Αν υπήρξε μια στιγμή κατά την οποία αποκαλύφθηκε η απουσία στρατηγικής των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν, τότε ήταν αυτή: Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε το Σάββατο από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Κίνα, τη Γαλλία, την Ιαπωνία και άλλους να προσφέρουν ναυτική συνοδεία σε δεξαμενόπλοια πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ, μεταδίδει ο Guardian.

Παρά την έναρξη της επίθεσης κατά του Ιράν, μαζί με το Ισραήλ, ο Λευκός Οίκος δεν φαίνεται να είχε προβλέψει πλήρως τι ήταν πιθανό να ακολουθήσει. Το Ιράν είχε λίγες καλές στρατιωτικές επιλογές για να αντεπιτεθεί, αλλά η επίθεση σε αμερικανικές βάσεις, σε συμμάχους των ΗΠΑ και στην εμπορική ναυτιλία στον Κόλπο ήταν η πιο προφανής απάντηση. 

Το Ιράν είχε προετοιμαστεί για μια μακρά περίοδο αντίστασης, με τον Αλί Χαμενεΐ, τον πρώην ανώτατο ηγέτη, να πιέζει τους υφισταμένους του να ορίσουν τέσσερα επίπεδα διαδοχής, αναμένοντας ότι ο ίδιος και άλλοι θα μπορούσαν να σκοτωθούν.

Μέχρι στιγμής, στον διβδόμαδο βομβαρδιστικό πόλεμο, οι ΗΠΑ έχουν επικεντρωθεί στο ναυτικό του Ιράν και στις εγκαταστάσεις πυραύλων. Ωστόσο, αυτό δεν έχει καταφέρει να εξαλείψει την ασύμμετρη απειλή που απευθύνεται σε απροστάτευτα εμπορικά πλοία. Δεκαέξι έχουν δεχθεί επίθεση, σύμφωνα με το περιοδικό Lloyd’s List, και τα δεξαμενόπλοια δεν θέλουν να ρισκάρουν το πέρασμα από τα Στενά.

Πριν από δέκα ημέρες, ο Τραμπ προέτρεψε τους ιδιοκτήτες δεξαμενόπλοιων να «δείξουν θάρρος» και να κάνουν τη διέλευση, παρότι το αμερικανικό ναυτικό φαινόταν απρόθυμο να αναλάβει ευθύνες. «Οι ΗΠΑ δεν το έχουν κάνει επειδή η ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου Abraham Lincoln μπορεί να βρίσκεται 200 χιλιόμετρα ανοικτά του Ομάν και να πλήττει το Ιράν με μικρό ρίσκο», δήλωσε ο Μάθιου Σάβιλ του think tank Royal United Services Institute.

Ο Κρις Ράιτ, υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, πρότεινε την περασμένη εβδομάδα ότι, μετά από περαιτέρω αεροπορικές επιδρομές, το αμερικανικό ναυτικό ίσως είναι σε θέση να συνοδεύει δεξαμενόπλοια «μέχρι το τέλος αυτού του μήνα».

Τα δυνατά χαρτιά του Ιράν

Το Ιράν διαθέτει θεωρητικά μια σειρά επιλογών μικρής κλίμακας για επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένων ταχύπλοων του Σώματος Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, εναέριων drones και έως 5.000 ναρκών θαλάσσης (αν και, παρά τις επανειλημμένες εικασίες των αμερικανικών μέσων, φαίνεται πως αυτές δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί).

Ωστόσο, αντανακλώντας τα διδάγματα από τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι ενδείξεις δείχνουν ότι το Ιράν έχει μεγάλες επιτυχίες επιτιθέμενο με θαλάσσια drones. Ένα από αυτά ενδέχεται να έπληξε το Mayuree Naree, ένα πλοίο από την Ταϊλάνδη, την περασμένη εβδομάδα.

Ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν είναι το ισχυρότερο χαρτί του απέναντι στον Τραμπ και το Ισραήλ και φαίνεται ότι δεν θα αποσύρει από το τραπέζι του πολέμου.

Καμία συνεννόηση

Ο Τραμπ, προσηλωμένος στη στρατιωτική ισχύ, δεν είχε ιδιαίτερη επιθυμία να συνεργαστεί με κάποια χώρα πέρα από το Ισραήλ – και καμία δεν ήθελε να συμμετάσχει στην έναρξη ενός πολέμου κατά του Ιράν. Ως αποτέλεσμα, η ναυτική προετοιμασία των συμμάχων των ΗΠΑ πριν από την έναρξη του πολέμου ήταν ανύπαρκτη. Καμία από τις Βρετανία, Γαλλία, Κίνα και Ιαπωνία δεν είχε πολεμικά πλοία έτοιμα να αναλάβουν καθήκοντα συνοδείας.

Για να είναι βιώσιμη μια επιχείρηση συνοδείας, ενδέχεται να απαιτούνται οκτώ έως δέκα αντιτορπιλικά, σύμφωνα με τον Ρίτσαρντ Μιντ, αρχισυντάκτη του Lloyd’s List, αν και αυτό θα επαρκούσε μόνο για την προστασία «πέντε έως δέκα πλοίων, που θα πραγματοποιούν μια διέλευση κάθε ενάμιση ημέρα». Αυτό θα αντιστοιχούσε περίπου στο 10% του προπολεμικού όγκου ναυτιλίας.

Την ίδια στιγμή, η ανταπόκριση στην έκκληση του Τραμπ για βοήθεια υπήρξε υποτονική. Η Ιαπωνία, για την οποία οι διεθνείς στρατιωτικές αποστολές είναι νομικά περίπλοκες, δήλωσε ότι δεν έχει ακόμη λάβει επίσημο αίτημα από τις ΗΠΑ. Η Κίνα δεν έχει απαντήσει στην έκκληση, καθιστώντας πιθανό ο Τραμπ να αντιδράσει καθυστερώντας μια επίσκεψη στο Πεκίνο στο τέλος του μήνα.

Το Σαββατοκύριακο, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε σε συνέντευξη ότι οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ θα πρέπει να αισθάνονται υποχρεωμένοι να συμμετάσχουν. «Τώρα θα δούμε αν θα μας βοηθήσουν», είπε στους Financial Times, προειδοποιώντας για «ένα πολύ κακό μέλλον» για τη συμμαχία αν δεν το κάνουν. Η απειλή αυτή διατυπώθηκε παρά το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ καλύπτει μόνο την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, και μετά από περισσότερο από έναν χρόνο έντονης αμερικανικής ρητορικής ότι η Ευρώπη θα πρέπει να επικεντρωθεί στην άμυνα της δικής της ηπείρου, όχι στη Μέση Ανατολή ή αλλού.

Η Γαλλία έχει στείλει οκτώ πολεμικά πλοία στην ανατολική Μεσόγειο, αλλά δήλωσε ότι δεν είναι έτοιμη να μεταβεί στα Στενά του Ορμούζ μέχρι να ολοκληρωθούν οι «πιο έντονες» συγκρούσεις. Το Ηνωμένο Βασίλειο δυσκολεύτηκε να προετοιμάσει ένα αντιτορπιλικό και αναγκάστηκε να επισπεύσει την έξοδο του HMS Dragon από το ναυπηγείο, με προορισμό την Κύπρο.

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει δεχθεί κριτική για το ότι δεν προέβλεψε την ανάγκη παρουσίας πολεμικού πλοίου στην περιοχή, όταν οι ΗΠΑ συγκέντρωναν δύο ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων. Ωστόσο, το Βασιλικό Ναυτικό είχε επικεντρωθεί στην ανάπτυξη του αεροπλανοφόρου Prince of Wales στον βόρειο Ατλαντικό αργότερα μέσα στο έτος, στο πλαίσιο αποστολής προστασίας της Αρκτικής που είχε ζητήσει ο Τραμπ κατά τη διάρκεια της επιδίωξής του για τη Γριλανδία.

«Η ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ είναι εκτός συζήτησης και ένα 20ό πακέτο κυρώσεων και ένα δάνειο 90 δισεκατομμυρίων ευρώ μπορούν να συμπεριληφθούν στην ημερήσια διάταξη μόνο μόλις οι Ουκρανοί επαναλάβουν τον εφοδιασμό με πετρέλαιο», δήλωσε ο Πέτερ Σιγιάρτο.

ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ, 16 Μαρτίου. /TASS/. Η Ουγγαρία θα δηλώσει στις επερχόμενες συναντήσεις των Υπουργών Εξωτερικών και Ενέργειας της ΕΕ ότι η ένταξη της Ουκρανίας είναι εκτός συζήτησης και ότι θα ασκήσει βέτο στο 20ό πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας και σε ένα δάνειο 90 δισεκατομμυρίων ευρώ για το Κίεβο μέχρι να επαναληφθούν οι παραδόσεις πετρελαίου μέσω του αγωγού Ντρούζμπα, δήλωσε ο Ούγγρος Υπουργός Εξωτερικών και Εμπορίου Πέτερ Σιγιάρτο πριν αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες.

«Θα απαιτήσουν να υποστηρίξουμε ένα στρατιωτικό δάνειο 90 δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ουκρανία, να ψηφίσουμε υπέρ ενός 20ού πακέτου κυρώσεων και να δώσουμε το πράσινο φως για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ. Αλλά η θέση μας είναι σαφής και δεν θα ενδώσουμε στις πιέσεις για να συμφωνήσουμε σε αυτά τα αιτήματα», δήλωσε ο κορυφαίος διπλωμάτης της Ουγγαρίας σε βιντεοσκοπημένη ομιλία του στην ουγγρική τηλεόραση. «Η ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ είναι εκτός συζήτησης και ένα 20ό πακέτο κυρώσεων και ένα δάνειο 90 δισεκατομμυρίων ευρώ μπορούν να συμπεριληφθούν στην ημερήσια διάταξη μόνο μόλις οι Ουκρανοί επαναλάβουν τις προμήθειες πετρελαίου και παράσχουν εγγυήσεις ότι δεν θα τις σταματήσουν ποτέ ξανά», πρόσθεσε.

Η Ουγγαρία θα διευκρινίσει τη θέση της επί των θεμάτων αυτών στις επερχόμενες συνεδριάσεις του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων της ΕΕ και του Συμβουλίου Μεταφορών, Τηλεπικοινωνιών και Ενέργειας (TTE), οι οποίες θα πραγματοποιηθούν ταυτόχρονα αργότερα τη Δευτέρα, ανακοίνωσε ο Σιγιάρτο. «Δύο Συμβούλια, και η ίδια επιλογή βρίσκεται μεταξύ Ουγγαρίας και Ουκρανίας», σημείωσε.

Ακόμα και αν «η διαμετακόμιση πετρελαίου θα μπορούσε ενδεχομένως να ξαναρχίσει ήδη από σήμερα», η Ουκρανία εξακολουθεί να αρνείται να ξεμπλοκάρει τον αγωγό Ντρούζμπα, σύμφωνα με τον Σιγιάρτο. «Οι Βρυξέλλες θα μπορούσαν να επιχειρήσουν να πιέσουν την Ουκρανία να ξαναρχίσει τις παραδόσεις πετρελαίου, αλλά, φοβάμαι, θα επικεντρωθούν αντ' αυτού στο να μας πιέσουν και να παρουσιάσουν τα αιτήματά τους», θρήνησε.

Οι διπλωματικές συνήθειες, το δίκαιο και οι θεσμοί αποδείχθηκαν ανύπαρκτο εμπόδιο για τον Ντόναλντ Τραμπ. Μπορεί πραγματικά να κάνει ό,τι θέλει;

Η απόφαση του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ να ξεκινήσει πόλεμο εναντίον του Ιράν έχει οδηγήσει πολλούς ειδικούς στο διεθνές δίκαιο να αμφισβητήσουν αν η παγκόσμια τάξη που διαμορφώθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο λειτουργεί πραγματικά.

Στη δεύτερη προεδρική θητεία του, ο Τραμπ φαίνεται να ασκεί απόλυτη εξουσία χωρίς περιορισμούς, ενώ το σύστημα ελέγχων και ισορροπιών που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα των ΗΠΑ φαίνεται να αποτυγχάνει επανειλημμένα να περιορίσει την εξουσία του.

Από την ορκωμοσία του τον Ιανουάριο του 2025, έχει διατάξει δύο απρόκλητες επιθέσεις εναντίον ανεξάρτητων κρατών, της Βενεζουέλας και του Ιράν, έχει απειλήσει να προσαρτήσει τη Γροιλανδία, έχει διακινδυνεύσει τις παραδοσιακές συμμαχίες με την Ευρώπη, έχει υπονομεύσει τα Ηνωμένα Έθνη και έχει προκαλέσει τεράστιες αναταραχές το διεθνές εμπόριο με τους εκτεταμένους δασμούς του.

Ποιοι είναι λοιπόν οι περιορισμοί για τον Τραμπ;

Είναι πραγματικά ελεύθερος να υπαγορεύει ως πλανητάρχης την παγκόσμια πολιτική;

Έχει θέσει το διεθνές δίκαιο κάποιον έλεγχο στον Τραμπ;

Μέχρι στιγμής, όχι.

Σύμφωνα με αναλυτές, τόσο οι επιθέσεις του στη Βενεζουέλα όσο και στο Ιράν συνιστούσαν σαφή παραβίαση του διεθνούς δικαίου και του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, κυρίως της απαγόρευσης της χρήσης βίας βάσει του Άρθρου 2(4).

Οι συζητήσεις σχετικά με το διεθνές δίκαιο, και τον τρόπο με τον οποίο έχει διαμορφωθεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες για να στηρίζει τα συμφέροντα της Δύσης και συγκεκριμένα των ΗΠΑ, δεν είναι καθόλου καινούργιες.

Ο ίδιος ο Τραμπ έχει απαξιώσει το διεθνές δίκαιο, δηλώνοντας τον Ιανουάριο ότι θα είναι στο χέρι του να αποφασίσει πότε και σε ποιο βαθμό το διεθνές δίκαιο ισχύει για τις ΗΠΑ και τις ενέργειές του.

«Από πολλές απόψεις, το διεθνές δίκαιο έχει ιστορικά εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των ΗΠΑ, και το ιδιοτελές συμφέρον θα πρέπει να συνεχίσει να γεννά την υποστήριξη των ΗΠΑ για μια τάξη βασισμένη σε κανόνες, οργανωμένη γύρω από τις βασικές αρχές που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών», δήλωσε στο Al Jazeera ο Μάικλ Μπέκερ, καθηγητής διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Trinity College του Δουβλίνου, ο οποίος στο παρελθόν εργάστηκε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

«Στο τρέχον γεωπολιτικό κλίμα, η ικανότητα του διεθνούς δικαίου να ασκήσει ουσιαστικό περιορισμό στις ενέργειες των ΗΠΑ υπό τον Ντόναλντ Τραμπ έχει αποδειχθεί αμελητέα», πρόσθεσε ο Μπέκερ.

«Αυτό φαίνεται απίθανο να αλλάξει, ειδικά δεδομένης της αποτυχίας άλλων κρατών να σχηματίσουν ενωμένο μέτωπο ενάντια στον γκάνγκστερισμό του Τραμπ».

Τι γίνεται με τον ΟΗΕ;

Από την ίδρυσή του, ο ρόλος του ΟΗΕ ήταν να προάγει τον διάλογο αντί της σύγκρουσης και να παρέχει μια παγκόσμια απάντηση στις διεθνείς προκλήσεις.

Ωστόσο, η σχέση του Τραμπ με τον οργανισμό, όπως και πολλές από τις σχέσεις του προέδρου, σπάνια ήταν τόσο απλή.

Από τη μία πλευρά, ενώ φαίνεται να προσπαθεί να αντικαταστήσει τον οργανισμό με το «Συμβούλιο Ειρήνης» του, το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από μέλη της κυβέρνησής του, καθώς και να παραγκωνίσει τις προσπάθειες βοήθειας του ΟΗΕ στη Γάζα, έχει κατά καιρούς επιδιώξει τη νομιμοποίηση του ΟΗΕ για ορισμένα από τα σχέδιά του, όπως οι εκκλήσεις του τον Αύγουστο προς τον ΟΗΕ να ιδρύσει ένα Γραφείο Υποστήριξης στην Αϊτή, προκειμένου να συμβάλει στον περιορισμό της μετανάστευσης προς τις ΗΠΑ.

«Ενώ άλλα μέλη του ΟΗΕ βλέπουν ότι οι ΗΠΑ παραβιάζουν τακτικά το διεθνές δίκαιο, συχνά αποφεύγουν να επικρίνουν την Ουάσιγκτον επειδή φοβούνται αντίδραση από τον Τραμπ», είπε ο Γκόουαν.

«Έτσι, ο Τραμπ μαθαίνει ότι μπορεί να παρακάμψει τον ΟΗΕ όποτε θέλει και να τη γλιτώνει, ενώ περιστασιακά τον χρησιμοποιεί για λειτουργικούς σκοπούς».

Τι γίνεται με άλλες δυνάμεις;

Πολλές χώρες που είναι γνωστές ως «μεσαίες δυνάμεις», όπως ο Καναδάς, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και άλλα δυτικά και ευρωπαϊκά κράτη, έχουν αποδειχθεί επιτυχημένες μέχρι στιγμής στην αντίσταση στις προσπάθειες του Τραμπ να προσαρτήσει μονομερώς τη Γροιλανδία.

Ωστόσο, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις απέτυχαν να καταδικάσουν τον αδικαιολόγητο πόλεμο του Τραμπ κατά της Βενεζουέλας και του Ιράν.

Από την άλλη, τα κράτη του Κόλπου, τα οποία υφίστανται το κύριο βάρος της αντίδρασης του Ιράν στις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ, δεν έχουν ακόμα επηρεάσει καθοριστικά τον πόλεμο.

«Οι μεσαίες δυνάμεις μπορούν να δημιουργήσουν τριβές αλλά όχι βέτο», δήλωσε ο H.A. Hellyer του Royal United Services Institute for Defence and Security Studies στο Λονδίνο. «Η συλλογική δράση – ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, κράτη του Κόλπου – μπορεί να αυξήσει το κόστος και να επιφέρει τακτικές προσαρμογές. Η διαρθρωτική ανισορροπία παραμένει: οι ΗΠΑ διατηρούν αποφασιστική στρατιωτική, οικονομική και θεσμική υπεροχή.»

Τέλος, η Κίνα και η Ρωσία έχουν μέχρι στιγμής επικρίνει τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, αποφεύγοντας όμως μια σαφή κλιμάκωση, ενώ η Ινδία και άλλα μέλη του μπλοκ των BRICS έχουν παραμείνει σε μεγάλο βαθμό σιωπηλά, υποδηλώνοντας μια προτίμηση για στρατηγική αμφισημία έναντι της άμεσης αντιπαράθεσης με την Ουάσιγκτον.

Τι γίνεται με τους εσωτερικούς περιορισμούς;

Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ κατάφερε να εμποδίσει τη χρήση δασμών από τον Τραμπ για τη διαχείριση μεγάλου μέρους της εξωτερικής του πολιτικής, ανταμείβοντας τους συμμάχους με χαμηλότερους δασμούς και τιμωρώντας τους επικριτές με ποινικούς εισαγωγικούς δασμούς.

Ωστόσο, κανένας από τους άλλους παραδοσιακούς φραγμούς – όπως το Κογκρέσο, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, το οποίο έχει προσφέρει αταλάντευτη υποστήριξη στον πρόεδρο, και ακόμη και τα μέσα ενημέρωσης – δεν έχει περιορίσει τις φιλοδοξίες του προέδρου.

Αυτό δεν είναι εντελώς καινούργιο. Προηγούμενοι πρόεδροι έχουν διατάξει πολέμους χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου.

Ωστόσο, με τον Τραμπ, όπως υποδεικνύουν οι αναλυτές, αυτό έχει γίνει συστηματικό.

«Η βάση των ισχυρών υποστηρικτών του λέει ότι είναι πρόθυμη να δεχτεί βραχυπρόθεσμες αυξήσεις στις τιμές της βενζίνης, αν αυτό οδηγήσει σε μια φιλική κυβέρνηση στο Ιράν μακροπρόθεσμα. Οι αντίπαλοί του είναι αντίπαλοί του σε όλα, οπότε απλά τους αγνοεί και τους απειλεί», δήλωσε η Σέπελε στο Al Jazeera.

«Ο Τραμπ δίνει μεγαλύτερη προσοχή στην απόδοση της αγοράς παρά στη δημόσια γνώμη, οπότε άρχισε να λέει ότι ελαχιστοποιεί το κόστος και ότι ο πόλεμος με το Ιράν είναι βραχυπρόθεσμος, για να τονώσει ξανά τις αγορές.»

«Αυτό που λείπει θεαματικά από τις ΗΠΑ είναι η ηγεσία που θα αντιταχθεί στον Τραμπ. Το Κογκρέσο δεν κάνει το συνταγματικό του καθήκον να τον περιορίσει. Το Ανώτατο Δικαστήριο είναι στο τσεπάκι του, επειδή το γέμισε με δικούς του ανθρώπους κατά την πρώτη θητεία του», είπε.

Γιατί λοιπόν τόσοι πολλοί λένε ότι ο πόλεμος του Τραμπ παραπαίει;

Στα μάτια πολλών παρατηρητών, ο Τραμπ, χωρίς σαφείς πολεμικούς στόχους ή καθορισμένη λύση, κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο μιας σύγκρουσης που φαίνεται να εντείνεται και να επεκτείνεται σε οικονομικούς τομείς που προφανώς δεν είχε προβλέψει η κυβέρνησή του.

Οι τιμές του πετρελαίου έχουν εκτοξευθεί λόγω των επιθέσεών του εναντίον του Ιράν, των αντεπιθέσεων της Τεχεράνης και των απειλών κατά της ναυτιλίας στο Στενό του Ορμούζ, μέσω του οποίου διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Η απόφαση της Διεθνούς Οργάνωσης Ενέργειας την Τετάρτη να διαθέσει 400 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου από τα διεθνή αποθέματα πετρελαίου δεν κατάφερε να συγκρατήσει τις τιμές. Το Ιράν προειδοποίησε ότι το πετρέλαιο θα μπορούσε να φτάσει τα 200 δολάρια το βαρέλι, καθώς συνεχίζει να ασκεί τον ασφυκτικό έλεγχό του στη θαλάσσια οδό.

Έτσι, ενώ οι παραδοσιακοί περιορισμοί δεν ισχύουν, οι δυνάμεις της αγοράς, όπως η βαρύτητα, ισχύουν πάντα.

O Ντίλιαν ομολογεί ότι για το Predator ντίλαρε με κυβέρνηση και Μαξίμου και ο λαός μένει ενεός που ο Παύλος Μαρινάκης το παίζει ψόφιος… κοριός και ο πρωθυπουργός «κουφός».

Ενέσκηψε πανικός!

Επιτέλους, αποκαταστάθηκε η … τάξη! Μετά από την αποκάλυψη του ιδιοκτήτη του Predator, Tal Dilian, στο Mega – πως το συγκεκριμένο σύστημα το πουλάει μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου – τα πράγματα μπήκαν στη θέση τους. Κι οι υποκλοπές στον φυσικό τους χώρο – στο Μέγαρο Μαξίμου! Μετά από την προαναφερόμενη δήλωση, καθώς και όσα είπε ο δικηγόρος του ισραηλινού επιχειρηματία – που πρωτοδίκως καταδικάστηκε σε 126 χρόνια φυλάκιση! – πως στο εφετείο θα προσκομιστούν όλα τα σχετικά έγγραφα, το σύστημα του Μεγάρου Μαξίμου βρίσκεται σε πανικό! Αναζητά τρόπους damage control, αλλά το μόνο που έχει καταφέρει ως τώρα είναι πρώτον, να εξαφανίσει την είδηση – διότι το θέμα φαίνεται πως «ακουμπά» τον ίδιο τον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη – από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης του συστήματος.

Γραμμή στο σύστημα

Αρκέστηκε μόνο σε μία δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Παύλου Μαρινάκη – που είχε δύο σκέλη, το θέμα αφορά ιδιώτες και έχει αποφανθεί η δικαιοσύνη πως δεν εμπλέκεται κανένας κρατικός αξιωματούχος. That’ s all! Κι ελπίζουν πως στις επόμενες ημέρες το θέμα θα πέσει, διότι δεν υπάρχουν – έτσι νομίζουν… –  στοιχεία για διατήρηση του στον «αφρό» της επικαιρότητας. Να σκεφτείτε πως η επικήρυξη από τον Πρόεδρο Τραμπ του νέου θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν, είναι σημαντικότερη ως είδηση από την δήλωση του ισραηλινού επιχειρηματία – που ο δικηγόρος του δηλώνει πως θα προσκομίσει έγγραφα στο εφετείο με τα οποία θα αποδεικνύει πως πουλάει μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες!

Ο θείος κι ο ανεψιός…

Κι η πλάκα μάλιστα ξέρετε ποια είναι; Ότι όχι μόνο το σύστημα του Μεγάρου Μαξίμου έχει πάθει … «κοκομπλόκ», αλλά και το σύστημα του … ανεψιού! Λοιπόν, όπως σας έχω ενημερώσει εγκαίρως πριν από μέρες και μετά από την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου, το σύστημα του ανεψιού είχε αρχίσει τις απειλές προς το θείο για να κάνει κάτι – προφανώς κάτι ήξερε και φοβόταν τα χειρότερα. Και τελικά αποδείχθηκε ότι είχε δίκιο – ο ανεψιός! Ετσι αμηχανία έχει εκδηλώσει και το σύστημα του ανεψιού – στο οποίο έχει πέσει «σιγή ασυρμάτου»! Όπως είναι εύλογο το θέμα το πήρε η αντιπολίτευση και το «σήκωσε» και μάλιστα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ κ. Νίκος Ανδρουλάκης ζήτησε «εδώ και τώρα» να γίνει συζήτηση στη Βουλή – αν και ο κ. Μητσοτάκης σκοπεύει να την κάνει – περί το «κράτος δικαίου» – μετά από το Πάσχα. Για να «κυρώσει» λίγο το θέμα….

Ο αστάθμητος παράγοντας

Αντιλαμβάνεστε, όμως, ότι το θέμα των υποκλοπών είναι μία βραδυφλεγής βόμβα για το Μέγαρο Μαξίμου, και με τα όσα – όργια… – έκαναν για να το κουκουλώσουν δεν αποδείχθηκαν αποτελεσματικά. Όπως αποδείχθηκε άφησαν μία … «χαραμάδα – διότι θεώρησαν ότι αν το ελέγξουν από την «κορυφή» θα είναι τα … «σκυλιά δεμένα»! Ο αστάθμητος παράγοντας που ήταν το Μονομελές Πρωτοδικείο, άλλαξε όλα τα δεδομένα. Η μεγάλη ποινή που επιβλήθηκε ανάγκασε τον Tal Dilian να «σπάσει» – διότι διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε τελικά καμία προστασία. Τα υπόλοιπα «επί της οθόνης»….

Για ακόμη 24 ημέρες!

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται. Και οι δηλώσεις και προβλέψεις πως θα τελειώσει ως το τέλος του Απριλίου διαψεύστηκαν. Τελικά ο Νετανιάχου κατόρθωσε να επιβάλει στον Τραμπ την δική του στρατηγική επιλογή. Και οι αναφορές από το Τελ Αβίβ κάνουν λόγο για για συνέχιση του πολέμου μέχρι το εβραϊκό Πάσχα – το οποίο φέτος εκτείνεται από την Τετάρτη 1 Απριλίου ως την Πέμπτη 9 Απριλίου. Τουτέστιν αν ληφθούν «τοις μετρητοίς» αυτές οι αναφορές, ο Νετανιάχου προβλέπει το τέλος του πολέμου – εκτός απροόπτου – σε 24 ημέρες από σήμερα!

Επιβαρύνεται το κόστος

Εν τω μεταξύ οι συνέπειες του πολέμου στη διεθνή οικονομία αρχίζουν σιγά – σιγά να εκδηλώνονται. Στα στενά του Ορμούζ είναι εγκλωβισμένα εκατοντάδες πλοία, πετρελαιοφόρα και ξηρού φορτίου – λέγεται πως ανέρχονται στα 1.000 βαπόρια! Η αγορά του πετρελαίου άλλοτε αντιδρά με ανησυχία κι άλλοτε με πανικό. Ηδη όμως η Ιαπωνία αποφάσισε να ρίξει στην εσωτερική αγορά τα στρατηγικά αποθέματα που διαθέτει, προφανώς για να διατηρήσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της. Ενώ ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας Ενέργειας αποφάσισε να ρίξει στην αγορά περισσότερα από 400 εκατ. βαρέλια, προφανώς για να συντηρηθεί η επιλογή του Ισραήλ για συνέχιση του πολέμου, με περιορισμένες επιπτώσεις στη διεθνή οικονομία. Τα καράβια και τα φορτία τους έχουν ήδη επιβαρυνθεί με εξαιρετικά υψηλό ασφάλιστρο και το κόστος μεταφοράς έχει επιβαρυνθεί πολύ σημαντικά.

Είναι θέμα ημερών να δούμε «ολοκάθαρα» τις συνέπειες στην ελληνική αγορά. Το κλίμα της ακρίβειας θα γίνει ακόμη πιο επώδυνο. Ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και το Μέγαρο Μαξίμου ελπίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα επιτρέψει μία ακόμη δημοσιονομική χαλάρωση – η προηγούμενη ήταν στα χρόνια της πανδημίας – για να περιορίσει τις ολέθριες συνέπειες στην οικονομία. Και την κοινωνία! Κι ίσως αυτό να συμβεί σχετικά σύντομα….

Πυρηνική ενέργεια; Οχι ευχαριστώ!

Ο κ. Μητσοτάκης στο εβδομαδιαίο κήρυγμα από το «Ράδιο Κυριάκος» έχει φέρει στο προσκήνιο τη δημιουργία των πυρηνικών αντιδραστήρων! Και μάλιστα προσπαθεί να διαχειριστεί το γεγονός ότι πριν από πέντε χρόνια ήταν απόλυτα αντίθετος με την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας στην Ελλάδα – ατυχώς βέβαια! Πρόσθεσε μάλιστα ότι πρόκειται να συγκροτηθεί διυπουργική επιτροπή «υψηλού επιπέδου» – δεν γνώριζα, είναι αλήθεια – ότι το υπουργικό συμβούλιο διαθέτει και εξέχοντες … πυρηνικούς επιστήμονες! Εν πάση περιπτώσει. Το θέμα όμως έχει αρχίσει να ανοίγει κι έχω την εντύπωση ότι δεν θα του βγει σε καλό. Ρίχνω και μία ιδέα: στις περιοχές που πρόκειται να τοποθετηθούν οι πυρηνικοί αντιδραστήρες να γίνουν, εκτός των άλλων εκδηλώσεων, και τοπικά δημοψηφίσματα. Εγινε στη Θεσσαλονίκη για το νερό και πήγε καλά. Τι λέτε;

Η «σημαία» και η 1,5 μονάδα

Το ενδιαφέρον στην προκειμένη περίπτωση είναι πως το Μέγαρο Μαξίμου «έχασε» την ατζέντα την εβδομάδα που πέρασε. Κι αντί για το θέμα του πολέμου επανήλθε με … «φόρα» το σκάνδαλο των υποκλοπών και μάλιστα εντός του … Μαξίμου – η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ με κυρίαρχο το «θέμα Βορίδη» και πάει λέγοντας! Η δυσάρεστη εσωτερική ακολουθία των σκανδάλων «θόλωσε» την τακτική του Μαξίμου που ήθελε να συνεχιστεί η «συσπείρωση στη σημαία». Τώρα τι είδους συσπείρωση είναι αυτή με δημοσκοπική βελτίωση περίπου 1,5 ποσοστιαίας μονάδας, ο Θεός κι η ψυχή του! Αλλά εν πάση περιπτώσει.

Η μονοσταυρία αύξησε τη συμμετοχή

Χθες το βράδυ στη Χαριλάου Τρικούπη χαμογελούσαν! Περίμεναν συμμετοχή για την εκλογή των συνέδρων περί τους 120.000 ψηφοφόρους και προσήλθαν τελικά περισσότεροι από 150.000 – και ορισμένες εκτιμήσεις έκαναν λόγο και για πάνω από 160.000. Ηταν 6.000 υποψήφιοι και εξελέγησαν 3.800 σύνεδροι. Βέβαια αυτή η συμμετοχή έχει την εξήγηση της. Οπως μου εξηγούσαν η εκλογή ήταν με μονοσταυρία – δηλαδή ένας ψηφοφόρος δεν μπορούσε να ψηφίσει περισσότερους από έναν υποψηφίους. Αυτό είχε σαν συνέπεια οι υποψήφιοι σύνεδροι να κινητοποιηθούν και να φέρουν «φίλους και σόγια» για να τους ψηφίσουν – στη Χαριλάου Τρικούπη αυτό το λένε «κοινωνική μόχλευση»! Μάλιστα συνέκριναν ακόμη και τις εκλογές που έκανε η Νέα Δημοκρατία για τους αντιπροσώπους του δικού της συνεδρίου, όπου ψήφισαν – λέμε τώρα… – 120.000 μέλη του κόμματος.

Μήνυμα από τον Νίκο

Τώρα θα επανέλθω στα της διαγραφής του – πρώην; – αντιπροέδρου της Βουλής κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου. Οι ίδιοι άνθρωποι μου έλεγαν ότι πρόκειται για μήνυμα προς τους υπόλοιπους! Μάλιστα τόνιζαν ότι αν μετά από το συνέδριο, κι αφού εκλεγούν τα όργανα συνεχιστούν οι «παραφωνίες» κεντρικών στελεχών του κόμματος, τότε θα εκδηλωθεί με τον ίδιος τρόπο η … «οργή του προέδρου»! Μάλιστα έλεγαν ότι αν και στις εσωκομματικές εκλογές ο κ. Κωνσταντινόπουλος είχε στηρίξει τον κ. Χάρη Δούκα, τελευταία είχε συμμαχήσει με τον κ. Παύλο Γερουλάνο – ο τελευταίος λόγω της αδυναμίας του στο εσωκομματικό πεδίο έχει συμμαχήσει με διάφορα στελέχη.