Οχειριστής του ταχύπλοου δεν συμμορφώθηκε στα φωτεινά και ηχητικά σήματα του περιπολικού σκάφους του Λιμενικού, αντιθέτως ανέστρεψε πορεία και ακολούθησε πρόσκρουση του ταχύπλοου στην πλάγια δεξιά πλευρά του περιπολικού. Αυτά ισχυρίζεται η ανακοίνωση του Λιμενικού για την τραγωδία της Χίου και αυτά υιοθέτησε ασμένως ο Πλεύρης. Που τον φαντάζεται «ευλόγως» κανείς να ελέγχει, μαζί με τον Κικίλια, λέξη λέξη την ανακοίνωση - αν δεν την έγραψαν δηλαδή οι ίδιοι, που είναι και το πιο πιθανό. Και για να προλάβει τα χειρότερα, ο Αδωνις έσπευσε να καταγγείλει κάποιους ανώνυμους ακτιβιστές, από κάποια ανώνυμη ΜΚΟ, που προσπαθούσαν να πείσουν τους διασωθέντες να… ψευδομαρτυρήσουν κατά του Λιμενικού.

Τους πιστεύετε; Μετά την Πύλο και τα Τέμπη, τη «Βιολάντα» και τις υποκλοπές, πιστεύει κάποιος τους ανθρώπους αυτούς που διαχειρίζονται τις ζωές των άλλων; Τι σημαίνει «ακολούθησε πρόσκρουση», αλήθεια; Ενα σαπάκι φουσκωτό δηλαδή, με σαράντα ανθρώπους πάνω, που πλέει έτσι φορτωμένο με ελάχιστη ταχύτητα, έπεσε πάνω στο θηρίο με τα διακόσια άλογα του Λιμενικού και προκάλεσε τόσο θανατικό; Πόσο εύλογο, όπως το χαρακτήρισαν, είναι να έχουν κλειστή την κάμερα του περιπολικού σε μια τέτοια περίπτωση; Γιατί τις έχουν τις κάμερες, για να βγάζουν σέλφι; Και γιατί οι διασωθέντες υποστηρίζουν ότι δεν υπήρξε καμία προειδοποίηση, ότι το σκάφος του Λιμενικού εμβόλισε και διέλυσε το δικό τους; Για να δυσφημήσουν τον Πλεύρη;

Δεκαπέντε νεκροί, από τραύματα και όχι από πνιγμό οι περισσότεροι, άγνωστος αριθμός αγνοουμένων, ένα δωδεκάχρονο κορίτσι που σίγουρα αγνοείται -και ξέρουμε τι σημαίνει αυτό-, δύο έγκυες γυναίκες που οι γιατροί αφαίρεσαν τα νεκρά τους έμβρυα, αρκετοί σοβαρά τραυματισμένοι. Και τυρβάζουν επί των νεκρών οι θιασώτες του φόνου των μελαψών, όπως ο πάλλευκος αρμόδιος υπουργός, οι εμπαθείς υπερπατριώτες, που μιλάνε για «εισβολείς» -άρα καλά τους έκαναν-, οι αρμόδιοι να σώζουν ζωές που νίπτουν τώρα τας χείρας τους μπροστά στην τραγωδία. Φταίνε οι διακινητές, οι ΜΚΟ, οι Τούρκοι, η κακιά στιγμή. Εγκλημα χωρίς τιμωρία και πάλι, με δυο λόγια. Με πολλές δικαιολογίες, πολλά σκοτεινά σημεία, αλλά χωρίς τιμωρία.

Δικαιολογούν βέβαια, υπόγεια ή και ανοιχτά, τα πάντα με κορόνες για τα σύνορα, την καθαρότητα της φυλής, την πατρίδα. Εκείνοι που την υπερασπίζονται κι εκείνοι που τη θέλουν ξέφραγο αμπέλι. Αλλά αυτή η νέα εκδοχή μίσους, που καλλιεργείται συστηματικά τα τελευταία χρόνια με το μεταναστευτικό, δεν έχει βαρύ κόστος μόνο για τους «άλλους». Διαβρώνει και τη δική μας κοινωνία, που τείνουν να μετατρέψουν σε κοινωνία φόβου και μισαλλοδοξίας. Κι αυτό θα το πληρώσουμε αν δεν το ακυρώσουμε…

Πηγή: efsyn

Παρουσίαση της «Ιθάκης» έγινε σήμερα Σάββατο από τον συγγραφέα της και πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, με την σχετική ομιλία και συζήτηση να αναμένεται να δώσει στοιχεία περί του πολιτικού κλίματος, και των εξελίξεων με ορίζοντα τις βουλευτικές εκλογές. Η παρουσίαση έγινε στο συνεδριακό κέντρο του ξενοδοχείου Du Lac.

Στο πάνελ, εκτός του στενού συνεργάτη του πρώην πρωθυπουργού Μιχάλη Καλογήρου, συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο επικεφαλής του Κόσμου και πρώην ευρωβουλευτής Πέτρος Κόκκαλης, και ο Γιώργος Μπουλμπασάκος που αποχώρησε πρόσφατα από το ΠΑΣΟΚ.

Για το βιβλίο συζήτησαν οι:

• Μιχάλης Καλογήρου, δικηγόρος και πρώην υπουργός
• Μαρία Κατσουλίδη, ηθοποιός και καθηγήτρια υποκριτικής
• Δημήτρης Κιτσικόπουλος, ηλεκτρολόγος μηχανικός και συντονιστής της ΚΟΙΝΣΕΠ Electra Energy
• Πέτρος Κόκκαλης, πρώην Ευρωβουλευτής
• Γιώργος Μπουλμπασάκος, γιατρός πνευμονολόγος και πρώην διευθυντής της Πνευμονολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός»

Αποσπάσματα από την ομιλία του Αλ. Τσίπρα:

*Επέβαλαν την ανισότητα ως κανονικότητα- Αυτό το μοντέλο έχει όνομα: φτηνή ανάπτυξη
 
Η ανισότητα είναι φυσικό φαινόμενο, είχε δηλώσει πριν λίγα χρόνια ο πρωθυπουργός. Και επέβαλαν την ανισότητα ως κανονικότητα. Μια Ελλάδα που η ύπαιθρος ασφυκτιά και αργοπεθαίνει. Αυτό το μοντέλο έχει όνομα: φτηνή ανάπτυξη. Στηρίζεται σε μια αρχή. Ότι η συμπίεση των δικαιωμάτων και των μισθών, η καταπάτηση των κανόνων, η καταστροφή του περιβάλλοντος, απελευθερώνουν την αγορά, εκτοξεύουν τα κέρδη,  μετατρέπουν τη χώρα σε επενδυτικό παράδεισο.
 
*Υπάρχουν στιγμές που η κοινωνία μας πληρώνει τη φτηνή ανάπτυξη και τη διαθορά με τραγωδίες. Όπως τα Τέμπη, πριν λίγα χρόνια. Και όπως τα Τρίκαλα πριν λίγες μέρες.   
 
Το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας διαθέτει μόνο 4 επιθεωρητές για 12.000 επιχειρήσεις. Αυτό το μοντέλο πάει χέρι-χέρι με την αδιαφάνεια. Με τη συγκάλυψη, τη διαστρέβλωση, το μπάζωμα. Την επομένη μέρα του τραγικού δυστυχήματος, η Υπουργός Εργασίας προσπάθησε να μας πείσει ότι δεν είναι και τόσο άσκημα τα πράγματα. Ξεπέρασαν τους διακόσιους σε έναν χρόνο οι νεκροί σε εργατικά ατυχήματα, αλλά τα στατιστικά της κυβέρνησης τα βρίσκουν όλα μια χαρά.
 
*Η χώρα μας την εξαετία Μητσοτάκη είναι η χώρα της αδιαφάνειας, των ολιγοπωλειακών πρακτικών και των καρτελ.

Αν τους πεις ότι δεν φτάνουν στον εκπαιδευτικό τα 800 ευρώ για να ζήσει, αυτοί που έχουν επιβάλει τη διασπάθιση σε ημέτερους του δημόσιου χρήματος και την καρτελοποίηση της οικονομίας, σου απαντάνε - Το τζάμπα πέθανε.

Την εξαετία 20-25 το 35% των συνολικών δημόσιων πόρων, δηλαδή πάνω από 27 δις διοχετεύτηκε μέσω αδιαφανών διαδικασιών. Το 75% των συνολικών συμβάσεων που σύναψε το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή πάνω από ένα εκατομμύριο συμβάσεις επί συνόλου 1,3 εκατομμυρίων, δόθηκαν με απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς. Με πολλαπλές σπασμένες αναθέσεις στον ίδιο ανάδοχο ανώτατο επιτρεπόμενο όριο. Φτιάχνοντας εταιρίες μαιμού, μια μέρα πριν την ανάθεση. Ή κινητοποιώντας εταιρείες με άσχετο αντικείμενο έργου. Και κυρίως αξιοποιώντας εσκεμμένα εκτεταμένη διοικητική διασπορά, αφού περίπου 3.000 αναθέτουσες αρχές διαχειρίστηκαν κατά μέσο όρο 9 εκατομμύρια έκαστη με πλήρη διακριτική ευχέρεια. 
 
*Όταν η διαφάνεια απουσιάζει, αυτό που ασφυκτιά δεν είναι μόνο η τσέπη μας αλλά η ίδια η δημοκρατία. Γι’ αυτό, το Ινστιτούτο έθεσε σε διαβούλευση ένα νέο εργαλείο: Την ψηφιακή πλατφορμα Διαφάνεια.

Αποτελεί μια μεγάλη ειρηνική επανάσταση απέναντι στη διαφθορά και στη διασπάθιση δημόσιων πόρων. Διαφάνεια παντού, λοιπόν, και για όλους, όσο ψηλά κι αν στέκονται και ό,τι πορτοφόλι κι αν διαθέτουν. Αυτή είναι η δική μας αδιαπραγμάτευτη επιλογή.
Με αυτήν την πλατφόρμα μια δημόσια σύμβαση θα είναι διαφανής και ορατή από τον κάθε πολίτη σε κάθε της βήμα. Από την προκήρυξη, την υπογραφή, την υλοποίηση, τις τυχόν τροποποιήσεις της, ως την παράδοση του έργου. Και με το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο και τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης θα έβγαιναν εκτός δημόσιων πληρωμών όλες οι νομότυπες παρανομίες με τις οποίες ημέτεροι υπεξαιρούν το δημόσιο χρήμα. Η υπόθεση Πάτση, τα Κέντρα κατάρτισης με τα περίφημα Σκοιλ ελικίκου που γελάγαμε, αλλά και με τη φερόμενη εμπλοκή του Προέδρου της ΓΣΕΕ, που δε γελάμε καθόλου.
 Ένα παράδειγμα, που έχει να κάνει με την τραγωδία στη Βιολάντα. Θα μπορούμε όλοι να βλέπουμε για κάθε εργοστάσιο, αν οι αποφάσεις για τις άδειες συνδέονται με ακριβή ψηφιακά σχέδια ασφαλείας.
 
*Η πατρίδα μας χρειάζεται μια νέα μεταπολίτευση.
 
Αναβάπτιση των θεσμών και νέους θεσμούς που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες. Αναβάπτιση της εμπιστοσύνης του πολίτη στην πολιτεία και της πολιτείας στον πολίτη. Ανατροπές και μόχλευση στο γερασμένο και αναποτελεσματικό πολιτικό σύστημα. Δίκαιη φορολογία, που θα «θίξει» επιτέλους  τον μεγάλο πλούτο. Άνεμο εντιμότητας και δικαιοσύνης που θα σαρώσει τα παλιά στερεότυπα, με βασικό το πιο πικρό και απογοητευτικό από αυτά: Ότι τίποτε δεν γίνεται. Ότι δεν αλλάζει η Ελλάδα.

 
 * Συνταγματική Αναθεώρηση
 
Ποιοι θα κάνουν Συνταγματική αναθεώρηση; Aυτοί που έκαναν το Σύνταγμα κουρελόχαρτο; Η πατρίδα μας χρειάζεται όντως, μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Δεν χρειάζεται όμως, άλλη μια απόπειρα εξαπάτησης.

Δεν υπάρχει ούτε μια σημερινή μέτρηση που να εξασφαλίζει στη ΝΔ πλειοψηφία. Δεν έχει συνεπώς ούτε το πολιτικό, ούτε το ηθικό δικαίωμα να «αγγίξει» το Σύνταγμα, εγκλωβίζοντας και την επόμενη Βουλή σε επιλογές που θα στερούνται λαϊκής νομιμοποίησης.
 
Οι δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις, όχι μόνο δεν πρέπει να ακολουθήσουν τον ολισθηρό δρόμο της συναίνεσης στα παιχνίδια του κου Μητσοτάκη, αλλά οφείλουν να απομονώσουν και να ακυρώσουν με κάθε νόμιμο μέσο, αυτή την επιδίωξη.

Μόνο μια καθαρή δημοκρατική-προοδευτική πλειοψηφία, που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές, μπορεί και πρέπει να προχωρήσει στις αναγκαίες συνταγματικές και θεσμικές τομές.
 
         *Δημόσια Διοίκηση - Μονιμότητα
 
Η μονιμότητα φταίει για τα χάλια του δημοσίου σήμερα; Δε φταίει η αγαπημένη τους αναξιοκρατία; Τους αφήσαμε 1.700 μετακλητούς και τους έκαναν σήμερα 3.700. H δημόσια διοίκηση χρειάζεται Εκδημοκρατισμό, Αξιοκρατία, Αξιολόγηση με όρους διαφάνειας και καλύτερες αμοιβές των λειτουργών της.

* 7 ρήξεις για την Περιφέρεια

- 7 ρήξεις περίγραμμα της δουλειάς σε βάθος που κάνουμε στο Ινστιτούτο προκειμένου να σχεδιάσουμε έναν ενναλακτικό προοδευτικό δρόμο για την πατρίδα μας. Με θεσμικές τομές και μεταρρυθμίσεις ουσίας, που μπορούν να αλλάξουν τη ζωή των ανθρώπων. Όχι με συνθήματα. Αλλά με σχέδιο ρεαλιστικών αλλαγών.

Από τη χώρα αυτή πέρασε -με το Ταμείο Ανάκαμψης- το σημαντικότερο χρηματοδοτικό εργαλείο για την ανάδυση ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου. Δείξτε μου που έχουμε σήμερα στην Ήπειρο ένα νέο παραγωγικό υπόδειγμα, μια νέα δημόσια υποδομή, κάτι που θα μείνει ως τομή. Δεν θα βρείτε.
 
Αν η δημογραφική κρίση αποτελεί μια φορά υπαρξιακό πρόβλημα για τη χώρα, αποτελεί δυο και τρείς για τη περιφέρεια.
 
Δεν απευθύνομαι σε όλους, γιατί πολύ απλά δεν απευθύνομαι στους βολεμένους. Αυτοί έχουν την κυβέρνηση που θέλουν και που τους υπηρετεί. Εμείς, οι υπόλοιποι, οι πολλοί, έχουμε ανάγκη από μεγάλες τομές. Από μια ειρηνική επανάσταση, από πάνω μέχρι κάτω. Μια νέα μεταπολίτευση. Από ρήξεις με τα συμφέροντα που έχουν συμφέρον τα πράγματα να μείνουν όπως ακριβώς είναι.
 
Πρώτη ρήξη: Μη κερδοσκοπικές ενεργειακές κοινότητες με προτεραιότητα στο δίκτυο.
Δεύτερη ρήξη: Θεσμική κατοχύρωση της Κοινοτικά Υποστηριζόμενης Γεωργίας με θεσμοθέτηση φορολογικών κινήτρων και χρηματοδοτικών εργαλείων, τη διασύνδεση με Δήμους, σχολεία, κοινωνικές δομές και κοινοτικές πρωτοβουλίες.

Τρίτη ρήξη: Ενίσχυση της τοπικής οικονομίας από ανακατεύθυνση Δημόσιων δαπανών (σχολείων, νοσοκομείων κλπ). Όχι αγορές από καρτέλ μεγάλες αλυσίδες και εισαγωγικές εταιρείες. (Στην Ιταλία, το 70% των τροφίμων στα σχολεία της Ρώμης είναι βιολογικά και το δημόσιο αποτελεί σταθερό αγοραστή για τους τοπικούς παραγωγούς).

Τέταρτη ρήξη: Τεχνολογική αυτονομία από πολυεθνικές. Η ‘Libre Space Foundation’ στην Αθήνα έστειλε το 2017 τον πρώτο ελληνικό δορυφόρο ανοιχτού λογισμικού στο διάστημα. Οι ‘Τζουμέικερς’ στην ορεινή Ήπειρο δημιουργούν ανοιχτού σχεδιασμού αγροτικά μηχανήματα, προσαρμοσμένα στις ανάγκες των μικρών αγροτών. Το ‘Μπουλούκι’, με έδρα τα Κεντρικά Τζουμέρκα, διασώζει παραδοσιακές τεχνικές δόμησης μέσω συνεργασιών με τοπικές κοινότητες.

Πέμπτη ρήξη: Νόμος περί ακαλλιεργησίας για την αξιοποίηση της γης.
Το κράτος:
να παρέχει φορολογικά κίνητρα για ενεργοποίηση ή εκμίσθωση ακαλλιέργητης γης,
να προχωρά σε υποχρεωτική εκμίσθωση σε ενεργούς αγρότες και συλλογικά σχήματα,
και, σε έσχατη περίπτωση, σε αναγκαστική απαλλοτρίωση με δίκαιη αποζημίωση.
Ίδρυση φορέα με μοντέλο τον οργανισμό SAFER (Γαλλία) που παρεμβαίνει όταν χρειάζεται — παραχωρώντας τη γη όχι στον υψηλότερο πλειοδότη, αλλά σε αυτόν που θα την καλλιεργήσει.

Έκτη ρήξη: Ενσωμάτωση μεταναστών και πρσφύγων στις τοπικές οικονομίες
Πρώτα και κύρια η προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι ιερή και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Αποτελεί ντροπή για τον λαό μας και την ιστορία του, να λέμε ότι στις βάρκες αυτές έχουμε εισβολείς. 
Δεν μπορεί κάθε λίγο να έχουμε τραγωδίες στη θάλασσα και να δίνουμε συγχαρητήρια. Πρέπει να υπάρξει επιτέλους απόλυτη διαφάνεια και αξιόπιστη έρευνα για το τι έγινε. Όχι άλλη συγκάλυψη.
Δεύτερον, τα σύνορά μας πρέπει να προστατεύονται. Ασφαλώς με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, αλλά να φυλάσσονται. Όπως εξασφαλίσαμε το 2016 με τη Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, όσοι δεν δικαιούνται άσυλο να επιστρέφονται στην Τουρκία με ευρωπαικές εγγυήσεις. Διότι το μεταναστευτικό είναι πρώτα απόλα ευρωπαικο και ευρωτουρκικό ζήτημα.
Τρίτον, είναι αναγκαία μια άλλη μεταναστευτική πολιτική που  να βασίζεται σε ασφαλείς, νόμιμες οδούς και ένταξη των μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα. Με γνώμονα τις ανάγκες κάθε κλάδου και κάθε περιφέρειας της χώρας. Σε διάλογο με τους συναιτερισμούς και την τοπική αυτοδιοίκηση. Μια πολιτική που θα συνεισφέρει στην  οικονομία, στο δημογραφικό και στο ασφαλιστικό. Που θα δίνει τη δυνατότητα και σε ανθρώπους που ζούνε στη χώρα εδώ και χρόνια, να δουλέψουν νόμιμα και τίμια με αξιοπρεπείς συνθήκες και να συμβάλλουν στην ελληνική οικονομία.

Έβδομη ρήξη: Θεσμοθέτηση θετικών διακρίσεων υπέρ της υπαίθρου 
-       Μεταφορικό ισοδύναμο για κατοίκους ορεινών και δυσπρόσιτων περιοχών.
-       Μηδενισμός της φορολογίας σε ορεινές περιοχές και χωριά κάτω των 200 μόνιμων κατοίκων.
-       Ειδικό νομικό και φορολογικό πλαίσιο για κοινοτικά καταστήματα.
-       Επαναφορά του θεσμού των Κοινοτήτων στην τοπική αυτοδιοίκηση, ως ζωντανών κυττάρων τοπικής ζωής και αυτοοργάνωσης.
 
* Η κοινωνία αναζητά μια μεγάλη αφήγηση που να δίνει νόημα στις ζωές μας – Αυτό ταιριάζει με την επιλογή των νέων ανθρώπων που συνάντησα εδώ

Η κοινωνία μας αναζητεί μια μεγάλη αφήγηση. Όχι ένα απλοϊκό μήνυμα. Αλλά την αφήγηση εκείνη που δίνει νόημα στις ζωές μας. Αυτό ταιριάζει και με την επιλογή αυτών των νέων ανθρώπων που συνάντησα εδώ στα Γιάννενα και στήσανε αυτό το πλούσιο οικοσύστημα κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας. Αυτοί οι νέοι, που εκεί που δεν το περίμενε κανείς, έδωσαν ζωή στην περιφέρεια.
 
Βίαιη δεν είναι η επιθυμία των ανθρώπων για μια καλύτερη ζωή. Αλλά οι απροσπέλαστες όχθες ενός συστήματος που την περιορίζει  
 
* Στόχος η ανασύνθεση και επανίδρυση μιας κυβερνώσας αριστερής προοδευτικής παράταξης

Η προσπάθειά μας για την ανασύνθεση και επανίδρυση μιας κυβερνώσας αριστερής προοδευτικής παράταξης, δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Απαιτεί σχέδιο, απαιτεί κινητοποίηση, απαιτεί χρόνο. Μα πάνω από όλα απαιτεί όραμα και έμπνευση. Ξέρω ότι δεν σας προτείνω έναν εύκολο δρόμο. Αλλά εμείς εδώ δεν είμαστε για τα εύκολα. Είμαστε για τα μεγάλα. Βρίσκομαι εδώ γιατί ξέρω από που προέρχομαι. Και για αυτό ξέρω που θέλω να πάμε. Όλες και όλοι μαζί.

Μια ομολογουμένως πρωτότυπη παράσταση έστησε το επιτελείο του Μητσοτάκη στο προσυνέδριο της Ν.Δ. στα Γιάννενα. Δεν κατέβηκε ο πρωθυπουργός ακριβώς στον λαό -μην υπερβάλλουμε- αλλά ανέβασε τον λαό στη σκηνή. Εναν μαθητή, μια γιατρό και δύο «ωφελούμενους» από τα κοινωνικά προγράμματα της Ν.Δ. Οχι με ακριβώς λαϊκό τρόπο, καθώς οι ειδικοί είχαν φροντίσει την προσήκουσα σκηνοθεσία, τον προσήκοντα φωτισμό, τα προσήκοντα μικρόφωνα για τους ωφελούμενους. Και βέβαια την προσήκουσα, ενδελεχώς φροντισμένη από κάθε άποψη, στάση του ωφελούντος προς τους ωφελούμενους. Λίγο πατρική, λίγο χαμογελαστή, λίγο ηγετική. Και πολύ μητσοτακική.

Ορισμένοι μπορεί να γκρινιάζουν για φτηνό θέατρο, αλλά το κοινό, στελέχη της Ν.Δ. στην Ηπειρο, ήταν έως συγκινημένο. Αισθάνθηκαν επιτέλους, μετά από τόσα πυρά, κάποια από αυτά μάλιστα από παλιούς έρωτες, όπως ο Σαμαράς, ότι επιτελούν φιλάνθρωπο έργο. Οι ωφελούμενοι ήταν απτή και ομιλούσα απόδειξη ότι με τα πεπραγμένα τους επανέρχεται στην ιδιοκτησία τους το δεξιό ηθικό πλεονέκτημα. Και η συγκίνηση έγινε ενθουσιασμός, όταν ο ωφελών διαβεβαίωσε ενώπιον των ωφελούμενων ότι: «Το μέλημα της μεγάλης παράταξης, που παραμένει στην καρδιά και την ψυχή της μια βαθιά κοινωνική λαϊκή παράταξη, είναι η φροντίδα των συμπολιτών μας που έχουν σήμερα περισσότερη ανάγκη».

Μόνη αδυναμία της παράστασης ότι έλειπαν από τη σκηνή πλείστοι όσοι ωφελούμενοι. Ο Καραμανλής των Τεμπών, ας πούμε, που όχι μόνο τον φρόντισε αλλά και τον τίμησε ο ωφελών. Οι λοιποί εμπλεκόμενοι στο ίδιο άτυχο συμβάν, που απολαμβάνουν το έλαιον του ωφελούντος. Οι πρωταγωνιστές του ΟΠΕΚΕΠΕ, άκρως ωφελούμενοι κατά γενική ομολογία. Οι αυτουργοί του Predator, επίσης. Οι μεριδιούχοι του Ταμείου Ανάκαμψης - κάτι παραπάνω από ωφελούμενοι αυτοί. Οι διορισμένοι με τη μέθοδο της λούφας σε κοινωφελή ιδρύματα και οργανισμούς του Δημοσίου. Η παρουσία όλων αυτών επί σκηνής θα έδειχνε το μέγεθος της φροντίδας του Μητσοτάκη. Αλλά ουδέν κακόν. Η απουσία τους έδειξε την ποιότητά της…

Πηγή: efsyn