Six ανέφερε στις αρχές Σεπτεμβρίου 2024 ότι ο Πεν είχε θεαθεί με τη Νικόφ ενώ βρισκόταν στη Μαδρίτη. Το ζευγάρι φωτογραφήθηκε να φιλιέται και να περπατάει χέρι-χέρι.

Τον επόμενο μήνα, η Νικόφ και ο Πεν θεάθηκαν μαζί στο αεροδρόμιο του Λος Άντζελες, σύμφωνα με φωτογραφίες που απέκτησε πάλι το Page Six.

Ο Πεν και η Νικόφ έκαναν το ντεμπούτο τους ως δίδυμο στο κόκκινο χαλί τον Νοέμβριο του 2024 ενώ είχαν προηγηθεί συγκρούσεις με φιλόδοξους παπαράτσι που ήθελαν να «συλλάβουν» την πρωτιά.

Περπάτησαν στο κόκκινο χαλί στο 21ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μαρακές στο Μαρόκο, όπου ο Πεν τιμήθηκε με ένα βραβείο για το σύνολο της καριέρας του, σύμφωνα με το Associated Press.

Αγαπά την ιππασία

Εκτός από την πυγμαχία και τη γιόγκα, το επαγγελματικό βιογραφικό της Νικόφ περιλαμβάνει επίσης την ιππασία ως μία από τις δεξιότητές της. Στο Instagram της, έχει μοιραστεί φωτογραφίες της να ιππεύει άλογα σε φωτογραφήσεις για την Carolina Herrera καθώς και για άλλα brand.

«Ιππεύοντας το όνειρο», έγραψε to μοντέλο σε μια συλλογή φωτογραφιών από το editorial με θέμα την ιππασία που έκανε με την Dada Sports στην Ιταλία το 2023.

Μιλάει τέσσερις γλώσσες

Η Βαλέρια Νικόφ από τη Μολδαβία είναι πολύγλωσση. Σύμφωνα με το βιογραφικό της στο πρακτορείο ταλέντων, μιλάει γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά και ρωσικά.

Το μοντέλο συνοδεύει τις φωτογραφίες της στο Instagram σε πολλές γλώσσες, εναλλάσσοντας τις μεταξύ τους και περιστασιακά χρησιμοποιώντας άλλες γλώσσες που δεν αναφέρονται στο βιογραφικό της. Το 2023, έγραψε σε μια σειρά φωτογραφιών τη φράση «Tutto va bene», μια ιταλική φράση που σημαίνει «όλα είναι καλά».

Είναι φίλη με την Καμίλ Ραζά

Εκτός από τις φωτογραφήσεις και τα ταξίδια της, η Νικόφ μοιράζεται επίσης φωτογραφίες των φίλων της στο Instagram — μεταξύ των οποίων και η Καμίλ Ραζά, πρωταγωνίστρια της σειράς «Emily in Paris».

Το μοντέλο αποκάλεσε την ηθοποιό «ma femme», μια γαλλική φράση που μεταφράζεται ως «η γυναίκα μου», σε μια λεζάντα στο Instagram το 2022 και μοιράστηκε μια selfie της να ακουμπά στον ώμο της Ραζά το 2023.

Οι δύο φίλες έχουν επίσης συνεργαστεί επαγγελματικά. Η Ραζά και η Νικόφ φωτογραφήθηκαν το 2018 στην πρεμιέρα της ταινίας Paris Pigalle στο Παρίσι, μια γαλλική κωμωδία στην οποία και οι δύο έπαιξαν. Η Νικόφ έκανε επίσης μια σύντομη εμφάνιση στην σειρά Emily in Paris ως μπάρμαν.

Οι θεοί του τραύματος

Ο Πεν μίλησε για το ότι δεν ήθελε να «σπάσει ξανά η καρδιά του από τον έρωτα» πριν δημοσιοποιήσει τη σχέση του με τη Νικόφ.

Πριν ξεκινήσει τη σχέση του με τη Νικόφ ο Πεν δήλωσε στη The New York Times τον Ιούνιο του 2024 ότι δεν είχε σοβαρή σχέση και ότι ήταν «ενθουσιασμένος κάθε μέρα» που ήταν ελεύθερος εκείνη την περίοδο.

Πρόσθεσε ότι αν επρόκειτο να ξανασυνδεθεί, θα έπρεπε να νιώθει «ελεύθερος» — θέλοντας να αποφύγει τα ρομαντικά δράματα ή επισκέψεις από «τους θεούς του τραύματος».

«Δεν πρόκειται να πληγωθώ», είπε ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός. «Δεν αισθάνομαι ότι θα πληγωθεί ξανά η καρδιά μου από τον έρωτα».

Ο Πεν ήταν προηγουμένως παντρεμένος με τη Μαντόνα από το 1985 έως το 1989, τη Ρόμπιν Ράιτ από το 1996 έως το 2010 και την Αυστραλή ηθοποιό Λέιλα Τζορτζ από το 2020 έως το 2022. Έχει επίσης συνδεθεί με τη Σαρλίζ Θερόν, τη Σκάρλετ Γιόχανσον και την ηθοποιό Όλγα Κοροτιάεβα.

*Με στοιχεία από people.com

Η χώρα χρειάζεται αυτοδύναμη κυβέρνηση. Αλλά πρέπει να αντιστοιχεί και στη βούληση της κοινωνίας

Στο πλαίσιο της συστηματικής προπαγάνδας στον τόνο «Μητσοτάκης ή χάος», που έχει ξεκινήσει πολύ πριν την έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας, επανέρχεται και το επιχείρημα γύρω από την ανάγκη για αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Η σκοπιμότητα της επιχειρηματολογίας αυτής είναι δεδομένη. Αυτή τη στιγμή η ΝΔ απέχει πολύ από το να έχει ελπίδα να πάρει την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές, αφού η μέγιστη πρόβλεψη που δίνουν οι δημοσκόποι είναι κάτω από το 30%. Παραμένει, όμως, το μόνο κόμμα που συγκεντρώνει ένα τέτοιο ποσοστό, την ώρα που τα κόμματα της αντιπολίτευσης δίνουν αγώνα για να περάσουν το 10%.

Επομένως, σύμφωνα με αυτή την επιχειρηματολογία υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. Το ένα είναι να ψηφιστεί η Νέα Δημοκρατία και από όσους σήμερα ταλαντεύονται, έτσι ώστε να αποφευχθούν περιπέτειες και η χώρα να παραμείνει στην ίδια τροχιά. Το άλλο ενδεχόμενο είναι να πάρει την εξουσία το «χάος», δηλαδή ένα συνονθύλευμα δυνάμεων της αντιπολίτευσης, σε μια εκδοχή διακυβέρνησης που θα έχει όλα τα προβλήματα των συμμαχικών κυβερνήσεων, σε μια χώρα που δεν έχει παράδοση στις κυβερνήσεις συνεργασίας.

Όμως, αυτοδύναμη κυβέρνηση δεν σημαίνει απλώς μονοκομματική κυβέρνηση ή κυβέρνηση με έναν πρωθυπουργό που ελέγχει το κόμμα του. Αυτή είναι μόνο μία πλευρά και όχι απαραίτητα η πιο σημαντική.

Αυτοδύναμη κυβέρνηση σημαίνει ότι σε μια ορισμένη χρονικά στιγμή στη χώρα υπάρχει μία παράταξη αρκετά μεγάλη, ώστε να συσπειρώνει σημαντικό τμήμα της κοινωνίας και να εκπροσωπεί την κυρίαρχη μέσα στην κοινωνία επιθυμία για το προς τα που πρέπει να πάνε τα πράγματα. Ακόμη και εάν δεν έχει την απόλυτη πλειοψηφία στο εκλογικό σώμα, έχει εκείνο το ποσοστό που αποτυπώνει πραγματική πολιτική κυριαρχία. Μια αυτοδύναμη κυβέρνηση είναι, επομένως, μια κυβέρνηση που εκπροσωπεί πραγματικά τη λαϊκή εντολή. Αυτό της δίνει ουσιαστική νομιμοποίηση αλλά και πραγματική κοινωνική υποστήριξη.

Ακόμη και η προσπάθειά της να προσεταιριστεί ένα πιο δεξιό ακροατήριο γίνεται στη βάση πρωτίστως της ακροδεξιάς ρητορικής και πολιτικής σε θέματα όπως το μεταναστευτικό και δεν είναι δεδομένο ότι θα ανακόψει τα κοινωνικά ρήγματα στην εκλογική της βάση. Και βέβαια όσο και να προσπαθήσουν να αυξήσουν την αποχή στις εκλογές, πάλι πολύ δύσκολα μπορεί να φτάσει – και ουσιαστικά και αριθμητικά – στην αυτοδυναμία.

Στην πραγματικότητα, εάν κάτι αυτή τη στιγμή έχει δυναμική αυτοδυναμίας είναι ένα ισχυρό αίτημα πολιτικής αλλαγής. Αυτό αποτυπώνεται όχι μόνο στην συντριπτική πλειονότητα των αρνητικών αξιολογήσεων και των ενδείξεων βαθιάς δυσαρέσκειας, αλλά πρωτίστως στον τρόπο που σήμερα ένας κορμός κοινωνικών στρωμάτων στέκεται αρνητικά απέναντι στην κυβέρνηση, στην πραγματικότητα τα πιο δυναμικά στρώματα της κοινωνίας, αυτά που θα μπορούσαν να πρωταγωνιστήσουν σε μια διαφορετική πορεία της χώρας.

Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο με όρους εκλογικούς αλλά και με όρους ουσιαστικής λαϊκής εντολής και νομιμοποίησης, η μόνη όντως αυτοδύναμη κυβέρνηση στη χώρα αυτή τη στιγμή, αλλά και όποτε γίνουν οι εκλογές, θα είναι μια κυβέρνηση που θα εκπροσωπεί αυτό το αίτημα αλλαγής, θα απαντά στις αγωνίες της κοινωνίας για την έκρηξη της ακρίβειας και την οικονομική ανασφάλεια, θα ανοίγει το δρόμο για μια ανάπτυξη με μέλλον και βάθος, θα αποκαθιστά τη λειτουργία των θεσμών και την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος.

Οτιδήποτε άλλο, συμπεριλαμβανομένης τόσο της επένδυσης στην «αντιπολιτική» όσο και οποιασδήποτε προσπάθειας μέσω αλλεπάλληλων εκβιασμών ώστε να παραμείνει η ΝΔ στην εξουσία, με ή χωρίς τη στήριξη «προθύμων», απλώς θα παρατείνει τη σημερινή αναντιστοιχία διακυβέρνησης και λαϊκής βούλησης, ουσιαστικά θα αναδεικνύει ένα σοβαρό ζήτημα δημοκρατίας στη χώρα.

Βεβαίως, από την αναγκαιότητα μέχρι την πραγματικότητα υπάρχει μια απόσταση και όλες οι δυσκολίες της δημιουργίας εκείνων των σχημάτων που θα έχουν την αξιοπιστία που θα εμπνεύσει ξανά μια κοινωνία περισσότερο παρά ποτέ δύσπιστη απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Όμως, η αλλαγή ποτέ δεν είναι εύκολη.

Πηγή: in.gr

Αντίθετη πορεία σε Ελλάδα και ευρωζώνη καταγράφει ο πληθωρισμός – Τι δείχνουν τα στοιχεία Δεκεμβρίου

Στο 2,9% διατήρησε η Eurostat την εκτίμησή της για τον πληθωρισμό στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο, ενώ οριακά χαμηλότερα στο 1,9% διαμορφώθηκε τελικά ο γενικός δείκτης στην Ευρωζώνη.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα τελικά στοιχεία της Eurostat, ο πληθωρισμός στη χώρα ανήλθε στο 2,9% τον περασμένο μήνα από 2,8% τον Νοέμβριο, συνεχίζοντας την ανοδική τάση μετά το σύντομο διάλειμμα του Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου, όταν «έπεσε» κάτω από 2%. Αξίζει να σημειωθεί πως η Ελλάδα λαμβάνει τη δέκατη θέση σε ό,τι αφορά το ύψος του πληθωρισμού σε επίπεδο ευρωζώνης.

Πληθωρισμός: Η κατάσταση στην ευρωζώνη

Συνολικά στην ευρωζώνη, ο δείκτης τιμών καταναλωτή ανήλθε στο 1,9%, ελαφρώς χαμηλότερα από τον στόχο που έχει θέσει η ΕΚΤ, ενώ στην αρχική εκτίμησή της πριν από μερικές ημέρες, η Eurostat υπολόγιζε 2%. Υψηλότερο ποσοστό τον Δεκέμβριο είχαν η Σλοβακία (4,1%), η Εσθονία (4%) και η Αυστρία (3,8%), ενώ χαμηλότερο η Κύπρος (0,1%), η Γαλλία (0,7%) και η Ιταλία (1,2%). Σημειώνεται ότι σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, υψηλότερο πληθωρισμό με διαφορά είχε η Ρουμανία με 8,6%.

Πηγή: OT