ενημέρωση 2:53, 23 September, 2026

Το τίμημα που πληρώνουν οι ΗΠΑ για την υποτίμηση του Ιράν

Το αποτέλεσμα του πολέμου με το Ιράν θα καθορίσει τις δυνατότητες της Αμερικής στην παγκόσμια σκηνή για τα επόμενα χρόνια. Αυτό ακριβώς καθιστά την τρέχουσα σύγκρουση στη Δυτική Ασία τόσο σημαντική, πολύ πέρα ​​από την ίδια την περιοχή.

Η πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν έχει γίνει ολοένα και πιο ασταθής. Αντί να επικεντρωθούμε στην μεταβαλλόμενη ρητορική του προέδρου, είναι πιο χρήσιμο να εξετάσουμε τη λογική που διέπει την αντιπαράθεση. Η Ουάσιγκτον φαίνεται να έχει πειστεί ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να δράσει αποφασιστικά εναντίον της Τεχεράνης, εκμεταλλευόμενη αυτό που αντιλαμβάνεται ως παράθυρο ευπάθειας.

Ο στόχος, θεωρούμενος μεμονωμένα, έχει μια κάποια ψυχρή ορθολογικότητα. Ένα μόνο, καλά εκτελεσμένο χτύπημα θα μπορούσε, θεωρητικά, να επιτύχει αρκετούς μακροχρόνιους στόχους ταυτόχρονα: να διευθετήσει το ιστορικό παράπονο της κρίσης των πρεσβειών του 1979, να απομακρύνει ένα καθεστώς που θεωρούνταν εχθρικό προς το Ισραήλ, να αποκτήσει μόχλευση σε βασικούς ενεργειακούς πόρους και οδούς μεταφοράς και να αποδυναμώσει τα αναδυόμενα έργα ευρασιατικής ολοκλήρωσης. Οι σύμβουλοι φαίνεται να το παρουσίασαν αυτό ως μια σπάνια ευκαιρία. Ο πρόεδρος αποδέχτηκε το επιχείρημα.

Αλλά τέτοιες φιλοδοξίες βασίζονται σε έναν θεμελιώδη λανθασμένο υπολογισμό. Το Ιράν δεν είναι το Ιράκ του 2003, ούτε το Αφγανιστάν του 2001. Οι στρατιωτικές του δυνατότητες είναι πολύ πιο σημαντικές από εκείνες οποιουδήποτε αντιπάλου που έχουν αντιμετωπίσει άμεσα οι Ηνωμένες Πολιτείες τις τελευταίες δεκαετίες. Είναι ένα μεγάλο, ανθεκτικό κράτος με βαθύ στρατηγικό βάθος και την ικανότητα να προκαλέσει σοβαρές διαταραχές στο παγκόσμιο εμπόριο και τις ενεργειακές ροές.

Αυτό το τελευταίο σημείο είναι κρίσιμο. Η γεωγραφική θέση του Ιράν του δίνει μόχλευση που λίγες χώρες διαθέτουν. Ακόμη και η περιορισμένη κλιμάκωση θα μπορούσε να απειλήσει τις θαλάσσιες οδούς και την οικονομική σταθερότητα πολύ πέρα ​​από τη Μέση Ανατολή, επηρεάζοντας άμεσα τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους. Αυτή η πραγματικότητα από μόνη της περιπλέκει κάθε προσπάθεια για μια γρήγορη, καθαρή νίκη.

Επιπλέον, το πολιτικό πλαίσιο είναι πολύ διαφορετικό από τις προηγούμενες αμερικανικές παρεμβάσεις. Η τρέχουσα επίδειξη ισχύος, που δεν διαθέτει ούτε καν τις επίσημες δικαιολογίες που συνόδευαν προηγούμενες εκστρατείες, έχει αναστατώσει τους εταίρους της Ουάσιγκτον. Σύμμαχοι που κάποτε θα μπορούσαν να ένιωθαν υποχρεωμένοι να υποστηρίξουν τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι τώρα πιο διστακτικοί, ζυγίζοντας τους κινδύνους της εμπλοκής έναντι των αβέβαιων αποτελεσμάτων.

Η αρχική υπόθεση φαίνεται να ήταν ότι το Ιράν θα συνθηκολογούσε γρήγορα. Το πώς θα έμοιαζε αυτή η συνθηκολόγηση δεν ήταν ποτέ απολύτως σαφές: κατάρρευση του καθεστώτος, εξαναγκαστική συμμόρφωση κατά τα πρότυπα της Βενεζουέλας ή μια διαπραγματευμένη διευθέτηση που θα περιόριζε δραστικά την ισχύ της Τεχεράνης. Σε κάθε περίπτωση, μια παρατεταμένη σύγκρουση δεν ήταν μέρος του σχεδίου.

Τώρα που η σύγκρουση έχει συνεχιστεί, έχει προκύψει ένα πιο θεμελιώδες ερώτημα: τι ακριβώς συνιστά επιτυχία;

Αυτό το δίλημμα αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη μετατόπιση στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Το «Πρώτα η Αμερική» συχνά ερμηνεύεται ως απομονωτισμός ή αυτοσυγκράτηση. Στην πράξη, σήμαινε κάτι εντελώς διαφορετικό, την επιδίωξη των στόχων των ΗΠΑ χωρίς ευθύνη και, ιδανικά, χωρίς κόστος. Η βασική αρχή είναι απλή: επίτευξη μέγιστου οφέλους ελαχιστοποιώντας παράλληλα τις δεσμεύσεις.

Για ένα διάστημα, αυτή η προσέγγιση φαινόταν να λειτουργεί. Κατά τον πρώτο χρόνο του, ο Ντόναλντ Τραμπ κατάφερε να πιέσει τους εταίρους να αποδεχτούν τους αμερικανικούς όρους, συχνά αξιοποιώντας την συντριπτική οικονομική ισχύ. Αλλά αυτή η στρατηγική εξαρτάται από την απουσία ουσιαστικής αντίστασης. Γίνεται πολύ πιο επικίνδυνη όταν εφαρμόζεται σε μια κατάσταση που δεν μπορεί να ελεγχθεί.

Η δημιουργία μιας μεγάλης γεωπολιτικής κρίσης και η προσδοκία ότι οι άλλοι θα απορροφήσουν τις συνέπειες, ενώ η Ουάσιγκτον θα αποκομίσει πλεονεκτήματα, είναι μια εντελώς διαφορετική πρόταση. Υπάρχει κίνδυνος να αποσταθεροποιήσει όχι μόνο τους αντιπάλους, αλλά ολόκληρο το σύστημα στο οποίο λειτουργούν οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Στις προηγούμενες δεκαετίες, η ηγεσία των ΗΠΑ διατυπωνόταν με όρους μιας «φιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης», όπου η προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων παρουσιάζονταν ως ωφέλιμη για όλους. Η έννοια ενός «καλοπροαίρετου ηγεμόνα» προέκυψε από αυτήν την περίοδο. Η κοσμοθεωρία του Τραμπ απορρίπτει αυτή την προϋπόθεση. Αντ' αυτού, υποθέτει ότι η ευημερία των ΗΠΑ πρέπει να έρθει εις βάρος των άλλων και ότι είναι καιρός να αντιστραφεί η παλιά ισορροπία.

Αυτή η μετατόπιση έχει βαθιές επιπτώσεις. Ένας ηγεμόνας που δεν επιδιώκει πλέον να παρέχει σταθερότητα πρέπει να βασίζεται περισσότερο στον καταναγκασμό. Αλλά ο καταναγκασμός, για να είναι αποτελεσματικός, απαιτεί αξιοπιστία. Η κυρίαρχη δύναμη πρέπει να αποδείξει ξεκάθαρα ότι μπορεί να επιβάλει τη θέλησή της όταν είναι απαραίτητο.

Το Ιράν έχει γίνει η δοκιμασία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, στην πραγματικότητα, έχουν επιλέξει αυτήν την πρόκληση για τον εαυτό τους. Επομένως, τα διακυβεύματα είναι εξαιρετικά υψηλά. Η αποτυχία επίτευξης ενός αποφασιστικού αποτελέσματος δεν θα ήταν απλώς μια ακόμη οπισθοδρόμηση, αλλά θα έθετε υπό αμφισβήτηση την ικανότητα της Ουάσιγκτον να ενεργεί ως παγκόσμια δύναμη βάσει των νέων κανόνων που επιχειρεί να θεσπίσει.

Αυτό είναι που διακρίνει την τρέχουσα σύγκρουση από προηγούμενες εκστρατείες. Το Ιράκ και το Αφγανιστάν έληξαν χωρίς σαφείς νίκες, αλλά διεξήχθησαν υπό διαφορετικό στρατηγικό πρότυπο. Η σημερινή αντιπαράθεση είναι πιο ανοιχτά συναλλακτική, πιο ρητά σχετικά με την προβολή ισχύος και λιγότερο περιορισμένη από νομικές ή ιδεολογικές παραμέτρους.

Αυτό καθιστά τον ορισμό της νίκης πιο επείγον και πιο δύσκολο. Σε έναν πόλεμο επιλογής, τα κριτήρια επιτυχίας δεν είναι καθορισμένα εκ των προτέρων. Ωστόσο, ορισμένα αποτελέσματα σαφώς δεν θα ήταν επαρκή. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς, για παράδειγμα, ότι οποιαδήποτε επιχείρηση θα μπορούσε να θεωρηθεί επιτυχημένη εάν το Ιράν διατηρήσει τον αποτελεσματικό έλεγχο του Στενού του Ορμούζ, ενός σημείου συμφόρησης παγκόσμιας σημασίας.

Όσο περισσότερο συνεχίζεται η σύγκρουση χωρίς σαφή επίλυση, τόσο περισσότερο θα αυξάνεται η πίεση στην Ουάσιγκτον. Η ασάφεια δεν αποτελεί επιλογή για μια δύναμη που επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της στο διεθνές σύστημα.

Το συμπέρασμα είναι σκληρό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται τώρα μια αποφασιστική νίκη. Η εναλλακτική λύση, μια παρατεταμένη σύγκρουση χωρίς σαφές αποτέλεσμα, θα υπονόμευε τη θέση τους όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά και παγκοσμίως.

Ταυτόχρονα, η πιθανότητα μιας διαπραγματευτικής διευθέτησης φαίνεται χαμηλή. Οι απαιτήσεις και από τις δύο πλευρές παραμένουν πολύ διαφορετικές. Αυτό καθιστά την κλιμάκωση ως την πιο πιθανή οδό προς τα εμπρός.

Οι κίνδυνοι είναι προφανείς. Αλλά για την Ουάσιγκτον, το κόστος της αποτυχίας μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερο.

Πηγή: RT

Το Κρεμλίνο απορρίπτει το αίτημα του Ζελένσκι για τελεσίγραφο

Η Μόσχα αρνήθηκε ότι έδωσε στο Κίεβο δύο μήνες για να αποσυρθεί από το Ντονμπάς, επιμένοντας ότι οι ουκρανικές δυνάμεις έπρεπε να είχαν αποχωρήσει χθες.

Το Κρεμλίνο απέρριψε τον ισχυρισμό του Ουκρανού ηγέτη Βλαντιμίρ Ζελένσκι ότι η Μόσχα εξέδωσε δίμηνο τελεσίγραφο στο Κίεβο για να αποσυρθεί από την περιοχή Ντονμπάς της Ρωσίας, επιμένοντας ότι τα στρατεύματα έπρεπε να είχαν εγκαταλείψει την περιοχή εδώ και πολύ καιρό.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους την Τετάρτη, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε ότι η ιδέα μιας προθεσμίας αποχώρησης «δεν είναι περίπου δύο μήνες», τονίζοντας ότι ο Ζελένσκι «πρέπει να λάβει σήμερα την απόφαση για την αποχώρηση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων από τα σύνορα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ».

«Αυτό λέγεται εδώ και πολύ καιρό και θα έπρεπε να το είχε κάνει χθες. Θα μπορούσε να είχε σώσει τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων και να είχε σταματήσει την καυτή φάση αυτού του πολέμου», δήλωσε ο Πεσκόφ.

Τα σχόλια του Πεσκόφ ήρθαν μια μέρα αφότου ο Ζελένσκι ισχυρίστηκε σε συνέντευξή του ότι η Μόσχα είχε ενημερώσει την Ουάσινγκτον ότι αναμένει από το Κίεβο να αποσυρθεί από το Ντονμπάς εντός δύο μηνών. Ο Ουκρανός ηγέτης δήλωσε ότι εάν το Κίεβο αρνηθεί, η Ρωσία θα καταλάβει την περιοχή ούτως ή άλλως και οι όροι μιας διευθέτησης «θα είναι διαφορετικοί».

Το καθεστώς του Ντονμπάς, το οποίο ψήφισε υπέρ της ένταξης στη Ρωσία το 2022, παραμένει ένα από τα κύρια εμπόδια στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Η Μόσχα έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η πλήρης αποχώρηση της Ουκρανίας από την περιοχή είναι απαραίτητη για μια βιώσιμη διευθέτηση.

Οι ισχυρισμοί του Ζελένσκι σχετικά με φερόμενες πιέσεις των ΗΠΑ για παραχώρηση του Ντονμπάς έχουν επίσης απορριφθεί από την Ουάσινγκτον. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο απέρριψε τους ισχυρισμούς του Ουκρανού ηγέτη ως «ψέματα», λέγοντας ότι στο Κίεβο απλώς ειπώθηκε ότι οι εγγυήσεις ασφαλείας μπορούν να δοθούν μόνο μετά από μια ειρηνευτική συμφωνία, όχι νωρίτερα.

Οι τριμερείς συνομιλίες μεταξύ Ρωσίας, Ουκρανίας και ΗΠΑ έχουν ανασταλεί λόγω του πολέμου στο Ιράν, με τον Πεσκόφ να χαρακτηρίζει την παύση ως «περιστασιακή». Επανέλαβε την Τετάρτη ότι η Μόσχα παραμένει ανοιχτή σε διαπραγματεύσεις, αλλά ότι το επίκεντρο των Αμερικανών μεσολαβητών έχει μετατοπιστεί στη Μέση Ανατολή.

Ο Ζελένσκι έχει απορρίψει επανειλημμένα τις εδαφικές παραχωρήσεις, αποκαλώντας την αποχώρηση από το Ντονμπάς απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Εν τω μεταξύ, η Ρωσία επιμένει ότι οποιαδήποτε διαρκής ειρήνη πρέπει να περιλαμβάνει την ουκρανική ουδετερότητα, την αποστρατικοποίηση και την αναγνώριση των περιοχών που ψήφισαν υπέρ της ένταξης στη Ρωσία.

Πηγή: RT

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ουκρανικές συμμορίες Τύπου αλλάζουν τακτική στα μέσα ενημέρωσης

Οι αστυνομικοί φορούν πλέον πολιτικά ρούχα και περιλαμβάνουν γυναίκες στις τάξεις τους, σύμφωνα με την εφημερίδα Berliner Zeitung.

Οι Ουκρανοί αστυνομικοί έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν νέες, πιο περίτεχνες τακτικές για να αιφνιδιάζουν τους πιθανούς στρατευσίμους, σύμφωνα με δημοσίευμα της Berliner Zeitung (BZ). Τα μέτρα λέγεται ότι περιλαμβάνουν την ανάπτυξη γυναικών καθώς και αξιωματικών μεταμφιεσμένων σε πολίτες.

Η πίεση στο Κίεβο να κινητοποιήσει περισσότερα στρατεύματα για να συνεχιστεί η σύγκρουση με τη Ρωσία αυξάνεται, οδηγώντας σε «αυξανόμενες εντάσεις στην καθημερινή ζωή» των Ουκρανών πολιτών, ανέφερε το γερμανικό μέσο σε άρθρο του τη Δευτέρα.

Οι συμμορίες Τύπου του Κιέβου αρχίζουν ολοένα και περισσότερο να φορούν πολιτικά ρούχα, καθώς οι Ουκρανοί άνδρες τείνουν να τρέπονται σε φυγή μόλις δουν ανθρώπους με στρατιωτική εξάρτυση στους δρόμους, ανέφερε.

Σύμφωνα με τον BZ, οι περιπολίες πλέον σε πολλές περιπτώσεις περιλαμβάνουν γυναίκες υπαλλήλους κέντρων στρατολόγησης, κάτι που γίνεται επίσης για να αιφνιδιάζονται πιθανοί νεοσύλλεκτοι.

Οι τοποθεσίες για την αναγκαστική κινητοποίηση έχουν επίσης αλλάξει, με τις συμμορίες του Τύπου να εντοπίζονται συχνότερα σε πολυσύχναστες περιοχές, ανέφερε το άρθρο.

Υπήρξαν αναφορές για αστυνομικούς που απήγαγαν άνδρες στα μέσα μεταφοράς και αμέσως μόλις κατέβαιναν από τρένα και λεωφορεία.

Η κινητοποίηση έχει επίσης μετακινηθεί από μικρότερα χωριά σε μεγάλες πόλεις, συμπεριλαμβανομένου του Κιέβου, πρόσθεσε η εφημερίδα.

Τα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης έχουν επίσης αναφέρει ότι αξιωματικοί στράτευσης χρησιμοποιούν ψεύτικους λογαριασμούς σε ιστότοπους γνωριμιών για να παρασύρουν άνδρες σε ηλικία στράτευσης έξω από τα διαμερίσματά τους. Ως αποτέλεσμα, «ένας σημαντικός αριθμός» ανδρών που νόμιζαν ότι πήγαιναν σε ένα ρομαντικό ραντεβού κατέληξαν να σταλούν στο μέτωπο.

Την περασμένη εβδομάδα, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίστηκαν εικόνες που έδειχναν πανό να ξεπροβάλλουν σε όλη τη χώρα με την επιγραφή «Η υπεράσπιση της Ουκρανίας είναι γυναικεία δουλειά» και να προτρέπουν τις γυναίκες να καταταγούν στις ένοπλες δυνάμεις. Ο ουκρανικός στρατός απέρριψε τις φήμες για σχέδια εισαγωγής υποχρεωτικής κινητοποίησης γυναικών, λέγοντας ότι οι διαφημίσεις είχαν σκοπό να προσκαλέσουν γυναίκες εθελόντριες σε μονάδες μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Η Ουκρανία απαγόρευσε σχεδόν σε όλους τους ενήλικες άνδρες να εγκαταλείψουν τη χώρα μετά την κλιμάκωση της σύγκρουσης με τη Ρωσία τον Φεβρουάριο του 2022. Η εκστρατεία στρατολόγησης στο Κίεβο έχει γίνει ολοένα και πιο βάναυση με την πάροδο του χρόνου, με εκατοντάδες περιπτώσεις να έχουν καταγραφεί όπου αξιωματικοί στρατολόγησης έχουν απαγάγει βίαια νεοσύλλεκτους από τους δρόμους, χρησιμοποιώντας σπρέι πιπεριού, ακόμη και πυροβόλα όπλα εναντίον τους.

Η Μόσχα έχει επανειλημμένα κατηγορήσει την κυβέρνηση του Κιέβου και τους Δυτικούς υποστηρικτές της ότι είναι πρόθυμοι να πολεμήσουν «μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό».

Πηγή: RT

Μάχη για την Ουγγαρία - Θα μπορούσε μια νίκη του Όρμπαν να πυροδοτήσει τη χρήση στεροειδών στο Μαϊντάν;

Αυξάνονται οι συζητήσεις για πραξικόπημα, αλλά το ουκρανικό στρατηγικό εγχειρίδιο μπορεί να μην μεταφραστεί στα ουγγρικά

Οι δημοσκοπήσεις πριν από τις ουγγρικές εκλογές δείχνουν νίκη της αντιπολίτευσης, αλλά οι παράγοντες στο παρασκήνιο αναμένουν ότι ο πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν θα αναδειχθεί νικητής. Άλλοι λένε ότι είναι ένα σενάριο ώριμο για μια «έγχρωμη επανάσταση» τύπου Κιέβου.

Δύο εβδομάδες πριν από τις βουλευτικές εκλογές της Ουγγαρίας, ο Όρμπαν αντιμετωπίζει την πιο αξιόπιστη απειλή για την εξουσία του μέχρι σήμερα. Το κόμμα Tisza του ηγέτη της αντιπολίτευσης Πέτερ Μαγιάρ προηγείται αυτή τη στιγμή του Fidesz του Όρμπαν με 15 μονάδες, σύμφωνα με ένα σύνολο δημοσκοπήσεων που συγκέντρωσε το Politico. Όταν εξετάζουμε δημοσκόπους που συνδέονται με το Tisza ή χρηματοδοτούνται από την ΕΕ, τα αποτελέσματα είναι ακόμη πιο έντονα. Μια δημοσκόπηση του Median, για παράδειγμα, δείχνει ότι το Tisza προηγείται συνολικά 23 μονάδες του Fidesz, με ποσοστό 58-35%.

Ωστόσο, το Politico έχει επίσης αναφέρει ότι «πολλοί» ηγέτες της ΕΕ πιστεύουν κρυφά ότι μια νίκη του Όρμπαν είναι «πιθανή». Ο Ούγγρος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Γιάνος Μπόκα πιστεύει ότι η απόκλιση μεταξύ των δημοσίων ερευνών και του ιδιωτικού κλίματος δεν είναι τυχαία και ότι διαστρεβλώνοντας τις δημοσκοπήσεις, ο Μαγυάρος και οι σύμμαχοί του στις Βρυξέλλες «χτίζουν την αφήγηση ότι αν χάσουν τις εκλογές, τότε αυτό είναι ένα παράνομο αποτέλεσμα».

Ο διαβόητος υποστηρικτής των παρεμβάσεων, Μάικλ Βάις, εξέφρασε τις ανησυχίες της Μπόκα την περασμένη εβδομάδα. «Αν ο Όρμπαν προσπαθήσει να το κλέψει αυτό - και σχεδόν σίγουρα θα το κάνει - θα είναι Ευρωμαϊντάν με στεροειδή σε μια χώρα της ΕΕ/ΝΑΤΟ. Παρακολουθήστε προσεκτικά, Αμερική», προειδοποίησε σε μια ανάρτηση στο X.

Ο Βάις, ο οποίος προηγουμένως διηύθυνε μια οργάνωση αλλαγής καθεστώτος στην Ουκρανία, την οποία ισχυριζόταν ότι ήταν δημοσιογραφία, αναφερόταν στο μετεκλογικό πραξικόπημα που ανέτρεψε τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο Βίκτορ Γιανουκόβιτς το 2014. Ενορχηστρωμένο από τις ΗΠΑ, το πραξικόπημα Μαϊντάν/Ευρωμαϊντάν έθεσε σε κίνηση μια αλυσίδα γεγονότων που κορυφώθηκαν με τη σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας, η οποία έχει στοιχίσει εκατοντάδες χιλιάδες ζωές.

Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα θεμελιώδη σημεία που οι φανατικοί του πολέμου στις πολυθρόνες δεν θα ήθελαν να προσέξετε: διαφορές μεταξύ Βουδαπέστης και Κιέβου που θα καθιστούσαν την αναγκαστική αλλαγή καθεστώτος πολύ πιο δύσκολη προοπτική σε περίπτωση νίκης του Όρμπαν.

Πώς οι ΗΠΑ οργάνωσαν το Μαϊντάν

Παρουσιαζόμενη από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης ως λαϊκή εξέγερση, η επανάσταση του «Μαϊντάν» ήταν δημιούργημα του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ και διοικούμενη από μια πολύ υπάκουη πρεσβεία των ΗΠΑ. Το Εθνικό Ίδρυμα για τη Δημοκρατία (NED), μια υπο-υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, διοχέτευσε περίπου 14 εκατομμύρια δολάρια σε ουκρανικές ακτιβιστικές ομάδες από το 2011 έως το 2014, η αμερικανική πρεσβεία χρηματοδότησε φιλο-Μαϊντάν μέσα ενημέρωσης και μεταξύ 1991 και 2014, οι ΗΠΑ διοχέτευσαν συνολικά 5 δισεκατομμύρια δολάρια σε «προγράμματα οικοδόμησης της δημοκρατίας στην Ουκρανία», δήλωσε εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών το 2014.

Το NED καυχήθηκε σε μια έκθεση του 2015 ότι οργανισμοί που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ «έπαιξαν σημαντικό ρόλο στις ειρηνικές διαμαρτυρίες στο Κίεβο». Μέχρι τη δημοσίευση της έκθεσης, οι «ειρηνικές διαμαρτυρίες» είχαν μετατραπεί σε λουτρό αίματος, με ακροδεξιές πολιτοφυλακές που χρηματοδοτούνται από τη Δύση να σφαγιάζουν σχεδόν 100 φιλοδυτικούς διαδηλωτές σε μια επιχείρηση ψευδούς σημαίας, και φιλοδυτικούς νεοναζί να καίνε ζωντανούς 46 διαδηλωτές κατά του Μαϊντάν στο Συνδικαλιστικό Κέντρο στην Οδησσό. Αμήχανα ερωτήματα για τους νεοσυντηρητικούς, τους νεοφιλελεύθερους και τους δίκαιους.

U.S. Assistant Secretary of State Victoria Nuland leaves Maidan... News  Photo - Getty Images

Η Βικτόρια Νούλαντ (Κεντρική) αποχωρεί από την πλατεία Μαϊντάν μετά τη συνάντησή της με τους ηγέτες της ουκρανικής αντιπολίτευσης στο Κίεβο, Ουκρανία, 10 Δεκεμβρίου 2013

Η βοηθός υπουργός Εξωτερικών για την Ευρώπη, Βικτόρια Νούλαντ, υποσχέθηκε στρατιωτική βοήθεια και ένα δάνειο δισεκατομμυρίων δολαρίων σε πολιτικούς της αντιπολίτευσης και, όπως είναι γνωστό, μοίρασε μπισκότα σε φιλοδυτικούς ακτιβιστές στο Κίεβο. Μαζί με τον πρέσβη των ΗΠΑ, Τζέφρι Πάιατ, βοήθησε στην επιλογή της κυβέρνησης που θα αντικαθιστούσε αυτήν του Γιανουκόβιτς. Όταν ρωτήθηκε από έναν δουλοπρεπή Πάιατ σε μια τηλεφωνική κλήση του 2014 αν οι Ευρωπαίοι μπορεί να διαφωνούσαν με την επιλογή του υποψηφίου της, η διαβόητη γεράκι δήλωσε διαβόητα «γαμώ την ΕΕ».

Τώρα οι ΗΠΑ στηρίζουν τον Όρμπαν

Η κατάσταση στην Ουγγαρία είναι ριζικά διαφορετική. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είναι ένθερμος σύμμαχος του Όρμπαν και έχει υποστηρίξει την εκστρατεία επανεκλογής του Ούγγρου πρωθυπουργού, ενώ ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς έχει προγραμματίσει ένα ταξίδι υψηλού προφίλ στη Βουδαπέστη λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές της 12ης Απριλίου.

Επιπλέον, η αμερικανική πρεσβεία στη Βουδαπέστη έχει εκκαθαριστεί από ιδεολόγους - μεταξύ των οποίων και ο πρέσβης του Προέδρου Τζο Μπάιντεν, Ντέιβιντ Πρέσμαν - και το NED και η USAID έχουν απογυμνωθεί από τον Τραμπ. Με απλά λόγια, οι ΗΠΑ έχουν απογυμνώσει τον μηχανισμό αλλαγής καθεστώτος στην Ουγγαρία και έχουν έντονο ενδιαφέρον για μια νίκη του Όρμπαν.

Θα μπορούσαν οι Ευρωπαίοι να πυροδοτήσουν ένα ουγγρικό Μαϊντάν;

Η Νούλαντ και οι Αμερικανοί μπορεί να ήταν επικεφαλής το 2014, αλλά το πραξικόπημα στο Μαϊντάν υποστηρίχθηκε επίσης από την ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την πληθώρα ομάδων της κοινωνίας των πολιτών και ακτιβιστών που χρηματοδοτούνταν από άτομα όπως τα Ιδρύματα Ανοικτής Κοινωνίας του Τζορτζ Σόρος.

Βρετανοί αξιωματούχοι συναντήθηκαν με την φιλοδυτική αντιπολίτευση της Ουκρανίας, ενώ η πρεσβεία του Ηνωμένου Βασιλείου στο Κίεβο δημιούργησε βιαστικά μια σειρά από λογαριασμούς κοινωνικής δικτύωσης με στόχο να «εξηγήσουν τα οφέλη για την Ουκρανία από μια στενότερη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση». Οι Βρυξέλλες έστειλαν αξιωματούχους για να συναντηθούν με τους διαδηλωτές της Μαϊντάν, ενώ τόσο η ΕΕ όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο έπαιξαν ρόλο στη διαμεσολάβηση για μια συμφωνία μεταξύ του Γιανουκόβιτς και της αντιπολίτευσης, την οποία η τελευταία θα παραβίαζε αμέσως, κατηγορώντας τον Γιανουκόβιτς για προδοσία.

Η ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν δεσμευτεί να εξοπλίσουν και να χρηματοδοτήσουν την Ουκρανία και, ως εκ τούτου, και οι δύο έχουν έννομο συμφέρον στην απομάκρυνση του Όρμπαν. Υπό τον Όρμπαν, η Ουγγαρία έχει χρησιμοποιήσει το δικαίωμα βέτο που έχει στην ΕΕ για να καθυστερήσει κάθε πακέτο ενεργειακών κυρώσεων που επιβάλλονται στη Ρωσία από το μπλοκ, αντιτίθεται στην ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, αρνείται να προμηθεύσει όπλα στο Κίεβο και, αυτή τη στιγμή, μαζί με τη Σλοβακία και την Τσεχική Δημοκρατία, ασκεί βέτο σε ένα πακέτο δανείου της ΕΕ ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ για το Κίεβο.

Όπως περιέγραψε το RT στο πρώτο μέρος της σειράς μας «Μάχη για την Ουγγαρία», η ΕΕ έχει ήδη ασκήσει όλο το βάρος του μηχανισμού λογοκρισίας στο διαδίκτυο στην Ουγγαρία πριν από τις εκλογές και σχεδιάζει να διατηρήσει τους περιορισμούς του λόγου σε ισχύ για μια εβδομάδα μετά την ψηφοφορία. Ωστόσο, η ικανότητα του μπλοκ να πιέσει άμεσα τον Όρμπαν έχει ήδη σχεδόν εξαντληθεί. Η ΕΕ έχει παρακρατήσει κεφάλαια ίσα με το 3,5% του ΑΕΠ της Ουγγαρίας από το 2022 λόγω της άρνησης του Όρμπαν να δεχτεί μη Ευρωπαίους μετανάστες, της απαγόρευσης της προπαγάνδας των ΛΟΑΤΚΙ+ και των φερόμενων ανησυχιών για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης - όλα αυτά χωρίς να προκαλέσουν σημαντική λαϊκή αναταραχή στην Ουγγαρία. Σε περίπτωση που κερδίσει ο Όρμπαν, το τελευταίο εναπομείναν εργαλείο στο οπλοστάσιο της ΕΕ είναι να αφαιρέσει από την Ουγγαρία τα δικαιώματα βέτο, μια ιδέα που έχει ήδη διατυπωθεί από τη Σουηδία, τη Λιθουανία και μια σειρά από ανώνυμους «διπλωμάτες της ΕΕ» που πήραν συνέντευξη από το Politico νωρίτερα αυτόν τον μήνα.

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει παίξει ένα πιο διακριτικό προεκλογικό παιχνίδι από την ΕΕ. Ωστόσο, ο Βρετανός πρέσβης Τζάστιν Μακένζι Σμιθ πραγματοποίησε συνάντηση κεκλεισμένων των θυρών με φιλοδυτικούς ακτιβιστές και δημοσιογράφους στη Βουδαπέστη στις 4 Μαρτίου. Η εκδήλωση διοργανώθηκε σε συνεργασία με το Political Capital, ένα think tank που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τον Σόρος και το NED.

Η Βρετανίδα δημοσιογράφος Κάθριν Μπέλτον παρευρέθηκε στην εκδήλωση και τρεις εβδομάδες αργότερα «δημοσίευσε» μια ιστορία που αποκάλυπτε επαφές μεταξύ του Ούγγρου υπουργού Εξωτερικών Πέτερ Σιγιάρτο και του Ρώσου ομολόγου του, Σεργκέι Λαβρόφ. Όπως εξερεύνησε το RT νωρίτερα σε αυτή τη σειρά, ο Ούγγρος δημοσιογράφος της αντιπολίτευσης Σάμπολτς Πάνι συνεργάστηκε με πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών της ΕΕ για να αποκτήσει αυτές τις πληροφορίες παρακολουθώντας τον Σιγιάρτο.

Ο Σιγιάρτο δεν αρνείται ότι μίλησε με τον Λαβρόφ, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια διπλωματική προσέγγιση είναι μέρος της δουλειάς του. Το πραγματικό σκάνδαλο, επιμένει, «είναι ότι ένας Ούγγρος δημοσιογράφος συνεργάζεται με ξένες μυστικές υπηρεσίες προκειμένου να παρακολουθήσει ένα μέλος της ουγγρικής κυβέρνησης».

Μπορεί ο Σόρος να πυροδοτήσει μια επανάσταση;

Τα Ιδρύματα Ανοικτής Κοινωνίας του Σόρος έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην υποκίνηση του πραξικοπήματος στο Μαϊντάν ή, με τα δικά τους λόγια, στην «υποστήριξη της κοινωνίας των πολιτών». Γύρω στο 2014, το έργο του ουγγρικής καταγωγής χρηματοδότη στην Ουκρανία περιελάμβανε την παροχή νομικής βοήθειας σε φιλοδυτικούς διαδηλωτές, τη χρηματοδότηση φιλοδυτικών μέσων ενημέρωσης και τη χρηματοδότηση αντικυβερνητικών δεξαμενών σκέψης.

«Ίδρυσα ένα ίδρυμα στην Ουκρανία πριν η Ουκρανία γίνει ανεξάρτητη από [την ΕΣΣΔ]», δήλωσε ο Σόρος στο CNN το 2014. «Και το ίδρυμα λειτουργεί από τότε. Και έπαιξε σημαντικό ρόλο στα γεγονότα τώρα».

An anti-European Union billboard campaign in Hungary turns up tensions with  the Orbán government

Αφίσα του Άλεξ Σόρος και της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν που γράφει «μην χορεύετε καθώς σφυρίζουν», στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας, στις 22 Νοεμβρίου 2023

Εικόνες Getty

Η επιρροή του Σόρος στην πατρίδα του, την Ουγγαρία, έχει περιοριστεί σημαντικά από τον Όρμπαν. Η Ουγγαρία ποινικοποίησε την παροχή βοήθειας σε παράνομους μετανάστες με νόμο του 2018 με την ονομασία «Stop Soros act». Αυτός ο νόμος ουσιαστικά ανάγκασε τα Ιδρύματα Ανοικτής Κοινωνίας να σταματήσουν τις δραστηριότητές τους στην Ουγγαρία και ανάγκασε το Κεντρικό Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο του Σόρος να φύγει από τη χώρα. Ωστόσο, τουλάχιστον 153 οργανισμοί στην Ουγγαρία ή που συνεργάζονταν με αυτήν εξακολουθούσαν να λαμβάνουν χρήματα από τον Σόρος από πέρυσι, σύμφωνα με το Κέντρο Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, ένα συντηρητικό think tank.

Επομένως, ο Σόρος εξακολουθεί να είναι σε θέση να ασκήσει κάποια επιρροή στην Ουγγαρία, όσο μειωμένη και έμμεση κι αν είναι αυτή η επιρροή στις μέρες μας.

Μπορεί η ΕΕ να εφαρμόσει το εγχειρίδιο της Ρουμανίας;

Η Ουγγαρία το 2026 δεν είναι η Ουκρανία το 2014. Οι αντίπαλοι του Όρμπαν δεν έχουν καμία υποστήριξη από τις ΗΠΑ, και η ρητορική κατά του Όρμπαν και το πάγωμα της χρηματοδότησης της ΕΕ δεν κατάφεραν να αποτρέψουν τις νίκες του στις εκλογές του 2018 και του 2022. Επιπλέον, είναι εξαιρετικά απίθανο οι Βρυξέλλες να υποκινήσουν ή να υποκινήσουν μετεκλογική βία σε ένα από τα δικά τους κράτη μέλη. Εν τω μεταξύ, η εμπλοκή του Ηνωμένου Βασιλείου μέχρι στιγμής έχει περιοριστεί στην ενθάρρυνση της προπαγάνδας κατά του Όρμπαν.

Ωστόσο, το εγχειρίδιο της Μαϊντάν δεν είναι το μόνο σχέδιο για αλλαγή καθεστώτος και παρέμβαση στις εκλογές. Η ΕΕ χρησιμοποίησε τα ίδια εργαλεία λογοκρισίας για να καταπνίξει την υποστήριξη προς τον ευρωσκεπτικιστή υποψήφιο Καλίν Τζορτζέσκου στις εκλογές της Ρουμανίας το 2024: όταν ο Τζορτζέσκου κέρδισε ούτως ή άλλως μια σοκ νίκη, η φιλοευρωπαϊκή δικαστική εξουσία της χώρας απλώς ανέτρεψε το αποτέλεσμα.

Ωστόσο, οι Βρυξέλλες δεν θα πρέπει να βασίζονται σε καμία βοήθεια από το ουγγρικό νομικό σύστημα. Ο Όρμπαν βρίσκεται στην εξουσία εδώ και 16 χρόνια, δημιούργησε το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο που χειρίζεται υποθέσεις που σχετίζονται με τις εκλογές και διόρισε τους προέδρους των δικαστών του. Ακόμα κι αν η Ουγγαρία κερδίσει, το κόμμα του, η Τίσα, θα χρειαστεί πλειοψηφία δύο τρίτων για να αναθεωρήσει αυτό το σύστημα.

Υπό τις συνθήκες αυτές, ένα μετεκλογικό πραξικόπημα είναι πιθανό να αποκλειστεί στην Ουγγαρία, σε περίπτωση που ο Όρμπαν κερδίσει μια πέμπτη συνεχόμενη θητεία. Πριν από τις εκλογές, ωστόσο, κάθε είδους κατασκοπευτικά παιχνίδια και εκστρατείες επιρροής βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη.

Πηγή: RT

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0