Καθώς οι εντάσεις στο βασικό σημείο συμφόρησης του πετρελαίου παγκοσμίως επιμένουν, ο ΟΠΕΚ+ μεταμορφώνεται σε διαχειριστή κρίσεων και οι Ασιάτες εισαγωγείς αναγκάζονται να επανεξετάσουν τους κινδύνους.

Η απροθυμία των διεθνών μέσων ενημέρωσης να δείξουν αλληλεγγύη προς τους Παλαιστίνιους δημοσιογράφους θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ.

Ένα δελτίο τύπου του ισραηλινού στρατού στις 26 Δεκεμβρίου επιχείρησε να δικαιολογήσει ένα έγκλημα πολέμου. Παραδέχτηκε απροκάλυπτα ότι ο στρατός έκαψε πέντε Παλαιστίνιους δημοσιογράφους σε ένα σαφώς σηματοδοτημένο δημοσιογραφικό όχημα έξω από το νοσοκομείο al-Awda στο στρατόπεδο προσφύγων Nuseirat, στην κεντρική Λωρίδα της Γάζας.

Τα πέντε θύματα ήταν ο Ibrahim Sheikh Ali, ο Faisal Abu al-Qumsan, ο Mohammed al-Ladaa, ο Fadi Hassouna και ο Ayman al-Gedi. Ο Ayman είχε φτάσει στο νοσοκομείο με τη σύζυγό του, η οποία επρόκειτο να γεννήσει το πρώτο τους μωρό. Επισκεπτόταν τους συναδέλφους του στο όχημα όταν αυτό χτυπήθηκε. Το αγοράκι του γεννήθηκε αρκετές ώρες αργότερα και τώρα φέρει το όνομα του πατέρα του, ο οποίος δεν είχε την άδεια να ζήσει αρκετά για να γιορτάσει τη γέννησή του.

Η ανακοίνωση του ισραηλινού στρατού ισχυρίστηκε ότι οι πέντε Παλαιστίνιοι ήταν «πράκτορες που παρίσταναν τους δημοσιογράφους» και ότι διέδιδαν «μαχητική προπαγάνδα» επειδή εργάζονταν για το τηλεοπτικό δίκτυο Al-Quds Al-Youm, το οποίο συνδέεται με το παλαιστινιακό κίνημα Ισλαμικής Τζιχάντ. Ο ισραηλινός στρατός δεν ισχυρίστηκε ότι έφεραν στην πραγματικότητα όπλα ή ότι συμμετείχαν σε κάποια ένοπλη δράση.

Πολλά δυτικά έντυπα παρέθεσαν την ανακοίνωση του ισραηλινού στρατού σαν να επρόκειτο για μια αντικειμενική θέση και όχι για προπαγάνδα που συγκαλύπτει ένα έγκλημα πολέμου. Δεν κατάφεραν να διευκρινίσουν στο κοινό τους ότι η επίθεση σε δημοσιογράφους, συμπεριλαμβανομένων δημοσιογράφων που ενδέχεται να κατηγορηθούν για προώθηση «προπαγάνδας», αποτελεί έγκλημα πολέμου. Όλοι οι δημοσιογράφοι προστατεύονται από το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, ανεξάρτητα από το αν οι στρατοί αρέσκονται στο ρεπορτάζ τους ή όχι.

Το Άρθρο 79 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου των Συμβάσεων της Γενεύης ορίζει ότι όλοι οι δημοσιογράφοι «που συμμετέχουν σε επικίνδυνες επαγγελματικές αποστολές σε περιοχές ένοπλων συγκρούσεων θεωρούνται πολίτες... [και] προστατεύονται [...] και με την επιφύλαξη του δικαιώματος των πολεμικών ανταποκριτών που είναι διαπιστευμένοι στις ένοπλες δυνάμεις».

Αγνοώντας πλήρως αυτές τις διατάξεις του διεθνούς δικαίου, ο ισραηλινός στρατός έχει εξαπολύσει μια σειρά από δολοφονίες Παλαιστινίων δημοσιογράφων τους τελευταίους 15 μήνες. Σύμφωνα με το Γραφείο Τύπου της Κυβέρνησης της Γάζας, 201 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στη Γάζα από τις 7 Οκτωβρίου 2023. Άλλες αναφορές ανεβάζουν τον αριθμό στους 217 .

Σύμφωνα με την Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων (CPJ) με έδρα τη Νέα Υόρκη, περίπου 138 Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν στη Γάζα και την κατεχόμενη Δυτική Όχθη μεταξύ 7 Οκτωβρίου 2023 και 31 Δεκεμβρίου 2024. Η οργάνωση κατέγραψε στον απολογισμό τα πέντε θύματα της επίθεσης του ισραηλινού στρατού στις 26 Δεκεμβρίου.

Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα, με έδρα το Παρίσι, χαρακτήρισαν τη δολοφονία δημοσιογράφων από το Ισραήλ ως «ένα πρωτοφανές λουτρό αίματος» και την Παλαιστίνη ως «την πιο επικίνδυνη χώρα για τους δημοσιογράφους». Η CPJ έχει επίσης κατατάξει το Ισραήλ ως έναν από τους κορυφαίους «φυλακιστές δημοσιογράφων».

Το Ισραήλ όχι μόνο αρνείται να αναγνωρίσει οποιονδήποτε Παλαιστίνιο εργαζόμενο στα μέσα ενημέρωσης ως προστατευόμενο, αλλά απαγορεύει επίσης την είσοδο σε ξένους δημοσιογράφους στη Γάζα.

Είναι πραγματικά ανησυχητικό το γεγονός ότι τα διεθνή μέσα ενημέρωσης δεν έχουν κάνει πολλά για να διαμαρτυρηθούν για αυτήν την απαγόρευση. Εκτός από μία αίτηση που υπέγραψαν 60 μέσα ενημέρωσης κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης δεν έχουν δώσει συνέχεια σε τέτοια αιτήματα εδώ και 15 μήνες.

Εάν σε έναν μεγάλο οργανισμό μέσων ενημέρωσης δεν δοθεί πρόσβαση σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία, μια ένδειξη αυτής της απαγόρευσης συχνά επισυνάπτεται στα ρεπορτάζ ως μορφή διαμαρτυρίας. Ωστόσο, στην περίπτωση της Γάζας, το Ισραήλ λαμβάνει άδεια, ειδικά από τα κυρίαρχα δυτικά μέσα ενημέρωσης, με τα ισραηλινά δελτία τύπου να παρουσιάζονται τακτικά ως γεγονότα.

Αυτή η εφησυχασμός επέτρεψε στο Ισραήλ να ελέγχει την αφήγηση και να διαδίδει τον ισχυρισμό του ότι πρόκειται για έναν αμυντικό πόλεμο που διεξάγεται από «τον πιο ηθικό στρατό» στον κόσμο, εντός των παραμέτρων του διεθνούς δικαίου.

Ενώ εμπειρογνώμονες των Ηνωμένων Εθνών, ορισμένες ισραηλινές ΜΚΟ όπως η B'Tselem, και κάθε μεγάλη διεθνής οργάνωση για τα δικαιώματα έχουν καταδικάσει τις ενέργειες του Ισραήλ, τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης συνεχίζουν να του δίνουν το πλεονέκτημα της αμφιβολίας. Στις σπάνιες περιπτώσεις όπου τα δυτικά μέσα έχουν διερευνήσει ισραηλινούς ισχυρισμούς, όπως έκαναν πρόσφατα οι New York Times , τα ευρήματα επαναλαμβάνουν σε συντριπτική πλειοψηφία αναφορές που είχαν κάνει αραβικά και ορισμένα αριστερά ισραηλινά μέσα ενημέρωσης μήνες πριν, περιγράφοντας σοβαρά εγκλήματα που διαπράττονται.

Ένας από τους λόγους για τους οποίους έχουμε φτάσει στο σημείο όπου το Ισραήλ, η αυτοαποκαλούμενη «μόνη δημοκρατία στη Μέση Ανατολή», σφαγιάζει δημοσιογράφους ατιμώρητα είναι επειδή δεν θεωρήθηκε ποτέ υπεύθυνο για τη σταδιακή εντατικοποίηση της βίας κατά των εργαζομένων στα μέσα ενημέρωσης όλα αυτά τα χρόνια.

Η δολοφονία της Παλαιστινιοαμερικανίδας δημοσιογράφου Shireen Abu Akleh στην Τζενίν το 2022 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ενώ υπήρξε κάλυψη και ερευνητικό έργο από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης σχετικά με τη δολοφονία της, το Ισραήλ παρόλα αυτά είχε τη δυνατότητα να απαλλάξει την ευθύνη ισχυριζόμενο ότι επρόκειτο για πράξη «κακού μήλου» και ότι ο υπεύθυνος στρατιώτης θα λογοδοτούσε. Δεν έγινε.

Αυτό που θα πρέπει να καταλάβουν οι ξένοι συνάδελφοί μας είναι ότι η προσπάθεια του Ισραήλ να ομαλοποιήσει τις μαζικές δολοφονίες δημοσιογράφων δεν απειλεί μόνο τους Παλαιστίνιους εργαζόμενους στα μέσα ενημέρωσης. Εάν μια τέτοια αποτρόπαια συμπεριφορά σε εμπόλεμες ζώνες ομαλοποιηθεί, τότε κανένας δημοσιογράφος, ανεξάρτητα από το διαβατήριό του, δεν θα είναι ασφαλής.

Είναι καιρός η διεθνής κοινότητα των μέσων ενημέρωσης να σταματήσει να βρίσκει δικαιολογίες για το Ισραήλ και να αποκαλεί τις πράξεις του αυτό που είναι: εγκλήματα πολέμου. Είναι καιρός οι δημοσιογράφοι σε όλο τον κόσμο να σταθούν αλληλέγγυοι με τους Παλαιστίνιους συναδέλφους τους και να απαιτήσουν λογοδοσία για όσους τους σφαγίασαν. Είναι καιρός να απαιτήσουν δράση από τις κυβερνήσεις τους που θα οδηγήσει σε άμεσες κυρώσεις κατά του Ισραήλ.

Πηγή:  Al Jazeera.

Πετρέλαιο, ναυτιλία και αλυσίδες εφοδιασμού: οι διευρυνόμενες επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράν

Ο Νικολάι Πατρούσεφ, βοηθός του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, έχει μια αυστηρή εκτίμηση για τον πόλεμο στο Ιράν, καθώς αρχίζει να επηρεάζει πολύ πέρα ​​από τη Μέση Ανατολή. Με τη ναυτιλία να έχει διαταραχθεί στο Στενό του Ορμούζ, τις αγορές ενέργειας υπό πίεση και την επιδείνωση της ασφάλειας στη θάλασσα, οι συνέπειες γίνονται ήδη αισθητές σε όλες τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού.

Σε μια συνέντευξη με την ειδική ανταποκρίτρια της Kommersant, Έλενα Τσερνένκο, ο Πατρούσεφ περιγράφει πώς η σύγκρουση αναδιαμορφώνει τις εμπορικές οδούς, δοκιμάζει συμμαχίες και επιταχύνει μια ευρύτερη αναδιάταξη της παγκόσμιας οικονομίας.

Ε: Ο Kevin Hassett, οικονομικός σύμβουλος του προέδρου των ΗΠΑ , ανακοίνωσε πρόσφατα ότι τα πετρελαιοφόρα διέρχονται ξανά από το Στενό του Ορμούζ. Ωστόσο, ο όγκος των πλοίων που διακινούνται μέσω του στενού παραμένει πολύ χαμηλότερος από τα επίπεδα που παρατηρούνταν πριν από τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν. Ποια είναι η εκτίμησή σας για την κατάσταση στην περιοχή, ιδίως γύρω από το Στενό του Ορμούζ;

Νικολάι Πατρούσεφ: Για χρόνια, το Στενό του Ορμούζ αποτελούσε ζωτικό κρίκο στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, αλλά αυτές έχουν πλέον διαταραχθεί σε μεγάλο βαθμό. Η περιοχή μετατρέπεται σε ζώνη συγκρούσεων, θέτοντας σε κίνδυνο τη ναυτιλία. Η τρέχουσα σύγκρουση φαίνεται έτοιμη να οπισθοδρομήσει το καθιερωμένο σύστημα του παγκόσμιου εμπορίου και των οικονομικών σχέσεων κατά χρόνια. Η επιχείρηση «Επική Οργή» έχει πράγματι γίνει ο καταλύτης για την αναδιάρθρωση της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας και την κατάρρευση της θαλάσσιας εφοδιαστικής. Δεν υπάρχει τίποτα το «επικό» σε αυτή την «οργή», αντίθετα ο κόσμος βιώνει μια τραγωδία με απρόβλεπτες ανθρωπιστικές και οικονομικές συνέπειες. Ο εξοπλισμός πετρελαίου και φυσικού αερίου έχει υποστεί ζημιές, τα νερά του Περσικού Κόλπου έχουν μολυνθεί σοβαρά, οι λιμενικές υποδομές έχουν καταστραφεί, οι πληθυσμοί υποφέρουν και χάνονται πολιτιστικοί και ιστορικοί θησαυροί. Εμπορικά πλοία από πολλές διαφορετικές χώρες έχουν υποστεί ζημιές ή καταστραφεί από τις εχθροπραξίες. Οι τιμές των ενεργειακών πόρων, οι ναύλοι μεταφοράς για τις μεγαλύτερες θαλάσσιες γραμμές μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και το κόστος ασφάλισης αυξάνονται. Οι παγκόσμιες εξαγωγές λιπασμάτων μειώνονται, επηρεάζοντας αρνητικά το αγροτοβιομηχανικό σύμπλεγμα στην Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη.

Ε: Πολλοί Δυτικοί πολιτικοί και ειδικοί ισχυρίζονται ότι η Ρωσία επωφελείται από τη σύγκρουση επειδή οι αυξανόμενες τιμές του πετρελαίου ενισχύουν την οικονομία της.

Νικολάι Πατρούσεφ: Η σύγκρουση δεν είναι προς το συμφέρον καμίας από τις δύο πλευρές. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία ή αντικειμενικός λόγος γι' αυτήν. Για τις ίδιες τις ΗΠΑ, είναι καταστροφική, καθώς οι Αμερικανοί καταστρέφουν μόνοι τους την ιδιότητά τους ως εγγυητές της ασφάλειας των συμμάχων σε όλο τον κόσμο. Η πίστη στην ικανότητα των δυτικών στρατιωτικών βάσεων να διασφαλίσουν την ασφάλεια των χωρών στις οποίες βρίσκονται εξαφανίζεται μπροστά στα μάτια μας. Ομοίως, η πεποίθηση ότι μια συμμαχία με την Αμερική θα σας σώσει από μια οικονομική κρίση μειώνεται επίσης. Οι περιορισμοί στον ενεργειακό εφοδιασμό θα οδηγήσουν αναπόφευκτα στο κλείσιμο ενεργοβόρων βιομηχανιών στην Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, την Αυστραλία και τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ναι, οι τιμές των υδρογονανθράκων αυξάνονται, αλλά αυτό δεν θα συνεχιστεί επ' αόριστον. Η Ρωσία έχει αναπτύξει στενούς εμπορικούς, οικονομικούς, επιστημονικούς και τεχνικούς δεσμούς με καθεμία από τις χώρες που επηρεάζονται από τον πόλεμο εδώ και δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένου του ναυτιλιακού τομέα. Παρακολουθούμε, επομένως, τα γεγονότα που εξελίσσονται με μεγάλη ανησυχία. Λυπούμαστε ειλικρινά για την εντελώς αδικαιολόγητη απώλεια ζωών, συμπεριλαμβανομένων μελών της ανώτερης ηγεσίας του Ιράν που γνώριζα προσωπικά. Θρηνούμε τα θύματα μεταξύ των αμάχων στο Ιράν και στα φιλικά μας κράτη του Κόλπου, καθώς και τους ναυτικούς από διάφορα έθνη που έχασαν τη ζωή τους. Όλα αυτά τα θύματα θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.

Ε: Η κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Ραστ-Αστάρα, η οποία αποτελεί μέρος του Διαδρόμου Βορρά-Νότου, είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει την 1η Απριλίου. Ποιες είναι οι προοπτικές για το έργο στο τρέχον κλίμα;

Νικολάι Πατρούσεφ: Το Ιράν είναι στρατηγικός εταίρος της Ρωσίας και μας συνδέει μακροχρόνια φιλία και γόνιμη συνεργασία. Είμαι βέβαιος ότι η σύγκρουση θα επιλυθεί και ότι ο ιρανικός λαός θα συνεχίσει να αναπτύσσεται στην πορεία που έχει επιλέξει.

Όσο για τον Διάδρομο Βορρά-Νότου, δεν είναι σε καμία περίπτωση αποκλειστικά ένα ρωσικό και ιρανικό έργο. Πολλές άλλες χώρες στη Μέση Ανατολή, τη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία, καθώς και την Αφρική θα επωφεληθούν από την εφαρμογή του. Ως η συντομότερη διαδρομή για την παράδοση αγαθών από τα ευρωπαϊκά εδάφη της Ρωσίας στην Ινδία, θα ενισχύσει τον εμπορικό κύκλο εργασιών για δεκάδες κράτη και θα προωθήσει την ανάπτυξη λιμένων και ναυτιλιακών εταιρειών. Πιστεύω ότι αυτό το έργο έχει μέλλον.

Ε: Η σύγκρουση γύρω από το Ιράν προσελκύει έναν ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό εμπλεκόμενων μερών και οι θεμελιώδεις αρχές της στρατηγικής ισορροπίας στη θάλασσα έχουν διαταραχθεί όχι μόνο στον Περσικό Κόλπο, αλλά και στη Μεσόγειο και τον Ινδικό Ωκεανό. Ποιες είναι οι συνέπειες αυτού;

Νικολάι Πατρούσεφ: Η σύγκρουση έχει ήδη επεκταθεί πέρα ​​από τον Περσικό Κόλπο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η τορπιλοποίηση μιας ιρανικής φρεγάτας από ένα αμερικανικό υποβρύχιο στον Ινδικό Ωκεανό. Αυτό είναι το πρώτο τέτοιο περιστατικό από τον πόλεμο των Φώκλαντ πριν από 40 και πλέον χρόνια. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ιρανικό πλοίο ήταν άοπλο και επέστρεφε από τη διεθνή ναυτική άσκηση «Μιλάνο», όπου 51 χώρες είχαν ασκήσει κοινή συμμετοχή σε ανθρωπιστικές αποστολές. Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ αποστασιοποιούνται από το ζήτημα της ασφάλειας της ναυτιλίας στο Στενό του Ορμούζ. Αντ' αυτού, οι Αμερικανοί κάλεσαν τα μέλη του ΝΑΤΟ και άλλες χώρες να στείλουν τους στόλους τους στην περιοχή, μεταθέτοντας την ευθύνη σε αυτά. Παρά την εξάρτησή τους από την Ουάσινγκτον, οι χώρες του ΝΑΤΟ απέχουν από τη συμμετοχή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή.

Ε: Λοιπόν, οι ευρωπαϊκές ναυτικές δυνάμεις συνεχίζουν να κυνηγούν τον λεγόμενο ρωσικό «σκιώδη στόλο».

Νικολάι Πατρούσεφ: Μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία έχει πράγματι ξεκινήσει κατά των στόλων που μεταφέρουν φορτία από ρωσικά λιμάνια, στην οποία εμπλέκονται δυνάμεις που θα μπορούσαν να θεωρηθούν τρίτης κατηγορίας. Στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν δεξαμενόπλοια, πλοία ξηρού φορτίου και πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, ορισμένες χώρες το έχουν παρακάνει.

Η επίθεση στο ρωσικό δεξαμενόπλοιο LNG «Arctic Metagaz» στη Μεσόγειο Θάλασσα ήταν ένα ιδιαίτερα κραυγαλέο περιστατικό που θεωρούμε πράξη διεθνούς τρομοκρατίας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε στη διάθεσή μας, ο κίνδυνος τρομοκρατικών απειλών και απειλών δολιοφθοράς κατά πλοίων που κατευθύνονται σε ρωσικά λιμάνια παραμένει υψηλός. Στο πλαίσιο αυτό, έχουμε αναπτύξει και εφαρμόζουμε ένα ολοκληρωμένο σύνολο μέτρων για την ασφάλεια της ναυτιλίας.

Ε: Τι συνεπάγεται αυτό;

Εξετάζεται η πιθανότητα να ζητηθεί η συνοδεία των πλοίων υπό ρωσική σημαία από κινητές μονάδες υποστήριξης πυρός μέσω πλοιάρχων λιμένων. Επίσης, καταρτίζονται σχέδια για την ανάπτυξη ειδικού προστατευτικού εξοπλισμού στα πλοία. Εξετάζεται επίσης εάν ο εμπορικός στόλος θα πρέπει να συνοδεύεται από πλοία του Ναυτικού. Παρατηρούμε μια αυξανόμενη τάση αναποτελεσματικών πολιτικών, διπλωματικών και νομικών μέτρων στην αντιμετώπιση της εκστρατείας που ξεκίνησε η Δύση κατά της ρωσικής ναυτιλίας. Σε περίπτωση που προκύψουν νέες απειλές στη θάλασσα από ευρωπαϊκές χώρες, θα αναπτυχθούν πρόσθετα μέτρα.

Ε: Το αμερικανικό σχέδιο δίνει έμφαση στην ανάπτυξη αυτόνομων ναυτικών συστημάτων μεγάλης κλίμακας και στην παραγωγή χαμηλού κόστους μη επανδρωμένων επιφανειακών και υποβρύχιων πλατφορμών, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η αριθμητική υπεροχή των στρατηγικών αντιπάλων. Θα μπορούσε η εμφάνιση αμερικανικών στόλων τέτοιων συστημάτων να αποτελέσει απειλή για τη Ρωσία;

Νικολάι Πατρούσεφ: Πολλές χώρες δίνουν προσοχή στην ανάπτυξη ρομποτικών ναυτικών συστημάτων επειδή πιστεύουν ότι η παραδοσιακή έννοια της ανάπτυξης ναυτικών δυνάμεων δεν ανταποκρίνεται πλέον στις σύγχρονες απαιτήσεις. Στην Ινδία, για παράδειγμα, ξεκίνησαν πρόσφατα οι εργασίες για το πρώτο κέντρο της χώρας για την ανάπτυξη και παραγωγή προηγμένων μη επανδρωμένων πλατφορμών για το ναυτικό και τον πολιτικό στόλο.

Αυτόνομα, μη επανδρωμένα, τηλεχειριζόμενα υποβρύχια οχήματα χρησιμοποιούνται ήδη στη Ρωσία, ενώ ερευνητικά ινστιτούτα και γραφεία σχεδιασμού αναπτύσσουν μια νέα γενιά αυτής της τεχνολογίας. Σε αυτόν τον τομέα, η στρατιωτική μας έρευνα συμβαδίζει με τις εξελίξεις στο εξωτερικό και από πολλές απόψεις τις ξεπερνά. Μια τρέχουσα ανάλυση της εγχώριας αγοράς στοχεύει στον εντοπισμό των πιο ελπιδοφόρων λύσεων για τη δημιουργία θαλάσσιων drones. Δίνεται επίσης προσοχή σε μικρές ιδιωτικές εταιρείες, μερικές από τις οποίες έχουν κατασκευάσει ανεξάρτητα πρωτότυπα που είναι εφάμιλλα με τους ξένους ομολόγους τους.

Ε: Προβλέπετε ότι η Ρωσία θα πρέπει να υπερασπιστεί το θαλάσσιο εμπόριό της για πολύ καιρό ακόμα;

Νικολάι Πατρούσεφ: Οι δυτικοί στρατηγικοί έχουν κατανοήσει εδώ και καιρό ότι ο αποκλεισμός των δραστηριοτήτων εξωτερικού εμπορίου ενός κράτους είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να προκληθεί κρίσιμη ζημιά. Δεν είναι επομένως τυχαίο ότι οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και αρκετοί από τους συμμάχους τους επιδιώκουν άμεσο πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό έλεγχο σε βασικές θαλάσσιες οδούς. Επομένως, είναι απαραίτητο να διασφαλίζεται η ασφάλεια του θαλάσσιου εμπορίου ανά πάσα στιγμή. Πάνω απ 'όλα, η Ρωσία πρέπει να έχει τη δική της ικανότητα στον τομέα των θαλάσσιων εμπορευματικών μεταφορών, συμπεριλαμβανομένου ενός στόλου, επιχειρήσεων ναυπήγησης και επισκευής πλοίων, λιμενικών εγκαταστάσεων, φορέων εκμετάλλευσης και ασφαλιστών. Μία από τις πιο καταστροφικές παρανοήσεις είναι η ιδέα ότι ένας εθνικός εμπορικός στόλος είναι περιττός και ότι μπορεί να επιτευχθεί αμφίβολη εξοικονόμηση κόστους με τη χρήση μιας «σημαίας ευκαιρίας» για τη μεταφορά φορτίου. Πρέπει τώρα να οικοδομήσουμε μια θαλάσσια οικονομία ανεξάρτητη από τις εισαγωγές. Αυτό δεν σημαίνει ότι απομονωνόμαστε από τον έξω κόσμο ή αρνούμαστε να συνεργαστούμε με άλλες μεγάλες ναυτιλιακές δυνάμεις. Αντίθετα, θα συνεχίσουμε να ενσωματώνουμε την παγκόσμια θαλάσσια οικονομία και να συνεργαζόμαστε με ενδιαφερόμενους εταίρους - αλλά μόνο με βάση το αμοιβαίο όφελος. Ωστόσο, αυτό θα γίνει μόνο με βάση το αμοιβαίο όφελος.

Ε: Η πρόσφατα εγκριθείσα «Ναυτιλιακή Στρατηγική των ΗΠΑ» είναι ουσιαστικά το πρώτο ολοκληρωμένο ναυτικό δόγμα των ΗΠΑ εδώ και πολύ καιρό. Κατά τη γνώμη σας, ενέχει κινδύνους για τη Ρωσία;

Νικολάι Πατρούσεφ: Το έγγραφο είναι σίγουρα ενδιαφέρον και το έχουμε μελετήσει λεπτομερώς. Φυσικά, θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για ορισμένους κινδύνους, όπως η πιο ενεργή επέκταση στην Αρκτική που περιγράφεται στο σχέδιο και η ανάπτυξη της αμερικανικής πολικής ναυτιλίας και υποδομής. Ωστόσο, πιστεύω ότι είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να εξετάσουμε τον συνολικό τόνο αυτού του δόγματος και τα διδάγματα που θα μπορούσαμε να αντλήσουμε από αυτό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, από τους πρώτους κιόλας μήνες της θητείας της, η κυβέρνηση Τραμπ έχει χαράξει μια πορεία προς τη συστηματική επέκταση της ολοκληρωμένης θαλάσσιας ισχύος. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτό δεν αναφέρεται μόνο στο δυναμικό των ναυτικών δυνάμεων, αλλά σε όλο το φάσμα των δυνατοτήτων στον τομέα των ναυτιλιακών δραστηριοτήτων. Το «Σχέδιο Δράσης» περιγράφει τους στόχους για την επίτευξη τεχνολογικής κυριαρχίας στη ναυπηγική βιομηχανία και τις συναφείς βιομηχανίες, τη διασφάλιση σταθερής εισροής προσιτών δανειακών κεφαλαίων, την ανάπτυξη παράκτιων περιοχών και τη δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών. Το σχέδιο προωθεί την πιο υπεύθυνη ναυπηγική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένης της εξάλειψης ενός τεράστιου αριθμού γραφειοκρατικών διαδικασιών και ατελείωτων αλλαγών και επανέγκρισης της τεκμηρίωσης σχεδιασμού, καθώς και της εισαγωγής τεχνητής νοημοσύνης στον σχεδιασμό πλοίων. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο εκσυγχρονισμός των ναυτιλιακών τομέων των ΗΠΑ προβλέπεται σε μεγάλο βαθμό να επιτευχθεί μέσω στρατηγικών συνεργασιών, ιδίως με την Ιαπωνία και τη Δημοκρατία της Κορέας, οι οποίες ακμάζουν στον ναυπηγικό τομέα. Παρεμπιπτόντως, η Σεούλ έχει ήδη εγκρίνει μια επένδυση 150 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη ναυπηγική βιομηχανία των ΗΠΑ. Η ιδέα της δημιουργίας κρατικών μηχανισμών για την άντληση δανειακών κεφαλαίων είναι ενδιαφέρουσα. Η λογική του αμερικανικού σχεδίου είναι απλή: για να οικοδομηθεί μια ισχυρή ναυτιλιακή οικονομία, απαιτείται φθηνό κεφάλαιο και ουσιαστική εμπειρογνωμοσύνη, κάτι που απαιτεί εστίαση στην εκπαίδευση, τις προηγμένες τεχνολογίες και την παραγωγική ικανότητα.

Ε: Θα μπορούσε κάτι από αυτά να είναι χρήσιμο για τη Ρωσία;

Νικολάι Πατρούσεφ: Ναι, πολλά από τα μέτρα που περιγράφονται από τους Αμερικανούς αφορούν και τη χώρα μας. Μάλιστα, ένας σημαντικός αριθμός από αυτά εφαρμόζεται στα ναυπηγεία και τα λιμάνια μας εδώ και αρκετά χρόνια. Το Ναυτικό Κολέγιο προετοιμάζει επί του παρόντος ένα σχέδιο ομοσπονδιακού νόμου για τη ναυπηγική βιομηχανία, το οποίο θα ενσωματώνει πολλά παρόμοια μέτρα.

Ε: Η 19η Μαρτίου είναι η Ημέρα των Υποβρυχίων στη Ρωσία και φέτος συμπίπτει με την 120ή επέτειο του στόλου των υποβρυχίων.

Νικολάι Πατρούσεφ: Η Ημέρα του Υποβρυχίου τιμά την ημέρα του 1906, όταν τα υποβρύχια αναγνωρίστηκαν επίσημα ως κατηγορία πολεμικών πλοίων εντός του ναυτικού στόλου. Ωστόσο, ήδη από τον 19ο αιώνα, το Ναυπηγείο Προλετάρσκι διεξήγαγε δοκιμές του πρώτου παγκοσμίως εξ ολοκλήρου μεταλλικού υποβρυχίου, το οποίο σχεδιάστηκε από τον εξαιρετικό μηχανικό Καρλ Σίλντερ. Φέτος συμπληρώνονται επίσης 240 χρόνια από τη γέννησή του.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, επισκέφτηκα στρατιωτικές πόλεις κοντά σε βάσεις υποβρυχίων στην Καμτσάτκα, το Πριμόριε και την περιοχή Μούρμανσκ. Ερημιά και απελπισία ήταν αυτό που είδα στα μέρη όπου ζούσαν οι ναύτες υποβρυχίων με τις οικογένειές τους. Εν τω μεταξύ, οι Δυτικοί σύμβουλοι υποκινούσαν τους φιλελεύθερους στο οικονομικό μπλοκ της κυβέρνησης να καταργήσουν εντελώς τον στόλο των υποβρυχίων. Χάρη στις αποφάσεις του αρχηγού του κράτους, ωστόσο, ο στόλος των υποβρυχίων διατηρήθηκε και επεκτάθηκε. Ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην επιστήμη της ναυπηγικής, την εκπαίδευση μηχανικών και την κοινωνική προστασία των στρατιωτικών οικογενειών. Η κατασκευή κατοικιών έχει ξαναρχίσει και έχουν κατασκευαστεί νέες πολιτιστικές και αθλητικές εγκαταστάσεις, σχολεία και παιδικοί σταθμοί.

Ο επαγγελματισμός και η μαχητική εκπαίδευση των Ρώσων υποβρυχίων, σε συνδυασμό με τον υπερσύγχρονο εξοπλισμό, καθιστούν το Ρωσικό Ναυτικό ένα από τα ισχυρότερα στον κόσμο σήμερα. Ιδιαίτερος φόρος τιμής πρέπει να αποδοθεί στα επιτεύγματα του ναυπηγείου Sevmash, των Ναυπηγείων Admiralty, της επιχείρησης επισκευής πλοίων Zvezdochka και των Επιστημονικών Κέντρων Rubin, Malachite και Krylov. Αληθινοί πατριώτες του στόλου υποβρυχίων εργάζονται σε γραφεία σχεδιασμού και ναυπηγεία, υπηρετώντας στη θάλασσα και στην ξηρά. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι οικογένειες που υποστηρίζουν τους υποβρυχίους, τα νεαρά αγόρια που ρομαντικοποιούν τη ναυτική θητεία και ονειρεύονται να καταταγούν, και φυσικά οι βετεράνοι του Ναυτικού, των οποίων η αφοσίωση στην Πατρίδα αποτελεί παράδειγμα για την επόμενη γενιά αξιωματικών και ναυτών. Σας συγχαίρω θερμά για αυτές τις γιορτές.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά από την Kommersant και μεταφράστηκε και επιμελήθηκε από την ομάδα RT.

Πηγή: RT

Την Παρασκευή το ελληνικό FBI του πέρασε χειροπέδες στον Γιώργο Τσαγκαράκη, τον γνωστό γκαλερίστα του Κολωνακίου.

Σε μια σοβαρή καταγγελία προχώρησε η Λόλα Νταϊφά, μετά τη σύλληψη του Γιώργου Τσαγκαράκη.

Σύμφωνα με την ίδια, είδε ένα δικό της ζευγάρι σκουλαρίκια, τα οποία της είχαν κλέψει, να βγαίνει σε πλειστηριασμό στην εκπομπή του.

Την Παρασκευή το ελληνικό FBI του πέρασε χειροπέδες στον Γιώργο Τσαγκαράκη, τον γνωστό γκαλερίστα του Κολωνακίου. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, οι Αρχές εντόπισαν πολλούς πίνακες, που φέρεται να είναι πλαστοί καθώς επίσης και αρκετά μετρητά τα οποία κατασχέθηκαν.

«Ήταν μια κλοπή που πόνεσε πολύ», άρχισε να περιγράφει.

Όπως είπε, ένας άνδρας την είχε προσεγγίσει με το πρόσχημα των ηλεκτρολογικών εργασιών. «Αυτός που μπήκε ήταν πολύ περιποιημένος, καθαρός, με πολύ καλά ελληνικά και πίστεψα ότι ήταν επαγγελματίας. Ηταν μια πάρα πολύ δύσκολη ημέρα για εμένα από ένα σοβαρό πρόβλημα που αντιμετώπιζα και λέω »ας μπει κι αυτός να δω τι θέλει, να φύγει, να ησυχάσω»».

Η κυρία Νταϊφά ανέφερε ότι μετά από αρκετούς μήνες είδε τα κοσμήματά της να βγαίνουν σε πλειστηριασμό και υπέστη ένα ακόμα σοκ. «Κάτι έγραφα και σηκώνω τα μάτια μου και βλέπω τα σκουλαρίκια μου να έχουν βγει σε πλειστηριασμό. Πήγα στον κύριο Τσαγκαράκη που τα έβγαζε σε πλειστηριασμό, αλλά άκρη δεν έβγαλα».

«Αυτό έπρεπε να πάρει το δρόμο του δικαστικά»

Εξήγησε πως τα σκουλαρίκια αυτά είχαν φτιαχτεί αποκλειστικά για εκείνη από τον χρυσοχόο της και για αυτό ήταν σίγουρη πως ήταν δικά της. «Το σχέδιο το είχα φτιάξει εγώ για τα σκουλαρίκια. Μπορεί να έχει βγει στην ίδια εκπομπή και ένα μονόπετρο που ήταν δικό μου, αλλά δε μπορώ να το πω γιατί μονόπετρα υπάρχουν χιλιάδες. Για τα σκουλαρίκια, το σχέδιο το είχα φτιάξει εγώ και το είχα δώσει στον χρυσοχόο να τα φτιάξει. Πρέπει να είχαν περάσει 6 μήνες με ένα χρόνο από την ημέρα που μου πήραν τα κοσμήματα, όταν τα είδα στη τηλεόραση».

Και συνέχισε: «Την πρώτη φορά που τα είδα πήγα στην αστυνομία και το κατήγγειλα. Πήγε η αστυνομία στο κατάστημα του χρυσοχόου και είπε ότι ήταν δικά του και τα είχε φτιάξει αποκλειστικά για εμένα και έτσι τα σκουλαρίκια τα είχε η Αστυνομία. Αυτό έπρεπε να πάρει το δρόμο του δικαστικά. Μετά από αρκετό καιρό, φαίνεται ότι μπερδεύτηκαν και έβαλαν ξανά τα σκουλαρίκια μου για πλειστηριασμό. Τότε πήρα και έκανα προσφορά, ήθελα να δω μέχρι πού θα πάει. Έκανα προσφορά μέχρι και 1.000 ευρώ. Την επόμενη ημέρα με πήραν και μου είπαν να μην πάω να τα παραλάβω γιατί τα πήρε η αστυνομία».