ενημέρωση 4:19, 28 October, 2026

Ο Μητσοτάκης βλέπει περισσότερα οφέλη από την Mercosur, αλλά δεν λέει για ποιον

Αμετανόητος εμφανίστηκε ο πρωθυπουργός ακόμη μια φορά σε σχέση με την Mercosur που καταδικάζει τους Ευρωπαίους αγρότες • Αμήχανα σχόλια για τις ενέργειες Τραμπ.

Περισσότερο σαν εκπρόσωπος τύπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι ως πρωθυπουργός της χώρας μας, μίλησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα στο Euronews και την εκπομπή Europe Today. 

Και αυτό διότι υποστήριξε πως η συμφωνία Mercosur -το μέλλον την οποίας θα κριθεί στο ευρωπαϊκό δικαστήριο- θα έχει περισσότερα οφέλη παρά μειονεκτήματα, όπως είθισται από αυτές τις μεγάλες διεθνείς εμπορικές συμφωνίες. 

https://cm.teads.tv" scrolling="no" title="native" id="teads-native-iframe" sandbox="allow-same-origin allow-scripts" style="box-sizing: border-box; margin: 0px; padding: 0px; border-width: initial; border-style: none; max-width: 100%; width: 640px; height: 433px; overflow: hidden; display: block; float: none;">

Αυτό είναι γεγονός, αλλά αφορά κυρίως την Γερμανία, η οποία θα δει τα βιομηχανικά της προϊόντα να διεισδύουν πιο εύκολα σε μια τεράστια αγορά, καθώς καταργούνται το 90% των δασμών.

Ωστόσο η συμφωνία αυτή δεν εξυπηρετεί καθόλου τις γεωργικές χώρες (Γαλλία, Πολωνία) και ειδικότερα τους ευρωπαίους αγρότες, οι οποίοι έχουν βγει στα κάγκελα για την υπογραφή της συμφωνίας καθώς θα πληγούν από τα φθηνά γεωργικά προϊόντα των κρατών της Λατινικής Αμερικής, τα οποία σημειωτέον δεν τηρούν και τα πρωτόκολλα ασφαλείας που προβλέπει η ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως η συμφωνία Mercosur χαρακτηρίζεται ως «αγελάδες για αυτοκίνητα».

 Μεσοβέζικες τοποθετήσεις

Ο πρωθυπουργός κλήθηκε να σχολιάσει την έκτακτη άτυπη Σύνοδο Κορυφή στις Βρυξέλλες, στον απόηχο των απειλών Τραμπ για τη Γριλανδία, και κράτησε για ακόμη μια φορά μια αμήχανη στάση, καθώς από τη μια οφείλει να υπερασπιστεί τα ευρωπαϊκά συμφέροντα και το διεθνές δίκαιο και από την άλλη να μη χάσει την τραμπική εύνοια.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης απάντησε ότι αυτές οι σύνοδοι είναι περίπλοκες επειδή οι ηγέτες είναι «27» και χρειάζεται χρόνος για να πάρουν το λόγο.

Τόνισε ότι «έγινε μια πολύ καλή συζήτηση, παρά την ανησυχία για την ανάγκη η Ευρώπη να αναλάβει δράση. Η διατλαντική σχέση γίνεται όλο και πιο περίπλοκη και πρέπει να τη διαχειριστούμε με διαφορετικό τρόπο. Η Ευρώπη πρέπει να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της», τόνισε αλλά είναι καλό που ο Αμερικανός Πρόεδρος έκανε σαφές ότι επιθυμεί αποκλιμάκωση στη Γροιλανδία.

«Θεωρώ ότι είναι πολύ θετικό που η Ευρώπη στάθηκε ενωμένη, με μια εξαίρεση -αυτή της Ουγγαρίας- για να υπερασπιστεί τη Δανία και τη Γροιλανδία».

Σχολίασε μάλιστα για τη στάση της Ουγγαρίας ότι είναι κάτι που συμβαίνει τον τελευταίο χρόνο και δεν αποτελεί έκπληξη, αλλά βρέθηκε τρόπος να παρακαμφθεί το πρόβλημα.

Για το Συμβούλιο Ειρήνης που προωθεί ο Ντόναλντ Τραμπ και στο σε τι αφορούσε η χθεσινοβραδινή συναίνεση, ο πρωθυπουργός απάντησε ότι «η συναίνεση αφορά στο ότι αυτό που ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ υπερβαίνει κατά πολύ την εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό που οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετέχουν στην ανοικοδόμηση της Γάζας. Δεν νομίζω ότι θα είχαμε εκεχειρία χωρίς την εμπλοκή του Ντόναλντ Τραμπ».

Ανέφερε στο σημείο αυτό ότι «θα θέλαμε να συμμετάσχουμε σε μια συμφωνία για την αντιμετώπιση του ζητήματος της Γάζας. Εάν υπάρχει τρόπος να συνεργαστούμε με τις ΗΠΑ αλλά μόνο για τη Γάζα και για περιορισμένο χρονικό διάστημα η Ελλάδα θα γινόταν να αναλάβει πρωτοβουλία για την επίτευξη συναίνεσης». Εξήγησε ότι δεν μπορούμε να συμμετάσχουμε σε αυτό που έχει παρουσιαστεί αλλά πρέπει να διασφαλίσουμε την ευρωπαϊκή παρουσία στο μέλλον της Γάζας.

Πηγή: efsyn

Αποκάλυψη Guardian - Μήνυμα Ροντρίγκεζ στις ΗΠΑ πριν την απαγωγή Μαδούρο

Ξετυλίγεται το κουβάρι της πειρατικής αμερικανικής επιχείρησης στη Βενεζουέλα και γίνονται αντιληπτές περισσότερες λεπτομέρειες πίσω από την εισβολή και απαγωγή του Μαδούρο

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις από τον βρετανικό Guardian για όσα δραματικά συνέβησαν στο παρασκήνιο, πριν την αμερικανική επέμβαση, απαγωγή και φυλάκιση του Νικολάς Μαδούρο. 

 

Σύμφωνα με το διεθνές Μέσο, πηγές ανέφεραν ότι ισχυρά πρόσωπα της κυβέρνησης Μαδούρο δήλωσαν σε αξιωματούχους των ΗΠΑ και του Κατάρ ότι θα «καλωσορίσουν την αποχώρηση του Μαδούρο», εννοώντας πως δεν θα αντιδράσουν σε μία επιχείρηση ανατροπής. 

 

Ειδικότερα, πριν ο αμερικανικός στρατός συλλάβει τον πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, η Ντέλσι Ροντρίγκεζ και ο ισχυρός αδελφός της φέρονται να δεσμεύτηκαν πως θα συνεργαστούν με την κυβέρνηση Τραμπ, μόλις ο Μαδούρο αποχωρήσει, σύμφωνα με τον Guardian που επικαλείται τέσσερις κορυφαίες πηγές. 

 

Η Ροντρίγκεζ, η οποία ορκίστηκε στις 5 Ιανουαρίου ως υπηρεσιακή πρόεδρος για να αντικαταστήσει τον Μαδούρο, και ο αδελφός της Χόρχε, επικεφαλής της εθνοσυνέλευσης, διαβεβαίωσαν κρυφά αξιωματούχους των ΗΠΑ και του Κατάρ -μέσω μεσαζόντων- ότι θα καλωσόριζαν την αποχώρηση του Μαδούρο.

Οι επικοινωνίες μεταξύ Αμερικανών αξιωματούχων από την Ντέλσι Ροντρίγκεζ, η οποία ήταν τότε αντιπρόεδρος του Μαδούρο, ξεκίνησαν το φθινόπωρο και συνεχίστηκαν μετά την κρίσιμη τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ και Μαδούρο στα τέλη Νοεμβρίου, σύμφωνα με πληροφορίες της Guardian, στην οποία ο Τραμπ επέμεινε να εγκαταλείψει ο Μαδούρο τη Βενεζουέλα. Ο Μαδούρο απέρριψε το αίτημα.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι ο Marco Rubio, υπουργός Εξωτερικών και σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Τραμπ, ήταν αρχικά σκεπτικός σχετικά με τη συνεργασία με ανθρώπους του περιβάλλοντος Μαδούρο.  Κατέληξε να πειστεί ότι οι υποσχέσεις της Delcy Rodríguez ήταν ο καλύτερος τρόπος για να αποφευχθεί το χάος στο εσωτερικό της χώρας. 

Λίγες ώρες μετά την πειρατική επιδρομή, ο Τραμπ επιβεβαίωσε τις συνομιλίες. Δήλωσε στην New York Post ότι η Ντέλσι Ροντρίγκεζ ήταν σύμφωνη. «Έχουμε μιλήσει μαζί της πολλές φορές και καταλαβαίνει, καταλαβαίνει».

Την προηγούμενη εβδομάδα, το πρακτορείο Reuters δημοσίευσε πως αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ είχαν συνομιλίες με τον υπουργό Εσωτερικών της Βενεζουέλας, Ντιοσντάδο Καμπέλο, μήνες πριν από την επιχείρηση των ΗΠΑ για την απαγωγή του Μαδούρο κι έκτοτε βρίσκονται σε επικοινωνία μαζί του

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Επίγεια ρομποτικά συστήματα άτρωτα σε ηλεκτρομαγνητικό ηλεκτρισμό όταν ελέγχονται μέσω δορυφόρου

Στρατιωτικός σημείωσε ότι η ραδιοεπικοινωνία είναι επίσης αποτελεσματική ενάντια στα εχθρικά συστήματα ηλεκτρονικού πολέμο

ΜΟΣΧΑ, 23 Ιανουαρίου. /TASS/. Τα επίγεια ρομποτικά συστήματα, και συγκεκριμένα του τύπου Kurier (Courier), είναι άτρωτα στον ηλεκτρονικό πόλεμο (EW) όταν ελέγχονται μέσω δορυφορικών επικοινωνιών, δήλωσε ένας χειριστής επίγειου ρομποτικού συστήματος, με διακριτικό κλήσης "Yenot" (Ρακούν) από την 114η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Τυφεκιοφόρων της 51ης Στρατιάς της Νότιας Στρατιωτικής Περιφέρειας, που αποτελεί μέρος της Κεντρικής Ομάδας Μάχης.

«Χρησιμοποιούμε ένα «Sputnik» (σύστημα δορυφορικών επικοινωνιών) και δεν υπάρχουν εμπόδια για αυτό. Αν δεν βρέχει, αν ο ουρανός είναι καθαρός, μπορούμε να πάμε οπουδήποτε», είπε, απαντώντας σε μια ερώτηση ποια επίγεια μέθοδος ελέγχου ρομποτικού συστήματος είναι πιο πρακτική έναντι εχθρικών συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου.

Ο στρατιώτης σημείωσε ότι η ραδιοεπικοινωνία είναι επίσης αποτελεσματική ενάντια σε εχθρικά συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου. «[Το Kurier] διαθέτει ενσωματωμένο επαναλήπτη στον οποίο μπορεί να κλειδωθεί και μπορεί να ταξιδέψει αρκετά μακριά. Χρησιμοποιεί χαμηλή συχνότητα ελέγχου, η οποία είναι πολύ δύσκολο να παρεμβληθεί με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, επομένως θα είναι εύκολο να ελεγχθεί», είπε.

Σχετικά με την πλατφόρμα

Το επίγειο ρομποτικό σύστημα Courier είναι μια πολυλειτουργική ρομποτική πλατφόρμα ικανή να επιτίθεται στον εχθρό και, με τοποθετημένη μονάδα με εμπρόσθιο κύλινδρο, να εκτελεί εκκαθάριση ναρκοπεδίων, να τοποθετεί ναρκοπέδια, να κρύβει την κίνηση των μονάδων με οθόνες αεροζόλ, να εκκενώνει τραυματίες και να παραδίδει διάφορα φορτία. Η πρώτη παρτίδα 50 ρομποτικών συστημάτων παραδόθηκε στα στρατεύματα το φθινόπωρο του 2024.

Στρατεύματα Μη Επανδρωμένων Συστημάτων

Όπως ανέφερε τον Νοέμβριο του 2025 ο Συνταγματάρχης Σεργκέι Ιστουγκάνοφ, αναπληρωτής επικεφαλής των Δυνάμεων Μη Επανδρωμένων Συστημάτων, «Οι Δυνάμεις Μη Επανδρωμένων Συστημάτων των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων έχουν συσταθεί. Η δομή αυτού του νέου κλάδου των ενόπλων δυνάμεων έχει καθοριστεί, ο επικεφαλής των Δυνάμεων Μη Επανδρωμένων Συστημάτων έχει διοριστεί, έχουν δημιουργηθεί μονάδες στρατιωτικής διοίκησης σε όλα τα επίπεδα. Έχουν σχηματιστεί επιχειρησιακά συντάγματα και άλλες μονάδες». Ο νέος κλάδος των ενόπλων δυνάμεων σχηματίζεται σύμφωνα με τις οδηγίες του Ανώτατου Διοικητή, Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Ο Ρώσος υπουργός Άμυνας Αντρέι Μπελούσοφ ανακοίνωσε στη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου του υπουργείου στο τέλος του έτους ότι ο σχηματισμός δυνάμεων μη επανδρωμένων συστημάτων έχει προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το 2026 και ότι είναι απαραίτητο να γίνει μετάβαση από την εκτέλεση μεμονωμένων αποστολών σε ομάδες σε ολοκληρωμένες κοινές δράσεις εντός υποδιαιρέσεων και στρατιωτικών μονάδων.

του λιναριού τα πάθη

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Είμαι πολύ επιφυλακτικός απέναντι στους επίσημους εορτασμούς εθνικών επετείων. Ακόμα και όταν οι διοργανωτές τους έχουν τις ευγενέστερες προθέσεις, να ενισχύσουν την ιστορική μνήμη, να φέρουν τους νεότερους σε επαφή με το κοινό μας παρελθόν, το αποτέλεσμα συχνότατα τους προδίδει. Οι πράξεις των προγόνων μας εξιδανικεύονται σε σημείο να μοιάζουν ψεύτικες. Φανταστικά ανδραγαθήματα ημίθεων. Οι σκοτεινές τους όψεις αποσιωπούνται. Ο,τι αντιφατικό παραλείπεται ώστε να μη λεκιάσει δήθεν την ωραία εικόνα.

Να πούμε ότι το μαντείο των Δελφών μήδισε, αλληθώρισε τουλάχιστον προς τους Πέρσες, ενώ εκείνοι επέλαυναν στην Ελλάδα, πριν από τη μάχη του Μαραθώνα; Θεός φυλάξοι! Να αναφέρουμε ότι οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης ήταν στα πρόθυρα της Αλωσης βαθιά διχασμένοι, πως οι μισοί προτιμούσαν την υποταγή στους Οθωμανούς από την άρση του σχίσματος με τους Καθολικούς – «κάλλιο σαρίκι τούρκικο παρά τιάρα παπική»; Να εγκύψουμε στις «βρώμικες» πτυχές του 1821, στα συντροφικά αλληλομαχαιρώματα, στους εμφυλίους; Να αναφέρουμε πως από τους ήρωες της Επανάστασης αρκετοί είχαν μητρική τους γλώσσα τα αρβανίτικα; Οτι ο Οδυσσέας Ανδρούτσος είχε υπάρξει μουσουλμάνος αλεβίτης, μπεκτασής; Αλίμονο! Θα τρίξουν τα θεμέλια του ελληνοχριστιανισμού πάνω στα οποία τόσες καριέρες οικοδομήθηκαν.

Ακόμα και για τα σχετικά πρόσφατα γεγονότα, η ιστορική μνήμη αποδεικνύεται μνήμη χρυσόψαρου. «Φου να μας έκαναν το πρωί της 21ης Απριλίου, θα πέφταμε…» ομολόγησε σε βαθύ γήρας ο αρχιπραξικοπηματίας Παττακός. Και όμως, εκατομμύρια Ελληνες, που επί επτά χρόνια δεν έκαναν ούτε «φου!» παρά κοιτούσαν τις δουλειές τους, μεταμορφώθηκαν στις 24 Ιουλίου 1974 σε αρειμάνιους αντιστασιακούς. Φώναζαν ρυθμικά στις διαδηλώσεις «δώστε τη χούντα στον λαό!». Οπως, σαράντα χρόνια αργότερα, ισχυρίζονταν ότι η χούντα δεν τελείωσε το ’73 αλλά θα την τελειώσουν οι «Αγανακτισμένοι» στις πλατείες…

«Και τι να κάνουμε;» θα μου πείτε. «Να μετατρέψουμε τις εκδηλώσεις μνήμης σε τελετές αυτομαστίγωσης; Ο μέσος άνθρωπος, στο κάτω – κάτω, ποτέ και πουθενά δεν διακρινόταν για τον ηρωισμό του. Λίγοι είναι εκείνοι που σώζουν κάθε φορά την τιμή του. Για αυτό και τους φτιάχνουμε αγάλματα, δίνουμε το όνομά τους σε πλατείες και σε δρόμους, τους προβάλλουμε ως παράδειγμα για τις επόμενες γενιές, ρετουσάροντας την εικόνα τους…».

Διαβάζω αυτές τις μέρες το «Ενας άντρας» της Οριάνα Φαλάτσι. Οχι την πιο αποστασιοποιημένη, σίγουρα όμως την πιο χειμαρρώδη, την πιο από καρδιάς βιογραφία του Αλέκου Παναγούλη. Ανατριχιάζω σε κάθε σελίδα. Μένω ενεός με εκείνον τον τύπο, που ακολούθησε τις ιδέες και τον προσωπικό του κώδικα τιμής μέχρι τις έσχατες συνέπειές τους.

Δεν είναι η απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα που ως πολιτική πράξη θα μπορούσε να κριθεί και λανθασμένη – τι θα συνέβαινε αν ανατιναζόταν η λιμουζίνα του δικτάτορα; Ο Παπαδόπουλος πιθανότατα θα αγιοποιούνταν και κάποιος άλλος, ίσως και πιο απαίσιος, θα τον διαδεχόταν. Είναι το ασύλληπτο σθένος που έδειξε ο Παναγούλης στα κελιά της ΕΣΑ και των φυλακών Μπογιατίου. Η ψυχική του δύναμη να βγάζει διαρκώς τη γλώσσα στους βασανιστές του. Τον τουλουμιάζαν και τους έφτυνε στα μούτρα. Του έσβηναν τσιγάρα στις πληγές, του έχωναν καυτές βελόνες στην ουρήθρα και τους γελούσε ειρωνικά. Τον ετοίμαζαν για εκτέλεση και τους τραγουδούσε. Και άλλοι τράβηξαν του λιναριού τα πάθη. Κανείς ωστόσο – από όσο ξέρω – δεν παρέμεινε τόσο αγέρωχος. Τόσο σαρκαστικός. Τόσο, ώρες – ώρες, παιγνιώδης.

Το «Ενας άντρας» θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία. Οχι για τη δημοκρατική διαπαιδαγώγηση της νεολαίας, όχι με τον ηθικοπλαστικό τρόπο που μιλάνε στα παιδιά για το Πολυτεχνείο και για την Εθνική Αντίσταση. Αλλά ως τρανή απόδειξη πως μέσα στον καθένα μας υπάρχει κάτι το οποίο αξίζει περισσότερο από τη βολή και τη σωματική ακεραιότητα και τη ζωή ακόμα – ακόμα. Ο πατριωτισμός; Ο έρωτας; Η καλλιτεχνική δημιουργία; Υπέρτατη ευτυχία να το βρεις και να θυσιαστείς στον βωμό του.

Τι είναι ο ήρωας; Ενας νέος Αδάμ. Που περπατάει στον κόσμο και τον δοξάζει όπως του πρέπει. Σαν κόσμημα.