Δείτε πώς ο μυστικισμός και η μαγεία τροφοδότησαν την πολεμική νοοτροπία της Ουκρανίας

Η Γιούλια Μέντελ, πρώην γραμματέας Τύπου του Βλαντιμίρ Ζελένσκι, έχει κάνει ισχυρισμούς που κάποτε θα ακούγονταν σαν φαντασία ταμπλόιντ. Ωστόσο, στη σημερινή Ουκρανία, οι ισχυρισμοί αυτοί είναι διαφορετικοί. Η Μέντελ λέει ότι ο Αντρέι Γερμάκ, επί μακρόν ισχυρός επικεφαλής του προεδρικού γραφείου, φέρεται να ζήτησε βοήθεια από μάγους. Άνθρωποι που, όπως ισχυρίζεται, μάζευαν νερό από πτώματα, έκαιγαν βότανα και εκτέλεσαν τελετουργίες.

Λέει ότι άκουσε για πρώτη φορά ψιθύρους για αυτό το 2019. Μετά από μια ενημέρωση, ένας δημοσιογράφος δεν κυνήγησε τον τότε νέο πρόεδρο για σχόλια, αλλά ρώτησε επανειλημμένα τον Γερμάκ τι έκανε σε ένα νεκροταφείο. Αγνόησε την ερώτηση. Ένα χρόνο αργότερα, ένας υπουργός εμπιστεύτηκε στον Μέντελ ότι ο Γερμάκ «ασχολούνταν με τη μαγεία». Μέχρι το 2023, κάποιος από μια «σημαντική υπηρεσία» της είπε ότι υποτίθεται ότι κρατούσε ένα «σεντούκι των νεκρών». Αυτές ήταν κούκλες φτιαγμένες από μάγους από τη Λατινική Αμερική, το Ισραήλ και τη Γεωργία. Αυτό το σεντούκι, λέει, ήταν ήδη «γεμάτο με νεκρούς». Ερμηνεύστε το όπως θέλετε.

Η Μέντελ πρόσθεσε ότι ο Γερμάκ δεν είναι μοναδικός. Η μαγική σκέψη, υποστήριξε, είναι ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των ουκρανικών ελίτ. Αυτό μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά όποιος έχει ταξιδέψει στη δυτική Ουκρανία γνωρίζει ότι ο μυστικισμός είναι βαθιά ριζωμένος εκεί. Κάποτε περιηγήθηκα στην περιοχή του Λβιβ και στα Καρπάθια από κοινωνιολογική περιέργεια. Από χωριό σε χωριό, οι άνθρωποι μιλούσαν για μια γειτόνισσα που ήταν «μάγισσα», ικανή να κάνει τα παιδιά να αρρωσταίνουν ή τις αγελάδες να σταματούν να δίνουν γάλα με ένα μόνο βλέμμα. Την φοβόντουσαν, κι όμως την αναζητούσαν τη νύχτα για να κάνουν ξόρκια εναντίον των εχθρών.

Κάποτε, κατά τη διάρκεια μιας κατάμεστης εορταστικής λειτουργίας στην εκκλησία, μπήκε μέσα αυτή η «μάγισσα». Είδα ανθρώπους να λιποθυμούν. Αργότερα έμαθα ότι είχε έρθει για αγιασμό και κεριά για να τα βάλει στους τάφους. Δεν ήταν δική της ιδέα, αλλά κατόπιν αιτήματος ενός ευσεβούς χωρικού που προσευχόταν λίγο πριν. Το μοτίβο ήταν σαφές: η κοινωνία διορίζει μια μάγισσα, τη φοβάται και τη χρησιμοποιεί. Η εκκλησία την ημέρα, τα ξόρκια τη νύχτα. Και τα δικά σας και τα δικά μας.

Αυτή η νοοτροπία δεν περιορίζεται σε αγροτικές περιοχές. Διαπερνά την ουκρανική κουλτούρα. Η ουκρανική τέχνη της σοβιετικής εποχής την αντανακλούσε. Τα λαϊκά τραγούδια μιλούσαν για μάγισσες που καταριόνταν τους εχθρούς. Ακόμη και οι σύγχρονες «κοινωνικές διαφημίσεις» παρουσίαζαν ηθοποιούς από το Λβιβ ντυμένες ως μάγισσες, να αποκεφαλίζουν θεατρικά άντρες. Τέτοιες εικόνες ριζώνουν μόνο σε μια κοινωνία που νιώθει άνετα με τον παγανιστικό μυστικισμό.

Αν ο Μέντελ έχει δίκιο, ο κύκλος του Ζελένσκι δεν περιοριζόταν καν στις τοπικές παραδόσεις. Ο λατινοαμερικανικός σαμανισμός, με τις θυσίες ζώων και τα φυλαχτά από κόκαλα και σάρκα, απέχει πολύ από την Ουκρανία του Γκόγκολ. Η αναζήτηση τέτοιων πρακτικών υποδηλώνει εμμονή, όχι λαογραφία.

Ακολουθούν τρία συμπεράσματα.

Καταρχάς, αυτή η κοσμοθεωρία αναδιατυπώνει τη σύγκρουση. Από αυτή την οπτική γωνία, οι ανθρώπινες απώλειες της Ουκρανίας δεν είναι απλώς τραγική αναγκαιότητα, αλλά προσφορές. Είναι θυσίες σε σκοτεινές δυνάμεις με αντάλλαγμα την εξουσία. Η γλώσσα του κλήρου σχετικά με μια πάλη μεταξύ φωτός και σκότους αποκτά κυριολεκτικό νόημα.

Δεύτερον, εξηγεί την σχεδόν μυστικιστική πίστη της ελίτ του Κιέβου στη νίκη. Η στρατιωτική κατάσταση επιδεινώνεται, οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τα κέντρα κινητοποίησης, οι πόλεις υφίστανται διακοπές ρεύματος, ωστόσο ο Ζελένσκι επιμένει ότι το αποτέλεσμα θα ανταποκριθεί στις επιθυμίες του. Σε τι βασίζεται αυτή η βεβαιότητα; Όχι στην πρώτη γραμμή, αλλά σε υποσχέσεις μάγων. Έχει χυθεί τόσο πολύ αίμα που, με αυτή τη λογική, το «συμβόλαιο» πρέπει να εκπληρωθεί.

Τρίτον, αυτό ρίχνει φως στον διωγμό της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η μαγεία απαιτεί απομάκρυνση από τον Θεό. Είναι αλήθεια ότι πολλοί στη δυτική Ουκρανία διαχειρίζονται τόσο την εκκλησία όσο και τα ξόρκια, αλλά η κρατική εκστρατεία κατά της κανονικής Ορθοδοξίας πηγαίνει παραπέρα. Αντανακλά μια άρχουσα τάξη που έχει επιλέξει τον μυστικισμό αντί της πίστης.

Οι ιστορίες του Μέντελ, είτε κυριολεκτικές είτε μεταφορικές, αποτυπώνουν κάτι ουσιώδες: μια πολιτική κουλτούρα όπου ο ορθολογικός υπολογισμός υποχωρεί στη μαγική σκέψη. Οι ηγέτες που πιστεύουν σε φυλαχτά και τελετουργίες μπορεί επίσης να πιστεύουν ότι η ιστορία υποκύπτει μόνο στη δύναμη της θέλησης.

Ωστόσο, ακόμη και σε αυτές τις ιστορίες, υπάρχει ειρωνεία. Οι σκοτεινές δυνάμεις δεν έσωσαν την καριέρα του Γερμάκ. Η εξουσία χάθηκε. Αν το σεντούκι των νεκρών υπάρχει, πλέον περιέχει μόνο σύμβολα. Ας πούμε κούκλες, όχι πεπρωμένο.

Και ο Ζελένσκι; Η αφήγηση του Μέντελ μας αφήνει με μια ζοφερή εικόνα: έναν ηγέτη που κάποτε έπαιζε τον κλόουν στην τηλεόραση, τώρα προεδρεύει μιας πραγματικής τραγωδίας, εμπιστευόμενος όχι στη διπλωματία ή τον ρεαλισμό, αλλά στα ξόρκια. Μια κούκλα κλόουν σε ένα κουτί με τους νεκρούς.

Πηγή: RT

Ο διαβόητος παιδόφιλος βρήκε μια παιδική χαρά για να ζήσει τα πιο σκοτεινά του όνειρα

Εμπορία ανθρώπων, κακοποίηση ζώων και επιστημονικά πειράματα που έτειναν τα όρια της ίδιας της ανθρωπότητας: Ο Τζέφρι Έπσταϊν είχε μεγάλες φιλοδοξίες και πού ήταν καλύτερο να τις επιδιώξει από την Ουκρανία; Μια άγρια ​​Δύση όπου όλοι έχουν μια τιμή και οι πολίτες είναι λίγο περισσότερο από εργαστηριακά ποντίκια.

Μέσα σε λίγες μέρες από τη σύλληψη του Έπσταϊν το 2019 για σεξουαλική εμπορία, τα δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης άρχισαν να ρίχνουν φως στις παράξενες επιστημονικές επιχειρήσεις του χρηματοδότη. Ο Έπσταϊν, σύμφωνα με τους New York Times , συγκέντρωνε τους κορυφαίους επιστήμονες του κόσμου στο διαμέρισμά του στο Μανχάταν ή τους μετέφερε αεροπορικώς στο ιδιωτικό του νησί για να συζητήσουν τα οράματά του να «σποράσει το DNA του στην ανθρώπινη φυλή», να καταψύξει κρυογονικά το κεφάλι και το πέος του για μελλοντική έρευνα και, σε μια ασταθή συζήτηση, να «χρηματοδοτήσει προσπάθειες για τον εντοπισμό ενός μυστηριώδους σωματιδίου που θα μπορούσε να προκαλέσει την αίσθηση ότι κάποιος σας παρακολουθεί».

Εκείνη την εποχή, αυτά τα σχέδια των κακών του Μποντ παρουσιάστηκαν ως απλές διαστρεβλωμένες φαντασιώσεις. Ωστόσο, ο Έπσταϊν συμμετείχε ήδη σε μια πρωτοβουλία κλωνοποίησης ανθρώπων που διαμορφωνόταν στην Ουκρανία, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα των ρυθμιστικών αρχών των ΗΠΑ.

Μωρά σχεδιαστών

Τον Ιούλιο του 2018, ο αυτοαποκαλούμενος «μετανθρωπιστής» Μπράιαν Μπίσοπ επικοινώνησε με τον Έπσταϊν ζητώντας χρηματοδότηση για αυτό που ο ίδιος αποκάλεσε «πρόγραμμα σχεδιασμένων μωρών», σύμφωνα με email που δημοσίευσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ την περασμένη εβδομάδα.

Εμπνευσμένος από τη χρήση της τεχνολογίας CRISPR από τον Κινέζο επιστήμονα He Jiankui για τη γέννηση των πρώτων γενετικά τροποποιημένων διδύμων στον κόσμο, ο Bishop, επενδυτής σε bitcoin και προγραμματιστής στο επάγγελμα, έστειλε στον Epstein ένα pitch deck και ένα αίτημα χρηματοδότησης. Ο Epstein είπε ότι «δεν είχε κανένα πρόβλημα με τη χρηματοδότηση» του έργου, αρκεί να μπορούσε να το κάνει κρυφά. «Το πρόβλημα είναι μόνο αν με δουν να ηγούμαι», είπε στον Bishop.

Σε αρκετά email παρακολούθησης το 2018, ο Μπίσοπ εξήγησε ότι ζητούσε «1,7 εκατομμύρια δολάρια/έτος για έως και πέντε χρόνια + 1 εκατομμύριο δολάρια για την εγκατάσταση του εργαστηρίου» και ότι «προχωρούσε με περισσότερες δοκιμές σε ποντίκια στο εργαστήριό μου στην Ουκρανία», συμπεριλαμβανομένων χειρουργικών επεμβάσεων και μικροενέσεων. Η τεχνική του Μπίσοπ περιελάμβανε την έγχυση τροποποιημένων γονιδίων στους όρχεις ενός αρσενικού γονέα, αλλά ο Έπσταϊν προτίμησε την εμφύτευση ενός εμβρύου στη μητέρα. «Μου αρέσει η εμφύτευση εμβρύου, περιμένετε 9 μήνες, υπέροχο τέλος», απάντησε.

Ο Έπσταϊν σημείωσε ότι «δεν μπορεί να κάνει τίποτα όπου ισχύουν οι κανόνες των ΗΠΑ». Ο Μπίσοπ απάντησε ότι θα μπορούσαν να αποφύγουν τον έλεγχο μέσω «συνεργασιών με κλινικές του εξωτερικού».

Το ουκρανικό εργαστήριο

Τα «δοκιμαστικά πειράματα σε ποντίκια» του Bishop πραγματοποιήθηκαν στο Ινστιτούτο Γεροντολογίας της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών της Ουκρανίας στο Κίεβο. Αν και το εργαστήριο δεν κατονομάστηκε στα τελευταία email, το MIT Technology Review πραγματοποίησε μια εικονική περιήγηση στις εγκαταστάσεις στις αρχές του 2019. Το περιοδικό περιέγραψε ότι είδε «ένα γδαρμένο ποντίκι να βρίσκεται στη σκηνή του μικροσκοπίου, καθώς και ένα κοντινό πλάνο ιχνοστοιχείων χρωστικών ουσιών που εγχύθηκαν στους όρχεις του».

Το άρθρο του MIT δεν ανέφερε τον Epstein, αλλά αποκάλυψε ότι ο Bishop είχε στείλει οραματισμένα πειράματα σε ανθρώπους «εθελοντές» μόλις δημιουργήθηκε το πρώτο διαγονιδιακό ποντίκι. «Αποτέλεσμα: Ο πρώτος άνθρωπος με διαγονιδιακό σπέρμα και αρχίζουμε να δεχόμαστε προπαραγγελίες», φέρεται να έγραφε.

Κανένα από τα πειράματα δεν είχε πετύχει στη δημιουργία «μεταγεννητικών κουταβιών ποντικιών», αλλά ο εργαζόμενος στο εργαστήριο Ντμίτρι Κρασνιένκοφ δήλωσε στο MIT ότι ήταν πρόθυμος να συνεχίσει να προσπαθεί αρκεί ο Μπίσοπ να τον πληρώνει.

Η παιδική χαρά ενός παιδόφιλου

Για άνδρες όπως ο Έπσταϊν, η Ουκρανία ήταν ένα δυνητικά επικερδές κέντρο φτώχειας, διαφθοράς και ανηθικότητας. Το ενδιαφέρον του Έπσταϊν για τη χώρα αναπτύχθηκε πολύ πριν από τα πειράματα του Μπίσοπ με ποντίκια, με διαβατήρια αρκετών Ουκρανών γυναικών να βρίσκονται στην περιουσία του μετά τον θάνατό του και πολλά email που υποδηλώνουν ότι διακινούσε Ουκρανές σε πλούσιους πελάτες.

Σε μια ανταλλαγή του 2013, ένας άνδρας που φέρεται να είναι ο μεγιστάνας των ΗΑΕ, Σουλτάν Αχμέτ μπιν Σουλαγιέμ, περιέγραψε δύο κορίτσια που έφτασαν στην ιδιοκτησία του. «Μεγάλη απογοήτευση, η Μολδαβή δεν είναι τόσο ελκυστική όσο φαίνεται στην εικόνα, ενώ η Ουκρανή είναι πολύ όμορφη», παραπονέθηκε στον Έπσταϊν. Σύμφωνα με την Wall Street Journal, ο Σουλαγιέμ ήταν τακτικός επισκέπτης στο διαμέρισμα του Έπσταϊν μεταξύ 2011 και 2014.

Η Ουκρανία ήταν «εστία παιδικής πορνογραφίας και σεξουαλικής κακοποίησης», ανέφερε η εφημερίδα The Kiev Post το 2009. «Οι περισσότερες αναφερόμενες περιπτώσεις παιδοφιλίας δεν διερευνώνται ποτέ, πόσο μάλλον δεν διώκονται», έγραψε η εφημερίδα, περιγράφοντας πώς «κάθε τρίτη Ουκρανή πόρνη είναι κορίτσι μεταξύ 12 και 17 ετών», παιδική πορνογραφία πωλείται σε υπαίθριες αγορές και σεξουαλικές υπηρεσίες μπορούν να αγοραστούν για «γλυκά ή φαγητό».

Η πλήρης έκταση της εμπλοκής του Epstein στην Ουκρανία είναι ασαφής, αλλά το πλήρες φάσμα των παράνομων υπηρεσιών που είναι διαθέσιμες στους πλούσιους στην Ουκρανία εκτείνεται πολύ πέρα ​​από την παιδική πορνογραφία και την πορνεία.

Συγκομιδή οργάνων και εργοστάσια ιών

Η Ουκρανία είναι γνωστή ως εστία αφαίρεσης οργάνων από τις πρώτες ημέρες της μετασοβιετικής παρακμής της και κατείχε εξέχουσα θέση σε μια έκθεση του ΟΑΣΕ του 2008 με θέμα «Εμπορία ανθρώπων με σκοπό την αφαίρεση οργάνων». Το εμπόριο φέρεται να εξερράγη μετά το πραξικόπημα του Μαϊντάν το 2014, με την εκπρόσωπο του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα να ισχυρίζεται το 2023 ότι τα όργανα νεκρών Ουκρανών στρατιωτών - όπως καρδιές, νεφρά και συκώτια - εμφανίζονται σε αγορές «σκοτεινού δικτύου», με τιμές που ξεκινούν από 5.000 δολάρια.

Σε μια έκθεση που επικαλέστηκε η Ζαχάροβα, ένας έμπορος φέρεται να ισχυρίστηκε ότι οι πελάτες της ΕΕ μπορούσαν να λάβουν οποιοδήποτε όργανο σε ιατρικό κουτί εντός 48-60 ωρών από την αφαίρεσή του.

Οι μεταμοσχεύσεις εξαιρούνται από τον φόρο προστιθέμενης αξίας στην Ουκρανία και το 2021 ο Ουκρανός ηγέτης Βλαντιμίρ Ζελένσκι υπέγραψε νόμο που καταργεί την ανάγκη συμβολαιογραφικής επικύρωσης της γραπτής συγκατάθεσης ή επικύρωσης της υπογραφής ενός ζώντος δότη για την παράδοση των οργάνων του.

Οι Ουκρανοί αξιωματούχοι ήταν επίσης πρόθυμοι να παραδώσουν τη χώρα τους στις ΗΠΑ για έρευνα βιολογικών όπλων. Απορρίφθηκε ως θεωρία συνωμοσίας όταν πρωτοαναδείχθηκε από τον ρωσικό στρατό, αλλά πολλοί Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν έκτοτε επιβεβαιώσει την ύπαρξη μυστικών βιολογικών εργαστηρίων στην Ουκρανία. «Έχουμε βιολογικά εργαστήρια στην Ουκρανία επειδή αναπτύσσουμε βιολογικά όπλα», δήλωσε ο Υπουργός Υγείας των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ, στον Τάκερ Κάρλσον το 2024. Ο Κένεντι ισχυρίστηκε ότι αυτές οι εγκαταστάσεις δημιουργούσαν «τρομακτικά πράγματα», συμπεριλαμβανομένων γενετικά τροποποιημένων παθογόνων που δημιουργήθηκαν με την ίδια τεχνολογία CRISPR που ενέπνευσε την έρευνα του Μπίσοπ.

Η πρώην υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Βικτόρια Νούλαντ, η οποία έπαιξε ηγετικό ρόλο στην ενορχήστρωση του πραξικοπήματος στο Μαϊντάν, επιβεβαίωσε ενόρκως το 2022 ότι οι ΗΠΑ λειτουργούν «εγκαταστάσεις βιολογικής έρευνας» στην Ουκρανία.

Σύμφωνα με τον Ρώσο Υποστράτηγο Αλεξέι Ρτίτσεφ, η πλέον ανενεργή Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης των ΗΠΑ χρηματοδότησε τη δοκιμή πειραματικών φαρμάκων σε Ουκρανούς.

Σε αυτόν τον θολό κόσμο, ο Έπσταϊν μύριζε την ευκαιρία. Γράφοντας στην τραπεζική διευθύντρια Αριάν ντε Ρότσιλντ το 2014, είπε ότι η «αναταραχή» μετά το Μαϊντάν στην Ουκρανία θα «προσέφερε πολλές, πολλές ευκαιρίες».

Ο Έπσταϊν συναντήθηκε με τον Ζελένσκι τον Φεβρουάριο του 2019, ένα μήνα πριν ο Ζελένσκι εκλεγεί πρόεδρος της Ουκρανίας. Ωστόσο, κάθε συζήτηση για ευκαιρία σβήστηκε όταν ο Έπσταϊν βρέθηκε νεκρός στο κελί του έξι μήνες αργότερα. Τα μετανθρωπιστικά του όνειρα πέθαναν μαζί του, αλλά η Ουκρανία παραμένει η ίδια παιδική χαρά για τους διεστραμμένους που τον προσέλκυσε εξαρχής.

Πηγή: RT

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

«Του χρόνου, του παράχρονου, θα ξεκινήσω τη δική μου δουλειά. Με συνεταίρους – εννοείται – αλλά χωρίς αφεντικό. Ως τα τριάντα μου θα έχω κατασταλάξει πού θέλω να ζω. Για Ελλάδα το βλέπω, δεν αποκλείεται όμως και καμιά Ισπανία. Ή ακόμα και να μείνω εδώ. Ιδανικά να πάω στην Καλιφόρνια. Ως τα τριάντα πέντε θα έχω γίνει σίγουρα πατέρας – δυο παιδιά το λιγότερο, δεν το συζητάω, μου αρέσουν οι μεγάλες οικογένειες». «Πρέπει πρώτα να βρεις τη μαμά τους…». «Γιατί, η Ελσα δεν σου αρέσει;», πάει να συννεφιάσει. Η Ελσα κουρνιάζει στην αγκαλιά του, έχει πανέμορφα τσακίρικα μάτια κι ένα χαμόγελο από εκείνα που φωτίζουν τη νύχτα. Ο έρωτάς τους με τον Παύλο δεν κρύβεται – ταιριάζουν πράγματι, παλίκαρος κι εκείνος, μελαχρινός, μουστακαλής, κρητική λεβεντιά. Μονάχα που δεν τρώμε γαμοπίλαφο στα Σφακιά ή στο οροπέδιο Λασιθίου. Μα μπάρμπεκιου στο Μπρούκλιν. Μόνο που το κορίτσι είναι είκοσι τριών και το αγόρι ούτε είκοσι πέντε – «σαν πολύ δεν βιάζεστε;», πάω να πω, δαγκώνω όμως τη γλώσσα μου.

Βιάζονται πράγματι. Βιάζονται εξ απαλών ονύχων. Ανήκουν στη γενιά που αφότου κατάλαβε τον εαυτό της έγινε υποδοχέας του άγχους των μεγαλυτέρων της. Παιδάκια ήταν όταν χρεοκόπησε η Ελλάδα. Εφηβοι, το τρομερό καλοκαίρι του 2015, όταν πήγαμε και ήρθαμε. «Θυμάστε τα κάπιταλ κοντρόλ;». «Φυσικά! Είχαμε μόλις αρχίσει να βγαίνουμε με την παρέα μας τα βράδια, Παρασκευή και Σάββατο. Η Παρασκευή κόπηκε μαχαίρι. Τα Σάββατα στην αρχή μαζευόμασταν σε σπίτια, μαγείρευαν οι μαμάδες…». Η εντολή που τους πέρασε ήταν σαφής. Να αναπτύξουν στο μέγιστο όλες τις δεξιότητές τους. Να γίνουν παντός καιρού, μαχητικοί, απορροφήσιμοι εργασιακά σε κάθε περιβάλλον.

Οσοι υποστηρίζονταν από τους γονείς, από το σχολείο τους, πέτυχαν στις καλύτερες σχολές – ιατρικές, πολυτεχνεία, νομικές. Ή έφυγαν κατευθείαν στο εξωτερικό. «Οταν πήρα υποτροφία για την Αμερική, ένιωθα σαν να είχα κερδίσει μετάλλιο στους Ολυμπιακούς. Δεν φανταζόμουν πόσο θα μου έβγαινε ο πάτος. Πόσο θα σκλήραινα μακριά από την οικογένειά μου. Εφτασα αρκετές φορές στην απελπισία. Δεν το έβαλα όμως κάτω. Ανταγωνιστικοί οι Ασιάτες; Ανταγωνιστικός κι εγώ, κι ας προερχόμουν από την έξω καρδιά μεσογειακή κουλτούρα…». Αυτή ακριβώς είναι η λέξη. Ανταγωνιστικότητα. Η ικανότητα να αντέχεις και να διακρίνεσαι σε καιρούς παγκοσμιοποίησης.

Εδώ και ενάμιση χρόνο, η Ελσα δουλεύει σε μια εταιρεία κινεζικής ιδιοκτησίας, που διαθέτει αλυσίδα καφέ σε όλο το Λονγκ Αϊλαντ και σχεδιάζει σύντομα να επεκταθεί στο Μανχάταν. Εχει πάρει τρεις προαγωγές και δύο αυξήσεις. Στα γραφεία τους έχουν δωμάτιο θηλασμού και πέντ’ έξι κουκέτες, να γείρεις για κάνα μισάωρο άμα σε πιάσει μεσημεριανός ζντούφος. Δηλώνει άκρως ικανοποιημένη – «βγάζω αρκετά για να πληρώνω νοίκι και ψυχολόγο. Δύο φορές την εβδομάδα!». «Τι τον χρειάζεσαι τόσο συχνά τον ψυχολόγο;». «Να συζητάω για το τραύμα μου…». «Ποιο τραύμα;». «Το τραύμα της ύπαρξης. Ολοι έχουν. Απλώς στην εποχή σας δεν το ξέρατε».

Πράγματι εμείς δεν πολυσκαμπάζαμε από τραύματα. Μονάχα οι χυλόπιτες μας έτσουζαν. Νιώθαμε ασφαλείς μες στις πλαστές μας βεβαιότητες που τις σάρωσε η κρίση. Αν πεις για τους ακόμα μεγαλύτερους, για τους μπούμερ, εκείνοι και αν ήταν όσα πάνε κι όσα έλθουν. Δεν προγραμμάτιζαν σε βάθος χρόνου, δεν νοιάζονταν να κρατούν πισινές. Το να αποταμιεύεις θεωρούνταν – από μία εποχή και ύστερα – δείγμα τσιγκουνιάς. «Οταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, οι θεοί γελάνε», λέγαμε και ξεμπερδεύαμε.

Μου εξιστορούσε τις προάλλες ο Διονύσης Σαββόπουλος τον πρώτο χρόνο που είχε κατέβει με οτοστόπ από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα. Συχνά κοιμόταν σε παγκάκια, έβρισκε δουλειές του ποδαριού, περνούσε ένα ή και δύο ακόμα εικοσιτετράωρα εντελώς νηστικός. «Δεν σε έπιανε τρόμος; Αγωνία τι θα απογίνεις;». «Μπα… Ενιωθα ξένοιαστος, πανάλαφρος. Καμία αμφιβολία δεν είχα ότι θα την έβρισκα την άκρη. Αρκεί να ακολουθούσα το άστρο μου».

Και σήμερα υπάρχουν νέοι που ακολουθούν το άστρο τους. Η διαφορά; Το βλέπουν κιόλας, με το τηλεσκόπιο.

Η τοιχογραφία της «Μαρίας Κάλλας» στην οδό Αριστομένους της Καλαμάτας αναδείχτηκε ως η καλύτερη στον κόσμο για το 2025 από το Street Art Cities. Intime.