ενημέρωση 4:27, 21 October, 2026

Στενές οι σχέσεις Ναζί – Credit Suisse - Στο φως 890 λογαριασμοί του καθεστώτος

Οι τραπεζικές σχέσεις της Credit Suisse με τη ναζιστική Γερμανία ήταν πολύ πιο εκτεταμένες απ’ ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα, σύμφωνα με έρευνα που εντόπισε 890 άγνωστους λογαριασμούς και η οποία παρουσιάζεται στην Γερουσία των ΗΠΑ

Τουλάχιστον 890 λογαριασμούς στην ελβετική τράπεζα Credit Suisse με πιθανές διασυνδέσεις με το ναζιστικό καθεστώς, άγνωστους μέχρι πρότινος, εντόπισε σχετική έρευνα αποκάλυψε ο Αμερικανός γερουσιαστής Τσακ Γκράσλεϊ, ενόψει ακρόασης της Επιτροπής Δικαιοσύνης της Γερουσίας, με αντικείμενο τον ρόλο των τραπεζών στη διευκόλυνση του Ολοκαυτώματος.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται λογαριασμοί της περιόδου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που δεν είχαν προηγουμένως αποκαλυφθεί και ανήκαν στο γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών, σε γερμανική εταιρεία κατασκευής οπλικών συστημάτων και στον Γερμανικό Ερυθρό Σταυρό, πρόσθεσε ο γερουσιαστής.

Ο Γκράσλεϊ, που προεδρεύει της Επιτροπής και παρακολουθεί την έρευνα για την Credit Suisse εδώ και χρόνια, σημείωσε ότι η UBS —η οποία απέκτησε την Credit Suisse το 2023 στο πλαίσιο έκτακτης διάσωσης— είχε ανακοινώσει πέρυσι ότι συνεργάζεται με τον πρώην Αμερικανό εισαγγελέα Νιλ Μπαρόφσκι προκειμένου να αποκαλύψει λογαριασμούς με ναζιστικές διασυνδέσεις που τηρούσε ο πρώην ανταγωνιστής της.

Τόσο η UBS όσο και η Credit Suisse έχουν ζητήσει συγγνώμη και είχαν καταλήξει σε παγκόσμιο διακανονισμό το 1999, ο οποίος έθεσε τέλος στις αξιώσεις και έκλεισε τη σχετική αντιπαράθεση, ανέφερε η τράπεζα σε προσχέδιο της κατάθεσής της ενώπιον της Επιτροπής Δικαιοσύνης της Γερουσίας, χαρακτηρίζοντας την τρέχουσα έρευνα ως εθελοντική πρωτοβουλία.

Ο Γκράσλεϊ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι έχει λάβει δύο εκθέσεις και μία ενημέρωση προόδου σχετικά με την πορεία της έρευνας του Μπαρόφσκι.

Όλα τα οικονομικά των SS στην Credit Suisse

Σύμφωνα με τα στοιχεία που προέκυψαν από την έρευνα, οι τραπεζικές σχέσεις της Credit Suisse με τα SS, τη παραστρατιωτική οργάνωση των Ναζί, ήταν εκτενέστερες απ’ ό,τι ήταν μέχρι σήμερα γνωστό. Όπως ανέφερε ο Γκράσλεϊ επικαλούμενος τα αρχεία, ο τομέας οικονομικών των SS διατηρούσε λογαριασμό στην τράπεζα.

Παράλληλα, προέκυψαν νέα στοιχεία για σχέδιο που διευκόλυνε τη διαφυγή των Ναζί στην Αργεντινή, πρόσθεσε ο ίδιος.

Η UBS δήλωσε ότι αποδέχεται και εκφράζει βαθιά λύπη για το γεγονός ότι η περίοδος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποτελεί μια σκοτεινή σελίδα στην ιστορία της ελβετικής τραπεζικής.

«Προσεγγίζουμε το σημερινό θέμα με σεβασμό και σοβαρότητα», δήλωσε, σύμφωνα με το κείμενο της κατάθεσής του, ο Ρόμπερτ Καρόφσκι, πρόεδρος του αμερικανικού κλάδου της UBS.

Κατά την εξαγορά της Credit Suisse, η UBS δεσμεύτηκε πλήρως να επαναφέρει την έρευνα σε σωστή κατεύθυνση και έκτοτε έχει λάβει εκτεταμένα μέτρα για να διευκολύνει την έρευνα του Μπαρόφσκι, ανέφερε ο Καρόφσκι.

«Πλέον, με εμπειρία τριών ετών, προτεραιότητά μας είναι να ολοκληρωθεί η έρευνα, ώστε ο κόσμος να επωφεληθεί από τα πορίσματα της τελικής έκθεσης που αναμένεται», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με συνεργάτες της Επιτροπής Δικαιοσύνης της Γερουσίας, η έρευνα αναμένεται να ολοκληρωθεί έως τις αρχές του καλοκαιριού, ενώ η τελική έκθεση προβλέπεται να δημοσιοποιηθεί στο τέλος του έτους.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Τι θα γίνει αν οι ΗΠΑ τραβήξουν την πρίζα; Η Ευρώπη ψάχνει Plan B για όπλα, δορυφόρους, Internet

Εδώ και έξι μήνες οι δικαστές του Δικαστηρίου της Χάγης δεν έχουν πρόσβαση σε Microsoft, Amazon, Visa και Mastercard γιατί κάποιες αποφάσεις τους δεν ήταν αρεστές - Τι θα γίνει στην Ευρώπη αν ο αμερικανός πρόεδρος απαγορεύσει στους τεχνολογικούς κολοσσούς να παρέχουν τις υπηρεσίες τους;

Και όμως κινείται, λένε στο Παρίσι. Εχοντας απόλυτη συνείδηση πως η χειραφέτηση από τις ΗΠΑ σε τομείς όπως η άμυνα, η οικονομία και η τεχνολογία δεν είναι απλή υπόθεση, η Ευρώπη κινείται προς μια κατεύθυνση που οι Γάλλοι εσχάτως αποκαλούν «στρατηγική αυτονομία».

Ο Εμανουέλ Μακρόν, κατά τη διάρκεια της φετινής καθιερωμένης ετήσιας συνάντησής του με τους γάλλους πρέσβεις, αναφερόμενος στα ζητήματα της άμυνας και της ασφάλειας, κατέστησε σαφές πως εκ παραλλήλου με το ΝΑΤΟ (που «σήμερα είναι και αύριο δεν είναι») η Γαλλία αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στη διαμορφωμένη πλέον «συμμαχία των προθύμων», δηλαδή των ευρωπαϊκών, κυρίως, κρατών που μετά την άρνηση των ΗΠΑ να συνδράμουν αποτελεσματικά την Ουκρανία έναντι της ρωσικής επιθετικότητας, δήλωσαν διατεθειμένα, στο μέτρο του δυνατού, να τις υποκαταστήσουν.

Προς τον σκοπό αυτόν λειτουργεί ήδη στο Παρίσι μια άτυπη διοίκηση με επικεφαλής γάλλους και βρετανούς στρατιωτικούς, η οποία – με σύμφωνες τις ΗΠΑ –, αν και όταν επιτευχθεί ειρηνευτική συμφωνία ανάμεσα στο Κίεβο και την Μόσχα, θα εγγυηθεί επί τόπου την τήρηση της. Σε ό,τι αφορά τον τομέα της πληροφόρησης η Γαλλία είναι ήδη, όπως είπε ο Μακρόν, ο βασικός τροφοδότης των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.

Οι απειλές αύξησαν τις παραγγελίες

Φυσικά ο δρόμος για την επίτευξη της «στρατηγικής αυτονομίας» είναι ακόμη μακρύς. Αξιοσημείωτο είναι ασφαλώς το γεγονός ότι λόγω του Ουκρανικού οι εισαγωγές οπλικών συστημάτων στην Ευρώπη κατά την περίοδο 2020-2024 αυξήθηκαν κατά 155% σε σχέση με την περίοδο 2014-2019, και ότι οι μισές από αυτές ήταν αμερικανικής προέλευσης. «Εν τέλει όσο περισσότερο αυξάνονται οι αμερικανικές απειλές για αποχώρηση από την ευρωπαϊκή ήπειρο, τόσο περισσότερο ωθούνται τα ευρωπαϊκά κράτη σε βεβιασμένες αγορές διαθέσιμων οπλικών συστημάτων, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι αμερικανικά» παρατηρεί ο αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών και Στρατηγικών Σχέσεων (IRIS) Ζαν Πιερ Μολνί.

Ενδεικτικό της εξάρτησης είναι άλλωστε και το γεγονός ότι 13 ευρωπαϊκές χώρες διαθέτουν αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη F-35, οι πιλότοι των οποίων για να τα απογειώσουν οφείλουν προηγουμένως να στέλνουν τα σχέδια πτήσης σε αμερικανικές βάσεις δεδομένων. Οσο για τα αμυντικά τηλεπικοινωνιακά συστήματα, η Ευρώπη θα πρέπει να περιμένει ως το 2030, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος, για να μην έχει ανάγκη το σύστημα δορυφόρων Starlink του Ιλον Μασκ, το οποίο μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία άρχισε αιφνιδίως «να κάνει και νερά».

Ο κίνδυνος να κοπούν ψηφιακές υπηρεσίες

Τούτων δοθέντων, μάλλον είχε απολύτως δίκιο ο πρωθυπουργός του Καναδά Μαρκ Κάρνεϊ, ο οποίος στην ομολογουμένως αξιομνημόνευτη πρόσφατη ομιλία του στο Νταβός έκανε λόγο για μία «σκληρή πραγματικότητα», όπου «αν δεν βρίσκεσαι στο τραπέζι, είσαι στο μενού», καλώντας ταυτόχρονα τις μεσαίες δυνάμεις του πλανήτη, που, όπως είπε, «δεν είναι ανίσχυρες», να οικοδομήσουν «μία νέα τάξη που να ενσωματώνει τις αξίες μας, όπως ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η βιώσιμη ανάπτυξη, η αλληλεγγύη, η κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα των κρατών».

Στον απόηχο αυτής της σημαντικής παρέμβασης, ο ευρωβουλευτής του κόμματος του Μακρόν, Μπερνάρ Γκουετά, πρότεινε ένα σχέδιο δράσης εννέα σημείων το οποίο αποσκοπεί στην ανάπτυξη των σχέσεων της Ευρώπης με τη Λατινική Αμερική, την Ινδία και την Αφρική, προτείνοντας μία «δημοκρατική συνεννόηση» των κρατών που τάσσονται υπέρ της υπεράσπισης του κράτους δικαίου, του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

«Ωραία και καλά είναι όλα αυτά, όμως ο Τραμπ δεν έχει κανένα όριο. Αύριο μπορεί να μας κόψει τα πάντα. Το έχει ήδη κάνει» προειδοποιεί την ίδια ώρα η γαλλίδα σοσιαλίστρια Ορόρ Λαλούκ, πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία καλεί τα κράτη-μέλη της ΕΕ να καταρτίσουν επειγόντως ένα σχέδιο Β έναντι του ενδεχόμενου να επιβάλει κάποια στιγμή ο αμερικανός πρόεδρος ένα «ψηφιακό εμπάργκο» σε βάρος της Ευρώπης.

Και για του λόγου το ασφαλές, η Λαλούκ υπενθυμίζει ότι εδώ και έξι μήνες οι δικαστές του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης, που εξέδωσαν κάποιες αποφάσεις οι οποίες δεν ήταν αρεστές στον αμερικανό πρόεδρο, δεν έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες της Microsoft και του Amazon και δεν μπορούν να χρησιμοποιούν τις κάρτες Visa και Mastercard για τις οικονομικές συναλλαγές τους.

Η εφαρμογή της «ευρωπαϊκής προτίμησης»

«Φανταστείτε τον Λευκό Οίκο να απαγορεύει σε όλες τις αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας (Microsoft, Google, Amazon, Meta, Apple, OpenAI, YouTube κ.ά.) να συνεχίσουν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους στη Δανία, έως ότου αυτή συναινέσει στην απαλλοτρίωση της Γροιλανδίας» έγραφε πριν από έναν χρόνο στο LinkedIn ο εκπρόσωπος του Γαλλικού Ομίλου Μεγάλων Εταιρειών Πληροφορικής (Cigref), Ενρί Νταγκρέν, σύμφωνα με τον οποίο το επίπεδο εξάρτησης της Ευρώπης από τις αμερικανικές εταιρείες παροχής ψηφιακών υπηρεσιών είναι συγκλονιστικό, αφού απορροφούν το 83% των ευρωπαϊκών δαπανών για λογισμικό και υπηρεσίες cloud για επαγγελματική χρήση, συνολικού ύψους 265 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Μια εξάρτηση που βεβαίως επιτρέπει στην Google να έχει, αυτή μόνη, τα τέσσερα από τα είκοσι ένα υποβρύχια καλώδια που συνδέουν τις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Κι ας είναι η γαλλική Alcatel η εταιρεία που κατασκευάζει τα καλώδια.

Στο Παρίσι πιστεύουν ωστόσο ότι υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ. Αρκεί τα κράτη-μέλη της ΕΕ να συναινέσουν στην εφαρμογή «ευρωπαϊκής προτίμησης» σε κάποιους τομείς των κρατικών προμηθειών τους. Και αναφέρουν ενδεικτικά, όπως σημειώνει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα «Le Monde», ότι ο Δήμος της Κοπεγχάγης αλλά και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (σε ό,τι αφορά το ψηφιακό ευρώ) χρησιμοποιούν τη γαλλική Τράπεζα Δεδομένων «Iliad», της οποίας ο ιδρυτής Ξαβιέ Νιέλ είναι, ειρήσθω εν παρόδω, και μέτοχος στη «Monde».

Το γαλλικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε την περασμένη Δευτέρα ότι «στο πλαίσιο της χαρτογράφησης των τεχνολογικών εξαρτήσεων και με στόχο τη μείωσή τους», προχώρησε στην ίδρυση ενός Παρατηρητηρίου Ψηφιακής Κυριαρχίας, το οποίο εφεξής θα παρουσιάζει στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα έναν Δείκτη Ψηφιακής Ανθεκτικότητας.

Ολα αυτά δεν απαντούν βέβαια στο δυστοπικό αλλά όχι άτοπο ερώτημα της «Libération» «τι θα γίνει όταν ο αμερικανός Νέρων μάς κόψει το Διαδίκτυο;». Μα είναι απλό: Θα μάθουμε την αξία του χρήματος μετρώντας τα ψιλά – αφού δεν θα πληρώνουμε ανέπαφα, θα γνωρίζουμε κανέναν άνθρωπο στις ουρές του ΟΤΕ, της ΔΕΗ και του Ταχυδρομείου, θα λερώνουμε τα δάχτυλά μας με μελάνι αγοράζοντας καμιά εφημερίδα, θα βάζουμε CD να ακούμε, θα πηγαίνουμε στα νησιά με τους χάρτες υπό μάλης… Ή μήπως όχι;

Η αναθεώρηση του Συντάγματος ως προεκλογικό τρικ της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη

Η αναθεώρηση του Συντάγματος δεν μπορεί να υποβιβάζεται και να θυσιάζεται στο βωμό του μικροκομματικού συμφέροντος

H κυβέρνηση ανακοίνωσε την εκκίνηση της διαδικασίας για αναθεώρηση του Συντάγματος.

Η επιλογή του χρόνου για την έναρξη της κορυφαίας θεσμικής διαδικασίας προδίδει πολλά για τις πραγματικές προθέσεις και σκοπούς της κίνησης αυτής από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Άλλωστε, ο μη έντιμος πρότερος βίος της σε ό,τι αφορά τον σεβασμό των θεσμών και του Κράτους Δικαίου λειτουργεί απολύτως επιβαρυντικά, σχεδόν νομιμοποιεί την υποψία για εργαλειοποίηση ακόμη και της διαδικασίας συνταγματικής αναθεώρησης. Άλλωστε δεν νομίζω ότι διαφωνεί κανείς ότι ο σεβασμός του Συντάγματος προηγείται της αναθεώρησής του.

Η τοξικότητα, η πολιτική ανισορροπία, η ρευστότητα, η κρίση εμπιστοσύνης και αντιπροσώπευσης, που χαρακτηρίζουν αυτή τη στιγμή το πολιτικό σκηνικό, όπως καταγράφεται σε όλες τις έρευνες κοινής γνώμης -ακόμη και σε όσες διεξάγονται με «υπαγόρευση» ευρημάτων- και στις σοβαρές πολιτικές αναλύσεις, απέχουν παρασάγγας από τη διαμόρφωση κλίματος για ουσιαστικό πολιτικό διάλογο με νηφαλιότητα και την επίτευξη ευρύτερων συναινέσεων, που απαιτούνται για την αναθεώρηση του ανώτατου νόμου της Πολιτείας.

Η πόλωση ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση είναι μεγάλη και δεν φαίνεται να υπάρχουν μεγάλα περιθώρια να βρεθεί κοινός τόπος, είτε τώρα, ως προς την πρόταση αναθεώρησης, είτε στην επόμενη Βουλή, η οποία θα κληθεί να ψηφίσει την αναθεώρηση.

Γιατί το κάνει λοιπόν η κυβέρνηση; Γιατί θέλει να ξεκινήσει την προεκλογική της εκστρατεία και να δείξει ότι έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Θα κάνει μια σειρά από προτάσεις για την αναθεώρηση που πρωτίστως θα πιστεύει ότι «χαϊδεύουν τα αυτιά» του κομματικού της ακροατηρίου και στη συνέχεια θα προσπαθήσει να «στριμώξει» την αντιπολίτευση, πρωτίστως το ΠΑΣΟΚ, που αυτή τη στιγμή δεν έχει κανένα λόγο να ψηφίσει οτιδήποτε μαζί με τη Νέα Δημοκρατία, ότι δεν συμπεριφέρεται ως «υπεύθυνη πολιτική δύναμη» και με αυτόν τον τρόπο να προσπαθήσει να αποσπάσει μέρος της εκλογικής επιρροής του.

Δηλαδή, εξαρχής γίνεται ορατό δια γυμνού οφθαλμού ότι δεν πρόκειται για μία πολιτική επιλογή που αποσκοπεί στην αντιμετώπιση υπαρκτών προβλημάτων στον «θεμελιώδη νόμο» του κράτους και στη βελτίωση της λειτουργίας των Θεσμών. Αντιθέτως, έχουμε να κάνουμε με μια κοντόθωρη αντίληψη, άλλο ένα επικοινωνιακό τέχνασμα για να διαμορφωθεί ευνοϊκό κλίμα για την κυβέρνηση.

Προφανώς κάποιες από τις προτάσεις που θα γίνουν θα αφορούν ιδεολογικές εμμονές της Νέας Δημοκρατίας όπως η επικύρωση -και με τυπικό συνταγματικό τρόπο- της λειτουργίας ιδιωτικών πανεπιστημίων (αυτά που ήδη έχει νομοθετήσει και των οποίων τα προβλήματα έχουν ήδη ανακύψει) ή η κατάργηση – επί της ουσίας – της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, μια πρόταση που απευθύνεται σε ένα «κανιβαλικό» ένστικτο που η κυβερνητική παράταξη χρόνια έχει τροφοδοτήσει κατηγορώντας τους εργαζομένους στο δημόσιο για τις ανεπάρκειες του και όχι το θεσμικό πλαίσιο, την υποστελέχωση και υποχρηματοδότηση και τις κυβερνήσεις που πήραν τις σχετικές πολιτικές αποφάσεις. Όμως, είναι σαφές ότι δεν είναι αυτές οι θεσμικές τομές που έχει ανάγκη η χώρα.

Κάποια άλλα θέματα που συμπεριέλαβε στην εξαγγελία του ο κ. Πρωθυπουργός, όπως είναι η κατοχύρωση μεγαλύτερης ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, η αλλαγή στο άρθρο 86, που έχει αξιοποιηθεί για την ασυλία υπουργών, ή η ενίσχυση της προστασίας του περιβάλλοντος, σίγουρα είναι σημαντικά. Όμως, αναρωτιέται κανείς εάν η κατάλληλη κυβέρνηση για να εισηγηθεί αυτές τις αλλαγές είναι η δική του, με δεδομένο τον τρόπο που π.χ. έχει προσπαθήσει να χειραγωγήσει τη δικαιοσύνη σε ορισμένες περιπτώσεις ή να υπονομεύσει μορφές περιβαλλοντικής προστασίας. Ή, για να αναφερθώ σε ένα θέμα στο οποίο επίσης αναφέρθηκε ο Πρωθυπουργός, πώς θα συζητήσει τον τρόπο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, μια κυβέρνηση που «πιστώνεται» την εκλογή του πιο «κομματικού» ίσως ΠτΔ της Μεταπολίτευσης; Για να μην αναφερθώ στο ότι φαίνεται ότι στην κυβέρνηση σκέφτονται να «συνταγματοποιήσουν» τη λιτότητα, μέσα από την ενσωμάτωση προβλέψεων για τη «δημοσιονομική ισορροπία».

Έπειτα, υπάρχει ένα κρίσιμο ζήτημα αξιοπιστίας και ειλικρίνειας ως προς την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Και αυτό γιατί ως διαδικασία θεσμικής αναβάθμισης, δημοκρατικής θωράκισης και ενίσχυσης του κράτους δικαίου απαιτεί την πρωτοβουλία να παίρνει μια κυβέρνηση που όντως έχει επιδείξει σεβασμό προς τους θεσμούς και το κράτος δικαίου.

Αναρωτιέται κανείς ποια εχέγγυα θεσμικότητας μπορεί να δώσει μια κυβέρνηση που κατεξοχήν εργαλειοποίησε και ευτέλισε τους θεσμούς, που αξιοποίησε την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία ως διαρκές απαλλακτικό βούλευμα για όλες τις πραγματικές πολιτικές (και ποινικές σε επίπεδο υπουργών) ευθύνες, διασύροντας το Κοινοβούλιο, που χρεώνεται ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα παράνομων υποκλοπών στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία, υποκλοπές που τις συντόνισε το ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου που ήθελε να «ακούει» υπουργούς, δικαστικούς, ανώτατους αξιωματούχους, στρατιωτικούς, επιχειρηματίες και δημοσιογράφους, που «χρεώνεται» αρνητική βαθμολογία σε ζητήματα όπως η ελευθερία του Τύπου, που προσπαθεί συστηματικά να συγκαλύψει ένα μεγάλο σκάνδαλο όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ, που υπουργός της ανέστειλε την ισχύ ενός θεμελιώδους δικαιώματος όπως αυτό της αίτησης ασύλου, και που θεωρεί ότι η μόνη λύση για όλα τα προβλήματα της χώρας είναι η διαρκής αυστηροποίηση του ποινικού κώδικα.

Η χώρα σίγουρα χρειάζεται μια θεσμική επανεκκίνηση. Τα Συντάγματα οφείλουν να είναι ζωντανοί οργανισμοί και να προσαρμόζονται στις μεγάλες αλλαγές που συμβαίνουν, βαθαίνοντας τη δημοκρατία, ενισχύοντας τη λογοδοσία όσων ασκούν εξουσία και προστατεύοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα απέναντι σε νέους κινδύνους. Από την άλλη, πρέπει να αποτελούν το αντίβαρο στην τάση των κυβερνήσεων να θεωρούν ότι θεσμικά ορθό είναι τελικά μόνο το κομματικά συμφέρον.

Μια νέα Μεταπολίτευση θέλει και ένα νέο Σύνταγμα. Αυτό που θα θωρακίσει τη χώρα σε μια νέα εποχή με μεγάλες προκλήσεις. Αλλά αυτό δεν μπορεί να βασιστεί στις ιδεολογικές εμμονές και τους κομματικούς υπολογισμούς μιας κυβέρνησης που στην κοινωνία είναι –και θα παραμείνει και μετά τις επόμενες εκλογές– μειοψηφία.

Προϋποθέτει, ουσιαστικά, την πολιτική αλλαγή που οι πολίτες με αγωνία επιζητούν, αν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις, και έναν διάλογο με ευρεία συναίνεση αλλά και συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών. Με το βλέμμα στο μέλλον του τόπου και όχι στα ποσοστά των επόμενων εκλογών.

Πηγή: in.gr

H SpaceX αγοράζει την xAI σε συμφωνία-μαμούθ 1,25 τρισ.

Η SpaceX εξαγοράζει την εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης καθώς ο Μασκ οραματίζεται κέντρα δεδομένων στο διάστημα

Καθώς ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο συνδυάζει τις δύο μεγαλύτερες ιδιωτικές του επιχειρήσεις προκειμένου να υλοποιήσει τη φιλοδοξία του να κερδίσει την κούρσα της τεχνητής νοημοσύνης αναπτύσσοντας κέντρα δεδομένων στο διάστημα, η SpaceX του Έλον Μασκ απέκτησε την xAI έναντι 250 δισεκατομμύριων δολαρίων.

Η SpaceX βάσισε την τιμή για την xAI σε έναν πρόσφατο γύρο χρηματοδότησης 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων που αποτίμησε την διετή νεοσύστατη επιχείρηση στα 230 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα τους Financial Times.

Η συμφωνία αποτίμησε τη συνδυασμένη εταιρεία στα 1,25 τρισεκατομμύρια δολάρια, αφού ο Μασκ αύξησε την ιδιωτική αποτίμηση της SpaceX στο 1 τρισεκατομμύριο δολάρια, επικαλούμενος αυξήσεις εσόδων από την υπηρεσία δορυφορικής ευρυζωνικής σύνδεσης Starlink, πρόσθεσαν οι FT. Η εταιρεία πυραύλων αποτιμήθηκε πρόσφατα -σε δευτερογενή πώληση μετοχών- στα 800 δισεκατομμύρια δολάρια .

Ο οικονομικός διευθυντής της SpaceX, Μπρετ Τζόνσεν, δήλωσε στους επενδυτές σε τηλεφωνική επικοινωνία τη Δευτέρα το απόγευμα ότι οι μετοχές της συγκεκριμένης οντότητας θα έχουν τιμή 527 δολάρια. Οι μετοχές της xAI θα μετατραπούν σε μετοχές της SpaceX με ισοτιμία περίπου επτά προς ένα.

Τα στελέχη επιβεβαίωσαν επίσης ότι η SpaceX εξακολουθεί να στοχεύει σε αρχική δημόσια προσφορά τον Ιούνιο. Παλαιότερα, οι Financial Times έχουν αναφέρει ότι ο Μασκ πιέζει την εταιρεία να εισαχθεί στο χρηματιστήριο εκείνο τον μήνα λόγω μιας σπάνιας ευθυγράμμισης των πλανητών Δία, Αφροδίτης και Ερμή.

Προς την μεγαλύτερη IPO βαίνει ο Μασκ

Η αρχική δημόσια προσφορά αναμένεται να συγκεντρώσει έως και 50 δισεκατομμύρια δολάρια, γεγονός που θα την καθιστούσε τη μεγαλύτερη εισαγωγή στο χρηματιστήριο όλων των εποχών, ξεπερνώντας τα 29 δισεκατομμύρια δολάρια που συγκέντρωσε η Saudi Aramco το 2019.

Η συγχώνευση αυτή αποτελεί μέρος του οράματος του Μασκ να αναπτύξει «έναν ενσυνείδητο ήλιο για να κατανοήσει το Σύμπαν και να επεκτείνει το φως της συνείδησης στα αστέρια!», ανέφερε σε ανακοίνωσή του.

Η xAI και οι αντίπαλοί της, συμπεριλαμβανομένων των OpenAI του Σαμ Άλτμαν και Meta του Μαρκ Ζάκερμπεργκ, έχουν περάσει τα τελευταία δύο χρόνια «τρέχοντας» να αναπτύξουν τα δαπανηρά κέντρα δεδομένων και τα τσιπ που χρειάζονται για την εκπαίδευση και την τροφοδοσία των μοντέλων AI τους.

Ο Μασκ δήλωσε τη Δευτέρα ότι τα «τροχιακά κέντρα δεδομένων» θα είναι απαραίτητα για το μέλλον της τεχνολογίας.

«Η παγκόσμια ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας για την AI απλά δεν μπορεί να καλυφθεί με επίγειες λύσεις, ακόμη και βραχυπρόθεσμα, χωρίς να υπάρξουν συνέπειες στις κοινότητες και το περιβάλλον», έγραψε.

Η προγραμματισμένη αρχική δημόσια προσφορά της SpaceX θα επιτρέψει στην εταιρεία να χρηματοδοτήσει την εκτόξευση μεγάλων δορυφόρων για να υλοποιήσει τις φιλοδοξίες του Μασκ για κέντρα δεδομένων AI σε τροχιά.

Την Παρασκευή, η SpaceX ανακοίνωσε σε μια κατάθεση στις ρυθμιστικές αρχές των ΗΠΑ ότι θέλει να αναπτύξει ένα τροχιακό δίκτυο κέντρων δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης που αποτελείται από τουλάχιστον ένα εκατομμύριο δορυφόρους. Η εταιρεία θα πρέπει να εξασφαλίσει άδεια από τις τηλεπικοινωνιακές αρχές για να αναπτύξει αυτόν τον στόλο.

Η SpaceX θα πρέπει επίσης να επιδείξει περαιτέρω πρόοδο με το Starship, έναν ισχυρό πύραυλο δύο σταδίων που η εταιρεία δοκιμάζει εν πτήσει από το 2023. Το Starship δεν έχει ακόμη αναπτύξει λειτουργικό ωφέλιμο φορτίο κατά τη διάρκεια των δοκιμαστικών αποστολών και η SpaceX έχει αντιμετωπίσει προβλήματα κατά τη διάρκεια της αναπτυξιακής εκστρατείας.

«Σε μια εποχή μαξιμαλισμού της AI, αυτό αξίζει τρισεκατομμύρια δολάρια», δήλωσε στους FT ένας επενδυτής και στις δύο εταιρείες.

Η αυτοκρατορία Μασκ ενοποιείται

Η είδηση ​​αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης ενοποίησης διαφορετικών τμημάτων της αυτοκρατορίας του Μασκ κάτω από μια εταιρική ομπρέλα. Τον περασμένο Μάρτιο, η xAI συγχωνεύτηκε με την πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X του Μασκ.

Η εξαγορά αποτίμησε το σύνολο του ομίλου στα 113 δισεκατομμύρια δολάρια, τιμολογώντας την xAI στα 80 δισεκατομμύρια δολάρια και την X στα 33 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτή η συγχώνευση επέτρεψε στις εταιρείες να ενσωματωθούν πιο στενά, με την xAI να εκπαιδεύει τα μοντέλα της σε δεδομένα X, ενώ το chatbot Grok της xAI έχει προστεθεί στις ροές κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Μασκ διευθύνει επίσης την κατασκευάστρια ηλεκτρικών οχημάτων Tesla, την εταιρεία εμφυτευμάτων εγκεφάλου Neuralink και την νεοσύστατη εταιρεία σηράγγων The Boring Co.

Την περασμένη εβδομάδα, η Tesla ανακοίνωσε ότι είχε επενδύσει 2 δισεκατομμύρια δολάρια στην xAI. Ο δισεκατομμυριούχος αφαίρεσε επίσης δύο μοντέλα ηλεκτρικών οχημάτων από τη σειρά της Tesla και έστρεψε την εταιρεία περαιτέρω προς τα τσιπ τεχνητής νοημοσύνης και την κατασκευή ανθρωποειδών ρομπότ, γεγονός που οδήγησε τους επενδυτές να εικάσουν ότι το μακροπρόθεσμο σχέδιο του Μασκ είναι να συγχωνεύσει την Tesla με τις άλλες επιχειρήσεις του.

Μελλοντικά, ο Μασκ δήλωσε ότι η SpaceX θα μπορούσε να ξεκινήσει την προσγείωση μεγάλων φορτίων στη Σελήνη. Έγραψε: «Τα εργοστάσια στη Σελήνη μπορούν να επωφεληθούν από τους σεληνιακούς πόρους για την κατασκευή δορυφόρων και την περαιτέρω ανάπτυξή τους  στο διάστημα».

Πηγή: ΟΤ