Οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν μια εικόνα που δεν θα υπάρχει στις εκλογές

Οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν τη «στιγμή», τις τάσεις σε μια συγκυρία και δεν αποτελούν προβλέψεις. Με αυτό τον τρόπο οι παλιοί δημοσκόποι φρόντιζαν να οχυρωθούν απέναντι στο ενδεχόμενο τα αποτελέσματα των εκλογών να είναι διαφορετικά από τις μετρήσεις τους. Γιατί η μέτρηση αποτυπώνει τις διαθέσεις και αν είναι ή όχι τεταμένα τα πνεύματα στην κοινωνία σε μια δεδομένη στιγμή και σε μια διαδικασία που δεν έχει τα πραγματικά διλήμματα που αντιμετωπίζει ο ψηφοφόρος όταν είναι μέσα στο παραβάν.

Ακόμη χειρότερα, εδώ και δεκαετίες πια είμαστε εξοικειωμένοι με τις δημοσκοπήσεις. Ξέρουμε τον ρόλο που παίζουν στη δημόσια σφαίρα. Αντιλαμβανόμαστε ότι οι απαντήσεις μας θα ερμηνευτούν ως μηνύματα στην κυβέρνηση, τα κόμματα και τους διαμορφωτές κοινής γνώμης. Απαντούμε στις δημοσκοπήσεις με αυτή τη σκοπιμότητα, δηλαδή το «μήνυμα» που θέλουμε να στείλουμε, παρά με κριτήριο το πώς τελικά όντως θα συμπεριφερθούμε ως ψηφοφόροι. Πολλές φορές αρνούμαστε να απαντήσουμε και έτσι διαμορφώνεται μια εικόνα μόνο από όσους και όσες επιλέγουν να απαντήσουν, γεγονός που αλλοιώνει το αποτέλεσμα, όσο σύνθετες τεχνικές και εάν χρησιμοποιούν οι δημοσκόποι για να «σταθμίσουν» το δείγμα τους σε σχέση με την πραγματική κοινωνία.

Προσθέστε και μια επιπλέον δυσκολία που πάντοτε αντιμετωπίζουν οι δημοσκόποι. Για να μπορέσουν να σταθμίσουν και να κατανοήσουν το υλικό της έρευνάς τους, αλλά και για να διαγνώσουν προς τα πού τείνουν τα πράγματα, στηρίζονται στο τι έχουν ήδη καταγράψει, στο παρελθόν. Όμως, αυτό καθίσταται προβληματικό όταν είναι σε εξέλιξη μεγάλες αλλαγές, όταν ξαναχαράσσεται ο πολιτικός χάρτης και νέα σχήματα αναδύονται.

Την ίδια στιγμή οι δημοσκόποι αναγκάζονται να προσπαθούν να καταγράψουν τους δυνητικούς ψηφοφόρους κομμάτων που δεν έχουν ούτε ανακοινωθεί επισήμως ούτε συγκροτηθεί. Και εάν στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα, η μακρόχρονη πολιτική διαδρομή του, αλλά και οι δημόσιες παρεμβάσεις το τελευταίο διάστημα έχουν δώσει κάπως ένα στίγμα, η Μαρία Καρυστιανού τώρα δίνει δείγματα γραφής ως προς την πολιτική κατεύθυνση ενός κόμματος που ακόμη δεν έχει καν κάνει σαφές το περίγραμμα του.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι αυτή τη στιγμή οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια μαγική εικόνα εάν τις πάρουμε τοις μετρητοίς. Και αυτό γιατί αποτυπώνουν κραδασμούς και όχι «τάσεις». Τις ωδίνες του τοκετού μιας νέας Μεταπολίτευσης και όχι εκλογικές δυναμικές. Τα ανοιχτά ρήγματα και όχι ένα παγιωμένο σκηνικό.

Γιατί σήμερα η ελληνική κοινωνία δεν είναι σίγουρη για το τι θέλει. Ξέρει ότι δεν αντέχει τη σημερινή κατάσταση, ξέρει ότι δεν αντέχει μια ακόμη τετραετία κυβέρνησης υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη αλλά δεν έχει αποφασίσει ακόμη τι ακριβώς θέλει. Το αναζητά, δεν εμπνέεται από την υπάρχουσα αντιπολίτευση και ταλαντεύεται ως προς τα ενδεχόμενα νέα κόμματα.

Αυτό σημαίνει ότι αυτή τη στιγμή έχουμε ένα πολιτικό σκηνικό με «μηδενισμένο κοντέρ». Το πώς θα διαμορφωθεί θα εξαρτηθεί πρωτίστως από τις πρωτοβουλίες που θα παρθούν από εδώ και πέρα, τη δυναμική που θα αποκτήσουν, την απήχηση που θα έχουν μέσα στην ελληνική κοινωνία.

Η πολιτική δεν είναι στατική αλλά μια δυναμική διαδικασία. Όποιος πιστεύει ότι όλα κρίνονται σε ήδη διαμορφωμένες τάσεις και με βάση το πώς ήταν τα πράγματα, απλώς δεν μπορεί να αντιληφθεί τι σημαίνει ένα πολιτικό σκηνικό σε μετάβαση με μια κοινωνία που επιζητά την αλλαγή. Γιατί ακόμη και εάν αντιληφθεί τη δυσπιστία ή την απόρριψη πρακτικών που ήδη έχουν εφαρμοστεί, δεν μπορεί να προβλέψει τι θα γίνει όταν η ανάγκη για πολιτική αλλαγή γίνει δυναμική υποστήριξης της όποιας πολιτικής πρότασης θα εκπροσωπήσει αυτή την ανάγκη.

Και η διαδικασία είναι ανοιχτή όχι μόνο επειδή δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει την επίσημη δράση τους τα νέα κόμματα, αλλά πρωτίστως επειδή θα κριθεί από τον λόγο που θα αρθρωθεί, τα προγράμματα που θα ακουστούν, τις προτάσεις διακυβέρνησης που θα γίνουν.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία. Το πώς θα διαμορφωθεί το σκηνικό θα εξαρτηθεί και από τον τρόπο που θα διεξαχθεί η πολιτική συζήτηση, το εάν θα παραμείνει στα όρια της πολιτικής αισθητικής των «αφηγημάτων» ή θα αγγίξει τα ουσιώδη ζητήματα, δηλαδή το πώς θέλουμε να είναι η χώρα, ποια ανάπτυξη θα έχει, στη βάση ποιας δημοκρατίας θα κυβερνιέται και ποια θέση θα έχει στον κόσμο.

Δεν ξέρω πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Όμως, ξέρω ότι όποιος αρνηθεί τις σειρήνες του πολιτικού μάρκετινγκ και επιλέξει να μιλήσει για την ουσία, στο τέλος θα είναι και ο νικητής. Και έτσι πρέπει γιατί το δίλημμα όντως δεν είναι «Μητσοτάκης ή χάος». Το δίλημμα είναι ανάμεσα στο χάος μιας διαλυμένης χώρας που εκπροσωπεί ο Κυριάκος Μητσοτάκη και την ελπίδα μιας νέας αρχής.

Πηγή: in.gr

Μπορεί η Αμαλίας και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας να εκπέμπει μια αυτοσυγκράτηση έχοντας μάλιστα διαμηνύσει ότι το εγχείρημα θα γίνει με προσεκτικά βήματα, ωστόσο η βάση των υποστηρικτών του πρώην πρωθυπουργού δεν δείχνει να φρενάρει χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η αυτοοργάνωση γίνεται χωρίς μεθοδικότητα και σχέδιο.

Σαν έτοιμος από καιρό…

Η Ιθάκη δημιουργεί παραλληλισμούς και γεννά μεταφορικά σχήματα, έτσι και το νέο κόμμα Τσίπρα θα πρέπει να είναι έτοιμο από καιρό, όταν ο πρώην πρωθυπουργός αποφασίσει να κάνει την ιδρυτική διακήρυξη.

Η αυτοοργάνωση από τη βάση είναι το ένα ζητούμενο.

Το άλλο ζητούμενο είναι το μανιφέστο του νέου κόμματος.

Ο άνθρωπος που έχει τεθεί επικεφαλής της συγγραφής Γιώργος Σιακαντάρης είπε στο Mega News και στην εκπομπή Now με τη Μάιρα Μπάρμπα ότι ο στόχος είναι η δουλειά αυτή να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα μέσα Απριλίου.

Επομένως από Μάιο και έπειτα ο κ. Τσίπρας θα είναι σε θέση, όποτε εκείνος το κρίνει στη συγκυρία, να ανακοινώσει και επίσημα το νέο κόμμα.

Δύο δεξαμενές για τη Δημοκρατική Παράταξη

Όπως σημείωσε ο κ. Σιακαντάρης σε αυτή τη φάση προκρίνεται η λογική της εγκράτειας με τα βλέμματα να είναι στραμμένα στην κυρία Καρυστιανού από τη μια πλευρά και σε ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά από την άλλη για το ποιες δυνάμεις στην κοινωνία απελευθερώνονται στη μια και στην άλλη περίπτωση.

Η εσωστρέφεια στο ΠΑΣΟΚ δημιουργεί φαινόμενα αποστροφής των ψηφοφόρων, στη Νέα Αριστερά κυριαρχεί η τάση φυγής στελεχών με χαρακτηριστική την αποχώρηση του Νίκου Μπίτη και της ομάδας του από τη Νέα Αριστερά με κατεύθυνση φυσικά το νέο κόμμα Τσίπρα και στο ΣΥΡΙΖΑ εδραιώνεται η αίσθηση ότι οδηγείται σε μια κατάσταση ενός μικρού κόμματος με αμφίβολη πορεία.

Από την άλλη πλευρά ο κ. Τσίπρας ήδη από τις εκδηλώσεις του Ινστιτούτου του έχει ξεκαθαρίσει ότι πρωτεύων στόχος του είναι η επιστροφή των ψηφοφόρων που έφυγαν από την κάλπη το 2023 και δεν επέστρεψαν ποτέ και το κυριότερο δεν μετακινήθηκαν και σε κάποιο άλλο κόμμα.

Είναι μια κρίσιμη μάζα ενός εκατομμυρίου ψηφοφόρων, όπως σημειώνουν συνεργάτες του κ. Τσίπρα, που απέχουν χωρίς αυτό όμως να σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρονται για τα πολιτικά πράγματα.

Αντίθετα εκτιμούν και αυτό είναι ίσως και το κίνητρο του κ. Τσίπρα εκτιμάται ότι προσμένουν στη δημιουργία ενός νέου πολιτικού υποκειμένου που θα σημάνει και την πολιτική αλλαγή.

Για αυτό το λόγο και βολιδοσκοπούν την περίπτωση της κας Καρυστιανού και το υπο διαμόρφωση κόμμα της. Όχι γιατί στοχεύουν στα ίδια κοινά, το αντίθετο.

Η άσκηση της χαρτογράφησης των προθέσεων των ψηφοφόρων είναι κρίσιμη σε αυτή τη φάση με διαρκείς μετρήσεις να τρέχουν από πολλές δημοσκοπικές εταιρείες διερευνώντας τις τάσεις αυτού του κρίσιμου ακροατηρίου που δεν πήγε στις τελευταίες εθνικές κάλπες και αν τους επηρεάζει η ιδέα της δημιουργίας ενός κόμματος Καρυστινού.

150 πυρήνες μέχρι το Μάρτιο

Με αφορμή τις τελευταίες μετρήσεις κάποιοι δημοσκόποι βλέπουν να ξεφουσκώνει το ενδιαφέρον των πολιτών για το εν αναμονή κόμμα Τσίπρα, η εικόνα όμως στη βάση είναι εντελώς διαφορετική καθώς πυρήνες αυτοοργάνωσης εμφανίζονται διαρκώς σε όλη τη χώρα.

Πρόσωπα που μπαίνουν μπροστά στην προσπάθεια αυτή περιγράφουν το σχέδιο και τα βήματα που ακολουθούνται έτσι ώστε όλα να είναι έτοιμα από τα κάτω, όταν ο Αλέξης Τσίπρας πάρει την απόφαση να ανακοινώσει το νέο κόμμα της Δημοκρατικής Παράταξης.

Στόχος είναι οι πυρήνες αυτοοργάνωσης να είναι έτοιμοι μέχρι τα μέσα Μαρτίου για να αποτελέσουν το ενιαίο δίκτυο πυρήνων ανά Δήμο που θα μπει κάτω από μια συντονιστική επιτροπή.

Η αρχική δουλειά και η πιο σημαντική γίνεται σε επίπεδο περιφέρειας ή περιοχής σε επίπεδο μεγάλων αστικών κέντρων, όπως στην Αθήνα.

Μετά τη μεγάλη εκδήλωση στα Βριλήσσια πυρήνες στήνονται το επόμενο δεκαήμερο σε τέσσερις Δήμους του Βόρειου Τομέα σε Μαρούσι, Νέα Φιλαδέλφεια, Αγία Παρασκευή και Νέα Ιωνία.

Τη δουλειά αυτή στο Βόρειο Τομέα τρέχει ο γνωστός σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης, ο οποίος τρέχει την αυτοοργάνωση και στην Κεντρική Μακεδονία.

Αντίστοιχη δουλειά γίνεται και στο Νότιο Τομέα της Αθήνας και κομβικός θεωρείται εδώ ο ρόλος του πρώην υπουργού Γιάννη Μουζάλα.

Από τους βασικούς οργανωτές για το στήσιμο του πανελλαδικού δικτύου είναι και ο Θύμιος Γεωργόπουλος με πυρήνες να στήνονται τώρα σε ακόμη τρεις Δήμους στη Μεσσηνία και ακολουθούν σύμφωνα με πληροφορίες οι επόμενες τοπικές οργανώσεις σε Κόρινθο, Αρκαδία, Άρτα και Γιάννενα.

Τα ασφράγιστα έγγραφα έχουν εγείρει μεγάλα ερωτήματα σχετικά με την ατζέντα υγείας και τα προσωπικά σκάνδαλα του δισεκατομμυριούχου.

Τα πρόσφατα δημοσιευμένα αρχεία του Τζέφρι Έπσταϊν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ έχουν αποφέρει μια σειρά από αποκαλύψεις σχετικά με την εμπλοκή του Μπιλ Γκέιτς με τον καταδικασμένο σεξουαλικό παραβάτη. Πάνω από 3 εκατομμύρια σελίδες email, σημειώσεων και φωτογραφιών σκιαγραφούν μια ανησυχητική εικόνα: Μήπως ο Γκέιτς εκμεταλλευόταν το σκιώδες δίκτυο του Έπσταϊν για την παγκόσμια κυριαρχία στον τομέα της υγείας; 

Οι αποκαλύψεις απαιτούν απαντήσεις από τον πολυδισεκατομμυριούχο συνιδρυτή της Microsoft που έγινε «φιλάνθρωπος», του οποίου το ίδρυμα ασκεί τεράστια επιρροή στα παγκόσμια συστήματα εμβολιασμού και δεδομένων.

Ελεγχος Εμβολίων

Ο ρόλος του Γκέιτς στην παγκόσμια διανομή εμβολίων ενισχύθηκε από τις κατηγορίες του Κίριλ Ντμίτριεφ, Διευθύνοντος Συμβούλου του Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων της Ρωσίας (RDIF) και βασικού προσώπου στις συνεχιζόμενες ειρηνευτικές συνομιλίες για την Ουκρανία. Ο Ντμίτριεφ υποστηρίζει ότι ο Γκέιτς μπλόκαρε σκόπιμα ασφαλή εμβόλια όπως το ρωσικό Sputnik V, ενώ παράλληλα προώθησε μη αποδεδειγμένες εναλλακτικές λύσεις, και ότι αυτό συνδεόταν με την επιρροή του Έπσταϊν. 

Είναι το είδος της σύνδεσης που είχε ο Έπσταϊν με τον ατιμασμένο Βρετανό Λόρδο Πίτερ Μάντελσον, ο οποίος, ενώ ήταν υπουργός Επιχειρήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου, φέρεται να επιβεβαίωσε στον παιδεραστή φίλο του, χρηματοδότη, ότι η ΕΕ είχε συμφωνήσει σε ένα πακέτο διάσωσης 500 δισεκατομμυρίων ευρώ για να στηρίξει το ευρώ τον Μάιο του 2010.

Οι κατηγορίες του Ντμίτριεφ εναντίον του Γκέιτς απηχούν ευρύτερες επικρίσεις για την Gavi, τη Συμμαχία Εμβολίων στην οποία ο Γκέιτς χορήγησε 750 εκατομμύρια δολάρια το 2000. Η Gavi ισχυρίζεται ότι συγκεντρώνει κεφάλαια από κυβερνήσεις, φιλάνθρωπους και τη βιομηχανία για την αγορά και διανομή εμβολίων σε χώρες χαμηλού εισοδήματος. Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι, με κυρίαρχο το Ίδρυμα Γκέιτς - τον μεγαλύτερο ιδιωτικό δωρητή της - η Gavi δίνει προτεραιότητα στην πώληση ακριβών νέων εμβολίων αντί στην παροχή υγειονομικής περίθαλψης. 

Πρόσφατα, ο Υπουργός Υγείας των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ, απέσυρε την αμερικανική χρηματοδότηση από την Gavi, επικαλούμενος την επιστήμη σχετικά με την ασφάλεια των εμβολίων και την εμπιστοσύνη του κοινού. Η κίνηση αυτή απηχεί μακροχρόνιες συζητήσεις σχετικά με την καταστολή της διαφωνίας κατά τη διάρκεια του παγκόσμιου προγράμματος lockdown και εμβολιασμού για την Covid-19. 

Τα αρχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης δείχνουν επίσης ότι ο Γκέιτς συζητά την εξάλειψη της πολιομυελίτιδας στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν με τη συμβολή του Έπσταϊν. Ο ατιμασμένος χρηματοδότης δεν είχε καμία εμπειρία στον τομέα της υγείας, επομένως η βαθιά εμπλοκή του σε αυτές τις ευαίσθητες, γεωπολιτικά φορτισμένες προσπάθειες εγείρει προειδοποιήσεις για κρυφή επιρροή, συγκρούσεις ή μόχλευση - ειδικά δεδομένου ότι ο Γκέιτς αργότερα χαρακτήρισε τη συνεργασία μαζί του ως «τεράστιο λάθος».

Προσομοίωση πανδημίας 2017

Ο Γκέιτς στην πραγματικότητα σκέφτηκε μια «Προσομοίωση Πανδημίας Στερήσεων» με τον Έπσταϊν το 2017. Τα email αποκαλύπτουν ότι ο δισεκατομμυριούχος σκιαγραφεί τα παραδοτέα για τα δεδομένα υγείας και τις νευροτεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένων των προδιαγραφών για αυτήν την προσομοίωση - χρόνια πριν από την Covid-19. Αυτό ευθυγραμμίζεται με τους ισχυρισμούς του Ντμίτριεφ ότι ο Γκέιτς συνεργάστηκε με τον Έπσταϊν σε μια τέτοια προσομοίωση εκείνο το έτος, εν μέσω συνομιλιών για ασφαλή συστήματα προσωπικών δεδομένων υγείας και whitepapers για νευροτολογίες που σχετίζονται με χρόνιες ασθένειες και εθνική άμυνα.

Αυτό δεν είναι το πρώτο ροντέο προσομοίωσης του Γκέιτς. Συνδιοργάνωσε το Event 201 το 2019 με το Johns Hopkins και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, παρουσιάζοντας μια έξαρση του κορονοϊού. 

Εκρηκτικές προσωπικές κατηγορίες

Τα προσχέδια email του Epstein από το 2013, τα οποία φαινομενικά γράφτηκαν για τον Boris Nikolic - τον πρώην επικεφαλής επιστημονικό σύμβουλο του Gates στο Ίδρυμα Gates και έναν επενδυτή βιοτεχνολογίας που ονομάζεται εφεδρικός εκτελεστής στη διαθήκη του Epstein - περιέχουν απίστευτους ισχυρισμούς. 

Στο κείμενο, ο Έπσταϊν ισχυρίζεται ότι ο Γκέιτς κόλλησε ένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα από «σεξ με Ρωσίδες» που κανονίστηκαν μέσω του δικτύου διακίνησης εμπορίας του και στη συνέχεια παρακάλεσε για αντιβιοτικά για να χορηγήσει κρυφά στην τότε σύζυγό του, Μελίντα Φρεντς Γκέιτς, εν αγνοία της. Ο Γκέιτς φέρεται επίσης να ζήτησε από την Άντεραλ να συμμετάσχει σε τουρνουά μπριτζ και να διευκόλυνε παράνομες σχέσεις. 

Σε μια παράξενη ανατροπή, το email του Epstein έλαβε μόνιμη απαγόρευση από το Xbox Live της Microsoft το 2013 για «παρενόχληση, απειλές ή/και κακοποίηση» που θεωρήθηκε «σοβαρή, επαναλαμβανόμενη ή/και υπερβολική».

Η Μελίντα χώρισε από τον Μπιλ Γκέιτς το 2021, επικαλούμενη τους δεσμούς του με τον Έπσταϊν. Η περιουσία της πλέον ανέρχεται σε 29,6 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η ομάδα του Μπιλ Γκέιτς καταδίκασε τους ισχυρισμούς για STD ως «εντελώς παράλογους και εντελώς ψευδείς», αποδίδοντάς τους στην μνησικακία του Έπσταϊν για μια διαταραγμένη σχέση. Ο Νίκολιτς, ο οποίος παραιτήθηκε από το ίδρυμα το 2014 εν μέσω μιας διαμάχης με τον Γκέιτς, αρνείται τους επιχειρηματικούς δεσμούς με τον Έπσταϊν, αν και τα δημοσιευμένα σημειώματα τον απεικονίζουν ως διαμεσολαβητή στην τροχιά του Γκέιτς.

Εν μέσω της παγκόσμιας οργής για το ποια μέλη της παγκόσμιας ελίτ συνδέονταν με τον Έπσταϊν και πώς χρησιμοποίησαν τις θέσεις τους προς όφελός του, είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς το γεγονός ότι τα πραγματικά θύματα στην καρδιά αυτής της επιχείρησης επιρροής ήταν ευάλωτες νεαρές γυναίκες που κακοποιήθηκαν σεξουαλικά από την παγκόσμια ελίτ. 

Πηγή: RT

Το στέλεχος δισκογραφικών, Κλάιβ Ντέιβις, επιβεβαίωσε την εδώ και καιρό φημολογούμενη επιλογή της Μέριλ Στριπ ως Τζόνι Μίτσελ στην επερχόμενη βιογραφική ταινία του Κάμερον Κρόου.

Σύμφωνα με το Rolling Stone, ο Ντέιβις αποκάλυψε την είδηση κατά τη διάρκεια του ετήσιου πάρτι του πριν από τα βραβεία Grammy στο Μπέβερλι Χίλτον στο Λος Άντζελες το περασμένο Σάββατο.

Οι φήμες ότι η Μέριλ Στριπ θα υποδυθεί τη Τζόνι Μίτσελ στην ταινία εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 2024.

Αργότερα φημολογήθηκε ότι η Άνια Τέιλορ-Τζόι θα υποδυθεί την Καναδέζα τραγουδίστρια και τραγουδοποιό σε νεότερη ηλικία, αν και η επιλογή της δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί.