Ένα πυκνό σύννεφο καπνού σκεπάζει κάθε χρόνο τέτοια μέρα την πόλη ενώ σχάρες και σούβλες, σε ταβέρνες και σπίτια, παίρνουν φωτιά.
Η Τσικνοπέμπτη είναι για κάποιους η καλύτερη γιορτή του χρόνου. Μάλλον για τους φαν του κρέατος, καθώς μπριζόλες, παϊδάκια, μπιφτέκια, κοντοσούβλια και κάθε λογής κοψίδια μπαίνουν στη σχάρα και του δίνουν και καταλαβαίνει! Άλλοι πάλι, επιφυλακτικοί, αποφεύγουν να βγουν για κρέας την Τσικνοπέμπτη θέλοντας να μείνουν μακριά από το στριμωξίδι στις ταβέρνες, το αργό σέρβις, τα κακά ψησίματα αλλά και τα κρέατα που ίσως να μην είναι πρώτης ποιότητας μια μέρα με τόσο μαζική κατανάλωση (όποιος ανήκει σε αυτή την κατηγορία ας τσεκάρει αυτή τη λίστα με τις αγαπημένες μας ψαροταβέρνες για την Τσικνοπέμπτη). Επίσης, τη στιγμή που ολόκληρος ο πλανήτης συνειδητοποιεί πως πρέπει να ξανασκεφτεί τον τρόπο που καταναλώνει κρέας (για λόγους που ποικίλουν -από την κλιματική κρίση και τα θέματα υγείας που σχετίζονται με την κατανάλωσή του, μέχρι τους τρόμους της εντατικής κτηνοτροφίας), η Τσικνοπέμπτη προκαλεί δικαίως προβληματισμούς.


Πώς ξεκίνησε όμως το συγκεκριμένο έθιμο και ποιοί είναι οι συμβολισμοί του; «Τη δεύτερη εβδομάδα του Τριωδίου, την Κρεατινή, επιβάλλεται η κατανάλωση άφθονου κρέατος» γράφει η Βιβή Κωνσταντινίδου.
«Την περίοδο αυτή γίνονται τα δεύτερα χοιροσφάγια της χρονιάς και το κρέας με τους μεζέδες του αφθονούν: ζουμερές τηγανιές, λουκάνικα, κοψίδια, τσιγαρίδες και, με τον καιρό, σουβλάκια, μπριζόλες, πανσέτες. Η κρεοφαγία κορυφώνεται την Τσικνοπέμπτη, ημέρα που είναι απαραίτητο το τσίκνισμα, έθιμο που ίσως έχει ρίζες πανάρχαιες, από την εποχή που οι θνητοί θυσίαζαν και τσίκνιζαν το κρέας, ώστε η τσίκνα (η μυρωδιά του ψημένου κρέατος), η «κνίσσα», να φτάσει μέχρι τους θεούς, που αρκούνταν με τούτη την προσφορά. Με τα χρόνια, το τσίκνισμα είχε εκτός από γαστρονομική και μία ακόμη σημασία: ήταν ένας τρόπος να δηλώσει το σπιτικό στη γειτονιά ένα «παρών» ζωής και καλής λειτουργίας, ότι ο νοικοκύρης του μπορεί να συμμετέχει οικονομικά στα έθιμα των ημερών».
Στο τέλος της κρεατινής εβδομάδας, την Κυριακή, σταματά η κρεοφαγία, «αποκρεύουμε» δηλαδή, για να έρθει η σειρά της εβδομάδας της Τυρινής.
Σύμφωνα με τις επιταγές της ορθόδοξης εκκλησίας, οι μέρες νηστείας είναι η Τετάρτη κι η Παρασκευή, οπότε σαν μέρα για το κρεατοφαγικό τσίκνισμα καθιερώθηκε η ενδιάμεση, δηλαδή η Πέμπτη.
Σε όλη την Ελλάδα το έθιμο της Τσικνοπέμπτης τηρείται με ευλάβεια και στην πράξη η μέρα αυτή σηματοδοτεί την αχρή των εκδηλώσεων για την Αποκριά, καθώς την επόμενη εβδομάδα ακολουθεί το Καρναβάλι και η Καθαρά Δευτέρα. Είναι δηλαδή η «τελευταία» μέρα, που απολαμβάνουμε το κρέας πριν από τη μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής.
Πριν ψήσουμε τις χοιρινές πανσέτες τις αφήνουμε να απορροφήσουν τη νοστιμιά μιας μεσογειακής μαρινάδας με κρασί, σκόρδο, μέλι και μυρωδικά.
Πηγή: Γαστρονόμος
Η μικρού μήκους ταινία «The Cicada’s Lament» ακολουθεί την αγωνιώδη προσπάθεια δύο ορφανών αδελφών να μείνουν μαζί, στη σκιά των πολιτικών αναταραχών στη χώρα τους.
Στην ταινία μικρού μήκους «The Cicada’s Lament», το σκηνοθετικό δίδυμο, τα αδέλφια Mike και Camilo Gutier, δημιουργεί ένα ντοκιμαντέρ-μυθοπλασία γύρω από τις πολιτικές αναταραχές στην Κολομβία. Απεικονίζοντας τον αγώνα των εφήβων ενάντια στην κοινωνική παθογένεια της χώρας, η ταινία επικεντρώνεται σε δύο ορφανά αδέλφια, τον Οτάρο και τον Σαλβαδόρ, που ζουν σε μια φανταστική αγροτική πόλη, ενώ αγωνίζονται να μείνουν μαζί και να διατηρήσουν την ελευθερία τους υπό την απειλή του παραστρατιωτικού ελέγχου και της αναγκαστικής στρατολόγησης.
Πηγή: NOWNESS
Μόλις αποκαλύφθηκε το όνομα και το εσωτερικό της πρώτης αμιγώς ηλεκτρικής Ferrari. Τρίζουν τα κόκαλα του γερο-Ενζο;
Σήμερα σκρόλαρα άπειρα σχόλια σε ποσταρίσματα των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών Μέσων για τη Ferrari Luce – έτσι λέγεται, «φως» στα ιταλικά. Ωστόσο, μαύρο σκοτάδι που την έφαγε. Βλέπετε, τα ποσοστά αποδοκιμασίας για το πρώτο EV στην ιστορία της ιταλικής μάρκας θυμίζουν εκλογές στη Ρουάντα, όπου, προς ενημέρωσή σας, με απόλυτα δημοκρατικές διαδικασίες, ο Πολ Καγκάμε έχει επανεκλεγεί για τέταρτη θητεία με το ρεαλιστικό ποσοστό του 99,18%.
Ψάχνεις, λοιπόν, να βρεις ποιοι είναι εκείνοι που θεωρούν φωτεινή μια αμιγώς ηλεκτρική Ferrari. Θα κουραστείς να τους εντοπίσεις, αφού οι τριγμοί από τον τάφο του Ενζο Φεράρι, φήμες λένε, ακούγονται μέχρι και τα Ανω Λιόσια. Ωστόσο η εταιρεία ανέφερε ότι το συγκεκριμένο όνομα επιλέχθηκε καθώς «φωτίζει το μέλλον της εταιρείας». Επίσης, η Ferrari αποκάλυψε μόνο το εσωτερικό της (ή μήπως «του») Luce. Για την ώρα, εξέθεσε τα πληκτρολόγια στο να πάρουν φωτιά.
Εκτιμάται ότι το νέο της αυτοκίνητο θα αποκαλυφθεί πλήρως τον Μάιο και θα είναι ένα τετράθυρο, τετραθέσιο ηλεκτρικό gran turismo που θα κινείται με τέσσερις ηλεκτροκινητήρες. Αν θα πηγαίνει γρήγορα; Εννοείται. Ομως δεν είναι αυτό το επίδικο.
Το εσωτερικό της Ferrari Luce είναι γεμάτο φυσικά μπουτόν. Πώς το λένε στο χωριό, «lesson learned»; Οσο για τον σχεδιαστή;
Μα δεν είναι άλλος από τον πρώην ντιζάινερ της Apple και των iPhone που κρατάμε στα χέρια μας, τον 58χρονο Τζόνι Ιβ, μέσω της εταιρείας LoveFrom, της οποίας είναι ιδρυτής. Παρότι ο Iβ ηγήθηκε του σχεδιασμού, το εσωτερικό της Luce διατηρεί μεγάλο αριθμό φυσικών χειριστηρίων, αντί να μετατρέπει τα πάντα σε οθόνη αφής.
Παρότι, γενικότερα, οι σχεδιαστές αυτοκινήτων αναφέρουν επανειλημμένα το iPhone ως επιρροή για την εξάπλωση οθονών αφής, ο Ιβ δήλωσε ότι «ποτέ δεν θα χρησιμοποιούσε αποκλειστικά χειριστήρια αφής σε ένα αυτοκίνητο, επειδή απαιτεί να κοιτάς αλλού και να αποσπάται η προσοχή». Εντάξει, μαθαίνει και αυτός, μαζί με την υπόλοιπη αυτοκινητοβιομηχανία που, μετά τις οθόνες μεγέθους σινεμασκόπ, αρχίζει και ξεκινά σιγά σιγά τον δρόμο της μετάνοιας προς τα φυσικά μπουτόν.

O 58χρονος σχεδιαστής, πρώην ντιζάινερ της Apple, Τζόνι Ιβ, είναι ο επικεφαλής σχεδιασμού της Ferrari, μέσω της συνεργασίας με την εταιρεία του, LoveFrom
Φαίνεται ότι η Ferrari δίνει έμφαση στο στοιχείο αυτό, καθώς, ίσως, με αυτόν τον τρόπο θέλει να μετριάσει και τις εντυπώσεις για ένα «αιρετικό» μοντέλο στην γκάμα της.Μη φαντάζεστε πάντως ότι η Ferrari θα είχε μεγάλη αγωνία στο να παρουσιάσει πώς και πώς ένα ηλεκτρικό μοντέλο με σήμα το μαύρο αλογάκι, σούζα στο καπό, αν δεν υπήρχε το πιεστικό περιβάλλον εντός ΕΕ. Ομως, ανάγκα (βλ. CO2) και θεοί της αυτοκίνησης πείθονται, μπας και μετριάσουν τις εκπομπές διοξειδίων στην γκάμα τους. Aν πάντως θέλετε να δείτε τις Ferrari –μη αμιγώς ηλεκτρικές– στην Αθήνα, μόλις άνοιξε το νέο της showroom. Και η συνέχεια επί των comments. Σκρολάρετε άφοβα.