ενημέρωση 1:13, 26 October, 2026

ΕΕ δύο ταχυτήτων - Το Βερολίνο προωθεί σχήμα με τις έξι ισχυρότερες οικονομίες

Οι δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών • «Πρεμιέρα» της διάσπασης στο σημερινό Eurogroup;

Υπέρ μιας Ευρώπης «δύο ταχυτήτων» τάχθηκε ο αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομικών Λαρς Κλινγκμπάιλ, τονίζοντας την ανάγκη για ανεξαρτησία και αποτελεσματικότητα, ενώ, στο ίδιο πνεύμα, ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε ότι η Ευρώπη πρέπει να είναι ισχυρή οικονομικά και στρατιωτικά, προκειμένου να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη.

 

«Η Ευρώπη πρέπει να γίνει πολιτική δύναμη που διαμορφώνει τον κόσμο, τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά, αλλά προκειμένου να ανακοινωθούν και να εφαρμοστούν τέτοια οράματα στη νέα παγκόσμια αταξία, είναι απαραίτητες βαθύτερες μορφές συνεργασίας. Δεν υπάρχει γεωπολιτική επιρροή για την Ευρώπη χωρίς οικονομικό δυναμισμό», υπογράμμισε ο κ. Μερτς μιλώντας χθες Τρίτη σε συνάντηση πολιτικών και επιχειρηματιών που διοργάνωσε η εφημερίδα Die Welt στο Βερολίνο.

 

Στην ίδια συνάντηση, ο σοσιαλδημοκράτης (SPD) αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομικών Λαρς Κλινγκμπάιλ δήλωσε ότι έχει έρθει η ώρα για μια Ευρώπη «δύο ταχυτήτων». «Είναι ζωτικής σημασίας να βασιστούμε στις δικές μας δυνάμεις. Η Γερμανία μαζί με τη Γαλλία και άλλους εταίρους θα προχωρήσουν μπροστά προκειμένου να καταστήσουν την Ευρώπη ισχυρότερη και πιο αυτόνομη», είπε. Πρόσθεσε ότι δεν έχει ζήσει διεθνή κατάσταση πιο δραματική από τη σημερινή. «Πρέπει όμως να παραμείνουμε σίγουροι ότι μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα και να τα καταφέρουμε σε αυτόν τον κόσμο. Και έχω αυτή την πεποίθηση», πρόσθεσε.

Ο υπουργός Οικονομικών δήλωσε ακόμη ότι ενόψει της προσεχούς συνόδου κορυφής (12η Φεβρουαρίου) θα έχει σήμερα τηλεδιάσκεψη με τους ομολόγους του από την Γαλλία, την Ιταλία, την Πολωνία, την Ισπανία και την Ολλανδία, με θέμα την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και των αμυντικών δυνατοτήτων. «Ως έξι μεγάλες οικονομίες στην Ευρώπη, μπορούμε να αποτελέσουμε κινητήρια δύναμη», επισήμανε.

«Πρεμιέρα» της διάσπασης στο σημερινό Eurogroup;

Νωρίτερα, το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters μετέδωσε ότι ο Λαρς Κλινγκμπάιλ έχει απευθύνει επιστολή στους συγκεκριμένους ομολόγους του, στην οποία περιγράφει νέο σχήμα με τις έξι ισχυρότερες οικονομίες και στόχο την προώθηση προτεραιοτήτων για την ενίσχυση της κυριαρχίας, της ανθεκτικότητας και της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

«Προκειμένου να επιβιώσει σε μια όλο και πιο απρόβλεπτη γεωπολιτική κατάσταση, η Ευρώπη πρέπει να γίνει πιο δυνατή και πιο ανθεκτική», σημείωσε στην επιστολή του ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών προσθέτοντας ότι το «συνεχίζουμε ως έχει» απλώς δεν αποτελεί επιλογή. Στην επιστολή αναπτύσσεται σχέδιο τεσσάρων σημείων, για την ένωση χρηματαγορών, την ενίσχυση του ευρώ, τον καλύτερο συντονισμό των επενδύσεων στην άμυνα και την διασφάλιση πρώτων υλών. Ο υπουργός αναδεικνύει ταυτόχρονα τον διεθνή ρόλο του ευρώ ως «ασφαλούς λιμανιού» που βασίζεται στην προβλεψιμότητα και στο κράτος δικαίου και ζητά περιορισμό της γραφειοκρατίας, αλλά και βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών-μελών για τις επενδύσεις στον αμυντικό τομέα, αναδεικνύοντας την άμυνα ως κορυφαία προτεραιότητα για τον επόμενο προϋπολογισμό της ΕΕ και ως κινητήρια δύναμη για την ανάπτυξη.

Σύμφωνα με το Ρόιτερς, η σημερινή τηλεδιάσκεψη θεωρείται από το Βερολίνο η εναρκτήρια σύνοδος των έξι, ενώ θα ακολουθήσει δια ζώσης συνάντησή τους στο περιθώριο του επόμενου Eurogroup.

Στη συνάντηση που διοργάνωσε η Βελτ, επιχειρηματίες εξέφρασαν την ανυπομονησία τους επικρίνοντας τους αργούς ρυθμούς λήψης αποφάσεων στο Βερολίνο και στην Ευρώπη. «Τι πρέπει να κάνουν οι πολιτικοί; Να απελευθερώσουν την Ευρώπη. Πρέπει να κατασκευάσουν υποδομές, να παρέχουν κεφάλαια και να προσελκύσουν ταλέντα», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Siemens Ρόλαντ Μπους και υποστήριξε ότι είναι απαράδεκτο να απαιτούνται έξι έως εννέα μήνες για να αποκτήσει ένας αλλοδαπός υπάλληλος βίζα. «Οι πολιτικοί πρέπει να μειώσουν τη γραφειοκρατία, να ψηφιοποιήσουν τις διαδικασίες και να άρουν τα εμπόδια. Η βιομηχανία θα φροντίσει για τα υπόλοιπα», τόνισε ο ίδιος. Από την πλευρά της Deutsche Bank, ο διευθύνων σύμβουλος Κρίστιαν Σέβινγκ ζήτησε ταχύτερη εναρμόνιση της εσωτερικής ευρωπαϊκής αγοράς. «Έχουμε 450 εκατομμύρια καταναλωτές. Στην πραγματικότητα, έχουμε εδώ στην Ευρώπη την ισχυρότερη αγορά στον κόσμο. Η μείωση των υφιστάμενων εμπορικών φραγμών μεταξύ των κρατών μελών θα ήταν πραγματική δύναμη. Αλλά αυτό πρέπει επιτέλους να συμβεί», δήλωσε. «Στην Αμερική, ενεργούν πρώτα και ρυθμίζουν αργότερα. Στην Ευρώπη, ρυθμίζουμε πρώτα και μερικές φορές ξεχνάμε να ενεργήσουμε στη συνέχεια. Η Ευρώπη πρέπει να είναι πιο τολμηρή και λιγότερο γραφειοκρατική. Έτσι θα μπορούμε να ανοικοδομήσουμε την ευημερία μας μέσω της τεχνολογίας. Τελικά, δεν είναι η τελειότητα που μας κάνει ανταγωνιστικούς, αλλά η πρόοδος», δήλωσε ο Μαρσέλ ντε Γκρουτ, επικεφαλής της Vodafone Γερμανίας.

Ο οικοδεσπότης, διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Axel Springer Ματίας Ντέπφνερ, περιέγραψε ως «αχτίδα ελπίδας» τις πρόσφατες γεωπολιτικές εξελίξεις σχετικά με την Γροιλανδία. Όπως είπε, μπορεί αυτή η κατάσταση, «η οποία φαίνεται σε πολλούς δυστοπική και επικίνδυνη, να αποδειχθεί τελικά ένα έναυσμα για αφύπνιση στην Ευρώπη, αλλά ίσως και για τη δημοκρατία και την ανοιχτή κοινωνία στο σύνολό της». Δεν πιστεύει ωστόσο, διευκρίνισε, ότι η Ευρώπη μπορεί να λύσει μόνη της τα προβλήματά της - όπως και η Αμερική δεν πρέπει να το πιστεύει αυτό μακροπρόθεσμα.

Ο υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ ανέδειξε την σημασία της αξιοπιστίας και της δικαιοσύνης ως τα δυνατά σημεία της Ευρώπης στο διεθνή ανταγωνισμό, επισημαίνοντας ότι στα ταξίδια του σε χώρες όπως η Ιαπωνία, η Ινδία, η Ινδονησία και η Βολιβία, ακούει συνεχώς ότι «η αξιοπιστία νικά την αυθαιρεσία».

Πηγή: efsyn

Ο «σιωπηλός φόρος» στα χαμηλά εισοδήματα

Η ακρίβεια στα τρόφιμα είναι πολιτική επιλογή της κυβέρνησης, όπως και οι χαμηλοί μισθοί. Είναι το αποτέλεσμα μιας αγοράς χωρίς έλεγχο

Ηακρίβεια στα τρόφιμα δεν είναι ένα παροδικό φαινόμενο ούτε μια «εισαγόμενη κρίση» που απλώς μας έτυχε. Είναι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών, μιας αγοράς που λειτουργεί χωρίς ουσιαστικό έλεγχο και ενός παραγωγικού μοντέλου που εγκαταλείπει συστηματικά τόσο τους αγρότες όσο και τα νοικοκυριά.

 

Τα τελευταία χρόνια, οι τιμές βασικών ειδών διατροφής αυξήθηκαν με ρυθμούς πολύ ταχύτερους από τον γενικό πληθωρισμό. Κρέας, γαλακτοκομικά, ελαιόλαδο, ψωμί, ζυμαρικά και λαχανικά κατέγραψαν διψήφιες ετήσιες αυξήσεις, με σωρευτικές ανατιμήσεις που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούν το 30% ή και το 40% μέσα σε μία τριετία. Την ίδια στιγμή, οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, διαρκώς πίσω από τον πληθωρισμό, μετατρέποντας το καθημερινό τραπέζι σε πεδίο πίεσης.

Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον ανάμεσα στις ακριβότερες χώρες της Ευρώπης για βασικά τρόφιμα, ενώ ταυτόχρονα συγκαταλέγεται στις τελευταίες θέσεις ως προς το διαθέσιμο εισόδημα. Ακόμη κι αν νεότερα στοιχεία δείχνουν μια σχετική αποκλιμάκωση του πληθωρισμού τροφίμων, η ζημιά έχει ήδη γίνει - με τα καλάθια να είναι γεμάτα αδιέξοδα και όχι με τρόφιμα. Οι τιμές παγιώθηκαν σε υψηλά επίπεδα και η «ομαλοποίηση» απλώς σημαίνει ότι η ακρίβεια ήρθε για να μείνει.

Τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούν πλέον πάνω από το 20% των συνολικών τους εξόδων για τρόφιμα, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Στα χαμηλά εισοδήματα, αυτό μεταφράζεται σε περικοπές, υποκατάσταση ποιοτικών προϊόντων, περιορισμό κατανάλωσης κρέατος και φρέσκων τροφίμων. Η επισιτιστική ασφάλεια παύει να αφορά μόνο τη διαθεσιμότητα τροφίμων και γίνεται πρωτίστως ζήτημα πρόσβασης· ποιος μπορεί να αγοράσει και τι. Γι’ αυτό δεν είναι λύση τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.

Την ίδια ώρα οι αγρότες κινητοποιούνται, όχι από ιδιοτροπία αλλά επειδή βρίσκονται σε οικονομική ασφυξία. Υψηλό κόστος ενέργειας, ζωοτροφών και λιπασμάτων, περιορισμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση, χαμηλές τιμές παραγωγού. Το παράδοξο και αποκαλυπτικό είναι ότι οι καταναλωτές πληρώνουν ακριβά τα ελληνικά προϊόντα, ενώ οι παραγωγοί τα πουλούν συχνά κάτω από το κόστος. Η απόσταση ανάμεσα στην τιμή παραγωγού και την τιμή στο ράφι δεν είναι το «αόρατο χέρι της αγοράς», είναι αποτέλεσμα συγκέντρωσης ισχύος, ολιγοπωλιακών πρακτικών και πολιτικής ανοχής.

Μέτρα όπως το «καλάθι του νοικοκυριού» αποδείχθηκαν επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Δεν άγγιξαν τον πυρήνα του προβλήματος, τη λειτουργία της αλυσίδας τιμών και τη διανομή του κόστους και του κέρδους. Αντίθετα, νομιμοποίησαν την ακρίβεια, παρουσιάζοντάς την ως αναπόφευκτη.

Οι συνέπειες δεν είναι μόνο κοινωνικές, αλλά και παραγωγικές. Η εγκατάλειψη καλλιεργειών και ο περιορισμός της παραγωγής αυξάνονται, απειλώντας τη διαθεσιμότητα τροφίμων στο μέλλον. Με την κλιματική κρίση να εντείνει τις πιέσεις και το κόστος εισροών να παραμένει υψηλό, ο κίνδυνος ενός νέου κύκλου ανατιμήσεων είναι απολύτως υπαρκτός.

Βρισκόμαστε σε κρίσιμη καμπή. Είτε θα υπάρξει ουσιαστική ενίσχυση της εγχώριας αγροτικής παραγωγής, δημόσια παρέμβαση στην αγορά και έλεγχος της αλυσίδας τιμών, είτε η Ελλάδα θα παγιωθεί ως χώρα με ευρωπαϊκές τιμές και βαλκανικούς μισθούς. Αυτό δεν είναι απλώς οικονομικό ζήτημα, είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής και δημοκρατίας.

Η ακρίβεια στα τρόφιμα λειτουργεί ως σιωπηλός φόρος στα χαμηλά εισοδήματα. Χρειάζεται να αμφισβητηθεί, όμως, το μοντέλο που τη γεννά. Το θέμα δεν είναι αν οι τιμές θα αυξηθούν ξανά, αλλά πόσο ακόμη μπορούν να αντέξουν τα νοικοκυριά. Η δίαιτα της επιβίωσης που μας έχει επιβληθεί δεν μας αξίζει και μπορούμε να την ανατρέψουμε.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Οι BRICS προωθούν το δολάριο λανσάροντας το σύστημα πληρωμών BRICS Pay

Ψήφος δυσπιστίας στο δολάριο: Οι κεντρικές τράπεζες ποντάρουν στον χρυσό και οι χώρες BRICS πληρώνουν

Για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια, οι κεντρικές τράπεζες κατέχουν περισσότερα περιουσιακά στοιχεία σε χρυσό παρά σε δολάρια. Υποστηρίζοντας την αποδολαριοποίηση, οι χώρες BRICS δημιουργούν ένα εναλλακτικό σύστημα πληρωμών.

Οι κεντρικές τράπεζες απομακρύνονται από το δολάριο και στρέφονται στον χρυσό.

Οι κεντρικές τράπεζες κατέχουν πλέον περισσότερο χρυσό από ό,τι χρέος των ΗΠΑ. Αυτό σημαίνει ότι έχει περάσει μια παγκόσμια ψήφος δυσπιστίας στο δολάριο. Οι ξένοι κάτοχοι ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου (τα οποία προηγουμένως απέδιδαν τις ίδιες αποδόσεις με τον χρυσό) δεν κυνηγούν πλέον την απόδοση. Προστατεύουν το κεφάλαιό τους συσσωρεύοντας χρυσό, επειδή τα αμερικανικά ομόλογα μπορούν να κατασχεθούν ανά πάσα στιγμή, να υποτιμηθούν από τον πληθωρισμό ή να χρησιμοποιηθούν ως όπλο μέσω κυρώσεων. Από αυτή την άποψη, ο χρυσός δεν ενέχει κίνδυνο προδοσίας από τους εταίρους και αυτό το χαρακτηριστικό έχει αλλάξει ολόκληρη τη στρατηγική συσσώρευσης αποθεματικών.

Εν τω μεταξύ, το χρέος των ΗΠΑ αυξάνεται κατά ένα τρισεκατομμύριο δολάρια κάθε εκατό ημέρες και το κόστος τόκων υπερβαίνει το ένα τρισεκατομμύριο δολάρια ετησίως. Η μόνη διέξοδος για τις ΗΠΑ, κάτι που κάνουν, είναι να συνεχίσουν να τυπώνουν δολάρια. Αλλά οι κεντρικές τράπεζες βλέπουν την επικείμενη υποτίμηση του αμερικανικού νομίσματος και αναδιανέμουν τα περιουσιακά στοιχεία πριν χτυπήσει το κύμα.

Η μετατόπιση είναι ήδη ορατή, όπως λένε, με γυμνό μάτι. Η Ρωσία, η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία, η Πολωνία, η Σιγκαπούρη και πολλές άλλες χώρες μειώνουν την έκθεσή τους σε αμερικανικά ομόλογα, ενώ ταυτόχρονα συσσωρεύουν διαρκώς ρευστοποιήσιμα περιουσιακά στοιχεία.

Οι BRICS επιταχύνουν την αποδολαριοποίηση με νέο σύστημα πληρωμών

Οι χώρες BRICS επιταχύνουν την τάση αποδολαριοποίησης δημιουργώντας συστήματα πληρωμών εκτός του SWIFT, διακανονίζοντας σε τοπικά νομίσματα και στηρίζοντας τα αποθεματικά με περιουσιακά στοιχεία που δεν μπορούν να εκτυπωθούν.

Η Κεντρική Τράπεζα της Ινδίας πρότεινε τη σύνδεση των εθνικών ψηφιακών νομισμάτων (CBDC) των χωρών BRICS, η οποία θα εξαλείψει τους μεσάζοντες στις συναλλαγές. Η Ινδία αντιστάθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε αυτή την κίνηση όταν η Βραζιλία και η Ρωσία την πρότειναν, αλλά οι δασμοί του Τραμπ την ανάγκασαν να βγει από το ασφαλές της καταφύγιο. Η Ινδία διαθέτει σήμερα ένα από τα πιο προηγμένα συστήματα άμεσων πληρωμών στον κόσμο και σκοπεύει να χρησιμοποιήσει την εμπειρία της για να διαμορφώσει τα πρότυπα του νέου συστήματος πληρωμών BRICS. Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα Berliner Zeitung, η κυκλοφορία του θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ήδη από το 2026.

Πολλές δυτικές χώρες θα ενταχθούν σύντομα στο BRICS Pay

Αυτό σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου νομισματικού καθεστώτος, ανεξάρτητου από το δολάριο. Παραδόξως, η Ινδία έχει γίνει γέφυρα μεταξύ του Παγκόσμιου Νότου και της Δύσης, η οποία έχει κατακερματιστεί σε πολλά νησιά. Το Νέο Δελχί διαπραγματεύτηκε τη «συμφωνία του αιώνα» με την Ευρώπη, ανοίγοντας την αγορά του και εξασφαλίζοντας την ευρωπαϊκή, καθώς και συναντήσεις κεκλεισμένων των θυρών με την Ιαπωνία. Εν τω μεταξύ, ο Καναδάς στρέφεται προς την Κίνα, υπογράφοντας μια συμφωνία εμπορίου χωρίς δασμούς με το Πεκίνο.

Μια αναδιάρθρωση των αλυσίδων εφοδιασμού, της ενέργειας και των κεφαλαιακών ροών είναι εμφανής. Οι δυτικές χώρες είναι έτοιμες να αναγνωρίσουν ότι το παλιό σύστημα συναλλαγών μέσω λογαριασμών ανταποκριτών έχει καταστεί παρωχημένο. Το παιχνίδι δεν αφορά την αποκατάσταση της παλιάς νομισματικής τάξης, αλλά την ενσωμάτωση σε μια νέα - μια ουδέτερη υποδομή πληρωμών που όλοι θα αναγκαστούν να χρησιμοποιήσουν.

Για τη Ρωσία, αυτή είναι μια εξαιρετικά κερδοφόρα ανάκαμψη· άξιζε να υπομείνει το σκληρό καθεστώς κυρώσεων για να το πετύχει αυτό.

Η 18η σύνοδος κορυφής των BRICS θα πραγματοποιηθεί το 2026 στην Ινδία. Τα αρχικά μέλη του μπλοκ είναι:

  • Βραζιλία,
  • Ρωσία,
  • Ινδία,
  • Κίνα
  • και Νότια Αφρική.

Πρόσφατα εντάχθηκαν:

  • Αίγυπτος,
  • Αιθιοπία,
  • Ιράν,
  • Ινδονησία,
  • Σαουδική Αραβία
  • και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ).

Πηγή: Pravda

Μοχλός πίεσης η εξάρτηση της Ευρώπης από το αέριο του Τραμπ

H Ευρώπη, επί των ημερών του Μπάιντεν, αντικατέστησε την ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία με την εξάρτηση από υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) των ΗΠΑ. Επί Τραμπ, ο κίνδυνος της μη διαφοροποίησης των ενεργειακών πηγών αποκαλύφθηκε και προβληματίζει τους αναλυτές

Η Ευρώπη απέφυγε την ενεργειακή ασφυξία μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022 χάρη σε μια μαζική στροφή στο υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG), κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οταν προηγουμένως το ρωσικό φυσικό αέριο κάλυπτε πάνω από το ήμισυ των εισαγωγών της ΕΕ, οι ροές μέσω των ρωσικών αγωγών στέρεψαν, οι τιμές εκτοξεύθηκαν και η ευρωπαϊκή οικονομία βρέθηκε αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή ενεργειακή κρίση. Η απάντηση ήρθε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού: δεξαμενόπλοια με LNG από τερματικούς σταθμούς των ΗΠΑ κατέκλυσαν τα ευρωπαϊκά λιμάνια, συμβάλλοντας στη σταθεροποίηση της αγοράς.

Τρία χρόνια μετά, ωστόσο, αυτό που έμοιαζε με σωτηρία αρχίζει να αντιμετωπίζεται ως μια νέα στρατηγική αδυναμία. Οπως σημειώνουν οι New York Times, η Ευρώπη αντικατέστησε μια τεράστια εξάρτηση με μια άλλη και έτσι μια επιλογή που «έμοιαζε λογική πριν από τρία χρόνια, σήμερα δεν δείχνει το ίδιο ασφαλής». Το 2025 οι ΗΠΑ κάλυψαν πάνω από το ένα τέταρτο των συνολικών εισαγωγών φυσικού αερίου της ΕΕ όταν το αντίστοιχο ποσοστό το 2019 δεν ξεπερνούσε το 5%.

Η μετατόπιση αυτή αποκτά ιδιαίτερο βάρος στο νέο πολιτικό πλαίσιο της Ουάσιγκτον. Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο και η εμφανής πρόθεσή του να χρησιμοποιεί το εμπόριο ως εργαλείο πίεσης –από τους δασμούς έως τις γεωπολιτικές κινήσεις, όπως η υπόθεση της Γροιλανδίας– προκαλούν ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Αναλυτές που επικαλείται η νεοϋορκέζικη εφημερίδα προειδοποιούν ότι η ισχυρή θέση που έχουν πλέον αποκτήσει οι ΗΠΑ στην παγκόσμια αγορά LNG θα μπορούσε, σε συνθήκες έντασης, να μετατραπεί σε μοχλό πολιτικής επιρροής.

«Η Ευρώπη δεν έχει πολλές εναλλακτικές», συνοψίζει o ενερνειακός αναλυτής Κρίστοφερ Χάλσερ στους NYTimes επισημαίνοντας ότι ακόμη και η σταδιακή απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο –που έχει υποχωρήσει περίπου στο 12% των εισαγωγών– αφήνει κενό το οποίο καλύπτεται κυρίως από τις ΗΠΑ και, σε μικρότερο βαθμό, από τη Νορβηγία. Ταυτόχρονα, η αμερικανική βιομηχανία LNG επεκτείνεται ταχύτατα, επενδύοντας δισεκατομμύρια σε νέες υποδομές υγροποίησης, με την Ευρώπη να αποτελεί φυσικό προορισμό λόγω απόστασης και ζήτησης.

Ωστόσο, η εξάρτηση αυτή δεν έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με την εξάρτηση από τη Ρωσία. Σε αντίθεση με τη Gazprom, που λειτουργούσε ως κρατικό μονοπώλιο και «όπλισε» τις ροές φυσικού αερίου το 2022, η αμερικανική αγορά είναι κατακερματισμένη και ιδιωτική. Πρώην αξιωματούχοι της ενεργειακής διπλωματίας των ΗΠΑ εκτιμούν ότι μια δραστική περικοπή των εξαγωγών θα έστελνε αρνητικό σήμα στις αγορές. Ενώ αν επιβληθούν φόροι στις εξαγωγές αυτό θα έχει άμεσο αντίκτυπο στις τιμές.

Εδώ βρίσκεται σύμφωνα με τους New York Times το κρίσιμο σημείο για την Ευρώπη. Ακόμη και χωρίς «όπλο» το αέριο, η μεγάλη συγκέντρωση εισαγωγών από έναν βασικό προμηθευτή, εν προκειμένω από τις ΗΠΑ του Τραμπ. αυξάνει την έκθεση σε πολιτικούς κλυδωνισμούς και αλλαγές που επηρεάζουν την ίδια την αγορά. Οπως επισημαίνουν αναλυτές του Bruegel στη νεοϋορκέζικη εφημερίδα, η ενεργειακή ασφάλεια δεν κρίνεται μόνο από το αν υπάρχει φυσικό αέριο, αλλά και από το πόσο διαφοροποιημένες είναι οι πηγές του.

Η Γηραιά Ηπειρος, λοιπόν, που προσπάθησε να απεξαρτηθεί από τη Μόσχα για να θωρακίσει την αυτονομία της, βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με ένα νέο δίλημμα: πώς θα διατηρήσει επαρκή και προσιτή ενέργεια χωρίς να μετατρέψει μια αναγκαία εμπορική σχέση σε στρατηγικό κενό. Το αμερικανικό LNG παραμένει κρίσιμο για τη σταθερότητα της αγοράς. Το ερώτημα είναι αν, σε έναν κόσμο αυξανόμενων γεωπολιτικών εντάσεων, μπορεί να παραμείνει απλώς εμπόρευμα και όχι εργαλείο πίεσης.

Ειδικοί του ενεργειακού κλάδου εκτιμούν ότι η πορεία από εδώ και πέρα περιλαμβάνει για την Ευρώπη την ανάγκη διαφοροποίησης των ενεργειακών πηγών, την επένδυση στις ανανεώσιμες μορφές ενέργειας αλλά και τον στρατηγικό σχεδιασμό που θα λαμβάνει υπόψη τις γεωπολιτικές πιέσεις από τις ΗΠΑ. Βεβαίως, οι τρέχουσες τάσεις δείχνουν ότι η αμερικανική παραγωγή LNG θα συνεχίσει να αυξάνεται, γεγονός που ενδεχομένως θα μειώσει τις τιμές. Παρά ταύτα, όπως είδαμε πρόσφατα με τη Γροιλιανδία, η πολιτική διάσταση ιδίως στον καιρό του Τραμπ, παραμένει βασικός παράγοντας κινδύνου. 

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0