Πώς η χρήση AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι σύγχρονες ένοπλες (και όχι μόνο) συρράξεις.

Από τα πεδία μάχης της Ουκρανίας ως τα κατασκοπευτικά δίκτυα της Μέσης Ανατολής, η Tεχνητή Nοημοσύνη έχει ήδη αρχίσει να ξαναγράφει το εγχειρίδιο με τους κανόνες του πολέμου. Αυτόνομα drones που επιλέγουν στόχους χωρίς άμεση ανθρώπινη παρέμβαση, αλγόριθμοι που αναλύουν δορυφορικές εικόνες σε δευτερόλεπτα και γλωσσικά μοντέλα που βοηθούν αξιωματικούς να λαμβάνουν αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο – η εποχή του «έξυπνου πολέμου» δεν είναι κάτι που ανήκει στο μέλλον αλλά κάτι που έχει ήδη ξεκινήσει. Κανένα γεγονός δεν αποτύπωσε αυτή τη νέα πραγματικότητα πιο έντονα από την πρόσφατη αντιπαράθεση ανάμεσα στην εταιρεία Τεχνητής Νοημοσύνης Anthropic και το αμερικανικό Πεντάγωνο – μια σύγκρουση που αποκάλυψε βαθύτερα ηθικά και πολιτικά ζητήματα.

Η «υπεύθυνη ΑΙ» που έγινε «κίνδυνος εθνικής ασφάλειας»

Το καλοκαίρι του 2025, το αμερικανικό υπουργείο Aμυνας, μέσω του Γραφείου Ψηφιακής και Τεχνητής Νοημοσύνης (CDAO), υπέγραψε συμφωνία δύο ετών με την Anthropic ύψους 200 εκατομμυρίων δολαρίων. Η εταιρεία – δημιουργός του γλωσσικού μοντέλου Claude – αναλάμβανε να αναπτύξει «πρωτοποριακές δυνατότητες Tεχνητής Nοημοσύνης για την προώθηση της εθνικής ασφάλειας». Hταν η πρώτη εταιρεία ΑΙ που απέκτησε πρόσβαση σε διαβαθμισμένα δίκτυα του Πενταγώνου. Το Claude ενσωματώθηκε στην αμυντική ροή εργασιών μέσω της Palantir Technologies – της εταιρείας λογισμικού του Πίτερ Τιλ που συνεργάζεται στενά με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Το μοντέλο χρησιμοποιήθηκε για την ταχεία επεξεργασία τεράστιου όγκου σύνθετων δεδομένων, για τη στήριξη αναλυτών πληροφοριών και για την επιτάχυνση επιχειρησιακών αποφάσεων. Η Anthropic παρουσίαζε τότε τη συνεργασία ως δείγμα «υπεύθυνης ΤΝ» στην υπηρεσία των δημοκρατικών αξιών.

Η σχέση άρχισε να κλονίζεται στις αρχές του 2026, όταν ο υπουργός Aμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ εξέδωσε υπηρεσιακό σημείωμα που υποχρέωνε όλες τις αμυντικές συμβάσεις Τεχνητής Νοημοσύνης να περιλαμβάνουν «κάθε νόμιμη χρήση» – χωρίς εξαιρέσεις. Αυτό ερχόταν σε απευθείας σύγκρουση με τις δύο κόκκινες γραμμές που η Anthropic είχε ήδη θέσει: δεν θα επέτρεπε τη χρήση της τεχνολογίας της για μαζική παρακολούθηση πολιτών στις ΗΠΑ, ούτε για πλήρως αυτόνομα οπλικά συστήματα που λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς ανθρώπινη εποπτεία. Στις 26 Φεβρουαρίου 2026, ο CEO της Anthropic Ντάριο Αμοντέι δήλωσε δημοσίως ότι δεν μπορεί «με καθαρή συνείδηση» να αποδεχθεί το αίτημα του Πενταγώνου. «Πιστεύουμε ότι, σε ελάχιστες περιπτώσεις, η Tεχνητή Nοημοσύνη θα μπορούσε να υπονομεύσει, αντί να υπερασπιστεί, τις δημοκρατικές αξίες» έγραψε. Ηταν μια δήλωση ασυνήθιστης τόλμης για έναν επιχειρηματία της Σίλικον Βάλεϊ.

Η απόκριση της αμερικανικής κυβέρνησης ήταν ταχεία και ασυνήθιστα σκληρή. Στις 27 Φεβρουαρίου 2026 ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε στο Truth Social ότι «απέλυσε» την Anthropic και διέταξε κάθε ομοσπονδιακή υπηρεσία να διακόψει αμέσως τη χρήση της τεχνολογίας της. Λίγες ημέρες αργότερα, το υπουργείο Αμυνας ανακοίνωσε επίσημα τον χαρακτηρισμό της Anthropic ως «κίνδυνο για την εφοδιαστική αλυσίδα εθνικής ασφάλειας» – ένας χαρακτηρισμός που παραδοσιακά χρησιμοποιείται κατά ξένων εχθρικών φορέων και όχι μεγάλων αμερικανικών εταιρειών. Ο χαρακτηρισμός αυτός υποχρεώνει εργολάβους και προμηθευτές στον αμυντικό κλάδο να πιστοποιήσουν ότι δεν χρησιμοποιούν τεχνολογία της Anthropic.

Η εταιρεία ανακοίνωσε αμέσως ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη. Μέσα σε μόλις μερικές ώρες από τον αποκλεισμό της Anthropic, ο CEO της OpenAI Σαμ Αλτμαν ανακοίνωσε συμφωνία με το υπουργείο Αμυνας για ανάπτυξη μοντέλων σε διαβαθμισμένα δίκτυα. Ο Αλτμαν ισχυρίστηκε ότι και η δική του εταιρεία τηρεί τις ίδιες «κόκκινες γραμμές» – αρνούμενη αυτόνομα όπλα και μαζική παρακολούθηση – αλλά επέλεξε να στηριχθεί στους υφιστάμενους νόμους αντί να θέσει ανεξάρτητες εταιρικές απαγορεύσεις. Η διαφορά ήταν ουσιαστική: η Anthropic ήθελε η ίδια να ελέγχει πώς χρησιμοποιείται η τεχνολογία της, ανεξαρτήτως νομιμότητας. Το Πεντάγωνο αντέτεινε ότι μια ιδιωτική εταιρεία δεν μπορεί να υπερισχύει του κράτους σε αποφάσεις εθνικής άμυνας.

Η «kill zone» των UGVs, τα drones των $2.000 και τα διλήμματα «τύπου Οπενχάιμερ»

Πρακτικά, ωστόσο, ήταν ο πόλεμος στην Ουκρανία που αναδείχθηκε στο πρώτο πεδίο δοκιμής χρήσης της Τεχνητής Νοημοσύνης σε μεγάλης κλίμακας σύγκρουση. Η Ουκρανία έχει ξεκινήσει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα με επίκεντρο μια «kill zone» 15 χιλιομέτρων στην πρώτη γραμμή του μετώπου – με στόχο να την επεκτείνει στα 40 χιλιόμετρα – γεμάτη ημι-αυτόνομα drones που εντοπίζουν κινήσεις και στοχεύουν χωρίς διαρκή ανθρώπινη παρέμβαση. Η Ρωσία απαντά με το δικό της οπλοστάσιο αυτόνομων οχημάτων εδάφους. Αυτή η σύγκρουση έχει ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο που μέχρι πρόσφατα ανήκε στην επιστημονική φαντασία: τα στρατιωτικά μη επανδρωμένα χερσαία οχήματα, γνωστά ως Uncrewed Ground Vehicles (UGVs).

Η Ουκρανία διαθέτει ήδη το πρώτο τάγμα UGVs στον κόσμο, με ρομπότ που φέρουν πολυβόλα Kalashnikov, εκτοξευτές χειροβομβίδων και εκρηκτικά και έχουν τη δυνατότητα μεταξύ άλλων να τοποθετούν νάρκες και συρματοπλέγματα στο πεδίο. Εχουν ήδη καταγραφεί περιστατικά όπου ρώσοι στρατιώτες παραδόθηκαν σε ουκρανικά ρομπότ – χωρίς ανθρώπινη παρουσία κοντά στο σημείο της σύλληψης. Η εταιρεία Tencore παρήγαγε πάνω από 2.000 μονάδες UGV για τον ουκρανικό στρατό μόνο το 2025, ενώ η ζήτηση για το 2026 αναμένεται να εκτοξευθεί στις 40.000 μονάδες. Η Ρωσία αναπτύσσει παράλληλα τα δικά της μοντέλα, όπως το Kuryer και το Lyagushka («Βάτραχος»), ενώ αναφορές κάνουν λόγο για πρώτες ανταλλαγές πυρών μεταξύ ρωσικών και ουκρανικών ρομπότ χωρίς την παρουσία ανθρώπων στο πεδίο. Αξίζει να σημειωθεί πως η συντριπτική πλειονότητα των μη επανδρωμένων οχημάτων εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για τον αρχικό τους σκοπό, την παράδοση προμηθειών και την εκκένωση των τραυματιών ή την περισυλλογή των σορών των πεσόντων.

Η τρέχουσα σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει αναδείξει την Τεχνητή Νοημοσύνη σε καίριας σημασίας εργαλείο που χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στρατό για αξιολόγηση πληροφοριών, αναγνώριση στόχων και προσομοίωση σεναρίων μάχης. Παράλληλα, το Ιράν έχει εκτοξεύσει χιλιάδες drones σε ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο, διαταράσσοντας την παγκόσμια αγορά πετρελαίου και τις αεροπορικές διαδρομές. Φτηνά drones με κόστος μόλις 2.000 δολαρίων ή οχήματα κατασκευασμένα με 3D printer μπορούν πλέον να αντιμετωπίσουν ορισμένα από τα πλέον προηγμένα αμυντικά οπλικά συστήματα. Αυτή η ασυμμετρία έχει οδηγήσει αναλυτές να μιλούν για νέα εποχή «αέναων πολέμων» που εύκολα αρχίζουν και δύσκολα σταματούν. Πέρα από το φυσικό πεδίο μάχης, η ΤΝ έχει μεταμορφώσει και τον κυβερνοπόλεμο. Αλγόριθμοι ανιχνεύουν αδυναμίες και τρωτά σημεία σε εχθρικά δίκτυα ταχύτερα από οποιονδήποτε ανθρώπινο χάκερ, ενώ συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης μπορούν να παράγουν παραπλανητικές πληροφορίες – deepfakes και ψεύτικες εκθέσεις – σε βιομηχανική κλίμακα. Η Ρωσία, σύμφωνα με αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, χρησιμοποιεί ήδη ΑΙ για εσωτερική προπαγάνδα και επιχειρήσεις πληροφοριακής επιρροής/υπονόμευσης σε βάρος των δυτικών δημοκρατιών.

Η ΤΝ έχει καταστεί το νέο πεδίο γεωπολιτικής αντιπαλότητας. ΗΠΑ και Κίνα επενδύουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια για να επιτύχουν κυριαρχία σε τεχνολογίες που κυμαίνονται από αυτόνομα οπλικά συστήματα έως «έξυπνες» προσομοιώσεις. Η Κίνα έχει υιοθετήσει τη στρατηγική του «Σημασιολογικού Πολέμου (Semantic Warfare)» – μια ολοκληρωμένη ενσωμάτωση AI τεχνολογιών σε όλους τους τομείς: ξηρά, θάλασσα, αέρα, Διάστημα και κυβερνοχώρο. Αυτό περιλαμβάνει υποβοηθούμενα από Τεχνητή Νοημοσύνη συστήματα διοίκησης και ελέγχου, αλλά και «γνωστικό πόλεμο» – χρήση ΑΙ για ψυχολογικές επιχειρήσεις και χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Ο πρώην επικεφαλής της κινεζικής εταιρείας αμυντικών έργων Norinco δήλωνε ήδη από το 2018 ότι «στα μελλοντικά πεδία μάχης δεν θα υπάρχουν άνθρωποι». Μεταξύ των αναδυόμενων δυνάμεων, αξιοσημείωτη είναι και η δράση της Τουρκίας, που εξάγει αποτελεσματικά και σχετικά φτηνά πολεμικά drones, ενώ η αγορά στρατιωτικών αεροχημάτων προβλέπεται να ξεπεράσει τα 40 δισεκατομμύρια δολάρια συνολικά, με ορισμένες προβλέψεις να την ανεβάζουν στα 187 δισεκατομμύρια έως το 2034.

Η πιο βαθιά αγωνία που γεννά ο πόλεμος της ΤΝ δεν είναι τεχνολογική – είναι φιλοσοφική. Οταν ένα αυτόνομο οπλικό σύστημα σκοτώνει έναν άμαχο, ποιος είναι υπεύθυνος; Ο κατασκευαστής; Ο προγραμματιστής; Ο στρατηγός; Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες έχει χαρακτηρίσει την ανάθεση θανατηφόρων αποφάσεων σε μηχανές «ηθικά απαράδεκτη» και ζητεί διεθνή, νομικά δεσμευτική συμφωνία απαγόρευσής τους έως το τέλος του 2026. Η Υπατη Εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών για θέματα Αφοπλισμού Ιζούμι Νακαμίτσου δηλώνει κατηγορηματικά: «Δεν πρέπει να επιτραπεί. Πρέπει, στην πραγματικότητα, να απαγορευτεί από το Διεθνές Δίκαιο».

Στη Σύνοδο Κορυφής για την ΤΝ που πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2025 δεκάδες χώρες υπέγραψαν διακήρυξη που υπογραμμίζει ότι το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο «ισχύει πλήρως για όλα τα οπλικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που υποστηρίζονται από Τεχνητή Νοημοσύνη». Ωστόσο, η Ρωσία έχει απορρίψει κατηγορηματικά κάθε απαγόρευση αυτόνομων οπλικών συστημάτων και η στάση της Κίνας παραμένει διφορούμενη. Ο ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι απηύθυνε έκκληση στα Ηνωμένα Εθνη τον Σεπτέμβριο του 2025, δηλώνοντας ότι η ΤΝ έχει πυροδοτήσει «τον πιο καταστρεπτικό αγώνα εξοπλισμών στην ανθρώπινη ιστορία» – μια προειδοποίηση που, σύμφωνα με αναλυτές, δεν έχει ακόμη ληφθεί αρκετά σοβαρά από τους ηγέτες του πλανήτη.

Η υπόθεση Anthropic – Πενταγώνου δεν αποτελεί απλώς μια εταιρική διένεξη. Είναι ένα σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης: η τεχνολογία εξελίσσεται με ταχύτητα που ξεπερνά κατά πολύ την ικανότητα της πολιτικής και του δικαίου να τη ρυθμίσουν. Ειδικοί της αμυντικής τεχνολογίας προειδοποιούν ότι βρισκόμαστε σε ένα δίλημμα «τύπου Οπενχάιμερ» – σε αυτή την κρίσιμη καμπή της Ιστορίας όταν οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν ότι η δημιουργία τους είχε ξεφύγει από τον έλεγχό τους. Η διαφορά είναι ότι τώρα δεν μιλάμε για μια ατομική βόμβα – μιλάμε για τεχνολογία που μπορεί να αναπαραχθεί, να προσαρμοστεί και να χρησιμοποιηθεί από οποιονδήποτε διαθέτει έναν υπολογιστή και μια σύνδεση στο Διαδίκτυο.

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται για τρίτη εβδομάδα, προκαλώντας όχι μόνο ανθρώπινες απώλειες αλλά και σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Όπως επισημαίνει δημοσίευμα του BBC, η αναταραχή στην περιοχή έχει δημιουργήσει νέες ισορροπίες, με ορισμένες χώρες να επωφελούνται από τις διαταραχές στις διεθνείς αγορές ενέργειας.

Ο αντίκτυπος της σύγκρουσης είναι ήδη ορατός και εκτιμάται ότι θα έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία. Για πολλές πετρελαιοπαραγωγές χώρες, η κρίση έχει δημιουργήσει νέες ευκαιρίες, καθώς παρά τις διεθνείς πρωτοβουλίες για μετάβαση σε ανανεώσιμες πηγές, η εξάρτηση από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο παραμένει ισχυρή.

Η άνοδος των τιμών επιτρέπει στους παραγωγούς να ενισχύουν τα έσοδά τους, αξιοποιώντας τη συγκυρία προς όφελός τους.

Σύμφωνα με το BBC, η Νορβηγία συγκαταλέγεται στις χώρες που ωφελούνται από τις εξελίξεις. Από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, η Νορβηγία αύξησε την παραγωγή φυσικού αερίου, συμβάλλοντας στην κάλυψη μέρους του κενού που προέκυψε από τη μείωση των ρωσικών εξαγωγών προς τη Δύση.

Παράλληλα, ο Καναδάς επιχειρεί να αναδειχθεί ως «σταθερός, αξιόπιστος και προβλέψιμος» προμηθευτής ενέργειας. Αν και αντιμετωπίζει δυσκολίες στην αύξηση της παραγωγής, η χώρα έχει κατορθώσει να αποσπάσει μερίδιο από τη διεθνή ζήτηση.

Οι «χαμένοι» της κρίσης

Αν και οι αμερικανοί παραγωγοί πετρελαίου επωφελούνται από τις υψηλές τιμές, η συνολική οικονομία των ΗΠΑ αντιμετωπίζει πιέσεις. Εταιρείες όπως η ExxonMobil επηρεάζονται από τις διαταραχές στη Μέση Ανατολή, ιδίως σε περιοχές όπου δραστηριοποιείται το Κατάρ, ενώ πολλοί παραγωγοί σχιστολιθικού πετρελαίου δεν μπορούν να αυξήσουν άμεσα την παραγωγή τους.

Η υψηλή κατανάλωση ενέργειας καθιστά τις ΗΠΑ ευάλωτες στις αυξήσεις τιμών, καθώς παραμένουν οι μεγαλύτεροι χρήστες πετρελαίου και φυσικού αερίου παγκοσμίως.

Στην Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο, η εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα προκαλεί ανησυχία. Η συνεχιζόμενη άνοδος των τιμών ενέργειας δημιουργεί πληθωριστικές πιέσεις, με κίνδυνο επιβράδυνσης της ανάπτυξης και αύξησης του κόστους ζωής.

Η κατάσταση στην Ασία

Στην Ασία, όπου οι περισσότερες χώρες εξαρτώνται έντονα από τις προμήθειες της Μέσης Ανατολής, η κρίση προκαλεί έντονο προβληματισμό. Η Νότια Κορέα προειδοποιεί για κινδύνους στην παραγωγή λόγω της αύξησης των τιμών καυσίμων, ενώ η Ινδία αξιοποιεί τις ευκαιρίες που προσφέρει η Ρωσία για φθηνότερες εισαγωγές.

Τέλος, η Κίνα εμφανίζεται πιο προστατευμένη, έχοντας επενδύσει στην ενίσχυση των στρατηγικών αποθεμάτων της και μειώνοντας την έκθεσή της στις διακυμάνσεις της αγοράς.

To «Fury» της Anduril είναι το πρώτο από μια νέα γενιά drone που θα συνοδεύουν μαχητικά αεροπλάνα.

Στο πλαίσιο της συνεργασίας της με το Πεντάγωνο, η αμερικανική αμυντική εταιρεία Anduril ξεκινά τη μαζική παραγωγή ενός αεριωθούμενου drone που θα συνοδεύει μαχητικά αεροσκάφη.

Το «Fury», μήκους περίπου πέντε μέτρων, θα είναι οπλισμένο με πυραύλους και θα πετά με μέγιστη ταχύτητα Mach 0,95, πολύ ταχύτερα από τα μικρότερα στρατιωτικά drone που κινούνται με έλικες.

Τον Απρίλιο του 2024, η αμερικανική πολεμική αεροπορία ανέθεσε στην Anduril και την General Atomics να αναπτύξουν τα πρώτα «Συνεργατικά Μαχητικά Αεροσκάφη» (CCA).

Η Anduril είναι μια από τις νέες αμυντικές εταιρείες υψηλής τεχνολογίας που ελπίζουν να κερδίσουν συμβόλαια το Πενταγώνου για όπλα νέας γενιάς. Η κυβέρνηση Τραμπ ελπίζει ότι οι νέες εταιρείες θα φέρουν νέα πνοή στην αμυντική βιομηχανία με μειωμένο κόστος.

Ο Ματ Γκριμ, συνιδρυτής και γενικός διευθυντής επιχειρήσεων της Anduril, δήλωσε στο Reuters ότι η προσέγγιση της εταιρείας είναι εντελώς διαφορετική σε σχέση με άλλους κατασκευαστές οπλικών συστημάτων.

Αντί να σχεδιάζει σκάφη και να αποφασίζει αργότερα για τις λεπτομέρειες της κατασκευής, η Anduril ξεκινά με βάση την αλυσίδα παραγωγής. Μεταξύ άλλων, επέλεξε το αλουμίνιο στη θέση του πιο δυσεύρετου τιτανίου και χρησιμοποιεί σύνθετα υλικά που αναπτύχθηκαν αρχικά για χρήση σε γιοτ. Για το Fury, επέλεξε έναν κινητήρα τζετ της  Williams International που σχεδιάστηκε αρχικά για ιδιωτικά αεροπλάνα.

Πρωτότυπο του Fury στο εργοστάσιο της Anduril στο Οχάιο (Reuters)

Τον Μάρτιο, η Anduril υπέγραψε συμφωνία 38 εκατ. δολαρίων με τη βρετανική κυβέρνηση προκειμένου να προμηθεύσει την Ουκρανία με το μαχητικό drone Altius, το οποίο μπορεί να απογειώνεται από το έδαφος ή να απελευθερώνεται από άλλα αεροσκάφη για να πραγματοποιεί πλήγματα ή να συμμετέχει σε επιχειρήσεις κυβερνοπολέμου.

Το πρόγραμμα CCA αφορά την προμήθεια περίπου 1.000 αυτόνομων drone που θα πετούν δίπλα σε μαχητικά με πιλότους για αναγνωριστικές αποστολές, επιχειρήσεις ηλεκτρονικού πολέμου και βομβαρδισμούς.

Τα drone συνοδεύουν μαχητικά όπως το F-35 της Lockheed Martin και το μελλοντικό μαχητικό νέας γενιάς F-47, το οποίο ανέλαβε να αναπτύξει η Boeing.

Παρόμοια drone «wingman» αναπτύσσονται και στην Ευρώπη από τη σουηδική Saab και μια τριμερή συνεργασία ανάμεσα στη Dassault, την Airbus και την Indra Sisstemas.

Στο εργοστάσιο του Οχάιο, η Anduril σχεδιάζει να παράγει από φέτος και τους πυραύλους κρουζ Barracuda και τον αντιαεροπορικό πύραυλο Roadrunner.