Όσο περνάει ο καιρός όλο και περισσότερες σοκαριστικές λεπτομέρειες για την υπόθεση Τζέφρι Έπσταϊν βλέπουν το φως της δημοσιότητας, με την εφημερίδα The Telegraph να αποκαλύπτει ότι διατηρούσε κρυφές αποθήκες σε όλες τις ΗΠΑ.
Από τότε που «άνοιξε» ο φάκελος Τζέφρι Έπσταϊν και άρχισαν να αποκαλύπτονται λεπτομέρειες για τη δράση του καταδικασμένου για σεξουαλικά εγκλήματα χρηματιστή, φάνηκε ότι δεν είναι μια υπόθεση που θα κλείσει εύκολα και γρήγορα. Και δεν πρέπει κιόλας.
Επί δεκαετίες, ο πρώην ισχυρός άνδρας του χρηματοοικονομικού τομέα, κατάφερνε να περνάει κάτω από το… ραντάρ για τα εγκλήματά του, χάρη στις ισχυρές διασυνδέσεις του και σε ένα κύκλωμα που είχε φτιάξει ώστε να λειτουργεί υπέρ του.
h
Όσο περνάει ο καιρός όλο και περισσότερες ανατριχιαστικές λεπτομέρειες βλέπουν το φως της δημοσιότητας, με την The Telegraph να προχωράει σε μια ακόμα σοκαριστική αποκάλυψη.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο Τζέφρι Έπσταϊν διατηρούσε σε διάφορες περιοχές των ΗΠΑ, δεκάδες μυστικές αποθήκες, προκειμένου να κρύβει υλικό από τα εγκλήματά του. Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, ο καταδικασμένος παιδόφιλος, αποθήκευε σε αυτές τις μονάδες γυμνές φωτογραφίες των θυμάτων του, πορνοπεριοδικά, υπολογιστές, βιντεοκασέτες και DVD με έφηβες, σκληρούς δίσκους, σημειωματάρια με διευθύνσεις, αλλά και εγχειρίδια για σεξουαλικές σκλάβες.
Ο Έπσταϊν έδωσε χιλιάδες δολάρια για περίπου 16 χρόνια για αυτές τις αποθήκες, ενώ το 2005 φέρεται να πλήρωσε μια εταιρεία ιδιωτικών ντετέκτιβ προκειμένου να μεταφέρουν σε μια από αυτές ενοχοποιητικά αντικείμενα από το σπίτι του στη Φλόριντα πριν την επιδρομή των αστυνομικών Αρχών.
Σύμφωνα με την The Telegraph, ο Έπσταϊν άρχισε να χρησιμοποιεί τις αποθήκες το 2003, ενώ οι πληρωμές κράτησαν έως το 2019, όταν και έβαλε τέλος στη ζωή του στο Μητροπολιτικό Σωφρονιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης.
Έπσταϊν, Τραμπ και συγκάλυψη;
Πριν από μια ημέρα, πολλά αμερικανικά μέσα ενημέρωσης αποκάλυψαν ότι η κυβέρνηση (σ.σ. το υπουργείο Δικαιοσύνης) απέσυρε από τον «φάκελο Έπσταϊν» έγγραφα που αναφέρονταν στον Ντόναλντ Τραμπ και ορισμένα από αυτά αφορούσαν τις κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση μιας ανήλικης.
«Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιχείρηση συγκάλυψης της κυβέρνηση, στη σύγχρονη ιστορία» κατήγγειλαν οι Δημοκρατικοί βουλευτές της ισχυρής Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων. «Απαιτούμε απαντήσεις», πρόσθεσαν στην ανάρτησή τους στην πλατφόρμα Χ.
Το δημόσιο ραδιόφωνο NPR μετέδωσε την Τρίτη ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης, επικεφαλής του οποίου είναι μια έμπιστη του Ρεπουμπλικάνου προέδρου, εμπόδισε τη δημοσιοποίηση εγγράφων που σχετίζονται με κατηγορίες σε βάρος του ίδιου του Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με τις οποίες φέρεται να κακοποίησε σεξουαλικά μια ανήλικη.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, πολλά έγγραφα που αφορούσαν κατηγορίες κατά του Τζέφρι Έπσταϊν και στα οποία γινόταν αναφορά στο όνομα του Τραμπ, αποσύρθηκαν επίσης από τη δημόσια βάση δεδομένων.
Λάβρος ο Αλέξης Τσίπρας, μετά την απόφαση του Δικαστηρίου για τις υποκλοπές, σημειώνει ότι δύο τη γλίτωσαν. «Αυτός που σκέφτηκε και αυτός που οργάνωσε τον βιασμό του Κράτους Δικαίου στη χώρα μας. Ο ένας λέγεται Κυριάκος Μητσοτάκης και ο άλλος Γρηγόρης Δημητριάδης».
Προ των ευθυνών τους για την υπόθεση των υποκλοπών θέτει ο Αλέξης Τσίπρας, τους κυρίους Μητσοτάκη και Δημητριάδη, στον απόηχο της απόφασης του δικαστηρίου να καταδικάσει τον καθέναν από τους τέσσερις κατηγορούμενους (Ταλ Ντίλιαν, Σάρα Χάμου, Φέλιξ Μπίτζιο και Γιάννη Λαβράνο) σε ποινή φυλάκισης 126 χρόνιων και 8 μηνών.
Ο κ. Τσίπρας, μέσω ανάρτησής του σημειώνει πως «δύο τη γλίτωσαν, γιατί απουσίαζαν από το κατηγορητήριο» κάνοντας ευθεία αναφορά στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και στον πρώην γενικό γραμματέα της κυβέρνησης Γρηγόρη Δημητριάδη, τους οποίους χαρακτήρισε «ηθικό και εκτελεστικό αυτουργό», τονίζοντας ότι πρόκειται για «αυτόν που σκέφτηκε και αυτόν που οργάνωσε τον βιασμό του Κράτους Δικαίου στη χώρα μας».
Συμπλήρωσε πάντως ότι μετά τη σημερινή εξέλιξη «δύσκολα θα αποφύγουν να λογοδοτήσουν και οι πραγματικοί υπαίτιοι».
Τσίπρας: Μητσοτάκης και Δημητριάδης τη γλίτωσαν γιατί απουσίαζαν από το κατηγορητήριο – Δύσκολα θα αποφύγουν να λογοδοτήσουν
«126 χρόνια και 8 μήνες για καθέναν από τους τέσσερις κατηγορούμενους της δίκης των υποκλοπών.
Δύο τη γλίτωσαν, γιατί απουσίαζαν από το κατηγορητήριο.
Ο ηθικός και ο εκτελεστικός αυτουργός.
Αυτός που σκέφτηκε και αυτός που οργάνωσε τον βιασμό του Κράτους Δικαίου στη χώρα μας.
Ο ένας λέγεται Κυριάκος Μητσοτάκης και ο άλλος Γρηγόρης Δημητριάδης.
Μετά τη σημερινή εξέλιξη όμως, δύσκολα θα αποφύγουν να λογοδοτήσουν και οι πραγματικοί υπαίτιοι.
Η κυβέρνηση διαχειρίζεται τη νομιμότητα, αντί να την εφαρμόζει ● Τη χρησιμοποιεί κατά το δοκούν, ως ασπίδα για τους «δικούς της» και ως «όπλο» για τους πολιτικούς αντιπάλους ● Κι αυτή η επιλεκτική θεσμική ευαισθησία έχει πια μετατραπεί σε μόνιμο σύστημα εξουσίας.
Ηκυβέρνηση επικαλείται τη «νομιμότητα» σαν κουμπί on/off: όταν τη βολεύει γίνεται σημαία, όταν τη δυσκολεύει μετατρέπεται σε υποσημείωση. Η α λα καρτ επίκληση των θεσμών δεν είναι απλώς επικοινωνιακό τέχνασμα. Είναι τρόπος άσκησης εξουσίας που διαβρώνει την ισονομία και ακυρώνει στην πράξη την έννοια της λογοδοσίας. Η εικόνα είναι ξεκάθαρη: η εξουσία αποφασίζει ποιες υποθέσεις θα φωτιστούν και ποιες θα θαφτούν πίσω από διαδικαστικά προσχήματα.
Στην υπόθεση Τριαντόπουλου, η πλειοψηφία επέλεξε να κλείσει άρον άρον την κοινοβουλευτική διαδικασία. Χωρίς ουσιαστική εξέταση μαρτύρων, χωρίς πραγματική διερεύνηση, με ένα σύντομο γραπτό υπόμνημα και με το επιχείρημα ότι «αρμόδια είναι η Δικαιοσύνη», η Βουλή παραιτήθηκε από τον συνταγματικό της ρόλο. Αντί για προανακριτική έρευνα, επιλέχθηκε η εύκολη οδός της απευθείας παραπομπής, σαν να επρόκειτο για τυπικό γραφειοκρατικό ζήτημα και όχι για σοβαρή πολιτική υπόθεση.
Ακόμα πιο αποκαλυπτική υπήρξε η στάση της κυβέρνησης στις υποθέσεις που αφορούσαν τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τους πρώην υπουργούς Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη. Δεν επιλέχθηκε προανακριτική επιτροπή με σαφές αντικείμενο, αλλά μια εξεταστική με τόσο διευρυμένο πλαίσιο, ώστε οι συγκεκριμένες ευθύνες να διαχέονται σε γενικόλογες αναφορές περί «διαχρονικών παθογενειών». Οταν το κάδρο ανοίγει υπερβολικά, η ευθύνη εξαφανίζεται. Σε υψηλούς τόνους είχε εξελιχθεί και η συνεδρίαση της Βουλής για τη σύσταση προανακριτικής εις βάρος των δύο πρώην υπουργών, διαδικασία που οδηγήθηκε σε θεσμική εκτροπή λόγω κυβερνητικών μεθοδεύσεων.
Η αντιπολίτευση είχε καταγγείλει σύσσωμη τη χρήση επιστολικής ψήφου, χαρακτηρίζοντας την πρακτική άκυρη και αντιδημοκρατική. Μερικούς μήνες αργότερα, προχθές δηλαδή, το πόρισμα της Ν.Δ. για την εξεταστική του ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν πλήρως απαλλακτικό για τους πρώην υπουργούς, εντοπίζοντας μόνο «διαχρονικά προβλήματα» στον Οργανισμό και χαρακτηρίζοντας «θεσμικά ορθή» τη σύσταση της εξεταστικής επιτροπής. Δηλαδή, πρώτα θολώνουμε τις ευθύνες και μετά πανηγυρίζουμε για την… καθαρότητα. Σε αυτό το πλαίσιο σφοδρές είναι οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης στο απαλλακτικό πόρισμα της Ν.Δ. για τους κ. Αυγενάκη και Βορίδη, με τα κόμματα να κάνουν λόγο για μια ακόμη απόπειρα συγκάλυψης σοβαρών πολιτικών και ενδεχομένως ποινικών ευθυνών.
Από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, Κώστας Τσουκαλάς, υπερασπίστηκε την πρόταση του κόμματός του για σύσταση προανακριτικής επιτροπής, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι επιχείρησε εξαρχής να απαξιώσει την εξεταστική επιτροπή και να τη μετατρέψει από εργαλείο διαλεύκανσης της υπόθεσης σε μηχανισμό συγκάλυψης και παρεμπόδισης της έρευνας, τονίζοντας ότι τα όσα αποκαλύπτονται δεν συνιστούν μια «απλή παθογένεια», αλλά σοβαρό ζήτημα θεσμικής λειτουργίας και πολιτικής ευθύνης. Την ίδια ώρα, ωστόσο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εμφανίστηκε καθησυχαστικός, υποστηρίζοντας πως «στο διά ταύτα θεωρώ ότι το πόρισμα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ. είναι ένα εμπεριστατωμένο πόρισμα και πριν κάποιος βγάλει άποψη και κρίση –και αναφέρομαι και στην αντιπολίτευση– καλό είναι να το διαβάσει, όπως θα κάνουμε κι εμείς με τα πορίσματα των άλλων κομμάτων», επιχειρώντας να αποδώσει μια εντελώς διαφορετική εικόνα για το περιεχόμενο και τη βαρύτητα των συμπερασμάτων.
Στον αντίποδα, για τον Γιάνη Βαρουφάκη και μια δήλωσή του γύρω από τα ναρκωτικά ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε με αξιοσημείωτη ταχύτητα, στέλνοντάς τον πάραυτα στις δικαστικές αίθουσες. Εκεί η νομιμότητα έγινε ξαφνικά αυστηρή, άκαμπτη, αδιαπραγμάτευτη. Το μήνυμα είναι καθαρό: άλλοι απολαμβάνουν θεσμική ασυλία, άλλοι αντιμετωπίζονται ως παραδειγματικοί στόχοι.
Σκοπιμότητα
Τη γενικευμένη κυβερνητική αντίφαση έχει περιγράψει εύστοχα και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση επικαλείται το άρθρο 86 του Συντάγματος «αφού πρώτα το καταστρατήγησε», επιχειρώντας εκ των υστέρων να εμφανιστεί ως θεματοφύλακας της θεσμικής τάξης. Οταν η νομιμότητα παύει να είναι κανόνας και μετατρέπεται σε εργαλείο σκοπιμότητας, τότε δεν μιλάμε για κράτος δικαίου. Μιλάμε για μια καλοστημένη σκηνοθεσία δικαιοσύνης, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της εξουσίας.
Ο τεχνολογικός κολοσσός Apple κατέβαλε σχεδόν 2 δισεκατομμύρια δολάρια για να αποκτήσει μια εταιρεία «προ-ομιλίας», οι εργαζόμενοι της οποίας βοήθησαν το Ισραήλ να διαπράξει τη γενοκτονία στη Γάζα.
Στη δεύτερη μεγαλύτερη συμφωνία στην ιστορία της, η Apple πλήρωσε αυτό το ποσό για μια εταιρεία που δεν διαθέτει προϊόν, δεν έχει έσοδα και της οποίας η ιστοσελίδα αποτελείται από μία μόνο σελίδα με 15 λέξεις.
Η εταιρεία Q.ai αναπτύσσει αισθητήρες που χαρτογραφούν τις ανεπαίσθητες κινήσεις του ανθρώπινου προσώπου ώστε να προσδιορίζουν τις λέξεις που κάποιος σκέφτεται πριν καν αυτές εκφωνηθούν. Το αποκαλούν «σιωπηλή ομιλία» ή «προ-ομιλία» — και φαίνεται να είναι ακριβώς τόσο δυσοίωνο όσο ακούγεται.
Η Q.ai ιδρύθηκε από τους Αβιάντ Μαϊζέλς, Άβι Μπαρλίγια και Γιονατάν Γουέξλερ, οι οποίοι ανέπτυξαν τις δεξιότητές τους δοκιμάζοντας τεχνολογίες απαρτχάιντ σε Παλαιστινίους. Ο Μαϊζέλς είναι πρώην διοικητής της Μονάδας 81, του τμήματος των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων που κατασκευάζει επιθετικά κυβερνοόπλα. Ο Μπαρλίγια, σύμφωνα με το LinkedIn του, ήταν αξιωματικός πληροφοριών στην ισραηλινή αεροπορία, ενώ ο Γουέξλερ είναι πρώην πράκτορας της Μονάδας 8200.
Σε ανάρτηση ιστολογίου που ανακοίνωνε τη συμφωνία, ο Τομ Χαλμ, στέλεχος της Google Ventures και ένας από τους πρώτους επενδυτές της εταιρείας, αποκάλυψε ότι το 30% των περισσότερων από 100 εργαζομένων της Q.ai συμμετείχαν στις επιχειρήσεις στη Γάζα.
Η παραδοχή αυτή σημαίνει ότι δεκάδες άτομα που φέρονται να εμπλέκονται σε πράξεις γενοκτονίας και υπηρέτησαν υπό την πολιτική διοίκηση του Γιοάβ Γκαλάντ, ο οποίος έχει κατηγορηθεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, είναι πλέον εργαζόμενοι της Apple.
Αυτό θα έπρεπε να αποτελεί ένα τεράστιο σκάνδαλο. Η μεγαλύτερη εταιρεία στις ΗΠΑ, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα παγκοσμίως, ενέταξε στο προσωπικό της δεκάδες άτομα που υπηρέτησαν σε στρατό κατά την περίοδο που διαπράχθηκε γενοκτονία, σύμφωνα με ειδικούς ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ωστόσο, κάθε κυρίαρχο μέσο που κάλυψε την είδηση της συμφωνίας, από το Reuters έως τους Financial Times, αγνόησε αυτό το γεγονός. Η δημοσιογραφική κάλυψη αγνόησε επίσης και άλλα σημαντικά στοιχεία της ιστορίας, συμπεριλαμβανομένης της φύσης της συμφωνίας και της ίδιας της τεχνολογίας.
Η Apple πλήρωσε δύο δισεκατομμύρια δολάρια για κάτι που μετά βίας φαίνεται να υπάρχει.
Η ιστοσελίδα της Q.ai αποτελείται από μόλις 15 λέξεις. Για να διαπιστώσει κανείς τι ακριβώς κάνει η εταιρεία, πρέπει να εξετάσει τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας που έχουν καταθέσει η Q.ai και οι ιδρυτές της.
Και αυτά τα διπλώματα μοιάζουν με σενάρια από τα πιο ζοφερά δυστοπικά μέλλοντα.
Μία πηγή (πατέντες Google) περιγράφει τεχνολογία ικανή να «προσδιορίζει τη συναισθηματική κατάσταση ενός ατόμου βάσει μικροκινήσεων του δέρματος του προσώπου». Η ίδια πηγή αναφέρει ότι η τεχνολογία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί «για την ταυτοποίηση χρήστη βάσει καρδιακού ρυθμού και ρυθμού αναπνοής». Άλλη πηγή αναφέρει ότι το λογισμικό της Q.ai «συνθέτει ομιλία ως απόκριση σε λέξεις που αρθρώνονται σιωπηλά από το εξεταζόμενο άτομο».
Πηγή: Google Patents
Η τεχνολογία της Q.ai επικεντρώνεται στη «σιωπηλή ομιλία»
Η ιδέα είναι ότι πριν εκφωνήσουμε λέξεις και κινήσουμε το στόμα μας για να παράγουμε ήχο, ο εγκέφαλός μας έχει ήδη στείλει σήματα στους μύες του λαιμού και του προσώπου που καθορίζουν τι πρόκειται να πούμε. Η Q.ai ισχυρίζεται ότι έχει αναπτύξει υπέρυθρους αισθητήρες που ανιχνεύουν αυτές τις μικροκινήσεις προ-ομιλίας.
Η Google περιγράφει μια «συσκευή ανίχνευσης διαμορφωμένη ώστε να προσαρμόζεται στο αυτί του χρήστη, με οπτική κεφαλή ανίχνευσης που ανιχνεύει φως ανακλώμενο από το πρόσωπο και παράγει σήμα ως απόκριση. Κυκλώματα επεξεργασίας επεξεργάζονται το σήμα για να δημιουργήσουν έξοδο ομιλίας».
Τεχνολογικά ιστολόγια έχουν προτείνει ότι η Apple αγόρασε την εταιρεία για να επιτρέψει τον μη λεκτικό έλεγχο μέσω των συσκευών iPhone, ακουστικών AirPods ή έξυπνων γυαλιών. Διάγραμμα που συνοδεύει την πατέντα δείχνει άτομο να φορά γυαλιά και ακουστικό ενσωματωμένο με την τεχνολογία.
Πράγματι, η Apple δεν είναι καινούρια στην υιοθέτηση ισραηλινών τεχνολογιών. Το 2013 αγόρασε την PrimeSense, την πρώτη εταιρεία του Μαϊζέλς, της οποίας η τεχνολογία 3D αποτέλεσε τη βάση για το σύστημα Face ID στα νεότερα μοντέλα iPhone και iPad.
Ωστόσο, δύο δισεκατομμύρια δολάρια για μια εταιρεία τριών ετών χωρίς προϊόν είναι άνευ προηγουμένου. Αυτό που δεν είναι άνευ προηγουμένου είναι μια αμερικανική τεχνολογική εταιρεία που υπερπληρώνει για την εξαγορά ισραηλινής εταιρείας.
Πέρυσι, η Google αγόρασε την ισραηλινή εταιρεία κυβερνοασφάλειας Wiz για 32 δισεκατομμύρια δολάρια, τιμή που θεωρήθηκε εξαιρετικά διογκωμένη. Στην τιμή αυτή βέβαια, το Ισραήλ έλαβε σημαντικά φορολογικά έσοδα.
Η συμφωνία για την Q.ai, αν και μικρότερη, θα αποφέρει επίσης σημαντικά φορολογικά έσοδα για την ισραηλινή οικονομία.
Το Ισραήλ είναι κρίσιμο για την Apple. Η εταιρεία διαθέτει μεγάλο κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης στη χώρα, το δεύτερο μεγαλύτερο εκτός ΗΠΑ, στο οποίο εργάζονται πολλοί απόφοιτοι των Μονάδων 8200 και 81. Ο διευθύνων σύμβουλος της Apple, Τιμ Κουκ, έχει επισκεφθεί το Ισραήλ επανειλημμένα και το 2018 έλαβε βράβευση από την ADL για τις προσπάθειές του να περιορίσει αντι-ισραηλινή ρητορική. Η Apple απέλυσε εργαζομένους που εξέφρασαν φιλοπαλαιστινιακές και αντιπολεμικές απόψεις. Ο Κουκ δεν έχει μιλήσει για τη Γάζα.
Το τίμημα για μια εταιρεία χωρίς προϊόν και με λίγες πατέντες φαίνεται να αφορά τόσο την πολιτική όσο και την τεχνολογία.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η τεχνολογία της Q.ai δεν θα εμπορευματοποιηθεί για καταναλωτικές εφαρμογές. Πιθανόν θα γίνει. Αν υλοποιηθεί, οι επιπτώσεις για την ιδιωτικότητα και τη συλλογή δεδομένων είναι ανησυχητικές.
Το ίδιο ισχύει και για τις εφαρμογές της στον τομέα της ασφάλειας και του στρατού.
Λίγες ημέρες μετά τη συμφωνία, επικεφαλής νευροτεχνολογίας της ισραηλινής διεύθυνσης αμυντικής έρευνας ανέφερε ότι ο ισραηλινός στρατός εργάζεται σε παρόμοια τεχνολογία. Στις ΗΠΑ, το πρόγραμμα DARPA Silent Talk αναπτύσσει επίσης τεχνολογίες ανίχνευσης προ-ομιλίας και μη λεκτικού ελέγχου.
Μόλις αναπτυχθεί η τεχνολογία και η προ-ομιλία καθιερωθεί ως βιολογική ανθρώπινη λειτουργία, πόσο μακριά θα βρίσκεται το «προ-έγκλημα»;
Θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ένα μέλλον όπου η τεχνολογία ανίχνευσης προ-ομιλίας χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό επίδοξων επικριτών του Ισραήλ, των ΗΠΑ, της Ευρώπης ή γενικότερα του ιμπεριαλισμού.
«Με βάση τον ανιχνευτή σιωπηλής ομιλίας διαπιστώσαμε ότι επρόκειτο να πείτε κάτι μισαλλόδοξο ή αντισημιτικό ή αντιαμερικανικό και συνεπώς συλλαμβάνεστε».
Οι πιο δυστοπικές τεχνολογίες συνεχίζουν να αναπτύσσονται στο Ισραήλ και να διαχέονται διεθνώς.
Δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι δημιουργοί της Q.ai είναι βετεράνοι του ισραηλινού στρατιωτικού μηχανισμού ασφαλείας, ούτε ότι η μεγαλύτερη εταιρεία στις ΗΠΑ θεωρεί αυτές τις τεχνολογίες κρίσιμες για το μέλλον της τεχνητής νοημοσύνης της.
h
