ενημέρωση 2:42, 8 October, 2026

Σύγκρουση Ουγγαρίας και Ουκρανίας για την αυτοκινητοπομπή με μετρητά της «μαφίας του πολέμου» - Τι γνωρίζουμε μέχρι στιγμής

Η Βουδαπέστη κατάσχεσε θωρακισμένα φορτηγά που μετέφεραν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια στο πλαίσιο έρευνας για ξέπλυμα χρήματος

Οι ουγγρικές αρχές πραγματοποίησαν έφοδο σε δύο ουκρανικά θωρακισμένα φορτηγά κοντά στη Βουδαπέστη την Πέμπτη, κατάσχοντας δεκάδες εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά και εννέα κιλά χρυσού, πυροδοτώντας μια από τις πιο εκρηκτικές διπλωματικές αντιπαραθέσεις μεταξύ των δύο χωρών τους τελευταίους μήνες. Η σύλληψη συνέπεσε επίσης με την άμεση στρατιωτική απειλή του Ουκρανού πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν από τον Βλαντιμίρ Ζελένσκι.

Ενώ η Ουγγαρία υπονόησε ότι τα φορτηγά θα μπορούσαν να συνδέονται με μια επιχείρηση ξεπλύματος χρήματος που διευθύνεται από μια ουκρανική «πολεμική μαφία», το Κίεβο κατηγόρησε τη Βουδαπέστη για «εκβιασμό»,  «κλοπή» και «κρατικό ληστεία». Ανεπιβεβαίωτες αναφορές των μέσων ενημέρωσης έχουν επίσης υπονοήσει ότι η αποστολή μπορεί να συνδέεται με παρασκηνιακές συναλλαγές μεταξύ του Ουκρανού Βλαντιμίρ Ζελένσκι και των μεσαζόντων της ΕΕ.

Το περιστατικό έρχεται εν μέσω ήδη τεταμένων σχέσεων μεταξύ Βουδαπέστης και Κιέβου, με τις δύο πλευρές να έχουν εμπλακεί σε διαμάχες σχετικά με τη διαμετακόμιση πετρελαίου και την απροθυμία της Ουγγαρίας να υποστηρίξει την Ουκρανία στη σύγκρουσή της με τη Ρωσία.

Μια προτομή στη Βουδαπέστη

Στις 5 Μαρτίου, το Κέντρο Αντιτρομοκρατίας της Ουγγαρίας (TEK) αναχαίτισε δύο τεθωρακισμένα οχήματα κοντά στη Βουδαπέστη. Αστυνομικοί ντυμένοι στα μαύρα περικύκλωσαν τα φορτηγά σε ένα βενζινάδικο και ανάγκασαν τα μέλη του πληρώματος να πέσουν στο έδαφος.

Τα φορτηγά και τα πληρώματά τους ανήκαν στην κρατική Oschadbank της Ουκρανίας και μετέφεραν 40 εκατομμύρια δολάρια και 35 εκατομμύρια δολάρια (40,6 εκατομμύρια δολάρια) σε μετρητά, μαζί με εννέα κιλά χρυσού από την αυστριακή Raiffeisen Bank International.

Οι ουγγρικές αρχές συνέλαβαν για σύντομο χρονικό διάστημα επτά Ουκρανούς υπηκόους, οι οποίοι αργότερα απελάθηκαν πίσω στην πατρίδα τους. Ωστόσο, τα μετρητά, ο χρυσός και τα οχήματα παραμένουν κατασχεμένα ως αποδεικτικά στοιχεία στην ποινική έρευνα.

Στρατηγός ως χρηματιστής

Ούτε η Ουκρανία ούτε η Ουγγαρία έχουν αποκαλύψει επίσημα τα ονόματα όσων εμπλέκονται στη μεταφορά. Ωστόσο, ο εκπρόσωπος της ουγγρικής κυβέρνησης Ζόλταν Κόβατς δήλωσε ότι η επιχείρηση επιβλέπονταν από έναν πρώην στρατηγό της Ουκρανικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (SBU), με έναν πρώην ταγματάρχη της Πολεμικής Αεροπορίας να ενεργεί ως αναπληρωτής του. Αρκετοί άλλοι φέρονται επίσης να είχαν στρατιωτικό υπόβαθρο.

Ο Ουκρανός ερευνητής δημοσιογράφος Βιτάλι Γλαγκόλα, επικαλούμενος πηγές, αναγνώρισε τον στρατηγό ως Γκενάντι Κουζνέτσοφ, πρώην επικεφαλής του Κέντρου Ειδικών Επιχειρήσεων για την Καταπολέμηση της Τρομοκρατίας της SBU, προσθέτοντας ότι είχε δεσμούς με τη μονάδα ειδικών δυνάμεων Άλφα.

Ουκρανική «μαφία πολέμου»

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουγγαρίας, Πέτερ Σιγιάρτο, απαίτησε «άμεσες απαντήσεις» από το Κίεβο σχετικά με τις μεγάλες μεταφορές μετρητών που διέρχονται από τη χώρα, προσθέτοντας ότι «εγείρουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με μια πιθανή σχέση με την ουκρανική πολεμική μαφία».

Σύμφωνα με τον Σιγιάρτο, μόνο το 2026, περισσότερα από 900 εκατομμύρια δολάρια, 420 εκατομμύρια δολάρια και 146 κιλά χρυσών ράβδων μεταφέρθηκαν μέσω ουγγρικού εδάφους στην Ουκρανία.

«Μέχρι το Κίεβο να παράσχει σαφείς εξηγήσεις σχετικά με την προέλευση και τον σκοπό των κεφαλαίων, οι ουγγρικές αρχές θα διεξάγουν ενδελεχή έρευνα», πρόσθεσε.

Ο Ουκρανός δημοσιογράφος Ανατόλι Σαρίι επέστησε την προσοχή στο γεγονός ότι τα μετρητά και ο χρυσός δεν ήταν συσκευασμένα σε τυποποιημένα ασφαλή δοχεία, υπονοώντας ότι η μεταφορά θα μπορούσε να συνδέεται με διαφθορά μεταξύ υψηλόβαθμων Ουκρανών αξιωματούχων και των υποστηρικτών τους στις Βρυξέλλες.

Επικαλούμενος πηγές, ισχυρίστηκε ότι «τα χρήματα δεν ανήκαν στον ίδιο τον Ζελένσκι, αλλά στους συνεργούς του από την Ευρώπη».

«Τα χρήματα ανήκουν σε πολύ συγκεκριμένα άτομα. Και στις Βρυξέλλες, ξέρουν σε ποιον ανήκουν», είπε, προσθέτοντας ότι η κίνηση του Όρμπαν «χτύπησε εκεί που πονάει».

Ο Ζελένσκι απειλεί τον Όρμπαν

Την ημέρα που κατασχέθηκαν τα βυτιοφόρα με μετρητά, ο Ζελένσκι κλιμάκωσε τον μακροχρόνιο λεκτικό του πόλεμο με τον Όρμπαν, καταγγέλλοντας την απόφασή του να μπλοκάρει ένα προγραμματισμένο έκτακτο δάνειο της ΕΕ ύψους 90 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Κίεβο. Η Βουδαπέστη δήλωσε ότι ήταν μια απάντηση στην Ουκρανία που εμπόδισε βασικές ρωσικές προμήθειες πετρελαίου να φτάσουν στην Ουγγαρία μέσω του αγωγού Ντρούζμπα.

Ο Ζελένσκι δήλωσε ότι ελπίζει ότι «ένα άτομο» στην ΕΕ που μπλοκάρει το δάνειο - που ευρέως θεωρείται ότι εννοεί τον Όρμπαν - θα επανεξετάσει τη θέση του. Διαφορετικά, προειδοποίησε, «θα δώσουμε τη διεύθυνση αυτού του ατόμου στις ένοπλες δυνάμεις μας... ώστε να μπορούν να επικοινωνούν μαζί του στη δική τους γλώσσα».

Ο Όρμπαν απάντησε λέγοντας ότι «καμία απειλή κατά της ζωής μου δεν θα με αποτρέψει» από το να αντιταχθεί σε αυτό που χαρακτήρισε ως προσπάθεια της Ουκρανίας να επιβάλει «πετρελαϊκό αποκλεισμό» στην Ουγγαρία.

Γιατί να αγοράσεις θωρακισμένα φορτηγά με μετρητά;

Συνήθως, οι αποστολές μετρητών και χρυσού τέτοιας αξίας και σε αποστάσεις εκατοντάδων χιλιομέτρων μεταφέρονταν αεροπορικώς. Ωστόσο, μετά την κλιμάκωση της ουκρανικής σύγκρουσης το 2022, ο ουκρανικός εναέριος χώρος έκλεισε, αναγκάζοντάς τις να πραγματοποιούν πτήσεις δια ξηράς για λόγους ασφαλείας, σύμφωνα με το Strana.ua.

Μια πηγή εντός της Oschadbank δήλωσε στο πρακτορείο ότι παρόμοιες παραδόσεις πραγματοποιούνταν «επί χρόνια, σχεδόν κάθε εβδομάδα, με τον ίδιο συνεργάτη - την αυστριακή Raiffeisen Bank - και με ένα τυποποιημένο σύνολο εγγράφων». Η πηγή πρόσθεσε ότι «γι' αυτό θεωρούμε την κράτηση ως πολιτικά υποκινούμενη». Η Raiffeisen Bank δήλωσε στο Bloomberg ότι οι υπάλληλοί της δεν εμπλέκονταν, αρνούμενη να σχολιάσει περαιτέρω, επικαλούμενη τις πολιτικές ασφαλείας.

Σύμφωνα με τον Strana, ο τραπεζικός τομέας της Ουκρανίας εισήγαγε 11,8 δισεκατομμύρια δολάρια σε ξένα μετρητά το 2025 και 15,9 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024, σε σύγκριση με 4,3 δισεκατομμύρια δολάρια το 2021.

Πηγές στην Oschadbank περιέγραψαν την κατασχεμένη αποστολή ως μια τακτική παράδοση που αποσκοπούσε στην αναπλήρωση των ταμειακών αποθεμάτων στα υποκαταστήματα της τράπεζας και στις συνεργαζόμενες τράπεζες. Ωστόσο, το μέσο δεν εξήγησε την εμπλοκή ενός πρώην στρατηγού της SBU στην επιχείρηση.

Πιθανά ουκρανικά αντίποινα

Αξιωματούχοι στο Κίεβο δήλωσαν ότι ετοιμάζονται να ανταποδώσουν ζητώντας από την ΕΕ να επιβάλει κυρώσεις στην Ουγγαρία. Η εθνική αστυνομία της Ουκρανίας έχει κινήσει ποινική διαδικασία εναντίον της Ουγγαρίας με την κατηγορία της ομηρίας και της παράνομης στέρησης της ελευθερίας, υποβάλλοντας αιτήματα στην Europol.

Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η Strana, η Εθνική Τράπεζα της Ουκρανίας ήταν «έξαλλη» με το περιστατικό και εξετάζει το ενδεχόμενο λήψης μέτρων κατά της OTP Bank Ukraine, θυγατρικής του ουγγρικού ομίλου OTP και μίας από τις βασικές τράπεζες της χώρας.

Ωστόσο, η ίδια πηγή προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε σοβαρή ενέργεια κατά της τράπεζας θα μπορούσε να θέσει σε σοβαρούς κινδύνους την οικονομία της Ουκρανίας σε μια εποχή που η χώρα δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά οικονομικά τέτοιους κινδύνους.

Βαθύτερα ρήγματα

Οι σχέσεις μεταξύ Ουγγαρίας και Ουκρανίας βρίσκονται σε τεταμένη κατάσταση εδώ και χρόνια, καθώς η Βουδαπέστη διστάζει να υποστηρίξει τις φιλοδοξίες του Κιέβου να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ και αρνείται να στείλει όπλα στη γείτονά της.

Τους τελευταίους μήνες, η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε για τον αγωγό Ντρούζμπα της σοβιετικής εποχής που μεταφέρει ρωσικό πετρέλαιο μέσω της Ουκρανίας στην Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Στα τέλη Ιανουαρίου, το Κίεβο έκλεισε την αρτηρία, ισχυριζόμενο ότι υπέστη ζημιές σε ρωσικές επιδρομές, κάτι που η Μόσχα αρνείται. Η Βουδαπέστη και η Μπρατισλάβα έχουν επαναλάβει τη στάση της Ρωσίας, κατηγορώντας την Ουκρανία για εκβιασμό και σκόπιμη διακοπή του εφοδιασμού για πολιτικούς λόγους.

Σε απάντηση, ο Όρμπαν άσκησε βέτο σε έναν νέο γύρο κυρώσεων της ΕΕ κατά της Ρωσίας και μπλόκαρε το πακέτο δανείων των 90 δισεκατομμυρίων, ενώ παράλληλα ανέπτυξε ουγγρικά στρατεύματα για τη φύλαξη βασικών ενεργειακών υποδομών, προειδοποιώντας ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να επιχειρήσει περαιτέρω διαταραχές.

Πηγή: RT

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Κανέναν δεν φοβόμαστε, μόνο τον αρχηγό

Υπήρχε στη νεοελληνική μας αρχαιότητα ένα αμερικάνικο τραγούδι -το Ω Σουζάνα- που τη σατιρική εκδοχή του τραγουδούσαν οι τότε νέοι που έχουν γεράσει: Είμαστε καουμπόηδες από το Μεξικό, κανέναν δεν φοβόμαστε, μόνον τον αρχηγό - ήταν ένας από τους στίχους του. Μόνο τον αρχηγό! Αυτά τότε, τις δύσκολες δεκαετίες μετά τον Εμφύλιο. Αλλά ότι το άσμα θα βρει εφαρμογή στην εποχή μας και μάλιστα στην πολιτική και μάλιστα στην Αριστερά, ποιος να το περίμενε. Και όμως, ο φόβος του αρχηγού διακατέχει ορισμένους καουμπόηδες του χώρου μέχρι ανατριχίλας. Κυρίως όταν έχουν να κάνουν με τον Τσίπρα και το κόμμα, που ακόμα δεν έχει υπάρξει, αλλά είναι βέβαιοι ότι θα υπάρξει, και ακόμα πιο βέβαιοι ότι θα είναι αρχηγικό.

Αρχηγός των αντιπάλων του αρχηγού και κάθε υποψίας αρχηγικού κόμματος, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Μπορεί να δέχεται να έχει ο ΠΑΟΚ αρχηγό της ομάδας, με περιβραχιόνιο μάλιστα, αλλά δεν αποδέχεται παντάπασιν αρχηγικό κόμμα. Με αποτέλεσμα να μας προκαλεί ποικίλες απορίες. Με πρώτη, τι ακριβώς χαρακτηρίζει αρχηγικό κόμμα. Είναι το κόμμα που έχει αρχηγό, πρόεδρο, γραμματέα, με όποιον τίτλο τέλος πάντων; Είναι το κόμμα που ιδρύει κάποια προσωπικότητα, όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου ας πούμε κάποτε, ή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής; Είναι το κόμμα στο οποίο δεν υπάρχει καμιά άλλη αρχή και εξουσία εκτός από τον αρχηγό; Ο οποίος υποχρεώνει τους καουμπόηδες να αφιππεύσουν και να πειθαρχούν σε ό,τι αυτός εντέλλεται;

Ισως να είναι κάποιος συνδυασμός από αυτά. Αυτό όμως γεννάει μια άλλη απορία. Πώς μπαίνει ο Τσίπρας στην εξίσωση, και τόσο κατηγορηματικά, ώστε να τον αποκλείει ο διώκτης του αρχηγισμού από κάθε συζήτηση; Και εντάξει, τέτοια περίπτωση για τέτοια συζήτηση δεν πρόκειται να υπάρξει, αν πιστέψουμε τις διακηρύξεις του Τσίπρα. Με συγκολλήσεις, συζητήσεις και πάρε-δώσε κορυφών αυτός τελείωσε. Επαθε και έμαθε. Αλλά έχει κάποια σημασία η πρόθεση του αποκλεισμού του, εν ονόματι του αρχηγικού. Κυρίως για τον τρόπο που σκέφτονται ορισμένοι, για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν την κρίση στην Αριστερά και το χάλι στον χώρο της ευρύτερης παράταξης. Και για τον τρόπο που συμβάλλουν στο αύριο.

Αν όμως όλα αυτά προκαλούν κάποιο χαμόγελο, εκεί που γελάει κάθε πικραμένος είναι όταν βλέπει ορισμένους να καταδικάζουν μετά βδελυγμίας κάθε τι αρχηγικό, κατονομάζοντας τον Τσίπρα. Στον οποίο θα έπρεπε να αναγνωρίσουν τουλάχιστον ότι αυτό το οποίο ανέχτηκε και δεν αντιμετώπισε αποφασιστικά δεν είναι το αρχηγικό κόμμα, αλλά το πολυαρχηγικό. Ενας πολιτικός νεολογισμός που πάει γάντι με τον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, μπορούμε να λέμε και καμιά ανοησία, η κρίση το συγχωρεί. Αλλά να μη θέλουν ακόμα και σήμερα να δουν πόσο ακριβά πλήρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι είχε πλεόνασμα αρχηγών και έλλειμμα αρχηγού είναι απαράδεκτη πολιτική παπάντζα. Από όπου κι αν προέρχεται, για να επαναλάβουμε μια τυποποιημένη έκφραση.

Οποιον και να ρωτήσεις σήμερα, θα σου αραδιάσει από στήθους πέντε-έξι αρχηγούς του ΣΥΡΙΖΑ επί Τσίπρα. Θα ελεεινολογήσει το μπαϊράκι που κάθε τόσο σήκωναν δημόσια στον ίδιο και στην πλειοψηφία. Θα βρίζει ή θα χαίρεται, ανάλογα με το πού ανήκει πολιτικά, για την ανοχή του απέναντι σ’ αυτά τα φαινόμενα. Και αν αρχηγικό αποκαλείται το κόμμα που ο επικεφαλής και η ηγεσία του δείχνουν μηδενική ανοχή σ’ αυτά, τότε θα σου πουν Ναι. Αρχηγικό και όχι τσίρκο…

Πηγή: efsyn

Ενα κουτσό άλογο

Ο... κατά φαντασίαν πρίγκιπας μιας χώρας που άφησε πανηγυρικά πίσω της τη μοναρχία, γίνεται διεθνώς περίγελος με μια σειρά από γκάφες, όμως ακόμα κάποιοι εχθροί του περσικού καθεστώτος θέλουν να τον «φορέσουν» στον λαό του Ιράν ως σωτήρα ● Ο Τραμπ, πάντως, κατάλαβε ότι με τον Παχλαβί δεν πρόκειται να δει προκοπή.

O«πρίγκιπας» απαντά στη βιντεοκλήση από το δωμάτιο του ξενοδοχείου του. Οι δύο συνομιλητές του συστήνονται ως «σύμβουλοι του Γερμανού καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς». Η βαριά σλάβικη προφορά τους στα αγγλικά δεν φαίνεται να εντυπωσιάζει τον συνεντευξιαζόμενο. Ούτε το γεγονός ότι ο ένας «σύμβουλος» του συστήνεται ως...«Αδόλφος» και το χτένισμά του και το μουστάκι του θυμίζουν έντονα τον Χίτλερ. Οι «σύμβουλοι» λένε ότι η γερμανική κυβέρνηση σκοπεύει να συμμετάσχει στην πολεμική επιχείρηση ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν. «Αυτό είναι πολύ καλό. Ετσι, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν θα νιώθουν απομονωμένοι», απαντά ο «πρίγκιπας».

Συζητά για γεωπολιτικά ζητήματα, για τις επαφές του με τις ΗΠΑ και την κυβέρνηση του Ισραήλ και για την επιθυμία να επιστρέψει στο Ιράν και να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο. Κάποια στιγμή, ένας «σύμβουλος» τον ρωτά πώς νιώθει για τους άμαχους που θα θαφτούν κάτω από τα ερείπια. Αμέσως παρεμβαίνει ένας βοηθός του «πρίγκιπα» και λέει ότι η συνομιλία θα πρέπει να λάβει τέλος γιατί ο συνεντευξιαζόμενος πρέπει να φύγει για την επόμενη συνάντηση. Γέλια ακούγονται από την ανοιχτή ακόμα οθόνη των «συμβούλων» οι οποίοι συνεχίζουν να μιλάνε, αλλά αυτή τη φορά στα... ρώσικα.

Γιατί οι δύο «σύμβουλοι» του Μερτς ήταν στην πραγματικότητα ο Βόβαν και ο Λέξους, δύο Ρώσοι κωμικοί, γνωστοί για τις φάρσες τους σε πολιτικά πρόσωπα ανά τον κόσμο. Ομως, ο «πρίγκιπας» ήταν αληθινός. Ή έστω, κατά φαντασίαν γαλαζοαίματος. Ο Ρεζά Παχλαβί, ο γιος του έκπτωτου σάχη της Περσίας, ο άνθρωπος που ονειρεύεται να «βασιλεύσει» σε ένα «ελεύθερο» Ιράν, έγινε διεθνώς περίγελος. Πολλοί εξέφρασαν αμφιβολίες για την αντιληπτική ικανότητα του ανθρώπου που πλασάρεται ως η διάδοχη κατάσταση στο Ιράν. Αν και δεν χρειαζόταν απαραίτητα η τηλε-φάρσα για να καταδειχθούν η εξυπνάδα και, κυρίως, το ήθος του ανδρός.

«Η βοήθεια που υποσχέθηκε ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών στον γενναίο λαό του Ιράν έφτασε (...) η επίθεση συνιστά ανθρωπιστική επέμβαση και ο στόχος της είναι η Ισλαμική Δημοκρατία και ο κατασταλτικός και δολοφονικός μηχανισμός της και όχι η χώρα και ο σπουδαίος λαός του Ιράν». Αυτά είπε μεταξύ άλλων σε ένα κατάπτυστο βίντεο που ανέβασε μόλις ξεκίνησαν οι αμερικανοϊσραηλινοί βομβαρδισμοί στο Ιράν.

«Κύριε πρόεδρε: σας ευχαριστώ. Τα λόγια σας έδωσαν κουράγιο στον ιρανικό λαό και είμαι βέβαιος ότι θα αδράξει την ευκαιρία», έγραψε σε ένα εξίσου κατάπτυστο άρθρο γνώμης στην Washington Post το οποίο δημοσιεύτηκε ανήμερα των βομβαρδισμών και τελείωνε με γελοιότητες όπως «ο Θεός να ευλογεί την Αμερική. Ζήτω το Ιράν».

Αν υπήρχε γελοιόμετρο ή αηδιόμετρο, ο Παχλαβί θα το είχε σπάσει προ πολλού. Ενας ανεπάγγελτος, όπως οι περισσότεροι «τέως», με σύμπλεγμα μεγαλείου που ονειρεύεται τη μέρα που θα πάρει τη ρεβάνς για την αδικία που του πρόσφερε η ιστορία και δεν δίνει δεκάρα για το αν αυτό το όραμά του θα χτιστεί πάνω σε σωρούς από ερείπια και πτώματα αμάχων.

Ο 65χρονος σήμερα «πρίγκιπας» υπηρέτησε στην αεροπορία της Περσίας, το 1978 έφυγε για μετεκπαίδευση στις ΗΠΑ και δεν επέστρεψε ποτέ αφού η Επανάσταση του 1979 τον πέτυχε στην ξενιτιά και οδήγησε στην εξορία την οικογένειά του (μαζί με πολλά τιμαλφή, όπως φημολογείται). Με το κεφάλαιο σπουδές δεν τα πήγε καλά. Παράτησε δύο φορές το Πανεπιστήμιο (ένα στις ΗΠΑ και κατόπιν το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου) και κάποια στιγμή πήρε πτυχίο Πολιτικών Επιστημών από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας παρακολουθώντας μαθήματα δι’ αλληλογραφίας. Σύμφωνα με το Politico «από το 2018 ο Παχλαβί ζει με ό,τι έχει απομείνει από τον οικογενειακό πλούτο και η μοναδική του δουλειά πλήρους απασχόλησης είναι να μιλά για το Ιράν». Λιγότερος και από λίγος.

Ο Μπομπ Γούντγουορντ, ο διάσημος δημοσιογράφος του Γουοτεργκέιτ, έγραψε το 1986 ότι η κυβέρνηση Ρίγκαν είχε δώσει την άδεια στη CIA να υποστηρίξει και να χρηματοδοτήσει Ιρανούς της διασποράς, ανάμεσά τους και τον Παχλαβί. Το 2006, ρεπορτάζ του The New Yorker έγραφε ότι «ο Παχλαβί ελάμβανε χρηματοδότηση από τη CIA για αρκετά χρόνια κατά τη δεκαετία του 1980, αυτό όμως τελείωσε μετά το σκάνδαλο Ιράν-Κόντρας». Ο ίδιος πάντα αρνιόταν αυτές τις κατηγορίες, αλλά αργότερα προέκυψαν καινούργιες.

Ερευνα της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz τον Οκτώβριο του 2025 σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Τορόντο ανέφερε ότι υπήρχε μια καμπάνια προώθησης του Ρεζά Παχλαβί στα περσόφωνα ακροατήρια η οποία σχετιζόταν με το Ισραήλ και χρησιμοποιούσε ψεύτικους λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και βίντεο τεχνητής νοημοσύνης για να προωθήσει φιλομοναρχικά μηνύματα. Ο Παχλαβί το 2023 επισκέφθηκε το Ισραήλ και συναντήθηκε με τον Νετανιάχου.

Ιδρυσε μαζί με άλλους το Iran Prosperity Project, ένα σχέδιο για τη χώρα μετά την πτώση του θεοκρατικού καθεστώτος. Ο ίδιος μιλά για ένα κοσμικό, δημοκρατικό και φιλελεύθερο Ιράν, όπου οι πολίτες θα αποφασίσουν με δημοψήφισμα αν προτιμούν βασιλευομένη ή αβασίλευτη δημοκρατία. Καλού κακού, έχει χρίσει ήδη διάδοχό του στον αόρατο «θρόνο» την πρωτότοκη κόρη του Νουρ, τη μία από τις τρεις θυγατέρες που απέκτησε από τον γάμο του με την κόρη Ιρανού μεγαλοεπιχειρηματία της διασποράς. Μόνο που τα όνειρα ίσως παραμείνουν όνειρα.

Μπορεί κάποιοι πλούσιοι Ιρανοί της διασποράς να περιφέρουν την εικόνα του στις διαδηλώσεις και να τον καλούν σε συγκεντρώσεις, αλλά τα ερείσματά του στο εσωτερικό του Ιράν είναι εξαιρετικά αμφίβολα. Ισως, σε ένα μακρινό παρελθόν, οι Αμερικανοί να πόνταραν στο όνομα Παχλαβί, αλλά το άλογο τους βγήκε «κουτσό». Αυτό το έχει καταλάβει και ο Ντόναλντ Τραμπ. «Δεν ξέρω αν στη χώρα του θα τον δέχονταν ως ηγέτη. Βέβαια, αν τον δέχονταν, εγώ δεν θα είχα πρόβλημα με αυτό», είπε πρόσφατα. Πρόσθεσε πάντως ότι έχει κατά νου άτομα εντός του Ιράν που «θα ήταν πιο κατάλληλα για τη θέση». Εφόσον αφήσει κανέναν εν ζωή γιατί, όπως πρόσθεσε μετά, «οι περισσότεροι που είχαμε στο μυαλό μας είναι νεκροί».

Γιατί τον επιλέξαμε

Ο πολιτικά νάνος γιος του σάχη αυτοπροβάλλεται ως «σωτήρας» του Ιράν, υπεραμύνεται της αιματηρής αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης κατά της χώρας του, αλλά ο Τραμπ φαίνεται να έχει άλλα σχέδια.

Πηγή: efsyn

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Απλήρωτοι προπαγανδιστές, πληρωμένοι γραφιάδες

Δεκάδες Ισραηλινοί που συμμετείχαν σε επιχειρήσεις προπαγάνδας μετά την 7η Οκτωβρίου καταθέτουν αγωγές εναντίον του ισραηλινού κράτους καταγγέλλοντας ότι δεν κατέβαλε ποτέ τα δεδουλευμένα τους. Μια υπόθεση που επαναφέρει στο προσκήνιο τον κομβικό ρόλο που παίζει το Ισραήλ στην παραγωγή των ειδήσεων οι οποίες φτάνουν καθημερινά στις οθόνες των τηλεοράσεων και των κινητών μας.

Τον Ιανουάριο του 2024 μερικές εκατοντάδες άτομα με ισραηλινές σημαίες πραγματοποίησαν αντισυγκέντρωση έξω από το κτίριο του Διεθνούς Δικαστηρίου στη Χάγη ενώ εξετάζονταν οι καταγγελίες εναντίον του Ισραήλ για την τέλεση γενοκτονίας. Η συγκέντρωση ήταν μια σκιά των μεγαλειωδών διαδηλώσεων που πραγματοποιούνταν εκείνη την περίοδο στην Ολλανδία. Σε επικοινωνιακό επίπεδο όμως ήταν απαραίτητη ώστε τα διεθνή ΜΜΕ να μπορούν να παρουσιάσουν την εικόνα δύο μπλοκ διαδηλωτών με διαφορετικά αιτήματα.

Γνωρίζαμε από τότε ότι για να συγκεντρωθεί ακόμη και αυτό το μικρό πλήθος έπρεπε να ναυλωθούν λεωφορεία από γειτονικές πόλεις (ίσως και χώρες) αλλά αυτή την εβδομάδα μάθαμε ότι πολλοί από τους διαδηλωτές είχαν πετάξει απευθείας από το Ισραήλ με τα έξοδα πληρωμένα από την ισραηλινή κυβέρνηση. Και το μάθαμε γιατί το ισραηλινό κράτος «πιστόλιασε» την εταιρεία που οργάνωσε την αποστολή, αρνούμενο να πληρώσει τον λογαριασμό.

Οπως αποκάλυψε η ισραηλινή εφημερίδα Catalist, ήταν μια από τις δεκάδες επιχειρήσεις προπαγάνδας μετά την 7η Οκτωβρίου του 2023, οι οποίες έμειναν απλήρωτες με αποτέλεσμα σήμερα κάθε λογής «σύμβουλοι», «σχολιαστές» και απλοί κλακαδόροι να προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη ζητώντας τα δεδουλευμένα τους. Από τις αγωγές που κατατέθηκαν ήρθε στο φως ένα πολυδαίδαλο δίκτυο εταιρειών που λειτουργούσαν σαν υπεργολάβοι προκειμένου να «φυτεύουν» σχολιαστές σε διεθνή μέσα ενημέρωσης και να οργανώνουν επικοινωνιακές εκστρατείες (παρα)πληροφόρησης της διεθνούς κοινής γνώμης.

Τα ισραηλινά ΜΜΕ συγκράτησαν από την υπόθεση ότι οι εταιρείες λάμβαναν απευθείας αναθέσεις χωρίς διαγωνισμό, γεγονός που όπως φαίνεται οδήγησε σε ένα όργιο διαφθοράς (η στήριξη της πατρίδας είναι πάντα μια πολύ ακριβοπληρωμένη επιχείρηση). Η ουσία του ζητήματος βέβαια είναι βαθύτατα πολιτική και ηθική.

Είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες ότι το Ισραήλ διαθέτει ίσως το μεγαλύτερο διεθνές δίκτυο προπαγανδιστών, που αποτελείται από think tanks, δημοσιογράφους και πανεπιστημιακούς. Αυτό που ελάχιστοι γνωρίζουν είναι ότι αρκετές από τις μεγάλες «πένες» της αμερικανικής δημοσιογραφίας μεταπήδησαν σε μέσα ενημέρωσης απευθείας από τις μυστικές υπηρεσίες και άλλα τμήματα του ισραηλινού στρατού.

Πράκτορες και πρακτορεία ειδήσεων

Λίγες ημέρες μετά την έναρξη των ισραηλινο-αμερικανικών επιδρομών στο Ιράν, το περιοδικό Atlantic προώθησε το εξής κείμενο σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Ο Νετανιάχου οικοδόμησε τη μακρόχρονη καριέρα του με βάση την αποφυγή συγκρούσεων – η 7η Οκτωβρίου τον ριζοσπαστικοποίησε». Εκτός από γενική θυμηδία και ένα community note (καταγγελία ψευδών πληροφοριών) στο Χ, το κείμενο θύμισε σε ορισμένους ότι η ακραία φιλο-ισραηλινή στάση που έχει τηρήσει το περιοδικό καθ’ όλη τη διάρκεια της γενοκτονίας δεν είναι καθόλου άσχετη με τον αρχισυντάκτη του, τον Τζέφρι Γκόλντμπεργκ.

Ο δημοσιογράφος, που σήμερα προσδιορίζεται ως φιλελεύθερος σιωνιστής, εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο προκειμένου να ταξιδέψει στο Ισραήλ και να υπηρετήσει εθελοντικά σαν δεσμοφύλακας στο κολαστήριο του Κτζι Οτ – τις φυλακές όπου κρατούνταν και βασανίζονταν οι Παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι στην πρώτη Ιντιφάντα. Αν και στις ΗΠΑ το όνομα του Γκόλντμπεργκ έχει ταυτιστεί με τα τερατώδη ψέματα που έγραφε για τα υποτιθέμενα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ, στην πραγματικότητα είναι η στάση του απέναντι στο Ισραήλ που έχει καθορίσει την προσωπική και επαγγελματική του σταδιοδρομία. Και δεν είναι ο μόνος.

Σε μεγάλη έρευνά του, ο δημοσιογράφος Αλαν Μακλέοντ εντόπισε αρκετά ακόμη στελέχη αμερικανικών ΜΜΕ τα οποία δεν υπηρέτησαν απλώς στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις, αλλά υπήρξαν πράκτορες της διαβόητης Ομάδας 8200. Πρόκειται για την υπηρεσία πληροφοριών του IDF η οποία βρίσκεται πίσω από τρομοκρατικές δράσεις, όπως η επίθεση με βομβητές στον Λίβανο το 2024, και την αρχική ανάπτυξη εφαρμογών υποκλοπών που εξελίχθηκαν στα γνωστά Pegasus και Predator.

Ο πολιτικός συντάκτης του Axios, Μπαράκ Ραβίντ, υπηρέτησε ως αναλυτής στην Ομάδα 8200, ενώ ακόμη και μετά την έναρξη της γενοκτονίας στη Γάζα παρέμενε έφεδρος του IDF. Πρόκειται για τον δημοσιογράφο που μιλούσε για «παλαιστινιο-ναζί» και έγραφε με άκρως οργουελιανή λογική ότι «οι επιθέσεις του Ισραήλ εναντίον της Χεζμπολάχ δεν είχαν ως στόχο την πρόκληση πολέμου αλλά να οδηγήσουν σε αποκλιμάκωση μέσω της κλιμάκωσης (;)».

Από την ομάδα 8200 αλλά και την υπηρεσία πληροφοριών Σιν Μπετ πέρασε και η παραγωγός και συντάκτρια του CNN Σατσάρ Πέλεντ. Αφού εργάστηκε δίπλα σε κορυφαίους δημοσιογράφους όπως ο Φαρίντ Ζακάρια και η Κριστιάν Αμανπούρ, η Ισραηλινή πρώην πράκτορας έγινε Senior Media Specialist της Google – μια από τις εταιρείες της Σίλικον Βάλεϊ που στηρίζει ενεργά τις επιχειρήσεις του IDF στη Γάζα.

Την ίδια διαδρομή από την Ομάδα 8200 στο CNN ακολούθησε και η Ταλ Χάινριχ, η οποία στη συνέχεια έγινε εκπρόσωπος Τύπου του Νετανιάχου. Αντίθετα, η Ταμάρ Μικαέλις πρώτα υπηρέτησε ως εκπρόσωπος Τύπου του IDF και μετά πέρασε στο CNN όπου σήμερα καλύπτει τις εξελίξεις… στο Ισραήλ.

Οι New York Times δανείστηκαν λίγη από την τεχνογνωσία του IDF στην προπαγάνδα προσλαμβάνοντας την Ανατ Σβαρτζ από τις υπηρεσίες πληροφοριών της πολεμικής αεροπορίας. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε την παραμικρή σχέση με τη δημοσιογραφία, η εφημερίδα τής ανέθεσε να παρουσιάσει μεγάλη έρευνα για τους υποτιθέμενους «μαζικούς βιασμούς» Ισραηλινών από Παλαιστίνιους, κείμενο το οποίο περιείχε τόσα ψευδή στοιχεία ώστε προκάλεσε ανταρσία στο εσωτερικό των New York Times.

Και όλα αυτά συμβαίνουν στο πρώτο στάδιο παραγωγής ειδήσεων, πριν δηλαδή τα κείμενα των μεγάλων αμερικανικών ΜΜΕ προωθηθούν προς τους αλγόριθμους των μέσων κοινωνικής δικτύωσης – εκεί όπου εργάζονται εκατοντάδες πρώην στελέχη της Ομάδας 8200 και άλλων υπηρεσιών πληροφοριών του ισραηλινού κράτους.

Πηγή: infowar