ενημέρωση 3:43, 14 October, 2026

Θρίαμβος του «Μια μάχη μετά την άλλη» στα BAFTA

Τρεις εβδομάδες πριν τα Οσκαρ, τα βρετανικά βραβεία κινηματογράφου και τηλεόρασης ανέδειξαν το φιλμ του Πολ Τόμας Αντερσον ως το μεγάλο φαβορί, σε μια λαμπερή βραδιά στο Royal Festival Hall του Λονδίνου

Αν τα BAFTA είναι προπομπός των Οσκαρ (θα απονεμηθούν στις 15 Μαρτίου), τότε η βραδιά στο Royal Festival Hall του Λονδίνου έδειξε ένα φαβορί: Το φιλμ «Μια μάχη μετά την άλλη», του αμερικανού σκηνοθέτη Πολ Τόμας Αντερσον, απέσπασε, το βράδυ της Κυριακής (22.02) το βραβείο BAFTA καλύτερης ταινίας. Στα αποκαλούμενα «βρετανικά Οσκαρ», ο Αντερσον, που ήταν δύο φορές υποψήφιος στο παρελθόν, κέρδισε και το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας, καταγράφοντας την πρώτη νίκη του στην κατηγορία αυτή, απέναντι σε σκηνοθέτες όπως ο Γιώργος Λάνθιμος («Βουγονία»), η Κλόε Ζάο («Hamnet») και ο Ράιαν Κούγκλερ («Sinners»).

Το «Μια μάχη μετά την άλλη», το οποίο αφηγείται την καταδίωξη πρώην επαναστατών από λευκούς ρατσιστές στις ΗΠΑ, τιμήθηκε επίσης με τα βραβεία για το καλύτερο διασκευασμένο σενάριο, το μοντάζ και τη φωτογραφία, καθώς και τον β’ ανδρικό ρόλο.

O Ρόμπερτ Αραμάγιο με δύο βραβεία (EPA/TOLGA AKMEN)

Το βραβείο α’ ανδρικού ρόλου απονεμήθηκε στον βρετανό ηθοποιό Ρόμπερτ Αραμάγιο για την ερμηνεία του στην ταινία «I swear», ένα βιογραφικό δράμα του Κερκ Τζόουνς που βασίζεται στην πραγματική ιστορία ενός Σκωτσέζου ο οποίος πάσχει από σύνδρομο Τουρέτ.

Ο Ρόμπερτ Αραμάγιο, 33 ετών, τιμήθηκε και με το βραβείο του ανερχόμενου αστέρα.

Η ιρλανδή ηθοποιός Τζέσι Μπάκλεϊ με το BAFTA για τον ρόλο της στο «Hamnet» (EPA/TOLGA AKMEN)

Η Τζέσι Μπάκλεϊ κέρδισε, όπως αναμενόταν, το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας για την ταινία «Hamnet». Για το συγκεκριμένο βραβείο υποψήφια ήταν η Εμα Στόουν, πρωταγωνίστρια του κ. Λάνθιμου.

Τα βραβεία δεύτερου ανδρικού και γυναικείου ρόλου πήγαν στον Σον Πεν («Μια μάχη μετά την άλλη») και τη Γούνμι Μοσάκου («Sinners»).

Η Εμα Στόουν καταφθάνει στην τελετή. Πίσω της διακρίνεται ο Γιώργος Λάνθιμος (EPA/TOLGA AKMEN)

Καλύτερη βρετανική ταινία αναδείχθηκε η «Hamnet», ενώ καλύτερη ξενόγλωσση ταινία (μη αγγλόφωνη), το νορβηγικό φιλμ «Συναισθηματική αξία» του Γιόακιμ Τρίερ, που ήδη έχει κερδίσει κοινό και κριτικούς (τον περασμένο μήνα τιμήθηκε στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου).

Το βραβείο καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων απέσπασε η «Zootopia 2». 

«Ο πρίγκιπας που μιλάει με τα φυτά» - Όταν τα μίντια χλεύαζαν τον βασιλιά Κάρολο για τον ακτιβισμό του

Υπήρχε μία εποχή που όσοι μιλούσαν για την προστασία του περιβάλλοντος θεωρούνταν «τρελοί συνωμοσιολόγοι». Ο 21χρονος τότε πρίγκιπας Κάρολος δεν γλίτωσε από την κριτική αυτή.


Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του ντοκιμαντέρ Finding Harmony: A King’s Vision, η δημόσια συζήτηση γύρω από τον βασιλιά Κάρολο επανέρχεται όχι μόνο ως βιογραφική αναδρομή, αλλά ως αφορμή για μια ευρύτερη αποτίμηση της στάσης που επιφύλασσε επί δεκαετίες η κοινωνία σε όσους μιλούσαν για το περιβάλλον. Σήμερα, η κλιματική κρίση αποτελεί δεδομένο σημείο αναφοράς: εντάσσεται στα προγράμματα όλων σχεδόν των κυβερνήσεων, απασχολεί διεθνείς συνδιασκέψεις, διαμορφώνει οικονομικές πολιτικές και αποτελεί κοινό τόπο στη δημόσια σφαίρα. Ωστόσο, δεν ήταν πάντοτε έτσι. Υπήρξε μια εποχή όπου ο περιβαλλοντικός ακτιβισμός αντιμετωπιζόταν ως περιθωριακή ανησυχία ή υπερβολή — και σε εκείνη ακριβώς την περίοδο ο τότε νεαρός πρίγκιπας Κάρολος επέλεγε να τοποθετηθεί δημόσια.

Από την αυγή του σύγχρονου περιβαλλοντικού κινήματος μέχρι σήμερα, η δημόσια συζήτηση για την προστασία της φύσης και την κλιματική αλλαγή διένυσε μια μακρά και συχνά εχθρική διαδρομή έως ότου καταστεί κυρίαρχη. Μετά τη δεκαετία του ’60, όταν έργα όπως το Silent Spring της Rachel Carson αποκάλυψαν τους κινδύνους της χρήσης του DDT και πυροδότησαν τα πρώτα οργανωμένα οικολογικά κινήματα, όσοι μιλούσαν για τα όρια της ανθρώπινης ανάπτυξης και για τις επιπτώσεις της βιομηχανικής δραστηριότητας στον πλανήτη αντιμετωπίζονταν συχνά με καχυποψία, ειρωνεία ή ως «παράξενοι» και υπερβολικοί.

Τη δεκαετία του ’70 και του ’80, παρά την καθιέρωση πρωτοβουλιών όπως η πρώτη Μέρα της Γης (Earth Day) το 1970 και την εμφάνιση περιβαλλοντικών οργανώσεων, οι οικολογικές ιδέες παρέμεναν στο περιθώριο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Συχνά χαρακτηρίζονταν από επικριτές ως εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξη ή ως παρωχημένες αντι-προοδευτικές αντιλήψεις. Σε αυτό το κλίμα, όποιος τολμούσε να προειδοποιήσει για τη ρύπανση, τα απόβλητα ή την εξάντληση των φυσικών πόρων ρίσκαρε να στιγματιστεί ως κινδυνολόγος.

Με αυτό ακριβώς το πλαίσιο εμφανίζεται ο τότε πρίγκιπας της Ουαλίας, ο σημερινός βασιλιάς Κάρολος. Πολύ πριν το ζήτημα της κλιματικής κρίσης εισέλθει στη θεσμική ατζέντα, άρχισε ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 να εκφράζει δημόσια ανησυχίες για τη ρύπανση του αέρα, τα πλαστικά απορρίμματα, την οικολογική υποβάθμιση και την ανάγκη για πιο βιώσιμες, οικολογικές γεωργικές πρακτικές. Όταν, σε ηλικία μόλις 21 ετών, μιλούσε για «τρομακτικά αποτελέσματα της ρύπανσης σε όλες τις μορφές της», η κοινωνία της εποχής δεν ήταν έτοιμη να ακούσει μια τέτοια προειδοποίηση.

Για πολλά χρόνια, οι παρεμβάσεις του αντιμετωπίζονταν από μεγάλο μέρος των μέσων ενημέρωσης και του κοινού με ειρωνεία και χλευασμό, όπως βλέπουμε και στο ντοκιμαντέρ του. Πολλοί τον θεωρούσαν «εντελώς τρελό» ή «προκλητικά εκκεντρικό», ενώ δεν έλειψαν οι χαρακτηρισμοί όπως «ηλίθιος» και «λίγο hippie», επειδή μιλούσε για τη φύση.

Για την εποχή, ο Κάρολος έγινε ένα meme. «Ο πρίγκιπας που μιλάει με τα φυτά», τον φώναζαν τα μίντια. Ακόμη και σήμερα, αν ψάξετε στην μηχανή αναζήτησης του Google «Prince Charles talking», η πρώτη επιλογή που εμφανίζεται είναι αυτή. Το αστείο αυτό βασίζεται στη συνήθεια του Καρόλου να απευθύνεται στα φυτά και ενίοτε να τους κάνει «χειραψία», σαν μια συμβολική ένδειξη σεβασμού στο μεγαλείο της φύσης. Το 1986, σε συνέντευξή του ανέφερε ότι το να μιλάει στα φυτά του είναι μέρος της καθημερινότητάς του και τον κάνει να νιώθει συνδεδεμένος με τη φύση. «Είναι σημαντικό να τους μιλάς. Σε ακούνε και ανταποκρίνονται», δήλωνε τότε.

Η φράση «ο πρίγκιπας που μιλάει στα φυτά» έγινε μία από τις πιο επίμονες ειρωνικές αναφορές που τον συνόδευσαν για χρόνια και, όπως ο ίδιος έχει παραδεχθεί, η δημόσια αυτή κριτική τον «στοίχειωνε», καθώς τον παρουσίαζε ως εκτός πραγματικότητας ή ακόμη και αντιεπιστημονικό, σε μια εποχή όπου η επιστημονική συναίνεση για την κλιματική αλλαγή δεν είχε ακόμη διαμορφωθεί στον δημόσιο διάλογο. Για τα μίντια αλλά και το γενικότερο zeitgeist της εποχής, ο Βρετανός πρίγκιπας δεν ήταν παρά συνωμοσιολόγος με πλατφόρμα.

Με την πάροδο των δεκαετιών, καθώς η προστασία του περιβάλλοντος μετατράπηκε σε κεντρικό πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα και οι διεθνείς συμφωνίες για το κλίμα κατέστησαν σαφές το μέγεθος της πρόκλησης, οι απόψεις που άλλοτε λοιδορούνταν άρχισαν να αναγνωρίζονται ως διορατικές.

Η μετατόπιση αυτή από τον χλευασμό στην επιβεβαίωση, αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες που αναδεικνύει το ντοκιμαντέρ, φωτίζοντας μια διαδρομή όπου η περιβαλλοντική ανησυχία πέρασε από το περιθώριο στο κέντρο της παγκόσμιας συνείδησης.

Πηγή: Grace

Αληθινές γυναίκες – Η ποικιλομορφία των σωμάτων επιμένει στην Eβδομάδα Mόδας του Λονδίνου εν μέσω «επιδημίας» ενέσεων αδυνατίσματος

Οι Karoline Vitto, Phoebe English και Sinead Gorey αγκαλιάζουν μια ευρεία γκάμα σωματότυπων στις πασαρέλες τηε Εβδομάδς Μόδας κι αυτό είναι κάτι στην εποχή των εξαιρετικά ισχνών προτύπων λόγω μανίας με τα «ενεσάκια».

Αναδυόμενες σχεδιάστριες, όπως οι Karoline Vitto, Phoebe English και Sinead Gorey, αγκάλιασαν με τις δημιουργίες τους μια μεγάλη ποικιλία σωματότυπων στις πασαρέλες κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας του Λονδίνου. Τα μεγέθη κυμαίνονταν από το βρετανικό μέγεθος 10-16, μια κατηγορία που αναφέρεται ως μεσαίου μεγέθους στη βιομηχανία, έως το plus size, επίσης γνωστό ως μοντέλα με καμπύλες, το οποίο μετρά από το βρετανικό μέγεθος 18 και πάνω. Το μέγεθος των δειγμάτων, που συχνά αναφέρεται ως μοντέλα straight, κυμαίνεται στο βρετανικό μέγεθος 4-8.

Η κίνηση αυτή έρχεται σε μια εποχή που οι ειδικοί έχουν εκφράσει ανησυχίες για το γεγονός ότι οι προηγούμενες προσπάθειες για την ενσωμάτωση όλων των μεγεθών στον κλάδο έχουν περιοριστεί, με μια ανησυχητική επιστροφή στην προώθηση των λεπτών σωμάτων.

Karoline Vitto AW26 London Fashion Week REUTERS/Isabel Infantes

Karoline Vitto AW26 REUTERS/Isabel Infantes

Karoline Vitto AW26 London Fashion Week REUTERS/Isabel Infantes

Karoline Vitto AW26 London Fashion Week REUTERS/Isabel Infantes

Η σχεδιάστρια Karoline Vitto REUTERS/Isabel Infantes

«Πού πήγαν όλα τα μοντέλα με καμπύλες;»

Πέρυσι, το Vogue Business ανέφερε ότι η εκπροσώπηση των plus size μοντέλων αποτελούσε μόλις το 0,9% των εμφανίσεων στις πασαρέλες των γυναικείων συλλογών που παρουσιάστηκαν στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Μιλάνο και το Παρίσι τον Σεπτέμβριο.

Το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026, στην πρώτη της επίδειξη μόδας μετά από δύο χρόνια, η Karoline Vitto είπε: «Πού πήγαν όλα τα μοντέλα με καμπύλες;».

Μιλώντας στην εφημερίδα Guardian, η Βραζιλιάνα σχεδιάστρια που ζει στο Λονδίνο είπε ότι, αφού παρέλειψε τις μεγάλες επιδείξεις μόδας για μικρές εκδηλώσεις με επίκεντρο τον κύκλο πελατών, ήθελε να επιστρέψει σε ένα format επίδειξης για να αντιταχθεί στον λόγο που «φωνάζει ότι η λεπτότητα είναι και πάλι της μόδας».

«Κάποιες έχουν φαρδύτερους γοφούς»

Το brand της Vitto, που ιδρύθηκε το 2020 και περιλαμβάνει όλα τα μεγέθη, διαθέτει ρούχα από το βρετανικό μέγεθος 8 έως το 22 –από medium και πάνω, δηλαδή. Για την επίδειξη, είπε ότι επέλεξε μοντέλα που «αντικατοπτρίζουν τα σώματά μας, ώστε ο θεατής να μπορεί να καταλάβει πώς θα φαίνονται τα ρούχα πάνω τους».

Ως νεοσύστατη μάρκα, η Vitto δεν διαθέτει τον προϋπολογισμό για να πληρώσει τα έξοδα των καθιερωμένων μοντέλων. Αντ’ αυτού, πολλά από τα 23 μοντέλα που συμμετείχαν στην πασαρέλα κάλυψαν τα έξοδά τους για να την υποστηρίξουν, συμπεριλαμβανομένων των ταξιδιωτικών εξόδων από τη Βραζιλία και τις ΗΠΑ.

Μεταξύ των γνωστών προσώπων ήταν η Jocelyn Corona, που έχει πρωταγωνιστήσει σε καμπάνιες για τη Fenty, την εταιρία καλλυντικών της Rihanna και η Nyakier Buong, που έχει ποζάρει για τη Vogue και έχει περπατήσει για τον Maison Margiela.

«Έχουμε μοντέλα με διαφορετικές αναλογίες σώματος» είπε η Vitto. «Κάποιες έχουν πολύ προτεταμένο στήθος. Κάποιες έχουν φαρδύτερους γοφούς. Κάποιες έχουν μικρότερο στήθος και φαρδύτερους γοφούς. Κάποιες έχουν φαρδύτερους ώμους. Ακούγεται απλό, αλλά συνήθως δεν συμβαίνει στις πασαρέλες».

«Βλέπουμε ουσιαστική συμπερίληψη από τους σχεδιαστές της νέας γενιάς. Όλοι κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν μέσα στα πλαίσια των περιορισμών που έχουν, συμπεριλαμβανομένων των περιορισμένων προϋπολογισμών»

YouTube thumbnail

Καθημερινοί άνθρωποι

Άλλες μάρκες χρησιμοποίησαν το street casting, μια μέθοδο που, όπως υποδηλώνει το όνομά της, στοχεύει να εκπροσωπήσει ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων, αναζητώντας μοντέλα στους δρόμους ή στα κοινωνικά μέσα.

Είναι επίσης φθηνότερο από το παραδοσιακό casting, καθώς τα άγνωστα πρόσωπα πληρώνονται λιγότερο από τα επαγγελματικά μοντέλα και δεν υπάρχουν αμοιβές πρακτορείων.

Η Phoebe English, που παρουσίασε 12 λουκ, επέλεξε μοντέλα όπως η μητέρα της και η συγγραφέας Aja Barber. Ο Yaku Stapleton, που λάνσαρε την ομώνυμη μάρκα του το 2023, επέλεξε γυμναστές, krumpers και σύγχρονους χορευτές σε μια επίδειξη εμπνευσμένη από τα βιντεοπαιχνίδια, ενώ η Sinead Gorey γιόρτασε τις καμπύλες με τα χαρακτηριστικά κορσέ και τα ψηλά στρίφωματά της.

«Οι μεγάλοι οίκοι μόδας δεν έχουν καταβάλει καμία προσπάθεια και αυτό έχει αντίκτυπο. Δίνουν το παράδειγμα για το τι θεωρείται ασφαλές και εμπορικά βιώσιμο για τις νεότερες μάρκες. Λένε ότι αυτό είναι η πολυτελής μόδα και έτσι είναι ένα πολυτελές μοντέλο»

Κανονικοποίηση της λεπτής φιγούρας στο Χόλιγουντ

Η Emma Matell, διευθύντρια casting με πελάτες όπως ο Tom Ford και η Vivienne Westwood, αλλά και περισσότερους νέους σχεδιαστές, δήλωσε ότι, αν και είναι υπέροχο το γεγονός ότι οι ανερχόμενοι σχεδιαστές υποστηρίζουν τη διαφορετικότητα των σωμάτων, η αλλαγή πρέπει να προέλθει και από την κορυφή.

«Βλέπουμε ουσιαστική συμπερίληψη από τους σχεδιαστές της νέας γενιάς. Όλοι κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν μέσα στα πλαίσια των περιορισμών που έχουν, συμπεριλαμβανομένων των περιορισμένων προϋπολογισμών», είπε.

Η Mattel πρόσθεσε ότι οι αναδυόμενοι σχεδιαστές αναζητούν κατεύθυνση από τους οίκους πολυτελούς μόδας. «Οι μεγάλοι οίκοι μόδας δεν έχουν καταβάλει καμία προσπάθεια και αυτό έχει αντίκτυπο. Δίνουν το παράδειγμα για το τι θεωρείται ασφαλές και εμπορικά βιώσιμο για τις νεότερες μάρκες. Λένε ότι αυτό είναι η πολυτελής μόδα και έτσι είναι ένα πολυτελές μοντέλο».

Η μείωση της χρήσης μοντέλων plus size αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη κανονικοποίηση της λεπτής φιγούρας στο Χόλιγουντ και στην κυρίαρχη κουλτούρα, λόγω παραγόντων όπως η χρήση ενέσιμων φαρμάκων GLP-1.

«Η συμπερίληψη δεν είναι μια τάση»

Η Mattel δήλωσε ότι η φθίνουσα δημοτικότητα των μοντέλων μεσαίου και plus size είχε αντίκτυπο και στα μοντέλα straight size. «Όλοι έχουν γίνει πιο μικροί αυτή τη σεζόν. Τα κορίτσια με καμπύλες βλέπουν ότι μπορούν να βρουν περισσότερη δουλειά αν είναι πιο αδύνατα. Το ίδιο και τα κορίτσια μεσαίου μεγέθους».

Παρά τη μείωση, η Vitto παραμένει αισιόδοξη. «Η συμπερίληψη δεν είναι μια τάση και δεν νομίζω ότι κανένας από τους σχεδιαστές που την αντιμετωπίζουν σοβαρά την θεωρεί τάση».

Η Karoline Vitto επισημαίνει άλλες μάρκες που προωθούν τη συμπερίληψη και διευθύνονται από γυναίκες, όπως οι Sinéad O’Dwyer και Ester Manas, ως πρωτοπόρες της αλλαγής. «Δεν είναι τυχαίο ότι αυτές οι μάρκες που προωθούν τη διαφορετικότητα του σώματος διευθύνονται από γυναίκες» τόνισε. «Γνωρίζουμε τα σώματά μας. Γνωρίζουμε τις πιέσεις που νιώθουμε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας».

Σε άλλες πασαρέλες, προωθήθηκε επίσης η διαφορετικότητα της ηλικίας, όπως στον οίκο Erdem την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου του 2026, όπου περπάτησε η τραγουδίστρια και μοντέλο Karen Elson, 47 ετών, και στην Emilia Wickstead, όπου πολλά μοντέλα ήταν άνω των 40 ετών.

*Με στοιχεία από theguardian.com

  • Κατηγορία ΜΟΔΑ
  • 0

Μεξικό - Ο ρόλος των ΗΠΑ στην επιχείρηση εξόντωσης του βαρόνου ναρκωτικών Ελ Μέντσο

Η αμερικανική Κοινή Διυπηρεσιακή Μονάδα Κατά των Καρτέλ βρίσκεται πίσω από την επιχείρηση εξόντωσης του βαρόνου ναρκωτικών Ελ Μέντσο στο Μεξικό.

Μια νεοσύστατη υπηρεσία του Πενταγώνου που ειδικεύεται στη συλλογή πληροφοριών για τα καρτέλ ναρκωτικών συνέβαλε στην επιχείρηση κατά την οποία ο μεξικανικός στρατός σκότωσε τον βαρόνο ναρκωτικών «Ελ Μέντσο», δήλωσε αμερικανός στρατιωτικός αξιωματούχος στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters (στη φωτογραφία από noordhollandsdagblad.nl, επάνω, μέλη των μεξικανικών δυνάμεων ασφαλείας).

Η Κοινή Διυπηρεσιακή Μονάδα Κατά των Καρτέλ (Joint Interagency Task Force-Counter Cartel / JIATF-CC), στην οποία συμμετέχουν αρκετές κυβερνητικές υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών, συγκροτήθηκε επισήμως τον προηγούμενο μήνα με στόχο την χαρτογράφηση δικτύων καρτέλ ναρκωτικών που δραστηριοποιούνται στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού.

Οι ΗΠΑ συνέταξαν λεπτομερή φάκελο με πληροφορίες για τον Ελ Μέντσο και τον διαβίβασαν στο Μεξικό

Ο αμερικανός αξιωματούχος, που μίλησε στο Reuters υπό τον όρο να διατηρηθεί η ανωνυμία του, δεν αποκάλυψε λεπτομέρειες σχετικά με τις πληροφορίες που παρείχε η JIATF-CC στις μεξικανικές αρχές, υπογραμμίζοντας πως η επιχείρηση διεξήχθη από τις ένοπλες δυνάμεις του Μεξικού.

Αμερικανός πρώην αξιωματούχος, ο οποίος μίλησε επίσης υπό τον όρο της ανωνυμίας, δήλωσε – χωρίς να αναφερθεί συγκεκριμένα στην JIATF-CC – ότι οι ΗΠΑ συνέταξαν λεπτομερή φάκελο με πληροφορίες για τον Νεμέσιο «Ελ Μέντσο» Οσεγκέρα και τον διαβίβασαν στο Μεξικό. Διευκρίνισε πως ο «Ελ Μέντσο» ήταν πολύ ψηλά – αν όχι στην κορυφή – της λίστας με τους «στόχους» των ΗΠΑ στο Μεξικό.

Ο μεξικανικός στρατός σκότωσε τον βαρόνο ναρκωτικών Νεμέσιο Οσεγκέρα κατά τη διάρκεια επιχείρησης που είχε στόχο την αιχμαλώτισή του στην πολιτεία Χαλίσκο του δυτικού Μεξικού. Ο θάνατός του πυροδότησε κύμα βίας, καθώς μέλη του καρτέλ πυρπόλησαν αυτοκίνητα και απέκλεισαν αυτοκινητοδρόμους σε πολλές μεξικανικές πολιτείες.

«Πληροφορίες»

Το υπουργείο Aμυνας του Μεξικού γνωστοποίησε πως οι αρχές των ΗΠΑ συνέβαλαν στην επιχείρηση παρέχοντας «πληροφορίες», χωρίς να υπεισέλθει σε περαιτέρω λεπτομέρειες. Κυβερνητικοί κύκλοι στο Μεξικό ανέφεραν ότι η επιχείρηση σχεδιάστηκε και διεξήχθη από τις μεξικανικές αρχές, χωρίς ενεργή ανάμειξη αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων.

Ο 60χρονος Οσεγκέρα, πρώην αστυνομικός, ήταν ο σκιώδης αρχηγός του πανίσχυρου καρτέλ Χαλίσκο Νέα Γενιά (CJNG). Κατάφερνε επί χρόνια να διαφεύγει της σύλληψης, παρότι οι ΗΠΑ τον είχαν επικηρύξει με 15 εκατομμύρια δολάρια.

Η εξόντωση του «Ελ Μέντσο» αντιπροσωπεύει μια σημαντική νίκη του Μεξικού στον πόλεμο κατά των καρτέλ ναρκωτικών που ευθύνονται για τη διακίνηση κοκαΐνης και φαιντανύλης στις ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ έχει ασκήσει έντονες πιέσεις στην πρόεδρο του Μεξικού Κλαούντια Σέινμπαουμ προκειμένου να εντείνει τις επιχειρήσεις καταστολής των καρτέλ διακίνησης ναρκωτικών, συμπεριλαμβανομένων απειλών για ανάληψη στρατιωτικής δράσης από τις ΗΠΑ.

Χαρτογράφηση

Ελάχιστες πληροφορίες είναι διαθέσιμες σχετικά με την αμερικανική Κοινή Διυπηρεσιακή Μονάδα Κατά των Καρτέλ (Joint Interagency Task Force-Counter Cartel / JIATF-CC). Στον ιστότοπό της αναφέρεται ότι στόχος της είναι να «εντοπίσει, να διαταράξει και να εξαρθρώσει δίκτυα καρτέλ που αποτελούν απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες, κατά μήκος των συνόρων ΗΠΑ-Μεξικού».

Ο ταξίαρχος Μαουρίτσιο Καλαμπρέζι, ο οποίος ηγείται της JIATF-CC, είχε μιλήσει στο Reuters προ ημερών για το πώς ο αμερικανικός στρατός αξιοποιεί την εμπειρία που έχει αποκομίσει από την εκστρατεία εναντίον τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως η Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος, προκειμένου να χαρτογραφήσει τα δίκτυα των καρτέλ ναρκωτικών.

«Τα καρτέλ λειτουργούν διαφορετικά από την Αλ Κάιντα ή το Ισλαμικό Κράτος, έχουν διαφορετικά κίνητρα, κάτι που καθιστά ακόμη πιο σημαντικό για εμάς να εντοπίσουμε ολόκληρα δίκτυα ώστε να τα πλήξουμε και να τα εξαρθρώσουμε», δήλωσε ο Καλαμπρέζι.

«Ξεκλείδωσε» πόρους

Ο Τζακ Ράιλι, πρώην αξιωματούχος της αμερικανικής Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών (DEA) δήλωσε ότι η απόφαση του προέδρου Τραμπ να συμπεριλάβει πέρυσι μεξικανικά καρτέλ στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων «ξεκλείδωσε» περισσότερους πόρους στον αγώνα εναντίον των διακινητών ναρκωτικών.

Aλλος αμερικανός αξιωματούχος, ο οποίος μίλησε στο Reuters πριν από την επιχείρηση των μεξικανικών αρχών, δήλωσε ότι η συγκρότηση της JIATF-CC εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική των ΗΠΑ για την καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών, στο πλαίσιο της οποίας ο αμερικανικός στρατός έχει εντείνει τις επιχειρήσεις του στα σύνορα με το Μεξικό.

Σε αυτήν τη στρατηγική περιλαμβάνονται άλλωστε τα συχνά αμερικανικά πλήγματα σε ταχύπλοα που φέρονται να διακινούν ναρκωτικά στην Καραϊβική και στον Ειρηνικό, η νομιμότητα των οποίων αμφισβητείται από ειδικούς και προκαλεί αντεγκλήσεις κυβερνητικών με αντιπολιτευόμενους στην Ουάσιγκτον.

 
 
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0