ενημέρωση 2:47, 11 October, 2026

Πόλεμος παντού

Το σενάριο εξελίσσεται.

Ο πόλεμος ξεκίνησε. Εκρήξεις συγκλονίζουν την Τεχεράνη. Το Ισραήλ εξαπέλυσε προληπτική επίθεση στο Ιράν, δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Ισραελ Κατζ. Σειρήνες ηχούν σε όλο το Ισραήλ.

Το σενάριο εξελίσσεται όπως ακριβώς το είχαμε γράψει: Το Ισραήλ θα ξεκινήσει την επίθεση στο Ιράν ώστε να αναγκαστούν και οι Αμερικανοί να εμπλακούν. Άραβες διπλωμάτες έλεγαν τις τελευταίες ημέρες ότι το Ισραήλ εργάζεται τώρα «για να πείσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να επιτεθούν γρήγορα, πιστεύοντας ότι το Ιράν προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, πολλαπλασιάζοντας προτάσεις και καθυστερήσεις, για να αποτρέψει την στρατιωτική απειλή» .

Ο πρόεδρος Τραμπ το είπε άλλωστε ξεκάθαρα: «Μερικές φορές δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς».

Ηδη είχε ξεκινήσει από χθες και η απομάκρυνση του προσωπικού της αμερικανικής πρεσβείας στο Ισραήλ , ενώ αρκετές χώρες κάλεσαν τους πολίτες τους να εγκαταλείψουν το Ιράν το συντομότερο δυνατό ή να αποφύγουν τα ταξίδια στην Μέση Ανατολή.

Οι Αμερικανοί επιμένουν ότι το Ιράν δεν φαίνεται να είναι πραγματικά πρόθυμο να διαπραγματευτεί για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Οσο και αν η Τεχεράνη είχε ανακοινώσει πώς θα στείλει αντιπροσωπεία στη Βιέννη για συνομιλίες στην έδρα του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, αναφορικά με το εμπλουτισμένο ουράνιο.
Σε κάθε περίπτωση, η ιρανική κατάσταση θα αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση για τη μελέτη των διεθνών σχέσεων, επειδή αποτελεί παράδειγμα του φαινομένου ντόμινο που χαρακτηρίζει όλο και περισσότερο την εποχή μας.

Αυτό ενέχει τον κίνδυνο επέκτασης των υφιστάμενων πολεμικών μετώπων στην Ουκρανία , τη Μέση Ανατολή και την Ασία.

Η Κίνα για παράδειγμα, συνεχίζει να αποθηκεύει πετρέλαιο για να είναι αυτάρκης σε περίπτωση πολέμου. Ναι, σε περίπτωση πολέμου.

Γιατί αυτό που δεν έχει γίνει ακόμη κατανοητό είναι ότι ο πόλεμος , ή μάλλον η επέκτασή του – από την Ουκρανία και το Ιράν ως την Ταϊβάν είναι δυνατός όπως ποτέ άλλοτε, από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Τελικά, οι πόλεμοι Ιράκ-Ισραήλ-Λιβάνου-Συρίας ήταν απλώς ένα είδος πρόβας για την επέκταση του πολέμου σε ένα ολοένα και πιο σαφές τόξο, που εκτείνεται από τον Ατλαντικό-Μεσόγειο Θάλασσα έως τον Ινδο-Ειρηνικό, με επίκεντρο την Ταϊβάν. Αν δεν ίσχυε αυτό, γιατί η Κίνα να αποθηκεύει πετρέλαιο σαν τρελή; Σίγουρα δεν θέλει να καταλήξει όπως η Κούβα…

Όποιος σπέρνει ανέμους όμως, θερίζει τελικά θύελλες. Και οι θυελλώδεις άνεμοι σε όλον τον κόσμο θα μπορούσαν να είναι πιο καταστροφικοί από ποτέ.

Πηγή: Naftemporiki.gr

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Επιχείρηση Epic Fury - Γιατί το Ιράν αποτελεί μεγαλύτερο ρίσκο για τις αγορές από τη Βενεζουέλα

Ο φόβος για τα Στενά του Ορμούζ και ο κίνδυνος ενεργειακού «στραγγαλισμού».

Η έναρξη των «μαζικών πολεμικών επιχειρήσεων» των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν σήμερα, 28 Φεβρουαρίου 2026, έχει θέσει τους επενδυτές σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού. Αν και οι αγορές είχαν αρχίσει να απορροφούν με σχετική ψυχραιμία τα πρόσφατα γεωπολιτικά σοκ -όπως την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα ή την επιβολή καθολικών δασμών 15% από την κυβέρνηση Τραμπ- οι διεθνείς αναλυτές προειδοποιούν ότι η περίπτωση της Τεχεράνης συνιστά μια ασύμμετρη απειλή για την παγκόσμια οικονομία.

Στη Βενεζουέλα, η αγορά κλήθηκε να διαχειριστεί αποκλειστικά ένα πρόβλημα παραγωγής, το οποίο αφορούσε τον όγκο ενός συγκεκριμένου τύπου βαρέος αργού πετρελαίου. Αντίθετα, στο Ιράν, το διακύβευμα είναι πολύ ευρύτερο, καθώς αφορά τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, ενός κρίσιμου «λαιμού» της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας. Από το συγκεκριμένο σημείο διέρχεται καθημερινά το 31% της θαλάσσιας μεταφοράς αργού παγκοσμίως (περίπου 13 εκατομμύρια βαρέλια το 2025), το οποίο σημαίνει πως οποιαδήποτε διαταραχή εκεί, μετατρέπει μια τοπική σύγκρουση σε παγκόσμιο ενεργειακό «στραγγαλισμό».

Ακριβώς αυτή η πιθανότητα ενός γενικευμένου χάους είναι που τρομάζει τους επενδυτές, καθώς η επιχείρηση «Epic Fury» διαφέρει ριζικά από τις ελεγχόμενες επιχειρήσεις του παρελθόντος. Ενώ η περσινή επίθεση του Ιουνίου στο Ιράν θεωρήθηκε μια προσεκτικά «χορογραφημένη» κίνηση με στόχο τη διπλωματική πίεση, η τρέχουσα σύρραξη εγκυμονεί κινδύνους που η Ουάσιγκτον ενδέχεται να μην μπορεί να διαχειριστεί. Ο Ελβετός στρατιωτικός ιστορικός Αντριέν Φοντανελάζ εξηγεί ότι, σε αντίθεση με τη Βενεζουέλα όπου η αμερικανική παρέμβαση ήταν προβλέψιμη, ο Τραμπ δεν μπορεί να ελέγξει την κλίμακα των ιρανικών αντιποίνων. Η Τεχεράνη, σύμφωνα με τον ίδιο, διαθέτει ένα εκτεταμένο δίκτυο περιφερειακών συμμάχων και ένα οπλοστάσιο άνω των 1.000 βαλλιστικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, ικανό να πλήξει αμερικανικές βάσεις σε Κατάρ, Μπαχρέιν και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, απειλώντας άμεσα τις ενεργειακές υποδομές του Κόλπου.

Μπροστά στο ενδεχόμενο τα αντίποινα να βάλουν «φωτιά» στην περιοχή, το αμερικανικό οικονομικό δίκτυο CNBC και άλλοι διεθνείς αναλυτές εστιάζουν πλέον στην προσδοκώμενη διάρκεια της σύρραξης. Οι διαχειριστές κεφαλαίων εκτιμούν πως μια ακαριαία, βραχύβια στρατιωτική επέμβαση θα μπορούσε να απορροφηθεί, οδηγώντας απλώς σε μια πρόσκαιρη άνοδο του πετρελαίου και σε μια γρήγορη στροφή σε ασφαλή επενδυτικά καταφύγια, όπως ο χρυσός, το δολάριο και το ιαπωνικό γεν. Ωστόσο, μια παρατεταμένη προσπάθεια αλλαγής καθεστώτος -με ορίζοντα τριών έως πέντε εβδομάδων- θα προκαλούσε βίαιες ανατιμήσεις και βαθιά οικονομική αστάθεια. Ένα τέτοιο σενάριο θα βύθιζε τους χρηματιστηριακούς δείκτες και θα έπληττε καίρια τις ασιατικές αγορές, οι οποίες εξαρτώνται απόλυτα από την απρόσκοπτη ροή πετρελαίου μέσω της Μέσης Ανατολής.

 

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Η Ευρώπη «ρουφά» το αμερικανικό LNG, ενώ την ίδια ώρα εκτινάσσονται οι ναύλοι στον Ατλαντικό

Με την Ευρώπη να απορροφά σχεδόν τα τρία τέταρτα των αμερικανικών εξαγωγών LNG τον Δεκέμβριο του 2025, οι διατλαντικές ενεργειακές ροές ενισχύονται θεαματικά, επιβεβαιώνοντας τον στρατηγικό ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην τροφοδοσία της Γηραιάς Ηπείρου.

   Η αυξημένη ζήτηση ευρωπαϊκών αγορών -σε συνδυασμό με τη σημαντική συμμετοχή της Τουρκίας- δεν αναδιαμορφώνει μόνο το εμπορικό ισοζύγιο φυσικού αερίου, αλλά επηρεάζει άμεσα και τη ναυλαγορά των LNG carriers, οδηγώντας σε άνοδο των ναύλων στον Ατλαντικό και σε ταυτόχρονη πίεση στην ασιατική αγορά.

   Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ευρώπη τον Δεκέμβριο του 2025 διατήρησε την πρωτοκαθεδρία στις εισαγωγές αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου, απορροφώντας 431,5 δισ. κυβικά πόδια (Bcf), ποσότητα που αντιστοιχεί σε περίπου 12,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αντιπροσωπεύοντας το 75,8% των συνολικών εξαγωγών LNG των ΗΠΑ για τον μήνα.

   Συνολικά, τον Δεκέμβριο 2025 οι Ηνωμένες Πολιτείες εξήγαγαν σε 28 χώρες παγκοσμίως 569,3 Bcf LNG, δηλαδή περίπου 16,1 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, σημειώνοντας αύξηση 8,4% σε σχέση με τον Νοέμβριο και άνοδο 38,6% σε σύγκριση με τον Δεκέμβριο του 2024.

   Σε σαφώς χαμηλότερα επίπεδα κινήθηκαν οι υπόλοιπες αγορές. Η Ασία εισήγαγε 68,2 Bcf, δηλαδή περίπου 1,9 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (12%), η Αφρική 48,5 Bcf ή περίπου 1,4 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (8,5%), ενώ η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική απορρόφησαν 21,1 Bcf, που ισοδυναμούν με περίπου 0,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (3,7%).

   Αξίζει να σημειωθεί ότι το 93,7% των φορτίων κατευθύνθηκε σε χώρες εκτός Συμφωνιών Ελεύθερου Εμπορίου (nFTA), ενώ μόλις το 6,3% διοχετεύθηκε σε χώρες με τις οποίες οι ΗΠΑ διατηρούν Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου (FTA), στοιχείο που αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο του αμερικανικού LNG στις αγορές εκτός του παραδοσιακού εμπορικού πλαισίου.

   Σε επίπεδο κρατών, οι πέντε βασικοί προορισμοί συγκέντρωσαν το 52,6% των αμερικανικών φορτίων.

   Η Τουρκία κατέλαβε την πρώτη θέση με 95,7 Bcf (περίπου 2,7 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 16,8%), ακολουθούμενη από το Ηνωμένο Βασίλειο με 67,4 Bcf (1,9 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 11,8%), την Αίγυπτος με 47,1 Bcf (1,3 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 8,3%), τη Γερμανία με 45,8 Bcf (1,3 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 8,0%) και την Ολλανδία με 43,5 Bcf (1,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 7,6%).

   Σε επίπεδο συνολικού εμπορίου φυσικού αερίου, οι ΗΠΑ κατέγραψαν εξαγωγές 889,3 Bcf (περίπου 25,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα) και εισαγωγές 325,1 Bcf (9,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα), διαμορφώνοντας καθαρές εξαγωγές 564,2 Bcf, ή περίπου 16,0 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.

   -Η Γηραιά Ηπειρος-

   Τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρουν ότι πρώτος ευρωπαϊκός προορισμός αναδείχθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο με 67,4 δισ. κυβικά πόδια (Bcf), δηλαδή περίπου 1,91 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Ακολούθησε η Γερμανία με 45,8 Bcf (1,30 δισ. κ.μ.) και η Ολλανδία με 43,5 Bcf (1,23 δισ. κ.μ.).

   Ιδιαίτερα αυξημένες ήταν και οι παραλαβές της Ιταλία (39,2 Bcf - 1,11 δισ. κ.μ.), της Γαλλία (38,4 Bcf - 1,09 δισ. κ.μ.) και της Ισπανία (32,3 Bcf - 0,91 δισ. κ.μ.), επιβεβαιώνοντας τη διαρκή στροφή της Νότιας Ευρώπης σε αμερικανικά φορτία LNG.

   Στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, η Πολωνία εισήγαγε 21,7 Bcf (0,61 δισ. κ.μ.), ενώ το Βέλγιο έλαβε 17,7 Bcf (0,50 δισ. κ.μ.). Στην Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα κατέγραψε εισαγωγές 12,0 Bcf (0,34 δισ. κ.μ.), αξιοποιώντας τη δυναμική των τερματικών σταθμών LNG.

   Παράλληλα, η Κροατία εισήγαγε 10,7 Bcf (0,30 δισ. κυβικά.μέτρα ), ενώ μικρότερες αλλά στρατηγικής σημασίας ποσότητες κατευθύνθηκαν στη Λιθουανία (3,7 Bcf - 0,10 δισ. κ.μ.) και στην Πορτογαλία (3,5 Bcf - 0,10 δισ. κ.μ.).

   Συνολικά, οι ευρωπαϊκές εισαγωγές αμερικανικού LNG τον Δεκέμβριο του 2025 διαμορφώθηκαν σε επίπεδα που επιβεβαιώνουν τη σταθερή διατλαντική ενεργειακή σχέση, με την Ευρώπη να παραμένει ο κυρίαρχος προορισμός των αμερικανικών φορτίων σε μια περίοδο αναδιάρθρωσης των παγκόσμιων ενεργειακών ροών.

   -Αύξηση ναύλων στον Ατλαντικό-

   Την ίδια ώρα εντονότερη γίνεται η απόκλιση μεταξύ Ατλαντικού και Ασίας στη ναυλαγορά των LNG carriers, με την ευρωπαϊκή αγορά να απορροφά αυξημένους όγκους αμερικανικού φορτίου και να στηρίζει τους ναύλους δυτικά του Σουέζ, την ώρα που στην Ανατολή οι τιμές υποχωρούν.

   Η Ευρώπη -μαζί με την Τουρκία- συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μερίδιο των εξαγωγών LNG από τις ΗΠΑ, επιβεβαιώνοντας τη βαρύτητα του αμερικανικού φυσικού αερίου για την ενεργειακή επάρκεια της ηπείρου. Η αυξημένη κινητικότητα στον Ατλαντικό μεταφράζεται σε σημαντική ενίσχυση των ημερήσιων απολαβών για τα σύγχρονα πλοία μεταφοράς LNG.

   Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία του νορβηγικού οίκου Fearnleys, τα πλοία τεχνολογίας MEGI/XDF χωρητικότητας 170.000-180.000 κυβικών μέτρων, με μηχανές διπλού καυσίμου, ναυλώνονται στη spot αγορά ανατολικά του Σουέζ περί τα 27.000 δολάρια ημερησίως, σημειώνοντας υποχώρηση 2.000 δολαρίων σε σύγκριση με την προηγούμενη αποτίμηση.

   Αντίθετα, στην περιοχή δυτικά του Σουέζ οι ναύλοι κατέγραψαν άλμα, αγγίζοντας τα 35.000 δολάρια την ημέρα, αυξημένοι κατά 13.000 δολάρια, καθώς ενισχύονται οι ροές προς τα ευρωπαϊκά τερματικά.

   Στο μέτωπο της χρονικής ναύλωσης, τα συμβόλαια διάρκειας ενός έτους διατηρούνται στα 39.000 δολάρια ημερησίως, ένδειξη ότι οι ναυλωτές εξακολουθούν να εξασφαλίζουν χωρητικότητα σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, αναμένοντας σταδιακή ομαλοποίηση των ισορροπιών εντός του 2026.

   -Κορυφαίος προμηθευτής LNG παγκοσμίως οι ΗΠΑ-

   Με ημερήσια δυναμικότητα υγροποίησης που φθάνει περίπου τα 18 δισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου την ημέρα (bcfd), οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν τη θέση του κορυφαίου προμηθευτή LNG παγκοσμίως, σύμφωνα με στοιχεία LSEG (σσ London Stock Exchange Group) και της EIA (σσ στατιστική υπηρεσία του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας).

   Όπως επισημαίνει η EIA, η αύξηση των αμερικανικών εξαγωγών LNG οφείλεται σε συνδυασμό παραγόντων: άφθονη εγχώρια προσφορά και υψηλά αποθέματα φυσικού αερίου, ευέλικτες εξαγωγικές συμβάσεις και ανταγωνιστικό κόστος αερίου τροφοδοσίας. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει και η ενισχυμένη διεθνής ζήτηση -- ιδίως από την Ευρώπη μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία -- καθώς και το ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον που επιταχύνει τις επεκτάσεις υποδομών.Σύμφωνα με την EIA, οι αμερικανοί εξαγωγείς έχουν ανακοινώσει σχέδια για αύξηση της συνολικής δυναμικότητας υγροποίησης στα 28,7 bcfd έως το 2029, από 11,4 bcfd στις αρχές του 2024, σηματοδοτώντας υπερδιπλασιασμό της παραγωγικής ικανότητας μέσα σε λίγα χρόνια.

Οι επαγγελματίες της εστίασης «αδειάζουν» την κυβέρνηση για τις αυξήσεις στο ΦΠΑ – Βουλιάζει ο τζίρος

«Πείτε μου έναν φόρο που αύξησε η κυβέρνηση στην εστίαση» αναρωτήθηκε σε ζωντανή εκπομπή ο εκπρόσωπος Τύπου του υπ. Οικονομικών. Ξεχνάει ότι αύξησαν τον ΦΠΑ στον σερβιριζόμενο καφέ, στο 24% από 13%.

Να είσαι εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και να μη θυμάσαι αν έχουν γίνει ή όχι αυξήσεις φόρων στην εστίαση, είναι τουλάχιστον περίεργο. Κι όμως αυτό ακριβώς συνέβη σε δημόσια τοποθέτηση του αρμόδιου κυβερνητικού στελέχους σε τηλεοπτική εκπομπή.

«Πείτε μου έναν φόρο που αύξησε η κυβέρνηση στην εστίαση», ρώτησε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΥΠΕΘΟ και πολιτευτής της ΝΔ Όμηρος Τσάπαλος τον αντιπρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εστιατορικών και Συναφών Επαγγελματών (ΠΟΕΣΕ) κ. Τάσο Γιατρά. Εννοείται ότι οι επαγγελματίες της εστίασης θεώρησαν το ερώτημά του , αφού η κυβέρνηση Μητσοτάκη σχεδόν διπλασίασε τον ΦΠΑ στα σερβιριζόμενα αναψυκτικά και ροφήματα, από το 13% στο 24%.

Οι εστιάτορες κατηγορούν τον εκπρόσωπο του υπουργείου για προσβολή της νοημοσύνης τους και διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Υπενθυμίζουν ότι ο χώρος της εστίασης δεν είναι μόνο το φαγητό, καθώς ο ειδικά ο καφές αποτελεί ένα τεράστιο κομμάτι των δραστηριοτήτων του κλάδου –  εξού και οι μελέτες οικονομολόγων για το «Cafe Economy» της Ελλάδας.

Συνειδητή άγνοια ή σκόπιμη διαστρέβλωση;

Ακολουθεί η ανακοίνωση της ΠΟΕΣΕ:

«Παρακολουθήσαμε με έκπληξη, τη δημόσια τοποθέτηση του εκπροσώπου Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών κ. Τσάπαλου συνομιλώντας με τον Αντιπρόεδρο της ΠΟΕΣΕ κ. Τάσο Γιατρά, στην εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού Action 24 και την εκπομπή Πρωινή Ζώνη με τον Νίκο Υποφάντη και την Αλεξάνδρα Καϋμένου.  Ακούστηκε λοιπόν η φράση από τα πιο επίσημα χείλη του κυρίου Τσάπαλου: »Πείτε μου έναν φόρο που αύξησε η κυβέρνηση στην εστίαση». Ο κ.Τσάπαλος ολισθαίνει και προκαλεί τη νοημοσύνη χιλιάδων επαγγελματιών της εστίασης, είτε από άγνοια είτε από συνειδητή διαστρέβλωση της πραγματικότητας.

Να τον ενημερώσουμε, πως τον Ιανουάριο του 2024, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αύξησε τον ΦΠΑ στα σερβιριζομενα αναψυκτικά στο 24%. Τον Ιούλιο του 2024, αύξησε τον ΦΠΑ στον σερβιριζόμενο καφέ και ροφήματα στο 24%. Τον Οκτώβριο του 2024, έδωσε το δικαίωμα στους Δήμους να αυξήσουν τον φόρο παρεπιδημούντων κατά 50% από το 0,5% σε 0,75%».

Άλλα έταζε και άλλα έκανε η ΝΔ

Η ΠΟΕΣΕ θέλει να «φρεσκάρει» τη μνήμη του εκπροσώπου του υπουργείου Οικονομικών, και θυμίζει ότι το 2019 ως αντιπολίτευση η ΝΔ είχε καταθέσει τροπολογία για ενιαίο ΦΠΑ στην εστίαση 13%. Στο επίσημο προεκλογικό πρόγραμμα της ΝΔ το 2019, «υπήρξε  η προσωπική δέσμευση του (νυν) πρωθυπουργού για ενιαίο ΦΠΑ στην εστίαση στο 13% και μετάβαση στο τέλος του 2023 στο 11%».

«Σήμερα το 2026, η εστίαση έχει 24% ΦΠΑ στα σερβιριζόμενα ροφήματα με υπογραφή Κυριακου Μητσοτάκη. Παράλληλα, τοποθετήσεις που περιορίζουν την έννοια της εστίασης αποκλειστικά στο φαγητό ή παρουσιάζουν τους θεσμικούς εκπροσώπους του κλάδου ως δήθεν αντίθετους σε μεταρρυθμίσεις, διαμορφώνουν μια ανακριβή εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της αγοράς.

Τέτοιες αλαζονικές τοποθετήσεις και κυρίως οι πολιτικές της κυβέρνησης δημιουργούν μη βιώσιμες επιχειρήσεις. Ο χρόνος στην πολιτική είναι σύντομος και στις προσεχείς εκλογές, να είστε σίγουροι πως η μνήμη των ανθρώπων της εστίασης δεν θα είναι σαν τη δική σας, επιλεκτική».

Σε «τεντωμένο σχοινί» η εστίαση

Μπορεί ο τουρισμός να έχει θετικές προοπτικές και για φέτος, όμως η εστίαση έχει κάθε λόγο να νιώθει «ριγμένη» στο μοίρασμα της πίτας. Οι αλλαγές στις καταναλωτικές συνήθειες, η στροφή στα έτοιμα και ημι-έτοιμα γεύματα από σουπερμάρκετ, στο μαγείρεμα στο σπίτι και το ντελίβερι, στερεί τζίρο από την παραδοσιακή εστίαση. Η ακρίβεια κάνει τόσο τους ντόπιους όσο και τους τουρίστες να μειώνουν τις εξόδους αλλά και τα έξοδα για φαγητό, καφέ και διασκέδαση.

Τα γεμάτα τραπεζάκια σε συγκριμένα μαγαζιά και σε επιλεγμένους εμπορικούς-τουριστικούς δρόμους είναι μια εν μέρει παραπλανητική εικόνα, επιμένουν εκπρόσωποι του κλάδου. Η δουλειά περιορίζεται σε λιγότερες ημέρες της εβδομάδας, κυρίως ΠΣΚ, μικρότερους λογαριασμούς, σχετικά φθηνότερα μαγαζιά (ορθάδικα – take away, σουβλατζίδικα, street food). Όπως έχει δηλώσει στο in ο Ιωάννης Δαβερώνης, πρόεδρος της Ένωσης Εστιατορίων και Συναφών Αττικής, τα μαγαζιά που δουλεύουν είναι τα πιο μικρά και ευέλικτα,  ενώ όσα έχουν μεγάλες «σάλες καθήμενων», με 100-150 καρέκλες, υπολειτουργούν.

«Εκεί που μια παρέα παράγγελνε από δυο σουβλάκια ο καθένας τώρα θα πάρουν ένα και θα φύγουν», μας έλεγε χαρακτηριστικά. Βέβαια, όταν το σουβλάκι έχει πάει 4 και 4,5 ευρώ στα όρθια και παραπάνω για να κάτσεις, με τις τιμές του να έχουν σχεδόν υπερδιπλασιαστεί σε βάθος πενταετίας, είναι λογικό να συρρικνώνονται οι παραγγελίες.

Βουλιάζει ο τζίρος στην εστίαση

Η νέα πανελλαδική απεργία των εργαζομένων σε επισιτισμό και τουρισμό (ΠΟΕΕΤ), παράλληλα με τις διεκδικήσεις για υπογραφή συλλογικής σύμβασης, έφερε στο προσκήνιο και τα διαχρονικά προβλήματα το κλάδου, που συσσωρεύονται.

Η κινητοποίηση έρχεται σε μια συγκυρία κατά την οποία η ζήτηση υποχωρεί,  το λειτουργικό κόστος παραμένει σε υψηλά επίπεδα, ενώ επιμένουν οι ελλείψεις προσωπικού.

Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) αποτυπώνουν ξεκάθαρα την επιβράδυνση. Το 2025 ο κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων εστίασης διαμορφώθηκε στα 10,73 δισ. ευρώ, σημειώνοντας μείωση 3,4% σε σχέση με το 2024. Αν λάβουμε υπόψιν ότι το ίδιο διάστημα ο πληθωρισμός σε εστιατόρια-ζαχαροπλαστεία-καφενεία κυλικεία κινήθηκε στο 7,4%, με ρυθμό υπερδιπλάσιο από τον εθνικό ΔΤΚ, γίνεται αντιληπτό το μέγεθος της συρρίκνωσης της κατανάλωσης.  Αντίθετα, ο τομέας των καταλυμάτων κινήθηκε ανοδικά, καταγράφοντας αύξηση τζίρου 3,3%, φθάνοντας τα 11,76 δισ. ευρώ. Η απόκλιση αυτή καταδεικνύει τις διαφορετικές ταχύτητες με τις οποίες κινούνται οι δύο βασικοί πυλώνες του τουριστικού οικοσυστήματος.

Εργασιακές διεκδικήσεις και ελλείψεις προσωπικού

Η ΠΟΕΕΤ, με επιστολή της προς την υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Νίκη Κεραμέως, ζητά άμεσες παρεμβάσεις σε μια σειρά κρίσιμων θεμάτων.

Μεταξύ των βασικών αιτημάτων περιλαμβάνονται:

Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με αυξήσεις μισθών.

Κατοχύρωση πενθήμερης, οκτάωρης και 40ωρης εργασίας, με προσαυξημένη αμοιβή για εργασία έκτης ημέρας.

Επαναφορά της διάρκειας του επιδόματος ανεργίας των εποχικών εργαζομένων στα προ μνημονίου επίπεδα και κάλυψη έως το 80% του μισθού.

Αντιμετώπιση της υποδηλωμένης ή ψευδώς δηλωμένης εργασίας.

Ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών.

Λήψη ουσιαστικών μέτρων υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0