Η Αμερική έρχεται αντιμέτωπη με τον εσωτερικό διχασμό της

«Αμερική, Αμερική, καλά μου το είπαν μερικοί πως είσαι χώρα μαγική», έλεγε ένα παλιό τραγούδι του Γιώργου Κοινούση. Όμως, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά.

Λίγες χώρες είναι πιο εκρηκτικά αντιφατικές από τις ΗΠΑ. Και αυτό το βλέπουμε αυτές τις μέρες με αυτά που συμβαίνουν στη Μινεσότα.

Γιατί εκεί συναντιούνται οι δυο παράλληλες ιστορίες των ΗΠΑ.

Από την άλλη, η ιστορία που αντιπροσωπεύει το σκοτεινό της πρόσωπο. Αυτό της βίας, του ρατσισμού, της εχθρότητας προς τον άλλο και το διαφορετικό, της υποστήριξης κάθε είδους αυταρχικών καθεστώτων εάν ήταν «με τη σωστή πλευρά».

Τις δυο αυτές ιστορίες, τις δυο αυτές όψεις της Αμερικής, τις γνωρίζουμε καλά σε όλο τον κόσμο. Γιατί με αυτό τον ίδιο εκρηκτικά αντιφατικό τρόπο έχει συμπεριφερθεί και η Αμερική στον κόσμο.

Αλλά και γιατί έχουμε πληρώσει ακριβά την άλλη πλευρά της Αμερικής: την αυτοκρατορική αλαζονεία, τη λογική του παγκόσμιου χωροφύλακα, τον τρόπο που συχνά εξάγει τις δικές της αντιφάσεις στον υπόλοιπο κόσμο, το πώς συχνά βλέπει τον κόσμο με τον τρόπο που βλέπει τα δικά της προβλήματα.

Ξέρω ότι πολλοί θα πουν ότι όλα αυτά είναι απλώς αποτέλεσμα του τρόπου που πολιτεύεται ο Τραμπ και ιδίως του τρόπου που προσπαθεί να εξασφαλίσει για το δικό του εκλογικό ακροατήριο, αυτή την εικόνα μιας Αμερικής που πρώτα ασχολείται με τους Αμερικανούς και μετά με τους «ξένους», ακόμη και εάν στην πραγματικότητα οι ΗΠΑ ακόμη εξαρτώνται από το να έρχονται εργατικά χέρια και ταλέντα από το εξωτερικό.

Όμως, στην πραγματικότητα τα δυο πρόσωπα των ΗΠΑ «τέμνουν» τις πολιτικές παρατάξεις των ΗΠΑ. Επί των ημερών του Κλίντον ξεκίνησε η στρατιωτικοποίηση των αστυνομικών δυνάμεων, που κατέληξε σε σώματα όπως το ICE, Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι πρόεδροι αύξησαν εξίσου την αστυνόμευση των συνόρων και έκαναν πιο δύσκολη τη μετανάστευση, ενώ «αυτοκρατορικές» εκστρατείες, επεμβάσεις στο εξωτερικό, και δράση των μυστικών υπηρεσιών έγιναν και από τις δύο παρατάξεις. Σε κάποιες περιπτώσεις και επειδή οι λοιποί «σύμμαχοι» πρώτοι και καλύτεροι οι Ευρωπαίοι δεν ήθελαν να «λερώσουν τα χέρια τους».

Δεν ξέρω πώς θα τελειώσει το αμερικανικό δράμα που βλέπουμε να ξετυλίγεται μπροστά μας. Όμως, πρέπει να τελειώσει με έναν τρόπο που να κάνει την αμερικανική κοινωνία να έχει μεγαλύτερη συνοχή, συμπεριληπτικότητα, δημοκρατία και ικανότητα να λύνει τα προβλήματά της χωρίς αλλεπάλληλα ξεσπάσματα βίας και χωρίς να καταλήξει σε κάτι που μόνο ως εμφύλιος πόλεμος θα μπορούσε να περιγραφεί. Γιατί είτε το θέλουμε είτε όχι, οι ΗΠΑ παραμένουν, προς το παρόν τουλάχιστον, ο μόνος ηγεμόνας στον πλανήτη. Και για το καλό όλων μας, καλό να είναι να μην κατρακυλήσει στο χάος.

Ο ένας περιμένει τον άλλο στο προοδευτικό μπλοκ για να κάνει το επόμενο βήμα, η βάση κινείται αυτόνομα, η «Ιθάκη» συνεχίζει το ταξίδι.

Το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου στα Ιωάννινα ο Αλέξης Τσίπρας θα κάνει την τρίτη κατά σειρά παρουσίαση της «Ιθάκης» στην περιφέρεια.

Το ενδιαφέρον εστιάζεται στο ποια πρόσωπα θα πλαισιώσουν το πάνελ της παρουσίασης με τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα να ανεβάζουν τον πήχη των προσδοκιών για την παρουσία στελεχών όχι απλώς από τον προοδευτικό χώρο αλλά και από τα σπλάχνα του ΠΑΣΟΚ.

Η περίπτωση του κ. Σαουλίδη στην Θεσσαλονίκη και των Σιακαντάρη και Παππά στην Πάτρα ήταν ενδεικτικές της διείσδυσης που επιχειρεί ο πρώην πρωθυπουργός στον πυρήνα της λεγόμενης Δημοκρατικής Παράταξης.

Αυτοοργάνωση

Το κάλεσμα του Αλέξη Τσίπρα από το Παλλάς στους πολίτες και όχι στα κόμματα να στηθούν πυρήνες αυτοοργάνωσης για το νέο πολιτικό φορέα φαίνεται ότι εκτός από ανταπόκριση βρίσκει πλέον και έκφραση.

Από τους πρώτους πυρήνες οργανώσεων που στήθηκαν στη Μεσσηνία, την Πέλλα και το Κιλκίς η αυτοοργάνωση έχει αρχίσει πλέον να φτιάχνει δίκτυο σε όλη την Ελλάδα.

Στα σκαριά βρίσκονται πυρήνες στην Ημαθία και θα ακολουθήσουν πυρήνες σε Ήπειρο και Άρτα αλλά και στην Κρήτη, δυο από τους ενδιάμεσους σταθμούς της «Ιθάκης» στο ταξίδι που αναμένεται να διαρκέσει σίγουρα μέχρι και τα τέλη Φεβρουαρίου.

Αντίστοιχες οργανώσεις στήνονται με γρήγορους ρυθμούς και στην Αττική και στο Βόρειο τομέα της Αθήνας.

Χαρακτηριστική η «Πρωτοβουλία για τον Αλέξη Τσίπρα» στα Βριλήσσια χθες το απόγευμα με πολίτες να συγκεντρώνονται στην αίθουσα του πάρκου Μίκης Θεοδωράκης και να καλούν όπως ανακοίνωσαν τον πρώην πρωθυπουργό να αναλάβει πρωτοβουλία για την ανασυγκρότηση της Παράταξης.

Σπεύδει.. βραδέως

Ο Αλέξης Τσίπρας στην Πάτρα έστειλε το σήμα της επιτάχυνσης στη βάση και στη Θεσσαλονίκη το σήμα στα πολιτικά στελέχη που θα πάρει μαζί του στο νέο κόμμα ότι προχωρά με προσεκτικά βήματα και χωρίς βιαστικές και επιπόλαιες κινήσεις.

Αυτό όμως ουσιαστικά ανεβάζει τη θερμοκρασία στον προοδευτικό χώρο και το ερώτημα είναι ποιος θα σηκώσει το καπάκι για να εκκινήσουν οι διαδικασίες ανασυγκρότησης της Δημοκρατικής Παράταξης.

Ποιος δηλαδή θα κάνει πρώτος την κίνηση να αποδεσμευτεί από κομματικά ή παραταξιακά δεσμά για να μετακινηθεί στο νέο προοδευτικό φορέα.

Η Όλγα Γεροβασίλη με το άρθρο της στην Εφημερίδα των Συντακτών ήταν σαφής για τη δυναμική που μπορεί να αναπτύξει με το που εμφανιστεί ένα κόμμα Τσίπρα και επίσημα.

«Μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για τη συγκρότηση ενός νέου προοδευτικού κοινωνικού και πολιτικού μπλοκ. Όχι με όρους επιστροφής στο παρελθόν, αλλά με όρους μέλλοντος: με σαφές πρόγραμμα, δημοκρατική λειτουργία και κοινωνική γείωση» σημειώνει η αντιπρόεδρος της Βουλής που γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις στον χώρο της Αριστεράς και αναγνωρίζει την τάση που επικρατεί μεταξύ βουλευτών και στελεχών που περιμένουν την επόμενη κίνηση του κ. Τσίπρα.

Εχέγγυα

Πολλοί πάντως είναι εκείνοι που και στο ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Αριστερά διστάζουν να κάνουν το μεγάλο βήμα και να αποδεσμευτούν από τα κομματικά δεσμά για να ακολουθήσουν τον κ. Τσίπρα.

Ουσιαστικά κανείς δεν θέλει να είναι εκείνος που θα σηκώσει πρώτος το καπάκι της χύτρας.

Οι περισσότεροι διστάζουν και ευλόγως, γιατί δεν υπάρχουν ακόμη τα εχέγγυα, όπως σημειώνουν.

Πάντως ο Νίκος Μπίστης φαίνεται να είναι ο πρώτος που κάνει την κίνησή του και όπως όλα δείχνουν μετά και τον συμβιβασμό στο Συνέδριο της Νέας Αριστεράς θα πάρει πολύ σύντομα το δικό του δρόμο μαζί με την ομάδα του.

Μάλιστα σε σχόλιό του για την απόφαση του Συνεδρίου γίνεται ακόμη πιο πιεστικός προς την ηγεσία της Νέας Αριστεράς – Χαρίτση, Αχτσιόγλου και Ηλιόπουλο – στην αντιπαράθεσή της με την πλειοψηφία – Σακελλαρίδη Τσακαλώτου – σημειώνοντας ότι, «οι μεν επαίρονται που δεν αναδιπλωθήκαν, οι δε που φωτογράφισαν τον Τσίπρα ως πηγή δεινών και εξαφάνισαν το λαϊκό μέτωπο. Και οι δυο έχουν δίκιο γιατί η απόφαση έχει από όλα. Γι’ αυτό και τελικά δεν έχει τίποτα».

Σε κάθε περίπτωση όσο το σκηνικό είναι ρευστό η διακινδύνευση ορισμένων σταθερών δεν είναι μια εύκολη υπόθεση ιδιαίτερα όταν πρόκειται για οργανωμένα κόμματα με συμπαγείς κοινοβουλευτικές ομάδες, όπως είναι η Νέα Αριστερά.

Σε δεύτερο χρόνο μια τυχόν ρήξη ή ανεξαρτητοποίηση που πολλοί σκέφτονταν εντόνως το περασμένο διάστημα και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ θα προκαλούσε ντόμινο.

Μια μάζα ανεξάρτητων βουλευτών από ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά εξ αντανακλάσεως θα αντιμετωπιζόταν από την κοινή γνώμη ως μια σκιώδης κοινοβουλευτική ομάδα ενός όμως επικείμενου κόμματος Τσίπρα.  Για πολλούς αυτός ο ετεροπροσδιορισμός δεν είναι για την ώρα επιλογή επιβίωσης στο ρευστοποιημένο σκηνικό.

Οι εξελίξεις καταγράφονται ενώ συνεχίζονται οι σφοδρές συγκρούσεις σε πολλά μέτωπα στην Ουκρανία, με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις να παραμένουν σε πλήρη εξέλιξη.

Οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις κυρίευσαν 17 κοινότητες κι έθεσαν υπό τον έλεγχό τους 500 και πλέον τετραγωνικά χιλιόμετρα στις επιχειρήσεις τους στην Ουκρανία μέχρι στιγμής τον Ιανουάριο, δήλωσε σήμερα ο επικεφαλής του ρωσικού γενικού επιτελείου στρατηγός Βαλέρι Γκερασίμοφ.

Ο στρατηγός Γκερασίμοφ έκανε το σχόλιο αυτό κατά τη διάρκεια επιθεώρησης μονάδων του «Δυτικού» σχηματισμού των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, που συμμετέχουν στις πολεμικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία.

Η Μόσχα εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τον πόλεμο ως «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», όρος που χρησιμοποιείται επίσημα από το Κρεμλίνο από την έναρξη της εισβολής, πριν από σχεδόν τέσσερα χρόνια.

Πόλεμος στην Ουκρανία: Συνεχίζονται οι τριμερείς συνομιλίες

Οι συνομιλίες μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, αναμένεται να συνεχιστούν την Κυριακή, δήλωσε στο μεταξύ, ο ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, υπογραμμίζοντας, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ, πως θα ήταν καλό εάν θα μπορούσαν να διεξαχθούν νωρίτερα.

Σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, το οποίο δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, ο Ζελένσκι ανέφερε ότι κατά τον προηγούμενο γύρο συνομιλιών (σ.σ. την Παρασκευή και Σάββατο) στο Αμπού Ντάμπι, οι δύο πλευρές συζήτησαν σχετικά με τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθηθούν για τον τερματισμό του πολέμου και το πώς θα πρέπει να εποπτευθεί μια ειρηνευτική συμφωνία.

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας κάλεσε επίσης τους συμμάχους να μην χαλαρώσουν την πίεσή τους προς τη Μόσχα.

Ένα γαλλικό κλασικό πιάτο σε φυτική εκδοχή, πλούσιο σε αρώματα κρασιού, μανιταριών και μυρωδικών, ιδανικό για ζεστά, αργά δείπνα

Αν αγαπάτε τη γαλλική κουζίνα αλλά αναζητάτε πιο σύγχρονες, φυτικές εκδοχές, αυτή η συνταγή είναι για εσάς. Τα μανιτάρια Bourguignon κρατούν όλη τη θαλπωρή και τη βαθιά γεύση του κλασικού πιάτου, χωρίς ίχνος ζωικών προϊόντων. Με μανιτάρια που χαρίζουν «σαρκώδη» υφή, κόκκινο κρασί που δένει υπέροχα τη σάλτσα και αρωματικά βότανα που γεμίζουν αρώματα την κουζίνα σας, δημιουργείτε ένα φαγητό ιδανικό τόσο για καθημερινό τραπέζι όσο και για ένα καλοστημένο δείπνο με φίλους. Σερβίρετέ το με πουρέ πατάτας, πολέντα ή τραγανό ψωμί και αφήστε το πιάτο να μιλήσει από μόνο του, με κομψότητα και βάθος γεύσης.

Υλικά

(4 μερίδες):

800 γρ. μανιτάρια (champignon ή portobello), κομμένα σε χοντρά κομμάτια

2 κ.σ. ελαιόλαδο

1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο

2 καρότα σε ροδέλες

2 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένες

2 κ.σ. πελτέ ντομάτας

1 κ.σ. αλεύρι

250 ml κόκκινο ξηρό κρασί

300 ml ζωμό λαχανικών

1 φύλλο δάφνης

1 κλωναράκι θυμάρι

Αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Μαϊντανός ψιλοκομμένος, για το σερβίρισμα

επι το έργον

1. Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε φαρδιά κατσαρόλα και σοτάρουμε τα μανιτάρια σε δυνατή φωτιά μέχρι να ροδίσουν καλά.
2. Τα αφαιρούμε προσωρινά και στο ίδιο σκεύος σοτάρουμε το κρεμμύδι και τα καρότα μέχρι να μαλακώσουν. Προσθέτουμε το σκόρδο και τον πελτέ ντομάτας και ανακατεύουμε για 1 λεπτό.
3. Πασπαλίζουμε με το αλεύρι, ανακατεύουμε και σβήνουμε με το κόκκινο κρασί. Αφήνουμε να εξατμιστεί το αλκοόλ και προσθέτουμε τον ζωμό, τη δάφνη και το θυμάρι.
4. Επιστρέφουμε τα μανιτάρια στην κατσαρόλα, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγομαγειρεύουμε για 30–35 λεπτά, μέχρι να δέσει η σάλτσα.
5. Αλατοπιπερώνουμε, αφαιρούμε τα μυρωδικά και σερβίρουμε με φρέσκο μαϊντανό, πάνω σε πουρέ πατάτας.

Καλή απόλαυση!