Ποιον να πιστέψει κανείς; Πάνω που ολόκληρος ο πλανήτης ετοιμαζόταν χτες το πρωί για τη λήξη του νέου τελεσίγραφου Τραμπ προς το Ιράν, ο αλλοπρόσαλλος Αμερικανός πρόεδρος ανέκρουσε πρύμναν και πραγματοποίησε ακόμα μια εντυπωσιακή κωλοτούμπα, διαβεβαιώνοντας τους πάντες ότι βρίσκεται σε προχωρημένες συνομιλίες με κάποιον... ανώνυμο Ιρανό αξιωματούχο και ότι βρίσκεται τόσο κοντά σε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου, ώστε μπορεί να δώσει στον εαυτό του πέντε έξτρα μέρες «αβάντσο» προτού βομβαρδίσει τα ηλεκτροπαραγωγά εργοστάσια!

Το Ιράν, βέβαια, έσπευσε να διαψεύσει (και) το νέο αφήγημα Τραμπ και να επαναλάβει τους γνωστούς σκληρούς όρους του και τα προαπαιτούμενα για το τέλος της σύρραξης. Μάλιστα οι Φρουροί της Επανάστασης επανέλαβαν την απειλή τους ότι θα χτυπήσουν ισραηλινούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας και σταθμούς παραγωγής που τροφοδοτούν αμερικανικές βάσεις με ηλεκτρική ενέργεια στις χώρες του Κόλπου, ενώ προχώρησαν και στα τακτικά πλέον πυραυλικά μπαράζ κατά του Ισραήλ, σε συνεργασία με τη λιβανέζικη Χεζμπολάχ.

Τα ιρανικά κρατικά ΜΜΕ σχολίασαν ότι ο Τραμπ «έκανε πίσω» μπροστά στις «αξιόπιστες ιρανικές απειλές» και το υπουργείο Εξωτερικών αρνήθηκε κατηγορηματικά πως υπήρξε οποιαδήποτε επαφή, τονίζοντας πως, αν και τις τελευταίες ημέρες η Ουάσινγκτον έστειλε μηνύματα μέσω «φιλικών χωρών» ότι επιδιώκει συνομιλίες, το Ιράν επιμένει στη συνέχιση του πολέμου μέχρι την εξασφάλιση των εγγυήσεων που απαιτεί. Και συμπλήρωσε πως «το μόνο που θέλει ο Αμερικανός πρόεδρος είναι η μείωση των τιμών στην ενέργεια και η εξασφάλιση χρόνου για τα εγκληματικά στρατιωτικά του σχέδια σε βάρος του λαού μας»...

Δεν τελείωσε

Η αλήθεια είναι πως, πριν από μόλις τέσσερις μέρες, ο Τραμπ μας διαβεβαίωνε για πολλοστή φορά ότι ο πόλεμος τελείωσε με νικήτρια τις ΗΠΑ και ότι δεν χρειάζεται βοήθεια από κανέναν για να ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ, καθώς «όλο τους το ναυτικό, η αεροπορία, τα αντιαεροπορικά, τα ραντάρ και οι ηγέτες του Ιράν δεν υπάρχουν πια». Και μετά δήλωσε υπεροπτικά ότι δεν μιλάει με κανέναν στο Ιράν, γιατί... δεν έχει μείνει κανένας ζωντανός για να μιλήσει. «Θέλουμε να τους μιλήσουμε, αλλά δεν έχει απομείνει κανείς και μας αρέσει έτσι», ήταν τα λόγια του πριν φύγει για το κλασικό πια Σαββατοκύριακο στα γήπεδα γκολφ του Μαρ-α-Λάγκο, ενώ ολόκληρος ο Κόλπος και το Ισραήλ καίγονταν.

Χτες όμως, εντελώς ξαφνικά, όχι μόνο βρήκε ένα «κορυφαίο πρόσωπο» για να συνομιλήσει, αλλά και «έναν άνθρωπο που θεωρώ ότι είναι ο πιο σεβαστός και ο ηγέτης», αλλά βέβαια δεν είναι ο φρεσκοεκλεγμένος υιός Χαμενεΐ, τον οποίο «δεν θεωρεί πραγματικό ηγέτη»! Μέσα σε μισή ώρα, μάλιστα, μέχρι να αλλάξει κανάλι, το κορυφαίο πρόσωπο έγιναν... πολλοί: «Εχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που θεωρώ πολύ λογικούς, πολύ αξιόπιστους (…) Οι άνθρωποι στο εσωτερικό γνωρίζουν ποιοι είναι, είναι πολύ σεβαστοί και ίσως ένας από αυτούς να είναι ακριβώς αυτό που αναζητούμε… Ξέρετε, είναι λίγο δύσκολο, έχουν εξουδετερωθεί, έχουμε εξουδετερώσει τους πάντες»!

Τι (υποτίθεται πως) είπανε οι Αμερικανοί με αυτούς τους... αόρατους Πέρσες ηγέτες; Οι δύο πλευρές έχουν καταλήξει, λέει, σε «σημαντικά σημεία σύγκλισης» και υπάρχουν ήδη «15 σημεία συμφωνίας» στις συνομιλίες, που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων μια συμφωνία για το «πολύ σύντομο» άνοιγμα του Ορμούζ, το οποίο μάλιστα, όπως συμπλήρωσε, θέλει να τεθεί υπό... κοινό έλεγχο των ΗΠΑ και του Ιράν! Κοινό έλεγχο που, αν τον πιστέψει κανείς, θα επεκταθεί και στη... μελλοντική ηγεσία του Ιράν, καθώς, όπως είπε, «οδεύουμε προς μια πολύ σοβαρή μορφή αλλαγής καθεστώτος», σημειώνοντας ότι ίσως «βρούμε έναν ηγέτη όπως κάναμε στη Βενεζουέλα»: «Θα υπάρχει κοινός έλεγχος… Εγώ και ο αγιατολάχ, όποιος κι αν είναι ο επόμενος αγιατολάχ»!

Πόση σημασία μπορεί να δώσει κανείς σε αυτό το νέο ελπιδοφόρο αφήγημα; Δυστυχώς, όσο κι αν όλοι θέλουν την ειρήνη, τόσο το τάιμινγκ (στο «παρά ένα» πριν από το άνοιγμα των αγορών και με νέο deadline σε πέντε ημέρες, δηλαδή ακριβώς στο... κλείσιμο των αγορών πριν από το ερχόμενο Σαββατοκύριακο!) δείχνουν πως πίσω από αυτή την κωλοτούμπα δεν κρύβεται κάποια ειλικρινής πρόθεση για παύση πυρός, και πολύ περισσότερο για μια βιώσιμη ειρήνη, αλλά απλά μια προσωρινή όσο και βαθιά κυνική αλλαγή στο κυρίαρχο «στόρι» των ΜΜΕ, προκειμένου να υποχωρήσουν οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου και να πάρουν μια βαθιά ανάσα οι μεγάλοι χρηματιστηριακοί δείκτες, πριν ο Τραμπ αλλάξει πάλι τροπάρι και μας ξαναστείλει όλους σούμπιτους στα καταφύγια!

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως και οι δύο πρόσφατοι πόλεμοι με το Ιράν ξεκίνησαν εν μέσω προχωρημένου, δήθεν, διπλωματικού διαλόγου με τις ΗΠΑ, που χρησιμοποιήθηκε με γκανγκστερικό τρόπο ως ενέδρα προκειμένου να δολοφονηθούν αιφνιδιαστικά οι κορυφαίοι Ιρανοί ηγέτες! Αλήθεια, αν ήσασταν εσείς κάποιο «κορυφαίο πρόσωπο» της ηγεσίας και σας έκλειναν ακόμα και τηλεφωνικό ραντεβού με τον Τραμπ ή τους αντιπροσώπους του, θα πηγαίνατε – έχοντας υπόψη σας πώς αποχαιρέτησαν τον μάταιο τούτο κόσμο ο αγιατολάχ Χαμενεΐ, ο Αλί Λαριτζανί και τόσοι άλλοι;

Ο συνομιλητής

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το πρακτορείο Axios, το οποίο βέβαια αποδεδειγμένα αντλεί την πληροφόρησή του από τις αμερικανικές και ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών, ο... εκλεκτός συνομιλητής του Τραμπ είναι ο σκληροπυρηνικός πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου και πρώην διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ – ενώ και το Reuters «τσόνταρε» την πληροφορία ότι οι Αμερικανοί ζήτησαν συνάντηση με τον Γκαλιμπάφ, αλλά η Τεχεράνη δεν έχει απαντήσει!

Ομως ο ίδιος ο 64χρονος ήρωας του πολέμου με το Ιράκ, με χτεσινή ανάρτησή του διέψευσε κατηγορηματικά τις διαδόσεις λέγοντας πως «δεν έχει πραγματοποιηθεί καμιά διαπραγμάτευση με τις ΗΠΑ» και προσθέτοντας ότι «οι ψευδείς ειδήσεις έχουν ως στόχο να χειραγωγήσουν τις χρηματοπιστωτικές και πετρελαϊκές αγορές και να ξεφύγουν από το αδιέξοδο στο οποίο έχουν παγιδευτεί οι ΗΠΑ και το Ισραήλ… Ο λαός μας απαιτεί την πλήρη και ταπεινωτική τιμωρία των επιτιθέμενων. Ολοι οι αξιωματούχοι στέκονται αταλάντευτα στο πλευρό του Ηγέτη τους και του λαού μέχρι να επιτευχθεί αυτός ο στόχος».

Πηγή: efsyn

του Τάσου Αναστασίου απ΄την Αυγή

Η Εύη Βουτσινά μας δίνει μια συνταγή για αγκινάρες σε άρμη. Είναι ένας τρόπος να διατηρήσουμε τις αγκινάρες και να τις έχουμε ολοχρονίς για μεζέ ή για τις σαλάτες μας.

Υλικά

 Αγκινάρες όσες θέλουμε

 χυμός λεμονιού (όσος χρειαστεί, υπολογίζοντας 5 μεγάλα ζουμερά λεμόνια για περίπου 30 αγκινάρες)

 αλάτι, κατά προτίμηση χοντρό (όσο χρειαστεί)

 ελαιόλαδο

Από μπροστά δείχνει σαν μια κανονική 75άρα. Μόνο που πρέπει να τη δείτε και από πίσω 

Ακριβώς σαράντα χρόνια πριν, το 1986, στο Διεθνές Σαλόνι του Τορίνο οι επικεφαλής της Αlfa Romeo παρουσίασαν ένα πρωτότυπο της ήδη υπάρχουσας 75άρας. Είχε μία βασική διαφορά: ήταν αυτό που λέμε station wagon. Εναν χρόνο πριν είχε παρουσιαστεί η σεντάν έκδοση, που πήρε το όνομά της εξ αφορμής της 75ης επετείου από την ίδρυση της εταιρείας. Επίσης, ήταν φαίνεται καρμικό να είναι και η τελευταία πισωκίνητη Alfa Romeo για τριάντα περίπου χρόνια, μέχρι να εμφανιστεί στα νεότερα χρόνια η εξαιρετική Giulia.

Είχαν, λοιπόν, κατασκευάσει κάποια λειτουργικά πρωτότυπα, με τα αμαξώματα τροποποιημένα διά χειρός του ιταλού καροσερίστα Φισόρε, ο οποίος είχε δουλέψει στο δομικό στοιχείο του σασί, επεκτείνοντας την οροφή, ανυψώνοντας το πίσω μέρος και δημιουργώντας μια πρακτική πέμπτη πόρτα που αύξανε τους χώρους.

Το πίσω μέρος αποκαλύπτει ότι δεν είναι η συνηθισμένη 75άρα που ξέραμε (Alfa Romeo Museum)

Μάλιστα, η Alfa Romeo 75 SportWagon (πάντα, μιλάμε, ως πρωτότυπο) είχε εμφανιστεί τόσο με τον δίλιτρο ατμοσφαιρικό κινητήρα, με υπερτροφοδοτούμενο, όσο και με τον εμβληματικό «μπουσάτο» V6. Δυστυχώς, το πνεύμα ήταν πρόθυμο αλλά το μάρκετινγκ ασθενές. Κανένα από αυτά τα πρωτότυπα δεν μπήκε στην παραγωγή και η ιστορία δεν μπορεί να περιμένει αναβλητικές αποφάσεις.

Ο υπέροχος V6 κινητήρας, o λεγόμενος Busso, είχε προβλεφθεί για να κινεί, σαν λύκος με ένδυμα προβάτου, την ιδιαίτερη 75άρα station wagon (Alfa Romeo Museum)

Αλλωστε την ίδια χρονιά η φίρμα αποκτήθηκε από τη FIAT. Και, για να λέμε τα πράγματα ως έχουν, έκτοτε η Alfa Romeo μπήκε σε μια διαδικασία οικονομικής αναθεώρησης και, αν θέλετε, απώλειας σημαντικού μέρους του χαρακτήρα της.Κάπως έτσι, το εγχείρημα της 75 SportWagon (ή όπως θα λεγόταν εάν και εφόσον έπαιρνε το οκέι για να μπει στην παραγωγή) έμεινε στο ράφι. Βασικά, στο μουσείο της εταιρείας, από όπου και οι φωτογραφίες που βλέπετε.

Λεπτομέρειες από το εσωτερικό και η πέμπτη πόρτα (Alfa Romeo Museum)

Τι θα γινόταν αν; Αν δηλαδή η Alfa Romeo έβγαζε ένα γρήγορο, στιλάτο station wagon προτού αυτά γίνουν μόδα από τους Γερμανούς;  Κανείς δεν ξέρει. Πάντως η FIAT φαίνεται να μην περίμενε και μεγάλη ανταπόκριση. Ετσι, το project ενός ιδιαίτερου αυτοκινήτου, πισωκίνητου, με κιβώτιο transaxle, με «μπουσάτη» και με χαρακτήρα όπως οι Alfa του παλιού καιρού έμεινε «αγέννητο». In memoriam.