Το Ιράν, σύμφωνα με τον πρώην πρόεδρο της Ρωσίας και νυν επικεφαλής του Συμβουλίου Ασφαλείας Ντμίτρι Μεντβέντεφ, έχει στα χέρια του ένα «όπλο» εξίσου ισχυρό με το πυρηνικό: τα Στενά του Ορμούζ. Η δήλωσε έγινε στην Τεχεράνη όπου βρέθηκε  μαζί Ρώσους αξιωματούχους για την κηδεία του Αλί Χαμεϊνέι.

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, συναντήθηκε με Ιρανούς ηγέτες κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Τεχεράνη. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο διορισμός του Μεντβέντεφ ως ειδικού απεσταλμένου του Ρώσου προέδρου στο Ιράν σηματοδοτεί μια σκληρότερη γεωπολιτική στάση από τον Πρόεδρο Πούτιν.

Ο Ρώσος αξιωματούχος υπογράμμισε ότι οι διεθνείς συζητήσεις επικεντρώνονται πλέον στο πώς θα λειτουργήσει το στρατηγικό αυτό θαλάσσιο πέρασμα στο μέλλον.

«Σε αυτό περιστρέφονται οι συζητήσεις – την επίτευξη συμφωνιών για το πώς θα λειτουργεί αυτό το στενό στο μέλλον», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Μεντβέντεφ, δίνοντας έμφαση στη γεωπολιτική σημασία της περιοχής.

Στο πλαίσιο της επίσκεψης, ο Μεντβέντεφ συναντήθηκε επίσης με τον Ιρανό Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν παρουσία των αντιπροσωπειών, σύμφωνα με βίντεο που δημοσιεύθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Μεντβέντεφ.

Σε συνέντευξή του αμέσως μετά το πέρας των συναντήσεων, ο πρώην πρόεδρος της Ρωσίας μίλησε για τον πόλεμο Ιράν-ΗΠΑ-Ισραήλ καθώς και τα… «πυρηνικά» που έχει αυτή τη στιγμή στη διάθεσή της η Τεχεράνη:

«Το Στενό του Ορμούζ έχει αποδειχθεί ότι δεν είναι πιο αδύναμο από ένα πυρηνικό όπλο για το Ιράν, αλλά διαθέτει επίσης ένα «θερμοπυρηνικό» όπλο σε εφεδρεία—το Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. Εάν αποκλειστεί, όλες οι μεταφορές πετρελαίου και άλλες μεταφορές θα αποκλειστούν».

Θυμίζουμε πως ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ οδήγησε σε εκτόξευση των τιμών πετρελαίου παγκοσμίως, ενώ επλήγησαν κυρίως οι αγορές της Ασίας, της Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Ειδικά δε στις τελευταίες η αμερικανική κοινή γνώμη αντιμετώπισε με οργή τις μεγάλες ανατιμήσεις στα καύσιμα, πλήττοντας δημοσκοπικά τον Τραμπ.

Ο Μεντβέντεφ θεωρεί πως αυτά είναι τα «πυρηνικά» που έχει στη διάθεσή του το Ιράν και χρησιμοποίηση ήδη μερικώς το ένα εξ αυτών (σ.σ. τα Στενά του Ορμούζ) πληγώνοντας τους αντιπάλους του.

Προειδοποιήσεις προς τη Δύση

Στο μεταξύ, η Τεχεράνη απηύθυνε προειδοποιήσεις προς τη Γαλλία και τη Βρετανία σχετικά με τα Στενά του Ορμούζ, εντείνοντας το κλίμα ανησυχίας στην περιοχή.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, και στη σκιά του λαϊκού προσκυνήματος του Αλί Χαμενεΐ όπου ακούστηκαν απειλές και κατάρες κατά των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ο Ιρανός υφυπουργός Εξωτερικών Καζέμ Γκαριμπαμπάντι δήλωσε ότι «τα Στενά του Ορμούζ δεν αποτελούν θέατρο για την άσκηση της διπλωματίας των κανονιοφόρων από εξωπεριφερειακές δυνάμεις».

Οι καύσωνες που έπληξαν την κεντρική και βόρεια Ευρώπη φέτος είναι πιθανό να εμφανίζονται πλέον πιο συχνά - Η Ελλάδα βρίσκεται στη περιοχή της Ευρώπης που είναι η πιο ευάλωτη για υψηλές θερμοκρασίες

«Η Ελλάδα, ως χώρα της ανατολικής Μεσογείου, βρίσκεται σε περιοχή υψηλής επικινδυνότητας όσον αφορά στην εμφάνιση ακραία υψηλών θερμοκρασιών. Επομένως, επεισόδια ανάλογης έντασης, τα οποία καταγράφηκαν πρόσφατα σε άλλες χώρες της Ευρώπης μπορούν να εκδηλωθούν και στη χώρα μας».

Αυτά τονίζει, μεταξύ άλλων, ο Αθανάσιος Αργυρίου, καθηγητής Φυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών και του Εργαστηρίου Φυσικής της Ατμόσφαιρας, μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, για τα επικίνδυνα κύματα καύσωνα που έπληξαν την Ευρώπη και τα Βαλκάνια, όπως και για το αν υπάρχει πιθανότητα να υπάρξουν ανάλογα φαινόμενα στη χώρα μας.

Παράλληλα, ο καθηγητής επισημαίνει ότι «η κοινή έκθεση Copernicus (Πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παρατήρηση τη Γης) και WMO (Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός) για το ευρωπαϊκό κλίμα, αναφέρει ότι από τη δεκαετία του 1980, η Ευρώπη θερμαίνεται περίπου δύο φορές ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο».

Περισσότεροι καύσωνες

Επίσης, σημειώνει ότι «παρόμοιοι καύσωνες μπορούν να επαναληφθούν», προσθέτοντας ότι «με βάση τη σημερινή επιστημονική γνώση, αναμένεται να εκδηλώνονται συχνότερα, με μεγαλύτερη ένταση και διάρκεια». Μάλιστα, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «ειδικά στη νότια Ευρώπη και στη Μεσόγειο, οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές για τη συχνότερη εκδήλωση επικίνδυνων καυσώνων».

Ειδικότερα, μιλώντας ο Αθανάσιος Αργυρίου στο ΑΠΕ – ΜΠΕ για τα αίτια που προκάλεσαν τα πρόσφατα επικίνδυνα επεισόδια καύσωνα στην Ευρώπη, υπογράμμισε:

«Τα πρόσφατα επεισόδια καύσωνα στην Ευρώπη δεν οφείλονται σε έναν μόνο παράγοντα, αλλά στη συνδυασμένη επίδραση ατμοσφαιρικών συνθηκών και του κλίματος. Ο άμεσος ατμοσφαιρικός μηχανισμός είναι η εμφάνιση πεδίων υψηλών πιέσεων, μεγάλης διάρκειας, συχνά με μορφή ατμοσφαιρικού εμποδισμού, δηλαδή ενός ‘θερμικού θόλου’ ή εμποδισμού ‘Ω’.

Παράλληλα, μεταφέρονται θερμές αέριες μάζες από τη Βόρεια Αφρική και την Ιβηρική χερσόνησο προς τη δυτική, κεντρική και νότια Ευρώπη. Το έδαφος είναι ξηρό, κάτι το οποίο επιτείνει περαιτέρω τη θέρμανση του αέρα, λόγω μειωμένης ψύξης του μέσω εξατμισοδιαπνοής.

Θερμικός θόλος

Οι παραπάνω ατμοσφαιρικές συνθήκες συνδυάζονται με θερμότερο κλίμα, λόγω της ανθρωπογενούς επίδρασης. Ως εκ τούτου, οι συνοπτικές αυτές ατμοσφαιρικές συνθήκες, οδηγούν σήμερα σε υψηλότερες θερμοκρασίες από ό,τι πριν από μερικές δεκαετίες».

Απαντώντας ο Αθανάσιος Αργυρίου στην ερώτηση, γιατί τα επεισόδια καύσωνα ήταν διαδοχικά, ανέφερε ότι «η χρονική εγγύτητα των επεισοδίων σχετίζεται με την εμμονή ή την επαναφορά ευνοϊκής για τη δημιουργία ‘θερμικού θόλου’, ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας» και συμπλήρωσε:

«Τα αντικυκλωνικά συστήματα και οι συνθήκες εμποδισμού μπορούν να παραμένουν για αρκετές ημέρες ή να επανεμφανίζονται μέσα στην ίδια περίοδο. Επιπλέον, όταν έχει προηγηθεί ξηρή και θερμή περίοδος, το έδαφος και το κατώτερο στρώμα της ατμόσφαιρας βρίσκονται ήδη σε υψηλότερες θερμοκρασίες. Έτσι, ένα επόμενο επεισόδιο μπορεί να εκδηλωθεί ευκολότερα και να οδηγήσει ταχύτερα σε ακραία υψηλές τιμές θερμοκρασίας.

Η Ευρώπη θερμαίνεται δύο φορές ταχύτερα από τον παγκόσμιο όρο

Η Ευρώπη είναι σήμερα η ταχύτερα θερμαινόμενη ήπειρος. Η κοινή έκθεση Copernicus/WMO για το ευρωπαϊκό κλίμα αναφέρει ότι, από τη δεκαετία του 1980, η Ευρώπη θερμαίνεται περίπου δύο φορές ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Αυτό σημαίνει ότι τα επεισόδια καύσωνα εκδηλώνονται πλέον πάνω σε ένα ήδη θερμότερο κλιματικό υπόβαθρο, οπότε αυξάνεται η πιθανότητα εμφάνισης διαδοχικών θερμών επεισοδίων κατά την ίδια θερινή περίοδο».

Όσον αφορά στο αν έχουν καταγραφεί κατά το παρελθόν ανάλογα επεισόδια καυσώνων στην Ευρώπη, ο Αθανάσιος Αργυρίου λέει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «η Ευρώπη έχει βιώσει σημαντικά επεισόδια καύσωνα και στο παρελθόν κι ενδεικτικά αναφέρονται ο καύσωνας του 2003 στη δυτική και νότια Ευρώπη, ο καύσωνας του 2010 στη Ρωσία και την ανατολική Ευρώπη, τα επεισόδια του 2017 στη νότια Ευρώπη, το 2019 στη δυτική Ευρώπη, το εξαιρετικά θερμό καλοκαίρι του 2022, καθώς και οι καύσωνες του 2023 στη Μεσόγειο και στην Ελλάδα».

Παράλληλα, σημειώνει ότι «η διαφορά σήμερα είναι ότι τέτοια επεισόδια εμφανίζονται σε θερμότερο κλίμα, με αποτέλεσμα να είναι συχνότερα, εντονότερα και συχνά πιο επιβαρυντικά για την υγεία». Μάλιστα, όπως τονίζει, σχετικά με τις απώλειες ανθρώπινων ζωών, «για το καλοκαίρι του 2022, μελέτη στο Nature Medicine εκτίμησε περίπου 61.672 θανάτους σχετιζόμενους με τη ζέστη στην Ευρώπη, ενώ η υπηρεσία Copernicus αναφέρει ότι οι καύσωνες του 2003, του 2010 και του 2022 συνδέθηκαν με δεκάδες χιλιάδες θανάτους κάθε φορά».

Επίσης, ο Αθανάσιος Αργυρίου υπογραμμίζει μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «ανάλογα επεισόδια επικίνδυνων καυσώνων μπορούν να επαναληφθούν και με βάση τη σημερινή επιστημονική γνώση, αναμένεται να εκδηλώνονται συχνότερα, με μεγαλύτερη ένταση και διάρκεια».

Κάθε καλοκαίρι δεν θα συνοδεύεται από καύσωνες

«Αυτό», προσθέτει, «δεν σημαίνει ότι κάθε καλοκαίρι θα είναι ίδιο ή ότι κάθε θερμή περίοδος θα εξελιχθεί σε ακραίο καύσωνα» και συνεχίζει: «Σημαίνει όμως, ότι η πιθανότητα εμφάνισης έντονων θερμών επεισοδίων έχει αυξηθεί. Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός σημειώνει ότι η ακραία ζέστη αναμένεται να εμφανίζεται με αυξανόμενη συχνότητα, ένταση και διάρκεια. Όπως προανέφερα, η Ευρώπη είναι η ταχύτερα θερμαινόμενη ήπειρος. Ειδικά στη νότια Ευρώπη και στη Μεσόγειο, οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές για τη συχνότερη εκδήλωση επικίνδυνων καυσώνων».

Οι ευάλωτες περιοχές της Ελλάδας

Απαντώντας ο καθηγητής στο ερώτημα, αν και κατά πόσο είναι πιθανόν να εκδηλωθούν ανάλογα σε ένταση φαινόμενα στην Ελλάδα και ποιες περιοχές της χώρας θα μπορούσαν να επηρεαστούν περισσότερο, λέει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ:

«Η Ελλάδα, ως χώρα της ανατολικής Μεσογείου, βρίσκεται σε περιοχή υψηλής επικινδυνότητας όσον αφορά στην εμφάνιση ακραία υψηλών θερμοκρασιών. Επομένως, επεισόδια ανάλογης έντασης μπορούν να εκδηλωθούν και στη χώρα μας. Οι πιο ευάλωτες περιοχές είναι συνήθως οι ηπειρωτικές πεδινές και κλειστές λεκάνες, όπως η Θεσσαλία, η κεντρική και ανατολική Μακεδονία, η Θράκη, η Βοιωτία, η ανατολική Στερεά, η Αττική και τμήματα της Πελοποννήσου.

Τα μεγάλα αστικά κέντρα, κυρίως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, επιβαρύνονται επιπλέον από το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας, ιδιαίτερα τη νύχτα. Τα νησιά και οι παράκτιες περιοχές συχνά έχουν χαμηλότερες μέγιστες θερμοκρασίες, λόγω της γειτνίασης με τη θάλασσα. Εκεί όμως, όταν οι άνεμοι είναι ασθενείς, η υψηλή υγρασία επιτείνει τη θερμική δυσφορία».

Όσον αφορά στο εάν θα μπορούσαν να ληφθούν κάποια προληπτικά μέτρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο καθηγητής σημειώνει ότι «από μετεωρολογικής – κλιματικής σκοπιάς όχι» και συμπληρώνει: «Τα υπόλοιπα είναι θέμα Πολιτικής Προστασίας και γιατρών, τα οποία ξεφεύγουν από την ειδικότητά μου και θα περιοριστώ στο να αναφερθώ ενδεικτικά στην ενημέρωση του πληθυσμού – σχετικά με τη βραχυπρόθεσμη αντιμετώπιση και τον ορθό πολεοδομικό σχεδιασμό και τον σχεδιασμό των κτιρίων, ώστε οι άνθρωποι να ζουν σε δροσερότερους χώρους».

Σχετικά με τα προληπτικά μέτρα που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην Ελλάδα, ο Αθανάσιος Αργυρίου λέει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «θα αναφερθώ στη μετεωρολογική πτυχή, διότι απαιτείται έγκαιρη πρόγνωση επεισοδίων καυσώνων και έντονων ξηρασιών, ώστε να τίθενται εγκαίρως σε εφαρμογή τα σ

Η «ζώνη των οχυρών» στο Ντονμπάς αποτελεί το τελευταίο στρατηγικό ανάχωμα της Ουκρανίας. Ένα τεράστιο, διασυνδεδεμένο δίκτυο άμυνας που καθορίζει τις εξελίξεις στο πιο κρίσιμο μέτωπο.

Ένα απόκοσμο, σχεδόν δυστοπικό σκηνικό κυριαρχεί στη μικρή πόλη Λίμαν της ανατολικής Ουκρανίας. Ένας απέραντος «ιστός αράχνης» από χρησιμοποιημένα καλώδια οπτικών ινών –τα οποία αναπτύσσονται για τον έλεγχο των drones τόσο από τις ρωσικές όσο και από τις ουκρανικές δυνάμεις– κρέμεται πάνω από τα κατεστραμμένα κτίρια.

Ο Guardian σημειώνει πως η συσσώρευσή τους είναι τόσο πυκνή μετά από χρόνια συγκρούσεων, που τα νέα drones δυσκολεύονται πλέον να πετάξουν χωρίς να μπλεχτούν οι έλικές τους, ενώ τα πουλιά χρησιμοποιούν τις ίνες για να φτιάξουν τις φωλιές τους.

Κάτω από αυτό το πλέγμα, οι περίπου 1.000 άμαχοι που έχουν απομείνει στην περιοχή, ζουν αποκλειστικά σε υπόγεια, στερημένοι από ηλεκτρικό ρεύμα, φυσικό αέριο και τρεχούμενο νερό.

«Δίχτυα προστασίας από drones διακρίνονται κατά μήκος ενός δρόμου ανάμεσα στις πόλεις Ντρουζκίβκα και Κοστιαντινίβκα της “ζώνης των οχυρών”. Φωτογραφία: Ανατόλι Στεπάνοφ/Reuters

Η συγκεκριμένη οχυρωματική γραμμή αποτελεί την ενσάρκωση μιας μακροχρόνιας στρατηγικής του Κιέβου, η οποία στοχεύει στην καθήλωση και τη φθορά των ρωσικών δυνάμεων σε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο αστικό και φυσικό τοπίο.

Η περιοχή αυτή αντιπροσωπεύει το 10% του Ντονμπάς που παραμένει υπό ουκρανικό έλεγχο – ένα κομμάτι γης που η Μόσχα θεωρεί προαπαιτούμενο για οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία, αλλά η παραχώρησή του, σύμφωνα με την οπτική του Κιέβου, θα άφηνε εντελώς εκτεθειμένες μεγάλες πόλεις στα δυτικά, όπως το Ντνίπρο και τελικά η ίδια η πρωτεύουσα, σε μελλοντικές επιθέσεις.

Η γεωγραφία της οχύρωσης

Η στρατηγική της «ζώνης των οχυρών» δεν είναι τωρινή. Σχεδιάστηκε το 2015, έναν χρόνο μετά την έναρξη των εχθροπραξιών στα ανατολικά.

Το σχέδιο προέβλεπε τη δημιουργία μιας αμυντικής γραμμής βασισμένης σε τέσσερις μεγάλες πόλεις της περιφέρειας του Ντονέτσκ και στους δορυφορικούς οικισμούς τους, καλύπτοντας μια απόσταση περίπου 30 μιλίων από τον βορρά προς τον νότο, κατά μήκος του κεντρικού αυτοκινητόδρομου Η-20 (Κοστιαντινίβκα – Σλοβιάνσκ).

Η τοπογραφία παρέχει ισχυρά τακτικά πλεονεκτήματα σε όποιον αμύνεται. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από πυκνά αστικά κέντρα, τα οποία περιβάλλονται από αχανείς βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ποτάμια, δάση και υψώματα.

Όπως έχουν επισημάνει στρατιωτικοί αναλυτές, η μορφολογία του εδάφους είναι βελτιστοποιημένη για άμυνα, ανεβάζοντας κατακόρυφα το κόστος σε ανθρώπινες απώλειες και εξοπλισμό για τον επιτιθέμενο. Ωστόσο, η ζώνη αυτή δοκιμάζεται πλέον στα απόλυτα όριά της.

Η πτώση πόλεων όπως το Μπαχμούτ και η συνεχιζόμενη ασφυκτική πίεση στο Ποκρόβσκ, καταδεικνύουν ότι η οχύρωση δεν είναι αδιαπέραστη. Η Κοστιαντινίβκα, το νοτιότερο σημείο της ζώνης, βρίσκεται ήδη διχοτομημένη.

Οι ρωσικές δυνάμεις κατέχουν την ανατολική πλευρά της πόλης, ενώ η δυτική πλευρά –πέρα από τον ποταμό Κρίβι Τόρετς– έχει μετατραπεί σε μια νεκρή ζώνη, αποδεικνύοντας πόσο εύθραυστη είναι η ισορροπία δυνάμεων.

Η τεχνολογική μετάλλαξη του πολέμου

Ο τρόπος διεξαγωγής των επιχειρήσεων σε αυτό το μέτωπο έχει μεταλλαχθεί πλήρως. Οι ουκρανικές ταξιαρχίες που επιχειρούν στην περιοχή διασχίζουν πλέον τις πόλεις με οχήματα που παραπέμπουν κατευθείαν σε ταινίες «Mad Max».

Είναι θωρακισμένα με βαριά μεταλλικά πλέγματα, συρματοπλέγματα και ειδικές ακίδες, σχεδιασμένα με μοναδικό σκοπό να προκαλούν την πρόωρη πυροδότηση των ρωσικών drones (FPV) πριν αυτά διαπεράσουν την κύρια θωράκιση.

Στα δάση και τις ανοιχτές πεδιάδες, οι άλλοτε στοιχειώδεις άμυνες έχουν μετατραπεί σε βαθιές, πολυεπίπεδες ζώνες εμποδίων: αντιαρματικές τάφροι, ογκώδη κολωνάκια και χιλιόμετρα αγκαθωτού σύρματος συνθέτουν το έδαφος.

Ουκρανικά στρατιωτικά οχήματα, καλυμμένα με κλουβιά προστασίας από drones και σύρματα, θυμίζουν πλέον αυτοκίνητα από τις ταινίες Mad Max. Φωτογραφία: Ρόμαν Πιλίπεϊ/AFP/Getty Images

Παράλληλα, τεράστια τμήματα των αυτοκινητόδρομων και των δρόμων μέσα στις πόλεις έχουν καλυφθεί με δίχτυα κατά των drones, δημιουργώντας ολόκληρα προστατευτικά τούνελ για τη μετακίνηση προσωπικού και εφοδίων. Όπως περιγράφουν αξιωματικοί που βρίσκονται στο μέτωπο, η τεχνολογία έχει ανατρέψει τα στρατιωτικά δόγματα.

Ο πόλεμος μαζικών ελιγμών είναι πλέον αδύνατος. Αντί για μάχες σώμα με σώμα σε δάση και συνοικίες, η πρώτη γραμμή έχει μετατραπεί σε μια αυστηρά επιτηρούμενη «ζώνη θανάτου» (kill zone), όπου κάθε κίνηση εντοπίζεται άμεσα από αισθητήρες και κάμερες, καθιστώντας τις προελάσεις και για τις δύο πλευρές εξαιρετικά αργές και κοστοβόρες.

Η αλληλεξάρτηση και το ανοιχτό ερώτημα

Στο καθαρά τακτικό επίπεδο, οι αμυνόμενοι εστιάζουν πλέον στον καλύτερο συντονισμό των ταξιαρχιών για να αποτρέψουν τη δημιουργία ρηγμάτων στα πλευρά τους, μια τακτική που εκμεταλλεύονταν συχνά οι ρωσικές δυνάμεις στο παρελθόν.

Εκκαθαρίζουν δάση για να εξασφαλίσουν ορατότητα και τοποθετούν σταθερά εμπόδια, προσπαθώντας να εγκλωβίσουν τις ρωσικές μονάδες σε συγκεκριμένα σημεία.

Η στρατηγική της στατικής άμυνας, η οποία στο παρελθόν είχε επικριθεί στο εσωτερικό της Ουκρανίας για το τεράστιο κόστος σε ανθρώπινες ζωές, πλέον αντιμετωπίζεται ως το μοναδικό εργαλείο για την εξασφάλιση χρόνου. Χρόνος που είναι απαραίτητος για να οργανωθούν χτυπήματα στις γραμμές ανεφοδιασμού του αντιπάλου.

Εντούτοις, το ερώτημα της αντοχής παραμένει κυρίαρχο. Η άμυνα της μίας πόλης υποστηρίζει την άμυνα της άλλης, αλλά αυτή η αλληλεξάρτηση των αστικών κέντρων και των βιομηχανικών υποδομών της ζώνης κρύβει κινδύνους.

Εάν μια βασική εφοδιαστική αρτηρία αποκοπεί, ή αν πέσει ένας βασικός κρίκος της αλυσίδας (όπως το Λίμαν στον βορρά ή η Κοστιαντινίβκα στον νότο), οι επιπτώσεις θα μεταφερθούν άμεσα στις υπόλοιπες θέσεις, δημιουργώντας ένα φαινόμενο ντόμινο.

Για τους αμάχους, η προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα είναι απόλυτη. Σε πόλεις όπως το Κραματόρσκ και το Σλοβιάνσκ, τα πρατήρια καυσίμων είναι καλυμμένα με δίχτυα και σάκους άμμου, ενώ διαθέτουν καταφύγια από σκυρόδεμα για πελάτες και υπαλλήλους.

Όμως, αυτά τα προστατευτικά μέτρα αποδεικνύονται ανεπαρκή απέναντι στα μεγάλα drones και τις κατευθυνόμενες βόμβες ολίσθησης (glide bombs) που ισοπεδώνουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα.

Στον πόλεμο φθοράς που διεξάγεται στο κρίσιμο αυτό 10% του Ντονμπάς, το τοπίο αλλάζει μέτρο με το μέτρο, με το αποτέλεσμα της σύγκρουσης να κρέμεται από μια εξαιρετικά λεπτή και αιματηρή κλωστή.

Όταν τα στελέχη του μηχανισμού «εθνικής ασφάλειας» της κυβέρνησης πέφτουν θύματα φάρσας, μάλλον δεν θα πρέπει να αισθανόμαστε και τόσο ασφαλείς

Δεν μιλάμε για κάποιον άτυχο ηλικιωμένο χωρίς εξοικείωση με το διαδίκτυο που έπεσε θύμα επιτήδειων που του άδειασαν τον λογαριασμό ή του πήραν τα χρυσαφικά, προσποιούμενοι ότι είναι υπάλληλοι του ΔΕΔΗΕ.

Μιλάμε για τον Έλληνα National Security Advisor για να χρησιμοποιήσω το αξίωμα στον Λευκό Οίκο που υποτίθεται ότι είναι το πρότυπο για τον ελληνικό θεσμό του Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας.

Μιλάμε για τον άνθρωπο που υποτίθεται ότι η δουλειά του είναι να συμβουλεύει τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για οτιδήποτε απειλεί την εθνική ασφάλεια της χώρας, τον άνθρωπο στον οποίο πρέπει να φτάνει όλη η ουσιαστική πληροφόρηση για να την ιεραρχεί, τον άνθρωπο που υποτίθεται ότι είναι ειδικός στους κινδύνους, τωρινούς και μελλοντικούς, κλασικούς και «υβριδικούς», που απειλούν τη χώρα μας.

Και δεν μίλησαν για τον καιρό, ούτε για το Μουντιάλ. Μίλησαν για την ελληνική εξωτερική πολιτική σε σχέση με το Ουκρανικό, θέμα που έχει γίνει και λίγο ακανθώδες μετά την υπόθεση του ουκρανικού drone που παραλίγο να προκαλέσει μια ναυτική καταστροφή κοντά στις ελληνικές ακτές, καθώς το Κίεβο προσπαθεί να επεκτείνει τον θαλάσσιο πόλεμο στη Μεσόγειο κατά του ρωσικού «σκιώδους στόλου».

Όμως, δεν είναι μόνο ότι ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Θάνος Ντόκος έπιασε κουβέντα με δυο Ρώσους φαρσέρ, χωρίς να κάνει κανένα πραγματικό έλεγχο για το εάν ήταν όντως αυτοί που δήλωσαν ότι είναι, χωρίς καν να του περάσει από το μυαλό ότι μπορεί να ήταν κάτι άλλο, παρότι υποτίθεται ότι δουλειά του είναι ακριβώς να σταθμίζει απειλές που περιλαμβάνουν και πρακτικές εξαπάτησης.

Είναι και το τι είπε…

Γιατί είναι πρόβλημα η εξωτερική πολιτική της χώρα μας να περιορίζεται απλώς και μόνο στο να μην επηρεαστεί το προεκλογικό σχέδιο της κυβέρνησης. Γιατί  αυτό που παρουσίασε ο κ. Ντόκος ως γραμμή της κυβέρνησης, υποθέτουμε στη βάση προηγούμενων συζητήσεων, γιατί φαντάζομαι ότι κάποια συζήτηση έκαναν στην κυβέρνηση γύρω από την υπόθεση με το drone, κατά βάση ήταν: «εμείς μαζί σας είμαστε παιδιά, απλώς επειδή έχουμε τώρα καλοκαίρι και τουρισμό και μετά μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο, παρακαλούμε να μην κάνετε κάτι που θα μας κόψει ψήφους».

Γιατί αυτό, όπως και να το δει κανείς, απέχει παρασάγγας από οποιαδήποτε έννοια εξωτερικής πολιτικής με όραμα και σχέδιο.

Και εδώ έχουμε την ουσία της υπόθεσης. Γιατί εάν τη δούμε απλώς και μόνο ως ένα παράδειγμα ανικανότητας ενός στελέχους του κυβερνητικού μηχανισμού να ακολουθήσει στοιχειώδεις κανόνες ασφάλειας, καθώς όπως φάνηκε είχε όλη την καλή διάθεση να συζητήσει κάθε πτυχή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας, χάνουμε το βασικό.

Και αυτό το βασικό έχει να κάνει με ποια είναι στην πραγματικότητα η ελληνική εξωτερική πολιτική. Γιατί αυτή η κυβέρνηση έχει καιρό τώρα εγκαταλείψει κάθε σκέψη να έχει η χώρα μια ανεξάρτητη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με κριτήριο το εθνικό συμφέρον και, αντιθέτως, θεωρεί ως εξωτερική πολιτική τη λογική «να είμαστε πάντα με τη σωστή πλευρά της ιστορίας», εννοώντας εν προκειμένω τη Δύση, τις ΗΠΑ, την ΕΕ, την Ουκρανία και το Ισραήλ. Μόνο που όταν σκέφτεσαι την εξωτερική πολιτική με το κριτήριο ότι πρέπει να στηρίξεις κάποια πλευρά, με έναν τρόπο σχεδόν «οπαδικό», και όχι με το κριτήριο του ποιο είναι το εθνικό συμφέρον, τότε απλώς γίνεσαι ευάλωτος σε όποια περιπέτεια θέλουν να σε βάλουν οι σύμμαχοί σου.

Το είδαμε αυτό σε σχέση με το Ισραήλ που η χώρα μας έχει χάσει κύρος με τον τρόπο που ακόμη και τώρα αρνείται να πάρει οποιαδήποτε απόσταση από την επικίνδυνη και εγκληματική πολιτική του Νετανιάχου και της κυβέρνησής τους.

Και βέβαια το βλέπουμε σε σχέση με την Ουκρανία που η χώρα μας αρνείται να συμβάλει αποφασιστικά στο να υπάρξει μια ειρηνευτική διαδικασία αλλά στην πραγματικότητα εξακολουθεί πρωτίστως να θέλει να στηρίξει την ουκρανική πλευρά, ακόμη και όταν αυτή κατά βάση θέλει να παρατείνει τον πόλεμο και το κόστος που αυτό έχει, αντί για μια ειρηνευτική διαδικασία.

Αυτό εξηγεί τη σημασία που είχε η όλη υπόθεση με το drone, που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στο γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση – όπως και άλλες δυτικές κυβερνήσεις – δεν έβαλε έγκαιρα κάποιες «κόκκινες γραμμές» σε σχέση με την προσπάθεια της Ουκρανίας να εξάγει τον πόλεμο εκτός των συνόρων της, με αποτέλεσμα να βρεθεί στη θέση να νιώθει ανακούφιση, επειδή δεν έγινε η καταστροφή, αλλά εξαιρετικά αμήχανη ως προς το πώς θα ήταν τα πράγματα εάν είχε χρησιμοποιηθεί όντως το drone και είχαμε μια περιβαλλοντική καταστροφή στις ελληνικές ακτές.

Και αυτό εξηγεί γιατί ήταν εξαιρετικά προβληματικό και ανησυχητικό αυτό που έγινε, τόσο ως προς την έλλειψη και παράκαμψη κανόνων ασφαλείας στην επικοινωνία, όσο και ως προς μια διαπραγμάτευση που δεν είχε να κάνει ούτε με αρχές, ούτε με σχέδιο αλλά απλώς και μόνο με την αγωνία να μην διακινδυνεύσει η προεκλογική τακτική της Νέας Δημοκρατίας.

Πηγή: in