ενημέρωση 2:15, 30 September, 2026

«Σενάριο της Ημέρας της Κρίσης»: ένας οπτικός οδηγός για τις επιθέσεις σε εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Μέση Ανατολή

Οι επιθέσεις σε εγκαταστάσεις και από τις δύο πλευρές στη σύγκρουση αυτή την εβδομάδα απειλούν με σοβαρές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία.

Οι κλιμακούμενες επιθέσεις σε βασικά έργα πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Μέση Ανατολή αναμένεται να τροφοδοτήσουν μια νέα φάση της συνεχιζόμενης σύγκρουσης, με βαθιές συνέπειες για τον ενεργειακό εφοδιασμό του κόσμου και την παγκόσμια οικονομία.

Το ιρανικό καθεστώς έχει ορκιστεί να στοχοποιήσει μια σειρά από βασικές ενεργειακές υποδομές σε όλη την περιοχή, αφού προειδοποίησε ότι μια ισραηλινή επίθεση σε μια εγκατάσταση παραγωγής για το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου του στο South Pars την Τετάρτη είχε πυροδοτήσει έναν «πλήρη οικονομικό πόλεμο».

Το South Pars αποτελεί μέρος του μεγαλύτερου κοιτάσματος φυσικού αερίου στον κόσμο, το οποίο μοιράζονται το Ιράν και το Κατάρ . Βρίσκεται στα ανοιχτά της θάλασσας μεταξύ των δύο κρατών του Κόλπου και σχηματίζει μια θολωτή επέκταση του γιγάντιου North Field του Κατάρ.

Μέσα σε λίγες ώρες από την επίθεση στο South Pars, ιρανικοί πύραυλοι έπληξαν το Ras Laffan , την τοποθεσία των βασικών εγκαταστάσεων επεξεργασίας υγροποιημένου φυσικού αερίου του Κατάρ, προκαλώντας «εκτεταμένες ζημιές» στους μεγαλύτερους προμηθευτές θαλάσσιων φορτίων φυσικού αερίου στον κόσμο, σύμφωνα με την κρατική εταιρεία φυσικού αερίου του Κατάρ.

Οι κατεστραμμένες εγκαταστάσεις θα χρειαστούν τρία έως πέντε χρόνια για να επισκευαστούν, σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της QatarEnergy, Saad al-Kaabi, εγείροντας φόβους για μια παρατεταμένη παγκόσμια κρίση εφοδιασμού με φυσικό αέριο.

«Ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα δεν θα φανταζόμουν ότι το Κατάρ - το Κατάρ και η περιοχή - θα δεχόταν μια τέτοια επίθεση, ειδικά από μια αδελφική μουσουλμανική χώρα τον μήνα του Ραμαζανιού, επιτιθέμενη σε εμάς με αυτόν τον τρόπο», δήλωσε ο αλ-Κάαμπι στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters.

 Η μονάδα παραγωγής υγροποιημένου φυσικού αερίου της QatarEnergy στο Ρας Λαφάν. Φωτογραφία: Reuters

Το κράτος του Κατάρ επιβεβαίωσε μια επίθεση στην οποία συμμετείχαν πέντε βαλλιστικοί πύραυλοι που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν . Παρόλο που τέσσερις αναχαιτίστηκαν, ο πέμπτος πύραυλος έπληξε το βιομηχανικό συγκρότημα Ras Laffan, το οποίο είναι υπεύθυνο για την παραγωγή των εξαγωγών φυσικού αερίου του κράτους.

Ένας εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Κατάρ προειδοποίησε ότι η στοχοποίηση των ενεργειακών υποδομών «συνιστά απειλή για την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια, καθώς και για τους λαούς της περιοχής και το περιβάλλον της».

Οι εξαγωγές φυσικού αερίου του Κατάρ αποτελούσαν το ένα πέμπτο της παγκόσμιας αγοράς LNG πέρυσι, εκ των οποίων περίπου το 80% μεταφέρθηκε σε ενεργοβόρες αναπτυσσόμενες οικονομίες στην Ασία. Μια μακροπρόθεσμη διαταραχή των εξαγωγών του θα είχε σοβαρές συνέπειες για τους αγοραστές φυσικού αερίου σε όλο τον κόσμο, αυξάνοντας τις τιμές της αγοράς παγκοσμίως.

Περισσότερες ιστοσελίδες απειλούνται και στοχεύονται

Μετά την επίθεση στο South Pars, τα κρατικά μέσα ενημέρωσης του Ιράν προειδοποίησαν ότι πολλά σημαντικά περιφερειακά πετρελαϊκά και φυσικά πεδία που ανήκουν στη Σαουδική Αραβία , τα ΗΑΕ και το Κατάρ ήταν πλέον «άμεσοι και νόμιμοι στόχοι» και θα έπρεπε να εκκενωθούν πριν από την έναρξη των επιθέσεων «εντός ωρών».

Σε αυτά περιλαμβάνονται το διυλιστήριο Samref της Σαουδικής Αραβίας, κοντά στο λιμάνι Yanbu στην Ερυθρά Θάλασσα, και το πετροχημικό συγκρότημα Jubail, καθώς και το κοίτασμα φυσικού αερίου al-Hosn των ΗΑΕ και το πετροχημικό συγκρότημα Mesaieed του Κατάρ.

 Δορυφορική εικόνα που τραβήχτηκε στις αρχές Μαρτίου πάνω από το λιμάνι Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας στη δυτική Ερυθρά Θάλασσα. Φωτογραφία: 2026 Planet Labs PBC/AFP/Getty Images

«Μέχρι στιγμής, το Ιράν έχει σε μεγάλο βαθμό υλοποιήσει τις δηλωμένες ενέργειές του, γεγονός που καθιστά την απειλή εξαιρετικά αξιόπιστη», σύμφωνα με τον Aditya Saraswat, της συμβουλευτικής εταιρείας Rystad Energy.

Το υπουργείο Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας επιβεβαίωσε την Πέμπτη επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος στο διυλιστήριο Samref. Αναχαίτισε έναν βαλλιστικό πύραυλο που εκτοξεύτηκε προς την Yanbu, η οποία είναι η μόνη διέξοδος της Σαουδικής Αραβίας για εξαγωγές αργού πετρελαίου εν μέσω του ασφυκτικού ελέγχου του Ιράν στο στενό του Ορμούζ.

Τα διυλιστήρια Μίνα αλ-Αχμάντι και Μίνα Αμπντουλάχ του Κουβέιτ έγιναν επίσης στόχοι drones, με αποτέλεσμα να προκληθούν πυρκαγιές και στις δύο εγκαταστάσεις, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων του Κουβέιτ.

 Καπνός που υψώνεται από τις εγκαταστάσεις πετρελαίου της Μίνα στο Ομάν στις 16 Μαρτίου. Φωτογραφία: US Geological Survey/AFP/Getty Images

Εν τω μεταξύ, στο συγκρότημα Habshan των ΗΑΕ, μια άλλη από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις επεξεργασίας φυσικού αερίου στον κόσμο, η πτώση συντριμμιών από αναχαιτισθέντες πυραύλους προκάλεσε το κλείσιμο της εγκατάστασης, σύμφωνα με τον κρατικό γίγαντα πετρελαίου και φυσικού αερίου Adnoc. Η εταιρεία δήλωσε ότι το πετρελαϊκό της πεδίο Bab έγινε επίσης στόχος.

Αντίδραση της αγοράς

Οι αγορές φυσικού αερίου σημείωσαν άνοδο ως απάντηση στις απεργίες, με τον ευρωπαϊκό δείκτη αναφοράς να ανεβαίνει γρήγορα κατά 30% υψηλότερα, καθώς η ημέρα διαπραγμάτευσης άρχισε να διπλασιάζει την τιμή αγοράς πριν από την κρίση και να φτάνει στο υψηλότερο επίπεδο από τις αρχές του 2023.

«Βρισκόμαστε πλέον σε καλό δρόμο προς το σενάριο της κρίσης φυσικού αερίου της Ημέρας της Κρίσης», δήλωσε ο Saul Kavonic, επικεφαλής έρευνας στην εταιρεία συμβούλων MST Marquee. Προειδοποίησε ότι η διακοπή του εφοδιασμού με LNG θα μπορούσε να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, ανάλογα με την έκταση της ζημιάς, διατηρώντας τις τιμές του φυσικού αερίου υψηλές.

Ο κίνδυνος παρατεταμένης στρατιωτικής επιθετικότητας και μακροπρόθεσμης ζημιάς στις εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας της περιοχής έχουν επιδεινώσει τους φόβους στις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου, οι οποίες εξακολουθούν να συγκλονίζονται από το μεγαλύτερο σοκ ενεργειακού εφοδιασμού στην ιστορία μετά το κλείσιμο του στενού του Ορμούζ.

Η τιμή του αργού πετρελαίου Brent, του διεθνούς σημείου αναφοράς, αναμένεται να ξεπεράσει τα 120 δολάρια το βαρέλι αμέσως μετά την έκρηξη, σύμφωνα με αναλυτές της Rystad Energy, με πιθανές περαιτέρω αυξήσεις τιμών ανάλογα με τη σοβαρότητα της ζημιάς που έχει προκληθεί.

Ο Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε το Ιράν για περαιτέρω επιθέσεις στις εγκαταστάσεις LNG του Κατάρ, απειλώντας να «ανατινάξει μαζικά ολόκληρο το κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars».

Πηγή: Guardian 
 



  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Η Ευρώπη δεν μπορεί να είναι στρατιωτική δύναμη

Γιατί η αμυντική ολοκλήρωση θα μπορούσε να διασπάσει την ήπειρο

Από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι χώρες της δυτικής Ευρώπης βασίζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες για την ασφάλειά τους. Έτσι, προστατευμένες, αυτές οι χώρες αφέθηκαν ελεύθερες να επιδιώξουν την οικονομική ολοκλήρωση διατηρώντας παράλληλα τα δημοκρατικά συστήματα διακυβέρνησής τους. Η ευθύνη διχάστηκε, με την Ουάσινγκτον να χειρίζεται την ασφάλεια της ηπείρου και τις Βρυξέλλες να αναλαμβάνουν έναν ολοένα και μεγαλύτερο οικονομικό ρόλο. Αυτή η κατανομή ευθύνης είναι πλέον αβέβαιη. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει απαιτήσει την αγορά της Γροιλανδίας, έχει επιτεθεί σε Ευρωπαίους ηγέτες και έχει παρέμβει στην εσωτερική πολιτική των ευρωπαϊκών χωρών. Πιο πρόσφατα, έχει προειδοποιήσει ότι, εάν οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ δεν βοηθήσουν στο άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, «θα είναι πολύ κακό για το μέλλον του ΝΑΤΟ». Ο ανταγωνισμός του Τραμπ έχει ωθήσει ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, να ζητήσουν «στρατηγική αυτονομία» από την Ουάσινγκτον. Αναλυτές που γράφουν στο Foreign Affairs -συμπεριλαμβανομένων των Erik Jones και Matthias Matthijs- έχουν προτείνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλάβει μεγαλύτερο ρόλο στην ευρωπαϊκή ασφάλεια. Υποστηρίζουν ότι αυτό θα πρέπει να γίνει μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας να γίνει μια «παγκόσμια δύναμη» ικανή να αντισταθμίσει τις πολιτικές της κυβέρνησης Τραμπ.

Αυτό θα ήταν λάθος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα όχημα οικονομικής συνεργασίας. Είναι ένα ειρηνευτικό έργο, όχι ένα πολεμικό έργο. Έχει σημειώσει αξιοσημείωτη επιτυχία σε αυτή την προσπάθεια, επιτυγχάνοντας τον ιδρυτικό της στόχο να συνδέσει οικονομικά τη Γαλλία και τη Γερμανία. Αλλά αυτή η επιτυχία απαιτούσε τη συνεχή δέσμευση της Ουάσιγκτον στο ΝΑΤΟ. Η αλλαγή αυτής της ρύθμισης θα δημιουργούσε εντάσεις μεταξύ των κρατών μελών που τελικά θα απειλούσαν τις υπάρχουσες δομές της ευρωπαϊκής συνεργασίας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω και να επιτρέψει σε συνασπισμούς εθνών-κρατών εντός και εκτός του μπλοκ να αναπτύξουν νέες, διακυβερνητικές συνεργασίες. Μόνο μέσω αυτής της διαδικασίας η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες μπορούν να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή ασφάλεια - και να διασφαλίσουν την επιβίωση του ίδιου του ευρωπαϊκού εγχειρήματος.

ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΝ

Αντιμέτωποι με τις απειλές του Τραμπ, Ευρωπαίοι ηγέτες, συμπεριλαμβανομένων του Μακρόν και της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δήλωσαν ότι η Ευρώπη θα πρέπει να ενεργεί ως παγκόσμια δύναμη. Αν και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δείξει αυξανόμενο ενθουσιασμό για την ανάληψη αυτού του ρόλου, δεν είναι σε θέση να το πράξει. Αντίθετα, οι Βρυξέλλες χρειάζονται την Ουάσινγκτον τώρα περισσότερο από ποτέ. Ο λόγος γι' αυτό είναι απλός: ιστορικά, η δύναμη που ευθύνεται περισσότερο για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες . Η υποστήριξη της Ουάσινγκτον για μια ενωμένη Ευρώπη χρονολογείται από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και την πεποίθηση της κυβέρνησης Τρούμαν ότι η ολοκλήρωση ήταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης ηπείρου και την αναχαίτιση της εξάπλωσης του κομμουνισμού. Η προσέγγιση των ΗΠΑ δεν ήταν πάντα ευπρόσδεκτη. Η βρετανική κυβέρνηση, ειδικότερα, θεωρούσε την επιθυμία της Ουάσινγκτον για ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ως εξωτερική παρέμβαση που απειλούσε τα δημοκρατικά συστήματα διακυβέρνησης της Ευρώπης.

Οι αρχικοί θεσμοί της ευρωπαϊκής οικονομικής ολοκλήρωσης σχεδιάστηκαν επομένως για να συμπληρώνουν και όχι να αντικαθιστούν την εθνική κυριαρχία. Αυτός ο συμβιβασμός αποδείχθηκε εξαιρετικά ανθεκτικός. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες εργάστηκαν για την άρση των εμποδίων στην επικοινωνία και την ανταλλαγή, ξεκινώντας με την ίδρυση του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας το 1948 και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα το 1951. Έξι χρόνια αργότερα, η ΕΚΑΧ μετατράπηκε με τη Συνθήκη της Ρώμης στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Καθώς το ευρωπαϊκό εγχείρημα εμβαθύνει και επεκτείνεται, οι θεσμοί και οι φορείς της οικονομικής ολοκλήρωσης έχουν ριζώσει.

Πηγή: Foreign Affairs

Πώς ο πόλεμος της Αμερικής στο Ιράν απέτυχε

Η Τεχεράνη θα θέσει τώρα τους όρους της ειρήνης

Πριν από δεκαεπτά χρόνια, ενώ υπηρετούσα ως αξιωματούχος του γραφείου για το Ιράν στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, ρώτησα έναν πιο έμπειρο συνάδελφο για την τελευταία εμπρηστική δήλωση του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, τότε προέδρου του Ιράν. Ο συνάδελφός μου απάντησε: «Σταματήστε να δίνετε προσοχή στον Αχμαντινετζάντ. Εστιάστε μόνο στον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ. Αυτός παίρνει τις σημαντικές αποφάσεις». Πρόσθεσε: «Αλλά μην ανησυχείτε. Η αλλαγή έρχεται. Ο Χαμενεΐ» -ο οποίος ήταν τότε 69 ετών και πιστεύεται ευρέως ότι είχε καρκίνο- «θα μπορούσε να πεθάνει ανά πάσα στιγμή».

Ο Χαμενεΐ δεν πέθανε. Μόλις πριν από δύο εβδομάδες, όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έκαναν αυτό που η φύση δεν είχε κάνει και τερμάτισαν την 36χρονη διακυβέρνηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας από τον ανώτατο ηγέτη. Ο Χαμενεΐ άφησε μια καταδικαστική κληρονομιά. Από την άνοδό του το 1989, το ιρανικό ριάλ έχει χάσει σχεδόν όλη την αξία του έναντι του δολαρίου. Αν και πλούσιο σε φυσικούς πόρους, το Ιράν αντιμετωπίζει συνεχώς ελλείψεις ηλεκτρικής ενέργειας και νερού. Τον τελευταίο χρόνο, οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 70%.

Τα οικονομικά προβλήματα του Ιράν είναι σε μεγάλο βαθμό συνέπεια μιας εξωτερικής πολιτικής που έχει σχεδιαστεί για να αντιτίθεται στα συμφέροντα των ΗΠΑ. Όταν αντιμετώπισε τη λαϊκή δυσαρέσκεια, ο Χαμενεΐ αντιστάθηκε σταθερά στις μεταρρυθμίσεις και κατέφυγε στη βία για να καταστείλει τον λαό του - κυρίως τον Ιανουάριο, όταν το καθεστώς του δολοφόνησε χιλιάδες πολίτες του. Αλλά σαφώς προετοίμασε το Ιράν για αυτή τη στιγμή. Αντιμέτωπο με μια πραγματικά υπαρξιακή απειλή, το Ιράν έχει εξαπολύσει μια πολύ πιο σκόπιμη, αποκεντρωμένη και αποτελεσματική απάντηση από ό,τι περίμεναν πολλοί, χτυπώντας όχι μόνο ισραηλινό έδαφος και διπλωματικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ, αλλά και πολιτικούς στόχους σε όλο τον Περσικό Κόλπο, συμπεριλαμβανομένων αεροδρομίων, ξενοδοχείων και ενεργειακών υποδομών.

Ο Τραμπ πιθανότατα θέλει να ανακηρύξει σύντομα τη νίκη του. Ο ιρανικός στρατός έχει υποβαθμιστεί σοβαρά. Το Ισραήλ μπορεί να έχει περιορισμένα πυραυλικά αναχαιτιστικά συστήματα και η διατήρηση της σταθερότητας των παγκόσμιων αγορών θα απαιτήσει το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, το οποίο το Ιράν έχει κηρύξει κλειστό για τους εχθρούς του. Αλλά δεν μπορεί να επιβάλει την παράδοση σε μια κυβέρνηση που την αρνείται. Ακόμα και μετά τη σοβαρή ζημιά στον στρατό του Ιράν, το καθεστώς που εγκαθίδρυσε ο Χαμενεΐ έχει ισχυρά κίνητρα για να συνεχίσει τις συγκρούσεις και διατηρεί μια ποικιλία εργαλείων για να διατηρήσει έναν πόλεμο φθοράς.

Πηγή: Foreign Affairs

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ουγγαρία και Σλοβακία μπλοκάρουν την απόφαση της συνόδου κορυφής της ΕΕ να διαθέσει 90 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ουκρανία

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα επανεξετάσει το ζήτημα αυτό στην επόμενη σύνοδό του, ανέφερε το τελικό ανακοινωθέν τριών σημείων.

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ, 19 Μαρτίου. /TASS/. Η Μπρατισλάβα και η Βουδαπέστη μπλόκαραν την απόφαση της συνόδου κορυφής της ΕΕ να εγκρίνει 90 δισεκατομμύρια ευρώ σε στρατιωτική χρηματοδότηση για το Κίεβο την περίοδο 2026-2027 και το 20ό πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας, αναφέρει ανακοίνωση μετά τη σύνοδο κορυφής, η οποία δημοσιεύθηκε μετά τις συζητήσεις για την Ουκρανία.

«Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συζήτησε τις τελευταίες εξελίξεις όσον αφορά την Ουκρανία. Το κείμενο που περιλαμβάνεται στο έγγραφο EUCO 2/26 υποστηρίχθηκε σθεναρά από 25 αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα επανεξετάσει το θέμα αυτό στην επόμενη σύνοδό του», αναφέρει το τελικό ανακοινωθέν τριών σημείων.

Όπως εξήγησε στο TASS διπλωματική πηγή στις Βρυξέλλες, η Ουγγαρία και η Σλοβακία αρνήθηκαν να άρουν το βέτο τους στην έγκριση χρηματοδότησης ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ για το Κίεβο και το 20ό πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας, απορρίπτοντας το προετοιμασμένο σχέδιο διακήρυξης για τη σύνοδο κορυφής για την Ουκρανία.

Το συνημμένο έγγραφο 2/26 είναι ένα σχέδιο τελικής δήλωσης που δεν έχει λάβει την έγκριση της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας και ως εκ τούτου δεν έχει νομική ισχύ. Περιέχει, ειδικότερα, την ακόλουθη διατύπωση: «Μετά την απόφασή του του Δεκεμβρίου 2025 να παράσχει στην Ουκρανία δάνειο στήριξης ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ για το 2026 και το 2027, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χαιρετίζει την έγκριση του δανείου από τους συννομοθέτες και προσβλέπει στην πρώτη εκταμίευση προς την Ουκρανία έως τις αρχές Απριλίου.»

Αναφέρει επίσης ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο «προσβλέπει στην ταχεία έγκριση του 20ού πακέτου κυρώσεων. Επαναλαμβάνει τη σημασία της περαιτέρω μείωσης των ενεργειακών εσόδων της Ρωσίας και του περαιτέρω περιορισμού του τραπεζικού συστήματος της Ρωσίας».

Μετά την αποτυχία της συζήτησης για την Ουκρανία, στην οποία συμμετείχε ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι, η σύνοδος κορυφής προχώρησε στη συζήτηση της κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή και της κατάστασης με την απότομη αύξηση των τιμών της ενέργειας, η οποία απειλεί με σοβαρά προβλήματα την οικονομία της ΕΕ.